Τέλος στη βία των ψεκασμένων

Οσοι ψεκασμενοι, φοβικοί, υπερπροστατευτικοί, δηλαδή ανώριμοι για γονεις, εμποδίζουν τα παιδιά τους να πάνε σχολείο με μάσκες πρέπει να διώκονται με το νομο για αμελεια ανηλίκου. Απλά, ξεκάθαρα. Η ανοχή στή βία των ηλιθίων οδήγησε τη χώρα στην πολιτική και πολιτιστική εξαθλίωση.

Η παιδεία είναι υποχρεωτική και δεν επαφίεται στίς πεποιθήσεις κανενός γονιού. Όπως δεν επαφίεται στίς πεποιθήσεις κανενός γονιού η υγεία των διπλανών, ήγουν του κοινωνικού συνόλου.

Δεν είναι δικαίωμα κανενός γονιού να εκθέτει το παιδί του και τα παιδιά γύρω από το παιδί του σε κίνδυνο υγείας. Ούτε είναι δικαίωμά του να αναγάγει σε επιστήμη τις δοξασίες που κατεβάζει η κούτρα του και το διαδίκτυο.

Η ιατρική είναι δουλειά των γιατρών. Κι αν οι ψεκασμένοι δεν πιστεύουν στήν ιατρική καλά θα κάνουν όταν αρρωσταίνουν αυτοί και η οικογένειά τους να μην πιάνουν τις θέσεις όσων πιστεύουν στίς ουρές των νοσοκομείων. Αν εχουν τέτοια κότσια. Ας συμβουλεύονται κι ας εξετάζονται κι ας χειρουργούνται στο διαδίκτυο.

Τέλος, αν η πολιτεία δεν πετάξει τους γονείς έξω από τα σχολεία, όπου δεν έχουν καμιά δουλειά εκτός από να ακούνε για την πρόοδο ή όχι των παιδιών τους, η χώρα δεν θα δεί προκοπή στήν Παιδεία. Δεν είναι η μόνη, αλλά είναι μια τεράστια πληγή η ανάμιξη των γονιών στα διοικητικά και εκπαιδευτικά καθήκοντα δασκάλων, καθηγητών και διοικητικού προσωπικού. Ως δικτατορίσκων συχνά.

Η ανοχή στή βία του κάθε ανόητου και παλαβωμένου σε βάρος της πλειοψηφίας έχει παρατραβήξει σε όλα τα επίπεδα της πολιτικής και κοινωνικής ζωής. Αυτή η ανοχή σ αυτή τη βία είναι καιρός να πάρει τέλος.

Γιώργος Παπαδόπουλος Τετράδης

Κατηγορία: ΤΕΤΡΑΔΗΣ

Οι πρώην και οι επόμενοι

Υπάρχουν δύο σοβαροί βασικοί τρόποι για να τοποθετηθεί κανείς απέναντι σε μια κυβέρνηση. Ιδεολογικά και εκ του αποτελέσματος. Ο τρίτος τρόπος, αυτός με τα προσωπικά γούστα του καθενός δεν συμπεριλαμβάνεται στους σοβαρούς, παρ όλο που εκφράζεται από ένα πολύ μεγάλο κομμάτι του λαού. Με τα σοβαρά κριτήρια, η σύγκριση της προηγούμενης κυβέρνησης και αυτής θα γίνει στο τέλος της 4ετίας. Έχουμε όμως σοβαρά δείγματα γραφής.

Κατ αρχάς, τις δύο κυβερνήσεις χωρίζει ιδεολογικό χάος. Η προηγούμενη υπερασπίστηκε και εφάρμοσε μια πολιτική με επίκεντρο το δημόσιο, ενώ η παρούσα υπερασπίζεται μια πολιτική με ατμομηχανή την ιδιωτική οικονομία. Το δημόσιο για την προηγούμενη κυβέρνηση ήταν το βασικό εργαλείο παραγωγής πλούτου και διαχείρισης των ανθρωπιστικών δομών. Το δημόσιο για την παρούσα κυβέρνηση είναι το εργαλείο για να παράξει πλούτο η ιδιωτική οικονομία κυρίως, με η συμμετοχή των δημόσιων επενδύσεων. Οι ανθρωπιστικές δομές είναι ενταγμένες στην ιδέας της τάξης σ αυτή την κυβέρνηση. Στην προηγούμενη, στην ιδέα της ανοχής.

Το οξύμωρο είναι ότι και οι δύο κυβερνήσεις, δηλαδή και τα δύο αντίπαλα κόμματα, ασκούν πολιτική με τα μέσα παραγωγής στο χέρια του ιδιωτικού τομέα. Ενώ αυτή είναι η ιδεολογία μόνο της ΝΔ. Είναι οξύμωρο ιδεολογικά για τον ΣΥΡΙΖΑ, επειδή ένα κατά δήλωσή του μαρξιστικό κόμμα εντάσσει την πολιτική που εφαρμόζει, στο σύστημα που αντιμάχεται: Στον καπιταλισμό. Σχεδιάζει και εφαρμόζει χωρίς να κοινωνικοποιεί, να κρατικοποιεί τα μέσα παραγωγής. Δηλαδή, διαχειρίζεται και εφαρμόζει καπιταλισμό και οικονομία της αγοράς.


Από τα αποτελέσματα στην πράξη, διαπιστώνουμε ότι έχουμε να κάνουμε με δυό διαφορετικές νοοτροπίες στο ίδιο οικονομικό σύστημα! Είναι και οι δύο παίκτες της οικονομίας της αγοράς. Αυτήν εφαρμόζουν.

Φυσικά, η μεν ΝΔ και η κυβέρνηση δεν κρύβει την πολιτική της και την ιδεολογία που εφαρμόζει, σε αντίθεση με τον ΣΥΡΙΖΑ, που εφάρμοσε σαν κυβέρνηση μια πολιτική της δεξιάς, διαφημίζοντάς την σαν πολιτική της αριστεράς. Με τη δικαιολογία ότι εξαναγκάστηκε σ αυτήν. Μια δικαιολογία που δεν αναγνώρισε, όμως, και στην συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-Κουβέλη.

Αλλά, εκτός από τις οικονομικές παραμέτρους έχουμε και τις κοινωνικές. Η απελθούσα κυβέρνηση ήταν δικαιωματική. Ήταν δηλαδή υπέρ των δικαιωμάτων των πολιτών σε όλους τους τομείς. Αντιθέτως, η παρούσα κυβέρνηση είναι των υποχρεώσεων περισσότερο. Το γεγονός ότι στη χώρα δεν υπάρχει μέτρο, μια μέση οδός, το παραβλέπω τώρα. Η πολιτική των δικαιωμάτων εφαρμόστηκε στην Παιδεία, το προσφυγικό, την ασφάλεια και τη Δικαιοσύνη κυρίως. Η παρούσα κυβέρνηση έχει εξαγγείλει πολιτική υποχρεώσεων σ αυτούς τους τομείς.

Για να τελειώνω με τις ιδεολογίες, οι ιδεολογίες τεκμηριώνονται στην πράξη. Δεν υπάρχουν για να θεωρητικολογούμε. Η πράξη δείχνει την ιδεολογία που εφαρμόζουμε. Επομένως, αυτήν που έχουμε. Γιατί δεν νοείται ένας αριστερός να εφαρμόζει δεξιά πολιτική και να εξακολουθεί να αυτοδιαφημίζεται ως αριστερός. Επειδή για την αριστερά η αντίσταση σ’ αυτά που μας υποχρεώνουν να κάνουμε είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ταυτότητάς μας. Δεν αντιστέκεσαι, δεν είσαι αριστερός.

Επίσης, δεν νοείται από έναν δεξιό να εφαρμόζει αριστερή πολιτική. Στην ιστορία των εξουσιών, όμως, έχουμε πλείστα όσα από τα παραδείγματα των αριστερών με δεξιά διακυβέρνηση και ελάχιστα από των δεύτερων. Ίσως γιατί οι δεξιοί δεν ντρέπονται για τις πολιτικές που εφαρμόζουν.

Ιδεολογικά, λοιπόν, θα λέγαμε ότι η απελθούσα κυβέρνηση δεν τα πήγε πολύ καλά. Ούτε στη θεωρία ούτε στην πράξη. Γιατί δεν μπόρεσε να εφαρμόσει τη θεωρία της ούτε στην οικονομία ούτε στην κοινωνία. Με εξαίρεση τον τομέα της Υγείας, όπου ο υπουργός ξεκαθάρισε αρκετούς άρρωστους τομείς προμηθειών, φαρμάκων και διοικήσεων, χωρίς να καταφέρει να εξανθρωπίσει τα νοσοκομεία και τη δουλειά των νοσοκομειακών. Δεδομένου και ότι οικονομία και κοινωνική πολιτική πάνε χέρι χέρι.

Το ιδεολογικό στίγμα της παρούσας κυβέρνησης είναι σαφές: Νόμος και τάξη. Πρώτα υποχρεώσεις και μετά δικαιώματα. Πρώτα δουλειά και μετά αμοιβές. Πρώτα να κερδίσει ο εργοδότης και μετά ο εργαζόμενος. Πρώτα να στρωθεί ο δρόμος και μετά να τον βαδίσουμε.

Οι δυό διαφορετικές οπτικές έχουν τους λόγους τους. Η μία λέει ότι η συγνώμη και η ανοχή κάνει τους ανθρώπους καλύτερους. Η άλλη λέει ότι «ο φόβος φυλάει τα έρμα». Η πρώτη λέει ότι η επιείκεια κάνει τους ανθρώπους καλύτερους. Η άλλη λέει ότι η αυστηρότητα κάνει τους ανθρώπους καλύτερους. Η πρώτη λέει ότι ο νόμος πρέπει να είναι ελαστικός. Η άλλη λέει dura lex sed lex.

Αφήνω τον αναγνώστη να κρίνει ποια από τις δύο οπτικές είναι πιο αποτελεσματικές στη ζωή. Αφού πρώτα δει τι θέλει ο ίδιος από τη ζωή.

Και περνάω στο δεύτερο σκέλος της αρχικής τοποθέτησης, που είναι η κριτική εκ του αποτελέσματος.

Η απελθούσα κυβέρνηση κρίθηκε στην πράξη σε όλους τους τομείς. Η παρούσα έχει μόλις 5 μέρες ζωής. Δεν είναι συγκρίσιμες. Κάτι, όμως, είναι συγκρίσιμο. Ο επαγγελματισμός. Κι αυτό είναι οξύμωρο. Στον παγκόσμιο πολιτικό χάρτη οι θεωρητικοί επιστήμονες είναι στην πλειονότητά τους αριστεροί. Με πλήθος πτυχίων και ισχυρή κατάρτιση. Κυρίως στις κοινωνικές επιστήμες, που αφορούν απολύτως στην πολιτική. Και στην Παιδεία. Και στην Οικολογία και τις επιστήμες της Γής. Και στις επιστήμες του Ανθρώπου. Ο επαγγελματισμός τους είναι περιζήτητος από όλες τις πολιτικές δυνάμεις.

Στην Ελλάδα, αντιθέτως, είδαμε ένα αριστερό κόμμα να παίρνει την εξουσία και στη σύνθεσή του να είναι ελάχιστοι οι εγγράμματοι και ακόμα λιγότεροι οι επαγγελματίες σε όλους τους χώρους δουλειάς. Και όταν μιλάμε για επαγγελματίες δεν μιλάμε για υπαλλήλους. Αλλά, για ανθρώπους με επαγγελματική πληρότητα και νοοτροπία.

Αποτέλεσμα του αντιεπαγγελματισμού της απελθούσας κυβέρνησης σε όλους σχεδόν τους τομείς ήταν η καθυστέρηση στην αντιμετώπιση επειγουσών αναγκών, η πλημμελής αντιμετώπιση άλλων, η λανθασμένη αντιμετώπιση των περισσότερων, που διορθώνονταν εκ των υστέρων και αφού διαπιστωνόταν εκ του αποτελέσματος το λάθος. Χαμένος χρόνος, χρήμα, φήμη, ταλαιπωρία πολιτών, θύματα.

Τα μέλη της απελθούσας κυβέρνησης, όπως ομολόγησαν και οι ίδιοι, δεν ήταν έτοιμοι για την εξουσία. Αναρωτιέται κανείς τι έκαναν όσα χρόνια ήταν στην αντιπολίτευση! Έμαθαν στου κασίδη το κεφάλι. Οι λίγοι που έμαθαν. Επιστρατεύοντας από τα παλιά κόμματα «επαγγελματίες», που οι περισσότεροι αποδείχτηκαν περισσότερο ζημιογόνοι από όσο επιτυχημένοι.

Με τα ευρωπαϊκά μέτρα σύγκρισης, αυτή δεν ήταν εικόνα σοβαρής αριστεράς. Ήταν περισσότερο ένα μπουλούκι από ανειδίκευτους που ανέλαβε την εξουσία. Πηγαίνοντας τη χώρα 5 χρόνια πίσω και την αριστερά 50 χρόνια πίσω. Στη συνείδηση της πλειονότητας των πολιτών.

Από την άλλη πλευρά είδαμε μια κυβέρνηση να σχηματίζεται εν ριπή οφθαλμού, να ενεργοποιείται εν ριπή οφθαλμού, να ξέρει ο καθένας τη δουλειά του, να είναι συνεπείς στους χρόνους, να αποτελείται από επαγγελματίες και να δρα στην πρώτη κρίση με συντονισμό και ταχύτητα. Αυτά είναι πραγματικά περιστατικά είτε αρέσουν είτε δεν αρέσουν. Και είναι ντροπή που δεν χαρακτήριζαν και την προηγούμενη κυβέρνηση της αριστεράς. Ντροπή για την αριστερά και την υπευθυνότητα που όφειλε να έχει.

Θα μπορούσα να πάρω όρκο ότι τις τελευταίες 5 μέρες ο τέως πρωθυπουργός, βλέποντας την οργάνωση, την ταχύτητα και τα βιογραφικά της κυβέρνησης ζήλεψε. Και ότι θα ήθελε πολύ να έχει και ο ίδιος την οργάνωση, την ταχύτητα και τα καταρτισμένα στελέχη που απαιτεί μια διακυβέρνησή του. Αριστερά, ναι. Αλλά, καταρτισμένα. Και παίρνω όρκο ότι έχει επίγνωση των δικών του ευθυνών στην εικόνα της διακυβέρνησής του. Το διαβάσαμε στην ήπια και πολιτισμένη δήλωσή του για τη θεομηνία στη Χαλκιδική. Ευχόμαστε για τη χώρα και την αριστερά να βρει έναν υπεύθυνο δρόμο.

Φυσικά, η παρούσα είναι μια συντηρητική κυβέρνηση. Και οι πολίτες πρέπει να περιμένουν μια συντηρητική πολιτική. Δηλαδή μια πολιτική με περισσότερες υποχρεώσεις από δικαιώματα και με λιγότερη επιείκεια. Αλλά, αυτό θα φανεί στην πράξη. Και στην πράξη θα φανεί πόσο αποτελεσματική θα είναι απέναντι στις ανάγκες των πολιτών.

Η διαφορά με την προηγούμενη κυβέρνηση θα είναι μεταξύ της ελληνίδας μάνας που καλομαθαίνει τα παιδιά της και ενός αυστηρού πατέρα που ήρθε να βάλει τάξη στο σπίτι. Η ίδια διαφορά που υπάρχει μεταξύ αριστερόστροφων και δεξιόστροφων κυβερνήσεων παγκοσμίως.

Σ ένα σπίτι, όμως, χρειάζονται και οι δύο γονείς. Χωρίς τις υπερβολές της μάνας που κάνει τα παιδιά της παραχαϊδεμένα και υπερπροστατευμένα και χωρίς τις υπερβολές του πατέρα που ασκεί αυταρχική εξουσία και υπερπροστατεύει τα παιδιά του έναντι τρίτων. Γιατί έτσι, και οι δύο παράγουν παιδιά ανίκανα να ανταπεξέλθουν στη σκληρή πραγματικότητα.

Έτσι και στο ελληνικό σπίτι- κράτος η συνύπαρξη μιας αριστεράς- μητέρας και μιας δεξιάς- πατέρα μπορεί να είναι ωφέλιμη για τα παιδιά- πολίτες μόνο αν οι δυο γονείς είναι επαρκείς και ξέρουν να ανταπεξέρχονται «επαγγελματικά» στους ρόλους τους. Έχοντας πάντα υπ όψιν τους ότι οι ρόλοι εναλλάσσονται και ότι αποφάσεις μοιράζονται ανάλογα με τις δεξιότητες του καθενός. Διαρκώς. Και ότι στην πολιτική δημοκρατία δεν υπάρχουν μονογονεϊκές οικογένειες. Και το ποιος γονιός θα κάνει κουμάντο το αποφασίζουν τα παιδιά. Ανάλογα με τη στάση των γονιών τους.

Γ. Παπαδόπουλος - Τετράδης
Liberal

Κατηγορία: ΤΕΤΡΑΔΗΣ

Αντί να είναι στα εδώλια… κομπάζουν!

Ο άνθρωπος έχει το ακαταλόγιστο. Λέει τα μεγαλύτερα ψέματα, τις περισσότερες αγραμματοσύνες, τις πιο παρωχημένες προτάσεις, βρίσκεται διαρκώς παραπλανημένος από την πραγματικότητα, έχει τινάξει την οικονομία στον αέρα, έχει σφαγιάσει σε φόρους τους πολίτες, πήγε τη χώρα 5 χρόνια πίσω και έχει το θράσος με τους πρώην υπουργούς του να βγάζουν και γλώσσα!

Στο μεταξύ, η παρέλαση των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ από τις εκπομπές στα ΜΜΕ είναι αδιάκοπη και με απύθμενη αλαζονεία. Σαν να κέρδισαν τις εκλογές. Σαν να μην άλλαξε τίποτε. Σαν να μην τους πέταξε ο λαός από την κυβέρνηση...

Κι αυτό γίνεται για έναν πολύ απλό λόγο. Όπως ομολογούν οι ίδιοι, εμμέσως πλην σαφώς, δεν τους ενδιαφέρει το 40% των ψηφοφόρων που ψήφισαν ΝΔ, και το 20% που ψήφισαν τα άλλα κόμματα της Βουλής. Για τους συριζαίους αυτός ο λαός δεν υπάρχει. Υπάρχει μόνο το 31,5% που τους ψήφισε. Όλοι οι άλλοι είναι ανύπαρκτοι.
Το δείχνουν με κάθε τρόπο στα πάνελ που εξακολουθούν να πρωταγωνιστούν λες και δεν πέρασε μια μέρα!
Το θράσος τους φτάνει στο σημείο να προπαγανδίζουν ότι οι επόμενοι μιλάνε για τιναγμένη τον αέρα ΔΕΗ γιατί θέλουν να ξεπουλήσουν τη ΔΕΗ! Και κάνουν γαργάρα το μεγαλύτερο σκάνδαλο, ότι πήραν μια ΔΕΗ με 100 εκ. κέρδη και την έφεραν σε ένα δις χασούρα!
Αυτοί που την τίναξαν στον αέρα κατηγορούν τους άλλους ότι θα την ξεπουλήσουν!
Αυτοί που ξεπούλησαν όλη τη δημόσια περιουσία στους δανειστές, χωρίς να κοιτάνε καν τι παρέδιναν, παρά μόνο χάριζαν κωδικούς, για 99 χρόνια, για να πλουτίζουν οι ξένοι με τον ελληνικό πλούτο, έχουν το θράσος και κατηγορούν άλλους ότι ΘΑ ξεπουλήσουν τη ΔΕΗ!
Αυτοί που ξεπούλησαν το μεγαλύτερο αεροδρόμιο της χώρας, το «Ε. Βενιζέλος», για πενταροδεκάρες και τους έπιασε από το γιακά ο ευρωπαϊκός μηχανισμός να διορθώσει το ποσό στο σχεδόν τριπλάσιο, έχουν το θράσος να κατηγορούν άλλους ότι έχουν σχέδιο να ξεπουλήσουν τη χώρα!

Αυτοί που δεν άφησαν τίποτε αξεπούλητο για να ξεπουλήσουν οι επόμενοι!
Οι άνθρωποι που έχουν κάνει την Ελλάδα ρεζίλι παγκοσμίως με τα κολαστήρια των προσφύγων στα νησιά από τις εικόνες των μεγαλύτερων ξένων ΜΜΕ και τις καταγγελίες των Γιατρών του Κόσμου, έχουν το θράσος και παρελαύνουν στα πάνελ αλαζονικά κάθε μέρα για να κατηγορήσουν τους επόμενους ότι ΘΑ χειροτερέψουν τη ζωή των προσφύγων!
Πόσο χειρότερη να την κάνουν από τους νεκρούς μέσα στα χιόνια, τους νεκρούς μέσα στα αντίσκηνα από τα μαγκάλια, στα βρωμόνερα από την πείνα, τους σφαγμένους στα χαντάκια από τα μαχαίρια των αλλοφύλων, αφύλαχτοι, παρατημένοι και αντικείμενα εκμετάλλευσης από πλήθος κυκλώματα γύρω και έξω από τον ΣΥΡΙΖΑ και την κυβέρνησή του!
Πόσους νεκρούς μετράει η Μόρια και τα άλλα κολαστήρια στα νησιά και στην ηπειρωτική Ελλάδα τις μέρες του ΣΥΡΙΖΑ;
Οι άνθρωποι που έχουν σφαγιάσει τις συντάξεις του φτωχού κόσμου, που έκοψαν το ΕΚΑΣ, τις συντάξεις χηρείας, που έχουν κόψει στο μισό τις συντάξεις όλων όσοι φεύγουν μετά το 2015, που έχουν φτιάξει ένα συνταξιοδοτικό ταμείο- τέρας, που όμως διατηρεί όλες τις δομές όλων των παλιών ταμείων (!), έχουν το θράσος και βγαίνουν στα πάνελ των ΜΜΕ κάθε μέρα και μιλάνε λες και ο λαός τους ψήφισε! Επειδή πήραν το 31,5 % των ψήφων! Αντί να πάρουν το 20% που φοβόντουσαν.
Θριαμβολογούν γιατί έπεσαν από την Ακρόπολη όρθιοι.
Ακόμα και ο Economist δεν έχει πάρει χαμπάρι ότι έχει αλλάξει η κυβέρνηση. Και ότι δεν είναι πρωθυπουργός ο Τσίπρας. Αλλά, προφανώς, ούτε υπάρχει μηχανισμός στην κυβέρνηση να το πάρει χαμπάρι. Ότι εδώ και μέρες διαφημίζεται από τα ραδιόφωνα το συνέδριό του οικονομικού περιοδικού στην Αθήνα και στους προσκεκλημένους προηγείται ο Τσίπρας του πρωθυπουργού! Με χορηγό επικοινωνίας τον ΣΚΑΙ!
Οι άνθρωποι που έπρεπε να κάθονται στα εδώλια δικαστηρίων για εκβιασμούς και παρανομίες κατά την υπηρεσία, παρελαύνουν στα πάνελ της τηλεόρασης και του ραδιοφώνου κομπάζοντας, στα πλαίσια του ρωμέικου καφενείου- χάβρα, ντόρος να γίνεται όταν μαλλιοτραβιώνται οι πολιτικοί, να ανεβαίνουν τα νούμερα της τηλεθέασης και της ακροαματικότητας, γιατί τέτοια είναι και η ποιότητα μεγάλου μέρους της ελληνικής δημοσιογραφίας έξω από τις εφημερίδες εδώ και χρόνια.
Χαβαλές να γίνεται.
Οι άνθρωποι που πήραν το 31,5% δεν έχουν δει ότι όταν το ΠΑΣΟΚ έπεφτε σ αυτά τα ποσοστά κάναμε να το ακούσουμε μήνες από τη συντριβή του. Και κομπάζουν γιατί το μέτρο τους είναι το 3% από το οποίο προέρχονται. Και θαμπωμένοι αλαλάζουν. Και αλαλάζοντας περιφρονούν το 70% του λαού που τους καταψήφισε.
Ή, όπως λέει ο λαός, έκανε κι η μύγα κώλο κι έχεσε τον κόσμον όλο. Με το συμπάθειο.

Γ. Παπαδόπουλος- Τετράδης
Liberal

Κατηγορία: ΤΕΤΡΑΔΗΣ

Ψήφισαν να φύγουν και να ξανάρθουν!

Όσοι παρακολούθησαν χτες βράδυ τα panel στα κανάλια και τις δηλώσεις του απερχόμενου πρωθυπουργού δεν πρέπει να έχουν καμιά αμφιβολία για το σκηνικό της επόμενης μέρας στη χώρα. Το θράσος των αναθαρρυμένων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ και η ρεβανσιστική φράση του κ Τσίπρα για «πρόσκαιρη νίκη» της ΝΔ προμηνύουν μια διαρκή οδύσσεια. Με θύματα, ως συνήθως, τους πολίτες.

Οι πολίτες έδωσαν μια ξεκάθαρη νίκη με αυτοδυναμία στη ΝΔ, αλλά, ταυτόχρονα, επιδοκίμασαν την πολιτική και την ηθική του ΣΥΡΙΖΑ, δίνοντάς του 8% μεγαλύτερο ποσοστό από το 23.7% των ευρωεκλογών! Αυτό δεν είναι στρατηγική ήττα. Και αν απαριθμήσει κανείς τα βάρη που αντικειμενικά σώρευσε στις πλάτες του λαού με το τρίτο μνημόνιο και τους αλλοπρόσαλλους αντιλαϊκούς νόμους, τη χυδαιότητα του λόγου και των πράξεων και την αντεθνική πολιτική σε όλα τα εθνικά θέματα, το 31,8% που του έδωσε ο λαός είναι σαν νίκη.

Το σοβαρότερο από όλα είναι ότι το 31,8% έδωσε το δικαίωμα στον κ Τσίπρα χτες το βράδυ, στο διάγγελμα αποχώρησης, αντί να αποχωρεί ηττημένος, να απειλεί ότι «θα δουλέψουμε σκληρά και με πείσμα το επόμενο διάστημα, ώστε η νίκη της ΝΔ να αποδειχθεί και πρόσκαιρη». Γιατί, το 31,8% και οι περίπου 86 έδρες στη Βουλή του δίνουν το δικαίωμα να ελπίζει βάσιμα ότι οι επόμενες εκλογές θα γίνουν με απλή αναλογική. Δηλαδή, με τον ΣΥΡΙΖΑ ρυθμιστή. Γιατί οι έδρες ΝΔ και ΚΙΝΑΛ δεν συγκεντρώνουν τις 200 που απαιτεί ο νόμος για αλλαγή του εκλογικού νόμου. Ακόμα και αν σ αυτές αθροιστούν οι 15 έδρες του ΚΚΕ.

Το χειρότερο: Γνωρίζοντας τη λογική αυτού του χώρου, ο στόχος δεν θα είναι οι επόμενες εκλογές. Αλλά, πώς αυτές θα γίνουν πολύ νωρίτερα από την 4ετία. Με κάθε μέσο.

Επιπλέον, το 31,8% είναι 8% μεγαλύτερο από το 23,7% που πήρε ο ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωεκλογές. Είναι η αντίδραση της σιωπηρής μερίδας του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι το συμπαγές ποσοστό του πλέον. Από εδώ ξεκινά την επόμενη μέρα. Από κει που ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε βάση, τώρα έχει. Και, όπως προανήγγειλε ο κ Τσίπρας χτες, αυτή τη βάση σκοπεύει από αύριο να την μετατρέψει σε κομματική. Σε ροζαλοφρουρούς. Τι σημαίνει αυτό;

Αυτό σημαίνει ότι η ΝΔ ως κόμμα εξουσίας πλέον, εκτός αν γίνει κάποιο θαύμα, θα υφίσταται τη φυσιολογική φθορά της εξουσίας. Αντίθετα, ο ΣΥΡΙΖΑ θα ταξιδεύει ανέξοδα και ανεύθυνα, όπως ξέρει να πολιτεύεται, με κάθε πρόσφορο μέσο σε μια λαϊκίστικη ανηλεή αντιπολίτευση. Και όταν λέμε με όποιο εννοούμε με κάθε νόμιμο και παράνομο τρόπο. Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ είχε τη δύναμη να καίει την Αθήνα όταν είχε 4% και 12%. Όχι τώρα που αισθάνεται ότι έχει μαζί του περίπου 32%!

Όταν δήλωσε ο Τσίπρας προεκλογικά ότι «δεν θα ξεμπερδέψετε με την αριστερά» εννοούσε τα πάντα. Με κάθε μέσο. Δεν θα ξεμπερδέψετε με μας είπε στην πραγματικότητα. Κι αυτό θα αποδειχτεί σύντομα.

Η ΝΔ μπορεί να έχει ψηφιστεί από το 40% των ψηφοφόρων, αλλά, παραδόξως, αυτό το μεγάλο ποσοστό δεν της λύνει τα χέρια να εφαρμόσει το πρόγραμμά της. Ούτε της δίνει τον αέρα του νικητή που μπορεί να ανατρέψει του νόμους- εμβλήματα του ΣΥΡΙΖΑ στη Δικαιοσύνη, την Παιδεία, την Υγεία, την Ασφάλεια του Πολίτη. Τα χέρια της ΝΔ θα λύνονταν αν ο ΣΥΡΙΖΑ έμενε στο 23% ή κάτω από το ψυχολογικό 27%. Τώρα τα πράγματα είναι αλλιώς. Τώρα θα συναντήσει τη λυσσαλέα αντίδραση και των βουλευτών και του πεζοδρομίου και των κατεστημένων ελιτ που σιτίζονται από αυτούς τους νόμους. Συμπεριλαμβανομένων των νονών στις φυλακές, που ορκίζονται στο όνομα του ΣΥΡΙΖΑ.

Η επόμενη μέρα θα είναι δύσκολη. Όχι για τη ΝΔ. Για τους πολίτες. Επειδή οι πολίτες θα βλαφτούν από το χάος που ετοιμάζει ο ΣΥΡΙΖΑ και από τη συνέχιση των εγκληματικών νόμων Κατρούγκαλου για τους συνταξιούχους, Αχτσιόγλου για τους ασφαλισμένους, Παρασκευόπουλου και Καλογήρου για τη Δικαιοσύνη, και των διοικητών και επικεφαλής νοσοκομείων και αστυνομίας, λιμανικού, πυροσβεστικής, που έχουν περάσει τα όρια του κομματισμού σε βάρος της υπηρεσίας.

Το 31,8% έδωσε χτες το δικαίωμα στην κ Δούρου να κουνάει το δαχτυλάκι της από την τηλεόραση. Με 26 πνιγμένους στη Μάνδρα και 102 καμένους στο Μάτι! Κι αυτό είναι άλλο ένα έγκλημα. Για το οποίο το 31,8% δεν θα πρέπει να είναι και πολύ υπερήφανο.

Γ. Παπαδόπουλος - Τετράδης
Liberal

Κατηγορία: ΤΕΤΡΑΔΗΣ

Ρεζίλι σε 1000 σύνεδρους, με απειλές αν αλλάξει κυβέρνηση!

Μια ακραία διχαστική, προεκλογική και συκοφαντική εμφάνιση έκανε χτες το βράδυ ο πρωθυπουργός στο Μέγαρο Μουσικής. Απευθυνόμενος σε πάνω από 1000 σύνεδρους των Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων. Χωρίς συναίσθηση ότι μιλάει για μια εθνική, πάνω από κόμματα, βιομηχανία απείλησε με καταστροφή αν αλλάξει η κυβέρνηση, υποβάθμισε εντελώς τα μνημεία ως πόλο έλξης, και έγινε ρεζίλι με τις ανοησίες για έξοδο από τα μνημόνια και τα ψεύτικα οικονομικά στοιχεία που διάβαζε, σε ανθρώπους που ζουν την πραγματική οικονομία στο πετσί τους!

Είναι φανερό ότι ο κ Τσίπρας έχει στο μυαλό του μια κολλημένη κασέτα. Η οποία παίζει το έργο «εμείς και οι άλλοι». Τίποτε άλλο. Για τον κ Τσίπρα δεν υπάρχει Ελλάδα και ευημερία της χώρας. Είπε ξεδιάντροπα σε πάνω από 1.000 συνέδρους και καλεσμένους της τουριστικής βιομηχανίας, ότι υπάρχει η Ελλάδα της κυβέρνησής του, που ανέβασε τον τουρισμό, και η Ελλάδα της αντιπολίτευσης, που αν έρθει θα φέρει το οικονομικό σκοτάδι της λιτότητας και θα μας ξαναρίξει εκεί που ήμασταν το 2009!

Κι αυτά τα απαράδεκτα διχαστικά και αγράμματα τα είπε σε εκατοντάδες ανθρώπους, που πέρασαν δια πυρός και σιδήρου για να επιζήσουν και να επιζήσει ο τουρισμός και η χώρα μέσα από την καταστροφική πολιτική ως το 2009, τα καταστροφικά μνημόνια πριν το 2015, αλλά και το καταστροφικό δικό του μνημόνιο για το οποίο δεν άρθρωσε λέξη! Λες και δεν υπάρχει. Λες και δεν ισχύει. Λες και όλοι όσοι τον άκουγαν δεν το ζουν στο πετσί τους.

Γιατί ο κ Τσίπρας δεν έχει παιδεία κι έτσι δεν έχει επίγνωση ούτε τι λέει, ούτε πού το λέει ούτε σε ποιους το λέει. Έτσι, είχε χτες το θράσος να πει στον κλάδο που χτυπήθηκε πιο πολύ από τον ΦΠΑ της εστίασης, ότι όλα ήταν ζοφερά ως το 2015 και καλυτερεύουν από τότε. Ο ψεύτης, δεν είχε συνείδηση ότι δεν μίλαγε σε υδραυλικούς, αλλά στους επιχειρηματίες που αυτός ο ίδιος τους αύξησε τον ΦΠΑ από το 13% στο 24%. Για να τον ξαναρίξει πριν από λίγους μήνες, αφού τους τσάκισε πρώτα οικονομικά.

Η παντελής έλλειψη γνώσης του κ Τσίπρα για τον τουρισμό είναι ότι τον απέδωσε στην άοκνη προσπάθεια της τουριστικής βιομηχανίας, στις φυσικές ομορφιές της χώρας και στις υποδομές που έχει φτιάξει η κυβέρνησή του! Τελεία. Για τον κ Τσίπρα και τον ομοϊδεάτη λογογράφο του δεν υπάρχει Ιστορία και Μνημεία στην Ελλάδα. Δεν έχει συναίσθηση ότι το μεγαλύτερο κομμάτι του τουρισμού έρχεται εξ αιτίας του γοήτρου της έννοιας Ελλάδα. Κυρίως της αρχαίας. Δεν έχει συναίσθηση ότι αν δεν υπήρχε η αρχαία ιστορία και τα μνημεία όχι μόνο δεν θα είχαμε αυτόν τον τουρισμό- γιατί εκεί επάνω χτίστηκε ο τουρισμός - αλλά δεν θα ήμασταν καν ελεύθεροι σαν έθνος!

Ο κ Τσίπρας δεν είχε συναίσθηση ότι μιλούσε σε ανθρώπους της αγοράς και όχι σε δημόσιους υπάλληλους όταν άρχισε να αραδιάζει τις μπαρούφες ότι βγήκαμε από τα μνημόνια, ότι δανειστήκαμε με το χαμηλότερο επιτόκιο των τελευταίων 20 ετών, την ώρα που το εδώ και μέρες επιτόκιο- προεξόφληση της ήττας του- έπεσε σε χαμηλό 30ετίας!

Ο κ Τσίπρας δεν είχε συναίσθηση ότι μιλούσε σε ανθρώπους που ζουν την οικονομία στο πετσί τους, όταν τους αράδιασε όλες τις μπούρδες που του πασάρουν οι υπουργοί του για δήθεν αύξηση της ανταγωνιστικότητας του ελληνικού τουρισμού, την ώρα που έχει δεχτεί και επιβάλλει, με απαίτηση των ανταγωνιστών της Ελλάδας, πρόσθετο χαράτσι διανυκτερεύσεων στα ξενοδοχεία και έχει διώξει όλο το θαλάσσιο τουρισμό από το Αιγαίο στην Τουρκία με τις ανεγκέφαλες φορολογικές παλαβομάρες των αρμόδιων υπουργών του.

Ο κ Τσίπρας δεν έχει συναίσθηση ότι η διοίκηση των υπουργείων τουρισμού και πολιτισμού σε συνδυασμό με τη δημόσια διοίκηση είναι τόσο άσχετοι με τον τουρισμό, που παραχώρησαν τα περισσότερα αρχαία και νεότερα μνημεία στους δανειστές για εκμετάλλευση τα επόμενα 99 χρόνια! Και ότι από δημοσιογραφικά ρεπορτάζ στην Κρήτη αποκαλύφθηκε το έγκλημα, για να τρέχουν εκ των υστέρων οι υπουργοί να μαζέψουν τα ασυμμάζευτα.

Και, σαν να μην έφταναν αυτά, ο άνθρωπος που με απαίτηση των ΗΠΑ έχει φέρει δήθεν αρχαιολογικά εμπόδια στην επέκταση της COSCO διαφήμισε χτες το βράδυ την επένδυση (!) ως εμβληματική, ενώ διαφήμισε και αυτά ακριβώς που βρίζει το κόμμα του: Την ανάπτυξη των 14 αεροδρομίων, που πήρε η Fraport από το κράτος, εξ αιτίας της ανικανότητας των ελληνικών κυβερνήσεων να τα εκμεταλλευτεί το κράτος.

Το κερασάκι στην τούρτα ήρθε στο τέλος, όταν με απολύτως υποκριτικό ύφος ο πρωθυπουργός, που απευθυνόταν στην υπερκομματική τουριστική βιομηχανία και όχι σε προεκλογική συγκέντρωση, δήλωσε ότι δεν θέλει να κινδυνολογεί, αλλά…

…αλλά η χώρα δεν έχει βγει από τον οικονομικό κίνδυνο και μπορεί να ξανακυλήσει στο μαύρο παρελθόν που την έριξαν οι πολιτικές πριν από το 2010 και μετά, λέγοντας εμμέσως πλην σαφώς στους συνέδρους του τουρισμού ότι αν έρθει άλλη κυβέρνηση η Ελλάδα κινδυνεύει να καταστραφεί οικονομικά!

Δεν ξέρω πόσοι από τους τουριστικούς επιχειρηματίες γέλαγαν από μέσα τους αλλά αρκετοί χαμογέλαγαν με τις αερολογίες του πρωθυπουργού. Και αρκετοί αντιμετώπιζαν με ειρωνικές εκφράσεις πολλές από τις χοντράδες του. Και δεν ξέρω πόσοι πείστηκαν ότι αν έρθει άλλη κυβέρνηση από τη δική του, η Ελλάδα μπορεί να χρεοκοπήσει ξανά. Ξέρω μόνο ότι η τουριστική βιομηχανία αδημονεί να απαλλαγεί από την ασχετοσύνη των υπουργών της κυβέρνησης του. Ώστε να ανασάνει. Όπως και η υπόλοιπη Ελλάδα.

Γ. Παπαδόπουλος - Τετράδης
Liberal

Κατηγορία: ΤΕΤΡΑΔΗΣ

Το ρεζίλι της Ευρώπης

Ο κ Τσίπρας περιφέρεται ανά τον κόσμο καμαρώνοντας σαν το παγώνι, ενθουσιασμένος από τους αξιωματούχους που του χτυπάνε την πλάτη φιλικά, χωρίς να υποψιάζεται ότι το χάδι αυτό δεν είναι επειδή είναι αξιοσέβαστος. Αλλά, επειδή είναι αποκρουστικά βολικός. Για να το πω με ελληνικό τρόπο: «τη ρουφιανιά πολλοί αγάπησαν το ρουφιάνο κανείς». Τελευταίο του ρεζίλεμα η τοποθέτησή του στις Βρυξέλες για το Brexit.

Στη σύνοδο των ευρωπαίων ηγετών για το μέλλον της Βρετανίας ο κ Τσίπρας αποφάνθηκε ότι το Brexit μπορεί να αποτραπεί, αλλά, με μια 100% ρωμέικη κουτοπόνηρη συλλογιστική. Η οποία όχι μόνο δεν πέρασε απαρατήρητη από τους παριστάμενους ηγέτες, αλλά έτυχε και της σχετικής χλεύης από τον Τύπο.

Ο κ Τσίπρας, υποστήριξε ότι στις ευρωεκλογές στη Βρετανία οι υποστηρικτές του Brexit θα υποστούν μεγάλη ήττα, κι αυτό θα είναι η αρχή του τέλους του Brexit! Μ αυτή τη συλλογιστική προέτρεψε τους ομολόγους του να στηρίξουν ένα σενάριο που να δίνει αυτή τη δυνατότητα στη Βρετανία.

Την ίδια μέρα ο ευρωπαϊκός Τύπος τον ειρωνευόταν για την ικανότητά του να ανατρέπει αποτελέσματα δημοψηφισμάτων και να κάνει τα αντίθετα από όσα υποσχόταν και δεσμευόταν. Στο τέλος ο Τύπος τον χλεύαζε για την παρέμβασή του στους ομολόγους του ότι δεν μπορούν να παραβλέψουν 6 εκ. υπογραφές Βρετανών που ζητάνε ακύρωση του Brexit. Υπενθυμίζοντάς του τη χλεύη που υπέστησαν οι μενουμευρωπαίοι μετά το δημοψήφισμα. Κοινώς, γίναμε πάλι ρεζίλι διεθνώς.

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες έδωσαν τελικά στη Βρετανία παράταση 6 μηνών για να εναρμονιστεί με τις συνθήκες μιας εξόδου. Στην πραγματικότητα, έδωσαν παράταση ζωής στη Μέι για μια τέτοια διέξοδο. Όχι για να εφαρμόσουν το σατανικό συλλογισμό Τσίπρα. Αλλά, για να αποφύγουν όλοι μαζί μια μεγάλη οικονομική ζημιά από μια άτακτη βρετανική αποχώρηση. Και οι Ευρωπαίοι και οι Βρετανοί.


Βλέπεις, οι κουτόφραγκοι ασχολούνται με δευτερεύοντα θέματα σαν τα οικονομικά και την πολιτική σύγκλιση και συναίνεση, την ώρα που ο αρχοντοχωριάτης σχεδιάζει επί χάρτου πολιτικές ίντριγκες. Ίντριγκες χωρίς αντικείμενο!

Ο κ Τσίπρας δεν μπορεί να κατανοήσει γιατί οι Βρετανοί δεν έχουν κάνει ένα δεύτερο δημοψήφισμα, αφού είναι ολοφάνερο σε όλες τις δημοσκοπήσεις, ότι η πλειονότητα του λαού έχει καταλάβει ότι, παραπλανήθηκε από τους Τσίπρες της χώρας Φάρατζ και Τζόνσον. Και επομένως, έτσι, θα ψηφίσει υπέρ της παραμονής της χώρας στη ΕΕ.

Ο κ Τσίπρας δεν μπορεί να καταλάβει γιατί οι Βρετανοί ξοδεύουν τόσο χρόνο και πολιτικό κεφάλαιο και γιατί έχουν χάσει τόσα κεφάλαια από εταιρίες που μεταφέρουν τις έδρες τους στη Φραγκφούρτη, το Λουξεμβούργο και το Παρίσι, αντί να κάνουν απλώς ό,τι έκανε κι αυτός: Μια κωλοτούμπα.

Ο κ Τσίπρας δεν μπορεί να καταλάβει γιατί οι ομόλογοί του στις Βρυξέλλες τον ακούν με συγκατάβαση χωρίς να μπορεί να δει και την απαξίωσή τους. Επειδή ο κ Τσίπρας δεν ξέρει τι είναι Δημοκρατία και ποια είναι η αξία της και η λειτουργία της. Το αποδεικνύει στη χώρα του, όπου έχει κουρελιάσει κάθε κανόνα δικαίου μέσα και έξω από τη Βουλή, χωρίς να έχει επίγνωση της επίπτωσης.

Ο κ Τσίπρας δεν ξέρει ότι η Μέι ήταν κατά του Brexit! Και ότι από τη στιγμή που ανέλαβε την πρωθυπουργία ήταν υποχρεωμένη να ακολουθήσει την κυβερνητική πολιτική και να σεβαστεί το δημοψήφισμα. Ξεχνώντας τη δική της άποψη. Η Μέι παλεύει εδώ και τόσο καιρό με τέσσερα θηρία. Το Εργατικό κόμμα του Μπεν, που είναι ένας Βρετανός Τσίπρας. Τους καβαλημένους ξιπασμένους συντηρητικούς βουλευτές της που ζουν ακόμα στη Βρετανική αυτοκρατορία και θέλουν την παλλινόρθωσή της, με τους δελφίνους για την καρέκλα της και με τους 27 της ΕΕ.

Και μέχρι στιγμής κρατιέται, ακολουθώντας το δρόμο της συναίνεσης και του διαλόγου με όλους, έχοντας ξεπεράσει όλες τις σκοπέλους και τις ανατροπές στο πανίσχυρο βρετανικό κοινοβούλιο. Η Μει θα έπρεπε να είναι αντικείμενο μελέτης πολιτικής ευελιξίας για πολλούς ηγέτες, συμπεριλαμβανομένου και του κ Τσίπρα. Του τελευταίου για έναν πολύ σοβαρότερο λόγο:

Η Μει θα μπορούσε να είχε αποφύγει το Γολγοθά αν ακύρωνε το Bexit στην πράξη. Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος δεν ήταν δεσμευτικό κατά νόμο. Μπορούσε να το κάνει. Μπορούσε επίσης να κάνει δεύτερο δημοψήφισμα, αφού είναι φανερό ότι μέρος του λαού έχει μετανοιώσει για την ψήφο του. Ούτε αυτό το κάνει. Κι αυτά αφήνουν τον κ Τσίπρα άναυδο.

Ο κ Τσίπρας δεν μπορεί να καταλάβει ότι όταν απαξιώνεις τους θεσμούς της Δημοκρατίας, απαξιώνεις την ίδια τη Δημοκρατία. Και όταν απαξιώνεις στα μάτια του λαού τη Δημοκρατία, τη θέτεις σε κίνδυνο. Και θέτεις έτσι σε κίνδυνο και τη δική σου δύναμη εξουσίας. Αν δεν παίρνει στα σοβαρά ο λαός τη Δημοκρατία, δεν παίρνει στα σοβαρά τους νόμους. Δεν παίρνει στα σοβαρά τους θεσμούς. Αν δεν παίρνει στα σοβαρά τους θεσμούς, δεν σε παίρνει στα σοβαρά ο λαός σαν ηγέτη και κανέναν ηγέτη. Αν δεν παίρνει στα σοβαρά τους νόμους καταρρέει το κράτος δικαίου και γίνεται Ελλάδα. Δεν λειτουργεί το σύστημα.

Η κοινοβουλευτική Δημοκρατία γεννήθηκε στην Αγγλία. Πριν τη γαλλική επανάσταση. Με αίμα και έναν βασιλιά αποκεφαλισμένο. Κι αυτό δεν τα ξεχνάνε οι Άγγλοι. Αντίθετα, είναι περήφανοι γι αυτό. Θέλουν ο λαός να σέβεται τους νόμους, επομένως πρέπει και οι ηγεσίες να σέβονται το λαό και την ψήφο του.

Δεν είναι όλα λαμπρά στη βρετανική Δημοκρατία. Στο παρασκήνιο η Δημοκρατία αναστενάζει. Αλλά, όπως και στην αρχαία Σπάρτη, επιτρέπεται να κλέβεις αρκεί να μην πιαστείς. Αν πιαστείς μαστιγώνεσαι μέχρι θανάτου. Γιατί, η Δημοκρατία, με τους κανόνες της, πρέπει να μείνει απαραβίαστη πάνω από όλα. Για να ζει ομαλά η Πόλη.

Όλα αυτά για τον κ Τσίπρα είναι ψιλά γράμματα. Μπορεί μάλιστα να θεωρεί και όσους τα ακολουθούν κορόιδα. Όπως όλοι οι εξυπνάκηδες Έλληνες. Οι οποίοι θα μπορούσαν να ζουν πλουσιοπάροχα σ αυτόν εδώ τον παράδεισο. Με υψηλότατα εισοδήματα.

Εκμεταλλευόμενοι τον φυσικό και ιστορικό του πλούτο. Εκμεταλλευόμενοι τη σπάνια χλωρίδα της ελληνικής γης. Εκμεταλλευόμενοι την ποιότητα της σπάνιας πανίδας σε στεριά και θάλασσα. Εκμεταλλευόμενοι τη φυσική ανυποταξία που κάνει τους πολλούς να θέλουν να επιχειρούν και να εμπορεύονται. Εκμεταλλευόμενοι την εφευρετικότητα και την ταχύνοια μιας νεολαίας που θυσιάζεται από τη μικρονοϊκή, αμόρφωτη, κουτοπόνηρη μειοψηφία των κατοίκων, που αναδεικνύουν μικρονοϊκούς, αμόρφωτους, κουτοπόνηρους πολιτικούς και ηγέτες. Οι οποίοι ρεζιλεύουν το λαό και έξω από τη χώρα. Σαν τον κ Τσίπρα.

Γ. Παπαδόπουλος - Τετράδης
Liberal

Κατηγορία: ΤΕΤΡΑΔΗΣ

Η ξεδιαντροπιά ως εξουσία

Η άσκηση ποινικής δίωξης στους πολιτικούς και διοικητικούς υπεύθυνους για τους 24 νεκρούς στη Μάνδρα πριν από 1,5 χρόνο συντηρεί ένα θλιβερό κεφάλαιο για την ελληνική πολιτική σκηνή. Η οποία κινείται σε ένα μόνο πλαίσιο. Εκείνο της αναισθησίας και του τομαρισμού. Της έλλειψης ευθύνης και καθήκοντος. Της αποθέωσης του θράσους και της εξουσιομανίας. Δούρου και Τσίπρας είναι τα φωτεινά παραδείγματα.

Το πόρισμα των εισαγγελέων, όπως και στη Μάνδρα, επιμερίζει ευθύνες σε δημάρχους, δασάρχες και στην Περιφερειάρχη Αττικής. Και αναδεικνύει τρείς εγκληματικές παθογένειες της δημόσιας διοίκησης.

Η πρώτη είναι των διορισμένων Αρχών με κομματικά κριτήρια για να εξυπηρετείται το κόμμα και όχι ο πολίτης και το κράτος του. Και ο καθρέφτης αυτής της παθογένειας είναι η Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης. Η οποία, στο δικό της πόρισμα συμπεριέλαβε δημάρχους και δασάρχες, αλλά ξέχασε τον υπ αριθμόν ένα πολιτικό υπεύθυνο. Την περιφερειάρχη.

Δεν είναι, ίσως, τυχαίο ότι η Επιθεωρητής καθυστέρησε 8 μήνες να παραδώσει το πόρισμά της για τη Μάνδρα στους εισαγγελείς, ενώ οι εισαγγελείς κατέληξαν σε πόρισμα και σε διώξεις για το Μάτι, μόλις 7 μήνες μετά την εκατόμβη! Για την οποία η επιθεωρητής καθυστερούσε επίσης το πόρισμα!


Η δεύτερη παθογένεια είναι η παντελής έλλειψη έννοιας καθήκοντος να υπηρετηθεί το δημόσιο συμφέρον από τους λειτουργούς της διοίκησης, μεταξύ των οποίων πρώτοι σε διαφθορά είναι οι δήμαρχοι, κοινοτάρχες και λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις.

Όσοι παρακολουθούν τα δημοτικά συμβούλια και τις αντιδημαρχίες ξέρουν ότι το κυρίαρχο θέμα είναι τα ρουσφέτια και η εξυπηρέτηση «πελατών». Τα έργα γίνονται αν συμφέρουν κάποιους ή αν δεν ενοχλούν κάποιους άλλους. Οι υπερκοστολογήσεις και η ρεμούλα πάνε σύννεφο. Τα μεγάλα έργα, σαν αυτά που δεν έγιναν στη Μάνδρα είναι γραμμένα στα μαύρα κατάστιχα. Έρχονται σε σύγκρουση με δεκάδες μικροϊδιοκτησίες, συγγενείς, φίλους, πελάτες, ψηφοφόρους, «δυνατούς». Με τους οποίους κανείς εκλεγμένος δεν έχει τα κότσια να συγκρουστεί για το κοινό καλό. Η καρέκλα της εξουσίας είναι για τη μάσα και για το νταηλίκι.

Δεν είναι τυχαίο, που σε όλα τα πορίσματα των αρμόδιων Αρχών, η τοπική Αυτοδιοίκηση είναι πρώτη σε διαφθορά. Και τελευταία σε έργα κοινής ωφέλειας.

Η Τρίτη παθογένεια αφορά στην κ Δούρου και κάθε κύριο και κυρία Δούρου. Η περιφερειάρχης, μετά την απαγγελία κατηγορίας χτες από τους εισαγγελείς, δήλωσε με τη γνωστή παντελή έλλειψη αίσθησης ευθύνης, ότι είναι αθώα. Και για να μην αμφιβάλει κανείς ότι είναι χοντρόπετση, πετάει στο τουίτερ δυο αναρτήσεις, που απευθύνονται επιεικώς σε ηλίθιους.

Στη μία επικαλείται το πόρισμα ελεγκτών της κομματικής δημόσιας διοίκησης και «ανεξάρτητων» μηχανικών του ΤΕΕ, ότι η Περιφέρεια ενήργησε ταχύτατα. ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΤΡΑΓΩΔΙΑ! Ενώ η κατηγορία σε βάρος της είναι για αμέλεια πριν την τραγωδία.

Στη δεύτερη επικαλείται ότι γίνονται αντιπλημμυρικά έργα σε όλη την Αττική, άνω των 500 εκ. ευρώ! Τώρα. ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΤΡΑΓΩΔΙΑ. Κατόπιν εορτής! Αν γίνονται! Και σαν να μη φτάνουν αυτά, στην ανακοίνωσή της αφήνει αιχμή ότι το πόρισμα και η κατηγορία σε βάρος της έρχονται «δύο μήνες πριν τις εκλογές»!

Μιλάμε για απύθμενο θράσος. Δε φτάνει που δεν είχε την τσίπα να παραιτηθεί μετά τους 24 νεκρούς στη Μάνδρα. Δε φτάνει που δεν είχε την ευαισθησία να παραιτηθεί μετά την εκατόμβη στο Μάτι. Έχει το θράσος να υπονοεί ότι οι εισαγγελείς είναι βαλτοί να τη σαμποτάρουν στην προεκλογική της κάθοδο! Γιατί αυτό υπονοεί.

Η κ Δούρου, όπως και οι περισσότεροι Έλληνες που ασχολούνται με τα κοινά, δεν έχουν ίχνος τσίπας. Ίχνος ευαισθησίας. Ίχνος ευθύνης απέναντι στις υποχρεώσεις τους. Ίχνος ντροπής απέναντι στους πολίτες. Ίχνος αντίληψης της Δημοκρατίας. Μιλάμε για Τρίτο Κόσμο. Μόνο εκεί σκοτώνονται άνθρωποι από ολιγωρίες της διοίκησης και δεν τρέχει τίποτε.

Οπουδήποτε στο δυτικό κόσμο σκοτωθούν άνθρωποι από ένα δυστύχημα σε τραίνο, από πλημμύρες, από πυρκαγιές, από δυσλειτουργία σε δημόσια δομή, οι υπεύθυνοι παραιτούνται αμέσως. Χωρίς να φταίνε ντε και καλά. ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ. Και αναλαμβάνουν αυτό ακριβώς. Το ΤΙΜΗΜΑ ΤΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ. Της πολιτικής ευθύνης.

Εδώ, η κυρία Δούρου και όλοι οι όμοιοί της στο παρελθόν, καλή ώρα σαν τον κ Μουζάλα με τους δεκάδες νεκρούς πρόσφυγες, κοιμούνται τα βράδυα του καλού καιρού και ζητάνε και την ψήφο του λαού, χωρίς να συναισθάνονται την πολιτική ευθύνη της καρέκλας που κάθονται. Μιλάμε για τομάρια. Όπως ο πρώην υπουργός Τόσκας, που «θα έκανε τα ίδια στο Μάτι», αλλά και οι αρχηγοί αστυνομίας και πυροσβεστικής!

Η αμορφωσιά περί τη Δημοκρατία είναι το δεύτερο μεγαλύτερο πρόβλημα που έχει η χώρα. Και που ευθύνεται για σχεδόν όλα της τα προβλήματα. Το πρώτο είναι η αμορφωσιά στα σχολεία. Η αμορφωσιά αυτή ευθύνεται και για το θράσος και τη γαϊδουριά της κάθε κας Δούρου.

Και επειδή το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι, ο πρωθυπουργός είναι τόσο ανίδεος για Δημοκρατία και Διοίκηση, που περηφανεύεται κι όλας ότι αν και αμόρφωτος είναι πρωθυπουργός. Η αμορφωσιά του δεν του επιτρέπει να δει ότι εξ αιτίας της είναι ανίκανος να έχει κριτήριο για να διορίσει τον σωστό άνθρωπο στη σωστή θέση. Η αμορφωσιά του δεν του επιτρέπει να κρίνει ποιος ξέρει και ποιος δεν ξέρει σε όλα τα θέματα. Γιατί ο ίδιος δεν ξέρει τίποτε σε κανένα θέμα. Πάει με το ένστικτο. Όπως δεν έκαναν ούτε οι πρωτόγονες κοινωνίες. Γι αυτό και κυβερνάνε υπουργοί- νούμερα ή απατεώνες. Με το κράτος να πηγαίνει στα βράχια.

Όλα αυτά τα μπουμπούκια σαν την κ Δούρου, είναι δικές του επιλογές. Και το δυστύχημα για τη χώρα είναι ότι ο εκχυδαϊσμός της πολιτικής κοινωνίας είναι διαχρονικός και όσο πάει και γίνεται χειρότερος. Γίνεται κυνικός. Διεκδικεί, όπως η κ Δούρου, να είναι και δικαίωμά του να υπάρχει, έτσι, άξεστος και θρασύς!

Και μ αυτό το σκεπτικό, η πλειοψηφία της Βουλής- που ανήκει στην ίδια αμόρφωτη συνομοταξία- μετατρέπει το κακούργημα της πρόκλησης πολλαπλών θανάτων από αμέλεια, σε πλημμέλημα! Για να ρίξει στα μαλακά το πολιτικό συνάφι της. Εγκληματώντας κατά του λαού.

Οι Έλληνες πολιτικοί πρέπει να το πάρουν απόφαση. Η αμέλεια στην υπηρεσία δεν είναι αμέλεια. Είναι γραψαρχιδισμός. Είναι περιφρόνηση του δημόσιου συμφέροντος. Είναι περιφρόνηση του πολίτη. Είναι παραβίαση καθήκοντος κατά την υπηρεσία. Στην Αθήνα της Δημοκρατίας πήγαινες εξορία και σου στερούσαν τα πολιτικά σου δικαιώματα. Στην Ελλάδα του σήμερα βγάζουν και τη γλώσσα.

Να το ξαναπώ κουραστικά. Η Ελλάδα δεν θα αλλάξει αν δεν αλλάξει νοοτροπία ο πολιτικός της κόσμος. Ο οποίος θέλει ανανέωση εκ βάθρων. Αλλά, ποιος λαός θα φέρει αυτή την αλλαγή, αφού ο λαός είναι δημιούργημα αυτής της αμορφωσιάς που έχει σπείρει ο πολιτικός κόσμος εδώ και δεκαετίες;

Η έκθεση του ΟΟΣΑ αποκάλυψε ότι η Ελλάδα δαπανά μόνο το 3% των δημόσιων δαπανών για την Παιδεία. Εικοστή έκτη στους 28! Το 1960 μας κατέβαζαν στο πεζοδρόμιο οι καθηγητές, διεκδικώντας το 15%. Γιατί το τότε 10% ήταν λίγο! Και μιλάμε για κοινωνία μορφωμένων σε σχέση με τη σημερινή. Όποιος θέλει να δει γιατί είναι έτσι η κ Δούρου και ο κ Τσίπρας και να μην ξαναδεί αυτά τα μοντέλα στη χώρα πρέπει να δει από πίσω την αιτία. Και από κει να αρχίσει. Αλλιώς, οι Δούρου θα είναι η μοίρα μας.

Γ. Παπαδόπουλος - Τετράδης
Liberal

Κατηγορία: ΤΕΤΡΑΔΗΣ

Όργιο για πιο κοπανατζήδες και αμόρφωτους δημόσιους υπάλληλους!

Με 10 καραμπινάτες οδηγίες της η υπουργός Ξενογιαννακοπούλου ανοίγει τις πόρτες για πιο πολλές και εύκολες απουσίες δημοσίων υπαλλήλων, για μονιμοποίηση των αορίστου χρόνου από το παράθυρο και για επαναπρόσληψη όσων έχουν απολυθεί με ποινές από το δημόσιο, ενώ υπάλληλοι του Λυκείου θα προάγονται σαν πτυχιούχοι ΑΕΙ!

Προκειμένου να υποκλαπεί η ψήφος των δημόσιων υπάλληλων που έχουν μειωμένη αντίληψη για την εργασιακή τους ευθύνη και για την επαγγελματικότητά τους υποχρέωση, η πρώην αξιωματούχος του ΠΑΣΟΚ, ακολουθώντας τα χνάρια του πιο διεφθαρμένου παρελθόντος του κόμματός της, έστειλε εγκύκλιο σε όλες τις υπηρεσίες, με την οποία:

1. Όποιος υπάλληλος παρακολουθεί πρόγραμμα εκπαίδευσης μπορεί να παίρνει άδεια εξετάσεων 14 εργάσιμων ημερών το χρόνο! Τα προγράμματα εκπαίδευσης, για όσους δεν το ξέρουν, είναι συνήθως το άλλοθι για τους πολλούς κοπανατζήδες, ενώ ο έλεγχος για την παρακολούθηση της εκπαίδευσης είναι της πλάκας. Συμπέρασμα: 14 μέρες άδεια το χρόνο επιπλέον της κανονικής για μόνιμους και αορίστου χρόνου. Που διψάνε για εκπαίδευση...

2. Άδεια τριών (3) μηνών στους φυσικούς, θετούς, ανάδοχους ή με παρένθετη μητέρα γονείς, συμπεριλαμβανομένου και του πατέρα, υπό οποιαδήποτε μορφή δηλώνει πατέρας και ανεξάρτητα από τον τρόπο που αποκτήθηκε το παιδί. Εδώ, οι ψευδείς δηλώσεις για δήθεν θετούς, ανάδοχους, παρένθετους και παντοιοτρόπως πατεράδες θα σπάσουν ρεκόρ. Τρία μηνάκια διακοπές είναι μεγάλο δέλεαρ σε ένα δημόσιο που ο αυτοέλεγχος είναι σαν τον εξαποδώ.


3. Οι μέρες αδείας για ασθένεια παιδιού γίνονται εφτά (7) κάθε χρόνο για 3τεκνους, 8 για μονογονεϊκές οικογένειες και 10 για πολύτεκνους. Όπως ξέρει ο κάθε πικραμένος κανείς δεν ζητάει αποδεικτικό της ασθένειας των παιδιών. Ούτε στο δημόσιο ούτε στα σχολεία! Κι όταν ζητάνε, ο καλός γιατρός βάζει μια τζίφρα εύκολα. Επομένως, γράψε άλλη μια βδομάδα άδεια το χρόνο.

4. Όπως και οι σύζυγοι, έτσι και οι ομόφυλοι που έχουν σύμφωνο συμβίωσης θα μπορούν να αποσπαστούν στην ίδια περιοχή. Υπογράφω ένα σύμφωνο με όποιον φίλο ή επί πληρωμή με βολεύει για να αποσπαστώ, αποσπώμαι και μετά χωρίζω! Υπάρχει πρόβλημα; Όοοοοχι. Ένα χαρτί είναι, δεν είναι και γάμος.

5. Μετάταξη ή απόσπαση παίρνει όχι μόνο όποιος υπάλληλος ή μέλος της οικογένειάς του έχει σοβαρό πρόβλημα υγείας, αλλά και όποιος συμβιώνει μ αυτόν. Φέρτε μου δηλώσεις συμβίωσης να υπογράφω.

6. Μονιμοποίηση από το παράθυρο! Οι υπάλληλοι ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου μπορούν να καλύπτουν οργανικές θέσεις μονίμων μέσω κινητικότητας, αν δεν υπάρχουν αιτήματα από μόνιμους.

7. Όποιος απόφοιτος λυκείου παρακολουθεί εξ …αποστάσεως επιμορφωτικά προγράμματα θα παίρνει Πιστοποιητικό Διοικητικής Επάρκειας. Δηλαδή, με ένα σεμινάριο της πλάκας, ένας υπάλληλος με χαρτί λυκείου θα παίρνει χαρτί ισάξιο με πτυχίο ΑΕΙ! Επομένως, πιο μεγάλο μισθό, επιδόματα και θέσεις ευθύνης!

8. Τέλος, (αν υπάρχει τέλος στην ψηφοθηρική διάλυση) η εγκύκλιος ορίζει ότι αν έχει περάσει 5ετία από την απόλυση υπαλλήλου με πειθαρχική ποινή να μπορεί ο απολυμένος να ξαναδιοριστεί. Αυτεπάγγελτος (σιγά τα αντανακλαστικά) έλεγχος γίνεται για περιπτώσεις που δεν έχουν περάσει 5 χρόνια από την απόλυση!

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο ότι αυτές οι ρυθμίσεις δημιουργούν πιο πολλούς κοπανατζήδες και λιγότερους αξιόλογους υπάλληλους, επομένως πιο άχρηστο δημόσιο για τους πολίτες και δυσανάλογα κοστοβόρο.

Το άλλο πρόβλημα είναι ότι όποιος αποπειραθεί να ξηλώσει αυτές τις ρυθμίσεις θα βρει απέναντι του ένα δημόσιο που θα κατεβάσει τα ρολά. Και θα νεκρώσει το κράτος. Γιατί η γραφειοκρατία, που είναι ο μεγαλύτερος εχθρός του λαού μετά τις διεφθαρμένες κυβερνήσεις, δεν έχει σκοπό να γίνει υπηρέτης του λαού. Θέλει το λαό υπηρέτη της.

Η εγκύκλιος Ξενογιαννακοπούλου έρχεται από τα σκοτεινά χρόνια που το ΠΑΣΟΚ των πρασινοφρουρών έβαλε τα θεμέλια για να αποχτήσουμε το δημόσιο που μας έφερε εδώ. Όσοι λένε ότι δεν υπάρχει πιο κάτω από εδώ που είμαστε, αισιοδοξούν. Δεν ξέρουν τι δυναμίτιδα στα θεμέλια του κράτους έχει βάλει και θα βάλει ο ΣΥΡΙΖΑ μέχρι τις εκλογές. Γιατί το κράτος είναι αυτός ή το χάος. Η Ελλάδα είναι εργαλείο. Δεν είναι ούτε χώρα ούτε πατρίδα.

Γ. Παπαδόπουλος - Τετράδης
Liberal

Κατηγορία: ΤΕΤΡΑΔΗΣ

Η κακομοιριά ως εξωτερική πολιτική

Τα ανησυχητικά νέα είναι τρία. Το πρώτο είναι ότι υπουργός Εξωτερικών είναι ο κ Κατρούγκαλος. Το δεύτερο ότι δηλώνει πως κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει την Τουρκία από τα ενεργειακά αποθέματα της Αν. Μεσογείου. Το τρίτο ότι με αυτές τις θέσεις συμμετέχει στις διαπραγματεύσεις για επίλυση του Κυπριακού. Που δεν είναι άσχετες από το παζάρι για την ενέργεια.

Οι Έλληνες δεν πρέπει να ξεχνάνε ότι η αρχή για την κορύφωση των σημερινών τουρκικών προκλήσεων στο Αιγαίο ήταν η δήλωση Σημίτη και η υπογραφή της Λισσαβώνας, όπου, χωρίς κανένα αντάλλαγμα και με δεδομένη την αμφισβήτηση των Ιμίων, η ελληνική κυβέρνηση αποδέχτηκε ότι και η Τουρκία έχει δικαιώματα στο Αιγαίο. Έτσι! Μόνο για καλόπιασμα.

Η αφροσύνη εκείνης της κίνησης έγκειται στο ότι δεν δίνεις σε έναν εγνωσμένο τραμπούκο, όπως είναι η Τουρκία, τροφή για διεκδικήσεις. Το ήξεραν όλοι οι προηγούμενοι πρωθυπουργοί. Και όποιοι το παρέβλεψαν έφεραν δεινά στη χώρα. Ο Σημίτης, όμως, όπως σωστά κατέγραψε ο ναύαρχος Λυμπέρης, δεν ήταν ένας απλός πρωθυπουργός. Ήταν ένας φοβισμένος ηττοπαθής. Ακριβώς όπως είναι και ο Τσίπρας. Η πολιτική ιστορία και των δύο το έχει αποδείξει. Δεν αντιστάθηκαν, δεν είπαν όχι σε κανέναν.

Επί Σημίτη, η Ελλάδα έδωσε στην Τουρκία τον αέρα για να διεκδικεί στο Αιγαίο. Γιατί ο Ανδρέας την είχε κλείσει στα Δαρδανέλια από τον Μάρτιο του 1987. Και επί Σημίτη έδωσε στην Τουρκία και ένα άλλο, μεγαλύτερο δώρο. Το σινάφι των πανεπιστημιακών, που με χορηγίες έξωθεν, με ιδεολογικό μίσος για την ελληνικότητα και με σημαία την εμπορική γέφυρα μεταξύ Ελλάδας- Τουρκίας, άλλαξαν όλη την παιδεία στη χώρα, λάσπωσαν την ελληνική Επανάσταση, απαξίωσαν τη σφαγή της Σμύρνης, εξαέρωσαν στις συνειδήσεις δύο γενιών φοιτητών και γονιών τον τουρκικό εθνικισμό, παρουσιάζοντάς τον σαν ελληνικό εθνικισμό και έριξαν το σπόρο για συνεκμετάλλευση του ελληνικού Αιγαίου με την Τουρκία.


Πιστός στα παραπάνω βήματα εμφανίστηκε ο αμερικανοτραφής Γιώργος Παπανδρέου και σαν υπουργός και σαν πρωθυπουργός το 2009. Η σημερινή κυβέρνηση, ο Κοτζιάς και ο Κατρούγκαλος, δεν είναι παρά διάδοχοι αυτής ακριβώς της νοοτροπίας, αυτής της κουλτούρας, αυτής της αντίληψης, αυτής της πολιτικής. Που κατατρώει τα σωθικά της εξωτερικής πολιτικής εδώ και 23 χρόνια. Περιορίζοντάς την σε μισοκακόμοιρη ήπιας αποτροπής και μισελληνισμού!

Για τον Τσίπρα δεν κάνω αναφορά. Έχει πλήρη άγνοια ιστορίας και διπλωματίας. Ακούει ό,τι του λένε χωρίς περιθώριο επεξεργασίας. Όταν δεν ξέρεις δεν μπορείς να αξιολογήσεις και τι σου λένε. Διαπραγματεύεται, όμως, ελληνοτουρκικά, κυπριακό και αγωγούς. Εξαιρετικά επικίνδυνο.

Εξαιρετικά επικίνδυνο, γιατί η χτεσινή δήλωση Κατρούγκαλου, που μοιάζει σαν δουλική για κατευνασμό της Τουρκίας, στην πράξη δίνει αέρα στον δικτάτορα εκείνης της χώρας να νομίζει ότι η Ελλάδα είναι έτοιμη να παραιτηθεί ή να παζαρέψει τη ΑΟΖ του Καστελόριζου! Το αναφαίρετο από το δίκαιο της θάλασσας δικαίωμα του Καστελόριζου να έχει υφαλοκρηπίδα και επομένως ΑΟΖ.

Το επικίνδυνο στη δήλωση του Κατρούγκαλου, που είναι όσο άσχετος και ο Τσίπρας από εξωτερική πολιτική και διπλωματία, είναι ότι είναι ταυτόσημη με εκείνη του καταστροφέα της Μακεδονίας Κοτζιά. Ο οποίος δήλωσε πριν μέρες στην έδρα του συριζαϊσμού, το Πανεπιστήμιο Πειραιά, ότι δεν πρέπει να είμαστε μονοφαγάδες με τον πλούτο του Αιγαίου και της Αν. Μεσογείου.

Η θέση της Ελλάδας μπορεί να είναι μια και μόνο. Ότι τα δικαιώματά της στο Αιγαίο και την Αν. Μεσόγειο, που απορρέουν από τις διεθνείς συνθήκες, είναι αδιαπραγμάτευτα. Κάθε άλλη θέση είναι μειοδοτική, φοβισμένη, χαμένη από χέρι. Και δίνει τροφή στον τραμπούκο γείτονα, που μας κληροδότησε η Ιστορία, για πιο επιθετική και πιο προκλητική και διεκδικητική στάση.

Το μόνο που μπορεί να παραχωρεί η Ελλάδα στην Τουρκία είναι η δήλωση ότι σέβεται τα δικαιώματα της Τουρκίας, που απορρέουν από το διεθνές δίκαιο και τις διεθνείς συνθήκες. Τίποτε άλλο.

Η δήλωση εκείνη του Κοτζιά, μαζί με την νέα του Κατρούγκαλου φέρνει 4 δεινά μηνύματα:

1. Δίνει το δικαίωμα στην Τουρκία να ανεβάσει τους λεκτικούς, διπλωματικούς και στρατιωτικούς τόνους στο Αιγαίο και το Καστελόριζο.

2. Φανερώνει, όπως και η στάση Τσίπρα στην τριμερή, ότι η Ελλάδα έχει ανακηρύξει επισήμως ως αφεντικό στο Αιγαίο και την Κύπρο τις ΗΠΑ.

3. Δίνει το δικαίωμα στην Τουρκία, αλλά και στη Βρετανία και στις ΗΠΑ, να πιστεύουν ότι η Ελλάδα ως εγγυήτρια δύναμη δεν θα αντισταθεί και δεν θα σταθεί σθεναρά δίπλα στην Κύπρο, απέναντι στις τουρκικές διεκδικήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ

4. Υποκρύπτει μια ενδεχόμενη διάθεση της ελληνικής κυβέρνησης (με τη συνενοχή του Αναστασιάδη) να βάλει ή να δεχτεί σε παζάρι για επίλυση του Κυπριακού τα ενεργειακά αποθέματα της Κύπρου με αντάλλαγμα έδαφος ή εξουσίες υπέρ του Αττίλα. Χωρίς κανείς να ξέρει ακόμα αν τα αποθέματα είναι εκμεταλλεύσιμα και συμφέροντα! Θα είναι, όμως, μια καλή ευκαιρία να λυθεί το Κυπριακό, με τον τρόπο που θέλουν ΗΠΑ, Βρετανοί, Τούρκοι, με αντάλλαγμα γουρούνι στο σακί.

Οι ελληνικές κυβερνήσεις πρέπει να το πάρουν απόφαση άπαξ δια παντός. Όπως έλεγαν ο Κοραής και οι Οπλαρχηγοί, ο Τούρκος φίλος δεν πιάνεται. Και η μόνη γλώσσα που καταλαβαίνει είναι της ισχύος. Καμιά άλλη. Με την Τουρκία γείτονα πρέπει να είσαι Ισραήλ σε εξοπλισμό και ετοιμότητα. Γιατί η Τουρκία διαχρονικά είναι ένας στρατοκρατικός, φασιστικός, ιμπεριαλιστικός παράγοντας. Ο μαμοθρεφτισμός και τα γλειψίματα είναι νεύματα αδυναμίας για τους απέναντι. Δυστυχώς, είναι στη νοοτροπία της ηττοπαθούς και φοβισμένης κλίκας που μας κυβερνάει.

Γ. Παπαδόπουλος - Τετράδης
Liberal

Κατηγορία: ΤΕΤΡΑΔΗΣ

Ομόλογο έναντι Αιγαίου, Κύπρου, Βαλκανίων

Η ελληνική κυβέρνηση πανηγυρίζει που οι μεγάλοι χρηματοπιστωτικοί οίκοι την έσπρωξαν να εκδώσει 10ετές ομόλογο με επιτόκιο μεταξύ 3,6% και 4% για να πάρει 2-3 δις ευρώ. Αλλά, κανείς δεν αναρωτιέται πώς μια χώρα απολαμβάνει της εμπιστοσύνης των «αγορών», με capital controls, με τράπεζες τιναγμένες στον αέρα, και με καταναλωτές- δηλαδή αγοραστές- απενεργοποιημένους από τους φόρους. Η απάντηση είναι απλή. Πουσάρουν Τσίπρα.

Η ΝΔ πανηγυρίζει, ερμηνεύοντας την έξοδο με υποστήριξη των χρηματοπιστωτικών οίκων ως προεξόφληση του ερχομού μιας κυβέρνησης Μητσοτάκη. Η ΝΔ κάνει τεράστιο λάθος στην ανάλυσή της. Και κάνει λάθος γιατί δεν βλέπει το προφανές:

1. Η διατήρηση των capital controls αποδεικνύει ότι η χώρα, αλλά και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα με τις άλλες ευρωπαϊκές Αρχές, δεν έχουν καμιά εμπιστοσύνη πως μεγάλα κεφάλαια καταθέσεων δεν θα φύγουν στο εξωτερικό σε περίπτωση άρσης των περιορισμών. Δεν έχουν εμπιστοσύνη δηλαδή, ότι οι Έλληνες καταθέτες έχουν εμπιστοσύνη στην οικονομία της χώρας!

2. Τα ίδια τα capital controls είναι τροχοπέδη για την ανάπτυξη της ελληνικής βιοτεχνίας και βιομηχανίας. Που δεν έχει πρόσβαση σε φτηνό χρήμα.

3. Στο πιο πάνω γεγονός προστίθεται η αδυναμία των ελληνικών τραπεζών να δανείσουν αφειδώς και με φτηνό χρήμα την ελληνική επιχειρηματικότητα για να γίνει ανταγωνιστική και να αναπτυχθεί.

4. Η άσχημη κατάσταση των τραπεζών δεν αναμένεται να αλλάξει σύντομα, όσο οι τράπεζες και η κυβέρνηση προστατεύουν στρατηγικούς κακοπληρωτές και δεν ξεφορτώνονται κόκκινα δάνεια. Ακόμα και μια συμφωνία, θα προκαλέσει είτε καθυστέρηση και διαιώνιση της δυσκολίας των τραπεζών είτε προβλήματα στην αγοραστική δύναμη χιλιάδων πολιτών. Ανάλογα με τον προσανατολισμό της.


5. Σύμφωνα με την πρόσφατη έκθεση του ΙΟΒΕ, η καταναλωτική εμπιστοσύνη των νοικοκυριών υποχώρησε τον Φεβρουάριο έπειτα από 7 μήνες συνεχούς ανόδου. Παρ όλο που σε προεκλογικές περιόδους ο δείκτης είναι ανοδικός εξ αιτίας των προσδοκιών των πολιτών. Χωρίς ισχυρούς καταναλωτές η οικονομία είναι καταδικασμένη να χωλαίνει.

6. Το χρέος της χώρας έχει αυξηθεί κατά 21,5 δις ευρώ το 2018 και καλπάζει στα 334,998 δις ευρώ, στο 182,2% του ΑΕΠ, μακράν το υψηλότερο στην ΕΕ. Με τα πλεονάσματα που προβλέπει το μνημόνιο Τσίπρα για την επόμενη 40ετία ούτε πετρελαιοπαραγωγός χώρα δεν μπορεί να αναπτυχθεί, όπως προανήγγειλε το ΔΝΤ.

7. Το άθροισμα ιδιωτικού και δημόσιου χρέους είναι περίπου τριπλάσιο από την οικονομική δραστηριότητα της χώρας (300% του ΑΕΠ). Με το δημόσιο να είναι το βαρίδι της οικονομίας (60%), βεβαρυμένο με δυσβάσταχτες υποχρεώσεις και με βαθειά περιστολή του τραπεζικού δανεισμού στην πραγματική οικονομία.

8. Καμιά μεγάλη επένδυση δεν έχει γίνει στη χώρα και καμιά δεν είναι ορατή. Το νομικό σύστημα και το φορολογικό σε συνδυασμό με την ασταθή πολιτική από αλλοπρόσαλλες κυβερνήσεις αποτελούν αντικίνητρο για τις μεγάλες επιχειρήσεις. Ακόμα και η κρατική κινέζικη παρουσία κλονίζεται από τις παλινωδίες της κυβέρνησης.

Τα παραπάνω είναι λίγα από τα προφανή, που κάνουν την ελληνική οικονομία να είναι στο χείλος του γκρεμού, χωρίς ορατή λύση αν δεν αλλάξει ΡΙΖΙΚΑ το οικονομικό μοντέλο που ακολουθεί. Χωρίς καμιά από τις δυνάμεις της οικονομικής κατοχής της χώρας να ευνοεί ένα τέτοιο μοντέλο! Οι δανειστές επαφίενται στα υπερπλεονάσματα του κ Τσακαλώτου και του πολυετούς μνημονίου, καθώς και στις εγγυήσεις ολόκληρης της δημόσιας περιουσίας, που τους έχει παραχωρήσει η κυβέρνηση Τσίπρα- Καμμένου.

Οι δανειστές ενδιαφέρονται ανενδοίαστα να πάρουν πίσω τα δανεικά και γαία πυρί μιχθήτω. Είναι τόσο κοντόφθαλμοι; Τα γεγονότα το επιβεβαιώνουν απερίφραστα. Αλλά, και η «σοβαρότητα» των προσώπων που αποτελούν τις αποφασίζουσες πολιτικές δυνάμεις, επίσης. Στο οικονομικό επίπεδο που αφορά στην Ελλάδα.

Ποιος είναι λοιπόν ο λόγος, που με μια ολοφάνερα στημένη αξιολόγηση της Moodys και με την ταυτόχρονη σύμπραξη 6 τραπεζικών κολοσσών ως εγγυήτριες συμφώνησαν και καθοδήγησαν την ελληνική κυβέρνηση να βγει για 10ετές ομόλογο (επειδή η έξοδος είναι προσυμφωνημένη, όπως και η άντληση των τουλάχιστον 3 δις), ένδειξη εμπιστοσύνης στην οικονομία που περιγράψαμε πιο πάνω;

Το ομόλογο είναι μια ξεκάθαρη στήριξη του κ Τσίπρα και της πολιτικής Φινλανδοποίησης που ακολουθεί για τη χώρα. Και όχι μόνο για τη χώρα, αλλά και για την Κύπρο. Τεράστια οικονομικά και γεωπολιτικά συμφέροντα περνάνε από το κατώφλι της Ελλάδας, όπως τα δυτικά Βαλκάνια.

Η μοιρασιά σε Αιγαίο- Κύπρο- Ιόνιο

Καμιά ελληνική κυβέρνηση μέχρι σήμερα, του δικτάτορα Παπαδόπουλου συμπεριλαμβανομένου για τους Άραβες, δεν διανοήθηκε να ξεπουλήσει πάγιες πολιτικές πάνω σε εθνικά θέματα, ακόμα- και κυρίως- και αν έρχονταν σε αντίθεση με τα συμφέροντα μεγάλων δυνάμεων. Όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις κάπου αντιστάθηκαν. Κάποιον κακοκάρδισαν. Με κάποιον συγκρούστηκαν.

Και καμιά ελληνική κυβέρνηση δεν διανοήθηκε να ξεπουλήσει το μακεδονικό, να ξεπουλήσει τη βορειοηπειρωτική κοινότητα, να ανοίξει διάλογο με την Τουρκία για άλλο θέμα εκτός από την υφαλοκρηπίδα, να συζητάει για τουρκική δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου, να υπερασπίζεται το μοντέλο της συνθήκης των Πρεσπών, που έδωσε τα πάντα στους Σκοπιανούς για να πάρει ένα «Βόρεια», ως μοντέλο επίλυσης ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΚΡΑΤΗ! Δηλαδή, το μοντέλο της Φινλανδίας απέναντι στη Ρωσία. Στήν οποία παραχώρησε εδάφη της και λαό, προκειμένου να μην συγκρουστεί! Η προδοσία ως εθνική πολιτική.

Δεν είναι τυχαίο, που όλοι οι ηγέτες των μεγάλων δυτικών δυνάμεων χειροκροτούν τον Τσίπρα και υπερθεματίζουν ανοιχτά ότι η συμφωνία των Πρεσπών πρέπει να γίνει μοντέλο και για τις άλλες χώρες που έχουν διαφορές! Δηλαδή, να γίνει μοντέλο Η ΕΠΙΒΟΛΗ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ επί των μικρότερων, για τα δικά τους συμφέροντα, όπως έγινε με τις Πρέσπες. Όπου οι ΗΠΑ, η Γερμανία και η ΕΕ βρήκαν έναν ασπόνδυλο, φιλόδοξο χωρίς καμιά ιδεολογία και πατρίδα για να τους κάνει τη δουλειά, αναντίρρητα.

Και τον πουσάρουν για να διατηρήσει την εξουσία στην Ελλάδα, γιατί υπάρχουν μεγάλα ζητήματα που χρονίζουν στην περιοχή εξ αιτίας της άρνησης όλων των άλλων ελληνικών κυβερνήσεων να ξεφτιλιστούν εντελώς, ξεπουλώντας έδαφος, αέρα, θάλασσα. Κάποιοι το έφτασαν μέχρι ένα σημείο να γκριζάρουν περιοχές στο Αιγαίο. Αλλά, μέχρι εκεί.

Ο Τσίπρας, που δεν έχει ούτε ιδεολογία ούτε πατρίδα είναι το μεγαλύτερο δώρο που περίμεναν επί δεκαετίες όσοι θέλουν μοιρασιά του Αιγαίου με τους Τούρκους, διχοτόμηση της Κύπρου με το μισό νησί υπό την ημισέληνο, ηρεμία τάφου στα Βαλκάνια για να περνάνε οι αγωγοί τους, οι στρατοί τους και τα αγαθά τους ανεμπόδιστα. Με τους ιθαγενείς να γεύονται τα ξεροκόκαλα μιας δήθεν ανεξαρτησίας, δήθεν ελευθερίας, δήθεν ειρήνης. Δουλάκια υποταγμένα «τι να κάνουμε. Μας πίεζαν πολύ».

Όποιος πιστεύει ότι οι «αγορές» προεξοφλούν νίκη Μητσοτάκη γι αυτό και σέρνουν το σαπιοκάραβο Ελλάς, δεν έχει παρά να περιμένει την πρώτη κίνηση που θα κάνει ο κ Μητσοτάκης, αν κερδίσει τις εκλογές, που δεν θα αρέσει στους δανειστές.

Γιατί οι «αγορές» και οι «μεγάλοι» έχουν καλομάθει με Τσίπρα. Που, όχι μόνο δεν λέει όχι σε τίποτε, αλλά τους παραχωρεί ό,τι ζητήσουν προκειμένου να τον κρατάνε στην εξουσία, χειροκροτώντας τον. Ενώ αλλάζει ρούχα μέχρι να πεις κύμινο. Και από Τουπαμάρος γίνεται θαυμαστής του Τράμπ, με την ίδια ευκολία που από ακροαριστερός επαναστάτης γίνεται νομοταγής σοσιαλδημοκράτης.

Η απάτη δεν είναι μονόπλευρη. Γιατί οι μεταμορφώσεις του ανδρός ούτε που απασχολούν την αμερικάνικη πρεσβεία, το Φόρεϊν Όφις, το Βερολίνο, τους σοσιαλιστές της Ευρώπης και τους κάθε είδους χρυσοκάνθαρους της παγκόσμιας διεφθαρμένης ανιδεολογικής σκηνής. Τον καταλαβαίνουν, γιατί του μοιάζουν. Μόνο που αυτοί δεν ξεπουλάνε την πατρίδα τους για μια καρέκλα.

Το 10ετές ομόλογο και η στημένη αξιολόγηση της Moodys, χωρίς την οποία δεν θα μπορούσε να εκδοθεί το ομόλογο, είναι η πρόωρη ψήφος των αφεντικών του Τσίπρα υπέρ του δούλου τους. Η Ελλάδα δεν τους αφορά σαν χώρα. Μόνο σαν χώρος. Όπως και τον Τσίπρα. Και δεν τους αφορά και πώς θα ζήσουν οι Έλληνες χωρίς χρήματα. Ένα ξεροκόμματο θα βρεθεί, έναντι των Διαπόντιων νήσων στο Ιόνιο.

Μέχρι τότε, όσοι μιλάνε ή σκέφτονται για Πατρίδα θα ξυλοφορτώνονται και θα κλείνονται στα τμήματα και στις φυλακές. Γιατί η πατρίδα είναι ο μεγαλύτερος εχθρός και στα σχέδια του άπατρι Τσίπρα και στα σχέδια όλων γύρω από την Ελλάδα. Η πατρίδα είναι το τελευταίο ανάχωμα αντίστασης του λαού στη λαίλαπα του λαϊκισμού, του κρατικού φασισμού, του ανιστορικού ισοπεδωτισμού, του ιμπεριαλισμού, του εθνικισμού των γειτόνων και του εθνικισμού των επικυρίαρχων. Που ακονίζουν τα πορτοφόλια και τα όπλα τους πάνω σε ξένες πατρίδες.

Γ. Παπαδόπουλος - Τετράδης
Liberal

Κατηγορία: ΤΕΤΡΑΔΗΣ

Δημοκρατία της γκαζόζας

Ακόμα και τις εποχές της κατάπτωσης των πολιτικών ηθών τη δεκαετία του ’60 και του 2.000 τα κόμματα έκαναν τις βρωμιές τους στο παρασκήνιο και με πλήρη επίγνωση ότι κινούνται ανήθικα και αντιδημοκρατικά. Κανείς δεν διανοήθηκε, όπως σήμερα, να κινείται ANOIXTA εκβιαστικά ενάντια στους νόμους και τη Βουλή, και ΑΝΟΙΧΤΑ πραξικοπηματικά θεωρώντας ότι όλα επιτρέπονται στο βωμό του κομματικού συμφέροντος.

Για όλους τους σοβαρούς και σκεπτόμενους ανθρώπους ήταν σαφές από την αρχή ότι ο κ Καμμένος και ο κ Τσίπρας δεν ήταν οι σοβαρότεροι άνθρωποι για να επωμιστούν τη διακυβέρνηση της χώρας. Και ότι η δήθεν ανανεωτική αριστερά δεν θα μπορούσε να τη βγάλει καθαρή με συγκυβερνήτη έναν δεξιό λαϊκιστή. Το ιδεολογικό τερατούργημα θα ευτελιζόταν από την ίδια την πραγματικότητα των διαφορών τους.

Όχι ότι έχουν ιδεολογικές διαφορές η κυβέρνηση με τον κ Καμμένο. ΚΑΜΜΙΑ. Γιατί στην πραγματικότητα κανείς από τους δύο δεν έχει ιδεολογία. Ιδεολογία του ΣΥΡΙΖΑ είναι η εξουσία με κάθε μέσο και του κ Καμμένου επίσης.

Η διαφωνία μεταξύ τους είναι πλαστή και προσυνεννοημένη, όπως έχει γράψει η στήλη εδώ και μήνες. Δεν υπήρχε άλλος τρόπος να διασωθεί εκλογικά ο δεξιός λαϊκιστής παρά μόνο αν πουλούσε εθνικοφροσύνη στους ψηφοφόρους του. Και το μόνο πεδίο εθνικοφροσύνης ήταν το μακεδονικό.

Στην πραγματικότητα ο δεξιός λαϊκιστής της λαϊκιστικής κυβέρνησης σκύλεψε και σκυλεύει ένα λεπτό και ευαίσθητο εθνικό θέμα για να ξαναεκλεγεί βουλευτής και κομματάρχης.

Σ αυτή την πορεία του παρακολουθούμε τους ανενδοίαστους εκβιασμούς του στην κυβέρνηση να τηρήσει τα υπεσχημένα. Περί αυτού πρόκειται. Να τηρήσει ο κ Τσίπρας τη συμφωνία τους να αφήσει τον κ Καμμένο να πουλάει εθνικοφροσύνη ως δήθεν αποκομμένος από την κυβέρνηση εξ αιτίας των Πρεσπών, ενώ παράλληλα θα στηρίζει την κυβέρνηση με τις ψήφους των βουλευτών του, τους οποίους θα έχει δανείσει στην κυβέρνηση!

Το κόλπο που έχει στηθεί σε βάρος των ψηφοφόρων, δηλαδή για να εξαπατηθεί ο λαός και να πάνε κάποιοι αφελείς να ψηφίσουν Καμμένο, δεν έπιασε γιατί κόλλησε στη μωροφιλοδοξία μερικών στελεχών του! Που αποφάσισαν ότι θα σιγουρέψουν το μέλλον τους καλύτερα αν παραμείνουν στην κυβέρνηση ή στον ΣΥΡΙΖΑ από το να πελαγοδρομούν στο καρυδότσουφλο των ΑΝΕΛ.

Όλα αυτά θα είχαν μικρότερη αξία αν συνέβαιναν στα παρασκήνια της πολιτικής ζωής. Άλλωστε, δεν υπάρχει πιο βρώμικος χώρος από το χώρο της κομματικής πολιτικής. Διαχρονικά. Η κομματική πολιτική, όμως, είχε μέχρι την εποχή των ΣΥΡΙΖΑ- Καμμένου την τσίπα, την εξυπνάδα, την αυτοπροστασία, την κουτοπονηριά να μη βγάζει τα άπλυτά του στη φόρα. Και μάλιστα ως νόμιμα!

Γιατί αυτό που παρακολουθούμε εδώ και λίγα 24ωρα, με τους εκβιασμούς Καμμένου στην κυβέρνηση και με τις παρασκηνιακές κινήσεις της κυβέρνησης να εξευτελίσει το Σύνταγμα και τους νόμους για να ικανοποιήσει τον εκβιαστή της, είναι όχι μόνο πρωτόγνωρο. Είναι μπανανιακό. Είναι η νομιμοποίηση μιας αντιδημοκρατίας, μια περιφρόνηση στους κανόνες του κοινοβουλευτισμού και μια περιφρόνηση σε κάθε πολίτη που πιστεύει στη Δημοκρατία και στους κανόνες της. Είναι ένα φτύσιμο σε καθέναν που πάλεψε για να μην ξανάρθει ο Παττακός και ο Σπαντιδάκης και τα υπόλοιπα νούμερα που νόμισαν ότι μπορεί ο καθένας να διαφεντεύει μια χώρα μόνο και μόνο επειδή κάθεται στην καρέκλα της εξουσίας. Περί αυτού πρόκειται.

Όσοι δημοκρατικοί πολίτες δεν το έχουν πάρει ακόμα είδηση είναι καιρός να ξυπνήσουν. Αυτοί που κυβερνάνε τη χώρα είναι πραξικοπηματίες. Με μικρά και μεγάλα καθημερινά πραξικοπήματα κατά των νόμων και των κανόνων διοίκησης.

Πραξικοπηματίες στην Παιδεία, για την οποία αποφασίζουν ερήμην οποιουδήποτε κοινωνικού διαλόγου, βαφτίζοντας κοινωνικό διάλογο τη μεταξύ τους διαπλοκή.

Πραξικοπηματίες στην Υγεία. Διορίζοντας αναξιοκρατικά στελέχη σε κρίσιμους τομείς, με μοναδικό κριτήριο την πολιτική τους ιδεολογία, όπως ξεδιάντροπα ομολογούν και οι ίδιοι.

Πραξικοπηματίες στη Δημόσια Διοίκηση. Εγκαθιστώντας σε νευραλγικές θέσεις τους δικούς τους ανθρώπους, καταπατώντας τους νόμους και τους κανόνες του κράτους. Προσλαμβάνοντας πέρα από τα όρια των νόμων και μονιμο0ποιώντας έξω από κάθε ψηφισμένο δίκαιο.

Πραξικοπηματίες στήν εξωτερική πολιτική. Υπογράφοντας συνθήκες χωρίς καμιά συνεννόηση με τα κόμματα της Βουλής και μετά από απαίτηση και πιέσεις ξένων δυνάμεων.

Πραξικοπηματίες στη στις Ανεξάρτητες Αρχές. Διορίζοντας παράτυπα καραμπινάτους κομματικούς φίλους σε νευραλγικές θέσεις εποπτείας της οικονομικής και επιχειρηματικής ζωής.

Πραξικοπηματίες στην ελευθερία του Τύπου. Ορίζοντας παράνομους κανόνες στη λειτουργία των μέσων διακίνησης ιδεών, λόγου και ειδήσεων και μετατρέποντας τις δημόσιες υπηρεσίες πληροφόρησης σε στενά κυβερνητικά προπαγανδιστικά φερέφωνα. Ενώ ταυτόχρονα σπέρνουν λάσπη εναντίον όλων όσοι ασκούν κριτική στο κυβερνητικό έργο από τον Τύπο. Καλύπτοντας ακόμα και τον τραμπουκισμό υπουργών κατά δημοσιογράφων.

Πραξικοπηματίες στη δικαιοσύνη. Όπου με ένα παραδικαστικό κύκλωμα καθοδηγούν ή απειλούν δικαστικούς λειτουργούς όχι στην αδέκαστη λειτουργία του θεσμού, αλλά στη χρησιμοποίησή του είτε για να εξοντωθούν ή να εκφοβιστούν αντίπαλοι είτε να καλυφθούν και να αθωωθούν φίλοι.

Πραξικοπηματίες στη Βουλή. Όπου οι εκτροπές από τον κανονισμό έχουν πάρει τη μορφή της κανονικότητας. Είτε στις εκπρόθεσμες ψηφίσεις, είτε στις εκπρόθεσμες καταθέσεις, είτε στις παράτυπες ψηφοφορίες, είτε, όπως τώρα, στην απόπειρα ανατροπής της νόμιμης μεταβολής των κοινοβουλευτικών ομάδων, προκειμένου να εξυπηρετηθεούν τα κυβερνητικά συμφέροντα!

Το αποκορύφωμα της ξεδιαντροπιάς, της υποκρισίας και της κοροϊδίας του ελληνικού λαού ήρθε χτες από τα χείλη του κυβερνητικού εκπροσώπου, που είναι η φωνή του πρωθυπουργού. Ο οποίος, με αφορμή τις φήμες για διάλυση της ΚΟ των ΑΝΕΛ και για μανίπουλες της κυβέρνησης προκειμένου να ματαιωθεί η νόμιμη διαδικασία στη Βουλή είπε, ότι «δεν είναι ηθικό ή πολιτικά ορθό να διαλύονται Κοινοβουλευτικές Ομάδες κομμάτων που στις εκλογές εξασφάλισαν την είσοδό τους στο Κοινοβούλιο»! Πετώντας έτσι στο καλάθι των αχρήστων τον κανονισμό της Βουλής που άλλα προβλέπει!

Το γελοίο είναι ότι ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ενός πρωθυπουργού, που δεν έχει κανέναν ηθικό φραγμό για τις πράξεις του και που δεν έχει αφήσει τίποτε από όσα διακηρύσσει που να μην το ανατρέπει ανάλογα με τα συμφέροντά του, μιλάει για ηθική!

Η πιο ανήθικη και πραξικοπηματική κυβέρνηση από την εποχή της χούντας ακούει έναν αρχηγό κόμματος να την εκβιάζει ανοιχτά από τηλεοράσεως και αντί να τον καταγγείλει για αντικοινοβουλευτισμό, προσπαθεί να τον ξελασπώσει τρεμάμενη. Αφού η θέση της κρέμεται από μια γκαζόζα.

Από την ίδια γκαζόζα που κρέμεται και η ελληνική δημοκρατία. Εκεί μας κατάντησαν.

Γ. Παπαδόπουλος - Τετράδης
Liberal

Κατηγορία: ΤΕΤΡΑΔΗΣ

Διπολική διαταραχή

Μέσα σε 48 ώρες κορυφαία στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και της κυβέρνησης λοιδορήθηκαν, κυνηγήθηκαν, καθυβρίστηκαν και εισέπραξαν και εμπράγματες αποδείξεις της αγάπης του λαού, σε μπουκάλια με νερό και σε εδώδιμα αποικιακά. Η είδηση δεν είναι εκεί, δυστυχώς. Είναι στο ότι εξανέστησαν, καταδικάζοντας αυτές τις πράξεις βίας ως απαράδεκτες και ακατανόητες!

Και στο μεν πρώτο σκέλος της καταδίκης θα συμφωνήσουμε. Τέτοιες συμπεριφορές είναι απαράδεκτες. Αλλά, είμαστε υποχρεωμένοι να συμφωνήσουμε, δυστυχώς, ότι δεν είναι και ακατανόητες. Αντίθετα, είναι απολύτως κατανοητές.

Την πρώτη μέρα της επετείου του Πολυτεχνείου η ομάδα της κυβέρνησης και του κόμματος, που πήγε στον ιστορικό χώρο να καταθέσει στεφάνι, γιουχαϊστηκε άγρια από άλλους αριστερούς και αυτόνομους νεολαίους, έπεσαν σπρωξίματα και τελικά τους εμποδίστηκε η είσοδος.

Η τραγική ειρωνεία είναι ότι ανάμεσα στους προπηλακισμένους ήταν και στελέχη που βρίσκονταν μέσα στο Πολυτεχνείο το ’73 και που διώχτηκαν και βασανίστηκαν από τη χούντα. Ενώ σήμερα, δεν μπορούν να μπουν στον ίδιο χώρο εμποδισμένοι από ομοϊδεάτες συντρόφους με την κατηγορία ότι συμμετέχοντας σε μια κυβέρνηση μνημονιακή και φιλοαμερικάνικη, έχουν προδώσει τα ιδανικά «του Νοέμβρη» και δεν δικαιούνται να καταθέτουν στεφάνι, όντας και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ. Λογικό; Λογικό.

Το επικίνδυνο στην υπόθεση είναι ότι το Πολυτεχνείο απόκτησε «πόρτα» σαν τα νυχτομάγαζα. Και περνάς face control για να μπεις. Δηλαδή απόκτησε ιδιοκτήτη! Επικίνδυνο, γιατί, εκτός από τους φασίστες φιλοχουντικούς , που έτσι κι αλλιώς δεν πατάνε, το Πολυτεχνείο πρέπει να είναι ανοιχτό για όλους τους πολίτες στην επέτειο. Είναι χώρος προσκυνήματος όλου του λαού. Είναι δικαίωμα του καθένα να ασκεί κριτική σε πράξεις και ιδεολογίες, αλλά δεν είναι δικαίωμα κανενός να ιδιοποιείται το χώρο και τα νοήματα του αγώνα. Για να το πούμε ανοιχτά, ένα γιουχάϊσμα αρκεί για αποδοκιμασία. Τα υπόλοιπα είναι καθαρή εξουσιαστική βία. Αντίστοιχη μ αυτήν που πολέμησαν οι φοιτητές του ’73.

Στη συνέχεια, στελέχη του κόμματος και μέλη της κυβέρνησης, που έχουν γίνει πιο αμερικανόφιλοι από τους συντηρητικούς, αποφάσισαν να πορευτούν και στην αμερικάνικη πρεσβεία σε ένα θέαμα παραλογισμού. Από τη μία να φωτογραφίζεσαι με τον Αμερικανό αντιπρόεδρο και τον Αμερικανό πρέσβη όλος χαρά και καμάρι, δηλώνοντας και την ευμένεια σου στον Τράμπ (!), εσύ ο επαναστάτης αριστερός, και από την άλλη να πορεύεσαι στην πρεσβεία για να φωνάξεις «φονιάδες των λαών Αμερικάνοι».

Πρόκειται για διπολική διαταραχή γιατρέ μου; Όχι αγόρι μου. Πρόκειται για ακραία αναισθησία και θράσος. Το οποίο, επειδή είναι ακραίο, δοκιμάζει την κοινή λογική και την ευαισθησία των πολιτών. Και προκαλεί την οργή τους. Λογικό; Λογικό.

Εκείνο που δεν είναι λογικό, αλλά είναι θυμικό, είναι η εκσφενδόνιση υλικών αγαθών εναντίον των διαταραγμένων φιλοαντιαμερικανών. Και δεν είναι χρήσιμο, ούτε δημοκρατικό. Πρώτον, γιατί τα εκσφενδονιζόμενα πάνε χαμένα. Δεν πιάνουν τόπο. Στου κουφού την πόρτα. Ξέρεις από οίηση και από θράσος εξουσίας; Δεν ξέρεις. Καλύτερα. Έμεινες άνθρωπος. Δεύτερον, γιατί όταν γίνεσαι ίσα κι όμοια σε συμπεριφορές με κείνον που καταδικάζεις για χυδαιότητα, αντιδημοκρατία και για ξεπούλημα ιδεών, έχει κερδίσει εκείνος. Σε έχει κάνει σαν τα μούτρα του. Συμπέρασμα: Όπως και στο Πολυτεχνείο, ένα γιουχάϊσμα αρκεί. Αυτοί ξέρουν κι ο λαός αγάλλεται.

Προχτές, στη Θεσσαλονίκη, σε μια εκδήλωση που θα μιλούσε ο υπουργός Παιδείας, γονείς, μαθητές, καθηγητές και εργαζόμενοι πλακώθηκαν με την αστυνομία, που δεν τους άφηνε να παραστούν και να του υποβάλουν ερωτήσεις. Έγινε μπάχαλο και ο υπουργός ούτε που τόλμησε να εμφανιστεί. Η εκδήλωση ματαιώθηκε. Το ρωμαλέο φοιτητικό κίνημα μετατράπηκε σε ρωμαλέο κίνημα γονιών- μαθητών- καθηγητών και με την …πετυχημένη παρέμβαση της αστυνομίας, αντί για διάλογο πέτυχε την εξορία του υπουργού! Λογικό; Λογικό. Αλλά, όχι δημοκρατικό.

Φταίν’ αυτοί; Όχι, η αστυνομία. Η οποία, όμως, είχε εντολές άνωθεν να απαγορεύσει τη συμμετοχή περισσότερων από όσους είχε προαποφασίσει η οργάνωση του κ Γαβρόγλου! Ώστε να είναι ελεγχόμενη πολιτικά! Δημοκρατικό; Καθόλου. Αλλά και εξοργιστικό στη συνέχεια. Όταν ο υπουργός καταφέρθηκε εναντίον των πολιτών, πετώντας στα σκουπίδια τις ιδέες του για ανοιχτές διαδικασίες και τρίχες κατσαρές. Όλα στη θεωρία ωραία και όταν έρχεται η ώρα της πράξης γινόμαστε αυταρχικοί ή, πιο συχνά, τα κάνουμε μαντάρα.

Και στις τρείς παραπάνω πρόσφατες περιπτώσεις τα θύματα, στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και της κυβέρνησης εξανέστησαν και επί τόπου και εκ των υστέρων, καταγγέλλοντας από σκοτεινές δυνάμεις μέχρι ακροδεξιούς, προβοκάτορες και τον Γκοτζίλα για τις επιθέσεις που δέχτηκαν. Και σε ρωτάω γιατρέ μου: Έχουν άνοια; Κάποια άλλη ασθένεια που χάνεις την επαφή με την πραγματικότητα και με τον εαυτό σου;

Όχι παιδί μου. Αναίσθητοι είναι. Και οπορτουνιστές. Γιατί θεωρούν δικαίωμα τους να πιστεύουν άλλα στη θεωρία, να κάνουν τα αντίθετα στην πράξη και να χειροκροτούνται για τη θεωρία. Για τα λόγια. Τις μπέλες παρόλες. Με μια νοοτροπία ανηλίκων. Όπου, πρέπει οι δικαιολογίες να γίνουν αποδεκτές για οποιαδήποτε πράξη και παρέκκλιση. Όπως τα κακομαθημένα στα σπίτια και στα σχολεία.

Το κυριότερο:
Ο συριζάνθρωπος θεωρεί ότι το έγκλημα που κάνει αυτός δεν είναι έγκλημα. Ενώ αν το κάνει οποιοσδήποτε άλλος είναι έγκλημα.
Το δικό του έγκλημα είναι Ιερό.
Των άλλων μιαρό.
Όλων των άλλων.
Και οι δικοί του νεκροί είναι αξιολογότεροι από τους άλλους νεκρούς.
Οι δικοί του είναι αγωνιστές.
Οι άλλοι φασίστες.
Όλοι οι άλλοι.
Και το πιστεύει αυτό γιατί αυτός δεν είναι σαν τους άλλους. Είναι άγιος, κατέχει τη μόνη αλήθεια και επειδή θέλει την ευτυχία των ανθρώπων είναι άσπιλος!!

Μ αυτά τα κριτήρια δεν είναι τυχαίο που τα βρίσκει εύκολα ο πρωθυπουργός με τον αρχιεπίσκοπο. Έχουν έναν διάλογο εκκλησιών. Είναι σοβαρά τα πράγματα γιατρέ μου;

Γ. Παπαδόπουλος - Τετράδης
Liberal

Κατηγορία: ΤΕΤΡΑΔΗΣ

Φασίστες είσαστε εσείς. Όχι οι μαθητές

Δεν ξέρω αν τους καταληψίες μαθητές «για τη Μακεδονία» στη Β. Ελλάδα προσπαθούν να εκμεταλλευτούν χρυσαυγίτες -και το θεωρώ πιθανό- αλλά ξέρω ότι αυτοί που έχουν κάνει τις καταλήψεις θεσμό εξανίστανται ξαφνικά και κατηγορούν αυτούς τους μαθητές για φασίστες, με πρώτο τον υπουργό Παιδείας! Οι φασίστες.

Επειδή οι καταλήψεις των σχολείων είναι σωστό πράγμα αν καθοδηγούνται από τους καθηγητές και τους γονείς μειοψηφιών που έχουν μπουκώσει τα μυαλά των παιδιών τους με τόνους προπαγάνδας κομματικής και προπαγάνδας αφελληνισμού, αλλά αν οι μαθητές θέλουν να διαμαρτυρηθούν για την προδοσία των Πρεσπών και να υπερασπιστούν την ελληνική Μακεδονία, παρακινημένοι κι αυτοί από τους δικούς τους γονείς, δεν μπορούν!

Η Παιδεία είναι, βλέπεις, μονοπώλιο μιας αριστεράς, παλιάς κοπής του 1920, που μισεί την πατρίδα, που είναι ανιστόρητη και που δεν έχει καν σχέση με την Αριστερά του Αλβανικού μετώπου του ’40, του ΕΑΜ, του 114, του Κυπριακού αγώνα, του αντιχουντικού αγώνα, του Πολυτεχνείου, Καράγιωργα, του Μήνη, του Χαρίλαου, του Κύρκου, της Μελίνας, του Γλέζου, του Μίκη, του Ελύτη, του Σεφέρη, του Γκάτσου, του Ελευθερίου. Είναι αποκομμένη από τον ιστορικό ιστό της Ελλάδας και προσπαθεί να επιβληθεί ποδοπατώντας και ποτίζοντας με δηλητήριο κάθε ελληνικό που μπορεί να φυτρώσει στις παιδικές και εφηβικές διάνοιες.

Η Παιδεία είναι εδώ και χρόνια μονοπώλιο μιας σδράκας κρατικοδίαιτου καθηγητικού κομματικού κατεστημένου με διαστρεβλωμένες και ανιστόρητες αντιδιαλεκτικές απόψεις για την πατρίδα, το έθνος, τον εθνικισμό, τον σωβινισμό, τον ιμπεριαλισμό, που τις διδάσκουν σε δυό γενιές μαθητών ήδη. Και όπου η αγάπη για την πατρίδα, που είναι φυσική για όλους τους λαούς της Γής χωρίς εξαίρεση, ονομάζεται εθνικισμός, ενώ η υπεράσπιση αυτής της αγάπης χαρακτηρίζεται πια φασισμός!

Ακόμα χειρότερα, αυτοί οι τύποι, με πρώτους τους έσχατους υπουργούς Παιδείας και τα κόμματά τους, δε διστάζουν να υπερασπίζονται κάθε εθνικισμό (όχι πατριωτισμό) του κάθε γείτονα από την Αλβανία, τα Σκόπια, την Τουρκία που ζητάει ένα κομμάτι ελληνικής γης ή ελληνικής περιουσίας, καταδικάζοντας κάθε ελληνική φωνή που αντιστέκεται και αντιδρά, ως φασιστική! Οι εγκληματίες!

Όλοι αυτοί οι πρωτόγονοι μαρξιστές της συμφοράς, ως άλλοι νεάντερνταλ, έχουν προξενήσει τη μεγαλύτερη συμφορά στην κοινωνική και πολιτική δομή της κοινωνίας. Γιατί, η έννοια της πατρίδας και η αγάπη της πατρίδας είναι υπαρκτή σε κάθε έναν σε όλες τις χώρες. Είναι φυσικό καταφύγιο, φυσική σπηλιά, σαν την οικογένεια και τη γειτονιά.

Άλλοτε ήταν η σπηλιά, μετά η πόλη, μετά ο Τόπος, μετά το κράτος. Για τους κομμουνιστές, η σοσιαλιστική πατρίδα, για τους αναρχικούς η κομμούνα. Αλλά, για όλους, η πατρίδα. Όποιος την έβλεπε καλύτερη από των άλλων λεγόταν εθνικιστής. Και όποιος την έβλεπε ανώτερη των άλλων, σωβινιστής. Και όποιος ήθελε και των άλλων την πατρίδα λεγόταν ιμπεριαλιστής. Κι όποιος ήθελε όλες τις πατρίδες ενωμένες σε μια πανανθρώπινη λεγόταν διεθνιστής. Χωρίς να μισεί την πατρίδα του. Καθαρές δουλειές και καθαροί όροι.

Αλλά, ποτέ πριν την επέλαση αυτών που μισούν την ελληνική πατρίδα και αγαπάνε όλων των άλλων (!) δεν διαστρεβλώθηκαν αυτές οι καθαρές έννοιες, οι καθαροί διαχωρισμοί. Και διαστρεβλώθηκαν, γιατί η μισητή ελληνική πατρίδα έπρεπε και πρέπει να έχει μονάχα εχθρούς και κανέναν υπερασπιστή! Τέτοιοι είναι και αυτή είναι η αρρώστια τους.

Και σπέρνοντας αυτή την αρρώστια σπρώχνουν κομμάτια του λαού στην αγκαλιά των φασιστών. Οι ανεγκέφαλοι! Γιατί η αγάπη στην πατρίδα είναι ριζωμένη στην καρδιά πολλών. Που βλέπουν ολοένα και περισσότερα κόμματα να λοιδορούν την πατρίδα και κανένα σχεδόν να μην τολμάει να ξεστομίσει τη λέξη πατρίδα και κανένα να μην τολμάει να υπερασπιστεί την πατρίδα. Τελματωμένα σε έναν αγράμματο κοσμοπολιτισμό, φερμένο από τη Δύση. Η οποία Δύση αγαπάει τις πατρίδες της όχι απλώς πατριωτικά. Αλλά, συχνά σωβινιστικά! Αμερική, Αγγλία, Γαλλία, Γερμανία, Ισπανία, Νορβηγία, Σουηδία, Καναδάς, Ισπανία, Ολλανδία, Αυστρία, για να αναφέρω μερικά καραμπινάτα χαρακτηριστικά παραδείγματα. Για να μην πάω στην ανατολή της Ρωσίας, της Πολωνίας, της Σερβίας, της Κροατίας, της Ουγγαρίας και της Τουρκίας.

Όλοι αυτοί έχουν δικαίωμα να αγαπάνε και να υπερασπίζονται τις πατρίδες τους, αλλά όχι τη Μακεδονία οι μαθητές της Βόρειας Ελλάδας! Αυτοί οι μαθητές είναι φασίστες, σύμφωνα με τους ανιστόρητους ιδεολογικούς εγκληματίες της εκπαίδευσης, που σπέρνουν εμφύλιο στα σχολεία για τις ιδεοληψίες τους! Οι αυθόρμητοι, ανίδεοι μαθητές είναι φασίστες!

Είναι φασίστες οι μαθητές που κάνουν καταλήψεις για τις ελλείψεις σε καθηγητές που υφίστανται και που αυτές οι διαμαρτυρίες εξελίχτηκαν σε διαμαρτυρίες για το Μακεδονικό και για τις Πρέσπες! Όταν τα συριζόπαιδα έκαναν καταλήψεις δεν μπορούσαν να διανοηθούν ότι μια μέρα θα κάνουν και άλλοι καταλήψεις! Ούτε ότι έτσι άνοιγαν το δρόμο για να κάνουν καταλήψεις και να τα κάνουν μπάχαλο κι οι χρυσαυγίτες τα σχολεία.


Στη Χαλκιδική και στη Θράκη και στη Θεσσαλονίκη πολλά σχολεία βρίσκονται υπό κατάληψη διαμαρτυρίας για τις ελλείψεις σε καθηγητές. Αλλά, λοιδορούνται από τον υπουργό Παιδείας και τους συνοδοιπόρους και τους ομοϊδεάτες τους ως φασίστες σπρωγμένοι από τη Χρυσή Αυγή!

Σε αρκετά σχολεία γίνεται κατάληψη ενάντια στη συμφωνία των Πρεσπών. Όταν εμάς μας κατέβαζαν οι αριστεροί καθηγητές σε διαδηλώσεις για το Κυπριακό εναντίον της Τουρκίας, της Αγγλίας και της κυβέρνησης Καραμανλή, φωνάζοντας για Ένωση με την Ελλάδα ήταν αγωνιστές δεν ήταν φασίστες.

Τώρα οι μαθητές απαγορεύεται να διαδηλώνουν και να διαμαρτύρονται για προδοτικές συμφωνίες, που αφορούν στην πατρίδα, επειδή είναι της ομοϊδεάτικης αριστερίστικης κυβέρνησης μας οι συμφωνίες!

Όλοι αυτοί οι ανεγκέφαλοι υπουργοί, κομματικοί παρατρεχάμενοι και τα παπαγαλάκια τους στα διαδίκτυα δεν έχουν κουκούτσι μυαλό να καταλάβουν ότι μ αυτή τη στάση τους σπρώχνουν τους μαθητές, που αγαπάνε την πατρίδα τους και τίποτε παραπέρα, στη αγκαλιά της Χρυσής Αυγής.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η φασιστική δεξιά έχει βάλει το χέρι της και προσπαθεί να εκμεταλλευτεί τις καταλήψεις για να σπρώξει τους μαθητές στο μέρος της. Δεν θα της είναι και πολύ δύσκολο. Γιατί καμιά άλλη ελληνική παράταξη δεν υπερασπίζεται ξεκάθαρα την πατρίδα για να ακουμπήσουν οι μαθητές. Που λοιδορούνται ανυπεράσπιστοι.

Κανείς δεν τους δείχνει τη διαφορά μεταξύ του να υπερασπίζεσαι τα δικαιώματα των Ελλήνων στην ελληνική Μακεδονία, που θίγονται από τη συμφωνία των Πρεσπών και ενισχύουν τον αλυτρωτισμό των σλαβομακεδόνων, με το να υπερασπίζεσαι τη σύγκρουση με τους γείτονες.

Το χειρότερο, το υπουργείο, οι καθηγητές και οι σύλλογοι γονέων, που στρέφονται εναντίον των μαθητών σπρώχνουν τους συμμαθητές τους να αντιδράσουν εναντίον τους (!), σπέρνοντας έναν εμφύλιο μέσα στα σχολεία! Μιλάμε για ντιπ ανεγκέφαλους!

Την ίδια ώρα που γίνονται αυτά, άγνωστοι ξήλωσαν 105 (εκατόν πέντε) πυραμίδες από τα σύνορα Ελλάδας και Σκοπίων, που καθορίζουν επακριβώς την όριο γραμμή! Κι αυτή η δολιοφθορά, που απαιτεί μέρες εργασίας, έγινε χωρίς να πάρει είδηση κανείς από όσους υποτίθεται ότι φυλάει τα σύνορα της χώρας!

Οι υπουργοί, οι καθηγητές και οι γονείς που τους έχει πιάσει η ανησυχία μην εκμεταλλευτούν οι φασίστες τους μαθητές και κυριαρχήσουν στα σχολεία καλά θα κάνουν να κοιτάξουν πρώτα να ανησυχήσουν για το μπάχαλο που έχει καταντήσει τη χώρα- και τα σχολεία- η πολιτική της κυβέρνησης και οι κολλημένες ιδεοληψίες τους. Οι οποίες ανοίγουν τις πόρτες για να μπουν οι φασίστες στα σχολεία. Αυτοί γιγάντωσαν έτσι τη Χρυσή Αυγή. Κι αυτοί της άνοιξαν τις πόρτες για τις καταλήψεις. Ας κόψουν τον απαυτό τους να τις κλείσουν τώρα. Πριν είναι αργά.

Γ.Παπαδόπουλος Τετράδης

Κατηγορία: ΤΕΤΡΑΔΗΣ

Το κρατικό σκύλεμα του Πολυτεχνείου, καιρός να σταματήσει

Την πρώτη χρονιά που το Πολυτεχνείο έγινε επίσημη γιορτή στα σχολεία μου σηκώθηκε η τρίχα και αντέδρασα. Όπως αντέδρασε και καθένας που είχε συνείδηση του σκυλέματος, της διαστρέβλωσης και της κρατικής γελοιοποίησης που επρόκειτο να γίνει σε μια εξέγερση δημοκρατική, αντιχουντική, φοιτητική, νεολαιϊστικη, υπερκομματική, ακαθοδήγητη.

Και αντέδρασα πολύ, όπως και άλλοι, γιατί η υποχρεωτικότητα μιάς γιορτής, για ένα γεγονός, ή πιο σωστά για μια αλληλουχία γεγονότων, ήταν και είναι απόλυτα αντίθετη και απόλυτα εχθρική με τον εθελοντισμό, την αυταπάρνηση, τη διακριτή και διακριτική προσφορά του καθενός από όσους συνέβαλαν και συμμετείχαν σ αυτό που ονομάστηκε «το Πολυτεχνείο». Και που είναι ταυτόχρονα ό,τι πιο αγωνιστικό και αυτοθυσιαστικό και αυθόρμητο έχει γίνει μετά τον πόλεμο στην Ελλάδα. Κυρίως, είναι ό,τι πιο σεμνό.

Αφορμή γι αυτό μου το σημείωμα είναι η «επαγγελματική» ανακοίνωση της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών Ελλάδος, που καταγγέλλει ότι ιδιωτικά σχολεία δεν θα πραγματοποιήσουν το πρόγραμμα του υπουργείου για «την καθιερωμένη» γιορτή του Πολυτεχνείου, βεβηλώνοντας έτσι την επέτειο, όπως καταγγέλλουν.

Και καταγγέλλουν ότι ιδιωτικά σχολεία θα αφιερώσουν μικρό μέρος μόνο της ημέρας για την εκδήλωση και το υπόλοιπο θα κάνουν μάθημα! Ακούς εκεί να κάνουν μάθημα!

Να με συμπαθάνε οι επαγγελματίες συνδικαλιστές, αλλά το δικό μας σύνθημα ήταν «ψωμί, Παιδεία, ελευθερία». Δεν ήταν ούτε ινστρούχτσια, ούτε ιδεολογική προπαγάνδα, ούτε ηρωοποιήσεις μέσα από λυρικά παραμύθια, ούτε ποιήματα και τραγούδια μιάς παράταξης για να περάσουμε την ιδεολογική μας γραμμή, να κάνουμε πλύση εγκεφάλου σε παιδιά.

Το Πολυτεχνείο δεν έγινε για να καταντήσει γιορτή του κράτους. Ήταν ένας ξεσηκωμός ενάντια στο κράτος. Και των συνταγματαρχών και των αυταρχικών δυνάμεων όπου κι αν ανήκαν. Το Πολυτεχνείο έγινε για να μπορεί καθένας να έχει και να λέει ελεύθερα τη γνώμη του και την άποψή του. Δεν έγινε για να καπελώσουμε την κοινωνία με τα ιδεολογήματά μας.

Το Πολυτεχνείο έγινε για Ελευθερία. Δεν έγινε για να πειθαναγκάζονται οι μαθητές να μάθουν αυτά που θέλει το φαντασιακό των επαγγελματιών καθοδηγητών και των ιδεολογικά φανατικών. Τό Πολυτεχνείο ήταν Ρήξη. Δεν ήταν υποταγή. Η υποχρεωτικότητα της διδασκαλίας του και η υποχρεωτικότητα της παπαγαλίας του είναι υποταγή.

Το κυρίαρχο σύνθημα στις πρώτες πορείες του ’74 και ’75 ήταν «δεν έγιν’ ο Νοέμβρης για τον Καραμανλή». Δεν ήταν «κάντε το Πολυτεχνείο μάθημα στα σχολεία». Ούτε έγινε για να στέλνει το υπουργείο εγκυκλίους στα σχολεία για το πώς θα «γιορτάσουν» με στρατιωτική πειθαρχία ανά βαθμίδες και ανά εκπαιδευτικές μονάδες, λες και έχουμε να κάνουμε με κομματική αλυσίδα ινστρούχτσιας.

Στην πορεία, που γίνεται κάθε χρόνο, πηγαίνει καθένας ή δεν πηγαίνει αυτοβούλως. Και συμπεριφέρεται και αυτοβούλως, ανάλογα με τη συνείδησή του. Κανείς δεν τον υποχρεώνει. Και είναι απορίας άξιο που κρατικές μορφές και επαγγελματίες συνδικαλιστές και επαγγελματίες «ιδεολόγοι» δεν έχουν ακόμα ζητήσει να είναι υποχρεωτική η πορεία και των μαθητών στις 17 Νοέμβρη. Δεν είναι μακριά η νοοτροπία τους.

Προφανέστατα, όλοι όσοι βλέπουν το Πολυτεχνείο σαν ευκαιρία για πολιτικό ή κομματικό καπέλωμα δεν ξέρουν ότι η μεγάλη πλειονότητα όσων συνέβαλαν και πήραν μέρος σ εκείνη τη 12μηνη εξέγερση, από τον Δεκέμβριο του 1972 μέχρι τον Νοέμβρη του 1973, είναι άγνωστη στο κοινό, στο λαό. Έμειναν άγνωστοι. Από σεμνότητα. Και κράτησαν το Πολυτεχνείο που έφτιαξαν και που έζησαν, βαθειά μέσα τους. Χωρίς διδαχές και κομπορυμοσύνες.

Όλοι αυτοί πάλεψαν για τις ιδέες τους, χωρίς να προτάσσουν το Πολυτεχνείο για να τις περάσουν. Το Πολυτεχνείο ήταν ένα κορυφαίο μετερίζι σ’ έναν αγώνα. Δεν ήταν ούτε διαβατήριο, ούτε παράσημο, ούτε απόδειξη, ούτε επιταγή για εξαργύρωση. Άσχετο που κάποιοι το χρησιμοποίησαν ή το εξαργύρωσαν πολιτικά, επαγγελματικά και κοινωνικά. Όλοι οι αγώνες έχουν τους πλιατσικολόγους τους.

Το Πολυτεχνείο, σαν κορύφωση μιας υπερκομματικής διαδικασίας ανυπακοής, αντίθεσης και εξέγερσης τελικά, είχε στους κόλπους του συντελεστές από τη δημοκρατική δεξιά μέχρι της άκρα αριστερά. Δεν ήταν ιδιοκτησία κανενός. Ήταν μια διαδικασία συνύπαρξης σε έναν αγώνα. Ήταν ιδιοκτησία της δίψας για ελευθερία, δημοκρατία και ανεμπόδιστη Παιδεία. Γιατί, με αφορμή τις φοιτητικές εκλογές ξεκίνησε στο Πανεπιστήμιο. Και εξαπλώθηκε.

Και ήρθε το Πολυτεχνείο σε αντίθεση και αποδοκιμάστηκε τις μέρες του ’73 από κόμματα της αριστεράς, που σήμερα ορκίζονται στο όνομά του. Ενώ άλλες οργανώσεις της αριστεράς, που πρωτοστάτησαν, είχαν στους κόλπους τους στελέχη, που πολιτεύτηκαν αργότερα με τη δεξιά και χαρακτηρίζονται σήμερα ακροδεξιοί, από αριστερούς πολιτικάντηδες, οι οποίοι γαλουχήθηκαν από εκείνους που καταδίκαζαν την εξέγερση!

Αλλά, όλα αυτά, και η αγωνιστική αυτοδιαχειριζόμενη, ακαπέλωτη και ενωτική μεταξύ των οργανώσεων- πέρα από κόμματα- εξέγερση του Νοέμβρη δεν διδάσκονται στα σχολεία και στις εγκυκλίους του επίσημου κρατικού υπουργείου. Ούτε από τους ανίδεους ή βαριεστημένους ή αντιδραστικούς ή αντίθετους, ή απλώς φανατικούς από το διδακτικό προσωπικό. Η πλειοψηφία του οποίου κάνει στην πραγματικότητα μια ρουτινιάρικη ακόμα γιορτή και μετράει την ώρα να πάει σπίτι της. Όπως και η πλειοψηφία των μαθητών.

Κανείς δεν ενδιαφέρθηκε να δει το ’80 ότι η κρατικοποίηση μιας επαναστατικής ενωτικής υπερκομματικής εξέγερσης των φοιτητών και του κόσμου που ακολούθησε, θα κατέστρεφε την αλήθεια και το νόημα του Πολυτεχνείου. Που ήταν η Ρήξη με τον αυταρχισμό, το αίτημα για διαρκή Δημοκρατία, η απαίτηση για ανεμπόδιστη πλατειά Παιδεία και η ελευθερία στην εργασία. Καμιά σχέση με το κράτος, τις γραφειοκρατικές δομές του, τη δημοσιοϋπαλληλική ρουτίνα του και την αγάπη του για ιδεολογική υποταγή των πολιτών. Από όλες τις κυβερνήσεις.

Το Πολυτεχνείο δεν έγινε για να πειθαναγκάζονται παιδιά. Ούτε για να πειθαναγκάζονται δάσκαλοι από το κράτος. Το Πολυτεχνείο θα’ πρεπε να διδάσκεται με όλη του την αλήθεια σε συνθήκες κρυφού σχολειού. Στο μισοσκόταδο της σκλαβιάς που γεννήθηκε. Από εθελοντές χωρίς παρωπίδες. Για να οδηγεί όσους θέλουν στο φως.

Γ Παπαδόπουλος - Τετράδης

Κατηγορία: ΤΕΤΡΑΔΗΣ

Μια ανθελληνική ελληνική κυβέρνηση

Το γεγονός ότι ο Αλβανός πρωθυπουργός και ο ΣΥΡΙΖΑ έχουν ταυτόσημες απόψεις για τη δολοφονία του Κ. Κατσίφα και την ίδια απαρέσκεια για την ελληνική μειονότητα, την ελληνική σημαία και τα δικαιώματα των Βορειοηπειρωτών δεν είναι τυχαίο. Είναι και οι δύο παιδιά του καθεστώτος Χότζα και δεν το κρύβουν.

Το πρόβλημα ξεκινάει από τη στιγμή που η ελληνική κυβέρνηση στρέφεται εναντίον εκείνων που είναι υποχρεωμένη από τις διεθνείς συνθήκες να υπερασπίζεται. Οι δηλώσεις Φίλη χτες και προχτές, η σιωπή του πρωθυπουργού για τη δολοφονία ενός Έλληνα στην Αλβανία, η στάση της ελληνικής αστυνομίας που έσπευσε εξ αρχής να υιοθετήσει της αλβανική άποψη για τις συνθήκες θανάτου του Κατσίφα και η υιοθέτηση από την επίσημη πολιτεία των απόψεων της αλβανικής εθνικιστικής προπαγάνδας για το αιματηρό περιστατικό μπορεί να προκαλεί μόνο ντροπή για το μόρφωμα που λέγεται ελληνική κυβέρνηση.

Αυτό το ελληνικό κράτος, απέδειξε για μια ακόμα φορά ότι συμπλέει με τον επίσημο και ανεπίσημο ναρκέμπορο της ευρωπαϊκής ηπείρου και εγνωσμένο τραμπούκο ενός πρωτογονισμού, μοναδικού στην Ευρώπη για τη βία του. Ότι συμπλέει και χειροκροτεί την παντελή απουσία δικαίου, όπου η βία του ισχυρότερου είναι ο καθημερινός νόμος και η περιφρόνηση των δικαιωμάτων σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο είναι η καθημερινή πρακτική. Μια πρακτική, που οι Έλληνες της Βορείου Ηπείρου τη ζουν στο πετσί τους επί δεκαετίες, σχεδόν πάντα εγκαταλελειμμένοι από το ελληνικό κράτος που υποτίθεται ότι οφείλει, σύμφωνα με τις συνθήκες που έχει υπογράψει, να τους υπερασπίζεται.

Το ελληνικό κράτος όχι μόνο έχει αφήσει ανυπεράσπιστη την ελληνική κοινότητα της Αλβανίας, αλλά επί ΣΥΡΙΖΑ έχει φτάσει στο ακραίο σημείο κατάντιας να συμπλέει με την αλβανική πολιτική εκκαθάρισής της είτε με οικονομικά, είτε με πολιτικά, είτε με τραμπούκικα μέτρα.

Τρανό παράδειγμα η βίαιες απαλλοτριώσεις ελληνικών περιουσιών, δήθεν για αναπτυξιακά έργα και οι διαρκείς προσαγωγές και απειλές κατά της ζωής όσων Ελλήνων δεν υποτάσσονται στην αλβανική τρομοκρατία εναντίον των Βορειοηπειρωτών.

Η ντροπή της κατ ευφημισμό ελληνικής κυβέρνησης στην περίπτωση της δολοφονίας του Κωνσταντίνου Κατσίφα είναι πολλαπλή:


1. Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών δεν απαίτησε εξ αρχής να μάθει από την αλβανική κυβέρνηση τα πραγματικά περιστατικά του θανάτου του Έλληνα και αρνήθηκε να ενημερώσει επίσημα τα 50 Βορειοηπειρωτικά σωματεία, που ζήτησαν επίσημα εξ αρχής να μάθουν, αλλά και να ενημερώσουν για τα δύο περιστατικά στις Βουλιαράτες στις 28 Οκτωβρίου.

2. Ακόμα και σήμερα το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών κρατάει χαλαρή στάση έχοντας υιοθετήσει πλήρως την αλβανική προπαγάνδα, που διαδίδει ότι ο Κατσίφας άρχισε να πυροβολεί και οι Αλβανοί αναγκάστηκαν να τον σκοτώσουν αμυνόμενοι!

3. Το ίδιο υπουργείο έχει αφήσει αναπάντητες τις προσβλητικές, βίαιες και θρασύτατες δηλώσεις του Αλβανού πρωθυπουργού εναντίον των Βορειοηπειρωτών συλλήβδην, και δεν υπερασπίζεται ούτε τα νενομισμένα δικαιώματά τους να έχουν αναρτημένες τις ελληνικές σημαίες, σύμφωνα με τη συνθήκη των Παρισίων, αλλά και σύμφωνα με τον αλβανικό νόμο.

4. Το ελληνικό υπουργείο του κ. Τσίπρα δεν υπερασπίστηκε μέχρι στιγμής κανένα από τα δικαιώματα των Βορειοηπειρωτών που καταπάτησε ο κ. Ράμα στις εμετικές του δηλώσεις, αφήνοντας τον τραμπούκο ξένο πρωθυπουργό να αποθρασύνεται ακόμα περισσότερο.

5. Το υπουργείο Εξωτερικών και ο πρωθυπουργός κ Τσίπρας, μ αυτή τους τη στάση δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να νεύουν στο τραμπούκικο αλβανικό κράτος να εντείνει τη βία του εναντίον της ελληνικής κοινότητας της Αλβανίας.

6. Η ελληνική αστυνομία υιοθέτησε εξ αρχής την αλβανική θέση ότι ο δολοφονημένος Κατσίφας είναι ο υπαίτιος του επεισοδίου, χωρίς να επέμβει αμέσως, όπως έχει δικαίωμα και υποχρέωση, και να ζητήσει όχι μόνο να πάρει τα αλβανικά πειστήρια, αλλά και να πάρει μέρος στις έρευνες για το περιστατικό, όπως επιτρέπει η συμφωνία που διέπει τις σχέσεις των δύο αστυνομιών.

7. Η ελληνική αστυνομία, αφού άφησε την αλβανική πλευρά να αλωνίσει ανενόχλητη και να βγάλει το πόρισμα που τη βόλευε, έστειλε εκ των υστέρων αξιωματικό για να παραλάβει το αλβανικό πόρισμα!

8. Η ελληνική αστυνομία, αντί να ερευνήσει για τα πραγματικά περιστατικά έσπευσε να υιοθετήσει τη θέση της αλβανικής, χωρίς να έχει κάνει αυτοψία στο σημείο του φόνου, χωρίς να εξετάσει το όπλο του Κατσίφα, χωρίς να πάρει καταθέσεις από αυτόπτες μάρτυρες, χωρίς να ζητήσει να εξετάσει τις επικοινωνίες του δολοφονημένου Έλληνα και του Αλβανού αστυνομικού, που φαίνεται ότι προκάλεσε το αιματηρό περιστατικό.

9. Η ελληνική αστυνομία πήρε μέρος στην αλβανική προπαγάνδα σπίλωσης της προσωπικότητας του νεκρού με συκοφαντίες για εμπόριο ναρκωτικών και τρομοκρατία, υιοθετώντας τες επί της ουσίας και προωθώντας τες στην ελληνική κοινή γνώμη.

10. Το ελληνικό υπουργείο δήθεν Προστασίας του Πολίτη- η υπουργός Γεροβασίλη και η υφυπουργός Παπακώστα- αρνήθηκε να συναντηθεί με τα βορειοηπειρωτικά σωματεία, που ζήτησαν να ενημερώσουν και να ενημερωθούν για την πορεία της υπόθεσης και για τη στάση του αρχηγού της ελληνικής αστυνομίας.

11. Ο Έλληνας πρωθυπουργός, το υπουργείο Εξωτερικών, η ελληνική αστυνομία, δεν συγκινήθηκαν στο ελάχιστο με την ομηρεία της σωρού του Κατσίφα επί 11 μέρες, πράξη που ταιριάζει μόνο στα πιο βάρβαρα ένστικτα φυλών των σπηλαίων αντί να τρίξουν τα δόντια, στην πραγματικότητα επικροτώντας την και αποθρασύνοντας έτσι το τριτοκοσμικό κράτος της γείτονος.

12. Βουλευτές, υπουργοί και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς να έχουν ιδέα από τα πραγματικά περιστατικά γύρω από το θάνατο του Κωνσταντίνου Κατσίφα, και ενώ εκείνος ήταν ακόμα άταφος, έσπευσαν να τον βρίζουν ως διαταραγμένο, ακροδεξιό, επικίνδυνο, υιοθετώντας πλήρως την αλβανική προπαγάνδα της αστυνομίας και του Ράμα.

13. Όλοι οι παραπάνω, στις αντίστοιχες περιπτώσεις που κάποιος ομοϊδεάτης τους πέσει στα χέρια της αστυνομίας, χτυπηθεί ή πεθάνει σπεύδουν αμέσως και χωρίς να έχουν ιδέα για τα πραγματικά περιστατικά, κατηγορούν τους αστυνομικούς για τραμπούκους και δολοφόνους. Όλοι αυτοί δεν καταπίνουν ποτέ αμάσητη την πάγια αστυνομική και κυβερνητική προπαγάνδα σ αυτά τα περιστατικά, ότι ο θύμα φταίει που έπεσε πάνω στη σφαίρα. Όλοι αυτοί δεν επιφυλάσσουν την ίδια υποδοχή στην προπαγάνδα της αλβανικής αστυνομίας και κυβέρνησης για τον Κωνσταντίνο Κατσίφα!

14. Όλοι αυτοί, κυβέρνηση, κρατικοί λειτουργοί και θεσμικοί παράγοντες είτε αγνοούν είτε γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια ότι η ελληνική Εθνική μειονότητα της Αλβανίας, έχει με βάση τον αλβανικό νόμο να αναρτά την ελληνική σημαία όπου θέλει και το δικαίωμα από τις διεθνείς συνθήκες να αποκαλεί τον τόπο της Βόρειο Ήπειρο.

15. Όλοι αυτοί ξιφουλκούν σαν αγράμματοι κατά των ανυπότακτων της τρομοκρατούμενης εδώ και χρόνια ελληνικής κοινότητας από το τραμπούκικο αλβανικό κράτος, συγχέοντας τα δικαιώματα μιας αναγνωρισμένης Εθνικής μειονότητας με τις θρησκευτικές μειονότητας της Θράκης. Οι αμόρφωτοι.

16. Ο εμετικός κ Φίλης και οι υπόλοιποι βουλευτές και υπουργοί που λυσσάνε με τους Βορειοηπειρώτες και τον δολοφονημένο Κατσίφα κάνουν πως δεν ξέρουν ότι η αλβανική αστυνομία άφησε να διαρρεύσει πρώτα η σύλληψη του Κατσίφα και στη συνέχεια άλλαξε το παραμύθι σε θάνατό του μετά από μάχη!

Δεν είναι να απορεί κανείς που αυτή η κυβέρνηση και τα στελέχη του κόμματός της συμπλέουν με τον αλβανικό όπως συμπλέουν με τον σλαβομακεδονικό εθνικισμό εναντίον της Ελλάδας και εναντίον κάθε τι ελληνικού. Είναι οι ίδιοι που έγραφαν και θαύμαζαν- και θαυμάζουν- τον Χότζα, τον Χόνεκερ, τον Δημητρόφ και καθέναν που υπερασπιζόταν το διαμελισμό της Ελλάδας σε όφελος των δικών τους πατρίδων. Πίσω από το μανδύα μιας δήθεν αριστερής, δήθεν κομμουνιστικής ιδεολογίας.

Η διαφορά τους με τους Έλληνες ομοϊδεάτες τους τότε και σήμερα στην νεοελληνική αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι ο Χότζα, ο Χόνεκερ, ο Δημητρόφ υπερασπίζονταν από πίσω τις πατρίδες τους. Δεν ήταν ηλίθιοι.

Γ. Παπαδόπουλος- Τετράδης

Κατηγορία: ΤΕΤΡΑΔΗΣ