Η ΛΙΘΙΝΗ ΠΟΛΥΤΟΞΗ ΥΔΑΤΟΓΕΦΥΡΑ ΣΤΟΝ ΑΣΣΟ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

Ένα εγγειοβελτιωτικό έργο της περιόδου της αποκαλούμενης Β’ Βενετοκρατίας, το οποίο αποτελεί ένα κομψοτέχνημα υδρευτικής γεφυροποιίας [...]

ΟΙ ΒΕΝΕΤΣΙΑΝΙΚΕΣ ΟΧΥΡΩΣΕΙΣ ΣΤΑ ΟΝΕΙΑ ΟΡΗ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

Αναζητώντας τον επιχειρησιακό σχεδιασμό δύο αφανών οχυρωματικών συγκροτημάτων στα Όνεια όρη στην βορειοανατολική Κορινθία, τα οποία χρονολογούνται στην περίοδο της επονομαζόμενης Β’ Βενετοκρατίας της Πελοποννήσου [...]

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΒΛΑΣΙΟΥ ΑΝΩ ΤΡΙΚΑΛΩΝ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

Η ιστορική διαδρομή της περιώνυμης Ιεράς Μονής Αγίου Βλασίου, στην Άνω Συνοικία Τρικάλων της ορεινής Κορινθίας και μία συνοπτική παρουσίαση των εγκαταστάσεων της [...]

ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΚΑΙ ΣΤΑΔΙΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ (ΜΕΡΟΣ Δ’)

Μία παρουσίαση των θεάτρων του Φλιούντα και της Στυμφάλου, καθώς και των θεατρικών και αγωνιστικών χώρων άλλων αρχαίων περιφερειακών πόλεων του νομού Κορινθίας [...]

ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΚΑΙ ΣΤΑΔΙΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ (ΜΕΡΟΣ Γ’)

Το θέατρο και το στάδιο της αρχαίας Σικυώνας: Δύο εντυπωσιακά μνημεία με ιδιαίτερα αρχιτεκτονικά γνωρίσματα, αντάξια της αίγλης της αρχαίας πόλης [...]

ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΚΑΙ ΣΤΑΔΙΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ (ΜΕΡΟΣ Β’)

Το αρχαίο θέατρο της Ισθμίας και τα αρχαία στάδια της Ισθμίας και της Νεμέας: Όταν στους ιερούς τόπους διεξάγονταν Πανελλήνιοι αθλητικοί αγώνες [...]

ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΚΑΙ ΣΤΑΔΙΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ (ΜΕΡΟΣ Α’)

Το θέατρο, το ωδείο και το αμφιθέατρο της αρχαίας Κορίνθου: Η μετάλλαξη από τις θεατρικές παραστάσεις και τους μουσικούς αγώνες στις αρένες των μονομαχιών [...]

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΣΤΥΜΦΑΛΟ (ΜΕΡΟΣ Α’)

Η ιστορία της αρχαιοελληνικής πολίχνης όπως αναδύεται μέσα από το μυθολογικό πλαίσιο έως τις ανασκαφικές έρευνες της σύγχρονης εποχής [...]

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΣΤΥΜΦΑΛΟ (ΜΕΡΟΣ Β’)

Η περιγραφή των σωζόμενων μνημείων και της πολεοδομίας της αρχαιοελληνικής πολίχνης μέσα από ένα διερευνητικό πρίσμα [...]

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΛΕΧΟΒΑΣ ΚΡΥΟΝΕΡΙΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

Μία ιστορική επισκόπηση και η περιγραφή ενός εκκλησιαστικού μνημείου των μέσων Βυζαντινών χρόνων στην ορεινή Κορινθία [...]

ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

Μία συλλογή θρύλων και δοξασιών από περιοχή της Κορινθίας μέσα από το έργο «Παραδόσεις» του πρωτοπόρου λαογράφου μας Νίκου Πολίτη [...]

ΜΟΝΗ ΖΑΡΑΚΑ: ΕΝΑ ΡΩΜΑΙΟΚΑΘΟΛΙΚΟ ΑΒΒΑΕΙΟ ΤΩΝ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΩΝ ΧΡΟΝΩΝ ΣΤΗΝ ΣΤΥΜΦΑΛΙΑ

Η αναζήτηση της ιστορίας και η περιγραφή της μεσαιωνικής μονής Ζαρακά, που ιδρύθηκε από το Ρωμαιοκαθολικό τάγμα των Κιστερκιανών μοναχών στην περιοχή της λίμνης Στυμφαλίας [...]

ΤΟ ΜΥΚΗΝΑΪΚΟ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ ΤΩΝ ΑΗΔΟΝΙΩΝ ΚΑΙ Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΟΥ ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΟΥ ΘΗΣΑΥΡΟΥ ΤΟΥ

Το χρονικό της συναρπαστικής περιπέτειας ενός αρχαίου θησαυρού κοσμημάτων από το μυκηναϊκό νεκροταφείο των Αηδονιών Νεμέας και η περιγραφή ενός σημαντικού αρχαιολογικού χώρου της Κορινθίας [...]

ΤΟ ΚΑΣΤΕΛΙ ΠΕΝΤΕΣΚΟΥΦΙ: Ο ΕΠΙΤΗΡΗΤΗΣ ΑΚΡΟΚΟΡΙΝΘΟΥ

Η αναζήτηση των ψηφίδων της ιστορίας του μικρού μεσαιωνικού οχυρού Πεντεσκούφι και της σχέσης του με το γειτονικό εμβληματικό φρούριο του Ακροκορίνθου [...]

Η ΑΡΧΑΙΑ ΤΙΤΑΝΗ ΚΑΙ ΤΟ ΑΣΚΛΗΠΙΕΙΟ ΤΗΣ

Μία παρουσίαση ενός αρχέγονου ιεροθεραπευτηρίου στην επικράτεια της αρχαίας Σικυωνίας, μέσα από τις μαρτυρίες των περιηγητών και την αρχαιολογική έρευνα [...]

«ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΟΥ ΒΡΑΧΟΥ»: ΤΟ ΣΠΗΛΑΙΩΔΕΣ ΜΟΝΥΔΡΙΟ ΤΗΣ ΚΑΤΩ ΤΑΡΣΟΥ

Ένα ιδιόρρυθμο μοναστηριακό κτίσμα της μεταβυζαντινής περιόδου, οικοδομημένο μέσα σε μία ρηγμάτωση του βραχώδους σχηματισμού των «Κορινθιακών Μετεώρων» στην περιοχή της Κάτω Ταρσού [...]

ΤΟ ΠΥΡΓΟΣΠΙΤΟ ΤΟΥ ΚΙΑΜΗΛ ΜΠΕΗ ΣΤΗ ΣΥΚΙΑ ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΥ

Μία παρουσίαση της παραθαλάσσιας οχυρής έπαυλης των Οθωμανών αυθεντών της Κορινθίας στα προεπαναστατικά χρόνια [...]

ΤΟ ΥΠΟΓΕΙΟ ΡΩΜΑΪΚΟ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ ΤΩΝ ΚΕΓΧΡΕΩΝ

Μία συνοπτική περιγραφή του καταπληκτικού ταφικού συμπλέγματος της Ρωμαϊκής περιόδου, με τους υπόγειους θαλαμωτούς τύμβους και τους υπόσκαφους λακκοειδείς τάφους στην τοποθεσία «Ράχη Κουτσογκίλλα» Κεγχρεών [...]

Παλαιοχριστιανική Βασιλική Κιάτου (Κάτω Σικυώνος)

Ένα παραμελημένο κόσμημα της πόλης του Κιάτου, στο οποίο αρμόζει να αναδειχθεί και να αποτελέσει σημείο αναφοράς για τον Δήμο Σικυωνιών. Άποψη του εκκλησιαστικού συγκροτήματος της παλαιοχριστιανικής βασιλικής Κιάτου από τα [...]

Ο ΛΗΣΜΟΝΗΜΕΝΟΣ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΟΣ ΠΥΡΓΟΣ ΣΤΑ ΠΕΡΙΧΩΡΑ ΤΟΥ ΚΙΑΤΟΥ

Μία μεμονωμένη οχύρωση στην τοποθεσία «Μαγούλα» στα νοτιοδυτικά του συνοικισμού του Πασίου Κιάτου και ο διαφαινόμενος συσχετισμός της με την επονομαζόμενη «μάχη του Βασιλικού» στις 12 Αυγούστου 1822, όπου σκοτώθηκε ο οπλαρχηγός Αναγνώστης Πετιμεζάς [...]

Η υποκρισία ενός αποσαθρωμένου συστήματος αποκαλύφθηκε στο Νταβός: Γλείφουν εκεί που φτύνουν!

0



Του Δημήτρη Γ. Απόκη

Μπορεί οι διεθνείς εξελίξεις των τελευταίων ημερών να έχουν χαθεί μέσα στην κυβερνητική παρωδία για το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων. Παρόλα αυτά, αυτό που έγινε στο φετινό Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός στην Ελβετία, ήταν άκρως ενδιαφέρον και εκπαιδευτικό για τις κοινωνίες όλων των χωρών του πλανήτη.

Όσοι κατάφεραν να αποσπάσουν την προσοχή τους από το τραγικό θέατρο των Αθηνών, έγιναν μάρτυρες μια απαράμιλλης υποκρισίας, ενός αποσαθρωμένου συστήματος το οποίο έχει πεθάνει, και προσπαθεί πεισματικά να παρουσιάσει μια εικόνα ότι είναι ζωντανό. Για μια ακόμη φορά κεντρικό πρόσωπο σε αυτό το σημαντικό γεγονός ήταν ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τράμπ.

Ο Αμερικανός Πρόεδρος από τη στιγμή που έκατσε στην καρέκλα του Οβάλ Γραφείου, στο Λευκό Οίκο, δεν περνά λεπτό που να μην δεχθεί επίθεση, κυρίως για θέματα που δεν απασχολούν την κοινωνία και τους πολίτες, όχι μόνο στις ΗΠΑ, αλλά παγκοσμίως. Οι επιθέσεις αυτές, έχει γίνει κατανοητό πλέον και στα μικρά παιδιά, έχουν ως εφαλτήριο το σύστημα της παγκοσμιοποίησης, και τους υπαλλήλους τους στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, έντυπα και ηλεκτρονικά, αλλά και την απαξιωμένη, ηθικά και πολιτικά, κοινότητα του Χόλυγουντ, που ζει με την πλάνη ότι την παίρνει κανείς στα σοβαρά.

Το Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός παραδοσιακά, και η φετινή συνάντηση δεν αποτέλεσε εξαίρεση, είναι το κορυφαίο σημείο συνεύρεσης των ηγετικών προσωπικοτήτων του συστήματος της παγκοσμιοποίησης, και των υπαλλήλων τους που έχουν στρατηγικά τοποθετηθεί στις ηγεσίες κυβερνήσεων σε όλο τον πλανήτη.

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, όλα τα αστέρια της παγκοσμιοποίησης μαζεύτηκαν στο καλυμμένο από το χιόνι Νταβός, μαζί με τους υπαλλήλους τους στο χώρο της πολιτικής, για να πουν τον πόνο τους, και να συμφωνήσουν, για πολλοστή φορά, πόσο καλή είναι η παγκοσμιοποίηση. Με απλά λόγια να αλληλοσυγχαρούν ο ένας τον άλλο.

Είχαν βέβαια και τις κεντρικές ατραξιόν, τους κορυφαίους υπαλλήλους. Τη σκληρή και αρνούμενη να αντιληφθεί ότι είναι πολιτικά τελειωμένη, Καγκελάριο της Γερμανίας, Άγκελα Μέρκελ, η οποία εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση εναντίον όποιου τολμά να ασκήσει κριτική στο σύστημα Σόρος και λοιπών συγγενών, και εναντίον όποιου έχει το θάρρος να πει ότι θα υπερασπίσει το εθνικό συμφέρον της χώρας του και την ασφάλεια των πολιτών του. Το μεγάλο βέβαια χαρτί στην παρτίδα, το νέο αστέρι της ομάδας των ανώτερων υπαλλήλων, ο πονηρός, ευέλικτος, Γάλλος, Πρόεδρος της Γαλλίας, Εμμανουέλ Μακρόν. Αυτός, για να θολώσει τα νερά μας έδωσε και μια δόση κριτικής, με γαλλική κομψότητα και κούφια λόγια.

Τη σούπα βέβαια στο φετινό γκαλά της παγκοσμιοποίησης χάλασε ο επικίνδυνος για το τραγικό αυτό συνάφι, Πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τράμπ, όταν ανακοίνωσε ότι επρόκειτο να μεταβεί στο Νταβός, και μάλιστα με τη μεγαλύτερη αμερικανική αντιπροσωπεία που έχει συμμετάσχει ποτέ στο Φόρουμ. Κουβάλησε σχεδόν το σύνολο του Υπουργικού Συμβουλίου και του οικονομικού επιτελείου του.

Για χρόνια είχαμε συνηθίσει να γινόμαστε θεατές σε δήθεν διαδηλώσεις εναντίον της παγκοσμιοποίησης, από τις πληρωμένες ομάδες του ίδιου του συστήματος. Ξαφνικά φέτος ο εχθρός των ίδιων διαδηλωτών δεν ήταν η διαβολική παγκοσμιοποίηση, αλλά η μεγαλύτερη απειλή για αυτήν, ο Αμερικανός Πρόεδρος.

Ο εχθρός έφτασε στο Νταβός και εκεί άρχισε το γέλιο και η τραγωδία μαζί. Η υποκρισία σε όλο της το μεγαλείο. Σπρώχνονταν ποιος θα τον χαιρετίσει. Κρέμονταν στην κυλιόμενη σκάλα για να βγάλουν με τα κινητά μια selfie, μαζί του. Τον γέμισαν κομπλιμέντα και το γλείψιμο πήγε σύννεφο.

Βέβαια, η εικόνα αυτή σε καμία δεν πέρασε στους υπαλληλικούς οργανισμούς των καθεστωτικών μέσων ενημέρωσης. Μούγγα στη στρούγκα. Έπρεπε να κάνεις ειδική έρευνα για να βρεις τέτοιας απόχρωσης ρεπορτάζ.

Και για να μπούμε και στην ουσία της ιστορίας. Την ώρα που οι υπάλληλοι, δήθεν ηγέτες κυβερνήσεων, συναντιόνταν μεταξύ τους για να πουν τον πόνο τους και το ποίημα που δεν απασχολεί κανέναν, ο Ντόναλντ Τράμπ, καλούσε σε δείπνο τους ισχυρότερους επιχειρηματίες του πλανήτη, όχι για να τους παρακαλέσει, αλλά, ως μαθητούδια, για να του πουν ένας, ένας με τη σειρά μπροστά στις κάμερες, πόσα δις σκοπεύουν να σκάσουν για επενδύσεις στην Αμερική. Και δεν μιλάμε για παιδάκια μιλάμε για τους καρχαρίες τους διεθνούς οικονομικού συστήματος.

Μια ματιά στη λίστα που ακολουθεί το επιβεβαιώνει. Kasper Rorsted, Adidas (Apparel)—Germany, Joe Kaeser, Siemens AG (Tech)—Germany, Heinrich Hiesinger, Thyssenkrupp AG (Industrials)—Germany, Eldar Saetre, Statoil ASA (Energy)—Norway, Mark Schneider, Nestle SA (Food and Beverage)—Switzerland, Vas Narasimhan, Novartis AG (Pharmaceutical)—Switzerland, Mark Tucker, HSBC (Financial Services)—UK, Patrick Pouyanne, Total SA (Energy)—France, Carlos Brito, Anheuser-Busch InBev NV (Food and Beverage)—Netherlands, Rajeev Suri, Nokia Corporation (Technology)—Finland, Punit Renjen, Deloitte (Consulting)—UK, Martin Lundstedt, AB Volvo (Auto)—Sweden, Werner Baumann, Bayer AG (Pharmaceutical)—Germany, Bill McDermott, SAP SE (Technology)—Germany, Ulrich Spiesshofer, ABB Ltd (Manufacturing)—Switzerland.

Όλοι αυτοί έδωσαν διαπιστευτήρια, σε αυτόν που το ίδιο τους, υπό κατάρρευση, σύστημα, κτυπάει αλύπητα σε καθημερινή βάση. Την ίδια στιγμή το παράρτημα του συστήματος πίσω στις ΗΠΑ (Δημοκρατικό Κόμμα, Ελίτ της Ουάσιγκτον και καθεστωτικά ΜΜΕ), στα πρόθυρα νευρικής κρίσης.

Βλέποντας την πραγματική εικόνα, και όχι αυτή των ξευτελισμένων πια μέσων ενημέρωσης, αρχίζουν να ανησυχούν. Αρχίζει να επικρατεί ο Τράμπ και αντιμετωπίζουν το φάσμα της εξαφάνισης. Μήπως τελικά, αργά αλλά σταθερά ο Τράμπ, γίνεται αποδεκτός; Μήπως το ελεύθερο, αλλά δίκαιο εμπόριο, είναι το σωστό μονοπάτι; Μήπως η προστασία τους εθνικού συμφέροντος και των συμφερόντων των πολιτών, από κάθε έθνος – κράτος, και όχι ο αχταρμάς, της στρεβλής και άδικης για τους πολίτες, παγκοσμιοποίησης, είναι αυτό που θα φέρει σταθερότητα και ευημερία στον πλανήτη; Μήπως αυτός που μισούν, λοιδορούν και έχουν βάλει στόχο να εξαφανίσουν, είναι η μοναδική τους ελπίδα για να μην εξαφανιστούν οι ίδιοι και οι επιχειρήσεις τους; Μήπως; Μήπως να πάψουν να είναι υποκριτές και να σταματήσουν να γλείφουν εκεί που φτύνουν και να αρχίσουν να λένε την αλήθεια, στηρίζοντας τον απλό πολίτη που στην τελική είναι και ο βασικός πελάτης τους;

* Ο Δημήτρης Γ. Απόκης, είναι Διεθνολόγος – Δημοσιογράφος, Απόφοιτος του The Paul H. Nitze, School of Advanced International Studies (SAIS), The Johns Hopkins University, και Μέλος του International Institute for Strategic Studies.
Κατηγορία:
Blogger Widgets

Ιδού οι αληθινοί αντιδημοκράτες

0



Οι επικεφαλής του πολιτικού, του πνευματικού και του οικονομικού βίου ομνύουν στο δημοκρατικό πολίτευμα. Αμέσως μόλις ανοίγουν τα στόματά τους για τη δημοκρατία ομιλούν, αλλά στην πραγματικότητα τρέμουν ακόμα και στην ιδέα ότι μπορεί αυτή η επινόηση των αρχαίων Ελλήνων να εφαρμοστεί αληθινά, ουσιαστικά και σχετικά γρήγορα, ανέξοδα και εύκολα. Η κατ’ ευφημισμόν «ελίτ» της χώρας έχει πάρει εδώ και καιρό διαζύγιο και από το δημοκρατικό πολίτευμα και από τον λαό, αλλά αποφεύγει να το δηλώσει επισήμως, διότι οι πενόμενοι Ελληνες εργάζονται και εξασφαλίζουν (διά της φορολογίας που πληρώνουν) το παντεσπάνι των σνομπ αντιδημοκρατών, που ταυτόχρονα τυγχάνουν και αποεθνικοποιημένοι, άθεοι εκφραστές του... σουσουδισμού.

Οποτεδήποτε τίθεται θέμα έκφρασης της λαϊκής βούλησης για ζήτημα που αφορά άμεσα τους Ελληνες και αναμένεται να επηρεάσει τη ζωή όλων, οι «ειδήμονες», οι «ψύχραιμοι», αυτοί που καμαρώνουν να συστήνονται ως «ευρωπαϊστές» (ενώ απλά είναι ετερόφωτοι Χατζηαβάτες) πραγματοποιούν εξορμήσεις στα ΜΜΕ και συνιστούν πάση θυσία την αποφυγή τού να δοθεί η δυνατότητα να διατυπωθεί η άποψη των πολλών. Η σέκτα των αντιδημοκρατών, δίχως αναστολές, περίσκεψη και αιδώ, χαρακτηρίζει ευθέως ή εμμέσως τους πολίτες «ανόητους» και προσπαθεί έτσι να αιτιολογήσει τις προτροπές να αποφεύγονται εκλογές, δημοψηφίσματα, ακόμα και συγκεντρώσεις. Για όλους αυτούς, οι Ελληνες χρειάζονται μόνο για να πληρώνουν φόρους και για να λειτουργούν σαν «αναλώσιμα» αντικείμενα, τα οποία θα χρησιμοποιεί η παρηκμασμένη άρχουσα τάξη. Αυτό φάνηκε και το 2015, με το δημοψήφισμα για τις προτάσεις Γιούνκερ, και με το ζήτημα της ονομασίας του κρατιδίου των Σκοπίων και με το συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης.

Επειδή οι δήθεν δημοκράτες γνωρίζουν την αξιοπρεπή, μαχητική, αλλά και απαιτητική από την ηγεσία στάση που κρατά συνήθως ο λαός, δεν θέλουν να μιλά, να αποφαίνεται σε διλήμματα διά της ψήφου του, να εκδηλώνει με συγκεντρώσεις και συλλαλητήρια την αγάπη του για την πατρίδα. Η συγκλονιστική πατριωτική σύναξη της Θεσσαλονίκης δεν προβλήθηκε καν ως είδηση από τους τηλεοπτικούς διαύλους της νεοταξικής αποσύνθεσης, ενώ συκοφαντήθηκαν με κάθε τρόπο οι διοργανωτές, οι ομιλητές, οι παρευρεθέντες. Kάποιες θλιβερές, ουτιδανής αξίας προσωπικότητες, έφτασαν στο σημείο να κατηγορήσουν ακόμα και όσους ήταν... περαστικοί από το συλλαλητήριο. Με το συγκλονιστικό συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης αποδείχθηκε πόσο τεράστια σημασία έχει η συμμετοχή σε μια δημοκρατία. Η θέα πολλών Ελλήνων, ενωμένων και αποφασισμένων, υποχρέωσε τα κόμματα που ήθελαν να χαρίσουν το όνομα της Μακεδονίας στους Σκοπιανούς να αναδιπλωθούν. Ο λαός μας εξανάγκασε την ηγεσία να ακούσει τη φωνή του έθνους. Ο λαός μπορεί να φέρει τα πάνω κάτω εν ριπή οφθαλμού. Αρκεί να το θέλει και να συμμετέχει. Να ασκεί τα δικαιώματά του και να μην τα εκχωρεί σε τρίτους.

Δημοκρατία
Κατηγορία:

Κυκλώματα του ΣΥΡΙΖΑ δρουν στο κράτος και στη δικαιοσύνη;

0



Δουλεμπόριο “μεταναστών” από την ΕΥΠ;

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Μια πολύ παράξενη υπόθεση ήρθε και πάλι στο φως της δημοσιότητας (σ.σ. αν και κάποιες πτυχές της είχαμε αποκαλύψει και εμείς πριν λίγο καιρό) και η οποία αφορά κύκλωμα δουλεμπορίου – διακίνησης λαθρομεταναστών, στο οποίο εμπλέκονται Τούρκοι δουλέμποροι και υψηλόβαθμοι αξιωματικοί της ΕΥΠ (σ.σ Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών) και της ΕΛ.ΑΣ (Ελληνική Αστυνομία)!

Έτσι, τον προσεχή Φεβρουάριο οδηγούνται στο εδώλιο του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών, στελέχη της ΕΥΠ και της ΕΛΑΣ, για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης, συμμετοχή σε κύκλωμα δουλεμπόρων και νομιμοποίησης λαθρομεταναστών! Στην ίδια δίκη, κατηγορούμενοι είναι Έλληνες και αλλοδαποί συνεργάτες τους (κυρίως τουρκικής και ιρακινής) που είχαν εμπλοκή σε παράνομη διακίνηση “μεταναστών”!

Πρόκειται για μια υπόθεση που είχε αποκαλυφτεί το 2012 στον ημερήσιο και εβδομαδιαίο Τύπο της εποχής, ενώ είχε ακολουθήσει αρκετά αργότερα, έρευνα από την Υποδιεύθυνση Δίωξης του Οργανωμένου Εγκλήματος, αλλά και την Υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΛΑΣ! Ακολούθως, τον δικαστικό φάκελο είχαν εξετάσει η πρώην προϊσταμένη της Εισαγγελίας Διαφθοράς κ. Ελένη Ράικου και ο Ειδικός Ανακριτής Διαφθοράς κ. Κωνσταντίνος Σαργιώτης!

Αυτό το κύκλωμα φέρεται να λειτουργεί από το 2010 και ενδεχομένως να εμπλέκεται και σε πλαστογράφηση νομιμοποιητικών εγγράφων λαθρομεταναστών, αλλά και σε αποφυλακίσεις δουλεμπόρων! Ακόμη προκύπτουν διάφορα ενδιαφέροντα, όπως μεθόδευση τοποθετήσεων και στην ηγεσία της ΕΥΠ, πέρα από αυτές στην ΕΛ.ΑΣ.

Αυτά και άλλα πολλά περιγράφονται σε πληροφοριακά δελτία που εμπεριέχονται στην ογκωδέστατη δικογραφία της Διεύθυνσης Εσωτερικών Υποθέσεων για την εμπλοκή στελεχών της Αστυνομίας, του Λιμενικού και της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, σε κυκλώματα δουλεμπόρων!

Ο “Νικήτας” ή “Μακρυμάλλης”…

Το στέλεχος και μεγαλο-συνδικαλιστής της ΕΥΠ με το προσωνύμιο “Νικήτας” ή “Μακρυμάλλης” σε συνεργασία με τον έναν 67χρονο ιδιώτη, τον οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ προόριζε για το ψηφοδέλτιο της Β΄ Αθηνών το 2008, περιγράφεται να έχουν “σημαντική παρέμβαση” στην τοποθέτηση συγκεκριμένων ατόμων στην ΕΥΠ, η οποία, εκ του αποτελέσματος φαίνεται να έγινε …αποδεκτή!

Προφανής στόχος, όπως και στην περίπτωση της ΕΛΑΣ, ήταν η ανενόχλητη και ανεξέλεγκτη δράση του κυκλώματος, που είχε να κάνει με κάρτες ιθαγένειας, άδειες παραμονής, ελληνοποιήσεις, απελευθέρωση διακινητών, εντάλματα της Ιντερπόλ και της Europol που κρύβονταν …κάτω από το χαλί, με παράλληλη ενημέρωση των δουλεμπόρων για να αλλάξουν μεθοδολογία δράσης. Από τα στοιχεία της δικογραφίας, προκύπτει έρευνα των “αδιάφθορων” για την καταγγελλόμενη μεσολάβηση του “Νικήτα” ή “Μακρυμάλλη” σε στελέχη των αστυνομικών και δικαστικών αρχών για να ικανοποιηθούν αιτήματα ή προβλήματα που αντιμετώπιζαν παράτυποι μετανάστες μετά από συλλήψεις τους. Σε ένα από τα πληροφοριακά δελτία που περιλαμβάνονται στη δικογραφία, παρουσιάζεται να προτείνει συγκεκριμένο και… πασίγνωστο δικηγόρο, στα άτομα που αντιμετωπίζουν “προβλήματα”!

Η… μοιρασιά των αμοιβών γινόταν, μεταξύ του “Νικήτα” και μεσολαβητών δουλεμπόρων;
Σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα συνεργασίας και κάλυψης στελεχών της ΕΥΠ, σε κυκλώματα δουλεμπόρων, καταγράφηκε στις 11 Οκτωβρίου 2010. Στο Αμόνι Κορινθίας, αστυνομικοί είχαν εντοπίσει φορτηγό με 65 παράτυπους μετανάστες, και είχαν συλλάβει τους διακινητές. Κατά τη διαδρομή της μεταφοράς τους στην Αττική, στο ύψος του Ασπροπύργου, οπλισμένοι αλλοδαποί, αφόπλισαν τους αστυνομικούς, πήραν τα όπλα τους και το φορτηγό με τους παράτυπους μετανάστες. Παρακάτω σας παραθέτουμε το σχετικό δημοσίευμα – ρεπορτάζ της εποχής για την υπόθεση αυτή… Ο “Νικήτας”, όπως περιγράφεται στη δικογραφία, συνεργαζόταν στενά με τον “Χοντρό”, όπως έλεγαν τον αξιωματικό στο τμήμα Απελάσεων της Διεύθυνσης Αλλοδαπών Αττικής, για τον οποίο υπήρχαν οι παρεμβάσεις παραμονής του στην συγκεκριμένη υπηρεσία, από αξιωματικούς ψηλά στην ιεραρχία της ΕΛ.ΑΣ.. Αυτή η συνεργασία αφορούσε κυρίως την έκδοση κόκκινων καρτών, καρτών προσφύγων και αποφυλακιστήρια. Οι δυο τους επισκέπτονταν τακτικά το ψητοπωλείο Τούρκου δουλεμπόρου στο κέντρο της Αθήνας (σ.σ. Πόσες φορές έχω γράψει ενημερώνοντάς σας πως, οι Τούρκοι αγοράζουν την Αθήνα, κυρίως στην περιοχή της οδού Ερμού και της οδού Αιόλου;)! Ο κατηγορούμενος, όπως περιγράφεται στη δικογραφία, εμφανιζόταν να λέει στα κυκλώματα δουλεμπόρων:«Εγώ είμαι το κράτος κάνω ότι θέλω, εγώ είμαι ο αρχηγός και θα σας συντρίψω αν μας ενοχλείτε». Έτσι, κατά τη διάρκεια της αστυνομικής έρευνας για το συγκεκριμένο κύκλωμα, ο “Νικήτας”… ενημερώθηκε και άρχισε να προσέχει τις κινήσεις του και τα σημεία συνάντησης με τους “φίλους” του!

Τα “μαγειρέματα” της ΕΥΠ…

Μετακινήθηκε σε άλλο Τμήμα, σε άλλη Διεύθυνση της ΕΥΠ, αλλά στην προηγούμενη θέση του τοποθετήθηκε Τμηματάρχης, της “αρεσκείας” του, που ήταν και από τους στενότερους συνεργάτες του και της ίδιας συνδικαλιστικής ομάδας υπό την ηγεσία του υπόδικου για την υπόθεση “Πυθία” κ. Θεόδωρου Σπατιώτη. Ένα “παρακλάδι” των δουλεμπόρων εξαρθρώθηκε από την Υποδιεύθυνση Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος της Ασφάλειας Αττικής, στις 17 Ιανουαρίου 2013. Ένας συνεργάτης του “Νικήτα” δεν προφυλακίστηκε και αφέθηκε ελεύθερος με περιοριστικούς όρους, ημέρα κατά την οποία… γιόρτασαν μαζί στο εστιατόριο του Τούρκου δουλεμπόρου! Σημειώνεται ακόμη ότι στο ίδιο κύκλωμα που “καλύπτεται” από τον “Νικήτα” και άλλους κρατικούς αξιωματούχους, συμμετέχουν άλλοι περίπου 20 δουλέμποροι, ένας από τους οποίους έχει κατηγορηθεί για δολοφονίες και απαγωγές. Μάλιστα, σε σχετικό έγγραφο αναφέρεται το ενδεικτικό παράδειγμα ότι, ο εν λόγω πράκτορας της ΕΥΠ μεσολάβησε, ώστε να αφεθούν ελεύθεροι δύο αλλοδαποί δουλέμποροι τον Οκτώβριο του 2010, οι οποίοι μετά τη σύλληψη 65 παράνομων μεταναστών σε περιοχή της Κορινθίας, είχαν αφοπλίσει τους αστυνομικούς και είχαν προσπαθήσει να διαφύγουν!

Είδες το ΠΑΣΟΚ, είδες ο ΣΥΡΙΖΑ;

Ο συγκεκριμένος αξιωματούχος, ύστερα και από αυτή την αναφορά μετακινήθηκε πρόσκαιρα όπως προαναφέραμε σε άλλη Διεύθυνση της ΕΥΠ. Με την “κατάληψη” όμως της Εξουσίας από τον ΣΥΡΙΖΑ, επανήλθε σε κεντρικό ρόλο, έχοντας - σύμφωνα με νέες καταγγελίες - νέους συνεργάτες μέσα στις μυστικές υπηρεσίες που προέρχονται από την ΕΛ.ΑΣ. και με τους οποίους είχε αμφιλεγόμενες επαφές παλαιότερα στη “διαχείριση” των αλλοδαπών. Σύμφωνα με τις νεότερες αναφορές, ο “Νικήτας” φέρεται να συμμετείχε και σε σύσκεψη κορυφής στην ΕΥΠ, έχοντας στο πλευρό του νέα στελέχη της υπηρεσίας, όπου όλοι δήλωναν τα διαπιστευτήριά τους στον ΣΥΡΙΖΑ. Στελέχη του συγκυβερνώντος κόμματος, πιθανόν να μη γνώριζαν τις προϋπάρχουσες σχέσεις διαπλοκής. Η Διοίκηση όμως της ΕΥΠ, και ιδίως οι δύο Υποδιοικητές της Στρατηγοί της ΕΛ.ΑΣ., που ο ένας είχε διατελέσει την επίμαχη περίοδο “δράσης” του “Νικήτα” Αττικάρχης και ο άλλος, προϊστάμενος στο Αλλοδαπών, δεν γνώριζαν, δεν ήξεραν; Τι έχει να πει για όλα αυτά ο κ. Τόσκας (σ.σ. Αναπληρωτής Υπουργός Προστασίας του Πολίτη) και ο κ. Ρουμπάτης (σ.σ. Διοικητής της ΕΥΠ); Γιατί εμείς δεν θέλουμε να πιστέψουμε τις φήμες που κυκλοφορούν στα δημοσιογραφικά πηγαδάκια, ότι ο “Νικήτας” και η συνδικαλιστική παρέα του στην ΕΥΠ (σ.σ. Θ. Σπατιώτης κλπ), χαίρουν αυτής της ιδιότυπης ασυλίας από την υπηρεσία τους για τη δράση τους και για τις κακουργηματικού τύπου διώξεις που υφίστανται από το 2009, όταν και κατέλαβε την Εξουσία ο κύριος “λεφτά υπάρχουν”, κατά κόσμο Γεώργιος Παπανδρέου και ακολούθως, ο κύριος “θα σκίσω το Μνημόνια με ένα Νόμο και ένα Άρθρο” κατά κόσμο, Αλέξης Τσίπρας! Μήπως, επειδή κάποια από αυτά τα έσοδα των παράνομων αυτών δράσεων πήγαιναν στα μαύρα ταμεία των κομμάτων του ΠΑΣΟΚ αρχικά και του ΣΥΡΙΖΑ μετά; Κι επειδή είναι επίκαιρο και το θέμα που αναδείξαμε προχθές για την προκαταρκτική έρευνα που διέταξε ο Οικονομικός Εισαγγελέας για κακοδιαχείριση και κατασπατάληση των Ταμείων των συνδικαλιστικών οργανώσεων της ΕΥΠ, των οποίων ηγετικά στελέχη είναι τόσο ο κ. Θ. Σπατιώτης όσο και ο κ. Β. Δρακακάκης, αναρωτιόμαστε τώρα, που ο κ. Σπατιώτης είναι πρόεδρος του Σ.Υ.ΚΕ.Υ.Π. θα ενισχύσει οικονομικά από το Ταμείο του Συλλόγου τον φίλο και κομματικό σύντροφό του κ. Δρακακάκη, όπως είχε κάνει για τον εαυτό του όταν ήταν πρόεδρος της ΟΜΕ-ΕΥΠ;

Τι έχει να πει η ΕΥΠ;

Είναι γνωστό ότι ήδη από το 2012 υπήρχαν στο εσωτερικό της ΕΥΠ ψίθυροι και υπόνοιες για ύποπτες δραστηριότητες του πρώην προϊσταμένου του Τμήματος Οργανωμένου Εγκλήματος της Υπηρεσίας και αρχισυνδικαλιστή, που σήμερα βρίσκεται κατηγορούμενος ενώπιον της Δικαιοσύνης για σύσταση και διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης και για διασυνδέσεις επίορκων κρατικών αξιωματούχων με αλλοδαπούς δουλεμπόρους! Είναι χαρακτηριστικό ότι το φθινόπωρο του 2012 (29/11/2012) ο Σ.Υ.ΚΕ.Υ.Π. (Σύλλογος Υπαλλήλων Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών), του οποίου σημειωτέον ο κ. Βασίλειος Δρακακάκης ήταν αντιπρόεδρος, είχε πιεστεί - υποχρεωθεί να διαψεύσει με Ανακοίνωσή του τα δημοσιεύματα που ενέπλεκαν τον “Νικήτα” με το οργανωμένο έγκλημα, αποδίδοντας τα σχετικά ρεπορτάζ σε προσπάθεια δημιουργίας κλίματος εν όψει των επικείμενων, εκείνη την περίοδο, εκλογών για την επιλογή εκπροσώπων των εργαζομένων στο Υπηρεσιακό Συμβούλιο της ΕΥΠ. Η Ανακοίνωση του Σ.Υ.ΚΕ.Υ.Π. ανέφερε μεταξύ άλλων και τα εξής: «Τις ημέρες αυτές ο αντιπρόεδρος του Συλλόγου μας και προϊστάμενος του Τμήματος Οργανωμένου Εγκλήματος δέχεται μια έντονη επίθεση λάσπης... Με διασπορά φημών, είτε διά ζώσης είτε μέσω blogs, φέρεται ως φυλακισμένος (!) λόγω διαπλοκής του με το Οργανωμένο Έγκλημα»! Όμως, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα που διέρρεαν, ο “Νικήτας” ήταν αναμεμειγμένος σε κύκλωμα δουλεμπόρων που είχε εξαρθρωθεί στην περιοχή της Αργολίδας, ενώ την ίδια περίοδο είχε υπάρξει νέος κύκλος δημοσιευμάτων, σχετικά με τη φημολογούμενη ενεργό ανάμειξή του σε υπόθεση πειρατείας φορτηγού με λαθρομετανάστες, τον Οκτώβριο του 2010 στον Ασπρόπυργο. Στο συγκεκριμένο περιστατικό είχαν πάρει μέρος δύο Κούρδοι με τα ψευδώνυμα “Τάσος” ή “Άσος” και “Αλέξης”, τους οποίους ο “Νικήτας” παρουσίαζε στην ΕΥΠ, ως πληροφοριοδότες του. Ο Σ.Υ.ΚΕ.Υ.Π. είχε παράσχει πλήρη κάλυψη στον αντιπρόεδρό του, επισημαίνοντας ότι «η επιχείρηση των φαιδρών “γκαιμπελάκηδων” βούλιαξε στη δημόσια χλεύη», ενώ απέδιδε τη φημολογία εκείνων των ημερών «σε επιχείρηση διαμόρφωσης κλίματος για τις επικείμενες εκλογές». Αλήθεια μετά τις πρόσφατες εξελίξεις, τι έχουν να πουν οι υπεύθυνοι του Σ.Υ.ΚΕ.Υ.Π.; Και το κυριότερο, τι έχει να μας πει η πολιτική και φυσική ηγεσία της ΕΥΠ;

Πληροφορίες …για ναυτιλλόμενους…

Ο εν λόγω αξιωματούχος παρέμεινε στο τιμόνι του Τμήματος του Οργανωμένου Εγκλήματος μέχρι τον Ιανουάριο του 2014, οπότε ολοκληρώθηκε η τριετής θητεία του ως επικεφαλής του Τμήματος και μετά, όπως σας προαναφέραμε μετακινήθηκε σε άλλη Διεύθυνση. Συνάδελφοί του στην υπηρεσία περιγράφουν στη συνέχεια ότι ανέπτυξε εντονότερη συνδικαλιστική δράση. Τον Μάρτιο του 2014 ήταν εκ νέου υποψήφιος για το Δ.Σ. του Σ.Υ.ΚΕ.Υ.Π., τον Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου έθεσε υποψηφιότητα για την εκλογή του στο δευτεροβάθμιο συνδικαλιστικό όργανο της ΕΥΠ (ΟΜΕ-ΕΥΠ), που από το Σεπτέμβρη του 2017 - όπως σας έχουμε πρώτοι εμείς αποκαλύψει - έχει διαλυθεί και έχει μπει σε εκκαθάριση, λόγω οικονομικών ατασθαλιών, ενώ εξελέγη και στο Υπηρεσιακό Συμβούλιο της ΕΥΠ, η θητεία του οποίου ξεκίνησε την 1η Ιανουαρίου 2015 συμμετέχοντας μάλιστα, σε πολύ κρίσιμες συνεδριάσεις. «Οι εκπρόσωποι των εργαζομένων στο Υπηρεσιακό Συμβούλιο, σε συνεργασία με τον σύλλογό μας, θα στηρίξουν με υπευθυνότητα, σοβαρότητα αγωνιστική διάθεση και μαχητικότητα όλους τους εργαζομένους (ιδιαίτερα τους νέους υπαλλήλους) απέναντι σε τυχόν αυθαιρεσίες και αδικίες», ανέφερε ο “Νικήτας” σε παλαιότερη ανοιχτή επιστολή του προς τους υπαλλήλους της Υπηρεσίας. Η ίδια ανακοίνωση ξεκινούσε με τη διαπίστωση ότι «η πατρίδα βρίσκεται στη δίνη ενός άτυπου οικονομικού πολέμου, κατά τον οποίο κυριαρχικά δικαιώματα εκχωρούνται και αντεργατικοί νόμοι δημιουργούν ένα ζοφερό κλίμα για το μέλλον των συντάξεων και της μισθωτής εργασίας». Ο “Νικήτας” λοιπόν, όχι μόνο δεν τέθηκε στο περιθώριο, όχι μόνο δεν τιμωρήθηκε αλλά επιβραβεύθηκε για τη “δράση” του… Βλέπετε για τους Πασοκο-Συριζαίους αυτά είναι βραβεία και όχι παρανομίες…

Αποκαλύψεις, αποκαλύψεις…

Αξίζει στο σημείο αυτό, να αναφέρουμε τι έγραφε ο έγκριτος δημοσιογράφος - ερευνητής κ. Αλέξανδρος Στεφανόπουλος στην μεγάλη και συγκλονιστική έρευνά του για την ΕΥΠ. «Θέλετε άλλο παράδειγμα; Η υπόθεση με τον Βασίλειο Δρακακάκη, σε βάρος του οποίου ασκήθηκε από την Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών δίωξη για το αδίκημα της δουλεμπορίας. Την κατηγορία αυτή η Υπηρεσία την εκτίμησε προφανώς ως ήσσονος σημασίας, που μάλλον δεν διαταράσσει τη λειτουργία της και δεν θίγει το κύρος της, αφού όχι μόνο ο υπάλληλος δεν τέθηκε σε αργία, αλλά συμμετέχει και ως τακτικό μέλος στο υπηρεσιακό - πειθαρχικό συμβούλιο των πολιτικών υπαλλήλων της Ε.Υ.Π.! Συμμετείχε μάλιστα και στη συνεδρίαση της 4ης Ιανουαρίου 2016, κατά την οποία εκδόθηκε η απόφαση για τον Κώστα Αγγελάκη, ψηφίζοντας υπέρ της επιβολής σε βάρος του της πειθαρχικής ποινής της οριστικής παύσης, αναγκάζοντας τον Κώστα Αγγελάκη να προσβάλει και αυτήν την παράνομη απόφαση στο ΣτΕ.»!

Στο φύλλο της Ελεύθερης Ώρας της Δευτέρας, συνεχίζουμε το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ…

* O Παναγιώτης Αποστόλου είναι επικεφαλής της “Ελλήνων Πολιτείας”
Επικοινωνία με τον συντάκτη egerssi@otenet.gr
www.egerssi.gr
Κατηγορία: , ,

Σταύρος Λάλας - Ο άνθρωπος που μας θύμισε πως πρέπει να είναι οι Έλληνες

0


«Εμείς οι Έλληνες πρέπει να είμαστε αγαπημένοι και περήφανοι»

Της Μαρίας Σταματιάδου

Έφτασα στην Χρυσούπολη της Καβάλας στις 11.30 το πρωί, όπως είχαμε συμφωνήσει. Ο κύριος Σταύρος Λάλας με περίμενε στο καθορισμένο σημείο. Ψιλόβρεχε. Με υποδέχτηκε απλά και εγκάρδια. Κατευθυνθήκαμε προς το φροντιστήριο αγγλικών της γυναίκας του, Μαρίας Λάλα, η οποία μας περίμενε. Από εκεί, κατευθυνθήκαμε και οι τρεις σ’ ένα κοντινό, ήσυχο καφέ-μπαρ, για να συζητήσουμε. Στον δρόμο όλοι τού εξέφραζαν κάτι από αγάπη, θαυμασμό, περηφάνια που τον έχουν στον τόπο τους.

Η παρουσία της Μαρίας Λάλα, διακριτική αλλά και ισχυρή, πλούτιζε ιδιαίτερα την συζήτηση. Όχι, δεν πρόκειται για μια απλή συνέντευξη ή συζήτηση. Πρόκειται για επικοινωνία, για κατάθεση ψυχής, για αμεσότητα. Με εντυπωσίασε ιδιαίτερα η ιδιότυπη εσωτερική δύναμη αυτών των ανθρώπων, που φαίνεται να παραμένει ανεξάντλητη…

• Κύριε Λάλα, μόλις φθάσατε στην Ελλάδα, με τα πρώτα λόγια σας, εκφράσατε το παράπονο (μαζί και την διαπίστωση) ότι εμείς οι Έλληνες δεν είμαστε ενωμένοι.
Σταύρος Λάλας: Ναι, οφείλουμε να είμαστε αγαπημένοι. Να αφήσουμε τα κόμματα πίσω και να βάλουμε το κράτος μπροστά.

• Και πώς το διαπιστώσατε αυτό τόσο σύντομα; Στην Ελλάδα ήρθατε μόλις πριν από λίγες μέρες…
Σ.Λ. Κυρίως από τον φανατισμό στα κόμματα. Αυτό φαίνεται από τις ειδήσεις, από τα πρωινά προγράμματα… Δεν μιλάω για τους πολιτικούς. Βλέπουμε ο ένας να βάζει φωνές στον άλλον, να «διώχνει» τον άλλον για να πάρει τη σειρά του… Θέλω να τονίσω το εξής: Ο εγωισμός πρέπει να πάει πίσω. Άμα δεν ξέρεις κάτι, δεν το λες, πρέπει να κάνεις πίσω. Άμα νομίζεις πως το ξέρεις, να το λες. Πρέπει να είμαστε πιο ταπεινοί, πιο αγαπημένοι μεταξύ μας, όπως παλιά, ο ένας να βοηθάει τον άλλον. Αυτό πιστεύω.

• Πάλι μόλις ήρθατε, είπατε ότι δεν μετανιώσατε καθόλου για ό,τι κάνατε
Σ.Λ. Ναι, δεν μετάνιωσα καθόλου…

• Τώρα που γνωρίζετε την ταλαιπωρία, που την έχετε βιώσει κι εσείς και η οικογένειά σας, μετά από την γνώση λοιπόν αυτή θα ξανακάνατε την ίδια κίνηση; Θα κάνατε τις ίδιες επιλογές;
Σ.Λ. (με έμφαση) Ναι, βεβαίως!

• Τι είναι αυτό που σας κρατάει με τέτοιον δυναμισμό; Αυτό το ακούμε πολύ σπάνια πλέον από Έλληνες. Σε σημείο μάλιστα που να μας ακούγεται εξωγήινο.
Σ.Λ. Κοίτα Μαρία, αν δεν στηρίξουμε τον εαυτό μας, αν δεν στηρίξει ο ένας τον άλλον, αν μεταξύ μας δεν βοηθιόμαστε, τότε καταστραφήκαμε. Αυτό που είδα ότι έπρεπε να το κάνω, θα το έκανα ξανά. Γιατί; Γιατί η θρησκεία είναι οδηγός, όταν προτρέπει για αγάπη μεταξύ μας. Δίχως την γλώσσα μας, την θρησκεία μας, τον πολιτισμό μας, τον στρατό μας, την αστυνομία και την αγάπη μεταξύ μας, χαθήκαμε! Το λέω και το τονίζω αυτό.

• Ας πάμε λίγο στα παλιά, στην «κακή» εποχή: Ο Εισαγγελέας που σας είχε δικάσει μιλούσε συνέχεια για χρήματα. Ισχυριζόταν ότι όλο εκείνο το κάνατε για τα χρήματα, και όχι για την πατρίδα. Τι θα είχατε να πείτε σ’ αυτόν τον άνθρωπο τώρα;
Σ.Λ. Θέλω να πω ότι αυτό είναι εντελώς λάθος. Όποιος θέλει να μάθει αν έχω χρήματα, ας έρθει στο σπίτι μου, να δει πού μένουμε, πώς ζούμε… Εγώ ήρθα από την Αμερική με δυο βαλίτσες στο χέρι. Με τα ρούχα μου, τίποτε άλλο. Κι αυτά τα μάζεψα στην Αμερική, σε 28 μήνες.

• Εννοώ όλα αυτά που κάνατε πριν σας συλλάβουν… Τα κάνατε για χρήματα;
Σ.Λ. Δεν είχα λόγο για να κάνω κάτι τέτοιο. Είχα καλή δουλειά, ήμουν σε καλή υπηρεσία, πληρωνόμουν καλά, είχα ζωή χαρισάμενη. Δεν είχα ανάγκη από χρήματα, ώστε να επηρεαστώ από αυτό… Έχω να πω στον Εισαγγελέα ότι κάνει εξ ολοκλήρου λάθος. Κοροϊδεύει τον εαυτό του.
Παρεμβαίνει ήρεμα, αλλά και με πίκρα, η σύζυγός του Μαρία: Ναι, κοροϊδεύει τον εαυτό του, ή κρίνει εξ ιδίων τα αλλότρια. Ίσως αυτός αν το έκανε, να το έκανε για τα λεφτά. Ο Σταύρος έκανε μια τέτοια θυσία από ενδιαφέρον και αγάπη για την πατρίδα του. Ίσως ο Εισαγγελέας να ενδιαφέρεται πιο πολύ για την θέση του. Ο Σταύρος ενδιαφέρεται περισσότερο για την πατρίδα παρά για την θέση του. Υπάρχουν και τέτοιοι άνθρωποι, που αυτοί, σαν τον Εισαγγελέα, ούτε μπορούν διανοηθούν ότι υπάρχουν.

• Και σήμερα στην Ελλάδα, οι πιο πολλοί δεν μπορούμε να διανοηθούμε κάτι τέτοιο. Θα ήθελα να το σχολιάσουμε αυτό για λίγο… Συνείδηση ελληνική, πατριωτική, ούτε το σχολείο δίνει, ούτε η οικογένεια… Εσείς, με αυτά που λέτε τώρα είστε φαινόμενο, ενώ θα έπρεπε η στάση σας να ήταν φυσιολογική για κάθε Έλληνα, να ήταν αυτονόητη. Εσείς όμως τώρα είστε φαινόμενο.
Ο Σταύρος Λάλας δεν θέλει να σχολιάσει την παρατήρησή μου. Παρεμβαίνει η σύζυγός του: Είναι «φαινόμενο» γιατί μεγάλωσε με πολύ καλούς Έλληνες γονείς, οι οποίοι του δίδαξαν να αγαπάει την πατρίδα του και να κρατάει την ταυτότητά του. Εμάς δεν μας έμαθαν από το σπίτι μας ότι πρέπει να κρατάμε την ταυτότητά μας ως Έλληνες. Αυτός είναι ο κίνδυνος που διατρέχει η Ελλάδα αυτήν την στιγμή. Ας αναρωτηθούμε: Είμαστε Έλληνες; Και από πού φαίνεται αυτό; Πρώτα-πρώτα, αυτά που βλέπουμε στις τηλεοράσεις δεν έχουν καμία σχέση με το ελληνικό ήθος και τις ελληνικές Αρχές. Το ήθος και το ύφος που έλεγαν οι αρχαίοι δεν υπάρχει. Αυτό πρέπει να ψάξουμε να βρούμε. Ανεξάρτητα από το τι διδάσκονται τα παιδιά στα σχολεία, σκεφτείτε πόσα χρήματα δίνουμε σε φροντιστήρια και πάλι δεν μορφώνονται! Τι ποιότητα παιδείας έχουμε; Δηλαδή θα γίνω υπερβολική αν πω ότι με ανησυχεί; Επίσης, έχουμε εξωτερική πολιτική; Έχουμε μια γραμμή ως έθνος; Κρατάμε αυτά που κληρονομήσαμε από τους δικούς μας ανθρώπους; Είναι ντροπή να λέμε ότι ο Σταύρος είναι φαινόμενο. Θα έπρεπε να υπάρχουν κι άλλοι.

• Μα αυτό έπρεπε να είναι το φυσιολογικό
Παρεμβαίνει κάποιος που τυχαία περνούσε μπροστά από το τραπέζι και στιγμιαία άκουσε την συζήτησή μας: Δέκα εκατομμύρια Σταύροι θα έπρεπε να υπάρχουν στην Ελλάδα.
Σ.Λ. Μα αυτά είναι αυτονόητα και φανερά πράγματα. Σε όλα τα κράτη, και στην Αμερική ακόμη, που τα πράγματα είναι ελεύθερα, κρατάνε σημαίες, έχουνε υπερηφάνεια. Κι εμείς που δώσαμε το φως στην Ευρώπη, σε όλο τον δυτικό κόσμο, εμείς που σταματήσαμε τον Ξέρξη και τον στρατό του (θα έπαιρναν όλη την Ευρώπη), εμείς λοιπόν πρέπει να είμαστε πολύ περισσότερο περήφανοι. Εμείς που πολεμήσαμε τους Γερμανούς, τους Ιταλούς, χωρίς όπλα… Ένας στρατιώτης δικός μας αναλογούσε σε δέκα δικούς τους. Κι όμως, στην Κρήτη ο απολογισμός ήταν 89% τραυματίες στον πιο καλό στρατό. Πρέπει να είμαστε περήφανοι.
Μαρία Λάλα: Και κάποιοι μας κλέβουν την περηφάνια…
Σ.Λ. Άκουσα και για κάποια βιβλία που γράφτηκαν και δεν είχαν μέσα την καταστροφή της Σμύρνης… Αυτά είναι ψέμματα. Πρέπει να γράψουμε αυτό που έγινε, όπως έγινε. Η αλήθεια οφείλει να λέγεται.

• Και ποιος θα μας τα δείξει πλέον αυτά; Από τα σχολεία απελπιστήκαμε, από άλλους χώρους απελπιστήκαμε… Τι μπορούμε να περιμένουμε;
Μαρία Λάλα: Αυτοί που έχουν την δύναμη και την εξουσία για κάτι τέτοιο, αυτοί πρέπει να δράσουν.
Σ.Λ. (με ιδιαίτερη έμφαση) Είμαστε αυτοί που είμαστε! Αυτό να καταλάβουμε! Τελείωσε!

• Το οποίο είναι και πάρα πολύ ωραίο…
Μαρία Λάλα: Επίσης, να προσέχουμε, να μην τρώμε φιλτραρισμένα πράγματα! Να βλέπουμε από ποιες διαδικασίες περνάνε και για ποιον λόγο.

• Να ρωτήσω αν κατά την διάρκεια της δίκης σάς συμπαραστάθηκε το ελληνικό κράτος, ως κράτος;
Η Μαρία Λάλα γελάει πικρά.
Σ.Λ. Ναι, όσο μπορούσε… Ήταν βλέπεις και το θέμα της υπηκοότητος. Είχα αμερικανική υπηκοότητα…

• Για παράδειγμα, το ελληνικό κράτος πλήρωσε τον δικηγόρο σας κατά την δίκη;
Σ.Λ. Τον δικηγόρο όχι, σ’ αυτόν δεν έδωσε τίποτε. Εκτός όμως από αυτό, έκανε ό,τι μπορούσε. Εφόσον εγώ είχα αμερικάνικη υπηκοότητα, δεν μπορούσαν αυτοί να έρθουν σε ξένο κράτος, να παρέμβουν και να με υποστηρίξουν από αυτήν την πλευρά. Ό,τι μπορούσαν έκαναν. Το κακό είναι ότι δεν μπορούσαν…
Μαρία Λάλα: Ίσως έπρεπε να πουν ότι είναι ελληνόφιλος ο άνθρωπος, και μόνον γι’ αυτό να έκαναν κάτι…

• Στο κάτω-κάτω, αυτοί από το 1977 έπαιρναν στοιχεία από εσάς…
Μαρία Λάλα: Και στο κάτω-κάτω, είναι ελληνόφιλος, δεν είναι π.χ. ρωσόφιλος… Δεν πρόσκειται σε μία χώρα από την απέναντι πλευρά. Δεν δούλεψε για καμμία χώρα που βρίσκεται στο άλλο στρατόπεδο.

• Ρητορική ερώτηση: Πιστεύετε ότι ξέρουν την λέξη ντροπή οι πολιτικοί;
Μαρία Λάλα: Όχι, δεν την ξέρουν! Κάθονται σε μια καρέκλα και βολεύονται. Φοβηθήκανε… Από φόβο το κάνανε, αυτός ο τρομερός φόβος! Είναι δυνατόν να το έκαναν από άγνοια; Ξέρουν τι αντιπροσωπεύουν εκείνοι εκεί πάνω; Έχουν καταλάβει τι τους δώσαμε εμείς, ο Ελληνικός λαός;

• Το κακό είναι ότι κι εμείς δεν καταλάβαμε πολλά πράγματα και τους ψηφίζουμε συνεχώς…
Μαρία Λάλα: Θέλω να διευκρινίσω ότι δεν μιλάω για κάποιον προσωπικά, δεν αντιπαρατίθεμαι σε κανέναν, απλώς, η υπόθεση αυτή με έκανε να σκεφτώ, ως Ελληνίδα που είμαι, ότι δεν υπάρχει πια τίποτε ελληνικό, ότι μόνο σκουπίδια πλέον μας ταΐζουν. Δεν υπάρχει κανένας σεβασμός σε καμμία αξία. Δεν υπάρχει εξωτερική πολιτική, για τα παιδιά δεν υπάρχει κανένα όνειρο, όλοι θέλουν να μπουν στο δημόσιο, ή αν έχουν δουλειά να μην την χάσουν, να κάνουν κάτι για να βολευτούνε και να σταματήσουν να σκέφτονται. Η σκέψη πού είναι;

• Κύριε Λάλα, κάπου διάβασα ότι συνεργαστήκατε με τους Αμερικάνους, γι’ αυτό γλιτώσατε τα ισόβια. Αυτό πώς το σχολιάζετε;
Σ.Λ. Γλίτωσα τα ισόβια γιατί είχα πολύ καλό δικηγόρο και με βοήθησε. Ήταν άξιος δικηγόρος και απέδειξε πως αυτά τα χαρτιά τα απόρρητα δεν ζημιώσανε την Αμερική, δεν κινδύνευσε η ασφάλεια και η άμυνα της Αμερικής. Επίσης, απέδειξε ότι δεν κινδύνευσε κανένας Αμερικανός πολίτης. Επρόκειτο αποκλειστικά για τα ελληνικά συμφέροντα. Γι’ αυτό και δεν πήγα ισόβια.

• Σκεφτήκατε ποτέ να πολιτευτείτε;
Σ.Λ. (γέλια) Όχι βέβαια, ποτέ…

• Μετά από τόσα χρόνια αγώνα, και πριν από την σύλληψη και μετά από αυτήν, δεν έχετε κουραστεί; Δεν νιώθετε και απογοητευμένος; Συνεχίζετε να έχετε την ίδια ορμή όπως τότε;
Σ.Λ. Ακριβώς όπως πριν! Όταν είπα ότι δεν έχω μετανιώσει για τίποτα, το εννοούσα. Το μόνο που με πειράζει είναι ότι η γυναίκα μου δουλεύει πάρα πολλές ώρες και δεν μπορώ να την δω. Δουλεύει σαν σκλάβος.

• Έγινε σε εσάς προσωπικά από το ελληνικό κράτος κάποια πρόταση για εργασία;
Σ.Λ. Τοπικά έχει γίνει. Θα πάω στην Αθήνα και από κει και πέρα θα δούμε. Μέχρι τώρα φαίνονται όλα καλά, αλλά αν πάω στην Αθήνα θα δούμε.

• Να σας θέσω τώρα ένα «ανάποδο» ερώτημα: Αν το ίδιο που κάνατε εσείς για την πατρίδα, το έκανε ένας Αμερικανός, για την Αμερική, και είχε ανάλογες συνέπειες, πώς θα το βλέπατε;
Σ.Λ. Η Αμερική έχει δύναμη. Δεν είναι Ελλάδα. Ο Αμερικανός έχει τρομερή δύναμη και μπορεί να κάνει πολλά πράγματα, που δεν μπορεί να τα κάνει η Ελλάδα.

• Δηλαδή, τον Αμερικανό θα τον κάλυπτε το κράτος του ενώ εμάς δεν μας καλύπτει;
Σ.Λ. Ο Αμερικανός έχει λεφτά, στρατό και δύναμη. Μπορεί να καλυφθεί πιο καλά, σε σχέση με μία χώρα σαν την Ελλάδα.

• Οπότε, δεν θα υπήρχε περίπτωση Αμερικανού σαν την δική σας;
Σ.Λ. Ακριβώς. Η Αμερική έχει πιο πολλές δυνατότητες, και δύναμη πολιτική, οικονομική και στρατιωτική. Αυτό το ξέρει όλος ο κόσμος.

• Οπότε, και σε ατομικό επίπεδο δεν μπορούμε να καλύψουμε σχεδόν τίποτα… Πείτε μου σας παρακαλώ, πριν την σύλληψή σας πιστεύετε ότι κάποιοι «μιλούσαν» λίγο «περισσότερο» ή έγινε κάτι σκόπιμα;
Σ.Λ. Άκου Μαρία, έχω ακούσει πολλά σενάρια, δεν ξέρω. Ο καθένας λέει την γνώμη του. Μπορεί να έγιναν πράγματα πολλά, αλλά δεν μπορούμε να είμαστε 100% σίγουροι για τίποτε.

• Θέλετε να ερευνηθεί αυτό; Και στο κάτω-κάτω να μάθουμε τι έγινε…
Μαρία Λάλα: Θα γίνει αυτό Μαρία!
Σ.Λ. Θα γίνει κι αυτό κάποια στιγμή. Εγώ πάντως λέω ότι όποιος το έκανε θα το βρει από τον Θεό.
Μαρία Λάλα: Θα το βγάλει στην επιφάνεια ο ίδιος ο Θεός. Όπως για παράδειγμα σήμερα είσαι εσύ εδώ και δεν ξέρουμε τι μπορεί να βγει από αυτήν την συνάντηση, έτσι ο Θεός θα τα αποκαλύψει. Ακόμη κι εμείς να μην θέλαμε να μάθουμε την αλήθεια, υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που θέλουν να την βρουν.

• Μιλήστε μας κύριε Λάλα για τα τελευταία χρόνια στην Αμερική, τα οποία άκουσα ότι ήταν πολύ δύσκολα βιοποριστικά, και για τα χρόνια της οικογένειάς σας εδώ.
Σ.Λ. Η γυναίκα μου τράβηξε όλο το ζόρι, όλη την ταλαιπωρία εδώ. Έχουμε το μεγάλο μας παιδί με ειδικές ανάγκες, η μητέρα της δεν βλέπει καλά, το σπίτι μας είναι παλιό, το ένα δωμάτιο κρύο, το άλλο ζεστό… Η γυναίκα μου είναι ήρωας. Είμαι περήφανος γι’ αυτήν. Ηθική, καλή Χριστιανή και πιστεύει στην οικογένεια, στην πατρίδα, στην θρησκεία… Αυτή τράβηξε την μπόρα, όχι εγώ. Με δύο παιδιά, τράβηξε πολλά τόσα χρόνια, αλλά στάθηκε καλός στρατηγός, καλός καπετάνιος. Είμαι πολύ περήφανος για την γυναίκα μου.

• Κι εκείνη για σας πρέπει να είναι πολύ περήφανη.
Μαρία Λάλα: Φυσικά!
Σ.Λ. Εγώ δεν έκανα τίποτα, η γυναίκα μου είναι ηρωίδα… Και κάθε Ελληνίδα που μεγαλώνει οικογένεια.

• Η ζωή σας εκεί πώς ήτανε το τελευταίο διάστημα;
Σ.Λ. Ήταν δύσκολη, είχε πολλούς περιορισμούς, εισόδημα καλό δεν είχαμε. Ασφάλεια δεν είχα, δεν μπορούσα να πάω σε γιατρό, σε οδοντίατρο… Ο αδερφός μου όμως με βοήθησε πάρα πολύ, στάθηκε πολύ κοντά μου.

• Η ομογένεια εκεί;
Σ.Λ. Ε, όχι ιδιαίτερα… Όσο μπορούσε. Οι ισχυροί όχι, μόνον οι καθημερινοί άνθρωποι. Υπάρχουν πολλοί απλοί άνθρωποι, που είναι Έλληνες και στο όνομα και στην καρδιά.
Μαρία Λάλα: Ξέρετε, δεν είναι το οικονομικό ζήτημα, αυτό είναι το λιγότερο. Όταν έφυγε ο Σταύρος εγώ ήμουν έγκυος σε ένα παιδί που έχασα, είχα την μητέρα μου κατάκοιτη, τον Γιαννάκη με ειδικές ανάγκες… και ένα σπίτι που είχα δικό μου το οποίο θα πουλούσα για να πήγαινα στην Αμερική. Ο Θεός με φύλαξε και δεν πήγα. Σκέφτηκα και ήρθα εδώ, στην Μακεδονία, από όπου κατάγομαι. Έπρεπε κάποιος να μας πει τι να κάνουμε: Να πάμε στην Αμερική, να μην πάμε στην Αμερική, να επικοινωνήσουμε με τον Σταύρο ή όχι; Με ποιον τρόπο; Δεν υπήρχε κανείς να μας πει τίποτα. Ξέρεις, είναι η αδιαφορία που μας πληγώνει πιο πολύ από οτιδήποτε άλλο!
Τελικά άρχισα να δουλεύω, να διδάσκω αγγλικά, αλλά έξω από εδώ, στον νομό Ροδόπης. Εδώ δεν μου έδινε κανένας δουλειά, με αντιμετώπιζαν με καχυποψία, φοβόταν οι άνθρωποι με τόσα που είχαν ακούσει. Ο κόσμος φοβόταν μην μπλέξει με τις μυστικές υπηρεσίες… Να πούμε βέβαια ότι η υπόθεση του Σταύρου δεν είχε βγει στα κρατικά κανάλια ποτέ… Μόνο στον ΑΝΤ1, το MEGA, στα μεγάλα ιδιωτικά. Ο κόσμος δεν ήξερε τι είχε γίνει. Και η κυβέρνηση αισθάνθηκε αμηχανία τότε, δεν ήξερε πώς να αντιδράσει. Δεν είχαν πει ότι ο Σταύρος έκανε κάτι κακό, είπαν απλώς ότι δεν τον γνωρίζουνε.
Πιστεύω ότι δεν μπορούσα να κάνω τίποτα για τον Σταύρο, απολύτως τίποτα. Ευτυχώς, είχε τον αδερφό του εκεί, είχε κι έναν καλό δικηγόρο, του οφείλουμε πολλά γιατί έκανε καλή δουλειά, και γι’ αυτό είναι σήμερα μαζί μας και ο Σταύρος. Ο Σταύρος θα μπορούσε να μην είναι μαζί μας τώρα και να είχε πάει ισόβια. Να πούμε επίσης ότι αν δεν ψάχνανε κάποιοι, όπως ο Παπαχελάς, κάποιοι καλοί δημοσιογράφοι, δεν θα έβγαινε τίποτε στο φως.
Σ.Λ. Ο Παπαχελάς έπαιξε πολύ σπουδαίο ρόλο. Ήταν αρχικά μαζί του και ένας άλλος δημοσιογράφος, ο Μπαξεβάνης.
Μαρία Λάλα: Χωρίς αυτόν δεν θα μάθαινε ποτέ κανένας ότι υπάρχει ένας Έλληνας που έκανε τόσα πολλά γι΄ αυτόν τον τόπο, που το έλεγε η καρδιά του… Από την πρώτη μέρα που πιάσανε τον Σταύρο, ο Παπαχελάς έλεγε ότι αυτός ο άνθρωπος είναι μόνος του… Και αναρωτιέμαι: Πώς αυτοί οι πολιτικοί κοιμούνταν το βράδυ;
Σ.Λ. Εδώ στην Ελλάδα, κανένας δεν παίρνει ευθύνες, κανένας δεν «πληρώνει». Στην Ελλάδα, τα πράγματα πρέπει να γίνουν λίγο πιο σοβαρά, πιο αυστηρά, για να κάνουμε αυτό που είναι σωστό. Καθένας κάνει ό,τι θέλει. Αυτό είναι καταστροφή. Η Ελλάδα έχει πολιτισμό, έχει δημοκρατία. Και φθάσαμε να βγαίνει ο άλλος και να καίει αυτοκίνητα μέσα στον δρόμο… Εντάξει, κάνε μια διαμαρτυρία αν θέλεις, αλλά μην καις του άλλου την περιουσία, του άλλου τα πράγματα. Σε όποιο κράτος κι αν συμβεί αυτό, η αστυνομία τους μαζεύει και κάθονται μέσα στην φυλακή.
Μαρία Λάλα: Έχουν εγκαταλειφθεί θεσμοί και νόμοι. Μετά πώς μπορούμε να μιλάμε για Αρχές; Πώς μπορούμε να μιλάμε για έλεος; Σ’ αυτήν την κατάσταση, ούτε έλεος μπορεί να υπάρχει.

• Εμένα μου κάνει εντύπωση το ότι ενώ προδοθήκατε, εγκαταλειφθήκατε, υποφέρατε, υπάρχει μέσα σας μεγάλη δύναμη και ζωντάνια… Αυτό που «κρατάει» ακόμα μέσα σας τι είναι τελικά;
Σ.Λ. Αυτό που με κρατάει είναι οι Αρχές που έχω από τον πατέρα μου και την μητέρα μου, η θρησκεία, η πατρίδα…

• Πώς μπορείτε να μιλάτε για την πατρίδα με αγάπη, εφόσον από την πατρίδα δεν είδατε παρά μόνον αρνητικά πράγματα.
Σ.Λ. Δεν φταίει η πατρίδα, εμείς οι άνθρωποι φταίμε. Είναι εύκολο Μαρία να κατηγορείς, δύσκολο είναι να βοηθήσεις.
Μαρία Λάλα: Εμείς δεν μπαίνουμε στην λογική τού ποιος φταίει. Πιστεύουμε ότι ο Θεός τα βλέπει όλα και κρίνει. Αυτός που φταίει, να το καταλάβει και να βελτιωθεί. Εμείς πλέον βλέπουμε μπροστά…

• Πολύ αισιόδοξοι είστε, μ’ αρέσει αυτό… Βλέποντας τώρα τις εξελίξεις παγκοσμίως και στα Βαλκάνια, ποιο ρόλο βλέπετε να παίζει η Ελλάδα; Πώς τα κρίνετε όλα αυτά; Απαντήστε μου από τα στοιχεία που έχετε προσλάβει όσο είστε έξω.
Σ.Λ. (αποφεύγει να απαντήσει άμεσα) Πρέπει ο κόσμος να προσέχει, να σέβεται την γη που πατάει, να μην είναι σπάταλος, να προσέχει το περιβάλλον, π.χ. τα σκουπίδια, απλά πράγματα. Αν καταστραφεί το περιβάλλον θα καταστραφούμε κι εμείς.

• Η Ελλάδα τι ρόλο μπορεί να παίξει;
Σ.Λ. Η Ελλάδα μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο, γιατί είναι ένα σημαντικό κλειδί. Οικονομία έχουμε, δημοκρατία έχουμε, είμαστε στο ΝΑΤΟ, στην Ε.Ε., πρέπει να υποστηρίξουμε τα συμφέροντά μας.

• Τα υποστηρίζουμε;
Σ.Λ. Δεν ξέρω, τώρα ήρθα στην Ελλάδα… Πιστεύω όμως ότι μέσα στα κόμματα, όσο κι αν έχουνε διαφορές μεταξύ τους, υπάρχουν αρκετοί έξυπνοι άνθρωποι ώστε να συμφιλιωθούν και να πάρουν μιαν απόφαση, για το τι πρέπει να γίνει.

• Αυτό δεν το έχουμε δει τόσα χρόνια… Ούτε την εξυπνάδα, ούτε την συμφιλίωση… Ας «φύγουμε» όμως από τα κόμματα κι ας πάμε σε κάτι πιο προσωπικό και ανθρώπινο. Θέλω να μου περιγράψετε το κλίμα, την ατμόσφαιρα, από την ώρα που μάθατε ότι σε μερικές ώρες θα δείτε την οικογένειά σας. Επίσης, μιλήστε μου γι’ αυτό που ζείτε από τότε μέχρι τώρα.
Σ.Λ. Ήθελα να μπω στο αεροπλάνο και να έρθω όσο πιο γρήγορα μπορούσα. Μακάρι να μπορούσα να πετάξω εγώ ο ίδιος και να έρθω αμέσως εδώ! Μακάρι να ήμουν εδώ σε ένα δευτερόλεπτο. Κάθε 10 λεπτά μέσα στο αεροπλάνο κοίταζα την ώρα… Μόλις κατέβηκα, έκανα τον σταυρό μου.

• Και τώρα, αυτές τις λίγες που είστε εδώ;
Σ.Λ. Είναι πολύ όμορφα, ο κόσμος είναι καλός, πρόσχαρος, πατριωτικός, ζεστός, επουλώνει πληγές…

• Μπορείτε να αφήσετε πίσω όλα αυτά τα χρόνια; Γίνεται;
Σ.Λ. Το έχουμε κάνει ήδη. Τα αφήσαμε όλα πίσω… Η αγάπη είναι το μεγαλύτερο βάλσαμο. Έχω καλή γυναίκα κι έναν καλό φίλο στον Καναδά, Μιχάλης Κυπριανού λέγεται. Αυτός βοήθησε πολύ στην Κύπρο, πρόκειται για πολύ καλό παλικάρι. Οι Κύπριοι γενικά με βοηθήσανε πάρα πολύ. Αυτός ερχόταν κάθε Χριστούγεννα και Πάσχα στην φυλακή, μου έκανε τα χαρτιά στο ελληνικό προξενείο στην Νέα Υόρκη, έκανε εκπομπή με τον κύριο Παπαχελά για το θέμα μου, μού έδινε λεφτά στην φυλακή, είναι καλός πατριώτης. Αυτός «έσπρωξε χαρτιά» και έτρεξε στα ελληνικά προξενεία για να με βοηθήσει.

• Αυτήν την δύναμη που βλέπω συνεχώς πάνω σας, από πού την αντλείτε; Αυτή με εντυπωσιάζει πραγματικά...
Σ.Λ. Δύναμη είναι οι Αρχές που πήραμε από τους γονείς μας, η θρησκεία μας…

• Σήμερα όλως η κατάσταση είναι διαφορετική. Για παράδειγμα, ακούσατε κάτι σχετικό με τα σχολικά βιβλία; Είχαμε μεγάλες φασαρίες εδώ με αυτά.
Σ.Λ. Ναι, άκουσα. Αυτά τα πράγματα δεν επιτρέπονται. Όποιοι το πρότειναν αυτό πρέπει να ντρέπονται. Αρνούνται την αλήθεια και πρέπει αυτό να σταματήσει. Δεν λέμε να έχουμε μίσος. Μίσος να μην έχουμε με κανέναν και για κανέναν. Με όλες οι χώρες πρέπει να έχουμε αδελφικές και καλές σχέσεις. Η αλήθεια όμως πρέπει να λέγεται. Και από κει και πέρα κοιτάμε το μέλλον. Δεν θέλουμε να έχουμε φασαρίες με κανέναν.

• Η ιστορία γιατί έχει τόση σημασία κατά την γνώμη σας; Σας το ρωτώ αυτό, γιατί σήμερα υπάρχει στην Ελλάδα ένα ρεύμα –όχι μεγάλο– που λέει ότι η ιστορία πρέπει να καταργηθεί γιατί εξάπτει τα μίση και τα κατώτερα ένστικτα.
Σ.Λ. Να καταργηθούν αυτοί που τα λένε! Άκου Μαρία, στην Αμερική είχε για πολλά χρόνια εμφύλιο, Βόρειοι και Νότιοι. Σκοτωθήκανε τόσοι… Η ιστορία είναι εικόνα του παρελθόντος. Πρέπει να την διαβάζουμε για να την γνωρίζουμε. Όχι να την διαιωνίζουμε. Ό,τι έγινε, έγινε. Δεν μπορούμε όμως να αρνούμαστε την αλήθεια. Δεν σημαίνει ότι όταν γνωρίζουμε την αλήθεια είμαστε φανατικοί…
Μαρία Λάλα: Το θέμα είναι γιατί την αλλάζουνε την ιστορία. Καλύτερα να μας πουν ότι η ιστορία καταργείται, παρά να την αλλάξουν. Αλλοιώνουνε έτσι τις θυσίες των προγόνων μας. Καλύτερα να μην πούνε τίποτε. Μπορούμε όμως να αρνηθούμε τα γεγονότα; Μπορούμε να πούμε ότι οι Γερμανοί δεν σκότωσαν Εβραίους; Αλλά να πούμε και ότι η Ελλάδα έπρεπε να διεκδικήσει από τους Γερμανούς τις πολεμικές αποζημιώσεις που δικαιούται.
Σ.Λ. Η Ελλάδα έπρεπε να πάρει την μεγαλύτερη αποζημίωση από όλους!
Μαρία Λάλα: Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να έχουμε έχθρα με τους Γερμανούς για πάντα. Αυτά πρέπει με την βοήθεια του Θεού πάντα να τα ξεπεράσουμε.

• Πέρα τώρα από όλα αυτά, εγώ αισθάνομαι ότι όλοι μας πρέπει να πούμε σε σας και στην οικογένειά σας μια μεγάλη συγγνώμη, που τόσα χρόνια καθόμασταν σπιτάκι μας, κανείς μας «δεν ήξερε» και «δεν έψαξε» να βρει… Η άγνοια δεν μας δικαιώνει. Πρέπει να πούμε μια μεγάλη συγγνώμη, και οργανωμένα, και ο καθένας ξεχωριστά, προσωπικά.
Σ.Λ. Δεν θέλω να μου πει κανένας συγγνώμη. Αυτό που θέλω είναι το πάθημα να γίνει μάθημα. Να κοιτάμε να είμαστε ενωμένοι και αγαπημένοι. Ο ένας να βοηθάει τον άλλον, όσο μπορούμε.

• Δεν θέλετε να βγει η αλήθεια στο φως;
Σ.Λ. Θα βγει η αλήθεια, θα βγει. Ο Θεός θα τα αποκαλύψει όλα. Κανένας δεν μπορεί να κρυφτεί πραγματικά.

• Πείτε μου σας παρακαλώ με πολύ λίγα λόγια, τι σημαίνει για σας Ελληνισμός;
Σημαίνει πρώτα-πρώτα την θρησκεία μας. Με λίγες λέξεις: Θρησκεία-Πατρίδα-Οικογένεια. Στην Αμερική ξέρετε τι γράφει πάνω στο δολλάριο; In God we Trust. Ο κόσμος εκεί πιστεύει, κρατάει την σημαία του, έχει τις Αρχές του…
(Ακούγοντάς τον αναρωτιέμαι πώς αφήσαμε εμείς εδώ στην Ελλάδα, να καταντήσουν «ταμπού» κάποιες λέξεις, που εκφράζουν αξίες και ιδανικά και τίποτε άλλο. Ο Σταύρος Λάλας τις χρησιμοποιεί με τέτοια φυσικότητα, που αυτόματα τις απεκδύει από κάθε μικρονοϊκό φανατισμό).

• Υπάρχει επίσης στην Ελλάδα ένα ρεύμα που υποστηρίζει ότι πρέπει να καταργηθούν οι παρελάσεις, γιατί κάνουν κακό στα παιδιά και εξάπτουν τον φανατισμό τους.
Σ.Λ. Αυτοί που τα λένε αυτά δεν ξέρουν τι λένε! Αυτοί να παραδώσουν την υπηκοότητα την ελληνική και να σηκωθούν να φύγουν από το κράτος. Αυτοί οι ίδιοι που τα λένε, αυτοί είναι φανατικοί.

• Για την κατάργηση των συμβόλων, που επίσης υποστηρίζουν;
Σ.Λ. Μαρία, πήγαινε σε όλον τον κόσμο και βρες μου ένα κράτος όπου λένε τέτοια πράγματα. Σε κάθε εθνική εορτή τα κράτη βγάζουν έξω τον στρατό τους, τους μαθητές τους, είναι περήφανο. Εμείς ειδικά πρέπει να είμαστε πολύ περισσότερο περήφανοι.
Κοιτάει με το καθαρό, σταθερό βλέμμα του. Μιλάει με ευθύτητα και ειλικρίνεια. Δεν σου αφήνει περιθώρια για μικροψυχίες και ολοκληρωτισμούς, ταπεινά συναισθήματα. Όταν έχεις την τύχη να βρεθείς με τέτοιους ανθρώπους συνειδητοποιείς ότι το αληθινό μεγαλείο κερδίζεται μόνον μέσα από τον αληθινό πόνο…
Τους ευχαρίστησα για τον χρόνο που μου διέθεσαν και έφυγα, κρατώντας την γεύση μιας δυσεύρετης αυθεντικότητας…

Η συνέντευξη είχε δοθεί στο περιοδικό το "Τρίτο Μάτι"
Κατηγορία: ,

ΛΟΥΤΡΑΚΙΩΤΙΚΟ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ 2018

0


Την Κυριακή 18 Φεβρουαρίου 2018, στο Λουτράκι, πραγματοποιήθηκε Μεγάλη Καρναβαλική Παρέλαση, ακολούθησε συναυλία με το συγκρότημα ONIRAMA και αναβίωσε το έθιμο της “Καύσης του Καρνάβαλου”, με ρίψη πυροτεχνημάτων.

Τσέτσι Τσάνκοβ
Φωτογράφος
Ανεξάρτητος Δημοσιογράφος-Φωτορεπόρτερ
Μέλος του Δ.Σ. της Ένωσης Ανταποκριτών Ελληνικού Τύπου Εξωτερικού
www.eaete.gr
tel.6937650867
email. phototsetsi@gmail.com
facebook.com/phototsetsi


































Κατηγορία: , ,

Greece and “Macedonia”

0



By Tassos Symeonides
RIEAS Academic Advisor

Ever since the dissolution of Yugoslavia, Greece has been entangled in the so-called “name issue” a.k.a the “Macedonian issue” a.k.a. the “Skopjan issue.” This “issue” revolves around the constitutional name of the former Yugoslav Republic of Macedonia; in a unilateral move, the “Skopjans” declared their independent state “Republic of Macedonia” as soon as Tito’s construct disintegrated in 1991. Greece took offense over this purely Greek name being “highjacked” by the former next-door communists – and, following that, the Balkans were never the same.

The new year 2018 appeared to energize a significant prospect of both Athens and Skopje moving to find a compromise solution. The fall of a nationalist administration in Skopje, and the presence of a leftist government in Athens, seemed to promise starting negotiations in a positive climate. Both sides made early statement vowing to “work together” in reaching a mutually acceptable agreement.

But, Balkans being Balkans, this modest hope appears flickering and almost extinguished. In Skopje, Prime Minister Zoran Zaev struggles with the remnants of the previous administration that include current negotiator Naumovski, who hastened to announce he is not prepared to compromise with Greece or the UN, for that matter.

“Skopjan” hardliners demand withdrawal from the UN-sponsored talks seconded by militant diaspora organizations. The militants fear that if a compromise is reached their “Macedonian” ethnic identity and language would become obsolete leaving the “Skopjans” orphans in a threatening world.

In Athens, PM Tsipras faces resistance inside his own SYRIZA party, not to mention the refusal of the powerful Church of Greece to “surrender” the name “Macedonia” to the “Skopjans.”

Popular opposition has also burgeoned quickly. On January 21, a major protest rally in Greece’s second largest city, Thessaloniki, capital of the Greek province of Macedonia, mobilized 90,000 (according to the police) or 500,000 (according to its organizers). The rally’s tone was combative and nationalistic; “pro-Skopjan” politicians, like Thessaloniki’s mayor Boutaris, were prominent by their absence. Similarly, Greek Macedonian diaspora organizations fan the fires of rejecting any compromise whatsoever with Skopje. Polls, meantime, show a commanding majority of Greeks rejects the use of “Macedonia” in any solution.
Is there a realistic way out of this conundrum? Unfortunately, the answer – any answer – at this moment in time is pessimistic.

Greece, by all estimates, has a procedural upper hand in the dispute. It has successfully blocked Skopje’s accession to NATO and any negotiations with the EU on potential membership of the bloc. NATO Secretary General Jens Stoltenberg, in an address to the FYR Macedonia parliament, announced that “There is no other way to join NATO until an acceptable solution on the name is found.”

But, at the same time, Athens can ill afford to clash with an American demand of expanding NATO membership in the Balkans, although there are still questions about the Trump administration’s commitment to NATO’s Balkan future. And Greece’s powers of persuasion in Europe, never particularly strong, have been eroded to near extinction as the country wallows in the German-induced “bailout” and austerity quagmire and its actions are those of a state of limited sovereignty.

Skopje is in no better condition. Its problems though are “structural,” and thus more serious, because of the presence of a powerful “Macedonian” irredentist component that aspires to a “Greater Macedonia” and issues maps that include Thessaloniki in this imaginary nationalistic construct.

FYR Macedonia is also home to a substantial Albanian minority that has little to no interest in the “name issue.” The Albanians have repeatedly and bloodily clashed with the Slavomacedonians. More recently, FYR Macedonia’s president, Gjorge Ivanov, vetoed a bill making Albanian the second official language of the country triggering bitter protests from the Albanian side. The Slavomacedonians fear collusion between the “Macedonian” Albanians and Albania’s nationalists next door – and look apprehensively at the example of Kosovo so dear to “Macedonian” Albanians.

The role of Brussels in all of this is unclear. The EU is not known for its unified pro-active approach to foreign policy; its role in the disintegration of Yugoslavia isn’t forgotten in the Balkans and EU envoys, reaching out to Balkan leaders, are treated cautiously.

Those few in Athens and Skopje, who perceive the two neighbors as natural partners rather than perpetual disputants, find only unwilling audiences in both countries. In Greece, the Slavophones of northern Greece fighting on the side of the communists, during the latter’s insurgency of 1946-49, isn’t forgotten – and the passage of time hasn’t been able to extinguish such memories; to the Greek state a “Macedonian minority” in Greece is nonexistent. Europeans and Americans though are baffled by these identity issues and, thus, fail to appreciate the true gulf separating Athens and Skopje.

Against this background, debates on “maximal” solutions continue: the ideal result in the eyes of the overwhelming majority of Greeks would be a next-door “Macedonia” with a completely different name—no “Macedonia” accepted. On the other hand, the ideal solution for the “Skopjans,” those, in other words, who identify themselves as (Slav) “Macedonians,” the name “Macedonia” is non-negotiable since it secures their existence as a separate distinct people (and not, for example, as extensions of Bulgaria).
At the end of the day, none of the proposals on the table are acceptable against the background of the 25-year long dispute. What remains to be seen is whether a determined US intervention can break the logjam and “facilitate” (read: impose) a political agreement which, in the longer run, will benefit both sides and stabilize one of the most insecure parts of the Balkans.

Copyright: Research Institute for European and American Studies (www.rieas.gr) Publication date: 28 January 2018
Note: The article reflects the opinion of the author and not necessarily the views of the Re-search Institute for European and American Studies (RIEAS).
Κατηγορία:

Ενεργοποιώντας την κοινωνία των πολιτών

0



Συμπεράσματα για τα ΜΜΕ, τα κόμματα και τους νέους τρόπους οργάνωσης στον απόηχο του συλλαλητηρίου

Από τον Δημήτρη Γαρούφα

Αν μελετήσει κάποιος τον τρόπο διοργάνωσης, τη μαζική συμμετοχή και τα μηνύματα του συλλαλητηρίου της 21ης Ιανουαρίου 2018 στη Θεσσαλονίκη, μπορεί να εξάγει συμπεράσματα όχι μόνο για το θέμα ονομασίας των Σκοπίων, για το οποίο διοργανώθηκε, αλλά και για τη γενικότερη κατάσταση του πολιτικού μας συστήματος. Ενδεικτικά και μόνο επισημαίνουμε τα εξής, που θα έπρεπε να προβληματίσουν σοβαρά τους πολιτικούς ηγέτες μας:

Α. Είναι ανόητοι όσοι υποστηρίζουν ότι ήταν εκδήλωση «ακραίων» κ.λπ. Είδα στη μεγαλειώδη αυτή συγκέντρωση ανθρώπους από κάθε κοινωνική τάξη και από όλο το πολιτικό φάσμα, από δικαστές μέχρι αγρότες, από φοιτητές μέχρι δακρυσμένους γέροντες, γυναίκες και άνδρες. Αυτό αποδεικνύει τη μεγάλη ευαισθησία των Ελλήνων πολιτών στα εθνικά μας θέματα αλλά και το γεγονός ότι ο Ελληνας πολίτης, όταν αισθανθεί ότι προσβάλλονται η Ιστορία του, οι παραδόσεις του, η τιμή και η αξιοπρέπειά του, εξεγείρεται.

Β. Το συλλαλητήριο διοργανώθηκε από μια επιτροπή προσώπων αγνώστων στο ευρύ κοινό, με εχθρική αντιμετώπιση από τα κρατικά ή πανελλήνιας εμβέλειας ΜΜΕ, με μάλλον εχθρική αντιμετώπιση από τα μεγάλα πολιτικά κόμματα, με αδιάφορη την Εκκλησία και με στήριξη μόνο από κάποιες πολιτιστικές οργανώσεις της βόρειας Ελλάδας. Το γεγονός ότι σε αυτή την πρόσκληση ανταποκρίθηκαν εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες αποτελεί ένα θαύμα, αποδεικνύει την ευαισθησία στο θέμα, τη δύναμη του διαδικτύου αλλά και -μάλλον- προμήνυμα ενεργοποίησης της κοινωνίας των πολιτών.

Γ. Η ανταπόκριση των πολιτών στο κάλεσμα μιας επιτροπής σχεδόν άγνωστων πολιτών αποτελεί ελπιδοφόρο προμήνυμα ενεργοποίησης της κοινωνίας των πολιτών, που δείχνει πλέον να μην καθοδηγείται από κομματικές οργανώσεις και αποδεικνύει και την ελαχιστοποίηση της εμβέλειας του πολιτικού κόσμου, αν μάλιστα λάβουμε υπ΄ όψιν ότι η παρουσία των παριστάμενων πολιτικών στο συλλαλητήριο αντιμετωπίστηκε με πλήρη αδιαφορία από τους πολίτες.

Δ. Ο τρόπος κάλυψης της εκδήλωσης από τα κρατικά και κάποια ιδιωτικά ηλεκτρονικά ΜΜΕ απέδειξε ότι είναι μύθος η «τέταρτη εξουσία» και η ανεξαρτησία των ΜΜΕ, γιατί λειτούργησαν ως υποχείρια της εκτελεστικής εξουσίας, προδίδοντας την υποχρέωσή τους για αντικειμενική ενημέρωση των πολιτών.

Ε. Η συμπεριφορά του πολιτικού κόσμου απέναντι στην εκδήλωση αυτή απέδειξε και την έλλειψη θάρρους του πολιτικού κόσμου μας. Ενδεικτικά, αναφέρω ότι πολιτικοί που 15 μέρες πριν από το συλλαλητήριο το λοιδορούσαν ως εκδήλωση «ακραίων - γραφικών», μόλις είδαν τη μεγάλη συμμετοχή άρχισαν να συμπλέουν με το αίτημα των πολιτών, όπως εκφράστηκε σε αυτό… Αυτό δείχνει όμως ότι δεν έχουν θάρρος άποψης, γιατί αν πραγματικά πίστευαν ότι ήταν λάθος η διοργάνωσή του με το συγκεκριμένο αίτημα όφειλαν δημόσια να το πουν με όποιο κόστος και να τερματίσουν, αν χρειαζόταν, και την πολιτική σταδιοδρομία τους.

ΣΤ. Στο θέμα της ονομασίας των Σκοπίων δυστυχώς λείπει ο νηφάλιος διάλογος με σεβασμό στην αντίθετη άποψη. Πρέπει να γίνει διάλογος με επιχειρήματα και να λείψουν οι χαρακτηρισμοί «πατριδοκάπηλοι» και «προδότες». Είναι ευκαιρία να δούμε τα λάθη του παρελθόντος, να τα διορθώσουμε και πρωτίστως να χαραχτεί στρατηγική για το μέλλον, συνειδητοποιώντας ότι ως έθνος με μεγάλη ιστορία πρέπει να λειτουργούμε με προοπτική αιώνων.

Με αφορμή τη συζήτηση για το θέμα των Σκοπίων, είναι ευκαιρία να συζητήσουμε ουσιαστικά και για τον ρόλο μας, τις δυνατότητες και την προοπτική μας στα Βαλκάνια. Να θυμηθούμε ότι ελλείψει οράματος και στρατηγικής του πολιτικού κόσμου μας δεν αξιοποιήθηκε για τη χώρα μας η ιστορική ευκαιρία αναβάθμισης του ρόλου της Ελλάδας στα Βαλκάνια και, αντανακλαστικά, στην Ε.Ε., που δημιούργησαν οι μετά το 1989 και 1990 γεωπολιτικές εξελίξεις. Δεν στηρίχτηκαν ούτε καν οι διαβαλκανικές ενώσεις που δημιούργησαν επιστημονικοί φορείς από τη βόρεια Ελλάδα με έδρα τη Θεσσαλονίκη (Ενωση Βαλκανικών Δικηγορικών Συλλόγων, Ενωση Οικονομικών Πανεπιστημίων Ν.Α. Ευρώπης, Ενωση Δημοσιογραφικών Ενώσεων, Ενωση Θεάτρων Ν.Α. Ευρώπης, Δίκτυο Πόλεων Ν.Α. Ευρώπης, Διαβαλκανική Κίνηση Γυναικών κ.λπ.), που στόχευσαν στην άμβλυνση των αντιθέσεων, στη φιλία και τη συνεργασία των λαών με την Ελλάδα σε ρόλο πρωταγωνιστικό και σταθεροποιητικό. Ελλείψει οράματος, οι ασκήσαντες εξουσία πολιτικοί μας δεν μερίμνησαν να συνοδευτεί η οικονομική παρουσία μας στα Βαλκάνια και με πολιτιστική για να υπάρχουν τα ανάλογα αποτελέσματα.

Τον ηγετικό ρόλο που προσδοκούσαν από εμάς οι γείτονες μετά το 1990 τον απεμπολήσαμε ως χώρα με ευθύνη αυτών που άσκησαν εξουσία για τους λόγους που προανέφερα και τώρα, δυστυχώς, δείχνουμε να εγκαταλείπουμε και τα οικονομικά δίκτυα - ερείσματα που δημιουργήθηκαν από τη χώρα μας στα Βαλκάνια. Και ενδεικτικά αναφέρω ότι οι τράπεζές μας με επιμονή των δανειστών (κατ΄ ευφημισμό «θεσμοί») υποχρεούνται να εκποιήσουν τις θυγατρικές τους εταιρίες στα Βαλκάνια. Ελειπε το όραμα και λείπει και τώρα και γι΄ αυτό τα αδιέξοδα πληθαίνουν, ενώ το μόνο ελπιδοφόρο για το μέλλον είναι η ένδειξη ότι μάλλον αρχίζει να ενεργοποιείται η κοινωνία των πολιτών.

Δημοκρατία
Κατηγορία:

Βουκουρέστι, 10 χρόνια μετά

0



Πολλά έχουν γραφτεί στον έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο και πολλά περισσότερα έχουν λεχθεί στα διάφορα τηλεοπτικά στούντιο, όπου συναγελάζονται διάφοροι «σοφοί» (ειδικοί και μη) και αναλύουν τις όποιες εξελίξεις στο θέμα της ονοματολογίας των Σκοπίων.
Τα θέματα που προκύπτουν αναλύονται χωρίς σχεδόν κανείς να παρουσιάζει τις θέσεις των εκάστοτε εμπλεκομένων (τουλάχιστον από την ελληνική πλευρά), με αποτέλεσμα όχι μόνο να μην υπάρχει πραγματική ενημέρωση, αλλά να υπάρχει έμμεση αλλά σαφέστατη απόπειρα χειραγώγησης των αναγνωστών ή τηλεθεατών.

Μέσα στα πρόσωπα που ενεπλάκησαν με την ονομασία των Σκοπίων είναι και η κυρία Ντόρα Μπακογιάννη, η οποία από τη θέση της πολιτικής προϊσταμένης – υπουργού στο υπουργείο Εξωτερικών, χειρίστηκε το θέμα και πραγματοποίησε διάφορες επαφές με παράγοντες των Σκοπίων και όχι μόνο.

Παρακάτω παρουσιάζουμε άρθρο της κυρίας Μπακογιάννη, το οποίο εκθέτουμε προς γνώση αλλά και πιθανό σχολιασμό. Η παρουσίαση του άρθρου γίνεται προκειμένου στο ιστορικά κομβικό σημείο που βρισκόμαστε να να υπάρξει ενημέρωση ως προς τα όσα καταθέτει η κυρία Μπακογιάννη από την πλευρά της (η ίδια θα κριθεί για το αληθές ή ψευδές του άρθρου της), παρά τις μεγάλες διαφορές απόψεων που έχουμε μαζί της.

Βουκουρέστι, 10 χρόνια μετά

Της Ντόρας Μπακογιάννη

Το Σκοπιανό απασχολεί την ελληνική εξωτερική πολιτική από την εποχή της ίδρυσης του γειτονικού κράτους. Οι λόγοι της αντίδρασης της Ελλάδας στην ονομασία των Σκοπίων είναι ιστορικά τεκμηριωμένοι και δεν αφορούν στο παρελθόν αλλά στο μέλλον. Η ευαίσθητη περιοχή των Βαλκανίων ταλανίζεται εδώ και χρόνια από εθνικισμούς που πολλές φορές οδήγησαν σε περιφερειακή αποσταθεροποίηση. Ταυτόχρονα, ορισμένες μεγάλες δυνάμεις εκμεταλλεύτηκαν εθνικιστικές και αλυτρωτικές λογικές που υπήρχαν στην περιοχή, προς επίτευξη των δικών τους στόχων.

Το 2008, για πρώτη φορά μετά την ενδιάμεση συμφωνία του 1995, η πίεση συμμάχων και εταίρων για την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ και μετέπειτα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με κύριο επιχείρημα την προάσπιση της σταθερότητας στα Βαλκάνια, ήταν εξαιρετικά μεγάλη. Η Ελλάδα βρέθηκε μπροστά σε δίλημμα:

Από τη μία, να δεχθεί την ένταξη της γείτονος με την προσωρινή ονομασία «Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας» στο ΝΑΤΟ και στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Από την άλλη, να προσπαθήσει να πείσει συμμάχους και εταίρους ότι αυτό θα μπορούσε να γίνει μόνο υπό την προϋπόθεση ότι ο αλυτρωτισμός, η παραχάραξη της ιστορίας και η προκλητική πολιτική των Σκοπίων με κορυφή του παγόβουνου το όνομα, έπρεπε να λυθούν οριστικά για να διαμορφωθούν σταθερές σχέσεις καλής γειτονίας.

Η πρόκληση για την κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή ήταν μεγάλη.
Απορρίφθηκε η πρώτη επιλογή γιατί γνωρίζαμε ότι, αν τα Σκόπια έμπαιναν στο ΝΑΤΟ, δεν θα υπήρχε πλέον μοχλός πίεσης για την επίλυση των προβλημάτων. Επίσης, θα μπορούσαν άμεσα να προσφύγουν στον ΟΗΕ και να πετύχουν διεθνή αναγνώριση με το συνταγματικό όνομα.

Έτσι, επιλέξαμε το δεύτερο δρόμο. Για να πείσουμε στο εξωτερικό, έπρεπε να επιτευχθούν πρωτίστως δύο στόχοι: η διαμόρφωση μιας εθνικής γραμμής στο εσωτερικό, με ομοψυχία του ελληνικού λαού, και ταυτόχρονα οι ελληνικές θέσεις να γίνουν κατανοητές και να κερδίσουν τη στήριξη όσο το δυνατόν περισσότερων συμμάχων και εταίρων. Ακολουθήθηκε, λοιπόν, η εξής στρατηγική:

Πρώτον, διαμορφώθηκε ενιαία θέση, η οποία περιελάμβανε απαλοιφή του αλυτρωτισμού και σύνθετη ονομασία έναντι όλων, για κάθε χρήση.

Δεύτερον, ενημερώθηκαν και συμφώνησαν όλα τα μέλη της κυβέρνησης.
Τρίτον, ενημερώθηκε η Βουλή, το 2007, από τον Πρωθυπουργό και την Υπουργό Εξωτερικών.

Τέταρτον, εγκρίθηκε η εθνική θέση με την υπερψήφιση των προγραμματικών δηλώσεων του 2007, από το σύνολο των βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας
Πέμπτον, ενημερώθηκε η Επιτροπή Εξωτερικών και Άμυνας της Βουλής για τη διαπραγμάτευση και εξασφαλίστηκε η σύμφωνη γνώμη όλων των κομμάτων, πλην του ΛΑΟΣ.

Έκτον, ενημερώνονταν συνεχώς οι πολιτικοί αρχηγοί κατά τη διάρκεια της διαπραγμάτευσης, ακόμα και για τις μη δημοσιοποιήσιμες λεπτομέρειες.

Έβδομον, ξεκίνησε μαραθώνιος ενημέρωσης για το περιεχόμενο των ελληνικών θέσεων από τον Πρωθυπουργό, την Υπουργό Εξωτερικών και τον Υπουργό Άμυνας, σε όλους τους συμμάχους και εταίρους.

Όγδοον, η Ελλάδα δήλωσε ρητά και κατηγορηματικά ότι, ακόμα και μόνη, δεν θα δεχθεί την είσοδο των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ, εάν δεν επιλυθεί το θέμα.

Δυστυχώς, εκείνη η διαπραγμάτευση δεν κατέληξε διότι προσέκρουσε στην αδιαλλαξία του τότε Πρωθυπουργού των Σκοπίων Νικολά Γκρουέφσκι, ο οποίος είχε χτίσει την καριέρα του πάνω στον ακραίο εθνικισμό. Όμως, η πειστική πολιτική της Ελλάδας οδήγησε:

Στην ξεκάθαρη υποστήριξη των ελληνικών θέσεων στο Βουκουρέστι από ηγέτες πολλών συμμαχικών χωρών, όπως της Γαλλίας, της Ιταλίας, της Ισπανίας κ.ά.

Στην ομόφωνη απόφαση του Βουκουρεστίου, η οποία έκτοτε απετέλεσε και ευρωπαϊκή θέση, ότι δηλαδή τα Σκόπια δεν μπορούν να μπουν ούτε στο ΝΑΤΟ ούτε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, χωρίς την προηγούμενη επίλυση των διαφορών με την Ελλάδα.

Τέλος, στην αναγνώριση του σταθεροποιητικού ρόλου της χώρας μας στην περιοχή, από συμμάχους και εταίρους.

Επομένως, στο εξωτερικό, καταφέραμε να ενισχύσουμε την εικόνα της χώρας ως ενός σοβαρού και υπεύθυνου διαπραγματευτή. Στην ουσία, κρατήσαμε την ελληνική σημαία ψηλά. Παράλληλα, στο εσωτερικό, κατά τη διάρκεια της 8μηνης διαπραγμάτευσης, δημιουργήθηκε ένα αρραγές εθνικό μέτωπο. Δεν έγινε κανένα συλλαλητήριο και ουδείς αμφισβήτησε την καθαρότητα των εθνικών θέσεων.

Σήμερα, οι συνθήκες είναι θεωρητικώς ευνοϊκότερες, μετά την αλλαγή της κυβέρνησης στα Σκόπια (αν και πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί για το κατά πόσο οι γείτονες εννοούν όσα λένε ή κάνουν ασκήσεις δημοσίων σχέσεων). Επίσης, υπό τις παρούσες συνθήκες, ο κ. Ζάεφ δεν φαίνεται να διαθέτει την απαραίτητη κοινοβουλευτική πλειοψηφία για να τροποποιήσει το Σύνταγμα της χώρας του.

Ένα μείζον εθνικό θέμα που αγγίζει τις καρδιές των Ελλήνων, άνοιξε από τον κ. Τσίπρα με τρόπο επιπόλαιο και αλαζονικό, με την κυβέρνηση να έχει δύο διαφορετικές και αντικρουόμενες θέσεις. Ο κ. Τσίπρας λειτουργεί ως πρόεδρος κόμματος και όχι ως Πρωθυπουργός. Προσπαθεί να αποσπάσει μικροπολιτικά οφέλη με την ψευδαίσθηση ότι θα δημιουργήσει προβλήματα στην αξιωματική αντιπολίτευση, αντί να αναζητήσει πεδίο συμφωνίας για τη διαμόρφωση μιας εθνικής θέσης, όπως επιβάλλει το πατριωτικό καθήκον.

Η κυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου ξεκίνησε τη διαπραγμάτευση εμφανώς σε πιο αδύναμη θέση, καθώς δεν υπήρχε ομοφωνία στο εσωτερικό της, κάτι που εξαρχής ήταν διεθνώς γνωστό. Επιπλέον, κατά τρόπο πρωτοφανή ακολούθησε μυστική διπλωματία, στερώντας τόσο τα έμπειρα στελέχη του Υπουργείου Εξωτερικών όσο και την αντιπολίτευση, ακόμα και από την πλέον στοιχειώδη ενημέρωση.

Οι χειρισμοί της κυβέρνησης νομοτελειακά οδήγησαν τον ελληνικό λαό στην αμφισβήτηση των δυνατοτήτων της να διαπραγματευθεί με βάση το εθνικό συμφέρον και μόνο. Η διαχείριση αυτής της εθνικής υπόθεσης ήταν κακή. Κατά τρόπο βαθιά προσβλητικό, η ηγεσία του Υπουργείου Εξωτερικών έφτασε στο σημείο να ταυτίσει την Εκκλησία με τη Χρυσή Αυγή διότι εξέφρασε μια διαφορετική θέση. Στη συνέχεια, η κυβέρνηση αποπειράθηκε να εμπλέξει τον ίδιο τον Αρχιεπίσκοπο, ζητώντας πρακτικά συγγνώμη για το προηγούμενο επεισόδιο.

Όχι μόνο τορπίλισαν συνειδητά οποιαδήποτε προσπάθεια συνεννόησης, αλλά επιτέθηκαν επανειλημμένως στην αντιπολίτευση, με χαρακτηρισμούς προσβλητικούς, επενδύοντας στο διχασμό και τη διχόνοια. Αρνήθηκαν να παραδεχθούν ότι, για να υπάρξει αποτέλεσμα στη διαπραγμάτευση, πρέπει προηγουμένως να έχει διαμορφωθεί όχι μόνο ενιαία κυβερνητική θέση αλλά και ευρύ εθνικό μέτωπο.

Στα συλλαλητήρια, τα οποία θα ήταν λάθος να υποτιμήσουμε, ο ελληνικός λαός ταπεινωμένος και προσβεβλημένος από τη μακρά κρίση, από το συνεχή εμπαιγμό μιας αναξιόπιστης κυβέρνησης που οργάνωσε ένα παραπλανητικό δημοψήφισμα και που καθημερινά αυτοδιαψεύδεται, και από την κυκλοθυμική στάση των εταίρων, ξεσπά από θυμό κι απογοήτευση. Οι χειρισμοί του κ. Τσίπρα στο ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι.

Ανακεφαλαιώνοντας, θα έλεγα ότι η κυβέρνηση οφείλει να αντιληφθεί ότι η λύση πρέπει να είναι λύση – πακέτο. Τυχόν σαλαμοποίησή της θα οδηγήσει σε εθνική ήττα:

Πρέπει να περιλαμβάνει πλήρη και ουσιαστική απαλοιφή των αλυτρωτικών λογικών που εντοπίζονται κυρίως στο Σύνταγμα της γειτονικής χώρας και εκφράζονται διά των συμβόλων της, καθώς και διευθέτηση του ζητήματος της δήθεν μακεδονικής εθνικότητας.

Πρέπει να περιλαμβάνει μια αμοιβαία αποδεκτή λύση στο ζήτημα του ονόματος που να λαμβάνει υπόψη τις ελληνικές ευαισθησίες και τα εθνικά συμφέροντα.

Η ονομασία να χρησιμοποιείται erga omnes. Δηλαδή, θα αφορά όλες τις χρήσεις, διμερείς και πολυμερείς, μέσα και έξω από τη γειτονική χώρα και θα εφαρμόζεται π.χ. σε επίσημα έγγραφα, διαβατήρια κλπ.

Φυσικά, η όποια λύση πρέπει να επικυρωθεί από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ (άλλωστε ο κ. Νίμιτς είναι ο διαμεσολαβητής του Γενικού Γραμματέα του οργανισμού), καθώς και από τις Συνόδους Κορυφής του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Επιπρόσθετα, πρέπει να συνοδεύεται από διμερείς αναγνωρίσεις της γειτονικής χώρας με τη νέα ονομασία, από όλους τους εταίρους που συμμετέχουν στους συγκεκριμένους οργανισμούς.

Το Σκοπιανό αποτελεί ζήτημα εθνικής αξιοπρέπειας και αυτοπεποίθησης.
Πρέπει να βρεθεί λύση που να μην πληγώνει την ήδη πληγωμένη εθνική μας υπερηφάνεια και ταυτόχρονα να μην υπονομεύει το ρόλο της χώρας στα Βαλκάνια.

Η ελληνική ιστορία διδάσκει ότι, δυστυχώς, πολλές φορές τις οικονομικές καταστροφές ακολουθούν εθνικές ήττες. Χρέος και ευθύνη των αντιπροσώπων του λαού, πέρα και πάνω από κόμματα, είναι να προασπίζονται με νηφαλιότητα, ψυχραιμία, ρεαλισμό αλλά και με αυτοπεποίθηση, πίστη και όραμα τα εθνικά συμφέροντα. Εφόσον η κυβέρνηση δεν μπορεί να σηκώσει το βάρος των υποχρεώσεών της έναντι του ελληνικού λαού και της ιστορίας, τουλάχιστον ας μην προκαλέσει ανήκεστο βλάβη.


Τα σχόλια δικά σας...

Κατηγορία:

Χρήσιμοι ηλίθιοι και πρακτοράντζες κάνουν υπερωρίες

0



Τρομερά πράγματα πάντως βλέπουν τα ματάκια μας από χτές, σε σχέση με την γνωστή πλέον αθλιότητα Βαρθολομαίου να «ευλογήσει» τα τουρκικά όπλα για την εισβολή στο Αφρίν!

Τι μπούρδες ατελείωτες από διάφορους ξερόλες ότι δήθεν δεν γνωρίζουμε:
Τι βρώμικο παιχνίδι παίζεται στις πλάτες του «μεγάλου πατριάρχη μας» (φτάνει που τα ξέρουν όλα αυτοί)...
Τι εμετικές αηδίες για τον «πατριάρχη του Γένους» που υποφέρει, λέει, κάτω από τη βαρβαρική τούρκικη μπότα...
Τι γελοίες βλακείες ότι αν δεν έστελνε την επιστολή στον Ερντογάν, κινδύνευε η ζωή του και ίσως ξηλωνόταν το πατριαρχείο...
Τι άθλιες επίσης αναρτήσεις κειμένων από διάφορες πρακτοράντζες (μάλλον θα έχει έρθει κάνα… χαρτάκι από το Λάνγκλεϋ) που φτάσανε να τον παραλληλίσουνε μέχρι και με τον Γρηγόριο Ε΄!

Λοιπόν, επειδή είναι προφανές ότι κάποιοι μας περνάνε για τελείως χαχόλους, το ξεκαθαρίζουμε για μια ακόμη φορά (το έχουμε πει και γράψει επανειλημμένα, αλλά προφανώς επανάληψις μήτηρ πάσης μαθήσεως):
Κανείς δεν απειλεί έναν άνθρωπο που είναι βασικός μοχλός των σχεδίων και κινήσεων της παγκόσμιας Νέας Τάξης και που έχει πρωτοστατήσει στη μετατροπή του πάνσεπτου θεσμού του Οικουμενικού μας Πατριαρχείου σε νεοεποχίτικο οικουμενιστικό κέντρο, προστατευμένο από τα διεθνή αφεντικά.

Ως εκ τούτου, αν κάτι μπορεί κάπως να τον απειλήσει, είναι μόνο κάποια ανεξέλεγκτη αυτοκρατορικής τρέλας έξαρση του μεγαλομανούς φασίστα Ερντογάν, σχετική ίσως και με την επιδείνωση των αμερικανο-τουρκικών σχέσεων.

Αν έτσι όμως εννοούν ότι κινδυνεύει ο «πατριάρχης του γένους», να το δεχτώ υποθετικά, αλλά να διασαφηνίσουμε επομένως ότι η πρεμούρα είναι να σωθεί όχι «ο θεματοφύλακας του Γένους και της Ορθοδοξίας»(!!!!!), αλλά ένα πολύτιμο (για τα αφεντικά) βασικό πιόνι της ΝΤΠ παγκοσμίως και εκ των βασικών παραγόντων στον δρόμο για την οργουελική διαπλανητική ισοπέδωση της Πανθρησκείας.

Να αφήσουνε λοιπόν μερικοί τις γελοιότητες, γιατί δεν μασάμε άπαντες σανό σ’αυτόν τον τόπο!
Όσο για τον παραλληλισμό αυτού του «βδελύγματος της ερημώσεως» με τον σπουδαίο άγιο κι εθνομάρτυρά μας Γρηγόριο Ε΄, είναι πολύ απλά ένα εξόφθαλμο δείγμα βλασφημίας που έχει ξεφύγει πολύ πέρα κι από τα όρια της διαστροφής…

Νεκτάριος Δαπέργολας
Διδάκτωρ Ιστορίας
Κατηγορία:

Από την αποκριάτικη παρέλαση της Κορίνθου 2018

0


Με το φακό του Τσέτσι Τσάνκοβ
Φωτογράφος
Ανεξάρτητος Δημοσιογράφος-Φωτορεπόρτερ
Μέλος του Δ.Σ. της Ένωσης Ανταποκριτών Ελληνικού Τύπου Εξωτερικού
www.eaete.gr
tel.6937650867
email. phototsetsi@gmail.com
facebook.com/phototsetsi

Κατηγορία: , ,
 

ΕΛΛΑΔΑ

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

ΟΛΥΜΠΙΑ ΟΔΟΣ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΑΠΟΨΕΙΣ

ΜΟΡΕΑΣ

ΑΡΧΕΙΟ

ΚΟΣΜΟΣ

ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ

ΠΡΟΑΣΤΙΑΚΟΣ

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ Copyright © 2010 | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ | Converted by: Parakato administrator