ΑΡΧΑΙΟΣ ΛΙΜΕΝΑΣ ΚΕΓΧΡΕΩΝ (ΜΕΡΟΣ Α’ - ΙΣΤΟΡΙΑ)

Η ιστορική πορεία του ανατολικού επινείου της αρχαίας Κορίνθου στον Σαρωνικό κόλπο, μέσα από την αναδίφηση στις κυριότερες πηγές και σε συνδυασμό με τις αρχαιολογικές διαπιστώσεις [...]

Ο ΛΙΘΟΚΤΙΣΤΟΣ ΦΑΡΟΣ ΜΕΛΑΓΚΑΒΙ ΠΕΡΑΧΩΡΑΣ ΛΟΥΤΡΑΚΙΟΥ

Ένα διατηρητέο ιστορικό «βιομηχανικό μνημείο» του υφιστάμενου φαρικού δικτύου της Ελλάδας, που δεσπόζει στο ακρωτήριο Μελαγκάβι στην ευρύτερη περιοχή της Περαχώρας Λουτρακίου [...]

Η ΛΙΘΙΝΗ ΠΟΛΥΤΟΞΗ ΥΔΑΤΟΓΕΦΥΡΑ ΣΤΟΝ ΑΣΣΟ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

Ένα εγγειοβελτιωτικό έργο της περιόδου της αποκαλούμενης Β’ Βενετοκρατίας, το οποίο αποτελεί ένα κομψοτέχνημα υδρευτικής γεφυροποιίας [...]

ΟΙ ΒΕΝΕΤΣΙΑΝΙΚΕΣ ΟΧΥΡΩΣΕΙΣ ΣΤΑ ΟΝΕΙΑ ΟΡΗ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

Αναζητώντας τον επιχειρησιακό σχεδιασμό δύο αφανών οχυρωματικών συγκροτημάτων στα Όνεια όρη στην βορειοανατολική Κορινθία, τα οποία χρονολογούνται στην περίοδο της επονομαζόμενης Β’ Βενετοκρατίας της Πελοποννήσου [...]

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΒΛΑΣΙΟΥ ΑΝΩ ΤΡΙΚΑΛΩΝ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

Η ιστορική διαδρομή της περιώνυμης Ιεράς Μονής Αγίου Βλασίου, στην Άνω Συνοικία Τρικάλων της ορεινής Κορινθίας και μία συνοπτική παρουσίαση των εγκαταστάσεων της [...]

ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΚΑΙ ΣΤΑΔΙΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ (ΜΕΡΟΣ Δ’)

Μία παρουσίαση των θεάτρων του Φλιούντα και της Στυμφάλου, καθώς και των θεατρικών και αγωνιστικών χώρων άλλων αρχαίων περιφερειακών πόλεων του νομού Κορινθίας [...]

ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΚΑΙ ΣΤΑΔΙΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ (ΜΕΡΟΣ Γ’)

Το θέατρο και το στάδιο της αρχαίας Σικυώνας: Δύο εντυπωσιακά μνημεία με ιδιαίτερα αρχιτεκτονικά γνωρίσματα, αντάξια της αίγλης της αρχαίας πόλης [...]

ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΚΑΙ ΣΤΑΔΙΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ (ΜΕΡΟΣ Β’)

Το αρχαίο θέατρο της Ισθμίας και τα αρχαία στάδια της Ισθμίας και της Νεμέας: Όταν στους ιερούς τόπους διεξάγονταν Πανελλήνιοι αθλητικοί αγώνες [...]

ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΚΑΙ ΣΤΑΔΙΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ (ΜΕΡΟΣ Α’)

Το θέατρο, το ωδείο και το αμφιθέατρο της αρχαίας Κορίνθου: Η μετάλλαξη από τις θεατρικές παραστάσεις και τους μουσικούς αγώνες στις αρένες των μονομαχιών [...]

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΣΤΥΜΦΑΛΟ (ΜΕΡΟΣ Α’)

Η ιστορία της αρχαιοελληνικής πολίχνης όπως αναδύεται μέσα από το μυθολογικό πλαίσιο έως τις ανασκαφικές έρευνες της σύγχρονης εποχής [...]

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΣΤΥΜΦΑΛΟ (ΜΕΡΟΣ Β’)

Η περιγραφή των σωζόμενων μνημείων και της πολεοδομίας της αρχαιοελληνικής πολίχνης μέσα από ένα διερευνητικό πρίσμα [...]

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΛΕΧΟΒΑΣ ΚΡΥΟΝΕΡΙΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

Μία ιστορική επισκόπηση και η περιγραφή ενός εκκλησιαστικού μνημείου των μέσων Βυζαντινών χρόνων στην ορεινή Κορινθία [...]

ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

Μία συλλογή θρύλων και δοξασιών από περιοχή της Κορινθίας μέσα από το έργο «Παραδόσεις» του πρωτοπόρου λαογράφου μας Νίκου Πολίτη [...]

ΜΟΝΗ ΖΑΡΑΚΑ: ΕΝΑ ΡΩΜΑΙΟΚΑΘΟΛΙΚΟ ΑΒΒΑΕΙΟ ΤΩΝ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΩΝ ΧΡΟΝΩΝ ΣΤΗΝ ΣΤΥΜΦΑΛΙΑ

Η αναζήτηση της ιστορίας και η περιγραφή της μεσαιωνικής μονής Ζαρακά, που ιδρύθηκε από το Ρωμαιοκαθολικό τάγμα των Κιστερκιανών μοναχών στην περιοχή της λίμνης Στυμφαλίας [...]

ΤΟ ΜΥΚΗΝΑΪΚΟ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ ΤΩΝ ΑΗΔΟΝΙΩΝ ΚΑΙ Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΟΥ ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΟΥ ΘΗΣΑΥΡΟΥ ΤΟΥ

Το χρονικό της συναρπαστικής περιπέτειας ενός αρχαίου θησαυρού κοσμημάτων από το μυκηναϊκό νεκροταφείο των Αηδονιών Νεμέας και η περιγραφή ενός σημαντικού αρχαιολογικού χώρου της Κορινθίας [...]

ΤΟ ΚΑΣΤΕΛΙ ΠΕΝΤΕΣΚΟΥΦΙ: Ο ΕΠΙΤΗΡΗΤΗΣ ΑΚΡΟΚΟΡΙΝΘΟΥ

Η αναζήτηση των ψηφίδων της ιστορίας του μικρού μεσαιωνικού οχυρού Πεντεσκούφι και της σχέσης του με το γειτονικό εμβληματικό φρούριο του Ακροκορίνθου [...]

Η ΑΡΧΑΙΑ ΤΙΤΑΝΗ ΚΑΙ ΤΟ ΑΣΚΛΗΠΙΕΙΟ ΤΗΣ

Μία παρουσίαση ενός αρχέγονου ιεροθεραπευτηρίου στην επικράτεια της αρχαίας Σικυωνίας, μέσα από τις μαρτυρίες των περιηγητών και την αρχαιολογική έρευνα [...]

«ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΟΥ ΒΡΑΧΟΥ»: ΤΟ ΣΠΗΛΑΙΩΔΕΣ ΜΟΝΥΔΡΙΟ ΤΗΣ ΚΑΤΩ ΤΑΡΣΟΥ

Ένα ιδιόρρυθμο μοναστηριακό κτίσμα της μεταβυζαντινής περιόδου, οικοδομημένο μέσα σε μία ρηγμάτωση του βραχώδους σχηματισμού των «Κορινθιακών Μετεώρων» στην περιοχή της Κάτω Ταρσού [...]

ΤΟ ΠΥΡΓΟΣΠΙΤΟ ΤΟΥ ΚΙΑΜΗΛ ΜΠΕΗ ΣΤΗ ΣΥΚΙΑ ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΥ

Μία παρουσίαση της παραθαλάσσιας οχυρής έπαυλης των Οθωμανών αυθεντών της Κορινθίας στα προεπαναστατικά χρόνια [...]

ΤΟ ΥΠΟΓΕΙΟ ΡΩΜΑΪΚΟ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ ΤΩΝ ΚΕΓΧΡΕΩΝ

Μία συνοπτική περιγραφή του καταπληκτικού ταφικού συμπλέγματος της Ρωμαϊκής περιόδου, με τους υπόγειους θαλαμωτούς τύμβους και τους υπόσκαφους λακκοειδείς τάφους στην τοποθεσία «Ράχη Κουτσογκίλλα» Κεγχρεών [...]

Παλαιοχριστιανική Βασιλική Κιάτου (Κάτω Σικυώνος)

Ένα παραμελημένο κόσμημα της πόλης του Κιάτου, στο οποίο αρμόζει να αναδειχθεί και να αποτελέσει σημείο αναφοράς για τον Δήμο Σικυωνιών. Άποψη του εκκλησιαστικού συγκροτήματος της παλαιοχριστιανικής βασιλικής Κιάτου από τα [...]

Ο ΛΗΣΜΟΝΗΜΕΝΟΣ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΟΣ ΠΥΡΓΟΣ ΣΤΑ ΠΕΡΙΧΩΡΑ ΤΟΥ ΚΙΑΤΟΥ

Μία μεμονωμένη οχύρωση στην τοποθεσία «Μαγούλα» στα νοτιοδυτικά του συνοικισμού του Πασίου Κιάτου και ο διαφαινόμενος συσχετισμός της με την επονομαζόμενη «μάχη του Βασιλικού» στις 12 Αυγούστου 1822, όπου σκοτώθηκε ο οπλαρχηγός Αναγνώστης Πετιμεζάς [...]

Ανταλλάξιμοι αντί των Τούρκων

0



Αντί να ανταλλάξουμε αυτοκόλλητα ποδοσφαιριστών, να δώσουμε πολιτικούς και κάποιους «κολλητούς» και να επαναπατρίσουμε τους ομήρους των Τούρκων

Τώρα που κοντοζυγώνει το Μουντιάλ, η μοναδική παγκόσμια γιορτή που θυμίζει σχεδόν σε όλους τους άνδρες του κόσμου ότι υπήρξαν κάποτε παιδιά και το καταδιασκέδασαν, ο νους ταξιδεύει στα αυτοκόλλητα με τις φωτογραφίες των ποδοσφαιριστών.

Ακόμα και στην εποχή της ψηφιακής επανάστασης, με τα ιντερνέτ, τα φεϊσμπούκ, τα ίνσταγκραμ και τα τουίτερ, τα αυτοκόλλητα με τους ποδοσφαιριστές πουλάνε πολύ και οι πιτσιρικάδες τα ανταλλάσσουν.
«Να σου δώσω Μπόατεγκ να μου δώσεις Μέσι;» προτείνει ο μεν στον δε, αναμένοντας τη θετική απάντηση.

Εμείς, που δεν συμμετέχουμε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου αλλά έχουμε πάρει μόνιμα την κούπα του Μουντιάλ Χρέους και του παγκοσμίου πρωταθλήματος πολιτικής ανικανότητας, μπορούμε να κάνουμε μερικές ανταλλαγές, που ίσως μας... βολέψουν.

Να, για παράδειγμα, αντί να δώσουμε τους οκτώ Τούρκους στρατιωτικούς που ζητάει ο Ερντογάν ώστε να πάρουμε τους δύο δικούς μας ομήρους στρατιωτικούς -τον Αγγελο Μητρετώδη και τον Δημήτρη Κούκλατζη-, να επιλέξουμε κάποιους άλλους ανταλλάξιμους.

Οι οκτώ Τούρκοι στρατιωτικοί δεν είναι διαθέσιμοι για ανταλλαγή. Ολοι έχουν ζητήσει άσυλο στην Ελλάδα και ο ένας ήδη το έχει λάβει (ο συγκυβερνήτης του ελικοπτέρου με το οποίο διέφυγαν στην Ελλάδα) - κάτι που καθιστά σχεδόν βέβαιη τη λήψη του και από τους άλλους.

Πρέπει, λοιπόν, εμείς να μπούμε σ’ έναν μικρό αλλά ευχάριστο κόπο να ορίσουμε ποιους δικούς μας θα πασάρουμε -σαν αυτοκόλλητα με ποδοσφαιριστές του Μουντιάλ- στον Ερντογάν για να μας δώσει πίσω τους ομήρους.
Μια καλή και γρήγορη λύση είναι να πασάρουμε στον Ρετζέπ Ταγίπ εκείνους που έχουν δηλώσει κατ’ επανάληψιν την πρόθεσή τους να θυσιάζονται χάριν του λαού.

Να μαζέψουμε όλους τους λόγους, τους χαιρετισμούς και τις δημηγορίες πολιτικών και όποιος έχει πει περισσότερες φορές τις λέξεις «λαός», «θυσία», «χρέος», «αδύναμοι», «φτωχολογιά» να δηλωθεί ως ανταλλάξιμος.

Αφού γίνουν οι απαραίτητες συνεννοήσεις με τους Τούρκους, να γίνει η τράμπα, και ώρα καλή στην πρύμνη τους κι αέρα στα πανιά τους...

Παναγιώτης Λιάκος
Δημοκρατία
Κατηγορία:
Blogger Widgets

Ο ΣΥΡΙΖΑ τρέμει την λαϊκή οργή

0



Του Σάκη Μουμτζή

Υπάρχει μια σοβαρή εκδοχή ο Α. Τσίπρας να «πάγωσε» την συμφωνία με τον Ζάεφ, λόγω των επικείμενων συλλαλητηρίων. (Τετάρτη 6 Ιουνίου). Είναι προφανές, πως η επισημοποίηση της συμφωνίας, τώρα, θα φούντωνε την φλόγα των αντιδράσεων, κάτι που θέλει να το αποφύγει η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ.

Είναι γνωστό πως οι δύο, απροσδόκητα, μεγάλες συγκεντρώσεις για το Σκοπιανό, ανέτρεψαν όλον τον σχεδιασμό του πρωθυπουργού. Για να αλλάξουν άμεσα την ατζέντα ανέδειξαν πρόωρα την υπόθεση της Novartis, μια υπόθεση που είχαν προγραμματίσει να την εμφανίσουν στην προεκλογική περίοδο. Τώρα, αυτή η υπόθεση ξέφτισε και ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε άδοξα ένα όπλο από το οπλοστάσιο του.

Ετσι, αν οι επικείμενες συγκεντρώσεις για το Σκοπιανό έχουν μιαν ανάλογη επιτυχία με τις προηγούμενες, ο Α. Τσίπρας και η παρέα του θα βρεθούν χωρίς δυνατότητα νέου αντιπερισπασμού. Με μια καινούργια σκευωρία θα γίνουν ακόμα πιο γελοίοι.

Φρονίμως ποιούντες, περιμένουν να δούν το μέγεθος των συλλαλητηρίων και θα πράξουν αναλόγως. Πιθανόν, αμέσως μετά, να αναθερμάνουν την σχετική διαδικασία επίλυσης του προβλήματος.

Αλλά γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ φοβάται τόσο πολύ τις λαϊκές αντιδράσεις;

Πρώτον: γιατί έχει αντιληφθεί πως στα συλλαλητήρια για το Σκοπιανό συμπυκνώνεται η οργή των πολιτών για την συνολική πολιτική του. Οι εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές της Θεσσαλονίκης και της Αθήνας βρήκαν την ευκαιρία, με το εθνικό θέμα, να εκφράσουν την αντίθεση τους στα πεπραγμένα της κυβέρνησης.

Δεύτερον: γιατί σε αυτές τις συγκεντρώσεις προσέρχονται κανονικοί άνθρωποι. Δεν είναι κομματικοί παράγοντες ούτε συνδικαλιστικά στελέχη σε διατεταγμένη υπηρεσία. Είναι απλοί, καθημερινοί πολίτες που υφίστανται τις συνέπειες της πολιτικής ΣΥΡΙΖΑ, με την υπερφορολόγηση και τις περικοπές.

Τρίτον: γιατί ανατρέπεται ένα καθεστώς δεκαετιών, που ήθελε τις πλατείες και τους δρόμους να ανήκουν αποκλειστικά στην Αριστερά. Τώρα αυτό το σκηνικό αλλάζει. Εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες διαδηλώνουν ενάντια στην Αριστερά και αμφισβητούν τα προτάγματα της και την πολιτική της. Και αυτό χτυπά την πιο ευαίσθητη χορδή της Αριστεράς. Την σχέση της με το λαό, που νόμιζε πως την μονοπωλούσε.

Τέταρτον: γιατί αντιλαμβάνεται η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ πως όλος αυτός ο κόσμος μάλλον θα στραφεί στην Νέα Δημοκρατία, αν η τελευταία δεν εκτεθεί σε λάθος θέσεις. Και αυτό είναι ένα στοίχημα και για τον Κ. Μητσοτάκη. Η συντριπτική πλειοψηφία αυτών των πολιτών είναι το, εν δυνάμει, ακροατήριο του.

Για όλους αυτούς τους λόγους είναι λογικό ο Α. Τσίπρας να αφήσει να περάσει αυτή η εβδομάδα, δίνοντας μάλιστα την εντύπωση πως διαπραγματεύεται μέχρι την τελευταία στιγμή. Βέβαια, το αποτέλεσμα αυτής της διαπραγμάτευσης, υπαρκτής η ανύπαρκτης, θα φανεί στο τέλος. Προς το παρόν θέλει να ζυγίσει τις λαϊκές αντιδράσεις.

Το πολιτικό σκηνικό θα γίνει ακόμα ζοφερότερο για τον πρωθυπουργό, αν στο Σκοπιανό πρόβλημα προστεθεί και η ακύρωση της προοπτικής της «καθαρής εξόδου.» Την συσσώρευση τόσο σημαντικών προβλημάτων δεν την αντέχουν οι ώμοι μιας κυβέρνησης που υπολείπεται, σε όλες τις δημοσκοπήσεις, σημαντικά του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Αν ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορέσει να επανακαθορίσει και να ιεραρχήσει τις προτεραιότητες του, απειλείται με κατάρρευση.

Liberal
Κατηγορία:

Δεν ήταν εμφύλιος. Ήταν Συμμοριτοπόλεμος

0





Του Ηλία Ψυχογιού

Τώρα, 69 χρόνια από την 5η Ολομέλεια του ΚΚΕ, στο ίδιο χωριό όπου ο Νίκος Ζαχαριάδης διακήρρυτε την άποψη του ΚΚΕ (της κομμουνιστικής αριστεράς δηλαδή) για την ανάγκη της ύπαρξης «Ενιαίας και Ανεξάρτητης Μακεδονίας και Θράκης», ο Αλέξης Τσίπρας απλώς προσυπογράφει με bold και κεφαλαία δίπλα στον Νίκο Ζαχαριάδη υλοποιώντας το 50% αυτής της απόφασης. Δεν ξέρουμε ακόμα τι μας επιφυλάσσει το υπόλοιπο 50%. Πιθανώς μέχρι το τέλος του καλοκαιριού να έχει γίνει πράξη και αυτό, αν επιτευχθούν όσα ο κ. Κοτζιάς λέει πως επιθυμεί.

Σημασία έχει πως αυτό που δεν κατάφερε η αριστερά, από το 1944 μέχρι το 1949, με τα όπλα, το έφερε εις πέρας η σύγχρονη, διαχρονικά αντεθνική κομμουνιστική αριστερά, με την ψήφο του ελληνικού λαού. Με την ψήφο σου, αγαπητέ ψηφοφόρε του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ. ΜΕ ΤΗΝ ΨΗΦΟ ΣΟΥ. Με τη δική σου δημοκρατική πλειοψηφία:

Αναγνωρίσαμε, η ελληνική κυβέρνηση, δηλαδή, ότι υπάρχει μακεδονική γλώσσα και εθνότητα, η οποία ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ελληνική.

Αναγνωρίσαμε, η ελληνική κυβέρνηση δηλαδή, ότι οι Σκοπιανοί είναι Μακεδόνες _ επισήμως και διεθνώς.

Παραδεχτήκαμε, λοιπόν, ότι βιασθήκαμε μεν, αλλά ο βιαστής μας έχει δίκιο... αφού είχε και αυτός δικαιώματα και στη σάρκα και το πνεύμα μας.

Και η φοβική φιλελεύθερη δεξιά, το μετριοπαθές έλλογο φιλελεύθερο κέντρο, παρότι οι ιδέες και οι προσπάθειές τους έδωσαν τη μορφή και την ανθρωποκεντρική δυναμική στο σημερινό δυτικό κόσμο, βούλιαξαν σαν κομπλεξικά υποτιμημένα σχολιαρόπαιδα και, αντί να διατρανώσουν την άποψή τους ότι από το 1949 και μετά ότι η κομμουνιστική αριστερά το μόνο που προσφέρει είναι μία προδοτική ιδεολογική προσέγγιση, άφησαν με τη σιωπή του ενόχου (και του συνενόχου) αυτή την ενδοτική προσέγγιση να κυριαρχήσει και να εδραιωθεί. Και το κακό δεν είναι ότι κυριάρχησε στην πολιτική ζωή, αλλά επεβλήθη στα κυριότερα συστατικά στοιχεία ενός κράτους – έθνους: Στις τέχνες, τα αμφιθέατρα των πανεπιστημίων και τις προθήκες των βιβλιοπωλείων. Κατέλαβε και κυριάρχησε χωρίς αντιστάσεις, χωρίς καμία ένσταση στην ψυχή και το μυαλό των ανθρώπων.

Τώρα όμως, μετά από την υπογραφή του κ. Τσίπρα και του κ. Κοτζιά, απαιτείται, αν όχι μια σθεναρή ένσταση, τουλάχιστον μια αντικειμενική κριτική. Τουλάχιστον, από όσους θεωρούμε τους εαυτούς μας υπερήφανους πατριώτες και φιλελεύθερους. Το οφείλουμε και στον εαυτό μας και στις ιδέες μας. Γι’ αυτό και πρέπει να τολμήσουμε να εκφράσουμε τ’ αληθή και τα πρέποντα. Άλλωστε, «εθνικόν είναι το αληθές».

Και ποια να είναι η αλήθεια άραγε; Αυτή η περιβόητη αλήθεια που χρόνια τώρα διστάζουμε να εκφράσουμε ανοιχτά;

1ον: Η πολεμική σύρραξη από το 1944 έως το 1949 δεν ήταν εμφύλιος. Ήταν συμμοριτοπόλεμος. Μία συμμορία προσπάθησε με τα όπλα να καταλάβει την εξουσία. Και για να μην νομίζουν κάποιοι ότι αυτή είναι η δική μου άποψη, τους προτρέπω να διαβάσουν το βιβλίο του στρατηγού Θρασύβουλου ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΥ (ναι, ο σημερινός κομμουνιστής υπουργός των οικονομικών είναι μικρανιψιός του) «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΣ, 1946-1949. ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΟΥ ΣΥΜΜΟΡΙΤΟΠΟΛΕΜΟΥ».

2ον: Οι κομμουνιστές ποτέ δεν αποδέχτηκαν την ήττα τους. Πάντα περίμεναν την ευκαιρία για να κάνουν πράξη τις ιδεοληπτικές τους φαντασιώσεις.

3ον: Η ίδια τους η λενινιστική αντίληψη δικαιολογεί τον οποιοδήποτε τακτικισμό, το οποιοδήποτε ψέμα, την οποιαδήποτε προδοσία, προκειμένου να πάρουν την ΕΞΟΥΣΙΑ. Ούτε κι αυτό είναι δική μου άποψη. Ο σ. Λένιν τα γράφει αυτά στο βιβλίο του «Κράτος και Επανάσταση».

Οι καιροί όμως και οι συνθήκες κραυγάζουν πλέον αδιάκοπα.

Η ιστορία δεν περιμένει και ο χρόνος δε σταματά.

Οι αλήθειες είναι προφανείς και ωμές και σφυροκοπούν αδιάκοπα τα κλειστά στόματα μέχρι να ματώσουν. Στις αλήθειες το μόνο που αρκεί είναι να βγουν στο φως!

Είσαι λοιπόν κομμουνιστής; Δικαιώμά σου.

Αν είσαι όμως κομμουνιστής, πρέπει να ξέρεις πως εκ προοιμίου μπορεί και να ‘σαι δυνητικός προδότης. Αυτό πρεσβεύει η ιδεολογία η δική σου_ δεν το λέω εγώ. Αν δεν είσαι προδότης, δεν είσαι κομμουνιστής. Τόσο απλά και ξεκάθαρα.

Αν είσαι από αυτούς που ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ μόνο και μόνο για να καταργηθεί ο ΕΝΦΙΑ, δεν είσαι προδότης. ‘Η ανόητος είσαι ή ωφελιμιστής μόνο για την πάρτη σου.

‘Όμως, αν δεν είσαι ούτε ανόητος ούτε παρτάκιας (γιατί καλή μεν η χρησιμοθηρία, αρκεί να ωφελείται η πλειονότητα των μελών μιας κοινωνίας), οφείλεις στις επόμενες εκλογές (αν γίνουν ποτέ..) να το αποδείξεις ακυρώνοντας οποιοδήποτε κόμμα πρεσβεύει τις ίδιες ιδεοληπτικές θεωρήσεις με τους συμμορίτες του ΣΥΡΙΖΑ και τους φασίστες των ΑΝΕΛ.

Μόνο έτσι υπάρχει μια μικρή πιθανότητα να εξαλειφθεί μέρος των δεινών μας...

Για να είμαστε απολύτως τίμιοι και ξεκάθαροι μεταξύ μας...
Κατηγορία:

Το καρκίνωμα του Ελληνισμού

0




Γράφει ο Γιώργος Κοντογιώργης

Συντρέχουν οι προϋποθέσεις ώστε ο Ελληνισμός να αφεθεί ελεύθερος να δημιουργήσει το μέλλον του; Το ερώτημα είναι στον πυρήνα της κρίσης που διανύουμε. Το κύριο εμπόδιο είναι οι εσωτερικές συνθήκες και συγκεκριμένα το πολιτικό σύστημα της κομματοκρατίας που με όπλο το δύσμορφο κράτος κατατρώγει από καταβολής του τις σάρκες του Ελληνισμού μέχρι το μεδούλι.

Εάν παρακολουθήσουμε την ιστορική πορεία του νέου Ελληνισμού διαπιστώνουμε ότι υπό καθεστώς εθνικής υποτέλειας κατείχε μια δυσανάλογα μεγαλύτερη θέση στον κόσμο από εκείνη που κατέχει σήμερα. Εάν δεν αποκτήσουμε συνείδηση της αιτίας της ασύμμετρης συρρίκνωσης του Ελληνισμού τους τελευταίους δύο αιώνες, ο κατήφορος που έχει πάρει δεν θα σταματήσει.

Λεηλασία εκ των έσω

Η κρίση της ελληνικής χώρας είναι διαρκής και η παρούσα έξαρσή της έχει αποκλειστικά εσωτερικά αίτια. Η χώρα λεηλατείται από ένα καθεστώς που εδράζεται σε ένα σύστημα αναντίστοιχο, δηλαδή τριτοκοσμικό, σε σχέση με την ανθρωποκεντρική ανάπτυξη της κοινωνίας. Ακριβώς γι’ αυτό δεν είναι εφικτή η συνάντηση του πολιτικού προσωπικού με την κοινωνική συλλογικότητα.

Το σύστημα της κομματοκρατίας δεν παράγει δημόσιες πολιτικές, με πρόσημο το κοινό συμφέρον, αλλά καταδολίευση και ιδιοποίηση της ελληνικής κοινωνίας. Αυτό το καθεστώς με τους θεράποντές του, έχει επικαθήσει ως κατακτητής επί της ελληνικής κοινωνίας. Την απομυζά και την οδηγεί από το κακό στο χειρότερο. Και επιπλέον, επιχειρεί ξεδιάντροπα να την ενοχοποιήσει για την καταστροφή της.

Ήδη από την εποχή της Βαυαροκρατίας οικοδομήθηκε μια ρητορική που πρόβαλλε τον «εξευρωπαϊσμό» ως διακύβευμα. Ρητορική, η οποία απέβλεπε να νομιμοποιήσει την ολοκληρωτική οπισθοδρόμηση της ελληνικής κοινωνίας σε μια εποχή που παρουσίαζε αντιστοιχία με εκείνη της Ευρώπης. Ποια ήταν αυτή; Καταφανώς η προσολώνια εποχή.

Ανάκτηση της ιστορίας

Αρκεί να αναφέρω, μεταξύ των πολλών άλλων, την κατάργηση της δημοκρατικής αυτοκυβέρνησης που βίωνε ο Έλληνας, λιγότερο ή περισσότερο, στο πλαίσιο των κοινών, με το επιχείρημα ότι η ελέω θεού απολυταρχία είναι ανώτερη από την δημοκρατία. Το δίλημμα για τον ελληνικό κόσμο σήμερα δεν είναι η επιλογή μεταξύ της Ανατολής και της Δύσης.

Και οι δύο αυτές περιοχές μοιράζονται το ίδιο εξελικτικό στάδιο, που αντιστοιχεί στην εποχή της ανθρωποκεντρικής βρεφικότητας. Το διακύβευμα για τον Ελληνισμό είναι να ανακτήσει την ιστορία του, την οποία του την υπέκλεψαν, ή του την απέκρυψαν. Όχι για να επιστρέψει σ’ αυτήν εξ επόψεως κλίμακας, αλλά για να εμπνευσθεί από τα πεπραγμένα της. Για να εναρμονίσει τον βηματισμό του με την πρόοδο, όχι με την απομίμηση της όποιας Ανατολής ή της όποιας Δύσης.

Επομένως, για να συνειδητοποιήσει ο Ελληνισμός ότι η νεοτερικότητα μπορεί να εισήλθε στην φάση της μεγάλης κλίμακας, αλλά βιώνει ανθρωποκεντρικά (ως προς το κοινωνικοοικονομικό και πολιτικό της σύστημα) την βρεφικότητά της. Διαφορετικό είναι το ζήτημα της στρατηγικής επιλογής συμμάχων, στο διακρατικό πεδίο.

Ο Ελληνισμός οφείλει να επιλέξει ως προς αυτό μια καταρχήν σύμπλευση με τη Δύση, ισορροπώντας όμως συγχρόνως με πτυχές των στρατηγικών που διαμορφώνονται ευρύτερα, όταν και όπου το συμφέρον του το επιτάσσει. Δεν πρέπει να αγνοείται, στο πλαίσιο αυτό, ότι οι διακρατικές σχέσεις είναι ψυχρές σχέσεις δύναμης, και μόνο.

SLPress
Κατηγορία:

Οι μεγάλες γεωπολιτικές προκλήσεις

0



Από τις ανανεώσιμες πηγές στους ενεργειακούς πολέμους και τον κίνδυνο της εθνικής απώλειας – η αυξανόμενη αστάθεια στην Ανατολική Μεσόγειο, συντελεί σε τεκτονικές αλλαγές που οφείλουν να μας διατηρούν σε διαρκή επαγρύπνηση

Του Δρ. Κωνσταντίνου Κατσαρού

Πολλές φορές στην ιστορία της ανθρωπότητας, γεγονότα που εκ πρώτης όψεως ήταν μικρής σημασίας, στην συνέχεια προκάλεσαν αλυσιδωτές αντιδράσεις και παγκόσμιες αναταράξεις. Στην συγκεκριμένη περίπτωση, η κύρια αλληλουχία γεγονότων ξεκίνησε το 2009 μετά την απόφαση του Προέδρου Πούτιν να διακόψει για μια εβδομάδα την παροχή φυσικού αερίου προς την Ουκρανία (ενδιάμεσος διαμετακομιστικός κόμβος προς την Ευρώπη και κυρίως την Γερμανία), λόγω χρεών. Η ενέργεια αυτή, ώθησε την Γερμανία να αναζητήσει εναλλακτικές λύσεις παροχής αερίου, οπότε στράφηκε προς το Κατάρ που είναι ο μεγαλύτερος εξαγωγέας υγροποιημένου φυσικού αερίου (LΝG) στον κόσμο.

Η αρχική της πρόταση περιλάμβανε έναν αγωγό ο οποίος θα διερχόταν από Κατάρ-Ιορδανία-Συρία-Τουρκία-Ελλάδα-Αλβανία-Ιταλία-Αυστρία. Το σχέδιο όμως δεν τελεσφόρησε λόγω της άρνησης διέλευσης από την Συρία, επιλογή την οποία η Συρία πλήρωσε πολύ ακριβά, καθότι το 2011 ξέσπασε πόλεμος υποκινούμενος από το Κατάρ, το οποίο χρησιμοποίησε τον στρατιωτικό του βραχίονα, την Μουσουλμανική Αδελφότητα – Ισλαμικό Χαλιφάτο. Ταυτόχρονα ενεπλάκη και η Ρωσία που δεν ήταν διατεθειμένη να χάσει το μονοπώλιο παροχής φυσικού αερίου στην Ευρώπη, αλλά ούτε και την υψίστης σημασίας βάση της στην Ταρτούς της Συρίας.

Μία βάση η οποία είναι το μοναδικό σημείο επισκευής και αναπλήρωσης του ρωσικού πολεμικού ναυτικού στην Μεσόγειο. Η Ταρτούς λειτουργεί από το 1971 και επιτρέπει στα πολεμικά πλοία της Ρωσίας να σταθμεύουν, ανεφοδιάζονται και επισκευάζονται, δίχως να επιστρέφουν στην Μαύρη Θάλασσα, ένα ταξίδι ιδιαίτερα χρονοβόρο και δαπανηρό που επιπλέον προϋποθέτει και τη διέλευση από τα ελεγχόμενα από την Τουρκία στενά του Βοσπόρου. Σημειώνεται επίσης ότι ο έλεγχος της Συρίας από την Ρωσία επιτρέπει επιπλέον και την διαχείριση των «προσφυγικών ροών» προς την Ευρώπη.

Ύστερα από λίγα χρόνια, όταν άρχισε να διαφαίνεται ότι ο πόλεμος στη Συρία ανατρέπεται υπέρ της ρωσοσυριακής συμμαχίας, οι Γερμανοί μη έχοντας εναλλακτική λύση, και αποφεύγοντας να θέσουν σε κίνδυνο την ενεργειακή ασφάλεια της χώρας, αποφάσισαν να ενδώσουν περαιτέρω στην ενεργειακή εξάρτησή τους με την Ρωσία και να κατασκευάσουν τους Nord Stream και Nord Stream 2, μέσω της Βαλτικής Θάλασσας παρακάμπτοντας την Ουκρανία. Στο σημείο αυτό πρέπει να αναφερθεί ότι στο πρότζεκτ αυτό συνεισέφεραν ο διευθυντής στην γερμανική Nord Stream AG, ο Matthias Warnig (πρώην στέλεχος της Stasi με σχέσεις με το ανατολικό μπλόκ) και ο πρόεδρος της εταιρίας και σύμβουλος των Rothchilds από το 2006 (wikipedia), ο τέως Καγγελάριος Γερμανίας, Gerhard Schröder ο οποίος διατηρεί ακόμη επιρροή στην πολιτική ζωή της Γερμανίας ενώ είναι υπέρμαχος των στενών γερμανορωσικών σχέσεων. Όταν ολοκληρωθούν οι αγωγοί Nord Stream θα καλύπτουν σχεδόν το 25% των αναγκών της Ευρώπης καθιστώντας την Γερμανία σε κύριο κέντρο αναδιανομής.


Αυτή η απόφαση λοιπόν, την έφερε σε ευθεία αντιπαράθεση με τις ΗΠΑ οι οποίες πασχίζουν να διακόψουν την ενεργειακή εξάρτηση της Ευρώπης από την Ρωσία. Οι αλλεπάλληλες δηλώσεις του Προέδρου Τραμπ για την μη εκπλήρωση των οικονομικών υποχρεώσεων της Γερμανίας έναντι του ΝΑΤΟ και η δημόσια στηλίτευση του γεγονότος αυτού είναι ενδεικτική, αφού εκφράζει έμμεσα την έντονη δυσφορία των ΗΠΑ για το ενεργειακό φλερτ της Γερμανίας με την Ρωσία. Η Ουάσινγκτον επεδίωξε ακόμη και την ακύρωση του Nord Stream 2 (ο οποίος παραδίδεται το 2019 και το κόστος ακύρωσης είναι απαγορευτικό μιας και η κατασκευή του αγγίζει τα 9,5 δισ. ευρώ), αφού επιθυμεί να γίνει η ίδια ο κύριος προμηθευτής αερίου της Ευρώπης, κάτι που άλλωστε ο ίδιος ο Πρόεδρος Τραμπ το έχει ζητήσει ευθέως. Με αυτόν τον τρόπο θα διασφάλιζε την εξαγωγή της πλεονασματικής της παραγωγής αερίου και ταυτόχρονα θα απέκοπτε την επιρροή της Ρωσίας στην Ευρώπη.


Καθώς λοιπόν ούτε οι αγωγοί Nord Stream έδωσαν μόνιμη λύση στο ενεργειακό πρόβλημα της Γερμανίας, οδηγηθήκαμε στην σύλληψη της ιδέας των αγωγών Tap και East Med. Ο δεύτερος συγκεκριμένα, είναι μεγαλύτερης γεωπολιτικής σημασίας για την Ελλάδα όπως θα εξηγήσουμε παρακάτω. Ο East Med λοιπόν θα μεταφέρει στην Ευρώπη, μέσω Κρήτης, τα ενεργειακά αποθέματα που εντοπίστηκαν στην κυπριακή και ισραηλινή ΑΟZ (Ισραήλ-Κύπρος-Αίγυπτος-Ελλάδα-Ιταλία). Στο σημείο αυτό είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι η κατασκευή του East Med δεν έχει μόνο την σύμφωνη γνώμη της Ευρώπης, αλλά και των ΗΠΑ, κυρίως υποκινούμενες από τα συμφέροντα του Ισραήλ (το οποίο παρεμπιπτόντως επιθυμεί διακαώς την κατασκευή του, πράγμα που το έχει δηλώσει ξεκάθαρα ο Μπ. Νετανιάχου), αλλά και λόγω αποκλεισμού της Ρωσίας και παράκαμψης της Τουρκίας (η οποία αποτελεί πρόκληση και απειλή για την ευρύτερη περιοχή), αν τελικά τα κοιτάσματα αερίου είναι ικανά ώστε να δικαιολογούν το ρίσκο όπως οι Ισραηλινοί διατείνονται.


Οι κάκιστες ισραηλοτουρκικές σχέσεις που βρίσκονται στο ναδίρ τους, οδήγησαν στην επιτάχυνση των διαδικασιών για την κατασκευή του East Med (που είναι ήδη στη φάση σχεδιασμού), ο οποίος όταν ολοκληρωθεί, θα αποτελέσει ουσιαστικά την ταφόπλακα στις ελπίδες της Τουρκίας να γίνει ο κύριος ενεργειακός κόμβος προς την Ευρώπη, χρησιμοποιώντας το φυσικό αέριο ως μοχλό πίεσης για την επίτευξη των οιονδήποτε ιταμών εξωτερικών πολιτικών της, όπως μας έχει συνηθίσει άλλωστε (πχ. μεταναστευτικό). Γι’ αυτό είναι πιθανό (αν όχι σίγουρο) η Τουρκία να αποθρασυνθεί ακόμη περισσότερο καθώς πλησιάζει η κατασκευή του East Med δεδομένου ότι επιδιώκει να καταστεί επικυρίαρχη χώρα της Αν. Μεσογείου και δη του μουσουλμανικού κόσμου. Ο East Med ίσως αποτελεί και έναν επιπλέον λόγο ώστε να προσπαθήσει να δημιουργήσει τετελεσμένα στην ΑΟΖ του Καστελόριζου, να αποκτήσει θαλάσσιο σύνορο με την Αίγυπτο και να «αναγκάσει» τον αγωγό να διέλθει από την νέα της «διευρυμένη» υφαλοκρηπίδα (άρθρο).

Οι τουρκικές προκλήσεις
Δημοσιεύματα σε φερέφωνα του καθεστώτος Ερντογάν, ήδη κάνουν λόγο για σύγκρουση, διευκρινίζοντας ότι η Τουρκία δεν θα επιτρέψει να απομονωθεί από την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων, ενώ ταυτόχρονα μιλούν για συνωμοσία Ισραήλ-Ελλάδας-ΗΠΑ που επιχειρεί να αποκλείσει την ίδια από τα «δικαιώματά» της στην Αν. Μεσόγειο. Στο ίδιο μήκος κύματος και οι επανειλημμένες άκρως εμπρηστικές δηλώσεις του Τούρκου ΑΓΕΕΘΑ, μαζί με σύσσωμο τον πολιτικό συρφετό τους, τον νόμιμο εκφραστή της εχθρότητας ενός πολεμοχαρούς έθνους. Επομένως, εκτιμούμε ότι η κλιμακούμενη ρητορική πολέμου της γείτονος είναι προάγγελος και της μετέπειτα στάσης της (άρθρο). Μια στάση που ήδη προδιαγράφεται από τις θρασύτατες και προκλητικές διεκδικήσεις στα εδάφη μας οι οποίες πλαισιώνονται από ακατάπαυστες παραβιάσεις και στοχευμένες εχθρικές κινήσεις σε Έβρο, ύδατα και εναέριο χώρο.

Φυσικά, σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο το Ισραήλ θα είναι η τελευταία χώρα που θα παρέμβει για να υπερασπιστεί την «πτωχή πλην τίμια Ελλάς» για να μην πούμε ότι θα το επιδιώξει κιόλας (διότι ως γνωστό, ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται), δεδομένου των ιδιαίτερα άσχημων ισραηλοτουρκικών σχέσεων που τείνουν να μετεξελιχθούν σε σχέσεις βαριάς αντιπαλότητας. Με αυτόν τον τρόπο το Ισραήλ επιτυγχάνει τα μέγιστα, αφού η Ελλάδα αμυνόμενη, αναλαμβάνει την «βρώμικη δουλειά» του Ισραήλ, με την Τουρκία να εισέρχεται σε μια αμφιβόλου αποτελέσματος και μεγάλης επικινδυνότητας ελληνοτουρκική διένεξη. Το δε ΝΑΤΟ ήδη έχει ξεκαθαρίσει την θέση του δια στόματος Jens Stoltenberg που δηλώνει απερίφραστα ότι τα ελληνοτουρκικά δεν αφορούν την συμμαχία. Συμπερασματικά λοιπόν, μάλλον δυσοίωνη προβλέπεται η κατασκευή του East Med πάρα ελπιδοφόρα για τα ελληνικά συμφέροντα, εάν δεν καταφέρουμε να ενεργοποιήσουμε προηγουμένως τα ερείσματα εκείνα τα οποία θα αποτρέψουν τον νεοθωμανικό επεκτατισμό-ιμπεριαλισμό.

Η διαπίστωση αυτή δεν είναι προϊόν κάποιου φοβικού συνδρόμου ή συναισθήματος κατωτερότητας. Αντίθετα, βασίζεται σε μια ρεαλιστική αποτύπωση της πραγματικότητας και οφείλεται στην έλλειψη συμμάχων που θα είχαν σοβαρούς λόγους για να μας υπερασπιστούν. Διότι δεν υπάρχουν φιλίες μεταξύ κρατών παρά μόνο συμφέροντα τα οποία καθορίζουν και την αποτελεσματικότητα των «συμμαχιών» στην διελκυστίνδα των γεωπολιτικών και γεωοικονομικών εξελίξεων. Έτσι λοιπόν, η οικονομική, πολιτική και στρατιωτική αδυναμία μας, η οποία είναι απότοκος της «οκταετίας της κολάσεως» την οποία διανύουμε, αλλά και της παντελούς έλλειψης εθνικού σχεδιασμού και οράματος συνεπικουρούμενο από την ψοφοδεή εξωτερική πολιτική μας, μας καθιστούν ευάλωτους ακόμη και σε μακρόπνοες επενδύσεις που σε άλλες περιπτώσεις θα μας αναδείκνυαν σε σημαντικούς παίχτες στην γεωπολιτική σκακιέρα.

Βέβαια είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι ο ρωσικός παράγοντας εκτιμάται ότι θα παίξει σημαντικό ρόλο σε περίπτωση που η Τουρκία όντως προβεί στο απονενοημένο έναντι της Ελλάδας, αφού στο προαναφερθέν σενάριο ναι μεν η Τουρκία γίνεται συμμέτοχη στον East Med και τον υποθαλάσσιο πλούτο του Καστελόριζου, αλλά ταυτόχρονα απομονώνεται περαιτέρω η Ρωσία. Η τελευταία, αφ’ ενός χάνει το μονοπώλιο στην παροχή φυσικού αερίου στην Ευρώπη, και αφετέρου χάνει και τα ερείσματά της με την Τουρκία η οποία θα είναι πλέον εκτός της σφαίρας επιρροής της.

Και εδώ τίθεται το εύλογο ερώτημα, για ποιο λόγο το φυσικό αέριο έχει μονοπωλήσει το ενδιαφέρον στην γεωπολιτική της ευρύτερης περιοχής κυρίως την τελευταία δεκαετία; Η απάντηση έρχεται από τις ΗΠΑ και την ΕΕ με την κλιματική συμφωνία του Παρισιού, όπου έχουν αποφασίσει την μετάβαση από την χρήση ανθράκων και πυρηνικών, στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, χαράσσοντας μια κοινή πολιτική που ονομάζεται «decarbonisation» (η οποία ίσως εν αγνοία τους να είναι και η «αχίλλειος πτέρνα» τους αφού δίνει έμμεσα στην Ρωσία το ενεργειακό πλεονέκτημα).

Επί παραδείγματι, η Γερμανία έχει δεσμευτεί για μείωση κατά 40% των εκπομπών άνθρακα σε σχέση με τα επίπεδα του 1990 έως το 2020. Ομοίως και οι ΗΠΑ υπό την προεδρία Ομπάμα, έβαλαν στόχο την μείωση εκπομπών άνθρακα κατά 20% μέχρι το 2020 και κατά 80% μέχρι το 2050, αν και ο νυν Πρόεδρος Τράμπ έχει πάρει αποστάσεις από την συμφωνία αυτή χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα τις διατηρήσει. Αυτές οι δεσμεύσεις εντάσσονται στην γενικότερη ατζέντα της κλιματικής αλλαγής (της οποίας οι απώτεροι σκοποί έχουν αμφισβητηθεί από πολλούς επιστήμονες και μη) που προωθείται από υπερεθνικά κέντρα αλλά αυτό δεν θα εξεταστεί εδώ. Ούτε και θα αναλυθεί το κατά πόσο είναι λογικό στο βωμό των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας να θυσιάζονται λαοί και να πυροδοτούνται πολεμικές συρράξεις οι οποίες δυνητικά μπορούν να μετεξελιχθούν σε παγκόσμιες.

Επίλογος
Συμπερασματικά, ένα είναι σίγουρο: ότι η αυξανόμενη αστάθεια στην Ανατολική Μεσόγειο, συντελεί σε τεκτονικές αλλαγές που οφείλουν να μας διατηρούν σε διαρκή επαγρύπνηση. Αυτό βέβαια δεν πρέπει να μας καθηλώσει σε έναν παραλυτικό πασιφισμό ούτε και σε εσωστρεφή μεμψιμοιρία, αντιθέτως οφείλει να μας ενεργοποιήσει το αγωνιστικό φρόνημα, την τόλμη, την δημιουργική εξωστρέφεια και να μας αφυπνίσει το καθήκον και το χρέος στην πατρίδα.

Δύο λέξεις-αρχές σχεδόν ξεχασμένες, που υπήρξαν η κινητήριος δύναμη της ιστορίας και του πολιτισμού μας. Η Ελλάδα έχει περάσει πολύ χειρότερα και πάντοτε κατόρθωνε να επιβιώνει. Αν κρατήσουμε τις αξίες και την πίστη μας που μας στήριξαν στο παρελθόν, απεμπολώντας τις ακροσφαλείς και βαραθρώδεις επιταγές της μετανεωτερικότητας και του νεοραγιαδισμού, τότε έχουμε λόγους για να ελπίζουμε. Λόγους που η ιστορία μας, επιβεβαιώνει πανηγυρικά.

Analyst
Κατηγορία:

Φανταστείτε να διαπραγματεύονταν τη… Συνθήκη της Λωζάννης

0




Το απόλυτο μπάχαλο με το θέμα των Σκοπίων. Ναυάγιο οριστικό ή απλά κολπάκια σαν κι αυτά που έκαναν με τα μνημόνια για δήθεν «οργή» του Μαξίμου και απόδοση ευθυνών στους άλλους;

Τα ερωτήματα που γεννά η εξέλιξη με το θέμα της ονομασίας είναι πολλά. Και όσο περισσότερα είναι τόσο δείχνουν με τι ερασιτεχνισμό διαπραγματεύεται αυτή η κυβέρνηση τα εθνικά θέματα. Φανταστείτε να έπρεπε ο Τσίπρας, ο Κοτζιάς και ο εξαφανισμένος Καμμένος να διαπραγματεύονταν τη… Συνθήκη της Λωζάννης. Η Ελλάδα θα ήταν μόνο η Πελοπόννησος.

Ερώτημα 1. Ο Κοτζιάς δεν μιλούσε για συμφωνία και ότι αυτή πρέπει να επικυρωθεί από τους πρωθυπουργούς; Ο Ζάεφ δεν έλεγε μόλις την Πέμπτη ότι έχουμε κατ’ αρχήν συμφωνία, και η κυβέρνηση δεν αντέδρασε όταν μιλούσε για μακεδονικό έθνος και γλώσσα; Τι άλλαξε μέσα σε λίγες ώρες και το Μαξίμου έβγαλε διαρροή ότι τα Σκόπια δεν είναι έτοιμα να κάνουν τη συμφωνία; Γιατί δεν αποκαλύπτουν στον ελληνικό λαό τι ακριβώς συνέβη από χθες το πρωί, όπου όλοι περίμεναν το τηλεφώνημα Τσίπρα – Ζάεφ, μέχρι το μεσημέρι που ήλθε το ναυάγιο;

Ερώτημα 2. Δεν γνώριζαν και τα Σκόπια και η Αθήνα ότι υπάρχουν ισχυρές αντιστάσεις στο εσωτερικό των δύο χωρών; Και ο Ζάεφ ήξερε ότι ο Ιβανόφ και τοVMROδεν θα ψηφίσουν και δεν θα αποδεχθούν μια τέτοια συμφωνία, και ο Τσίπρας ήξερε ότι στην Ελλάδα υπάρχει μέτωπο που θα πήγαινε κόντρα στα θέλω του. Τότε γιατί συνέχισαν τις διαπραγματεύσεις και μάλιστα έκλεισαν και κατ’ αρχήν συμφωνία; Γιατί έλεγαν σε όλους τους τόνους ότι είμαστε έτοιμοι να υπογράψουμε; Γιατί είχαν ανακοινωθεί μέχρι και ημερομηνίες για τα βήματα που θα ακολουθούνταν; Πρόκειται για μια πολύ ύποπτη υπόθεση όλο αυτό το αλισβερίσι αν και όλοι ήξεραν ότι υπάρχουν προβλήματα στην αποδοχή της συμφωνίας.

Ερώτημα 3. Μαθαίνει το Antinews ότι στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ επικρατεί αναβρασμός για το όνομα. Κάποιες πληροφορίες μας λένε ότι σε μυστικές δημοσκοπήσεις 7 στους 10 Συριζαίους δεν αποδέχονται το όνομα Μακεδονία σε καμιά μορφή του. Ούτε Άνω, ούτε Βόρεια, ούτε πέρα, ούτε δώθε. Μήπως αυτό μέτρησε και δεν προχώρησε η συμφωνία; Αλλά κι αν είναι έτσι, δεν ήξερε το Μαξίμου για την κοινή γνώμη; Δεν γνώριζε ότι θα είχε απώλειες αν προχωρούσε; Γιατί προχώρησε; Κι αυτό πολύ ύποπτο.

Ερώτημα 4. Κάποιοι στην κυβέρνηση διέρρεαν ότι αν δώσουμε λύση, έστω την πιο ανώδυνη και με δικό μας συμβιβασμό, οι δανειστές θα μας έδιναν λύση για την μετά μνημόνιο εποχή και για το χρέος. Δηλαδή ένα deal με τη Γερμανία και τις ΗΠΑ να πουλήσουμε το όνομα για να πάρουμε θετικές κινήσεις για την οικονομία. Ας πούμε ότι αυτό είναι θεμιτό και καλώς έπραξαν. Μήπως, όμως, τις τελευταίες ημέρες του διεμηνύθη στο Μαξίμου ότι δεν πρόκειται να υποχωρήσουν οι Γερμανοί, ειδικά μετά την ιταλική και την ισπανική κρίση; Ότι δεν θα έδιναν το χρέος μπιρ παρά γιατί τότε και η νέα κυβέρνηση της Ιταλίας θα απαιτούσε κάτι πολύ περισσότερο; Και μόλις ο Τσίπρας κατάλαβε ότι… θα μείνει με το όνομα στο χέρι, έκανε πίσω;

Ερώτημα 5. Υπάρχει κόντρα μεταξύ Κοτζιά και Μαξίμου; Γιατί άλλα λέει και θέλει ο υπουργός κι άλλα η κυβέρνηση. Αν συμβαίνει κάτι τέτοιο τότε είναι επικίνδυνα τα πράγματα.

Ερώτημα 6. Μήπως πρόκειται για τεχνητή κρίση και αύριο – μεθαύριο θα γίνει το τηλεφώνημα και θα τα βρούνε μια χαρά, αλλά θα λένε ότι κανείς δεν υποχώρησε;

Είναι άπειρες οι ερωτήσεις που όμως δείχνουν ότι παίζεται χοντρό παιχνίδι και με τη νοημοσύνη του ελληνικού λαού. Ας ελπίσουμε ότι δεν είναι τόσο ανόητοι για να προχωρήσουν σε ένα προμελετημένο έγκλημα.

AntiNews
Κατηγορία:

Επεισόδια στο Thessaloniki Pride: Άγνωστοι πέταξαν συμμετέχοντες στον Θερμαϊκό

0



Επεισόδια σημειώθηκαν στο Θεσσαλονίκη Pride, αφού άγνωστοι επιτέθηκαν σε συμμετέχοντες, ρίχνοντάς τους στον Θερμαϊκό.

Σύμφωνα με το seleo.gr, οι συμμετέχοντες του Gay Pride δέχτηκαν επίθεση από τρία άτομα τα οποία τους φώναξαν «θα πεθάνετε εσείς και τα τσιράκια σας» και στη συνέχεια τους έριξαν στο Θερμαϊκό.
Οι δύο άνδρες διασώθηκαν και δίνουν κατάθεση στην αστυνομία. Οι δράστες τράπηκαν σε φυγή.

Για 7η χρονιά ντύθηκε στα χρώματα του Thessaloniki Pride η συμπρωτεύουσα και κάτω από Λευκό Πύργο άτομα με πολύχρωμα ρούχα, σημαίες και ζωγραφισμένα σώματα παρελαύνουν υπερήφανα.

Οι συμμετέχοντες πραγματοποιούν όπως κάθε χρόνο τη μεγάλη παρέλαση στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, διαδηλώνοντας για τα δικαιώματα της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας.

Το φετινό σύνθημα του Thessaloniki Pride είναι το «Άκρως Οικογενειακόν», ενώ όπως έγινε γνωστό ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Γιάννης Μπουτάρης δεν θα δώσει το παρών.

Οι εκδηλώσεις του 7ου Thessaloniki Pride ξεκίνησαν την περασμένη Τετάρτη και ολοκληρώνονται σήμερα.

Το πρόγραμμα στο Thessaloniki Pride

Μετά την παρέλαση στις 21:30 θα ξεκινήσει η μεγάλη συναυλία (Pride Concert), με την οποία θα πέσει η αυλαία του φεστιβάλ.

Και φέτος, στο Pride Concert θα βρεθούν γνωστοί καλλιτέχνες όπως ο Μύρωνας Στρατής και οι Kings, οι νικητές κι οι νικήτριες του «Ελλάδα, Έχεις Ταλέντο» House of Drama που θα παρουσιάσουν ένα φαντασμαγορικό show υπέρ της διαφορετικότητας, ενώ κεντρική παρουσιάστρια της βραδιάς θα είναι η Μαίρη Συνατσάκη, γνωστή για την ευαισθησία της σε κοινωνικά θέματα.
Κατηγορία:

H «ευημερία» που ετοιμάζουν για τους Έλληνες

0




Γράφει ο Κώστας Μελάς

Είναι γνωστό ότι το πρόγραμμα του τρίτου μνημονίου τελειώνει στις 20 Αυγούστου 2018. Δυστυχώς και αυτό το θέμα, μπλέχτηκε στα γρανάζια της κομματικής αντιπαράθεσης. Καθαρή έξοδος από τη μια μεριά, μη καθαρή έξοδος από την άλλη. Από τη στιγμή που αυτό που εννοεί ο καθένας ως καθαρή έξοδο, είναι διαφορετικό από αυτό που εννοεί ο άλλος, δεν υπάρχει καμία περίπτωση συνεννόησης αλλά και ούτε περίπτωση καταγραφής των πραγματικών προβλημάτων της οικονομίας. Τα πάντα καλύπτονται από το πέπλο των μερικών αληθειών που έχουν υφάνει οι κομματικές αρχηγεσίες.

Χρειάζεται να διαρρηχθεί το συγκεκριμένο πέπλο έτσι ώστε να φανεί η ωμή πραγματικότητα. Χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια και με λίγο κόπο μπορούμε να «δούμε» την πραγματικότητα μετά τη λήξη του προγράμματος. Για αρκετά ακόμη χρόνια, σίγουρα μέχρι το 2022, οι ελληνικές κυβερνήσεις θα υποχρεωθούν να έχουν την ιδιοκτησία του συγκεκριμένου προγράμματος το οποίο αποπνέει με μεγάλη σαφήνεια συγκεκριμένο ιδεολογικό προσανατολισμό. Αυτό σημαίνει ότι το πλαίσιο άσκησης της οικονομικής πολιτικής είναι απολύτως δεδομένο και οι όποιες επεμβάσεις θα γίνουν θα βρίσκονται ενταγμένες σε συγκεκριμένη λογική.

Η Ελλάδα θα συνεχίσει να βρίσκεται σε συνεχή δημοσιονομική προσαρμογή για τους εξής λόγους:

Ο πρώτος αφορά στην υποχρέωσή της να μειώσει τη συνταξιοδοτική δαπάνη κατά 1,0% του ΑΕΠ το 2019 και να μειώσει το ύψος του αφορολογήτου έτσι ώστε να προέλθει αύξηση των εσόδων επίσης κατά 1,0% το 2020.
Ο δεύτερος είναι ότι θα πρέπει να παράγει πρωτογενή πλεονάσματα της τάξεως του 3,5% μέχρι και το 2022.
Ο τρίτος λόγος είναι ότι και μέχρι το 2030 (ξεχνώ την υπόλοιπη περίοδο μέχρι το 2060) θα πρέπει να συνεχίσει να παράγει πρωτογενή πλεονάσματα πάνω και κοντά στο 2,0% ετησίως. Συνεπώς από την πλευρά της δημοσιονομικής πολιτικής, δύσκολα θα υπάρξουν βαθμοί ελευθερίας ικανοί, να απελευθερώσουν πόρους που θα μπορούν να διοχετευτούν στη μεγεθυντική διαδικασία της οικονομίας.
Ο τέταρτος λόγος ακούει στο όνομα δημόσιο και ιδιωτικό χρέος τα οποίο ουσιαστικά αποτελούν τους αρνητικούς υπερκείμενους καθορισμούς της ελληνικής οικονομίας. Με απλά λόγια η άρνηση των δανειστών να προχωρήσουν στην αποκατάσταση των δύο μεγεθών με τον ενδεδειγμένο τρόπο θα συνεχίσει να καθορίζει τη μεταμνημονιακή περίοδο της ελληνικής οικονομίας. Ακόμη και σήμερα το τι θα γίνει με το χρέος παραμένει ασαφές και απρόβλεπτο.

Εκτός από τη συνεχή δημοσιονομική προσαρμογή, θα εξακολουθήσουν να υπάρχουν και να διευρύνονται το σύνολο των «μεταρρυθμίσεων» που έχουν επιβληθεί από τα μνημονιακά προγράμματα. Μάλιστα η όποια αλλαγή θα επιχειρηθεί όχι μόνο θα πρέπει να χαίρει της συμφωνίας των δανειστών αλλά και να κινείται στο πλαίσιο της συγκεκριμένης ιδεολογικής αντίληψης που διέπει τις αντιλήψεις τους. Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και ο τρόπος που επιχειρείται να στηθεί, όπως πχ η κοινωνική προστασία και όλα τα συναφή, θα συνάδει με τη συγκεκριμένη λογική. Για παράδειγμα η απόλυτη απορρύθμιση της αγοράς εργασίας θα συνεχιστεί και θα απέχει πολύ από την ευρωπαϊκή πραγματικότητα ακόμη και αν επέλθουν οριακές βελτιώσεις που οραματίζεται τουλάχιστον η σημερινή κυβέρνηση.

Μόνο αβεβαιότητα

Επιπλέον η Ελλάδα θα έχει να αντιμετωπίσει το πρόβλημα με την αναχρηματοδότηση των υποχρεώσεών της πλέον μέσω των χρηματοπιστωτικών αγορών σε ένα περιβάλλον το οποίο καθίσταται όλο και πιο δυσμενές. Η άνοδος των επιτοκίων στις ΗΠΑ, η σταδιακή σκλήρυνση της νομισματικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας με το διαφαινόμενο τέλος του προγράμματος της πιστωτικής χαλάρωσης, η γεωπολιτική ρευστότητα στο διεθνές περιβάλλον αλλά και στην εγγύς Μέση Ανατολή, η κατάσταση στην Ιταλία, η άνοδος της τιμής του πετρελαίου αλλά και των άλλων εμπορευμάτων δημιουργούν συνθήκες έντονης αβεβαιότητας.

Το μαξιλάρι των περίπου 20 δισ. ευρώ που σχηματίζει η κυβέρνηση αρκεί μόνο για ένα χρόνο. Η Πορτογαλία όταν εξήλθε στις αγορές είχε και παρόμοιο μαξιλάρι αλλά και τη βοήθεια από την ένταξή της στο πρόγραμμα πιστωτικής χαλάρωσης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (περίπου 30 δισ. ευρώ πορτογαλικά ομόλογα παρακρατεί η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα).

Τελευταίο ζήτημα αφορά στις αμοιβές εργασίας (μισθωτοί και συνταξιούχοι) οι οποίες δεν προβλέπεται να αυξηθούν παρά τη μείωση της ανεργίας. Με απλά λόγια η λήξη του Μνημονίου και η έναρξη της επόμενης φάσης επιτήρησης από τον Αύγουστο και έπειτα δεν συνοδεύεται από βεβαιότητες αλλά ίσως αυξάνονται οι αβεβαιότητες. Ούτε προβλέπεται αποκατάσταση της λαϊκής κυριαρχίας όσον αφορά στην άσκηση της οικονομικής πολιτικής. Συγχρόνως δεν προβλέπεται καλυτέρευση αυτού που οι οικονομολόγοι, και όχι μόνο, ονομάζουν αύξηση της ευημερίας του λαού.

SLPress
Κατηγορία:

Όποιος ανεβαίνει με τον βόθρο, πνίγεται από τον βόθρο

0



Το τέρας που ανέθρεψαν στην εξουσιομανή αγκαλιά τους αποφάσισε να στραφεί για πρώτη φορά εναντίον τους

Μάνος Βουλαρίνος

Η έκφραση σύμφωνα με την οποία όποιος ζει με το σπαθί πεθαίνει από το σπαθί έχει μια ευγενική, ιπποτική διάσταση που δυστυχώς δεν ταιριάζει στην χαρούμενη παρέα του Αλέκση και του Καμμένου Πάνου. Έτσι και για να προσαρμόσω τη φράση στα ελληνικά, της έκανα μια μικρή αλλαγή που νομίζω περιγράφει πολύ καλύτερα αυτό που συμβαίνει στα κυβερνητικά στελέχη τις τελευταίες ημέρες. Τις μέρες που ακολούθησαν τη συμφωνία με την ΠΓΔ της Μακεδονίας κατά τις οποίες οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ παίρνουν μια γεύση από το φαγητό που τάιζαν από το 2010 και μετά όλους τους πολιτικούς τους αντιπάλους. Αυτές τις τελευταίες ημέρες που το τέρας που ανέθρεψαν στην εξουσιομανή αγκαλιά τους αποφάσισε να στραφεί για πρώτη φορά εναντίον τους.

Προπηλακισμοί, απειλές, τραμπούκικα «χάπενινγκ» «ακτιβιστών» δεν προσφέρουν πια το χαμόγελο που προσέφεραν κάποτε στα χείλη των συριζαίων και των Καμμένων Ελλήνων. Τα χέρια που κάποτε τους χειροκροτούσαν τώρα τους μουτζώνουν και οι κρεμάλες που κάποτε έγραφαν τα ονόματα των αντιπάλων τους τώρα γράφουν τα δικά τους. Η «δίκαιη λαϊκή αγανάκτηση» τώρα πια δεν τους μοιάζει και τόσο δίκαιη καθώς οι «αντιμνημονιακοί αγωνιστές» μετατρέπονται σε «φασίστες». Αν ήμουν πιστός θα μιλούσα για θεία δίκη, αλλά δεν είμαι και έτσι περιορίζομαι στη λέξη δικαιοσύνη. Και μάλιστα δικαιοσύνη ιδιαιτέρως επιμορφωτική.

Φίλες, φίλοι και οι υπόλοιποι, το θέαμα του βόθρου που εκμεταλλεύτηκε ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ στην προσπάθεια τους να κάτσουν στις καρέκλες της εξουσίας και τώρα απειλεί να τους πνίξει, είναι για κάποιους συμπολίτες, που ούτε ΣΥΡΙΖΑ είναι ούτε Καμμένοι, δυσάρεστο. Ακόμα όμως κι αυτοί θα πρέπει να παραδεχτούν πως είναι ένα θέαμα απολύτως χρήσιμο για την κοινωνία.

Προφανώς το ότι δίπλα μας υπάρχουν πιθηκάνθρωποι που πιστεύουν πως οι πολιτικές διαφορές λύνονται με απειλές και κρεμάλες, δεν είναι ευχάριστο. Η δυσαρέσκειά μας, όμως, δεν θα μειώσει τον αριθμό τους και δεν θα περιορίσει τη δράση τους. Αυτό που θα μειώσει τον αριθμό τους και θα περιορίσει τη δράση τους είναι μια ωραία επίδειξη του τι συμβαίνει όταν δημιουργείς, κολακεύεις, χρησιμοποιείς και ηρωοποιείς τέτοιους ανθρώπους. Είναι μια επίδειξη του ποιο είναι το αναπόφευκτο πολιτικό τέλος των ανθρώπων που μετατρέπουν την πολιτική σε χοιροστάσιο για να λερώσουν τους αντιπάλους τους πιστεύοντας ότι οι ίδιοι θα τη βγάλουν καθαρή. Είναι ένα μάθημα που πρέπει να πάρουν όλοι αυτοί που τους άρεσαν πολύ τα χέρια που σηκώνονται όσο απειλούσαν να πέσουν στα κεφάλια των αντιπάλων τους. Ενα μάθημα που πρέπει να πάρουν και όσοι σκέφτονται να τους μιμηθούν.

Δεν αρνούμαι ότι πίσω από όλα όσα γράφω κρύβεται (με ξεχωριστή αποτυχία) μια χαιρεκακία. Ομολογώ πως απολαμβάνω να βλέπω συριζαίους και ανελίτες βουλευτές να υποβάλλονται στα μαρτύρια στα οποία μεχρι τώρα υπέβαλλαν άλλους. Όμως, πέρα από τη δικιά μου χαιρεκακία, υπάρχει ανάγκη να γίνουν πλήρως αντιληπτές οι καταστροφικές συνέπειες του ασύδοτου και χυδαίου λαϊκισμού. Υπάρχει η ανάγκη να γίνει αντιληπτό τι συνέπειες έχουν οι πλατείες και οι γεμάτες αγανάκτηση αγκαλιές με κάθε καρυδιάς καρύδι. Ειδικά τώρα, που και η Νέα η Δημοκρατία μοιάζει να υποκύπτει στην γοητεία αυτών των αγκαλιών, το μάθημα επείγει. Πρέπει να δοθεί και να είμαστε όλοι στην τάξη. Και σίγουρα να είναι αυτοί που μιμούμενοι τις αγκαλιές με «αγανακτισμένους», αγκαλιάζουν συλλαλλητήρια.

Δεν είμαι ο Μουζάλας που πιστεύει ότι η λύση για το μεταναστευτικό είναι να μην υπάρχουν πόλεμοι. Δεν πιστεύω ότι η λύση για τους πιθηκανθρώπους συμπολίτες είναι να γίνουν άνθρωποι. Δυστυχώς έχω και κοινωνικά και πολιτικά ενηλικιωθεί και ξέρω πως σε μια κοινωνία θα υπάρχουν και τα καθάρματα και οι τραμπούκοι και οι πιθηκάνθρωποι. Δεν μπορείς να τους εξαφανίσεις, αλλά μπορείς να περιορίσεις τη δράση τους. Κι αυτό, δυστυχώς για τους «καλούς» ανθρώπους, δεν γίνεται με ευχές. Δεν γίνεται με ωραία λόγια που εξηγούν με λογική πόσο καταστροφικός μπορεί να είναι ο λαϊκισμός και η πολιτική υπόθαλψη πιθηκανθρώπων. Γίνεται μόνο με το παράδειγμα. Δεν είναι ευχάριστο, αλλά οι κοινωνίες άλλο τρόπο να μάθουν δεν έχουν. Τουλάχιστον εδώ, στην συγκεκριμένη περίπτωση των ανθρώπων που πολιτεύτηκαν χρησιμοποιώντας τον βόθρο και τώρα φωνάζουν ότι ο βόθρος απειλεί να τους πνίξει, το μάθημα εκτός από γνώση, χαρίζει και δικαιοσύνη. Και μπράβο του.
Κατηγορία:

ΚΟΡΙΝΘΟΣ: "Εσκεμμένο φάουλ" η ανακοίνωση του συνδυασμού του Νίκου Σταυρέλη

0



Μόνο ως απρέπεια και μάλιστα σοβαρή μπορεί να χαρακτηριστεί η μη διευκρίνηση για ποιον "Χρήστο Κορδώση" πρόκειται στο δελτίο τύπου του συνδυασμού "ΠΝΟΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ" του υποψήφιου Δημάρχου για το Δήμο Κορινθίων Νίκου Σταυρέλη στο οποίο εμφανίζεται να τον υποστηρίζει, μεταξύ άλλων, και ένας "Χρήστος Κορδώσης αγρότης και ιδιοκτήτης ελαιοτριβείου".

Και επειδή (σκόπιμα πιθανότατα) προκλήθηκε σύγχιση ξεκαθαρίζουμε πως ΔΕΝ πρόκειται για τον νυν δημοτικό σύμβουλο της "Συμμαχίας Πολιτών" και πρόεδρο της ΝΟΔΕ Κορινθίας (κάτω φωτο) ο οποίος είναι ΚΑΙ αγρότης ΚΑΙ ιδιοκτήτης ελαιοτριβείου και -το σημαντικότερο- δεν έχει δείξει ΠΟΤΕ σημάδια "κωλοτούμπας" στην αυτοδιοικητική του πορεία.

Ο δημοτικός σύμβουλος και πρόεδρος της ΝΟΔΕ Κορινθίας Χρήστος Κορδώσης συνεχίζει τον αγώνα του στο πλευρό του Βασίλη Νανόπουλου της "Συμμαχίας Πολιτών".



Δείτε το δελτίο τύπου όπως δημοσιεύτηκε:

Στηρίζουμε την υποψηφιότητα του Νίκου ΣΤΑΥΡΕΛΗ για την εκλογή του ως Δημάρχου στο Δήμο Κορινθίων στις επόμενες δημοτικές εκλογές του 2019.

Γνωρίζουμε:

το ήθος του, την εντιμότητά του, την ακεραιότητά του, τη σοβαρότητά του, το δημοκρατικό του ήθος, τις αυτοδιοικητικές του γνώσεις, την εμπειρία του και τη μετριοπάθειά του.

Είμαστε Κορίνθιοι διαφορετικών πολιτικών τοποθετήσεων, διαφορετικών επαγγελματικών τάξεων και τασσόμαστε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ στο πλευρό του για το άλμα στην πρόοδο και την ανάπτυξη του τόπου μας.

1. ΑΝΔΡΕΟΠΟΥΛΟΣ ΑΡΗΣ – ΠΡ. ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΚΑΙ ALPHA BANK

2. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ –ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΣ – ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΕΝΩΣΗΣ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΩΝ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

3. ΚΑΛΛΙΜΑΝΗΣ ΠΑΥΛΟΣ - ΑΓΡΟΤΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

4. ΚΑΛΥΒΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ – ΣΤΕΛΕΧΟΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΜΑΣ

5. ΚΟΡΔΩΣΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ - ΑΓΡΟΤΗΣ, ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΕΛΑΙΟΤΡΙΒΕΙΟΥ


6. ΜΙΚΡΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ – ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ ΑΛΜΥΡΗΣ

7. ΜΠΟΥΖΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ – ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΦΥΣΙΚΟΣ

8. ΡΟΤΖΙΩΚΟΣ ΝΙΚΟΣ – ΤΑΞΙΑΡΧΟΣ Ε.Α. ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ

9. ΣΚΟΥΡΤΗΣ ΚΩΣΤΑΣ – ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΟΣ

10. ΣΜΠΟΝΙΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ – ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΟΣ ΠΡ. ΤΕΧΝΙΚΟΣ ΔΕΗ

Κόρινθος 22/06/2018
Κατηγορία: ,

Πάει και τελείωσε! Αλέξη και Πάνο είστε τα μεγαλύτερα πολιτικά τρολ στην ιστορία

0



Το είχε προαναγγείλει, το περιμέναμε, αλλά όσο να’ ναι βλέποντας τον Αλέξη Τσίπρα που δεν ξανά’ χε βάλει ποτέ γραβάτα, να τη φοράει στο Ζάππειο (και μάλιστα αυτή πού τού έκανε δώρο ο πρωθυπουργός της ΠΓΔΜ Ζόραν Ζάεφ στις Πρέσπες), δεν μπορείς παρά να εκπλήσσεσαι!

Γράφει ο αρχισυντάκτης του TheCaller Κωστής Μοσχολιός

Ειδικά, όταν έχει στηθεί ολόκληρη φιέστα στο Ζάππειο, λες και πρόκειται για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας ή κάτι εξίσου τόσο μεγάλο γεγονός. Και όμως η επιμήκυνση του χρέους (η ίδια που χαρακτήριζε κρεμάλα το 2012 ο Αλέξης Τσίπρας) για 10 χρόνια «πανηγυρίστηκε» από την κυβέρνηση λες και βγήκαμε από την κρίση ή λες και γίναμε εν μια νυκτί Λουξεμβούργο…

Η ειρωνεία είναι πως μέχρι και στο στοίχημά του για τη γραβάτα ανακόλουθος ήταν ο Τσίπρας. Είχε πει ότι θα φορέσει γραβάτα, όταν επιτύχει τη μείωση του χρέους και ούτε παρασάγγας δεν ήταν μείωση ή διαγραφή του χρέους αυτό που επετεύχθη στο Εurogroup της Πέμπτης. Υπάρχουν εξάλλου πιο επαΐοντες εμού για να τα αναλύσουν καλύτερα.

Και, αφού μας τρόλαρε κανονικά φορώντας τη γραβάτα ο Αλέξης Τσίπρας, την έβγαλε και μας «αποτελείωσε» με τη φράση του περί… μάχης με στολή εργασίας: «Εκπλήρωσα το στοίχημα, φόρεσα τη γραβάτα αλλά πρέπει να σας πω, ότι όλα αυτά τα χρόνια τη μάχη την έδινα με τη στολή εργασίας, χωρίς τη γραβάτα. Όπως την έδινα τη μάχη, χωρίς τη γραβάτα και στα επίσημα και στα ανεπίσημα, έτσι θα συνεχίσω και τώρα να τη δίνω».

Σε εκείνο το σημείο την… ψυχαγωγία κοινού και τηλεθεατών ανέλαβε ο συγκυβερνήτης Πάνος Καμμένος, που διαγωνίστηκε επάξια για τον τίτλο του μεγαλύτερου πολιτικού τρολ με τον Αλέξη Τσίπρα. Και είναι η αλήθεια ότι τον κέρδισε ο επικεφαλής των ΑΝΕΛ. Με αναδρομή στο παρελθόν και ειδικότερα στη Μάχη του Γοργοποτάμου, επικαλέστηκε τον συνασπισμό των ΕΔΕΣ και ΕΛΑΣ, θέλοντας μάλλον να παρομοιάσει τον εαυτό του με τον Ναπολέοντα Ζέρβα και τον Αλέξη Τσίπρα με τον Άρη Βελουχιώτη(;) και το μεγάλο επίτευγμα που κατάφεραν οι ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ. Και για το κερασάκι στην τούρτα «πέταξε» και το Σχέδιο Μάρσαλ, για να καταδείξει πως έχει ολοκληρωμένες γνώσεις- κοτζάμ υπουργός Εθνικής Άμυνας είναι άλλωστε- γύρω από τα γεγονότα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

Βέβαια, η φράση του Καμμένου που συζητήθηκε όσο καμία άλλη ήταν προς το τέλος, όταν απαρνήθηκε τον Καραμανλισμό «πριν ο αλέκτωρ λαλήσει τρις»! «Ο ελληνικός λαός έχει ηγέτη του έναν έντιμο και άξιο πρωθυπουργό, τον καλύτερο πρωθυπουργό που έχει περάσει στα χρόνια της Μεταπολίτευσης, τον Αλέξη Τσίπρα», είπε ο πάλαι ποτέ ακραιφνής καραμανλικός Πάνος Καμμένος και το σουρεαλιστικό «πανηγυράκι» στο Ζάππειο έλαβε τέλος.
Κατηγορία:

Άγριος προπηλακισμός του βουλευτή Γ.Παπαφιλίππου στην Καβάλα (VID)

0



Απέναντι στις άγριες διαθέσεις κατοίκων στην Καβάλα βρέθηκε ο βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Γιώργος Παπαφιλίππου το απόγευμα της Παρασκευής, με συνθήματα για τη συμφωνία με την ΠΓΔΜ.

Οι άνδρες τον ακολούθησαν από την πλατεία Καπνεργάτη μέχρι την Λέσχη Αξιωματικών, αποκαλώντας αυτόν και τους άλλους δύο βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος «προδότες».

Η παρουσία των ανδρών της ΕΛΑΣ υπήρξε καταλυτική μιας και δεν τους επέτρεψαν να πλησιάσουν προς τον βουλευτή.

Κατηγορία: ,

“Μύθοι στην μουσική”: Δράση για τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Μουσικής

0



Την Πέμπτη 21 Ιουνίου 2018, στον προαύλιο χώρο του Αρχαιολογικού Μουσείου Ισθμίων, στο πλαίσιο του προγράμματος “Γέφυρες-Ιχνηλατώντας πολιτιστικά αποτυπώματα στην Κορινθία”, η Εφορεία Αρχαιοτήτων Κορίνθου (ΕΦΑΚΟΡ), το Ιστορικό Λαογραφικό Μουσείο Κορίνθου (ΙΛΜΚ) και το Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς (ΠΙΟΠ), γιόρτασαν, από κοινού, την Ευρωπαϊκή Γιορτή Μουσικής με μία συναυλία “μύησης” στον κόσμο της μουσικής από το Σύγχρονο Κορινθιακό Ωδείο.

Την εκδήλωση προλόγισε η Προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Κορινθίας, κ.Παναγιώτα Κασίμη, η οποία ευχαρίστησε το κοινό για την παρουσία του, τους φύλακες του Μουσείου για το σημαντικό τους έργο και την συμμετοχή τους στην διοργάνωση της εκδήλωσης και όλα τα άτομα και τους φορείς που προσφέρουν πολύτιμη βοήθεια στο Μουσείο.

Στα πλαίσια της εκδήλωσης, την μουσική επιμέλεια της οποίας είχε η κ.Γεωργία Γιαννακοπούλου, Διευθύντρια του Σύγχρονου Κορινθιακού Ωδείου, ακούστηκαν τραγούδια από την Παιδική - Νεανική Χορωδία του Σύγχρονου Κορινθιακού Ωδείου & του Δήμου Νεμέας, Κλασικά τραγούδια από σολίστ και μουσική από τα σύνολα “Trio Μπαρόκ Μουσικής” και “Corinthian Cello Trio”.

Η εκδήλωση έκλεισε με τα αποκαλυπτήρια ενός γλυπτού προερχόμενου από την Ρωμαϊκή Έπαυλη της Κατουνίστρας στο Λουτράκι!

Η κ.Παναγιώτα Κασίμη, με μεγάλη χαρά, ανακοίνωσε την “έκπληξη” και παρουσίασε στο κοινό κάποιες ερμηνείες για το συγκεκριμένο γλυπτό.

Τσέτσι Τσάνκοβ
Φωτογράφος
Ανεξάρτητος Δημοσιογράφος-Φωτορεπόρτερ
Μέλος του Δ.Σ. της Ένωσης Ανταποκριτών Ελληνικού Τύπου Εξωτερικού
www.eaete.gr
tel.6937650867
email. phototsetsi@gmail.com
facebook.com/phototsetsi
















Κατηγορία: , ,

Όταν ο Τσίπρας έλεγε πως "η επιμήκυνση είναι σκοινί για να κρεμαστούμε" - ΒΙΝΤΕΟ

0



Ο Αλέξης Τσίπρας έλεγε το 2012 όταν η κυβέρνηση Σαμαρά εναγωνίως προσπαθούσε να επιτύχει την επιμήκυνση του χρέους, πως «το μόνο που κάνει η επιμήκυνση, είναι να μακραίνει το σχοινί που θα κρεμαστούμε».

Η τότε κυβέρνηση κατόρθωσε και πέτυχε συμφωνία με τους δανειστές για τη ρύθμιση του χρέους, που καθυστέρησαν την εφαρμογή της, τόσο οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι, όσο και το τρίτο μνημόνιο του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, που στελέχη τους σήμερα πανηγυρίζουν για κάτι που καθυστέρησαν και επιβάρυναν με πάνω από 60 δισεκατομμύρια.

Γράφει ο Ανδρέας Κωνσταντάτος

Επί της ουσίας, τώρα, της συμφωνίας, «το σκοινί που θα κρεμαστούμε» μάκρυνε μόνο για 10 χρόνια για το δάνειο του δεύτερου προγράμματος.

Στο «μαξιλάρι» για ώρα ανάγκης θα προστεθούν αλλά 9,5 δισεκατομμύρια και θα φτάσουν συνολικά τα 24, αλλά αλλοίμονο σ’ αυτόν που θα τολμήσει να το αγγίξει, γιατί από μόνη της μια τέτοια κίνηση θα δείξει στις αγορές πως η Ελλάδα είναι πάλι αδύναμη και σε δύσκολη θέση.

Ξεχάστηκαν όμως στη συμφωνία μια σειρά ζητημάτων που έθετε η ελληνική πλευρά.

Η γαλλική πρόταση για σύνδεση της ανάπτυξης με τις δόσεις, δηλαδή του αυτόματου μηχανισμού που θάφτηκε κάτω από την πίεση της Μέρκελ.


Η αποπληρωμή των ακριβών δανείων του ΔΝΤ με τα υπόλοιπα χρήματα του τρίτου προγράμματος, που σβήστηκε από το χάρτη προς το παρόν.

Αντ’ αυτού πήραμε μία πολύ σκληρή επιτήρηση- την πιο σκληρή από όλες τις χώρες που μπήκαν σε μνημόνια- καθώς ανά τρίμηνο θα βρίσκονται εδώ τα κλιμάκια των δανειστών για να ελέγχουν την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης και την πορεία των μεταρρυθμίσεων.

Παράλληλα θα εφαρμοστούν τα ψηφισμένα μέτρα λιτότητας 5 δισεκατομμυρίων για το 2019 και τα μέτρα αύξησης της φορολογίας για το 2020, τα υψηλά πλεονάσματα έως το 2023 και η συνέχιση των μεγάλων πλεονασμάτων 2,2 % από το 2023 έως το 2060.

Στην ουσία με τη ρύθμιση αυτή γινόμαστε μια αποικία χρέους.

Ο κ. Τσίπρας που ξεκίνησε αρχικά απαιτώντας «κούρεμα» του χρέους, έφτασε να βάζει υποθήκη τη δημόσια περιουσία της χώρας - θα εκποιείται σε ύψος 25 δισεκατομμυρίων σε περίπτωση αδυναμίας πληρωμής δόσης - για να πάρει τελικά μια συμφωνία με βαρείς όρους για τη χώρα και τους πολίτες και να αλληλοσυγχαίρονται σήμερα τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ.

Η σκληρή επιτήρηση της Ε.Ε. και η απλή συμμετοχή του ΔΝΤ σε συμβουλευτικό ρόλο ίσως είναι τα μοναδικά στοιχεία που μπορεί να καθησυχάσουν τις αγορές , γιατί στο εξωτερικό μπορεί να συγχαίρουν τον πρωθυπουργό, αφού από επαναστάτης έγινε βολικός, αλλά δεν του έχουν και εμπιστοσύνη.

Κατηγορία: , ,

Η Γερμανία της «αντίστασης»

0




Το μείζον πρόβλημα της Ευρώπης είναι ο Νότος της; Η Ιταλία, μετά τρεις μήνες, αποκτά πάλι κυβέρνηση. Προφανώς το έλλειμμά της θα τείνει να διευρυνθεί προς το όριο 3% και αυτό θα τιμολογηθεί ανοδικά στις αποδόσεις των ιταλικών ομολόγων, οι σχέσεις με την Ευρωζώνη δεν θα είναι εύκολες, αλλά η ακραία ανησυχία φαίνεται ότι γίνεται παρελθόν, αν κάτι σημαίνει το γεγονός ότι η απόδοση των 2ετών ομολόγων της έπεσε από το 2,73% στις αρχές της προηγούμενης εβδομάδας στη ζώνη του 1% την Παρασκευή.

Όσον αφορά τις εξελίξεις στην Ισπανία, δεν εμπνέουν ιδιαίτερη ανησυχία: Οι ισπανικές τράπεζες είναι υγιείς, οι επώδυνες μεταρρυθμίσεις έχουν ήδη γίνει, η ανάπτυξη είναι από τις ισχυρότερες στην Ευρωζώνη και το Σοσιαλιστικό Κόμμα συγκαταλέγεται στις πιο φιλοευρωπαϊκές, μετριοπαθείς δυνάμεις της Κεντροαριστεράς – η Ισπανία δεν είναι Ιταλία. Απλά, πέφτει μια κυβέρνηση που πιάστηκε με το δάχτυλο στο μέλι.

Το μείζον πρόβλημα της Ευρώπης είναι η εγωιστική, αδιάλλακτη συμπεριφορά της Γερμανίας προς τους Ευρωπαίους εταίρους της.

Ισως προσέξατε ένα tweet με το οποίο συνόδευσε την επιβολή δασμών στις εισαγωγές χάλυβα και αλουμινίου από την Ευρώπη ο Αμερικανός πρόεδρος. Οι ΗΠΑ, έγραψε, «έχουν τεράστιο εμπορικό έλλειμμα από τις συναλλαγές τους με τη Γερμανία, που πληρώνει πολύ λιγότερα από όσα θα έπρεπε για το ΝΑΤΟ. Αυτό είναι πολύ κακό για τις ΗΠΑ και θα αλλάξει».

Αποτελεί σχεδόν κοινό τόπο ότι οι δασμοί που επιβάλλουν οι ΗΠΑ, και πλήττουν όλη την Ευρώπη, έχουν κεντρικό στόχο τη Γερμανία – προεξοφλείται, μάλιστα, ότι επόμενος στόχος θα είναι η γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία. Οι άλλες ευρωπαϊκές οικονομίες είναι, εν πολλοίς, «παράπλευρες απώλειες». Ολες μαζί, βέβαια, σχεδιάζουν μέτρα αντίδρασης και μαζί θα τα εφαρμόσουν. Μένει να φανεί αν τελικά θα ξεσπάσει εμπορικός πόλεμος ή όχι.

Όταν η Γερμανία σωρεύει πλεονάσματα εκμεταλλευόμενη την επεκτατική πολιτική της Κίνας και των ΗΠΑ, όλα είναι καλώς καμωμένα. Οταν αυτό «στραβώνει», τότε η Γερμανία γίνεται σημαιοφόρος της «αντίστασης». Σε όλα τα άλλα, συμπεριφέρεται στους εταίρους της όπως ο Τραμπ σε αυτήν, αλλά αυτή χωρίς να έχει την αιτιολογική βάση που επικαλούνται οι ΗΠΑ. Αυτό που λέει (στέλνοντας στα αζήτητα τη βασική ευρωπαϊκή αρχή της αλληλεξάρτησης...) είναι: «Είμαι η ισχυρότερη ευρωπαϊκή δύναμη, εγώ θα αποφασίζω και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι θα ακολουθείτε και θα εφαρμόζεται αυτά που εγώ αποφασίζω». Ετσι, σωρεύει πλεονάσματα εις βάρος και των Ευρωπαίων εταίρων της και του ευρωπαϊκού Νότου ειδικά, προκαλώντας και εντείνοντας τις βαθιές δομικές ανισορροπίες στην Ευρώπη, που γεννούν φτώχεια, αστάθεια και εθνικισμούς.

Ισως η Γερμανία (όπως και οι τράπεζές της...) έχει συνηθίσει σε αποδόσεις χωρίς ρίσκο. Αφήνει στους άλλους τα ρίσκα χωρίς απόδοση. Οι πρόσφατες εξελίξεις υποδηλώνουν ότι θα δυσκολευτεί να το συνεχίσει.

Κώστας Καλλίτσης
Καθημερινή
Κατηγορία:
 

ΕΛΛΑΔΑ

ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

ΥΓΕΙΑ

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

ΚΟΣΜΟΣ

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ

ΑΡΧΕΙΟ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΑΥΤΟΚΙΝΗΣΗ

ΠΑΡΑΞΕΝΑ

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ Copyright © 2010 | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ | Converted by: Parakato administrator