ZIRIA Music Festival 2018: Το πιο high και ανοιχτό πάρτυ του καλοκαιριού - ΒΙΝΤΕΟ

Στις 23 Αυγούστου ανηφορίζουμε και πάλι στην πανέμορφη διαδρομή από το Ξυλόκαστρο προς τα μαγευτικά Τρίκαλα Κορινθίας κι ακόμα πιο πάνω στο θεϊκό οροπέδιο της Ζήρειας, για το πιο high και ανοιχτό πάρτυ του καλοκαιριού, το 10o Ziria [...]

ΑΡΧΑΙΟΣ ΛΙΜΕΝΑΣ ΚΕΓΧΡΕΩΝ (ΜΕΡΟΣ Α’ - ΙΣΤΟΡΙΑ)

Η ιστορική πορεία του ανατολικού επινείου της αρχαίας Κορίνθου στον Σαρωνικό κόλπο, μέσα από την αναδίφηση στις κυριότερες πηγές και σε συνδυασμό με τις αρχαιολογικές διαπιστώσεις [...]

Ο ΛΙΘΟΚΤΙΣΤΟΣ ΦΑΡΟΣ ΜΕΛΑΓΚΑΒΙ ΠΕΡΑΧΩΡΑΣ ΛΟΥΤΡΑΚΙΟΥ

Ένα διατηρητέο ιστορικό «βιομηχανικό μνημείο» του υφιστάμενου φαρικού δικτύου της Ελλάδας, που δεσπόζει στο ακρωτήριο Μελαγκάβι στην ευρύτερη περιοχή της Περαχώρας Λουτρακίου [...]

Η ΛΙΘΙΝΗ ΠΟΛΥΤΟΞΗ ΥΔΑΤΟΓΕΦΥΡΑ ΣΤΟΝ ΑΣΣΟ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

Ένα εγγειοβελτιωτικό έργο της περιόδου της αποκαλούμενης Β’ Βενετοκρατίας, το οποίο αποτελεί ένα κομψοτέχνημα υδρευτικής γεφυροποιίας [...]

ΟΙ ΒΕΝΕΤΣΙΑΝΙΚΕΣ ΟΧΥΡΩΣΕΙΣ ΣΤΑ ΟΝΕΙΑ ΟΡΗ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

Αναζητώντας τον επιχειρησιακό σχεδιασμό δύο αφανών οχυρωματικών συγκροτημάτων στα Όνεια όρη στην βορειοανατολική Κορινθία, τα οποία χρονολογούνται στην περίοδο της επονομαζόμενης Β’ Βενετοκρατίας της Πελοποννήσου [...]

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΒΛΑΣΙΟΥ ΑΝΩ ΤΡΙΚΑΛΩΝ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

Η ιστορική διαδρομή της περιώνυμης Ιεράς Μονής Αγίου Βλασίου, στην Άνω Συνοικία Τρικάλων της ορεινής Κορινθίας και μία συνοπτική παρουσίαση των εγκαταστάσεων της [...]

ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΚΑΙ ΣΤΑΔΙΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ (ΜΕΡΟΣ Δ’)

Μία παρουσίαση των θεάτρων του Φλιούντα και της Στυμφάλου, καθώς και των θεατρικών και αγωνιστικών χώρων άλλων αρχαίων περιφερειακών πόλεων του νομού Κορινθίας [...]

ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΚΑΙ ΣΤΑΔΙΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ (ΜΕΡΟΣ Γ’)

Το θέατρο και το στάδιο της αρχαίας Σικυώνας: Δύο εντυπωσιακά μνημεία με ιδιαίτερα αρχιτεκτονικά γνωρίσματα, αντάξια της αίγλης της αρχαίας πόλης [...]

ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΚΑΙ ΣΤΑΔΙΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ (ΜΕΡΟΣ Β’)

Το αρχαίο θέατρο της Ισθμίας και τα αρχαία στάδια της Ισθμίας και της Νεμέας: Όταν στους ιερούς τόπους διεξάγονταν Πανελλήνιοι αθλητικοί αγώνες [...]

ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΚΑΙ ΣΤΑΔΙΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ (ΜΕΡΟΣ Α’)

Το θέατρο, το ωδείο και το αμφιθέατρο της αρχαίας Κορίνθου: Η μετάλλαξη από τις θεατρικές παραστάσεις και τους μουσικούς αγώνες στις αρένες των μονομαχιών [...]

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΣΤΥΜΦΑΛΟ (ΜΕΡΟΣ Α’)

Η ιστορία της αρχαιοελληνικής πολίχνης όπως αναδύεται μέσα από το μυθολογικό πλαίσιο έως τις ανασκαφικές έρευνες της σύγχρονης εποχής [...]

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΣΤΥΜΦΑΛΟ (ΜΕΡΟΣ Β’)

Η περιγραφή των σωζόμενων μνημείων και της πολεοδομίας της αρχαιοελληνικής πολίχνης μέσα από ένα διερευνητικό πρίσμα [...]

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΛΕΧΟΒΑΣ ΚΡΥΟΝΕΡΙΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

Μία ιστορική επισκόπηση και η περιγραφή ενός εκκλησιαστικού μνημείου των μέσων Βυζαντινών χρόνων στην ορεινή Κορινθία [...]

ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

Μία συλλογή θρύλων και δοξασιών από περιοχή της Κορινθίας μέσα από το έργο «Παραδόσεις» του πρωτοπόρου λαογράφου μας Νίκου Πολίτη [...]

ΜΟΝΗ ΖΑΡΑΚΑ: ΕΝΑ ΡΩΜΑΙΟΚΑΘΟΛΙΚΟ ΑΒΒΑΕΙΟ ΤΩΝ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΩΝ ΧΡΟΝΩΝ ΣΤΗΝ ΣΤΥΜΦΑΛΙΑ

Η αναζήτηση της ιστορίας και η περιγραφή της μεσαιωνικής μονής Ζαρακά, που ιδρύθηκε από το Ρωμαιοκαθολικό τάγμα των Κιστερκιανών μοναχών στην περιοχή της λίμνης Στυμφαλίας [...]

ΤΟ ΜΥΚΗΝΑΪΚΟ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ ΤΩΝ ΑΗΔΟΝΙΩΝ ΚΑΙ Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΟΥ ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΟΥ ΘΗΣΑΥΡΟΥ ΤΟΥ

Το χρονικό της συναρπαστικής περιπέτειας ενός αρχαίου θησαυρού κοσμημάτων από το μυκηναϊκό νεκροταφείο των Αηδονιών Νεμέας και η περιγραφή ενός σημαντικού αρχαιολογικού χώρου της Κορινθίας [...]

ΤΟ ΚΑΣΤΕΛΙ ΠΕΝΤΕΣΚΟΥΦΙ: Ο ΕΠΙΤΗΡΗΤΗΣ ΑΚΡΟΚΟΡΙΝΘΟΥ

Η αναζήτηση των ψηφίδων της ιστορίας του μικρού μεσαιωνικού οχυρού Πεντεσκούφι και της σχέσης του με το γειτονικό εμβληματικό φρούριο του Ακροκορίνθου [...]

Η ΑΡΧΑΙΑ ΤΙΤΑΝΗ ΚΑΙ ΤΟ ΑΣΚΛΗΠΙΕΙΟ ΤΗΣ

Μία παρουσίαση ενός αρχέγονου ιεροθεραπευτηρίου στην επικράτεια της αρχαίας Σικυωνίας, μέσα από τις μαρτυρίες των περιηγητών και την αρχαιολογική έρευνα [...]

«ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΟΥ ΒΡΑΧΟΥ»: ΤΟ ΣΠΗΛΑΙΩΔΕΣ ΜΟΝΥΔΡΙΟ ΤΗΣ ΚΑΤΩ ΤΑΡΣΟΥ

Ένα ιδιόρρυθμο μοναστηριακό κτίσμα της μεταβυζαντινής περιόδου, οικοδομημένο μέσα σε μία ρηγμάτωση του βραχώδους σχηματισμού των «Κορινθιακών Μετεώρων» στην περιοχή της Κάτω Ταρσού [...]

ΤΟ ΠΥΡΓΟΣΠΙΤΟ ΤΟΥ ΚΙΑΜΗΛ ΜΠΕΗ ΣΤΗ ΣΥΚΙΑ ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΥ

Μία παρουσίαση της παραθαλάσσιας οχυρής έπαυλης των Οθωμανών αυθεντών της Κορινθίας στα προεπαναστατικά χρόνια [...]

ΤΟ ΥΠΟΓΕΙΟ ΡΩΜΑΪΚΟ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ ΤΩΝ ΚΕΓΧΡΕΩΝ

Μία συνοπτική περιγραφή του καταπληκτικού ταφικού συμπλέγματος της Ρωμαϊκής περιόδου, με τους υπόγειους θαλαμωτούς τύμβους και τους υπόσκαφους λακκοειδείς τάφους στην τοποθεσία «Ράχη Κουτσογκίλλα» Κεγχρεών [...]

Παλαιοχριστιανική Βασιλική Κιάτου (Κάτω Σικυώνος)

Ένα παραμελημένο κόσμημα της πόλης του Κιάτου, στο οποίο αρμόζει να αναδειχθεί και να αποτελέσει σημείο αναφοράς για τον Δήμο Σικυωνιών. Άποψη του εκκλησιαστικού συγκροτήματος της παλαιοχριστιανικής βασιλικής Κιάτου από τα [...]

Ο ΛΗΣΜΟΝΗΜΕΝΟΣ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΟΣ ΠΥΡΓΟΣ ΣΤΑ ΠΕΡΙΧΩΡΑ ΤΟΥ ΚΙΑΤΟΥ

Μία μεμονωμένη οχύρωση στην τοποθεσία «Μαγούλα» στα νοτιοδυτικά του συνοικισμού του Πασίου Κιάτου και ο διαφαινόμενος συσχετισμός της με την επονομαζόμενη «μάχη του Βασιλικού» στις 12 Αυγούστου 1822, όπου σκοτώθηκε ο οπλαρχηγός Αναγνώστης Πετιμεζάς [...]

Μήπως υπάρχει παράχρηση της λέξης θυσία;

0



Γράφει η Μαρία Σκαμπαρδώνη
Δημοσιογράφος

Έχω κουραστεί, ειλικρινά, να ακούω συνεχώς από το στόμα πολιτικών τη φράση «οι θυσίες του Ελληνικού λαού». Έχω κουραστεί και έχω εκνευριστεί, ειλικρινά. Η φοβερή παράχρηση των λέξεων και εννοιών κάνει την εμφάνισή της για ακόμα μία φορά. Οι λέξεις χάνουν το νόημά τους, αν κάποιος ανατρέξει σε ένα λεξικό και ψάξει την έννοια της λέξης. Θυσία είναι η ΕΚΟΥΣΙΑ επιθυμία κάποιου να στερηθεί κάτι για να ωφελήσει έναν άλλο άνθρωπο ή γιατί επιθυμεί να υπερασπιστεί ένα ιδανικό.

Ο ένοπλος στρατιώτης θυσιάζεται επειδή θέλει να δει την πατρίδα του ελεύθερη από τους εχθρούς και βάζει το καλό της πατρίδας επάνω από τη δική του ζωή. Ένας μαθητής Λυκείου αποφασίζει να αφήσει την προσωπική διασκέδαση επειδή επιθυμεί να αφοσιωθεί στη μελέτη ώστε να περάσει στην Ιατρική. Δύο άνθρωποι που αντιμετωπίζουν μία διαφορετική κατάσταση και αποφασίζουν με τη θέλησή τους να θυσιάσουν κάτι δικό τους ώστε να αφοσιωθούν απρόσκοπτα στο στόχο τους.

Η λέξη θυσία σε καμία περίπτωση δεν αντικατοπτρίζει τη σύγχρονη πολιτική, η οποία επιβάλλει τις αποφάσεις της και τις σκληρά της μέτρα σε ανθρώπους οι οποίοι δεν αντέχουν άλλο να υφίστανται μειώσεις στις συντάξεις με ταυτόχρονα την παράλληλη αύξηση όλων των βασικών αγαθών και λογαριασμών.

Κανένας δε μας ρώτησε αν θέλουμε να δεχτούμε μείωση στις συντάξεις, αν μας αρέσει η ανεργία ή αν αντέχουμε να πληρώνουμε διαρκώς λογαριασμούς με υπέρογκα και αυξημένα ποσά. Οπότε, δε μπορούνε οι πολιτικοί αρχηγοί να μιλάνε για θυσία, αλλά για επιβολή.

Άλλο η θυσία και άλλο η επιβολή. Και αυτή τη διαφορά οφείλουν να την αντιληφθούν οι πολιτικοί αρχηγοί, ώστε να μην ερεθίζουν περισσότερο τους εκατομμύρια πολίτες των οποίων τη ζωή δυσκολεύει και δυσχεραίνει καθημερινά.

Κατηγορία:
Blogger Widgets

Το πολιτικό πρότυπο του Πάνου Καμμένου

0




Toυ Ανδρέα Ζαμπούκα

Ο Πάνος Καμμένος είναι μία περσόνα που μεγαλουργεί στο πολιτικό σύστημα από την ενηλικίωσή του. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, ο συγκεκριμένος άνθρωπος καταφέρνει να ευδοκιμεί στην ηγετική τάξη αυτής της χώρας για δεκαετίες, χρησιμοποιώντας όλες τις μεθόδους που εξυπηρετούν την εκλογή του. Και συνεργαζόμενος με τις περισσότερες ομάδες του πολιτικού συστήματος.

Είναι βεβαίως άξιον απορίας πώς καταφέρνει να επιβιώνει ασκούμενος σε τακτά χρονικά διαστήματα σε διάφορους στίβους μάχης με τα ίδια όπλα και τις ίδιες τεχνικές.

Την πιο καλή ερμηνεία για το φαινόμενο Καμμένου την άκουσα από τους πιο ανυποψίαστους ανθρώπους. Πρώην και νυν οπαδών του. "Είναι ο μόνος που μιλάει τόσο ανοιχτά για το ρόλο των ξένων, τη Λέσχη Μπίντελμπεργκ, τον διεθνή σιωνισμό και δεν φοβάται να δείξει τους εχθρούς της Ελλάδας. Με λίγα λόγια, μιλάει έξω από τα δόντια χωρίς να σκέφτεται τις συνέπειες".

Δεν θέλει πολύ μυαλό να καταλάβει κάποιος τι κάνει ο Πάνος Καμμένος, στο πολιτικό σύστημα. Αναμεταδίδει από θέση ισχύος, όλους τους μύθους που σοβούν στην ελληνική κοινωνία. Όλες τις "ελληνορθόδοξες" και "βαλκανικές" παραδόσεις που καλλιεργήθηκαν στην νεοελληνική κουλτούρα. Ο Πάνος αντιπροσωπεύει ακόμα τον μέσο Έλληνα που πορεύεται με οράματα ξενοφοβίας, εσωστρέφειας και μυθομανίας.

Και το μεγάλο όπλο του ΥΠΕΘΑ είναι η σταθερότητα του οπαδού του. Αυτού που μένει σταθερός στις πεποιθήσεις του και συνεχίζει να απολαμβάνει τις ιστορίες με τους Εβραίους, τους ανάλγητους τραπεζίτες, τη μασονία και τα ξένα συμφέροντα που θέλουν πάντα να αφανίσουν τη χώρα. Και παραμένει πιστός σε όποιον «ήρωα» αναλαμβάνει εξωθεσμική δράση για να τα βάλει με τους αδίστακτους του κεφαλαίου. Είτε λέγεται Τσίπρας είτε Καμμένος είτε Λούκυ Λουκ και Μικρός Σερίφης.

Το πιο ωραίο δείγμα ταύτισης του Πάνου Καμμένου με τα λογικά άλματα του μέσου οπαδού του το είδαμε χθες, καθώς όπως είπε σε έκτακτη συνέντευξη τύπου που παραχώρησε στο υπουργείο Άμυνας η συμφωνία για το Σκοπιανό «δεν πρόκειται να έρθει σε κύρωση χωρίς την άποψη του ελληνικού λαού. Και αυτό γίνεται με δύο τρόπους είτε με εκλογές είτε με δημοψήφισμα. Αναλαμβάνω εγώ την ευθύνη ως πρόεδρος των ΑΝΕΛ». Και συνεχίζοντας διατύπωσε την άποψη που θα τη ζήλευε και ο Ιονέσκο: «το σχέδιο της συμφωνίας δεν έχει καμία βαρύτητα και δέσμευση μέχρι την κύρωσή του από τη Βουλή. Όλες οι άλλες προϋποθέσεις της συμφωνίας είναι προϋποθέσεις που πρέπει να εκπληρώσουν τα Σκόπια...Η συμφωνία είναι κακή, δεν την δέχομαι και θα προσπαθήσω να την μπλοκάρω...εάν έρθει η συμφωνία με 151 βουλευτές θα πάει στον πρόεδρο της Δημοκρατίας και θα αποσυρθεί από την κυβέρνηση».

Αυτό λοιπόν, είναι το πολιτικό πρότυπο του Πάνου Καμμένου. Πρότυπο που αποθεώνει τον αμοραλισμό και την απίστευτη ελαφρότητα της πολιτικής, περιμένοντας να αυτοκαταστραφεί η κυβέρνηση για να μην εφαρμοστεί η συμφωνία. Να αυτοκαταργηθεί και ο ίδιος σε μία δίνη εικονικής αυτοχειρίας που θα στηθεί από κοινού, με τον Αλέξη Τσίπρα, για την διάσωση και των δύο.

Αναρωτιέμαι για πόσο η Φαλακρή Τραγουδίστρια του Ιονέσκο "θα φοράει ακόμα την ίδια περούκα"...;

Liberal
Κατηγορία:

Γελοίοι, αλλά όχι αθώοι

0




Του Σταύρου Καλαφάτη

«Αχός βαρύς ακούστηκε» από την κυβερνητική πλευρά μετά την ανεξαρτητοποίηση βουλευτή των ΑΝΕΛ, εξαιτίας της στάσης του αρχηγού του για το Σκοπιανό. Κυβερνητικές πηγές έσπευσαν να ισχυριστούν ότι βρίσκεται σε εξέλιξη σχέδιο αποστασίας, φωτογραφίζοντας μάλιστα ως υποκινητές συγκεκριμένους οικονομικούς παράγοντες. Χωρίς να δίνουν κανένα στοιχείο για τους ισχυρισμούς τους, έθεταν στην πυρά συναδέλφους τους που στηρίζουν την κυβέρνηση και προσπαθούσαν να βάλουν στο κάδρο τη Νέα Δημοκρατία.

Λίγο αργότερα, εξαιτίας μιας απόπειρας εισβολής στο γραφείο άλλου βουλευτή των ΑΝΕΛ, ο επικεφαλής του μιλούσε για προπαρασκευαστικές ενέργειες ανατροπής του πολιτεύματος. Πλην, όμως, την ευθύνη ανέλαβαν οι Ρουβίκωνες. Και ετέθη το ερώτημα πώς μπορεί να υπονομεύουν την κυβέρνηση οι «ακτιβιστές» που η ίδια θεωρεί δικά της παιδιά; Πώς γίνεται όταν εισβάλλουν στη Βουλή και όταν καταστρέφουν γραφεία αντιπολιτευομένων να μην τρέχει τίποτε και όταν επιχειρούν να προσεγγίσουν γραφείο συμπολιτευόμενου βουλευτή να καταγγέλλονται για ενέργειες ανατροπής του πολιτεύματος; Και γιατί, στο κάτω κάτω της γραφής, δεν συλλαμβάνονται;

Φάνηκε, έτσι, ότι οι κυβερνητικοί ισχυρισμοί για δήθεν αποστασίες και δήθεν προπαρασκευαστικές ενέργειες ανατροπής του πολιτεύματος είναι τουλάχιστον γελοίοι, αλλά όχι αθώοι. Είχαν, άλλωστε, ως στόχο να τρομοκρατήσουν βουλευτές και να καλλιεργήσουν κλίμα ανασφάλειας και αναταραχής. Ήταν διασπορά ψευδών ειδήσεων εις βάρος της Δημοκρατίας και του πολιτεύματος που δεν μπορεί να προσπερνάται, όσο φαιδρή και αν αποδεικνύεται. Και όλα αυτά τη στιγμή που η κυβέρνηση είχε ήδη προαναγγείλει αποστασία αντιπολιτευόμενων βουλευτών για λογαριασμό της.

Μόλις λίγες ημέρες πρωτύτερα ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, απαντώντας στο ερώτημα τι θα γίνει με δεδομένη την απόφαση του αρχηγού των ΑΝΕΛ να καταψηφίσει τη συμφωνία των Πρεσπών, δήλωνε πομπωδώς ότι υπάρχει εξασφαλισμένη η πλειοψηφία για την κύρωσή της και πρόσθετε ότι αμέσως μετά ο πρωθυπουργός θα ζητήσει και θα πάρει -με επίσης ευρεία πλειοψηφία- ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή. Αποκάλυπτε, δηλαδή, ότι η κυβέρνηση έχει ήδη οργανώσει αποστασία, που δεν περιορίζεται στην ψήφιση της συμφωνίας, αλλά εκτείνεται και στην προσχώρηση ικανού αριθμού βουλευτών στο κυβερνητικό σχήμα.

Μην τα προσπερνούμε, λοιπόν. Η ομολογία αυτή του κυβερνητικού εκπροσώπου συνιστά σοβαρότατο ζήτημα πολιτικής, δημοκρατικής και ηθικής τάξεως. Πώς, άλλωστε, γνωρίζει ότι είναι εξασφαλισμένη η πλειοψηφία, όταν ο κυβερνητικός εταίρος του έχει δηλώσει ότι δεν θα ψηφίσει την κύρωση της συμφωνίας στη Βουλή; Ποιοι είναι οι βουλευτές που θα στηρίξουν όχι μόνο τη συμφωνία, αλλά και την κυβέρνηση; Από ποιο κόμμα προέρχονται; Ανήκουν στους ΑΝΕΛ; Ανήκουν σε άλλο κόμμα; Πώς τους βρήκε η κυβέρνηση; Πότε τους βρήκε; Ποιος έκανε τις σχετικές συμφωνίες; Με ποια ανταλλάγματα;

Η κυβέρνηση, λοιπόν, όχι μόνο δεν μπορεί να καταγγέλλει άλλους, αλλά οφείλει να δώσει εξηγήσεις για την αποστασία που -κατά τον εκπρόσωπό της- η ίδια έχει ήδη προετοιμάσει. Δεν μπορεί να επικαλείται φαντάσματα για να εμφανίσει συνωμοσίες. Δεν μπορεί με φαιδρότητες να παριστάνει τον κατήγορο για όσα η ίδια -κατά τη δική της ομολογία- απεργάζεται. Δεν μπορεί, όσο πανικοβλημένοι και να είναι, να λειτουργούν σαν κοινοί συκοφάντες και υπονομευτές της ομαλότητας. Είναι ζήτημα ουσίας και ποιότητας της Δημοκρατίας.

Liberal
Κατηγορία:

Οι βορειοηπειρώτες καλούν τον ελληνισμό σε εγρήγορση

0




Tις δύο τελευταίες εβδομάδες γίνονται όλο και πιο έντονες οι προαναγγελίες για οριστική επίλυση των "ελληνο-αλβανικών διαφορών"

Δεν είναι καθόλου ευχάριστα τα νέα για τον ελληνισμό, συμφώνως προς τα δημοσιεύματα εγκύρων ΜΜΕ της Ελλάδας, αλλά και της Αλβανίας που απηχούν τις κυβερνητικές απόψεις. Είναι δε επαναλαμβανόμενα, χωρίς προσπάθεια διάψευσης από το ΥΠΕΞ της χώρας μας, αλλ’ ούτε και ενημέρωσης στους άμεσα ενδιαφερομένους.

Η πατριωτική κίνηση για την "Αναγέννηση της Βορείου Ηπείρου" εκφράζει την ανησυχία της, λόγω του ότι κατά τις δύο τελευταίες εβδομάδες γίνονται όλο και πιο έντονες οι προαναγγελίες για οριστική επίλυση των ελληνο-αλβανικών διαφορών με συμφωνία μεταξύ Αθήνας και Τιράνων.

Στο πλαίσιο αυτό, εφημερίδες πανελλαδικής εμβέλειας με υψηλή αναγνωσιμότητα, σημειώνουν οι Βορειοηπειρώτες, γράφουν σε πρωτοσέλιδά τους ότι επίκειται από την πλευρά της ελληνικής κυβέρνησης ακόμα και η τυπική κατάργηση του όρου "Βόρειος Ήπειρος" εξισώνοντας το Βορειοηπειρωτικό Ζήτημα με το ανύπαρκτο "τσάμικο".

«Η συμφωνία της Ελλάδας με τα Σκόπια δεν μας αφήνει περιθώρια αισιοδοξίας για την ανάλογη συμφωνία με την Αλβανία, λέγουν, και καλούν όλους τους Βορειοηπειρώτες και όλους τους Έλληνες πατριώτες να είναι σε ετοιμότητα για αγωνιστικές κινητοποιήσεις στην διαφαινόμενη οριστική εγκατάλειψη των ελληνικών διεκδικήσεων επί της πανάρχαιας ελληνικής γης της Βορείου Ηπείρου».

Είναι περίεργος, και αμφισβητήσιμος ο τρόπος που πολιτεύεται ο Ν. Κοτζιάς. Σε τέτοια ζητήματα, ύψιστης εθνικής σημασίας, αναλαμβάνει μόνος του να τα διεκπεραιώσει, αρνούμενος όχι μόνον την εθνική συναίνεση, αλλά και την εκ των προτέρων πολιτική συνεννόηση με τα άλλα κόμματα. Μόνον στις δικτατορίες, μαύρου ή κόκκινου τύπου, δεν δίνει πεντάρα για τον λαό ο δικτάτορας. Στα δημοκρατικά πολιτεύματα ο λαός είναι αυτός που πρέπει να αποφασίζει.

Ο Ν. Κοτζιάς, ίσως περιφρονεί τον λαό, όπως κάθε διεθνιστής, και αποφασίζει μόνος του για τις τύχες ενός έθνους, με πολυχιλιετή ιστορία. Ελάχιστη σημασία έχει αν είναι δεσμευμένος να πράξει σε βάρος του ελληνισμού, όπως έπραξε με τα Σκόπια, υλοποιώντας σχέδια ξένων, ή ενεργεί αυτοβούλως, βλέποντας στον καθρέπτη του έναν νέο Ταλεϋράνδο. Σημασία έχει, τι επιπτώσεις έχουν αυτά που υπογράφει. [Γιατί άραγε είναι βέβαιος, ότι δεν θα κληθεί να δώσει εξηγήσεις σε πατριωτική κυβέρνηση;]

Αξίζει να παραθέσω ένα μικρό τμήμα από το άρθρο που δημοσιεύθηκε στην έγκυρη και καλά πληροφορημένη "Εστία": «Σημειωτέον ὅτι στό παρελθόν (2013) ὁ ὑπουργός Ἐξωτερικῶν Νῖκος Κοτζιᾶς εἶχε ἐκφράσει τήν ἄποψη ὅτι ἡ Ἑλλάς μπορεῖ νά ἀναγνωρίσει τό Κοσσυφοπέδιο, πού ἐνδιαφέρει πολύ τήν Ἀλβανία, καί σέ ἀντάλλαγμα νά λάβει τήν ἀναγνώριση καθεστῶτος αὐτονομίας τῆς Βορείου Ἠπείρου ἐντός ἐπικρατείας».

Σημειώνω, πως αυτό που ζήτησε ο Κοτζιάς, είναι περίεργο. Πρώτον, επειδή δείχνει πως δεν έχει κατανοήσει, ή δεν τον ενδιαφέρει, πως η αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου ανοίγει την κερκόπορτα για ανεξέλεγκτες καταστάσεις στην Θράκη [όπως και η Αλέκα Παπαρήγα είχε προειδοποιήσει], αλλά και στα Κατεχόμενα της Κύπρου.

Και δεύτερον, τι θα πει "αντάλλαγμα"; Αγνοεί πάλι ο Ν. Κοτζιάς, ότι το καθεστώς Αυτονομίας το δικαιούται η Β. Ήπειρος και της έχει παραχωρηθεί με το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας; Την εφαρμογή του Πρωτοκόλλου οφείλει να ζητά κάθε πολιτικός με συναίσθηση της ευθύνης του έναντι του λαού.

Μια ακόμη παράγραφος από την εφημερίδα: «Ὡστόσο, ὅπως εἶναι εἰς θέσιν νά γνωρίζει ἡ "Ἑστία", τό μεῖζον θέμα πού ἀπασχολεῖ αὐτή τήν στιγμή τήν ἡγεσία τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν δέν εἶναι οὔτε τό Πρωτόκολλο τῆς Κερκύρας τοῦ 1914 πού ἀνεγνώριζε τό αὐτόνομο κράτος τῆς Βορείου Ἠπείρου, οὔτε τό Πρωτόκολλο τῆς Καπεστίτσης γιά περιορισμένη αὐτονομία τῆς Βορείου Ἠπείρου».

Τι ακριβώς έχει αναλάβει να φέρει εις πέρας ο Ν. Κοτζιάς; Ποιος τον υποχρεώνει σε τέτοιου είδους παραχωρήσεις;

Μακεδών
Voria
Κατηγορία:

Ο πατριωτισμός επί χιλιετίες υπήρξε το υπαρξιακό συστατικό μας

0




Από τον Σαράντο Ι .Καργάκο

Ας μή δίνουμε πίστη στά λόγια τῶν πολιτικῶν. Μποροῦν νά λένε ὅ,τι θέλουν. Ἀκόμη καί ...ἀλήθεια! Κάποτε στό Ἡράκλειο τῆς Κρήτης ἀντικρούοντας τά ὅσα ἔλεγε ἕνας ἀνεπάγγελτος πολιτικός εἶχα πεῖ: «Τό κακό μέ τούς πολιτικούς δέν εἶναι ὅτι λένε ψέματα. Τό κακό εἶναι ὅτι τά ...πιστεύουν. Καί τό πιό κακό εἶναι ὅτι τά πιστεύει καί ὁ πολύς λαός. Σήμερα ἡ Ἑλλάς κινεῖται ἐπί ξηροῦ ἀκμῆς. Στήν κόψη τοῦ ξυραφιοῦ. Τί προσφέρεται γιά σωτηρία; Λόγια σάν λευκοπλάστης. Δέν ἀναφέρομαι στό λεκτικό Νιαγάρα τῆς κυβερνήσεως ἀλλά καί στίς προτάσεις-λύσεις τῶν ἄλλων κομμάτων. Γενικότητες μέ κύριο ἄξονα ἀναφορᾶς τήν οἰκονομία. Ἀλλά ἀρκεῖ αὐτό; Ἡ Τουρκία μέ «κολαοῦζο» τήν Ἀλβανία οὐσιαστικά μᾶς ἀπειλεῖ μέ πόλεμο.

Σέ λίγο πού ὁ Ἐρντογάν ὅταν διαβάσει γιά τόν Δαμάδ Ἀλῆ Κιουμουρτζῆ θά διεκδικεῖ καί τήν ... Πελοπόννησο, τήν ὁποία τότε, το 1715, ὁ ἐν λόγω Δαμάδ ἀπέσπασε ἀπό τούς Βενετούς. Ἡ Ἑλλάς κατά τή μακρά καί πολυκύμαντη ἱστορία της διεξήγαγε πολέμους πολλούς, κυρίως ἀμυντικούς. Σήμερα χρειάζεται νά ξεκινήσει ἕναν πόλεμο ἐπιθετικό. Δέν ἐννοῶ νά ζωστοῦμε ἅρματα, σπαθιά, μπαλάσκες –χωρίς νά τό παραβλέψω κι αὐτό– ἐννοῶ τό ἐπιθετικός στή σωστή του σημασία. Τό ἐπίθετο ἐπιθετικός βγαίνει ἀπό τό ἐπίσης ἐπίθετο ...ἐπίθετο! Ἡ λέξη ἐπίθετο βγαίνει ἀπό τό ρῆμα ἐπιθέτω, πού σημαίνει τοποθετῶ πάνω, τοποθετῶ μπροστά καί κατ’ ἐπέκταση τοποθετῶ τά πράγματα σωστά.

Ὁ ἐπιθετικός αὐτός πόλεμος πρέπει νά ἀρχίσει ἀπό τήν ἱστορία, ἡ ὁποία κατάντησε ἐν ὀνόματι μιᾶς προσδοκώμενης τουρκοφιλίας κάτι σάν σκορδαλιά χωρίς ...σκόρδο, ὅπως θά ἔλεγε καί ὁ ἀνεπανάληπτος Ροΐδης. Καί γι’ αὐτό τό κάποτε πολυαγάπητο μάθημα τῆς ἱστορίας ἔχει πέσει σέ πλήρη ἀνυποληψία. Ἔχουμε φέρει σχεδόν τούς Τούρκους σέ ἴση ἀξία μέ ὅλους τούς Εὐρωπαίους, φυσικά καί μέ μᾶς, ἀφοῦ ὑπάρχουν ἱστορικοί καί διανοούμενοι εὐκολογράφοι πού διακηρύσσουν ὅτι ὅλα μας τά δεινά, ἀκόμη καί τά τωρινά, ξεκίνησαν ἀφότου φύγαμε ἀπό τή σουλτανική ...ἀγκαλιά! Χωρίς νά ἐξαιρῶ κάποια σπουδαῖα τζαμιά, πού τά πιό ὡραῖα εἶναι τοῦ ἑλληνογενοῦς Σινάν, τολμῶ νά ὑποστηρίξω ὅτι ἡ μόνη «συνεισφορά» τῶν Τούρκων στόν παγκόσμιο πολιτισμό ἦταν τό γδάρσιμο τῶν ζωντανῶν. Ἔτσι, ὅπως ἔγδαραν τόν γενναῖο ἡγέτη τῶν Σφακιανῶν, τόν Δασκαλογιάννη (οἱ τωρινοί Κρητικοί γιά νά μήν θίξουν τούς Τούρκους «συμμάχους», στήν ἀνάγλυφη πλάκα τοῦ ἥρωα στό ἀεροδρόμιο τῶν Χανίων γράφουν ὅτι τόν σκότωσαν οἱ ...ἐχθροί!), ὅμοια, μέσω χαμαιδιδασκάλων θά γδάρουν καί ὅ,τι ἑλληνικό ἀπέμεινε στά ἀνεκδιήγητα σχολικά μας ἐγχειρίδια.

Ἔχω πικρή πεῖρα ἀπό τήν ἀνάγνωση καί διδασκαλία τέτοιων βιβλίων. Στό συγγραφικό ἀγλάισμα τῆς κ. Ρεπούση ἡ Ἀκαδημία βρῆκε 72 λάθη. Ἡ ταπεινότητά μου εἶχε βρεῖ πάνω ἀπό 100! Οἱ παλαιότεροι ἀναγνῶστες ἴσως νά ἐνθυμοῦνται τούς ἀπέραντους καταλόγους λαθῶν πού εἶχα δημοσιεύσει στήν «Καθημερινή» καί στόν «Οἰκονομικό Ταχυδρόμο» στή δεκαετία 1985-1995. Τήν ἴδια ἐποχή ἤξερα καλά τό τί γινόταν στά σχολεῖα τῆς Δυτ. Θρᾴκης καί τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Ὅπως ἔχω δείξει μέ τό βιβλίο μου «Ἡ Ἱστορία ἀπό τήν Σκοπιά τῶν Τούρκων», οἱ γείτονες, μέ βάση τά ὅσα ὑπέδειξε ὁ Κεμάλ στή Γιάλοβα τό 1928, συνέταξαν μιά 4τομη «Ταρίχ» (= ἱστορία) πού ἀποδεικνύει ὅτι τά πάντα στόν πλανήτη εἶναι τουρκική δημιουργία. Ὅτι οἱ Ἄλπεις εἶναι τουρκική ὀνομασία, ὅτι οἱ Τυρρηνοί-Ἐτρούσκοι εἶναι ...Τοῦρκοι καί, τέλος, ὅτι ὁ Κρητικός, ὁ Κυκλαδικός καί ὁ Μυκηναϊκός πολιτισμός εἶναι δημιουργία τουρκικῶν φυλῶν. Ἀκόμη καί ὁ Ἰωνικός.

Εὐτυχῶς, ἐξαιροῦν ἐμᾶς τούς Δωριεῖς. Ἔναντι αὐτῶν ὁ ἐπίσημος ἐπιστημονικός κόσμος τηρεῖ –ὡς ἐπί τό πολύ– αἰδήμονα σιγή. Εἶναι ἴσως σχεδιασμένο νά γίνει πνευματικό μας πεπρωμένο ἡ σιωπή. Γιά νά πᾶς μπροστά δέν πρέπει νά μιλᾶς.
Τά νέα παιδιά τῆς Ἑλλάδας θά μεγαλώνουν ἔξω ἀπό τή δική μας πνευματική ἐπιρροή. Τό φῶς θά τεθεῖ ὑπό τό μόδιον καί ἡ πνευματική μας ζωή θά κλεισθεῖ σέ ἕνα Τρίγωνο Βερμούδων πού θά προσδιορίζεται ἀπό τό πνευματικό ὑπηρετικό προσωπικό κάποιων διαπλεκομένων ἀφεντικῶν. Ὅμως ἡ ἰσχύς τῶν ὑπηρετῶν τοῦ πνεύματος ὅσο ἰσχυρή κι ἄν εἶναι δέν παύει νά εἶναι ἰσχύς ὑπηρετῶν.

Τό τί προτείνω εἶναι προφανές: νά ξεκινήσουμε πόλεμο ἐπιθετικό κατά τῆς δουλοφροσυνικῆς ἱστοριομαθείας μας. Νά ἔχουμε ἐπίγνωση τοῦ μικροῦ πληθυσμιακοῦ μας μεγέθους ἀλλά παράλληλα καί ἐπίγνωση τῆς ἀξίας τῶν πρός ἡμᾶς ὑπαρξάντων. Πάντα οἱ Ἕλληνες ἦσαν ὀλίγοι, ἀλλά ἔκαναν ἔργα θαυμαστά. Ἀκούω κάτι βατράχους τοῦ πνεύματος καί τῆς πολιτικῆς νά μᾶς λένε ὅτι οἱ καιροί δέν εἶναι εὐνοϊκοί γιά πατριωτισμούς. Οφείλω νά πῶ ὅτι ὁ πατριωτισμός ἐπί χιλιετίες ὑπῆρξε τό ὑπαρξιακό μας συστατικό. Δέν μποροῦμε αὐτό τό ὑπέρτατο συνεκτικό ὑλικό νά τό ἀφήσουμε νά γίνει προεκλογικό σύνθημα κάποιων κομμάτων. Ἡ πατρίδα ἀνήκει σέ ὅλους. Καί ὅταν ὑπάρχει αὐτή ὑπάρχουν καί κόμματα καί πολιτικοί. «Ἀναιρουμένου τοῦ ὅλου οὐκ ἔσται ποῦς οὐδέ χεῖρες» (= ὅταν χαθεῖ τό ὅλο, τό σῶμα, δέν ὑπάρχουν οὔτε πόδι οὔτε χέρια), εἶχε πεῖ ὁ Ἀριστοτέλης. Καί αὐτόν θά τόν εἶχαν ἐντάξει οἱ Τοῦρκοι στή δική τους κουλτούρα, ἀλλά δέν τούς συμφέρει. Ἦταν ὁ δάσκαλος τοῦ Ἀλεξάνδρου.

Δημοκρατία
Κατηγορία:

Ο Τσίπρας ήρθε για να φύγει

0




Του Σάκη Μουμτζή

Διαβάζω και ακούω την άποψη πως ο «Τσίπρας ήρθε για να μείνει», διατυπωμένη με τρόπο αφοριστικό, σχεδόν αξιωματικό. Μάλιστα την διακινούν σχολιαστές που ανήκουν στο δημοκρατικό τόξο, δημιουργώντας ένα πρόσθετο κλίμα ηττοπάθειας που ενυπάρχει σε αυτόν τον χώρο, λόγω των τεσσάρων διαδοχικών εκλογικών ηττών που υπέστη.

Να διευκρινίσω πως ο εξοστρακισμός έπαψε να υπάρχει εδώ και είκοσι πέντε αιώνες. Οι πολιτικοί που ηττώνται μπορεί να ζήσουν για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα με την σιωπή τους, την περισυλλογή τους, την αυτοκριτική τους, και να επανέλθουν εν ευθέτω χρόνω, αν βοηθήσουν και οι συγκυρίες. Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα του Κωνσταντίνου Καραμανλή.

Συνεπώς, και για τον Α. Τσίπρα αυτό που προέχει είναι η διαχείριση της αναμενόμενης ήττας του.

Αν αυτή θα αγγίζει τα όρια της συντριβής ή αν θα είναι αξιοπρεπής. Στην πρώτη περίπτωση θα τεθεί στο περιθώριο από τους ίδιους τους συντρόφους του και θα βαδίσει την έρημο του. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα συνεχίσει χωρίς τον Τσίπρα. Στην δεύτερη περίπτωση θα επιβιώσει πολιτικά και θα ηγηθεί του άλλου πόλου απέναντι στην Νέα Δημοκρατία, με προοπτική επανόδου στην εξουσία.

Ας δούμε προς τα πού γέρνει η ζυγαριά σήμερα.

Ως γνωστόν ο Α. Τσίπρας έχει ανάγει τους τακτικισμούς σε στρατηγική. Αδυνατεί να δει την μεγάλη εικόνα. Ο προγραμματισμός του είναι βραχυπρόθεσμος, με σκοπό να αποκομίσει πρόσκαιρα πολιτικά οφέλη. Και οι δημοσκοπήσεις εδώ και πολύ καιρό δείχνουν πως αποτυγχάνει. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός πως καμιά δημοσκόπηση στην πρόθεση ψήφου, δεν δίνει στον ΣΥΡΙΖΑ ποσοστό άνω του 19%. Σε όλες κινείται στο 16-19%. Μόνον με την αναγωγή υπερβαίνει το 20%. Ως γνωστόν όμως, τις περισσότερες φορές, η αναλογική κατανομή των δημοσκοπικά αναπόφασιστων δεν λειτουργεί στην κάλπη. Αυτοί στρέφονται μαζικά προς τον διαφαινόμενο νικητή, ανατρέποντας το προσδοκώμενο εύρος της διαφοράς μεταξύ του πρώτου και του δεύτερου κόμματος.

Επί πλέον, σε όλες τις δημοσκοπήσεις η δημοτικότητα του πρωθυπουργού βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση, κάτι πρωτοφανές για έναν εν ενεργεία πρωθυπουργό. Με απλά λόγια ο Α.Τσίπρας αποτελεί βαρίδι για τον ΣΥΡΙΖΑ και όχι το αντίστροφο, όπως συνέβαινε στην τραυματική σχέση Σημίτη-ΠΑΣΟΚ.

Ο Α.Τσίπρας με την πολιτική του διέρρηξε την σχέση του με την κοινωνική βάση του κόμματος του. Όλοι αυτοί που πίστεψαν στο σκίσιμο των μνημονίων, χρεώνουν στον Τσίπρα την εξαπάτηση τους και μετρούν τις πληγές τους από την μνημονιακή του μετάλλαξη. Μένουν, όπως φαίνεται, αδιάφοροι στην προσπάθεια του να αποκαταστήσει εν μέρει τις ζημίες που ο ίδιος τους προκάλεσε.

Έτσι εξηγείται και το γεγονός πως η δημοτικότητα του βρίσκεται οριακά πάνω από αυτήν της Ζ.Κωνσταντοπούλου, στην έκτη θέση.

Από πού λοιπόν προκύπτει η βεβαιότητα πως ο Α.Τσίπρας ήρθε για να μείνει; Ίσως από την αδυναμία της Κεντροαριστεράς να συγκροτήσει έναν σοβαρό τρίτο πόλο.

Όμως από τον ηττημένο ΣΥΡΙΖΑ, θα λείψει η συγκολλητική ουσία της εξουσίας. Θα λείψει η νομή του Κράτους. Και το κυριότερο, ο ηττημένος ΣΥΡΙΖΑ, θα περάσει στην αντιπολίτευση με υπονομευμένο τον αντιπολιτευτικό του λόγο, εξαιτίας των κυβερνητικών πεπραγμένων του και χωρίς κόσμο πρόθυμο να ακολουθήσει τις κινηματικές πρακτικές του. Το 2014 πέρασε ανεπιστρεπτί.

Συνεπώς όσοι προεξοφλούν, με τρόπο αφοριστικό, πως ο Α.Τσίπρας ήρθε για να μείνει, μάλλον εκφράζουν τις επιθυμίες τους. Τα μέχρι στιγμής δεδομένα δεν το αποδεικνύουν.

Liberal
Κατηγορία:

Άλλοι δύο και τελειώνουμε;

0




Η παραίτηση του Γ. Λαζαρίδη από την κοινοβουλευτική ομάδα των ΑΝΕΛ αφήνει την κυβέρνηση με 152 βουλευτές. Ήδη από χτες η συγκυβέρνηση επιστράτευσε τη γνωστή καραμέλα της αποστασίας. Με ποταμούς ψεμάτων και ανοησιών. Οι άνθρωποι ζουν στον κόσμο τους. Όταν η αποστασία είχε απήχηση σαν ρετσινιά. Και όταν η Μακεδονία ήταν μια φαντασιακή κομμουνιστική πατρίδα. Δεν καταλαβαίνουν ότι ο λαός ακολουθεί το σύνθημά τους: Ή τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν. Και τους τελειώνει.

Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ και οι εταίροι του μιλάνε για αποστασία δεν έχουν προφανώς συνείδηση ότι οι πραγματικοί αποστάτες είναι αυτοί.

Αποστάτησαν από το κόμμα όπου ήταν μειοψηφία και διέγραψαν εκείνους που ήταν πλειοψηφία και που διαφώνησαν με τον εξευτελισμό του 2015.

Αποστάτησαν από την ιδρυτική διακήρυξη του ΣΥΡΙΖΑ που ήταν να είναι «μαχόμενος πάντα για την ενότητα ολόκληρης της Αριστεράς». Έχοντας σπείρει τη διάσπαση σε χίλια κομμάτια με τον αρχομανικό τους λόγο και τις αλλοπρόσαλλες πολιτικές τους.
Αποστάτησαν από την ιδρυτική διακήρυξη «για έναν ενιαίο πλέον ΣΥΡΙΖΑ που θα στηρίζεται σε μια νέα, πλατιά και ισχυρή κοινωνική και πολιτική πλειοψηφία ώστε να υπηρετηθούν αποτελεσματικά τα λαϊκά συμφέροντα». Έχοντας καταδικάσει τα λαϊκά συμφέροντα σε άγρια λιτότητα και περιθωριοποίηση, μέχρι σημείου να χάνουν τα σπίτια τους.
Αποστάτησαν από την ευρωαριστερή ιδεολογία των εμπνευστών του Συνασπισμού Κύρκου και Παπαγιαννάκη για να κυριαρχήσουν με τις αριστερίστικες θολοαπόψεις μιας δήθεν αναρχομαρξιστικής (!) (μιλάμε για ιδεολογικό έκτρωμα) φράξιας, που είναι σήμερα τα απομεινάρια του ΣΥΡΙΖΑ. Συμπλέοντας με τους ποινικούς των φυλακών και με όλα τα λούμπεν στοιχεία του πολιτικού και κοινωνικού περιθώριου. Συμπεριλαμβανομένων των εμπόρων ναρκωτικών.

Αποστάτησαν από τις υποσχέσεις που έδωσαν στο λαό για επανάσταση κατά των δανειστών, για τιμωρία των τοκογλύφων, για ανάπτυξη με τα μέσα της χώρας. Έχοντας γίνει οι πιο πιστοί υπηρέτες των δανειστών και των τοκογλύφων, καταστρέφοντας τη χώρα με ανύπαρκτη ανάπτυξη και με φοροληστεία.

Αποστάτησαν από τις υποσχέσεις ότι θα είναι κάθε λέξη του Συντάγματος. Έχοντας ποδοπατήσει κάθε άρθρο του Συντάγματος, ξεκινώντας από το ψευτοδημοψήφισμα του 2015 μέχρι όλους τους κρίσιμους νόμους, με τους οποίους προσπάθησαν να επιβληθούν σαν καθεστώς σε ΜΜΕ, Δικαιοσύνη, Κράτος. Τούς οποίους έκριναν αντισυνταγματικούς τα ανώτατα δικαστήρια.

Αποστάτησαν από τις δεσμεύσεις ότι θα ασκήσουν καθαρή και ανοιχτή πολιτική, χωρίς καμαρίλα και παρασκήνιο. Αποφασίζοντας και διαπραγματευόμενοι κρυφά από το λαό και κάθε άλλη πολιτική δύναμη, ακριβώς όπως κάνει ο Έρντοαν και οι άλλοι δικτάτορες στον πλανήτη.

Αποστάτησαν από την υπόσχεση ότι θα κυβερνήσουν με δημοκρατικές διαδικασίες. Και ξεκίνησαν ξαναψηφίζοντας υπέρ της πρότασης του προέδρου τους που μόλις είχαν καταψηφίσει στο κόμμα! Υποχρεωμένοι από τον πρόεδρό τους κ Τσίπρα! Μετατρέποντας στη συνέχεια ένα λαϊκό «όχι» σε «ναι». Περιφρονώντας κάθε φωνή που δεν συμφωνεί μαζί τους. Βρίζοντας και λασπώνοντας κάθε διαφορετική φωνή ή κριτική. Σαν γνήσιο σταλινικό φοβικό μόρφωμα.

Αποστάτησαν από τη δέσμευση ότι θα κυβερνάνε ενώνοντας τις δυνάμεις της χώρας. Έχοντας σπείρει καθημερινά και διαρκώς έναν εμφύλιο σε όλα τα μέτωπα. Είτε με τα άλλα κόμματα, είτε με τους πολίτες. Διαχωρίζοντας τους Έλληνες σε «εμείς» και «αυτοί».

Αποστάτησαν από τη διακήρυξη ότι φέρνουν και είναι το νέο. Σπέρνοντας παντού και κάθε μέρα σε πρωταγωνιστικό ρόλο φρασεολογίες, πολεμικές, ιστορίες, μνήμες και διχασμούς του Εμφύλιου και της Αποστασίας. Σε ένα ρεβανσιστικό παραλήρημα. Ζώντας σε ένα άρρωστο παρελθόν που θέλουν να αναστήσουν.

Αποστάτησαν από τις δεσμεύσεις στο λαό για απελευθέρωση από τα μνημόνια. Καταδικάζοντάς τον στο χειρότερο δικό τους μνημόνιο. Καθιστώντας τους πολίτες και τη δημόσια περιουσία ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ αιχμάλωτους σε ξένα χέρια και πολιτικές για τα επόμενα 50 και 100 χρόνια.

Αποστάτησαν από τις δεσμεύσεις για κάθαρση στο δημόσιο, τα σώματα ασφαλείας και τη δικαιοσύνη. Κατασκευάζοντας με τα ήδη υπάρχοντα και με νέα ομοειδή υλικά μια καινούργια γενιά κομματικού στρατού και πελατειακών υπαλλήλων. Απονευρώνοντας αντί να εκσυγχρονίσουν την αστυνομία. Διχάζοντας τη δικαιοσύνη με πολιτικά εγκάθετους και με κομματικά αρεστούς δικαστικούς λειτουργούς.

Αποστάτησαν από τις υποσχέσεις για αξιοκρατία στην υπαλληλία και την επιχειρηματικότητα. Με στημένες και παράνομες διαδικασίες προσλήψεων, και με δεκάδες έργα σε «πιστούς» επιχειρηματίες- κοράκια, ακριβώς όπως έκαναν οι προηγούμενοι.

Αποστάτησαν από τις υποσχέσεις για τέλος στη διαπλοκή «με τα συμφέροντα». Φτιάχνοντας μια νέα διαπλοκή με μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα μέσα και έξω από την Ελλάδα.

Αποστάτησαν από την ιδρυτική διακήρυξη «για τα αιτήματα που βροντοφώναξαν σε δρόμους και σε πλατείες οι λαοί του κόσμου: «Ο άνθρωπος πάνω από τα κέρδη» και «Ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός». Ο ΣΥΡΙΖΑ τα μετατρέπει σε πολιτική πρόταση και στρατηγικό στόχο». Ο άλλος κόσμος δεν είναι παρά εκείνος που υπηρετεί απαρέγκλιτα η ελληνική κομματική ιστορία εδώ και χρόνια. Ο κόσμος του κέρδους. Κυρίως για τις τσέπες τους.

Κι αν για όλα αυτά δεν πλήρωσαν ακόμα, έκαναν το μοιραίο λάθος:

Αποστάτησαν από τις υποσχέσεις για υπεράσπιση των εθνικών θεμάτων, αποθρασύνοντας τον Έρντοαν με τα χάδια τους, πουλώντας τη Μακεδονία με τις φιλοσκοπιανές θέσεις και ιδεολογίες τους, κουβεντιάζοντας με την Αλβανία έξω από τα πραγματικά συμφέροντα της Ελλάδας.

Δεν υπολόγισαν- γιατί ζουν στο δικό τους περίκλειστο κόσμο, μακριά από το λαό- ότι οι πολλοί Έλληνες πολίτες σ αυτή τη χώρα εξακολουθούν και αγαπάνε την πατρίδα τους, παρ όλο που την κακοποιούν κάθε μέρα σχεδόν σε κάθε πράξη τους. Συχνά για να επιβιώσουν μέσα στον ιστό του κομματοκράτους. Που οι ίδιοι ανέχονται.

Αλλά, η ανοχή σταματάει στο Αιγαίο, στη Μακεδονία και σε κάθε κομμάτι που έχει Ελλάδα και ελληνικά δικαιώματα. Τα οποία πολλές κυβερνήσεις έχουν παρατήσει σαν της Πόλης, της Ίμβρου, της Τενέδου, της Βορείου Ηπείρου. Και έχει μια μειονεξία αυτή η ανοχή των πολιτών για τους κυβερνήτες. Δεν εξαγοράζεται με λεφτά και με διορισμούς!

Αποστάτησαν από την πραγματικότητα και λούζουν καθέναν που είναι πατριώτης με τις βρισιές του φασίστα και του ναζί. Και προσπαθούν να ερμηνεύσουν μ αυτό το σκεπτικό πώς γίνεται να υπάρχει τέτοια αντίδραση για τη Μακεδονία. Χωρίς να υποψιάζονται ότι ακόμα ο λαός κινείται σε πολύ κόσμια επίπεδα σε σχέση με την προδοσία που έγινε. Και μιλάμε για το 80% των Ελλήνων!

Αποστάτησαν από τη μνήμη και από το Σύνταγμα και ζητάνε από τον Γ Λαζαρίδη να παραδώσει την έδρα του, αλλιώς είναι αποστάτης! Από το Σύνταγμα, γιατί ο βουλευτής εκπροσωπεί τους ψηφοφόρους του και όχι το κόμμα. Από τη μνήμη γιατί οι ίδιοι δέχτηκαν με χαρά την Μεγαλοοικονόμου, που προσχώρησε από τον Λεβέντη στον ΣΥΡΙΖΑ. Όπως οι ΑΝΕΛ δέχτηκαν τον Νικολόπουλο, που έφυγε από τη ΝΔ το 2014!

Αποστάτησαν από το λαό αυτοί που κυβερνάνε. Δεν έχουν καμιά επαφή μαζί του. Τον βρίζουν όταν διαφωνεί μαζί τους, και διαφωνεί όλο και συχνότερα. Κυβερνάνε και δεν δίνουν λογαριασμό σε κανέναν. Σαν μονοκράτορες. Και τελικά, έχοντας το λαό απέναντί τους κάθε μέρα είναι μοιραίο να πέσουν θύματα του διχαστικού συνθήματος, με το οποίο ξεκίνησαν την καριέρα τους: Ή τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν.

Μόνο που σήμερα αυτοί που μας τελειώνουν είναι οι προδότες που κυβερνάνε. Οικονομικά και πατριωτικά. Και πρέπει να τους τελειώσουμε.

Γ. Παπαδόπουλος - Τετράδης
Liberal
Κατηγορία:

Η Ελλάδα, αποθήκη λαθρομεταναστών

0




Ο Αλέξης Τσίπρας θέλει να δώσει επειγόντως πολιτικό σωσίβιο στην Ανγκελα Μέρκελ, θυσιάζοντας την Ελλάδα! Οπως είπε ο ίδιος ο πρωθυπουργός σε συνέντευξή του στους «Financial Times», είναι «ανοιχτός» σε ειδική συμφωνία με το Βερολίνο για να μειωθούν οι «δευτερογενείς μετακινήσεις» των προσφύγων που φτάνουν στα νότια σύνορα της Ε.Ε., αλλά έπειτα ταξιδεύουν προς τον Βορρά, στη Γερμανία. Με λίγα λόγια, οι Γερμανοί θα μας στέλνουν πίσω όσους λαθρομετανάστες εντοπίζουν στο έδαφός τους και έχουν εισέλθει στην Ευρωπαϊκή Ενωση μέσω Ελλάδος.

Η πατρίδα μας πρόκειται να δεχτεί τεράστιο αριθμό αλλοεθνών και αλλοθρήσκων, αλλοιώνοντας οριστικά και αμετάκλητα την πληθυσμιακή σύνθεσή της, για να μπορέσει ο Αλέξης Τσίπρας να κάνει το καλό παιδί στη Μέρκελ, η οποία είναι έτοιμη να γκρεμιστεί από την κυβέρνηση, αν δεν ικανοποιήσει τις αξιώσεις του κυβερνητικού εταίρου της στο θέμα της λαθρομετανάστευσης.

Ο πρωθυπουργός, όπως πριν από όλες τις εθνικές καταστροφές που έχουν συμβεί επί των ημερών του, είναι καθησυχαστικός. Στη συνέντευξη ανέφερε ότι «μόνο πενήντα με εκατό άτομα τον μήνα περνούν τα βόρεια σύνορα της Ελλάδας». Συμπλήρωσε δε πως μια συμφωνία αυτού του είδους με τη Γερμανία «δεν θα είναι πρόβλημα για εμάς».

Το «εμάς» που χρησιμοποίησε ο πρωθυπουργός σε αυτήν τη συνέντευξη είναι παραπλανητικό, επειδή με τις αποφάσεις του έχει αποδείξει ότι σε αυτό δεν περιλαμβάνει τους Ελληνες.

Δεν ρώτησε τους πολλούς για την προδοτική συμφωνία με τα Σκόπια, τσαλαπάτησε την ψήφο των Ελλήνων στο δημοψήφισμα του 2015, περιφρονεί την άποψη της πλειονότητας για το θέμα της λαθρομετανάστευσης και δεν ενδιαφέρεται να εναρμονιστεί με τη βούληση της κοινής γνώμης για τον εθνικό και θρησκευτικό χαρακτήρα του ελληνικού κράτους.

Τώρα, ο κ. Τσίπρας, για να προωθήσει παγκοσμιοποιητικούς σχεδιασμούς και για να κάνει εξυπηρέτηση στην κυρία Μέρκελ, είναι έτοιμος να κάνει την Ελλάδα μια φαβέλα γεμάτη ξένους εποίκους και εξαθλιωμένους Ελληνες. Εμείς, όμως, οι Ελληνες, δεν θέλουμε τη μετατροπή της ιερής πατρίδας μας σε χώρο αποθήκευσης λαθρομεταναστών.

Δημοκρατία
Κατηγορία:

Το παραμύθι της "Γης της Επαγγελίας" στη δήθεν Ενωμένη Ευρώπη

0




Με την αυξανόμενη παγκοσμιοποίηση και το ξεπέρασμα των εμποδίων στο ελεύθερο πέρασμα των συνόρων, άρχισε και η αναθεώρηση του συστήματος αξιών

Μόλις πριν από τρεις δεκαετίες, στη συνείδηση πολλών ανθρώπων σε όλες τις προσκολλημένες χώρες στην πρώην Σοβιετική Ένωση, η ζωή στη "Δύση" ήταν ταυτισμένη με ένα ιδανικό κόσμο, έναν κόσμο στον οποίο η ελευθερία της προσωπικότητας και η επιτυχία αποτελούσαν δεδομένο.

Η αναζήτηση της "Γης της Επαγγελίας", της χώρας στην οποία κάθε άνθρωπος μπορεί να δει τις ελπίδες του να εκπληρώνονται, δεν είναι αποκλειστικά και μόνο υπόθεση που εκτυλίσσεται στα βιβλικά κείμενα. Με την αυξανόμενη παγκοσμιοποίηση και το ξεπέρασμα των εμποδίων στο ελεύθερο πέρασμα των συνόρων των κρατών, άρχισε και η αναθεώρηση του συστήματος αξιών, τόσο σε προσωπικό όσο και σε κοινωνικό και εθνικό επίπεδο.

Μια μαρτυρία για τα παραπάνω, παρουσιάζει το μυθιστόρημα της Βουλγάρας Λέα Κόεν, συγγραφέα, μουσικολόγου, πολιτικού και πρώην πρέσβη της Βουλγαρίας σε διάφορες χώρες αλλά και στην Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ. Στο βιβλίο της "Αντίο, Βρυξέλες", ξεπλέκοντας μια εγκληματική-πολιτική υπόθεση, η Λέα Κόεν περιγράφει την ιστορία της γενιάς που έζησε τα εμπόδια των μύθων που υπήρχαν, τη γενιά η οποία έπρεπε να φτάσει στο σημείο της απομυθοποίησής τους.

Στην πλοκή του μυθιστορήματος, στην ακολουθία μιας σειράς δραματικών γεγονότων, ο κάθε ήρωας του κάνει τις προσωπικές του ανακαλύψεις. Το ίδιο κάνει και η συγγραφέας, καταλήγοντας στα ακόλουθα συμπεράσματα. «Αυτό που ανακάλυψα συνέβη πριν γράψω το βιβλίο», λέγει στη συνέντευξή της στη Βουλγαρική Ραδιοφωνία η Λέα Κόεν. «Τα γεγονότα αποτελούν ένα μικρό μέρος της ύφανσης του μυθιστορήματος, αλλά η κατανόησή τους είναι μια αρκετά μεγάλη διαδικασία. Αν και γνωρίζω καλύτερα την πολιτική και διπλωματική πραγματικότητα των Βρυξελών, πέρασα την ίδια διαδικασία κατανόησης των γεγονότων όπως και ολόκληρη η κοινωνία μας.

» Η πραγματικότητα σταδιακά με απομάκρυνε από την αυταπάτη, ότι το σύμβολο των "Βρυξελών" και της "Ευρωπαϊκής Ένωσης" συμβολίζει τη "Γη της Επαγγελίας" και ότι με την είσοδό μας σ’ αυτή τα όποια προβλήματά μας θα λυθούν ως δια μαγείας. Η ενσωμάτωσή μας σε μια τελείως διαφορετική πολιτιστική, κοινωνική και οικονομική πραγματικότητα, στην πράξη αποδείχτηκε μια τέλεια αυταπάτη. Μια αυταπάτη η οποία δεν αφορά μόνο εμάς τους Βούλγαρους, αλλά όλο και περισσότερους από τους κατοίκους της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

Δεν ξέρω, αν αυτά που νιώθουν οι Βούλγαροι, μέσω του μυθιστορήματος της Λέα Κόεν, είναι τα ίδια με αυτά που νιώθουν και πολλοί Έλληνες. Ότι αντί να φθάσουν στην Ιθάκη, έπεσαν σε μια παγίδα με σκόπιμη αντιανάπτυξη, όπως διαπιστώνεται πλέον, για να καταστούν οι ευρωπαϊκές χώρες ευάλωτες στους ισχυρούς της γης. Ομολογώ πάντως, ότι ποτέ δεν κατάλαβα γιατί για ένα τόσο σημαντικό γεγονός, όπως η ένταξή μας στην Ε.Ο.Κ., όχι μόνον δεν προηγήθηκε δημοψήφισμα, αλλά ούτε καν συζητήσεις δεν έγιναν. Θεωρήθηκε αυτονόητο ότι "ανήκομεν στη Δύση", όπως ειπώθηκε. Δεν λέγω, πως θα μπορούσε να ανήκουμε κάπου αλλού, αλλά κάποιος προβληματισμός δεν έπρεπε να υπάρξει;

Προ καιρού, είχα αναφέρει σ’ αυτήν την στήλη μια φράση του Κωνσταντίνου Καραμανλή, σε σχετική του ομιλία, που με κάθε αφορμή ξαναδιαβάζω για να κατανοήσω, και σας την υπενθυμίζω. Είπε ότι μπαίνουμε στην Ε.Ο.Κ. "για πολιτικούς λόγους". Όχι για οικονομικούς. Η πρώτη εντύπωση είναι, ότι ίσως εννοούσε για προστασία του δημοκρατικού πολιτεύματος, αφού μόλις είχαμε βγει από μια δικτατορία.

Όμως, ξεφυλλίζοντας τον Τύπο των αρχών της δεκαετίας του ’60, για να βρω τις δηλώσεις της εποχής που υποβάλαμε την αίτηση ένταξης, με έκπληξη βρήκα μια δήλωση του Παπαληγούρα, τότε αρμόδιου υπουργού, ο οποίος είχε κάνει την ίδια δήλωση. Ότι θέλουμε την ένταξη για πολιτικούς λόγους. Αλλά τότε, δεν υπήρχε φόβος δικτατορίας. Ποιοι ήσαν επομένως, οι "πολιτικοί λόγοι";

Αν εννοούσε "εθνικούς λόγους" ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, προστασία δηλαδή από την Τουρκία (διότι υποτίθεται πως το ΝΑΤΟ μας προστάτευε από τους βόρειους γείτονες) και με δεδομένο ότι η Ε.Ε. πεντάρα δεν δίνει για τις απειλές της Τουρκίας εναντίον μας, τότε θα πρέπει να ατυχήσαμε στην επιλογή μας, ότι θα μας παρείχαν "πολιτική προστασία".

Και δεν είναι η πρώτη φορά που κάναμε λάθος επιλογές. Τότε δεν ήταν που βγήκαμε από το ΝΑΤΟ και ξαναμπήκαμε, αφού όμως βάλαμε τους Τούρκους στο Αιγαίο; Τότε δεν ήταν που η φιλελεύθερη κυβέρνηση κρατικοποίησε τις μεγάλες ελληνικές επιχειρήσεις (με ζημία) και η σοσιαλιστική κυβέρνηση αργότερα τις ιδιωτικοποίησε (με επίσης μεγάλη ζημία);

Μακεδών
Voria
Κατηγορία:

Η Ελλάδα πρέπει να αποκτήσει κουλτούρα εθνικής ασφαλείας

0




Γράφει ο Μάνος Καραγιάννης

Η υπόθεση των Ελλήνων στρατιωτικών στην Τουρκία έρχεται να μας θυμίσει με εμφατικό τρόπο την ανυπαρξία κουλτούρας εθνικής ασφαλείας. Αυτή ορίζεται ως το σύνολο των παραδόσεων, αξιών και αντιλήψεων που διέπουν την αμυντική πολιτική και την πολιτική ασφαλείας ενός κράτους. Η ύπαρξη ή μη κουλτούρας εθνικής ασφαλείας τελικά καθορίζει τη συμπεριφορά όσων κατέχουν κρίσιμα δημόσια αξιώματα.

Η σύλληψη των δύο έγινε σε μια περίοδο μεγάλης έντασης στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, όταν δηλαδή οι Ενοπλες Δυνάμεις έπρεπε να βρίσκονται σε συνεχή εγρήγορση και υψηλή επιχειρησιακή ετοιμότητα. Τα αργά αντανακλαστικά που επέδειξε η ελληνική πλευρά φανερώνουν κάτι παραπάνω από αδυναμία εκτίμησης της κατάστασης, συνιστούν μια τραγική επιβεβαίωση των δομικών μας ελλείψεων. Το πάθημα των Ιμίων φαίνεται ότι δεν μας έγινε ακόμη μάθημα.

Στο σημερινό σύνθετο πληροφοριακό περιβάλλον, η διαχείριση κρίσεων δεν μπορεί να παραμένει μια «προσωπική υπόθεση». Μέλη της κυβέρνησης ακόμα ερίζουν για τον όρο που περιγράφει καλύτερα την κατάσταση («ομηρία» ή «αδικαιολόγητη κράτηση»), ενώ όλοι οι Τούρκοι ομόλογοί τους υποστηρίζουν με συνέπεια την ίδια θέση περί «ανεξάρτητης τουρκικής δικαιοσύνης». Ο επίσημος λόγος πρέπει να έχει ακρίβεια και παραστατικότητα. Η κάθε τοποθέτηση αξιωματούχου δεν εμπεριέχει μόνο ευδιάκριτα μηνύματα, αλλά και μετα-μηνύματα που προσπαθεί να αποκωδικοποιήσει η άλλη πλευρά. Αν και δεν είναι σαφές ποιος διαχειρίζεται στην κυβέρνηση την υπόθεση των δύο, έχει αρχίσει να διαμορφώνεται ένα κλίμα ηττοπάθειας και παραίτησης στην Αθήνα που αντανακλάται στις επίσημες δηλώσεις. Αυτό δεν οφείλεται μόνο σε προσωπικές ανεπάρκειες, αλλά και σε μια βαθιά ριζωμένη προκατάληψη για τον ρόλο των Ενόπλων Δυνάμεων ως παράγοντα εθνικής ισχύος.

Σε συνθήκες γεωπολιτικής ρευστότητας, όμως, απαιτείται συντονισμός πολλών εμπλεκομένων υπηρεσιών και φορέων για την επίτευξη ενός θετικού αποτελέσματος. Η σύσταση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας μπορεί να συνεισφέρει σημαντικά στην αποτελεσματική διαχείριση τέτοιων κρίσεων. Δεν αρκεί όμως αυτό. Επιδίωξή μας πρέπει να είναι η εμπέδωση μιας νέας κουλτούρας εθνικής ασφαλείας που θα έχει ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα. Οι περιπτώσεις του Ελληνοαμερικανού Στηβ Λάλας και των Αφγανών διερμηνέων της Ελληνικής Δύναμης Αφγανιστάν δυστυχώς δείχνουν ότι το ελληνικό κράτος δεν ιεραρχεί πολύ ψηλά την προστασία όσων υπηρετούν τα εθνικά συμφέροντα. Δεν είναι τυχαίο ότι οι μεγαλύτερες αντιδράσεις για την υπόθεση των δύο στρατιωτικών μέχρι στιγμής έχουν προέλθει από απλούς πολίτες. Ο ξένος Τύπος ήδη καταγράφει τις αρνητικές συνέπειες που έχει το άτυπο μποϊκοτάζ των Ελλήνων τουριστών στην οικονομία της Αδριανούπολης (Le Monde, 31/5/2018).

Η κράτηση των Ελλήνων στρατιωτικών θα λήξει κάποια στιγμή, διότι ο χρόνος κυλάει εναντίον της Αγκυρας. Είναι πολύ δύσκολο για την τουρκική ηγεσία να δικαιολογήσει πειστικά την κράτηση στρατιωτικών που προέρχονται από άλλη νατοϊκή χώρα. Ωστόσο, το δυσάρεστο αυτό περιστατικό πρέπει να γίνει αφορμή για επανεξέταση των προτεραιοτήτων της εθνικής ασφαλείας μας. Μπορούμε να παραδειγματιστούμε από άλλες συμμαχικές χώρες που τιμούν και προστατεύουν με κάθε τρόπο εκείνους που προσφέρουν εθνική υπηρεσία. Πριν από σαράντα τέσσερα χρόνια, δεκάδες Ελληνες αξιωματικοί και οπλίτες αιχμαλωτίστηκαν από τους εισβολείς στην Κύπρο και εγκαταλείφθηκαν στη μοίρα τους. Κανείς δεν ξέρει τι πραγματικά απέγιναν αυτοί οι άνθρωποι. Να βάλουμε στόχο να μην αφήσουμε ποτέ ξανά κανέναν δικό μας μόνο του. Η Ελλάδα είναι οι άνθρωποί της.

* Ο κ. Μάνος Καραγιάννης είναι αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Αμυντικών Σπουδών του King’s College London και αναπληρωτής καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας.
Κατηγορία:

Όλα εδώ πληρώνονται!

0




Αν πάρετε μολύβι και χαρτί και το υπολογίσετε, θα διαπιστώσετε ότι από τις κυβερνήσεις ΓΑΠ, «Σαμαροβενιζέλων» και την πρώτη κυβέρνηση Τσίπρα έχουν φύγει λόγω διαφωνίας με τα μνημόνια καμιά εκατοσταριά βουλευτές. Φτιάχτηκαν νέα κόμματα, όπως αυτό του Καμμένου που έκανε καριέρα στη Βουλή και έγινε και ο απόλυτος ρυθμιστής της κυβέρνησης, δημιουργήθηκε η ΛΑΕ του Λαφαζάνη και η Πλεύση Ελευθερίας της Κωνσταντοπούλου

Ερώτημα, λοιπόν, ένα και πολύ απλό να απαντηθεί: Ηταν όλοι αυτοί οι βουλευτές που έφυγαν, επειδή δεν ήθελαν να ψηφίσουν τα μνημόνια, αποστάτες ή απλώς ενσυνείδητοι πολιτικοί που δεν πίστευαν σε αυτά; Πάντως, αποστάτες δεν τους λες, γιατί με την ίδια λογική θυμάμαι τον νυν υπουργό Ναυτιλίας Κουρουμπλή (τι τις ήθελε τις Σέρρες;) με λυγμούς να ανακοινώνει ότι δεν θα ψηφίσει το μνημόνιο γιατί δεν τον άφησε η κορούλα του. Τώρα φαίνεται ότι ο υπουργός είτε παρακούει την κόρη του, είτε την έπεισε ότι το μνημόνιο του Τσίπρα ήταν πιο γλυκό. Τόσο γλυκό όσο η καρέκλα.

Με δυο λόγια, η κυβέρνηση και οι βουλευτές των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ. λούζονται ό,τι ακριβώς έκαναν τόσα χρόνια προκειμένου να αναλάβουν με ψέματα την εξουσία.

«Υπέρ μας ο Ιβάν», που αφελώς ως νεοφερμένος και ρωσικής νοοτροπίας μπίζνεσμαν μπερδεύτηκε ολίγον βλέποντας τον Τσίπρα ως Πούτιν, «υπονομευτής ο Ιβάν», γιατί έπρεπε να πει στους Παοκτσήδες ότι είναι Νοτιομακεδόνες και αυτοί να το ακούσουν. Επαναλαμβανόμενες ανοησίες που κάνουν πάντοτε οι κυβερνήσεις λίγο πριν την κατάρρευση. Οταν ακούς για συνωμοσίες και αποστασίες, να περιμένεις σύντομα την πτώση. Ετσι έγινε με τον Ανδρέα το ’89, με τον Μητσοτάκη το ’93, με τον Σαμαρά το 2015. Ετσι τώρα του έρχεται και του Τσίπρα...

Το να θέλεις να κυβερνήσεις ή να επανεκλεγείς ως κόμμα, φυσικά και είναι θεμιτό. Το να λες, όμως, τόσα ψέματα σε τόσο πολλούς μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα απλά δεν έχει και πολλή διάρκεια.

Γέμιζαν τις πλατείες και προπηλάκιζαν τους πάντες χέρι-χέρι με τη Χρυσή Αυγή (Πλατεία Συντάγματος). Ξυλοκοπούσαν βουλευτές (Χατζηδάκης), διέλυαν παρελάσεις και θεσμούς (Παπούλιας) και αποθέωναν τη βία κατά των πολιτικών τους αντιπάλων. Ο ίδιος ο Τσίπρας με έμμεσο αλλά καταφανή τρόπο πόσες και πόσες φορές έχει δικαιολογήσει «αγανακτισμένες» πράξεις βίας;
Τώρα το πληρώνουν και μάλιστα με αφορμή όχι μόνο τα λεφτά (συντάξεις κ.λπ.), αλλά και ένα εθνικό θέμα που στην Ελλάδα αγγίζει ακόμα περίεργες χορδές. Καλά να πάθουν; Δεν ξέρω αν στ’ αλήθεια «καλά να πάθουν» γιατί η βία, είτε λεκτική είτε φυσική, δεν οδηγεί πουθενά και προσωπικά την απεχθάνομαι.

Αυτό που έχει σημασία για τη χώρα ωστόσο είναι άλλο: μπήκαμε σε μια ευθεία προεκλογική, είτε κρατήσει έξι είτε οκτώ μήνες, αφού από τον Απρίλιο και μετά θα πρέπει να παραιτηθεί η κυβέρνηση για να γίνουν εκλογές τον Μάιο. Κάπου εδώ λοιπόν τελείωσε η κυβερνητική θητεία, αφού δυστυχώς προεκλογικά δεν γίνονται ποτέ κανονικές δουλειές αλλά ζημιές στην Ελλάδα. Οσο νωρίτερα τόσο καλύτερα για όλους - ακόμα και γι’ αυτούς.

Τάσος Καραμήτσος
Πρώτο Θέμα
Κατηγορία:

Οι ΗΠΑ αποφάσισαν για Ελλάδα

0




«Τέλος χρόνου για ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ»
«Χάρτης πολιτικών αλλαγών» σε Washington Post

Για πρώτη φορά μετά από χρόνια, οι ΗΠΑ στρέφονται καθαρά κατά της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, έστω με έναν άρθρο της Washington Post, αλλά όσοι ξέρουν γνωρίζουν ότι η Washington Post είναι το ίδιο το αμερικανικό πολιτικό κατεστημένο και αυτό που δίνει πολιτικές κατευθύνσεις για το τι μέλλει γενέσθαι σε μία χώρα που βρίσκεται διαρκώς κάτω από από την αμερικανική ομπρέλα

Μόνο τυχαίο δεν είναι το γεγονός ότι τις κρίσιμες ώρες της τελευταίες δεκαετίας η Washington Post, έδειξε το δρόμο, είτε για την έλευση είτε για την αποκαθήλωση του Γ.Παπανδρέου, την επιστροφή της ΝΔ στην εξουσία το 2012 και εν τέλει διέβλεψε, περιέγραψε και αποτύπωσε με ακρίβεια ημερών την έλευση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στην εξουσία το 2015.

Τώρα το «ευαγγέλιο» του αμερικανικού κατεστημένου «βλέπει» το τέλος των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και την επιστροφή ΝΔ με Μητσοτάκη στην εξουσία.

Χαρακτηρίζει «ιδιότυπη συμμαχία ακροαριστερών και ακροδεξιών λαϊκιστών» αυτούς που κυβερνούν την Ελλάδα εδώ και 3,4 χρόνια και είναι η πρώτη φορά που αμερικανικό μέσο ενημέρωσης χρησιμοποιεί τέτοιες εκφράσεις για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ,ι πλέον αυτή η κυβέρνηση έχει περάσει «απέναντι» από τις ΗΠΑ.

Ο συγχνωτισμός και η δορυφοροποίηση που «πέτυχαν» με/από την Γερμανία, έχουν ενοχλήσει τις ΗΠΑ.

Οι οποίες σαφώς στηρίζουν την Ευρώπη της έξι χώρες που στέκονται απέναντι στο Βερολίνο; Ιταλία, Αυστρία, Πολωνία, Ουγγαρία, Τσεχία, Σλοβακία και κλείνουν το μάτι και στην Βουλγαρία.

Τώρα οι ΗΠΑ θέλουν να τραβήξουν την Ελλάδα προς το μέρος τους.

Η Ελλάδα είναι η πόρτα εισόδου για να σταματήσει η μετατροπή της Ευρώπης σε «βόθρο» παράνομων μεταναστών» όπως περιγράφει την κατάσταση ο ίδιος ο Τραμπ

Στο άρθρο της Anne Applebaum, η οποία έχει τιμηθεί με το βραβείο Πούλιτζερ αναφέρεται ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ προσπάθησε να αποκτήσει τον έλεγχο περισσότερων ΜΜΕ και να παρέμβει στη λειτουργία της Δικαιοσύνης», ενώ για τους ΑΝΕΛ σημειώνει ότι «πίστευαν ότι το χρέος ήταν αποτέλεσμα διεθνούς συνωμοσίας».

Σχετικά με τις προοπτικές της Ελλάδας, σημειώνει πως «η παραδοσιακή κεντροδεξιά παράταξη που πριν από λίγα χρόνια έμοιαζε αποδυναμωμένη, φαίνεται πως θα κερδίσει τις επόμενες εκλογές» και χαρακτηρίζει τον Κυριάκο Μητσοτάκη «ευρωπαϊστή και κοινωνικά φιλελεύθερο ηγέτη που αποτέλεσε την έκπληξη των εσωκομματικών εκλογών της διαχρονικά συντηρητικής Νέας Δημοκρατίας».

«Υπήρξε μια στιγμή, στο αποκορύφωμα της ελληνικής οικονομικής κρίσης τον Ιούλιο του 2015, όπου πολλοί Αθηναίοι έπεσαν για ύπνο φοβούμενοι ότι θα ξυπνούσαν σε διαφορετική χώρα. Αρκετοί άλλοι μου είπαν ότι πραγματικά περίμεναν ότι θα ακολουθήσει η εγκαθίδρυση μίας δικτατορίας ανάλογη με αυτήν της Βενεζουέλας, ίσως και με τανκς να γυροφέρνουν στους δρόμους.

Αυτοί οι φόβοι δεν ήταν υπερβολικοί. H Ελλάδα κυβερνήθηκε -και εξακολουθεί να κυβερνάται και τώρα- από μία ιδιότυπη συμμαχία ακροαριστερών και ακροδεξιών λαϊκιστών.

Την περίοδο του έγινε το δημοψήφισμα η κυβέρνηση συνεργασίας που προέκυψε, φάνταζε περίεργη και αταίριαστη.

Αλλά αυτή η δικτατορία, «τύπου Βενεζουέλας» αποφεύχθηκε. Ανάλογα με το ποιος περιγράφει τα γεγονότα, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ και πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, είτε τρόμαξε υπό την απειλή ενός στρατιωτικού πραξικοπήματος, είτε φοβήθηκε τις οικονομικές συνέπειες μιας εξόδου από την ευρωζώνη, είτε ποτέ δεν πίστεψε πραγματικά το προεκλογικό του αφήγημα.

Παρ’όλο που είχε τροφοδοτήσει τους υποστηρικτές του με μια οργισμένη, αντιευρωπαϊκή ρητορική και με υποσχέσεις να ξανακάνει πλούσιο τον «λαό» εις βάρος των ελίτ, των τραπεζών και των Γερμανών, κατέληξε να ακολουθεί τους κανόνες των διεθνών θεσμών που είχαν αναλάβει τη διαχείριση των οικονομικών της Ελλάδας.

Η Ελλάδα παρέμεινε στο ευρώ και μέσα στο διεθνές οικονομικό και θεσμικό σύστημα που ίδιοι οι ηγέτες [του ΣΥΡΙΖΑ] ισχυρίζονταν ότι αποστρέφονται.

Σχεδόν τρία χρόνια μετά, αυτού του τύπου ο αριστερός λαϊκισμός, ανήκει πλέον στο παρελθόν.

Εν τω μεταξύ, ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε μερικά χτυπήματα στους δημοκρατικούς θεσμούς, προσπάθησε να αποκτήσει τον έλεγχο περισσότερων ΜΜΕ και να παρέμβει στη λειτουργία της Δικαιοσύνης. Ωστόσο, στις 22 Ιουνίου, η χώρα βγαίνει από το οκταετές πρόγραμμα διάσωσης. Μοιάζει να έχει γυρίσει σελίδα. Το κόστος της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ήταν, όμως, εξαιρετικά υψηλό: μαζική ανεργία, φτώχεια, μια γενιά νέων που μετακόμισε στο εξωτερικό.

Αλλά αν οι δημοσκοπήσεις είναι ακριβείς, η παραδοσιακή κεντροδεξιά παράταξη που πριν από λίγα χρόνια έμοιαζε αποδυναμωμένη, φαίνεται πως θα κερδίσει τις επόμενες εκλογές.

ProNews
Κατηγορία: , ,

Διπλό παιχνίδι από τη Βουλγαρία στους αγωγούς

0



Του Νίκου Μελέτη

Διπλό παιγνίδι από τη Βουλγαρία στο θέμα των αγωγών, καθώς ενώ ο κ. Μπορίσοφ από κοινού με Αλ. Τσίπρα και Γιούνκερ χαιρέτιζαν την συμφωνία για τον κάθετο διασυνδετήριο αγωγό που θα περιορίζει την εξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο, λίγες εβδομάδες πριν ο κ. Μπορίσοφ ζητούσε από τον πρόεδρο Πούτιν την αναθέρμανση του σχεδίου μεταφοράς ρωσικού φυσικού αερίου με επέκταση προς την Βουλγαρία της δεύτερης γραμμής του Turkish Stream που ήδη κατασκευάζεται και καταλήγει στο ευρωπαϊκό έδαφος της Τουρκίας και αρχικά επρόκειτο να επεκταθεί στην Ελλάδα. Ήδη την περασμένη Παρασκευή μάλιστα ο CEO της Gazprom Αλεξέι Μίλλερ ανακοίνωσε ότι η δεύτερη γραμμή του Turkish Stream μπορεί να κατευθυνθεί στη Βουλγαρία -Σερβία - Ουγγαρία.

Στη Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε. οι πρωθυπουργοί Ελλάδας και Βουλγαρίας Αλ. Τσίπρας και Μπ. Μπορίσοφ παρουσία του Ζ. Κ. Γιούνκερ, υπέγραψαν κοινή δήλωση στήριξης του διασυνδετήριου αγωγού που θα συνδέει τις δυο χώρες IGB, επισημαίνοντας ότι «συμφωνήσαμε οι εργασίες κατασκευής να ξεκινήσουν πριν το τέλος του 2018. Στόχος, ο αγωγός να είναι πλήρως λειτουργικός εντός του 2020».

Στη Σόφια, στο περιθώριο της Συνόδου για την διασυνδεσιμότητα στην Ανατολική Ευρώπη (CESEC), υπογράφτηκαν δυο σημαντικές συμφωνίες παρουσία της υπουργού Ενέργειας της Βουλγαρίας Τεμενούσκα Πέτκοβα, του Επιτρόπου Ενέργειας της Ε.Ε. Μιγκέλ Κανιέτε και του υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας Γιώργου Σταθάκη, που σφραγίζουν την έναρξη του έργου:
* Οι κοινοπραξίες των αγωγών ΤΑΡ και IGB υπέγραψαν συμφωνία συνεργασίας για τη μεταφορά φυσικού αερίου.
* Η Bulgarian Energy Holding και η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων υπέγραψαν συμφωνία για τη χρηματοδότηση της κατασκευής του IGB και άλλων έργων. Ο Γ. Σταθάκης δήλωσε ότι ο «αγωγός IGB αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του οράματός μας για ενοποιημένη αγορά φυσικού αερίου στα Βαλκάνια» και επεσήμανε «τη μεγάλη σημασία του έργου για την ενίσχυση της ασφάλειας εφοδιασμού και τη διασφάλιση ανταγωνιστικών τιμών μέσω της λειτουργίας διαφοροποιημένων πηγών και οδεύσεων, συμβάλλοντας στη μεγαλύτερη ενοποίηση των ενεργειακών αγορών».

Ο IGB αποτελεί κομβικό έργο και για την αμερικανική στρατηγική μείωσης της ενεργειακής εξάρτησης των Βαλκανίων και της Ευρώπης από το ρωσικό φυσικό αέριο.

Στις 30 Μαΐου στη Μόσχα ο Μπορίσοφ συναντήθηκε με τον Πούτιν, με κεντρικό θέμα την ενεργειακή συνεργασία των δυο χωρών. Ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν ανέφερε ότι συζητούν με την Τουρκία την κατεύθυνση που θα έχει ο αγωγός φυσικού αερίου Turkish Stream που θα φτάσει μέχρι την Ευρώπη και επεσήμανε ότι η Βουλγαρία είναι μια από τις εναλλακτικές λύσεις για τον αγωγό φυσικού αερίου.

Ο Βούλγαρος πρωθυπουργός Μπ. Μπορίσοφ εξέφρασε την ετοιμότητα να φιλοξενήσει η χώρα του τον δεύτερο αγωγό του Turkish Stream.

Ο Μπ. Μπορίσοφ έσπευσε να ανακοινώσει ότι η δεύτερη γραμμή του Turkish Stream που θα μεταφέρει ρωσικό φυσικό αέριο στη Νοτιοανατολική Ευρώπη μέσω της Τουρκίας θα κατευθυνθεί στην Βουλγαρία.

Η γραμμή αυτή σε συνδυασμό με την δεύτερη γραμμή του Nord Stream II που θα μεταφέρει φυσικό αέριο απευθείας από την Ρωσία στη Γερμανία (που έχει προκαλέσει εντονότατες αντιδράσεις από την Ουάσιγκτον και από τις Βαλτικές και ανατολικοευρωπαϊκές χώρες), είναι μέρος του σχεδιασμού της Ρωσίας να συνεχίσει να ελέγχει την τροφοδότηση με σχετικά φθηνότερη ενέργεια την ευρωπαϊκή αγορά ,παρακάμπτοντας την Ουκρανία.

Η Gazprom καλύπτει το 34% των αναγκών της Ευρώπης σε φυσικό αέριο και με τους αγωγούς αυτούς επιδιώκει να διατηρήσει την ισχυρή, σχεδόν μονοπωλιακή θέση που κατέχει στην αγορά ενέργειας σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες.

Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Ντ. Πεσκόφ είχε σπεύσει να διευκρινίσει ότι η Ρωσία και η Βουλγαρία έδειξαν ενδιαφέρον για την ανάπτυξη του Turkish Stream προς την Βουλγαρία αλλά δεν υπήρξε συγκεκριμένη συμφωνία στη διάρκεια της συνάντησης Πούτιν -Μπορίσοφ.

Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου εξήγησε ότι δεν μπορεί να προχωρήσει αυτό το σχέδιο, εάν δεν έχουν εξασφαλισθεί προηγουμένως εγγυήσεις από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή αν και όπως είπε η Σόφια και Μόσχα θα συνεχίζουν να εργάζονται για το σχέδιο αυτό. Η δήλωση αυτή αναφέρονταν στην αρνητική εμπειρία από το σχέδιο του αγωγού South Stream που θα κατευθύνονταν στην Βουλγαρία, έργο που δεν έγινε λόγω κυρίως των πολιτικών εμποδίων που αντιμετώπισε. Τον Δεκέμβριο του 2014 ο πρόεδρος Πούτιν ανακοίνωσε ότι η Ρωσία εγκαταλείπει το σχέδιο South Stream μετά τις αντιρρήσεις και τα εμπόδια που είχε ορθώσει η Κομισιόν και ταυτόχρονα είχε ανακοινώσει το έργο του μικρότερου αγωγού Turkish Stream που θα κατέληγε στην Τουρκία και θα έφθανε στα σύνορα με την Ελλάδα. Το μήκος του υποθαλάσσιου αγωγού είναι 930 χιλιόμετρα και συνεχίζει για άλλα 180 χλμ. στο ευρωπαϊκό έδαφος της Τουρκίας. Το ένα σκέλος του αγωγού θα μεταφέρει φυσικό αέριο για την Τουρκία και το άλλο για την Νότια και Νοτιοανατολική Ευρώπη με την δυνατότητα του κάθε αγωγού σε 17,75 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού τον χρόνο και η πρώτη παράδοση φυσικού αερίου στην Τουρκία έχει προγραμματισθεί για το 2019.

Την περασμένη Παρασκευή το μεγάλο αφεντικό της Gazprom ο CEO Αλεξέι Μίλλερ δήλωσε ότι η δεύτερη γραμμή του Turkish Stream μπορεί να μεταφέρει φυσικό αέριο μέσω των διασυνδετήριων συνδέσμων μεταξύ της Βουλγαρίας της Σερβίας και της Ουγγαρίας μέχρι το 2020. Η επέκταση του αγωγού Turkish Stream μπορεί να περάσει από το έδαφος της Βουλγαρίας της Σερβίας και της Ουγγαρίας είπε ο κ. Μίλλερ προσθέτοντας ότι η ανάπτυξη των δικτύων διασύνδεσης μεταφοράς φυσικού αερίου μεταξύ των τριών χωρών είναι σε απόλυτη συμφωνία με την τρέχουσα ευρωπαϊκή ενεργειακή νομοθεσία», αν και επανέλαβε ότι ένα τέτοιο έργο έχει ως προϋπόθεση να δοθούν οι αναγκαίες εγγυήσεις και διασφαλίσεις από την Κομισιόν. Η Βουλγαρία ήδη ξεκίνησε διαγωνισμό για την κατασκευή αγωγού με την Τουρκία σε μια προσπάθεια να πείσει την Ρωσία να στρέψει προς το Βουλγαρικό έδαφος την δεύτερη γραμμή του Turkish Stream και όχι προς την χώρα μας, όπως ήταν ο αρχικός σχεδιασμός.

Liberal
Κατηγορία:

Η αγωνία να μείνει ο ηγέτης αλώβητος

0




Και το πάρτι των ΜΚΟ στα ελληνικά νησιά
Όταν χαθεί μια μάχη φταίει ποτέ ο λοχαγός; Ο στρατηγός φταίει, ακόμη και αν συγκατένευσε σε σχέδιο του λοχαγού, υφισταμένου του

Σε σωστή διαπίστωση προέβη χθες για τον Τσακαλώτο (δείτε εδώ), που θα χρεωθεί, αυτός, όλο το βάσανο των Ελλήνων την τελευταία τριετία, από τον ΣΥΡΙΖΑ [Τα ίδια θα συμβούν και με τον Κοτζιά]. Όταν ξεκινήσει ο πραγματικός εσωκομματικός πόλεμος θα του φορτώσουν όλες τις αποτυχίες του Τσίπρα.

Πρέπει να κρατήσουν αλώβητο τον "ηγέτη" τους. Όπως έπραξαν και με τον Βαρουφάκη. Του φόρτωσαν τις αποτυχημένες διαπραγματεύσεις του Τσίπρα, λες και ο Βαρουφάκης ενεργούσε εν αγνοία του πρωθυπουργού. Πόσες φορές θα το παίξουν αυτό το παιχνίδι; Όταν χαθεί μια μάχη φταίει ποτέ ο λοχαγός; Ο στρατηγός φταίει, ακόμη και αν συγκατένευσε σε σχέδιο του λοχαγού, υφισταμένου του.

Και ποτέ ένας υπερήφανος στρατηγός χάνοντας μια σημαντική μάχη, δεν θα κρυφθεί πίσω από μια παιδιάστικη δικαιολογία, ότι είχε… αυταπάτες. Παραιτείται, επειδή ως άντρας αναλαμβάνει την ευθύνη.

Ο Αλέξης Τσίπρας, μήπως μας προϊδέασε ότι εγκαταλείπει την πρωθυπουργία; Υπογράμμισε ότι «ο ΦΠΑ θα παραμείνει "παγωμένος" τουλάχιστον για όσο είναι ο ίδιος πρωθυπουργός». Πλην όμως, το ΦΕΚ μαρτυρά ότι παγωμένος ΦΠΑ θα είναι για διάστημα έξι μηνών. Όσο θα είναι δηλαδή και ο ίδιος πρωθυπουργός. Έτσι το κατάλαβα.

Απαντώντας στις αποδοκιμασίες στο πρόσωπό του, ο Κουρουμπλής, μη έχοντας κάποιο σοβαρό επιχείρημα, μας ανέφερε για την καταγωγή του, υπονοώντας ότι οι πρόγονοί του πρόσφεραν στην Ελλάδα. Και για ποιο λόγο η προσφορά των προγόνων ξεπλένει τα αμαρτήματα των επιγόνων; Νάσαι περήφανος για την καταγωγή σου Κουρουμπλή, αλλά να αναρωτηθείς, αν η καταγωγή σου είναι υπερήφανη για σένα.

Έχασε η κυβέρνηση κι αυτήν την επένδυση. Η Βουλγαρία καθίσταται ενεργειακός κόμβος, και η Ελλάδα μένει με τις σαπουνόφουσκες του Τσίπρα, που μιλούσε και για Greece Stream! Στις αρχές του 2020, όταν αναμένεται ο αγωγός "Τούρκικο Ρεύμα" να φτάσει την προβλεπόμενη ισχύ, θα μπορεί να συνεχίσει η κατασκευή του προς την Ευρώπη μέσω της Βουλγαρίας, της Σερβίας και της Ουγγαρίας.

Αυτό δήλωσε ο πρόεδρος της Γκάζπρομ, Αλεξέι Μίλερ, ο οποίος υπογράμμισε πως αυτές οι χώρες έχουν αποφασίσει να αναπτύξουν τα συστήματα μεταφοράς φυσικού αερίου στην επικράτειά τους. Την ανάπτυξη στην Ελλάδα θα την φέρουν οι κομμουνιστικές κολλεκτίβες, που από ανικανότητα ούτε έστω και μία ίδρυσαν, στα τρία χρόνια. Έχουν μείνει στα σχέδια που έκαναν στα μπαράκια, ομφαλοσκοπώντας.

Ο Ιταλός υπουργός Εσωτερικών Ματτέο Σαλβίνι διεμήνυσε ότι τα διασωστικά πλοία των μη κυβερνητικών οργανώσεων δεν είναι ευπρόσδεκτα στα λιμάνια της χώρας. Οι οργανώσεις αυτές χρηματοδοτούνται με σκοτεινό τρόπο από ξένες δυνάμεις, λέει ο Ιταλός υπουργός Εσωτερικών Ματτέο Σαλβίνι.

Αυτό το γνωρίζει και η κυβέρνησή μας. Επτά χιλιάδες μέλη των ΜΚΟ στα νησιά μας, τι στην ευχή κάνουν; Είναι και καλοπληρωμένοι. Άρα, δεν τους συμφέρει να σταματήσει η εισροή μεταναστών στην Ελλάδα, για να μη χάσουν ένα καλό επάγγελμα. Και που προφανώς, δεν έχουν κάνει κάτι καλύτερο στη ζωή τους, γιατί δεν θα το παρατούσαν για να κουβαληθούν στο Αιγαίο. Και δεν τους ενοχλεί κανείς, όταν αυτοί φέρνουν μετανάστες από απέναντι.

Καλλισθένης εν δήμω
Voria
Κατηγορία:

Ο Κύκλος των Χαμένων Προδοτών

0



Από τη Μακεδονία, τώρα στην Αλβανία
Μόνο για κέρματα, «κρεμάλες» και προδότες θα ακούει σε όλη την υπόλοιπη ζωή του ο Αλέξης Τσίπρας, όπως συμβαίνει ήδη όπου κυκλοφορεί και... προκαλεί πότε με τα ανιστόρητα... κουλά πολιτικά του, πότε με τα δολοφονικά άσχετα «σινεφίλ» του.

Αμα θεωρείς «κλασικό δείγμα Αγγλου αστυνομικού» τον Μπρους Γουίλις, αναγκάζεις ολόκληρη σειρά από Τζέιμς Μποντ όλων των εποχών να ξεθάψουν τις Aston Martin τους, με την ΜΙ6 να τον «γράφει» κανονικά. Με κάτι τέτοια δείχνεις πιο αμόρφωτος και από τη στιγμή που αποκαλύφθηκε ότι δεν γνώριζες τη συμφωνία για το Ιλιντεν... άσε πια αυτή των Πρεσπών. Η πολύ επιεικής διαπίστωση ότι, από τότε που εμφανίστηκε στην τοπική υπαίθρια οπερέτα με τον Ζάεφ αγκαλιά, το 80% των Ελλήνων τον θεωρεί πια «έναν προδότη και μισό» προκάλεσε ένα νέο ρεκόρ Γκίνες κυβερνητικής λασπολογίας εις βάρος μας και μόνο. Μέσα σε λίγες ώρες το Μαξίμου είχε βγάλει μια ανακοίνωση με τους συνήθεις χαρακτηρισμούς για «πληρωμένα τομάρια της αντίδρασης και εργολάβους δημοσιογραφικών λυμάτων», με τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Σβίγκου σε μεγάλες φόρμες να με χαρακτηρίζουν... νεοναζί (!) -φάε τη σκόνη μου, απλέ ακροδεξιέ Αντωνάκη- και έναν συνταξιούχο κολαούζο αρουραίων πολιτικών γραφείων να αναρωτιέται... «κι εσύ τι έχεις κάνει στη ζωή σου;»! Ο οποίος έδινε βέβαια και την απάντηση που την κρατάω σαν ρεζουμέ αυτοβιογραφικό, αχρείαστο να ’ναι, παρότι κακογραμμένη. (Την έχασες τη φόρμα σου πια, συμπαθή σφουγγοκωλάριε!) Κι εκεί που λέω «αμάν, γιατί τόση τιμή!» -ΛΕΣ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ Ο ΜΟΝΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥ ΑΠΟΚΑΛΕΙ ΤΟΝ ΤΣΙΠΡΑ «ΠΡΟΔΟΤΗ»- και βοά η Οικουμένη, όπου υπάρχει Ελληνας, εκεί που αναρωτιόμουν τι μύγα τσε-τσε τούς τσίμπησε και θεώρησαν ότι μόνο «εμείς» λέμε ότι ο Τσίπρας λειτουργεί προδοτικά στο θέμα του Σκοπιανού, προκύπτουν νέα γεγονότα, τα οποία ερμηνεύουν άνετα τον τόσο εκνευρισμό τους. Δεν ξέρουν και διαγκωνίζονται για το ποιος πρωτοπρόδωσε ποιον!

α) Ο Ελληνας πρωθυπουργός δεν ΠΗΓΕ ΓΙΑ ΜΙΑ ΜΟΝΟ προδοσία. Πήγε για δυο και τρεις μαζί, ασχέτως με το αν του το χάλασαν, γιατί στην πονηρή διεθνή πολιτική σκηνή υπάρχουν και πιο παλιές «εκδιδόμενες», μερσί! Εκεί δηλαδή που τάχα υπέγραφε τη Συμφωνία των Πρεσπών, αναγνωρίζοντας στους Σκοπιανούς μέχρι και δικαιώματα πολιτιστικά στον ΒΑΣΙΛΗ ΚΑΡΡΑ, στον συγχωρεμένο τον Μητροπάνο και σ’ όποιον έχει τραγουδήσει για τη Μακεδονία και τη Θεσσαλονίκη, ΠΡΟΕΚΥΨΕ ότι... τζάμπα πρόδωσε! Μία μέρα μετά η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ΔΕΝ έδωσε ημερομηνία ένταξης για τα ΣΚΟΠΙΑ και το πήγε έναν χρόνο αργότερα! Πολύ ωραίο το χαρτάκι σας ότι τα «βρήκατε» ίσως σε μια ονομασία, τους είπαν, αλλά πέραν τούτου το ΠΓΔΓΜ και τα σχετικά δεν πληρούν καμία άλλη προϋπόθεση ένταξης. Και ποιος το ’πε αυτό; Ο αδελφός μας, ο Πιερ Μοσκοβισί, και όχι η Γερμανία ή κάνας άλλος σκληρός. Αρα τι να υποθέσουμε; Δεν είχε πληροφορηθεί ο Τσίπρας τι θα κάνει η Γαλλία; Μα εδώ είχε... η Προεδρία.

Κι αν είχε, προς τι τόση βιασύνη; Γιατί κουβάλησαν πρωινιάτικα για το αλητο-τσαντίρι τα σκοπιανά βλαχαδερά να υπογράψουν μια δήθεν συμφωνία, που ήρθαν από απέναντι με τα καλά τους και με κάτι φουσκωτά, που δεν ξέρω κι εγώ πού ακριβώς τα βρήκαν. (Από τίποτα Αλβανούς της μειο­νότητάς τους να υποθέσω.) Μπας και ο Τσίπρας, που δεν θεωρείται δα και ο καλύτερος «λογοτιμήτης», γνώριζε από ΠΡΙΝ ότι πουλάει συγχρόνως την Ονομασία «Μακεδονία» -ικανοποιώντας το εσωτερικό του κοινό-, όπως και ότι κορόιδευε και τον Ζάεφ γιατί στην πραγματικότητα δεν του κάνει και καμία διαφορά ως προς την Ε.Ε., ενώ εξυπηρετεί τελικά μόνο το ΝΑΤΟ και αυτό σε δευτερεύοντα θέματα; Αν ήταν έτσι πια, πάσο που κατηγόρησα απερίσκεπτα τον Αλέξη για μία μόνο προδοσία. Είναι διπλή και τριπλή αφού δεν υπήρχε ούτε ένα εθνικό κίνητρο παρά μόνο μικροκομματικοί υπολογισμοί από κατάλοιπα του παρελθόντος. Ανέκαθεν ήθελαν στην Αριστερά όλων σχεδόν των εποχών να δώσουν τη Μακεδονία ως ονομασία και όχι μόνο και ιδού που πάνε να το καταφέρουν με ξένα κόλλυβα!

β) Θα ρωτήσει κάποιος τελικά τι είδους προδοσία είναι αυτή όταν ο Τσίπρας γνωρίζει ότι δεν πρόκειται να προχωρήσει; Δεν είναι έτσι ακριβώς, γιατί το σημαιάκι της σκοπιανοσυριζαϊκής φιλίας θα μπορεί να το κουνήσει όσα χρόνια κι αν κρατήσει η εκκρεμότητα. Θα μου πεις, δημιούργησε ήδη κάποια νομικά τετελεσμένα, έστω και παπατζίδικα, και πήγε τις διπλωματικές μας θέσεις πίσω και όχι εμπρός. Χρησιμοποιήθηκε ή όχι από τώρα, θα το δούμε μπροστά μας στο παλιόχαρτο που υπέγραψαν στις ψαροταβέρνες. Πλην όμως, μπας και το πυροτέχνημα των Σκοπίων με τον βλαχομπαρόκ τρόπο που έγινε χρησιμοποιείται σαν αποπροσανατολισμός για άλλα πολύ πιο βαριά εθνικά επιζήμια θέματα που μεθοδεύονται;

γ) Αν στο θέμα της Ονομασίας εμείς δεν διακινδυνεύουμε καμία μειονότητα (παρότι θα ’πρεπε να ’χουμε θέσει προ πολλού ζήτημα για την παλιά κραταιά ελληνική στο Μοναστήρι), στην περίπτωση της ΑΛΒΑΝΙΑΣ, όπου πάλι χώνει τα χοντρά δαχτυλάκια του ο Κοτζιάς, τα θέματα είναι πολύ πιο σοβαρά. Προσωπικά δεν διανοούμαι καν ότι θα βρεθεί Ελληνας πολιτικός να ΡΕΦΑΡΕΙ το ζήτημα της καταπιεζόμενης ελληνικής Μειονότητας της Βορείου Ηπείρου, που ακόμη υπάρχει και ανθίσταται ηρωικά, με κάτι... συμμορίες Τσάμηδων συνεργατών των ΝΑΖΙ, που φύγαν από δω, αφού με τη βοήθεια Γερμανών, Ιταλών και Αλβανών κατασπάραζαν Ελληνες στην Ηπειρο. Αν είναι δυνατόν να εξισωθούν οι εγκληματίες πολέμου ΤΣΑΜΗΔΕΣ-ΝΑΖΙ, που θα ’πρεπε να απολογούνται στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, με τους φιλήσυχους νοικοκυραίους Ελληνες Βορειοηπειρώτες, οι οποίοι έχουν τραβήξει τα πάνδεινα στα νύχια και της κομμουνιστικής Αλβανίας του Χότζα και τώρα με τον ΡΑΜΑ! Ο τελευταίος σε σχέση με τον «ποντικούλη» τον ΖΑΕΦ είναι δέκα φορές πιο σκληρός, πιο επικίνδυνος και πιο εχθρός απ’ όλους τους Αλβανούς! Ε, άμα με το θύμα τον αβάδιστο Σκοπιανό πήγαμε και στήσαμε σκηνικό και βγήκαμε 1-Χ, να σ’ το αφήσω εγώ, σκέψου τι έχει να συμβεί αν ανοίξουμε τώρα... πεδία διεθνών διπλωματικών μαχών με τον χασάπη ΑΛΒΑΝΟ.

Το κακό για μας και, δόξα τω Θεώ, γι’ αυτούς είναι ότι κάθε συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ έχει και τον προστατευόμενό της. Αλλη Σκοπιανούς, άλλη Αλβανούς, άλλη αδικημένους μουσουλμάνους, άλλοι τρομοκράτες και οποιονδήποτε μπορεί να μας επιβουλευθεί γενικώς. Αυτό πια δεν είναι κόμμα, είναι ο Κύκλος των Χαμένων Προδοτών. Oχι μία, ούτε δύο, ούτε τρεις είναι οι προδοσίες που έχουν στα σκαριά πριν τους σταματήσουμε.

Θέμος Αναστασιάδης
Πρώτο Θέμα
Κατηγορία:
 

ΕΛΛΑΔΑ

ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

ΥΓΕΙΑ

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

ΚΟΣΜΟΣ

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ

ΑΡΧΕΙΟ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΑΥΤΟΚΙΝΗΣΗ

ΠΑΡΑΞΕΝΑ

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ Copyright © 2010 | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ | Converted by: Parakato administrator