Την κατασκευή παράπλευρου δρόμου από την Αρχαία Κόρινθο έως το Κιάτο ανακοίνωσε ο Γ.Δέδες - ΒΙΝΤΕΟ

Την κατασκευή παράπλευρου δρόμου από την Αρχαία Κόρινθο έως το Κιάτο, (η κατασκευή του οποίου έχει ξεκινήσει και θα έχει ολοκληρωθεί ως το τέλος του χρόνου), για την αποσυμφόρηση της παλαιάς εθνικής οδού, που αποτελούσε αίτημα των [...]

ΒΟΜΒΑ: Σε ΕΠΙΣΗΜΗ ανακοίνωση μιλούν για ΜΕΓΑΛΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ με πρωταγωνιστή τον έμπορο από το Κιάτο Β. Παγώνη

Παρακάτω δημοσιεύουμε ΑΥΤΟΥΣΙΑ την ανακοίνωση της Ομοσπονδίας Εμπορικών Συλλόγων Πελοποννήσου και Νοτιοδυτικής Ελλάδας. Αυτό το οποίο έχει σημασία είναι όταν σε μία παράγραφο γίνεται ΕΙΔΙΚΗ αναφορά για το σκάνδαλο του πρώην προέδρου της [...]

ΜΙΑ ΒΡΑΔΙΑ ΠΟΥ ΤΙΜΗΣΕ ΤΗΝ ΚΟΡΙΝΘΟ ΚΑΙ ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ!

Όσοι ζήσαμε από κοντά τα δημοτικά πράγματα της Κορίνθου από τις δημοτικές εκλογές του 2014 μέχρι και σήμερα ξέρουμε πολύ καλά, τι σημαίνει ένταση,πάθος και κοινωνικός διαχωρισμός. Ζήσαμε ακόμα και τυφλές επιθέσεις που έκαναν κακό στην [...]

Οι δύο κλεμμένοι ‪Κούροι‬ της Τενέας επέστρεψαν στην Αρχαία Κόρινθο - BINTEO

Μεγάλη ημέρα για το Αρχαιολογικό Μουσείο Αρχαίας Κορίνθου. Τέσσερα χρόνια σκληρής δουλειάς απαιτήθηκαν από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Κορινθίας για να ανακαινιστούν οι δύο αίθουσες του μουσείου, στις οποίες παρουσιάζεται η ζωή και η ιστορία της πόλης από [...]

Tον έκανε "τούρμπο" ο Πνευματικός τον Τατούλη - Τον άκουσαν και οι Κούροι (VIDEO)

Ο Δήμαρχος στην σύντομη τοποθέτηση του αναφέρθηκε για τον φωτισμό του κάστρου του Ακροκόρινθου, και στην καθυστέρηση ώστε να έρθουν οι "δίδυμοι" Κούροι στην Κόρινθο και στις ευθύνες κάποιον, εκεί αντέδρασε ο Περιφερειάρχης Πελοποννήσου [...]

Νομότυπες τραπεζικές απάτες

0



Αρκετοί φοβούνται πως το μαγικό τέχνασμα, με το οποίο αύξησε τα Ίδια Κεφάλαια της η Credit Suisse, οι εντιμότατοι Ελβετοί τραπεζίτες, δεν θα διστάσει να το χρησιμοποιήσει ούτε η Deutsche Bank – η γερμανική εγκληματική συμμορία με τις 6.000 δίκες και με τα 55 τρις € παράγωγα.

Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος.
«Συνεχίζεται χωρίς σταματημό η προσπάθεια της πληρωμής παλαιών χρεών με νέα χρέη, σε παγκόσμιο επίπεδο – κάτι που αφενός μεν δεν είναι δυνατόν, αφετέρου δεν μπορεί να λειτουργήσει αιώνια. Οι κεντρικές τράπεζες προσπαθούν απεγνωσμένα να καταπολεμήσουν την κρίση, μέσω της δημιουργίας καινούργιων χρημάτων από το πουθενά, με ιστορικά χαμηλά επιτόκια – δηλαδή, με μία πλημμύρα φθηνών, χωρίς αντίκρισμα χρημάτων.
Με μοναδικό στόχο να διατηρήσουν το νομισματικό γαϊτανάκι σε λειτουργία, τροφοδοτούν τόσο τα κράτη, όσο και οι κεντρικές τράπεζες με συνεχώς περισσότερα δισεκατομμύρια, ένα εντελώς κατεστραμμένο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Εν τούτοις οι κεντρικές τράπεζες, οι οποίες είναι ταυτόχρονα εμπρηστές και πυροσβέστες, παραβλέπουν το ότι, ακριβώς αυτά τα χαμηλά επιτόκια προκάλεσαν, μεταξύ άλλων, την κρίση του 2008– από την οποία δεν έχουμε φυσικά ξεφύγει αλλά, αντίθετα, βυθιζόμαστε όλο και περισσότερο στο χάος που είχε δημιουργήσει.
Σε κάθε περίπτωση, λόγω της παράφρονος πολιτικής των κεντρικών τραπεζών, η οποία έχει ξεφύγει από τον έλεγχο, οι τιμές των μετοχών στα διεθνή χρηματιστήρια έχουν διογκωθεί υπερβολικά – ενώ έχουν δημιουργηθεί πολλαπλές φούσκες στις αγορές ακινήτων και ομολόγων. Σήμερα δε είναι σε τέτοιο βαθμό εξαρτημένες οι αγορές από τα φθηνά χρήματα, ώστε κανένας δεν τολμάει να τους στερήσει το ναρκωτικό – χωρίς το οποίο θα ήταν αδύνατον πλέον να λειτουργήσουν«.
.
Ανάλυση
Το πόσο άρρωστο είναι το χρηματοπιστωτικό σύστημα τεκμηριώνεται από ένα παράλογο περιστατικό στην Ελβετία – στην οποία, όπως είναι γνωστό, οι τράπεζες πρέπει να αυξήσουν τα ίδια κεφάλαια τους, μετά την κρίση του 2008. Στα πλαίσια αυτά, η Credit Suisseαποφάσισε να δημιουργήσει μόνη της τα κεφάλαια που χρειάζεται – με χρήματα από το πουθενά! (πηγή: DWN)
Ουσιαστικά βέβαια δεν πρόκειται για κάτι καινούργιο, αφού όλοι γνωρίζουμε πως οι εμπορικές τράπεζες δημιουργούν χρήματα από το πουθενά – μέσω της παροχής δανείων προς τους πελάτες τους (ανάλυση). Λογικά λοιπόν η ελβετική τράπεζα σκέφθηκε πως, αφού μπορεί να δημιουργεί χρήματα από το πουθενά για τους πελάτες της, γιατί όχι για τον εαυτό της– έτσι ώστε να αυξήσει τα ίδια κεφάλαια της.

Το μαγικό τέχνασμα τώρα λειτούργησε ως εξής: Η Credit Suisse ενέκρινε σε Άραβες επενδυτές ένα δάνειο της τάξης των 9 δις €. Για να το παρέχει, έπρεπε να διενεργήσει δύο μόνο λογιστικές εγγραφές στον ισολογισμό της: στην αριστερή πλευρά, στο ενεργητικό, τα 9 δις € εμφανίσθηκαν ως απαιτήσεις, ενώ δεξιά, στο παθητικό, ενεγράφη το ίδιο ποσόν ως κατάθεση των πλούσιων Αράβων επενδυτών. Όλα λογιστικά, «δημιουργικά», χωρίς να χρειαστούν πουθενά αληθινά χρήματα.
Η τράπεζα βέβαια έπρεπε να είναι σίγουρη πως οι Άραβες δεν θα έπαιρναν τα χρήματα, δεν θα δαπανούσαν δηλαδή το δάνειο που τους είχε εγκριθεί – γεγονός που το εξασφάλισε με την υποχρέωση των Αράβων να λάβουν έναντι των 9 δις € νέες προνομιούχες μετοχές της,τις οποίες θα εξέδιδε αμέσως μετά.

Για να το συμβεί δε αυτό χρειαζόταν μόνο μία ακόμη εγγραφή, η οποία ονομάζεται «παθητική ανταλλαγή» – κατά την οποία τα κατατεθειμένα 9 δις € που προέρχονταν από το δάνειο, οδηγήθηκαν στη θέση «Ίδια Κεφάλαια», τα οποία προέρχονταν από την έκδοση των νέων μετοχών που «αγόρασαν» οι Άραβες!

Πρόκειται βέβαια για μία εξαιρετικά αμφισβητήσιμη «συναλλαγή», η οποία όμως δεν είναι παράνομη – γεγονός που τεκμηριώνει πόσο ασύδοτες έχουν γίνει πλέον οι μεγάλες τράπεζες, οι οποίες γνωρίζουν πως δεν μπορούν να τιμωρηθούν, αφού έχουν κατηγοριοποιηθεί ως επικίνδυνες για τη σταθερότητα του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος!
Φυσικά κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσαν να διανοηθούν καν οι μικρές τράπεζες, πόσο μάλλον οι ελληνικές – αφού θα κατηγορούνταν αμέσως για λογιστική απάτη, πρώτα από τους ίδιους τους Έλληνες.

Από τη χώρα που διακρίνεται, μεταξύ άλλων, από έναν απίστευτο μαζοχισμό, αφού είναι η μοναδική στον πλανήτη που κατηγορεί δημόσια τον εαυτό της (το δημόσιο, τους επιχειρηματίες και τους πολίτες της, ως φοροφυγάδες κλπ.) – χωρίς όμως να κάνει απολύτως τίποτα για να διορθώσει τα κακώς κείμενα. Μία χώρα που πιστεύει πως μόνο αυτή έχει απατεώνες και φοροφυγάδες, όταν σε όλες τις υπόλοιπες το «άθλημα» είναι τουλάχιστον ανάλογο – εάν όχι πολύ μεγαλύτερο.
Η Deutsche Bank
Περαιτέρω, μία ανάλογη δυνατότητα με την Credit Suisse, με τους εντιμότατους Ελβετούς τραπεζίτες δηλαδή, θα έχει ασφαλώς και η χρεοκοπημένη Deutsche Bank, η εγκληματική συμμορία των ατελείωτων σκανδάλων (άρθρο) – η οποία, λόγω των τεραστίων προβλημάτων της, αναγκάσθηκε τον Ιανουάριο να δηλώσει επίσημα πως είναι φερέγγυα.

Όταν δε στήριξε την ανακοίνωση της αυτή ο κ. Σόιμπλε, ο εντιμότατος υπουργός οικονομικών της Γερμανίας, ο οποίος δεν χάνει ούτε στιγμή να κατηγορεί την πατρίδα μας, ανησύχησαν οι πάντες – αφού η τελευταία τράπεζα, η οποία αναγκάσθηκε να δηλώσει δημόσια πως είναι φερέγγυα, ήταν η Lehman Brothers.

H Deutsche Bank βέβαια, λόγω του μεγέθους της, αποκλείεται να αφεθεί να χρεοκοπήσει – ενώ, επειδή θεωρείται απίθανο να εξαγορασθεί από κάποιον μία τράπεζα με 6.000 τρέχουσες δικαστικές υποθέσεις εναντίον της, καθώς επίσης με ένα πορτοφόλι παραγώγων εκτός του ισολογισμού της ύψους περί τα 55 τρις €, η μοναδική δυνατότητα θα ήταν η εθνικοποίηση της. Η ανάληψη λοιπόν του ρίσκου από τους δύστυχους Γερμανούς φορολογουμένους, τους οποίους διώκει ως εγκληματίες ο κ. Σόιμπλε – έτσι ώστε να εξασφαλίσει τη διάσωση της Deutsche Bank, όταν και εάν χρειαστεί.

Την ίδια στιγμή επιμένει στο «μαύρο μηδενικό» – σε έναν ισοσκελισμένο προϋπολογισμό δηλαδή (έσοδα = δαπάνες), παρά το ότι η χώρα βρίσκεται σε άθλια κατάσταση από την πλευρά των υποδομών της. Στο γράφημα που ακολουθεί φαίνονται οι καθαρές επενδύσεις του δημοσίου τομέα της εξτρεμιστικά πλεονασματικής Γερμανίας, σε δις € – οι οποίες είναι συνεχώς αρνητικές (κόκκινες στήλες), μετά το 2003.


Επεξήγηση γραφήματος: Καθαρές επενδύσεις παγίων κεφαλαίων του γερμανικού δημοσίου, σε δις € (πράσινες στήλες = θετικές, κόκκινες στήλες = αρνητικές)

Ολοκληρώνοντας, μπορεί μεν οι Ελβετοί και οι Γερμανοί να χρησιμοποιούν τέτοια τεχνάσματα για την αποφυγή της χρεοκοπίας των τραπεζών τους ή για τη στήριξη τους, επειδή διαθέτουν «συστημικές τράπεζες», αλλά οι Ιταλοί δεν φαίνεται να έχουν αυτήν την πολυτέλεια – κυρίως λόγω του ότι ο χρηματοπιστωτικός τους τομέας είναι κατακερματισμένος, αποτελούμενος από πολλές μικρές τράπεζες.

Ως εκ τούτου, ο μη εκλεγμένος πρωθυπουργός της χώρας αναγκάσθηκε να εκβιάσει τη Γερμανία για να πετύχει τη χρηματοδότηση των τραπεζών με 150 δις € – έτσι ώστε να αποφύγει το προβλεπόμενο bank run (άρθρο).

Πιθανότατα δε πέτυχε μία ακόμη εξαίρεση, αφού η ΕΚΤ θα αγοράζει περισσότερα ομόλογα του δημοσίου της Ιταλίας, υπερβαίνοντας αυτά που της επιτρέπουν οι κανόνες της – όταν την ίδια στιγμή επιβάλλονται στην Ελλάδα διαδικασίες χωρίς ιστορικό προηγούμενο παγκοσμίως (άρθρο), ενώ απαιτείται η πιστή τήρηση των πιο αυστηρών κανόνων στον πλανήτη.
Επίλογος
Δύο μέτρα λοιπόν και δύο σταθμά; Προφανώς, αφού η Ιταλία αποτελεί συστημικό κίνδυνο για την Ευρωζώνη λόγω μεγέθους, ιδιαίτερα μετά το ΒΡΕΧΙΤ, ενώ η Ελλάδα όχι – πόσο μάλλον όταν ήδη δρομολογείται η άλωση των τραπεζών της, από τα ξένα κερδοσκοπικά κεφάλαια.

Εν τούτοις, έχουμε την άποψη πως η Γερμανία θέλει απλά να κερδίσει χρόνο, έτσι ώστε να προετοιμάσει σωστά και πρώτη την έξοδο της – αφού δεν μπορεί να μην κατανοεί πως τόσο η ΕΕ, όσο και η Ευρωζώνη, στη σημερινή τους μορφή, είναι καταδικασμένες, ενώ δεν θέλει την πολιτική και δημοσιονομική ένωση, χωρίς τις οποίες δεν υπάρχει καμία λύση. Ίσως φυσικά να κάνουμε λάθος, να μην έχει αυτές τις προθέσεις η Γερμανία και να μην εγκατέλειψε ηΒρετανία το καράβι που βουλιάζει – το μέλλον όμως θα το δείξει.

Πηγή Analyst
Κατηγορία: ,
Blogger Widgets

Ανέμελος τουρίστας, θλιβερός κομπάρσος

0



Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

«Η ανάβαση και η προσπάθεια επιβραβεύονται. Όπως με την ωραιότερη θέα σε ένα από τα θαύματα της ανθρωπότητας»: τα παραπάνω τιτίβισε χθες από το Πεκίνο ο Αλέξης Τσίπρας μετά την άνοδό του στο Σινικό Τείχος.

Δεν είχε βέβαια την τόλμη να το γράψει με το όνομά του, αλλά ο επικοινωνιακός παραλληλισμός που επιχείρησε με αυτή του την ανάρτηση είναι πασιφανής: όπως ο ίδιος επιβραβεύθηκε με αυτή την, πράγματι, μοναδική θέα, έτσι «επιβραβεύεται» και η πορεία του ως πρωθυπουργού, μαζί και της χώρας υπό την ηγεσία του, για την προσπάθεια και την «ανάβαση». Αυτό είναι το πολιτικό / μιντιακό μήνυμα.

Ως ανέμελος τουρίστας, ο Τσίπρας θα είχε στείλει πράγματι ένα ρομαντικούλι τιτιβισματάκι, κατάλληλο για διαφήμιση σοκολάτας ή, έστω, και μπύρας.

Όμως, ως πρωθυπουργός μίας χώρας στην οποία εξελέγη με το μαζικότερο και επαχθέστερο αριθμό πολιτικών ψευδών που ακούστηκαν ποτέ, δεν είναι, δυστυχώς και για τον ίδιο και, κυρίως, για την Ελλάδα, παρά ένας θλιβερός κομπάρσος.

Φόρεσε το κοστούμι του «επαναστάτη» σπεκουλάροντας στον πόνο των ανθρώπων και του τόπου για να πάρει την εξουσία. Και, στη συνέχεια, το πέταξε και φόρεσε το αντίθετό του, το κουστούμι του καλού παιδιού σε όσα του επιβάλουν για να τον κρατήσουν στην εξουσία.

Ο Τσίπρας προκαλεί άγρια το κοινό αίσθημα γράφοντας τέτοιου είδους παιδαριώδεις εξυπνάδες - αντίστοιχες με αυτές που έκανε και μπροστά στους ευρωπαίους ομολόγους του μετά το βρετανικό δημοψήφισμα κι εκείνοι γελούσαν με τα χάλια του και τα δικά μας…

Ο πρωθυπουργός παίζει με τις λέξεις προκαλώντας την ώρα που οι συντάξεις που δεν θα κόβονταν ήδη κόπηκαν, την ώρα που οι φόροι έχουν εκτοξευθεί, την ώρα που η χώρα έχει απολέσει ακόμα και τις ελάχιστες δημοσιονομικές δυνατότητες που της είχαν απομείνει, με τον κόφτη να έρχεται με μαθηματική πλέον βεβαιότητα από τον Σεπτέμβριο, την ώρα που το Βερολίνο, του οποίου ο Τσίπρας είναι σήμερα ο πιο πιστός yesman απειλεί με ακόμα πιο σκληρή στάση μετά το Brexit.

Την ώρα λοιπόν που, επί της ουσίας, όλα καταρρέουν και που το μοναδικό που έχει να παρατάξει η κυβέρνηση είναι λόγια χωρίς αντίκρισμα και συνεχείς διαψεύσεις και άτακτες οπισθοχωρήσεις, ο πρωθυπουργός το χει ρίξει στην διδακτική αμπελοφιλοσοφία μέσω Πεκίνου.

Με τα ψέματα προς πάσα κατεύθυνση και προς πάσα επιθυμία, ο Τσίπρας θεωρεί εαυτόν κυρίαρχο, ακλόνητο στο πολιτικό σκηνικό της χώρας. Και είναι πράγματι, αυτή την ώρα, κυρίαρχος στο τακτικό πεδίο της πολιτικής κουζίνας. Αλλά είναι πάνω σε πήλινα πόδια.

Η λογική αυτή, τον έχει κάνει να χάσει, απ’ ότι φαίνεται, κάθε αίσθηση της πραγματικότητας.

Όμως, η πραγματικότητα είναι εδώ. Και συνεχώς φουσκώνει. Μέχρι που, σύντομα, θα αποδειχθεί ανελέητη. Χωρίς οίκτο. Είναι μονόδρομος.

Πηγή "Το Βήμα"
Κατηγορία:

ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΩΝ ΖΩΝΤΟΒΟΛΩΝ: Πρωτοφανείς εικόνες – Εκατοντάδες Θεσσαλονικείς βγήκαν στον δρόμο για να πιάσουν.. πόκεμον - ΒΙΝΤΕΟ

0



Βραδιά Pokemon Go με εκατοντάδες εκπαιδευτές pokemon στην πλατεία ΧΑΝΘ της Θεσσαλονίκης, καθώς έχει μετατραπεί στο μεγαλύτερο PokeStop της πόλης.
Στα παγκάκια, στα πεζούλια αλλά και δίπλα σε στάσεις λεωφορείων ο ανυποψίαστος περαστικός θα δει δεκάδες πιτσιρικάδες και οχι μόνο, να είναι αφοσιωμένοι στα κινητά τους και να αναζητούν αυτά τα μικρά πλάσματα.

Το Pokemon GO είναι σίγουρα ένα από τα πιο πετυχημένα mobile games, που έχουν κυκλοφορήσει ποτέ και πολλοί το αποκαλούν «φαινόμενο». Οι servers του παιχνιδιού δεν αντέχουν την αφόρητη πίεση, καθώς συχνά εμφανίζεται μήνυμα στους παίκτες, που τους εμποδίζει να παίξουν γι’ αυτό το λόγο.

Ούτε η Niantic, αλλά ούτε και η The Pokemon Company περίμεναν αυτήν την επιτυχία.

Κατηγορία: ,

Κατά φαντασίαν οι χημικοί αεροψεκασμοί!

0



ΚΑΤΙΑ ΣΑΒΒΑ

Ο «Π» εξασφάλισε το πόρισμα της έρευνας που διεξήγαγε επιτροπή τεχνοκρατών που διόρισε ο υπουργός Γεωργίας, Αγροτικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος.

Τα αέρια εξάτμισης των κινητήρων των αεροσκαφών είναι, αποδεδειγμένα πλέον, οι ένοχοι για τις άσπρες λωρίδες που βλέπουμε μια την άλλη στον ουρανό της Κύπρου και οι οποίες είχαν ανησυχήσει σε τέτοιον βαθμό βουλευτές και αγροτικές οργανώσεις, που ο υπουργός Γεωργίας ζήτησε τον περασμένο Φεβρουάριο έρευνα για να σταματήσει η παραφιλολογία.

Ο «Π» εξασφάλισε το πόρισμα της έρευνας που διεξήγαγε επιτροπή τεχνοκρατών που διόρισε ο υπουργός Ν. Κουγιάλης με επικεφαλής τον ανώτερο λειτουργό του Τμήματος Περιβάλλοντος δρα Θεόδουλο Μεσημέρη, και το οποίο, ως αναμενόταν, απενεχοποιεί τις Βρετανικές Βάσεις και τους υποτιθέμενους χημικούς αεροψεκασμούς στους οποίους εικαζόταν ότι προέβαιναν για στρατιωτικούς ή και άλλους σκοπούς, ελέγχοντας έτσι τις καιρικές συνθήκες. Μάλιστα η επιτροπή που συστάθηκε για να διερευνήσει τις καταγγελίες -και πραγματοποίησε την τελευταία συνεδρία της την περασμένη Πέμπτη για να ετοιμάσει τη σχετική έκθεση- καλεί τον υπουργό Γεωργίας να ενημερώσει το κοινό για τις διαπιστώσεις της, έτσι που να τερματιστεί η όποια ανησυχία. Στην επιτροπή, δέον να σημειωθεί, συμμετείχαν εκπρόσωποι των Τμημάτων Περιβάλλοντος, Πολιτικής Αεροπορίας, Αναπτύξεως Υδάτων, Δασών και Επιθεώρησης Εργασίας, του Κρατικού Χημείου, της Μετεωρολογικής Υπηρεσίας καθώς και ακαδημαϊκοί φορείς.

Απλή φυσική!
Όπως προκύπτει από το σχετικό έγγραφο που κατέχει ο «Π», η διερεύνηση που έγινε με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς, και λαμβάνοντας υπόψη αξιόπιστες επιστημονικές αναφορές, κατέδειξε πως «τα ίχνη συμπύκνωσης (σ.σ. οι άσπρες λωρίδες που κρίθηκαν απομεινάρια αεροψεκασμού) προέρχονται από τη συμπύκνωση των αερίων εξάτμισης των κινητήρων των αεροσκαφών. Εξερχόμενα τα καυσαέρια από τους κινητήρες στο περιβάλλον, υπό μορφή ατμού, ψύχονται δημιουργώντας παγοκρυστάλλους, οι οποίοι δημιουργούν τα νεφικά ίχνη. Δύναται όμως να προκληθούν και από τις αλλαγές της ασκούμενης πίεσης του αέρα, λόγω ταχύτητας, στις λεγόμενες δίνες ακροπτερυγίων, στην επιφάνεια των πτερυγίων και στην υγρασία του αέρα, όπου στην περίπτωση αυτή, τα ίχνη συμπύκνωσης παρατηρούνται στις άκρες των πτερυγίων και όχι πίσω από τους κινητήρες» αναφέρεται στο πόρισμα το οποίο συνεχίζει: «Συνηθέστερα, καθώς τα εξερχόμενα αέρια του αεροσκάφους έχουν υψηλή θερμοκρασία, προκειμένου να δημιουργηθεί νεφικό ίχνος, θα πρέπει η θερμοκρασία του αέρα να είναι πολύ χαμηλή. Αν ο αέρας είναι υγρός, τα ίχνη αυτά δημιουργούνται σε υψηλότερες θερμοκρασίες και επομένως σε χαμηλότερο ύψος πτήσης». Εν κατακλείδι, στο πόρισμα σημειώνεται ότι «δεν διαπιστώθηκαν βάσιμα αποδεικτικά στοιχεία που να συνδέουν τα ίχνη συμπύκνωσης που παρατηρούνται στην ατμόσφαιρα με οποιεσδήποτε άλλες αιτίες ή/και φαινόμενα πέραν των πιο πάνω». Όπως, δε, προαναφέρθηκε, το πόρισμα καταλήγει ότι «ενόψει των πιο πάνω και λαμβάνοντας υπόψη τις αναφορές / καταγγελίες για συσχετισμό των ιχνών συμπύκνωσης με αεροψεκασμούς, αλλά και τις ανησυχίες που ενδεχομένως προκλήθηκαν στην κοινή γνώμη, γίνεται η εισήγηση όπως το υπουργείο Γεωργίας προβεί σε κατάλληλη ενημέρωση στο κοινό όσον αφορά τις πιο πάνω διαπιστώσεις».

Η καταγγελία της ΕΚΑ
Της απόφασης του υπουργού Γεωργίας να ζητήσει έρευνα «αναφορικά με τους αεροψεκασμούς (chemtrails) που γίνονται στην ατμόσφαιρα από αεροσκάφη των Βάσεων» είχε προηγηθεί, πέρα από συνεδρία της κοινοβουλευτικής Επιτροπής Περιβάλλοντος, και η καταγγελία του γ.γ. της ΕΚΑ Πανίκου Χάμπα, ο οποίος μάλιστα στις 16/2/2016 είχε στείλει σχετική καταγγελτική επιστολή στον Νίκο Κουγιάλη. Με αυτήν εισηγείτο ο υπουργός να «καλέσει κατ' επείγον συνάντηση όλων των αρμοδίων υπηρεσιών για περαιτέρω διερεύνηση του όλου θέματος, προστατεύοντας τα συμφέροντα της Κυπριακής Δημοκρατία και ιδιαίτερα των πολιτών που ανησυχούν». Προηγουμένως, αναφερόμενος σε έρευνα της ΕΚΑ, σημείωνε ότι «οι αεροψεκασμοί που γίνονται στην ατμόσφαιρα και οι οποίοι έχουν ενταθεί δεν είναι καθόλου τυχαίοι, αλλά ούτε και αθώοι. Δυστυχώς, μας ψεκάζουν με σωματίδια για να είναι καθαρή η ατμόσφαιρα, για να μπορούν να κατασκοπεύουν μέσω του κατασκοπευτικού προγράμματος echelon, από το Τρόοδος και τον Άγιο Νικόλαο, τα πεδία των μαχών, στις αραβικές χώρες και τη Ρωσία». Υπενθυμίζεται ότι στη συνεδρία της Επιτροπής Περιβάλλοντος στις 17 Φεβρουαρίου 2016 είχε συζητηθεί και επιστολή του κ. Κουγιάλη, ο οποίος δεν απέκλειε το ενδεχόμενο, ζητώντας διεξαγωγή έρευνας, γεγονός που ικανοποίησε τόσο τις αγροτικές οργανώσεις όσο και τους Οικολόγους, ο πρόεδρος των οποίων είχε εγγράψει το σχετικό θέμα.

Περί σοβαρότητας
Βεβαίως για το θέμα υπήρξε ζωηρό ενδιαφέρον και ανησυχία και πριν από τον κ. Χάμπα. Στις 10 Φεβρουαρίου 2016, ο βουλευτής του ΔΗΣΥ Αμμοχώστου Κυριάκος Χατζηγιάννης, επικαλούμενος φήμες ανάμεσα στους πολίτες ότι διεξάγονται αεροψεκασμοί από το Ην. Βασίλειο, κάνοντας λόγο για επιπτώσεις στην υγεία των πολιτών και την κλιματική ισορροπία, ζητούσε μέχρι και διαβήματα προς το Ηνωμένο Βασίλειο. «Το θέμα φημολογίας περί ‘ψεκασμών’ από πλευράς Ηνωμένου Βασιλείου που αφορά την ερώτηση του έντιμου βουλευτή Αμμοχώστου κ. Χατζηγιάννη στερείται σοβαρότητας. Καθηγητές πανεπιστημίου που ρωτήθηκαν από μέσα μαζικής ενημέρωσης εξήγησαν ότι οι άσπρες λωρίδες που παρουσιάζονται πίσω από εν πτήσει αεροπλάνα απεικονίζουν τον βαθμό της υγρασίας κατά τις συγκεκριμένες πτήσεις. Το ίδιο φαινόμενο παρατηρείται σε όλες τις χώρες από πτήσεις συγκεκριμένου ύψους. Το υπουργείο Εξωτερικών δεν πρόκειται να υποβάλει ερώτηση στις βρετανικές αρχές, γιατί θέλει να διαφυλάξει τη σοβαρότητά του. Αν υπάρξει επιστημονική έρευνα που να αποδεικνύει το αντίθετο, ας παρουσιαστεί και τότε θα πράξουμε ανάλογα» απάντησε στις 10 Μαρτίου 2016 ο υπουργός Εξωτερικών Ιωάννης Κασουλίδης.

Από το 2015
Τέλος, θα πρέπει να υπενθυμιστεί ότι ο κ. Κουγιάλης είχε από τις 15 Σεπτεμβρίου 2015 απαντήσει στη Βουλή ότι δεν γίνονται χημικοί αεροψεκασμοί μετά από ερώτηση του κ. Περδίκη, ο οποίος ενέταξε το θέμα στην ημερήσια ατζέντα εδώ και χρόνια με συνεχείς δηλώσεις και προειδοποιήσεις. «Μετά από δειγματοληψία και χημική ανάλυση βρόχινου νερού και ατμοσφαιρικού αέρα που διενεργήθηκαν από τα Τμήματα Μετεωρολογίας και Δασών αντίστοιχα, και σύμφωνα με τα αποτελέσματα των σχετικών αναλύσεων, δεν μπορεί να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι πραγματοποιούνται οποιοιδήποτε αεροψεκασμοί στην ατμόσφαιρα της Κύπρου. Συνεπώς, δεν μπορεί να στοιχειοθετηθεί η διενέργεια πειραμάτων και ερευνών σχετικών με χημικούς αεροψεκασμούς στην επικράτεια της Κυπριακής Δημοκρατίας με σκοπό την τεχνητή διαμόρφωση κλιματολογικών συνθηκών».

Ερευνητικό πρόγραμμα - Πλέον η ατμόσφαιρα θα ελέγχεται συνεχώς
Το πλέον σημαντικό βέβαια από όλη αυτή την ιστορία που, όπως προκύπτει, κακώς δημιουργήθηκε, είναι η εκπόνηση ερευνητικού προγράμματος από το Τμήμα Περιβάλλοντος, το οποίο σε συνεργασία με άλλους εμπλεκόμενους φορείς (Τμήμα Επιθεώρησης Εργασίας, Ινστιτούτο Κύπρου, ΤΕΠΑΚ, Πανεπιστήμιο Κύπρου κ.ά.) προβαίνει ήδη στις απαιτούμενες ενέργειες έτσι που η ατμόσφαιρα της χώρας μας να ελέγχεται καθημερινώς. Το ερευνητικό πρόγραμμα, όπως πληροφορείται ο «Π», προκύπτει από την ανάγκη για διερεύνηση πιθανής υποβάθμισης της ποιότητας της ατμόσφαιρας της Κύπρου -ειδικότερα στα ανώτερα στρώματα-, λόγω διασυνοριακής ρύπανσης ή/και των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής. Όπως πληροφορούμαστε, μέσα από το εν λόγω ερευνητικό πρόγραμμα θα γίνεται πρωτογενής συλλογή και συνεχής αξιολόγηση δεδομένων που σχετίζονται με την ποιότητα της ατμόσφαιρας.

Πηγή: http://politis.com.cy/article/kata-fantasian-i-chimiki-aeropsekasmi
Κατηγορία: , ,

Τα τέσσερα κύματα της τρομοκρατίας

0



Πηγή: international.ucla.edu
Το 2002 ο καθηγητής τρομοκρατίας και αντιτρομοκρατίας κύριος Ντέιβιντ Ράποπορτ δημοσίευσε μία μελέτη του με τίτλο «Τα Τέσσερα Κύματα της Σύγχρονης Τρομοκρατίας». Το έργο του αυτό θεωρείται σήμερα από τις πιο καλές αναλύσεις και είναι το θέμα το οποίο θα δούμε σε αυτό το άρθρο.

Ένα από τα πρώτα πράγματα που διδάσκεται ο εκπαιδευόμενος στο μάθημα «Τρομοκρατία και Αντιτρομοκρατία: Σύγκριση Θεωρίας και Πράξης» είναι το τι είναι η τομοκρατία και το πως ο όρος «τρομοκρατία» αλλάζει ανά περιόδους, αντιπροσωπεύοντας διαφορετικούς τύπους βίαιων πράξεων με ιδεολογικό υπόβαθρο. Η συγκεκριμένη μελέτη δίνει μία βάση από την οποία μπορούν να γίνουν περεταίρω αναλύσεις του θέματος.
Σήμερα ο καθηγητής κύριος Ντέιβιντ Ράποπορτ του πανεπιστήμιου της Καλιφόρνια είναι Ομότιμος Καθηγητής Πολιτικών Επιστημών με εξειδίκευση στο χώρο της τρομοκρατίας. Από το 1989 είναι ο εκδότης του ακαδημαϊκού περιοδικού «Terrorism and Political Violence» (Τρομοκρατία και Πολιτική Βία) και είναι και επίσης ο συγγραφέας δεκάδων επιστημονικών ερευνών και βιβλίων στο χώρο αυτό. Τον βλέπετε στην επόμενη φωτογραφία.

Πηγή: glc.yale.edu
Η μελέτη που δημοσίευσε το 2002 σήμερα θεωρείται από τις βασικές αρχές μελέτης τεχνικών καταπολέμησης της τρομοκρατίας (της αντιτρομοκρατίας δηλαδή) και είναι μέρος όλων των ακαδημαϊκών σπουδών στο χώρο αυτό.
Τα τέσσερα κύματα όπως τα αναφέρει είναι:

Αναρχισμός
Άντι-Αποικιακό
Νέα Επαναστατική Αριστερά
Θρησκευτικός Εξτρεμισμός
Πρακτικά, το κάθε κύμα από τα τέσσερα παραπάνω είχε ένα χρόνο ζωής από 20 έως 45 έτη. Έτσι σήμερα, όλοι οι ερευνητές ενδιαφέρονται περισσότερο για το ποιο θα είναι το επόμενο, το πέμπτο κύμα, καθώς η παραπάνω μελέτη δείχνει ότι σύντομα το τέταρτο κύμα (Θρησκευτικός Εξτρεμισμός) θα φτάσει στο τέλος του και ένα νέο κύμα τρομοκρατίας θα γεννηθεί. Αυτό είναι ένα τεράστιο θέμα αλλά σε αυτό το άρθρο δε θα το μελετήσουμε, θα δούμε ωστόσο τα τέσσερα κύματα της τρομοκρατίας εν συντομία.

Πηγή: TheForeignReport.com
Πρώτο κύμα: Αναρχισμός
Αυτό το κύμα ξεκίνησε τις αρχές του 1880 και είχε διάρκεια για περίπου 40-45 χρόνια, δηλαδή, μέχρι το 1920-1925. Ήταν ένα κύμα με αναρχικό ιδεολογικό υπόβαθρο που ξεκίνησε από τη Ρωσική Αυτοκρατορία και από εκεί απλώθηκε σε όλο το κόσμο. Τα πιο συχνά παραδείγματα του, είναι οι στρατηγικές και ιδεολογίες που κατασκεύαζε ο Μιχαήλ Μπακούνιν και ο Πιοτρ Κροπότκιν. Τα μέσα επικοινωνίας ήταν περιορισμένα στη τεχνολογία της εποχής που ήταν τηλέγραφος και εφημερίδες. Ωστόσο, η πρώτη φορά που είδαμε τον όρο «τρομοκρατία» να χρησιμοποιείται για να περιγράψει τις ενέργειες της ιδεολογίας του αναρχισμού ήταν με το επαναστατικό πολιτικό κόμμα της Ρωσική Αυτοκρατορίας Ναροντάνια Βόλια (Ελευθερία του Λαού). Βάζοντας στη πράξη της ακραίες ιδεολογικές θεωρίες των Μιχαήλ Μπακούνιν και Πιοτρ Κροπότκιν το κόμμα αυτό δημιούργησε τη τρομοκρατική οργάνωση Ζέμλγια-η-Βόλια (Γη και Ελευθερία) η οποία ανάμεσα σε άλλα, το Μάρτιο του 1881 δολοφόνησε τον Τσάρο Αλέξανδρο Β’ της Ρωσίας. Το κύμα αυτό μεταφέρθηκε στη Δύση το 1890 κάνοντας αυτή τη περίοδο γνωστή στους ιστορικούς αναλυτές ως «Ο Χρυσός Αιώνας των Δολοφονιών» καθώς σε όλο το Δυτικό κόσμο, αναρχικού υπόβαθρου οργανώσεις εκτελούσαν θρησκευτικούς και πολιτικούς ηγέτες με το ιδεολογικό υπόβαθρο που αναφέραμε παραπάνω. Στη συνέχεια μπορείτε να δείτε ένα πίνακα που αναπαριστά τη δολοφονία του Τσάρου Αλέξανδρου Β’ της Ρωσίας.

Πηγή: Wikipedia.org
Δεύτερο κύμα: Άντι-Αποικιακό
Από το 1920 μέχρι περίπου το 1960 ο όρος «τρομοκρατία» άλλαξε χαρακτήρα και περιέγραφε τις βίαιες ενέργειες με άντι-αποικιακό πολιτικό υπόβαθρο. Με ξεκίνημα τη Συνθήκη Ειρήνης των Βερσαλλιών και το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, πολλές χώρες άρχισαν να οργανώνουν ένοπλες ομάδες απελευθέρωσης από το ρόλο των αποικιών που τις όριζε η συνθήκη. Λόγου του μεγάλου αριθμού αποικιών, από αυτό το κύμα επηρεάστηκαν κυρίως η Γαλλία και η Βρετανική Αυτοκρατορία. Τότε γεννήθηκε η τρομοκρατική οργάνωση IRA (Ιρλανδικός Απελευθερωτικός Στρατός), η τρομοκρατική οργάνωση FLN (Εθνικό Μέτωπο Απελευθέρωσης της Αλγερίας), και άλλες αντίστοιχες σε πολλές χώρες. Οι τακτικές των τρομοκρατικών οργανώσεων μείωσαν τις δολοφονίες και αύξησαν τις επιθέσεις με τεχνικές ανταρτοπόλεμου. Δηλαδή, παγιδεύσεις με εκρηκτικά, ενέδρες, μικρά χτυπήματα και άμεση διαφυγή, κτλ. Μία από τις πιο γνωστές τρομοκρατικές επιθέσεις του δεύτερου κύματος ήταν αναμφισβήτητα η βομβιστική επίθεση στο Ξενοδοχείο Βασιλέας Δαβίδ στα Ιεροσόλυμα τον Ιούλιο του 1946 από τη Σιωνιστική τρομοκρατική οργάνωση Ιργκούν (Εθνικός Στρατιωτικός Οργανισμός της Γης του Ισραήλ) που οδήγησε στο θάνατο 91 ανθρώπους. Επίσης, για πρώτη φορά στο δεύτερο κύμα είδαμε τους τρομοκράτες να αυτοαποκαλούνται «μαχητές ελευθερίας». Βλέπετε μία φωτογραφία από τη βομβιστική επίθεση στο Ξενοδοχείο Βασιλέας Δαβίδ στα Ιεροσόλυμα παρακάτω.

Πηγή: Codoh.com
Τρίτο κύμα: Νέα Επαναστατική Αριστερά
Αυτό το κύμα εμφανίστηκε το 1960 και συνέχισε μέχρι και το 1995. Το ιδεολογικό έναυσμα ήρθε από αντίδραση στο Ψυχρό Πόλεμο και το Πόλεμο του Βιετνάμ. Αριστερά κόμματα ξεκίνησαν ένα μεγάλο κίνημα προπαγάνδας για αντίδραση το οποίο κατέληξε σε ένοπλες τρομοκρατικές οργανώσεις. Μία από τις πρώτες τρομοκρατικές οργανώσεις με αυτό το υπόβαθρο ήταν η Weather Underground Organization ενώ και στην Ελλάδα είδαμε τη γέννηση αντίστοιχων αντικαθεστωτικών οργανώσεων όπως οι τρομοκρατικές οργανώσεις 17 Νοέμβρη και Επαναστατικός Λαϊκός Αγώνας. Αντίστοιχα, στη Δυτική Γερμανία εμφανίστηκε η τρομοκρατική οργάνωση Φράξια Κόκκινος Στρατός (RAF), λίγο αργότερα η τρομοκρατική οργάνωση PLO (Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης), και το κίνημα γρήγορα εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο. Το κύριο χαρακτηριστικό δράσης όλων των τρομοκρατικών οργανώσεων του τρίτου κύματος ήταν το λεγόμενο «αντάρτικο πόλεων». Δηλαδή, η χρήση τακτικών ανταρτοπόλεμου σε κατοικημένους τόπους. Τα κύρια χαρακτηριστικά των επιθέσεων παρέμειναν οι βομβιστικές επιθέσεις αλλά είδαμε και μία τεράστια αύξηση στις ομηρίες και αεροπειρατείες. Επιπρόσθετα, για πρώτη φορά υπήρξε το ζήτημα της διεθνούς τρομοκρατίας κυρίως λόγω των αεροπειρατειών. Για πρώτη φορά επίσης, είδαμε τους τρομοκράτες να αυτοαποκαλούνται «επαναστάτες» και «αντάρτες» που ήταν κάτι που δεν είχε εμφανιστεί ξανά μέχρι τότε. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του τρίτου κύματος ήταν η τρομοκρατική επίθεση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972 στο Μόναχο από τη Παλαιστινιακή τρομοκρατική οργάνωση Μαύρος Σεπτέμβρης που απήγαγε την Ισραηλινή αποστολή και σκότωσε 9 αθλητές και έναν αστυνομικό με τελικό απολογισμό 17 νεκρούς. Βλέπετε μία σχετική φωτογραφία εδώ.

Πηγή: Taringa.net
Τέταρτο κύμα: Θρησκευτικός Εξτρεμισμός
Και κάπως έτσι φτάνουμε στο κύμα της τρομοκρατίας που μας απασχολεί σήμερα. Το κύμα αυτό άρχισε να εμφανίζεται τη δεκαετία του 1980 και συνεχίζει μέχρι και σήμερα. Η αρχή του ήταν μετά την εισβολή της Σοβιετικής Ένωσης στο Αφγανιστάν η οποία οδήγησε στην αναγέννηση των Μουτζαχεντίν. Την ίδια περίπου περίοδο, 1978-1979, είχαμε την Επανάσταση του Ιράν που οδήγησε σε μία έντονα θρησκευτικά καθοδηγούμενη πολιτική ηγεσία με πολιτικές κάθετα κατά της Δύσης. Μία από τις πρώτες τρομοκρατικές επιθέσεις σε αυτό το κύμα ήταν η εισβολή στη Μέκκα το Δεκέμβριο του 1979 όταν η τρομοκρατική οργάνωση Ικχβάν κατέλαβε τη Μέκκα στη Σαουδική Αραβία με 600 περίπου άντρες θέλοντας να θέσει τη χώρα υπό αυστηρό Ισλαμικό νόμο. Στον Ισλαμικό χώρο οι τρομοκρατικές οργανώσεις άρχισαν να αυξάνονται με τους πολέμους σε Μέση Ανατολή, Ασία και Αφρική αλλά το ίδιο γίνονταν και με άλλες θρησκείες. Το Νοέμβριο του 1995 δολοφονήθηκε ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, ο Γιτζάκ Ράμπιν, από τον Σιωνιστή Γιγκάλ Αμίρ. Το Μάρτιο του 1995 στο σταθμό μετρό Κασουμιγκασέκι στο Τόκιο της Ιαπωνίας η τρομοκρατική οργάνωση Αούμ Σινρικίο δρώντας υπό μία ακραία θρησκευτική ιδεολογία/σέκτα έκανε επίθεση με χημικό αέριο Σάριν δολοφονώντας 12 ανθρώπους. Παρόμοια παραδείγματα έχουμε από όλο το κόσμο με τα πιο τραγικά τις επιθέσεις στους δίδυμους πύργους της Νέας Υόρκης το Σεπτέμβριο του 2001 και την ομηρία στο Μπεσλάν της Ρωσίας από Τσετσένους Ισλαμιστές το Σεπτέμβριο του 2004. Οι τακτικές των τρομοκρατών έχουν αλλάξει πολύ από τα προηγούμενα κύματα κάνοντας κυρίως επιθέσεις αυτοκτονίας και επιθέσεις που μπορούν να επιφέρουν πολλούς θανάτους (χημικά/βιολογικά όπλα, μαζικές βομβιστικές επιθέσεις, όπως και άλλα μη συμβατικά όπλα όπως αεροπλάνα, αυτοκίνητα, κτλ.). Οι στοχευμένες δολοφονίες έχουν μειωθεί αισθητά και οι απαγωγές/ομηρίες παρότι έχουν αυξηθεί, δεν είναι πλέον στοχευμένες. Βλέπετε μία φωτογραφία από τη βομβιστική επίθεση της Ισλαμιστικής τρομοκρατικής οργάνωσης του Λιβάνου, Χεζμπολάχ, που είχε πραγματοποιήσει τον Ιούλιο του 2012 στη Βουλγαρία σε λεωφορεία που μετέφεραν τουρίστες από το Ισραήλ.

Πηγή: BBC.com
Αν θέλετε να μελετήσετε ολόκληρη την 28σέλιδη ανάλυση του καθηγητή, κυρίου Ντέιβιντ Ράποπορτ μπορείτε να τη βρείτε ακολουθώντας αυτό το σύνδεσμο. Βέβαια, το μεγάλο ερώτημα για όλους τους μελετητές του χώρου καταπολέμησης της τρομοκρατίας είναι «ποιο θα είναι το πέμπτο κύμα;».
Με τα παραπάνω δεδομένα, η θρησκευτική τρομοκρατία έχει χρόνο ζωής για 10-20 χρόνια ακόμα. Το τι θα εμφανιστεί μετά είναι μία τεράστια πρόκληση για τους αναλυτές και ερευνητές του χώρου.

Πηγή Defencegr
Κατηγορία: ,

Τσίπρας - Καμμένος τελειώνουν τον ελληνισμό

0



Πάμε για ολική εθνική καταστροφή, σε Ελλάδα και Κύπρο

Γράφει ο Παναγιώτης Ήφαιστος 
Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Πειραιά

Γράφοντας αυτές τις γραμμές Ιούλιο 2016 θα θίξω το θέμα της προσέγγισης Ισραήλ – Τουρκίας και Ρωσίας – Τουρκίας.

Τα συνδέω με δύο γεγονότα που συναρτώνται με την απουσία της Ελλάδας από τις στρατηγικές εξελίξεις, την υποχώρηση σε όλα τα μέτωπα, την πιθανότητα ολικής απώλειας της Κύπρου δεδομένου ότι βρίσκεται στο χείλος της Αβύσσου, την απώλεια των δικαιωμάτων που απορρέουν από το διεθνές δίκαιο στο Αιγαίο και τον οργασμό εναλλαγών φίλων και εχθρών στην περιφέρειά μας την στιγμή που η Ελλάδα είναι απαθής παρατηρητής και παθητικός δέκτης των συνεπειών.

Αν γίνω λίγο σχολαστικός με κάποια γεγονότα και συναντήσεις είναι επειδή ενέχουν σημασία καθότι φωτίζουν κάποια αίτια της συμφοράς των νεοελλήνων.

Αποτρεπτική Στρατηγική

Το πρώτο φωτίζει την απουσία Ελληνικής Εθνικής Στρατηγικής. Πριν ένα περίπου χρόνο σε συνέδριο συνάντησα διακεκριμένο συνάδελφο ισραηλινό καθηγητή στρατηγικών σπουδών. Τον συναντώ, κατά καιρούς σε επιστημονικές συναντήσεις, κυρίως στο εξωτερικό.

Πριν γράψω τι μου είπε για τα στρατηγικά ζητήματα του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου όπως εξελίσσονται τα τελευταία χρόνια, αναφέρω ότι τον γνώρισα για πρώτη φορά όταν βρέθηκε για συνέδριο στους Δελφούς τέλη, αν θυμάμαι καλά, του 1990.

Δεδομένου ότι αμφότεροι γνωρίζαμε τα βιβλία στρατηγικής θεωρίας του άλλου, είπαμε, όταν αυτός θα αναχωρούσε μέσω Αεροδρομίου του Ελληνικού το βράδυ της μεθ’ επομένης, να έλθει στην Βάρκιζα για δείπνο όπου κατοικώ από το 1989.
Πήγαμε στο γνωστό εστιατόριο πάνω στα βράχια πρώτο δεξιά φθάνοντας στην Βάρκιζα διαμέσου Βούλας.
Έγραφα τότε το δικό μου κεφάλαιο του βιβλίου «Ελληνική Αποτρεπτική Στρατηγική» που εκδόθηκε λίγο αργότερα.
Προς το τέλος του βιβλίου αυτού, αναλύοντας το ζήτημα της αποτρεπτικής αξιοπιστίας στις περιπτώσεις χαμηλής έντασης και ανάγκeast-mediterranean-pipeline-cyprus-greeceης ελέγχου της κλιμάκωσης (escalation control) του είπα ότι κύριες πηγές ήταν Ινδικές και Ισραηλινές αναλύσεις της συμβατικής αποτροπής.

Στις αγγλικές μου μονογραφίες στρατηγικής θεωρίας είχα αναλύσει τον έλεγχο κλιμακώσεως εκτενέστατα πλην σε αναφορά με την πυρηνική στρατηγική. Στις δύο αυτές περιπτώσεις, όμως, η στρατηγική θεωρία που αναπτύσσουν είναι πολύ κοντά στην Ελληνική περίπτωση καθότι πρόκειται για συμβατική αποτροπή και όχι πυρηνική αποτροπή (για το Ισραήλ ισχύουν αμφότερα με ένα όμως ιδιαίτερο τρόπο, ενώ πολλά κείμενα για την Ισραηλινή στρατηγική πρωτίστως αναλύουν την συμβατική αποτροπή, το οποίο ως προς πολλά ζητήματα αποτελεί πρότυπο αξιόπιστου αποτρεπτικού κράτους).

Στα συγκεκριμένα σημεία της ανάλυσης, αφού έθεσα δύο σελίδες ερωτήματα που δεν απαντώνται από ένα αναλυτή της πολιτικής στρατηγικής αλλά από την πολιτική ηγεσία μιας χώρας –σημειώνω ότι μέχρι σήμερα ένα τέταρτο του αιώνα μετά τα ερωτήματα αυτά δεν απαντήθηκαν πολιτικά, εξ ου και το γεγονός ότι σταδιακά χάνουμε τόσο το Αιγαίο όσο πιθανότατα και την Κύπρο– ανάπτυξα σενάρια ενεργειών, πχ των πιλότων όταν αναχαιτίζουν, σημειώνοντας ταυτόχρονα ότι αυτά είναι ενδεικτικά και συνήθη στην στρατηγική άλλων κρατών.
Πλην, κατά περίπτωση και συγκυρία ένας στρατός θα πρέπει να έχει δεκάδες επεξεργασμένα σχέδια ενταγμένα στους κανόνες εμπλοκής.

Δυστυχώς όμως, είπα στον διακεκριμένο Ισραηλινό συνάδελφο, διστάζω να τα καταγράψω σε Ελληνικό βιβλίο, γιατί εδώ άμα πεις δημόσια λέξεις όπως «αποτροπή», «αποτροπή απειλών χαμηλής έντασης» ή εμπλοκή και κλιμάκωση ανάλογα και αντίστοιχα με την αντίδραση του αντιπάλου», ένας όχλος ανόητων, αγράμματων και κάποιων ενδεχομένως ξένων συνειδητών ή ανεπίγνωστων πρακτόρων άλλων κρατών, επιδίδονται στο αποκρουστικό έργο της δολοφονίας χαρακτήρα, της εκτόξευσης υβριστικών επιθέτων και χαρακτηρισμών όπως εθνικιστής ή ακόμη και πολεμοκάπηλος.

Έμεινε άφωνος. Άμα για να γράψεις αυτά τα πράγματα τα οποία όχι μόνο στο Ισραήλ αλλά σε κάθε βιώσιμο κράτος είναι Αλφαβητάριο, τότε η Ελλάδα έχει μεγάλο πρόβλημα ασφαλείας.

Τελικά τα έγραψα και έγινα στόχος αναρίθμητων επιθέσεων.
Έχω μερικές μεγάλες κάσες αποκομμάτων επιθέσεων τέτοιων κονδυλοφόρων ακόμη και φορέων επιστημονικών τίτλων.
Άρχισα να γράφω ένα βιβλίο πριν καιρό αλλά λόγω φόρτου δεν το ολοκλήρωσα.
Φίλος και συνάδελφος μου έδωσε μια ιδέα.
Γιατί δεν τα σκανάρης όλα, μου είπε, και να τα αναρτήσεις στο διαδίκτυο.
Αυτό θα κάνω! Μόλις βρω καιρό. Αυτό όμως για την ιστορία.

Το πρόβλημα σε παρόντα χρόνο είναι ότι οι ίδιο συνεχίζουν να κυριαρχούν στις κοινωνικοακαδημαϊκοπολιτικές πασαρέλες.

Εκατοντάδες να υπογράφουν λίστες ντροπής υπέρ του φασιστικού, ανελεύθερου και αντιδημοκρατικού σχεδίου Αναν, το ίδιο με τα μνημόνια, το ίδιο με ότι αντίστοιχο και ανάλογο επέρχεται. Αν αυτό συνεχίσει σωτηρία δεν υπάρχει.

Μέση Ανατολή

Η συνάντηση πριν ένα χρόνο με τον ισραηλινό συνάδελφο ήταν ακόμη πιο σημαντική και τα λεχθέντα προφητικά.
Συζητούσαμε για ζητήματα που αφορούσαν που αφορούσαν την εξέλιξη των στρατηγικών δομών τον 21 αιώνα.

Τις σχετικές αναλύσεις του John Mearsheimer, την πλανητική κατανομή ισχύος, τις υπερπόντιες εξισορροπήσεις των μεγάλων δυνάμεων, το διαρκώς μεταλλασσόμενο διεθνές σύστημα λόγω αναδυόμενων μεγάλων δυνάμεων, τις σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ σε αναφορά με τους πολέμους στο Ιράκ και στην Συρία σε αναφορά και με το κουρδικό, την ενέργεια και τους πιθανούς συμμαχικούς άξονες που αφορούν τους αγωγούς και πολλά άλλα.

Έμμονα ήθελε να μάθει και να καταλάβει τι κάνουμε εμείς, ιδιαίτερα στην Κύπρο. Με δεδομένες τις εύλογες ισραηλινές επιφυλάξεις απέναντι στην νέο-ισλαμική Τουρκία, επιθυμούσε να καταλάβει εάν εμείς κατανοούμε το αναδυόμενο στρατηγικό περιβάλλον καθότι η πολιτική «λύσης» του Κυπριακού με πρόσδεση στο άρμα της Τουρκίας θεωρείται στρατηγική παράκρουση.

Όλοι οι στρατηγικοί παίχτες, μου είπε, λέγοντας πράγματα που γνωρίζουμε πολύ καλά, παρατηρούν, σταθμίζουν, εκτιμούν και ορίζουν εναλλακτικές αποφάσεις ανάλογα με τους συσχετισμούς, την κατανομή ισχύος, τους αναλώσιμους κρατικούς παίχτες ή νέους αναδυόμενους. Εάν η Κύπρος ενταχθεί στην σφαίρα επιρροής της Τουρκίας, λογικό είναι με όρους πάγιων στρατηγικών θεσφάτων, οι ηγεμονικές δυνάμεις και οι περιφερειακές δυνάμεις να προσανατολίσουν την στρατηγική τους ανάλογα.

Συνδυάζοντάς το με την κρίση της Ελλάδας ο ισραηλινός συνάδελφος ήταν ρητός:
Κινδυνεύετε, είπε με έμφαση, αμφότερα τα κράτη, Ελλάδα και Κύπρος, να θεωρηθούν παντελώς αναξιόπιστα και αναλώσιμα.
Μια μεγάλη δύναμη ή μια περιφερειακή δύναμη συνεκτιμά ποια κράτη είναι αναλώσιμα ή ποια γίνονται και αρχίζει έγκαιρα να τα οδηγεί στην κλίνη του Προκρούστη.
Συχνά αυτό είναι αόρατο αλλά κάποια στιγμή γίνεται πράξη και το συνειδητοποιούν όλοι.

Για να το πούμε διαφορετικά, εν μέσω καταιγιστικών στρατηγικών ανακατατάξεων ισχύουν τα ανελέητα αξιώματα του Θουκυδίδη και του Κονδύλη: «δίκαιο έχει όποιος έχει ίση δύναμη και όταν αυτό δεν συμβαίνει ο ισχυρός υποχωρεί και προσαρμόζεται».

Και «Η έσχατη πραγματικότητα συνίσταται από υπάρξεις, άτομα ή ομάδες που αγωνίζονται για την αυτοσυντήρησή τους και μαζί αναγκαστικά, για τη διεύρυνση της ισχύος τους.

Γι’ αυτό συναντώνται ως φίλοι ή ως εχθροί και αλλάζουν φίλους και εχθρούς ανάλογα με τις ανάγκες του αγώνα για την αυτοσυντήρησή τους και τη διεύρυνση της ισχύος τους».

Το Ισραήλ, η Ρωσία και άλλα κράτη εκτιμούν ότι η Κύπρος σύντομα θα βρεθεί υπό τουρκική επικυριαρχία και ότι η Ελλάδα δεν έχει δυνατότητα να σταθεί στα πόδια της και να χαράξει στρατηγική.

Λογικότατα, αναπροσαρμόζουν τις στρατηγικές τους επιλογές και έτσι θα συνεχίσουν να πράττουν.

Όσον δε αφορά τον όντως αλλοπρόσαλλο Ερτογάν, σίγουρα κράτη όπως το Ισραήλ και η Ρωσία έχουν μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα σχέδια ενώ η βραχυπρόθεσμη επικράτηση του του νεοισλαμιστή Τούρκου ηγέτη επηρεάζει αντίστοιχα τις βραχυπρόθεσμες διπλωματικές τους κινήσεις.

Σε τελευταία ανάλυση, εάν μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα οι Έλληνες «θέλουν» να βρίσκονται υπό τουρκική επικυριαρχία, αυτό συνεκτιμάται δεόντως στις βραχυχρόνιες τακτικές κινήσεις που διαρκώς προσαρμόζονται για να εκπληρώνουν τις μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες.

Ερχόμαστε τώρα στην σχέση Τουρκίας – Ρωσίας.
Ακούμε για «συγνώμη» του Ερτογάν προς την Ρωσία, για συνεργασία στην Συρία και πολλά άλλα. Δεν άντεξα και πήρα τηλέφωνο τον προαναφερθέντα Ισραηλινό συνάδελφό μου.

"Τι λες" τον ρώτησα.
Δεν μιλήσαμε πολύ γιατί βιαζόταν να εισέλθει στην αίθουσα κάποιου επιστημονικού συνεδρίου που συμμετείχε.
Όμως πρόλαβε και μου είπε: «Σου τα είπα πέρυσι. Η κλίνη του Προκρούστη περιμένει τους αναλώσιμους».
Αυτό δεν σημαίνει, συνέχισε, ότι η Τουρκία δεν βρίσκεται πάνω στην ίδια κλίνη.
Πλην για εσάς είναι ζήτημα άλλης τάξης καθότι ακόμη και εάν η Τουρκία διχοτομηθεί θα παραμείνει ένα ισχυρό περιφερειακό κράτος.
Εσείς θα είστε ισχυροί; Με ρώτησε με νόημα.
Εάν η Κύπρος θα βρίσκεται υπό Τουρκική επικυριαρχία και το Αιγαίο δεν θα βρίσκεται υπό τον έλεγχο της Ελλάδας, συνέχισε και ολοκλήρωσε, ξέρεις καλύτερα από εμένα ότι στην στρατηγική θεωρία το τι θα ισχύει απαντάται εύκολα.
Όλες οι μεγάλες δυνάμεις, όλες οι περιφερειακές δυνάμεις και όλα τα κράτη θα προσαρμόσουν τις τακτικές και στρατηγικές τους επιλογές ανάλογα και αντίστοιχα.
Κατηγορία:

Εικονικός πρωθυπουργός σε εικονική πραγματικότητα

0



Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Η είδηση, που δημοσιεύθηκε την Τετάρτη σε διάφορα Μέσα, έχει ως εξής: «Την έδρα του τεχνολογικού κολοσσού ZTE στο τεχνολογικό πάρκο της Σανγκάης επισκέφθηκε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του στην Κίνα. Ο κ. Τσίπρας έδειξε να ενθουσιάζεται από τα gadget που του παρουσίασαν, τόσο με τα κινητά όσο και με τα γυαλιά εικονικής πραγματικότητας.

Είναι χαρακτηριστικό ότι κατά την επίδειξη των νέων κινητών τηλεφώνων που του έκαναν σχολίασε ‘μόνο καφέ δεν ψήνει αυτό’, ενώ όταν φόρεσε τα γυαλιά εικονικής πραγματικότητας έδειξε τον ενθουσιασμό του με κάθε τρόπο, κοιτώντας με αυτά προς κάθε κατεύθυνση και κάνοντας, ταυτόχρονα, με τα χέρια του κινήσεις που πρόδιδαν το πόσο εντυπωσιασμένος ήταν»...

Είναι περίεργο το γεγονός ότι κάτι, οτιδήποτε, εικονικό κατάφερε να εντυπωσιάσει τον κύριο Τσίπρα, δεδομένου του γεγονότος ότι πρόκειται για απόλυτο εκφραστή της εικονικής πραγματικότητας, για έναν πραγματικό δάσκαλο του είδους.

Γιατί πώς μπορεί να περιγράψει κανείς τον άνθρωπο που στο ένα χρόνο του δημοψηφίσματος του «Όχι» που έγινε «Ναι» αντί να σιωπά θριαμβολογεί; Ή τον άνθρωπο που εξακολουθεί να βροντοφωνάζει ότι δεν πρόκειται να κοπούν οι συντάξεις την ώρα που αυτές ήδη κόβονται; Ή αυτόν ο οποίος βλέπει την ανάπτυξη στη γωνία όταν τα «κανόνια» που σκάνε είναι πιο ηχηρά κι από εκείνα του Ναβαρόνε; - κι αυτά, έτσι για ένα δείγμα, χωρίς να επεκταθεί κανείς στο σύνολο του χάους μεταξύ λόγων και έργων, μεταξύ προπαγάνδας και πραγματικότητας.

Επίσης, όπως φαίνεται, δεν μιλάμε μόνον για τα τερατώδη ψέματα δημαγωγικής εξαπάτησης: μιλάμε και για άλλου είδους, όπως αυτά που αποκαλύπτει τώρα ο καθηγητής Γκαλμπρέιθ – ας αφήσουμε το τι λέει ο ίδιος ο Βαρουφάκης για το σχέδιο περί δραχμής. Ο Γκάλμπρειθ είναι μακράν πιο αξιόπιστος του Τσίπρα ως προς την αλήθεια καθώς δεν έχει τέτοιο… ρεκόρ ψεύδους όπως ο πρωθυπουργός αλλά και λόγους τέτοιου ψεύδους. Κυρίως όμως, έχει με το μέρος του τη λογική: η ιδέα ότι ο Γιάνης ενεργούσε μόνος του με όλον αυτό το μηχανισμό είναι εντελώς αστεία για όποιον έχει συνείδηση του πώς λειτουργούν οι εξουσίες και δη οι ολοκληρωτικής καθεστωτικής λογικής.

Τελικά, όλα τα παραπάνω έχουν τη δική τους συνολική εικονική βάση: ο Αλέξης Τσίπρας σήμερα είναι εκ των πραγμάτων ένας εντελώς εικονικός πρωθυπουργός: ποια πραγματική εξουσία του έχει απομείνει που να συνάδει με το αξίωμά του; Ουσιαστικά καμία. Εχει εκχωρήσει τα πάντα και εξακολουθεί και εκχωρεί κάθε τι που θα του απαιτήσουν, πριν καν του το απαιτήσουν.

Αν εξαιρέσει συνεπώς κανείς την εκδοχή να ενθουσιάστηκε επειδή μέσα σε εκείνα τα γυαλάκια είδε τον εαυτό του που τα κάνει όλα (αναφώνησε άλλωστε «μόνο καφέ δεν κάνει»…), μία μόνον λογική εξήγηση υπάρχει για τον ξαφνικό ενθουσιασμό του κύριου Τσίπρα για το εν λόγω αξεσουάρ: ίσως ο άνθρωπος να σκέφτηκε ότι αν μας παραγγείλει από την Κίνα καμιά δεκαριά εκατομμύρια τέτοια μηχανάκια, θα πετύχει τζακπότ: και τζίρους θα κάνει, και θα τα βλέπουμε όλα όπως εκείνος θέλει…

Ε, είναι δυνατόν να μην τρελαθεί απ’ τη χαρά του;

Πηγή "Το Βήμα"
Κατηγορία:

Καταρρέει η ΕΥΠ του Ρουμπάτη

0



Πράκτορας έκανε μήνυση στην ΕΥΠ
και ζητά 4,3 εκατ. ευρώ για... δεδουλευμένα!

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ 

Η χρησιμότητα των πληροφοριών, για την ακρίβεια, η αναγκαιότητα κατοχής πληροφοριών και η ανάλογη εκμετάλλευσή τους, αποτελεί τον πλέον κρίσιμο παράγοντα στην αντιμετώπιση δυσάρεστων εξελίξεων που αφορούν σημαντικές υποθέσεις, είτε αυτές αφορούν τον κόσμο των επιχειρήσεων είτε την λειτουργία και την ασφάλεια μίας χώρας. Κι ενώ στην περίπτωση της επιχειρηματικής κατασκοπίας οι ενδιαφερόμενοι επιχειρηματίες απευθύνονται σε ειδικές επιχειρήσεις που αναλαμβάνουν την ικανοποίηση των αναγκών του επιχειρηματία - πελάτη, στην περίπτωση των αναγκών ασφάλειας μίας χώρας αναλαμβάνουν ειδικές υπηρεσίες (Μυστικές Υπηρεσίες Συλλογής Πληροφοριών όπως η ΕΥΠ για την Ελλάδα, η Κρατική Ασφάλεια και η Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία της ΕΛ.ΑΣ. κά).

Η ανεύρεση χρήσιμων προσώπων (εξωτερικών συνεργατών - πηγών - πληροφοριοδοτών) και η περαιτέρω προσέγγισή τους γίνεται με διάφορους τρόπους έως ότου επιτευχθεί η συνεργατική "επαφή" μέσω κάποιου ειδικά εκπαιδευμένου υπαλλήλου - πράκτορα ή συνδέσμου που αναλαμβάνει και τον ευαίσθητο ρόλο του χειριστή, αφού έχει εξασφαλίσει την εμπιστοσύνη του εξωτερικού συνεργάτη (που κακώς συνηθίζεται να αποκαλείται "πράκτορας"). Η προσέγγιση δεν είναι πάντοτε επιτυχής.

Αφού δημιουργηθεί το ψυχολογικό προφίλ του υποψήφιου προς συνεργασία εξωτερικού συνεργάτη, οι προσεγγίσεις για την εξασφάλιση της συνεργασίας ποικίλουν. Έτσι, άλλοτε στηρίζονται στο πατριωτικό συναίσθημα, άλλοτε στην φιλοχρηματία, άλλοτε στην ανάγκη εξυπηρέτησης επιχειρηματικών αναγκών, άλλοτε στην συγκάλυψη προσωπικών υποθέσεων - σκανδάλων, άλλοτε στη νομική κάλυψη ιδιαίτερων εκκρεμοτήτων (π.χ. νομικά προβλήματα), άλλοτε παράξενες σεξουαλικές δραστηριότητες και πάθη, άλλοτε γίνεται εκμετάλλευση ψυχολογικών προβλημάτων (βλ. πάθη), ενώ σε άλλες περιπτώσεις (γίνεται πολύ σπάνια) ο υποψήφιος εξωτερικός συνεργάτης υποκύπτει σε εκβιασμούς για υποθέσεις του που ενδέχεται να επηρεάζουν την οικονομική, την κοινωνική, ή την οικογενειακή του ζωή.

Σε πλείστες όσες των περιπτώσεων, επιχειρείται μία ταυτόχρονη προσέγγιση ενός ή περισσότερων ευαίσθητων "σημείων εστίασης" του στοχευμένου προς συνεργασία. Κρίσιμος παράγοντας, από τη στιγμή που θα επιτευχθεί η συνεργασία με τον εξωτερικό συνεργάτη, είναι ο σωστός χειρισμός του, η συνέπεια λόγων και έργων από την πλευρά του χειριστή (εκπροσώπου της αρμόδιας υπηρεσίας) και η εν γένει εμβάθυνση της σχέσης με ει το δυνατόν περισσότερων σημείων επαφής και εξυπηρέτησης του εξωτερικού συνεργάτη, διασφαλίζοντας έτσι την διαχρονικότητα της συνεργασίας. Κρίσιμος, επίσης, παράγοντας, είναι η διατήρηση του χειριστή και η μη μεταφορά της πηγής σε άλλο χειριστή (διαδικασία που συνήθως συνεπάγεται την λύση της συνεργασίας των δύο μερών). Αν και σε κάθε περίπτωση οι παρεχόμενες πληροφορίες ελέγχονται ως προς την ποιότητα και την αντικειμενικότητά τους, η χειρότερη περίπτωση εξωτερικού συνεργάτη θεωρείται εκείνη που η σχέση βασίζεται στην εξαγορά της πληροφορίας, αφού κανείς δεν μπορεί να διασφαλίσει την συνέχεια της συνεργασίας, αλλά και την πιθανότητα συνεργασίας της πηγής με επαφές μη φίλα προσκείμενες στην υπηρεσία (γι αυτό υπεύθυνη είναι η αντικατασκοπία).

Αν και ο χειρισμός ενός εξωτερικού συνεργάτη - πηγής, έχει γίνει "θέαμα" σε ελληνικά δικαστήρια, με στελέχη της ΕΥΠ να ισχυρίζονται πράγματα πρωτοφανή -για τα παγκόσμια δεδομένα- όσον αφορά την σχέση μεταξύ χειριστή και πηγής (στέλεχος της ΕΥΠ ισχυρίστηκε ότι η υπηρεσία κάνει ό,τι θέλει με τις πηγές χωρίς να τις ρωτάει...), μία λίαν παράξενη υπόθεση (από αυτές που τα τελευταία 6 χρόνια συνηθίζει να μην έχει τη δυνατότητα να χειριστεί η Ελληνική Υπηρεσία Πληροφοριών - ΕΥΠ) εμφανίστηκε στη δημοσιότητα, αποκαλύπτοντας ένα ελάχιστο της κατάντιας της πλέον ευαίσθητης και κρίσιμης κρατικής υπηρεσίας, αυτής δηλαδή που είναι θεσμικά υπεύθυνη για την εξασφάλιση κρίσιμων πληροφοριών (οι πηγές πληροφοριών είναι κυρίως από το εξωτερικό, αλλά ο σημερινός διοικητής της ΕΥΠ φαίνεται να έχει αλλάξει -άραγε με προσωπική του πρωτοβουλία και ευθύνη ή υπήρξε προτροπή γι αυτό κι αν ναι, από ποιόν;- τον προσανατολισμό της υπηρεσίας προς το εσωτερικό της Ελλάδας), την αξιολόγηση και ανάλυσή τους, την ενημέρωση των αρμοδίων υπουργών ή την δημιουργία και τον συντονισμό επιχειρήσεων προς την κατεύθυνση εξασφάλισης των εθνικών -και όχι κομματικών ή κυβερνητικών- συμφερόντων.

Σύμφωνα, λοιπόν, με ρεπορτάζ, αναφορά στον Άρειο Πάγο, αλλά και επιστολή στον υπουργό Δημόσιας Τάξης, απέστειλε τις προηγούμενες ημέρες ο "πράκτορας" - πηγή με τα χίλια πρόσωπα οποίος έχει καταθέσει αγωγή εναντίων της Υπηρεσίας του εν προκειμένω της ΕΥΠ, ζητώντας 4,3 εκατομμύρια ευρώ, για αμοιβές που δεν έλαβε λόγο της συμμετοχής σε επικίνδυνες αποστολές, τις οποίες έφερε όλες εις πέρας, όπως ο ίδιος υποστηρίζει.

Οι πληροφορίες αναφέρουν πως ο "πράκτορας" με τα χίλια πρόσωπα, διαβλέποντας σοβαρό κίνδυνο για την ζωή του, λόγω των υποθέσεων στις οποίες έχει εμπλακεί, απέστειλε επιστολή στον υπουργό Δημ. Τάξης αλλά και αναφορά στον Άρειο Πάγο, ενημερώνοντας την ανώτατη δικαστική Αρχή πως συγκεκριμένα στελέχη της Υπηρεσίας, της ΕΥΠ δηλαδή, είναι δυνατόν να καταθέσουν μέσω συμβολαιογράφου βέβαια, προκειμένου να βεβαιώσουν τα αναγραφόμενα του 63χρονου σήμερα "πράκτορα" στην αγωγή που έχει καταθέσει ενάντιον της Μυστικής Υπηρεσίας.

Βέβαια για να γίνει αυτό από εν ενεργεία στελέχη της ΕΥΠ, έστω κι αν έχουν αποσπαστεί πια στις αρχικές τους υπηρεσίες, ή ακόμα κι αν έχουν αποστρατευθεί είναι δυνατόν να δώσουν κατάθεση σε συμβολαιογράφο – τήρηση ανωνυμίας – εάν βέβαια ζητηθεί από τον αρμόδιο Εισαγγελέα και εάν διαθέτουν την προβλεπόμενη από το νόμο άδεια του εποπτεύοντος την ΕΥΠ υπουργού..

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο 63χρονος επιχειρηματίας, ο οποίος πριν από περίπου ένα μήνα παρ' ολίγον να γίνει κομμάτια από χειροβομβίδα με την οποία άγνωστοι είχαν παγιδεύσει το αυτοκίνητο του, πλέον έχει ισχυρές ενδείξεις πως η ζωή του κινδυνεύει και ζητά την προστασία των Αρχών.

Μάλιστα σε επιστολή που απέστειλε πριν από λίγες ημέρες στον Υπουργό Δημ. Τάξης κ. Ν. Τόσκα, αναφέρει μεταξύ άλλων την καθοριστική, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, συμβολή του στην εξιχνίαση απαγωγής Έλληνα εφοπλιστή που είχε συγκλονίσει το Πανελλήνιο:

“...”ξέχασε” το υπουργείο, να ανταμείψει τον πολίτη που με καθοριστική συμμετοχή του αυτός και μόνο αυτός – εγώ δηλαδή – με κίνδυνο ζωής του παραμένοντας για 6 μήνες και παριστάνοντας τον παράνομο σε συγκεκριμένο εργοτάξιο, στο τόπο δηλαδή που διαδραματίζετο η προσπάθεια του ξεπλύματος των λίτρων της απαγωγής και ξοδεύοντας χρήματα αλλά και κινδυνεύοντας να αποκαλυφθεί ο ρόλος του... κατάφερα να ανακαλύψω τους δράστες”, αναφέρει ο "πράκτορας" με τα χίλια πρόσωπα στην επιστολή του στον υπουργό Δημ. Τάξης.

Ο συγκεκριμένος άνθρωπος ο οποίος φέρεται να έχει χάσει λόγω της εμπλοκής του με την ΕΥΠ πάνω από ενάμιση εκατομμύριο ευρώ, προκειμένου να φέρει σε πέρας επικίνδυνες αποστολές, ακόμα και σε θέματα που αφορούσαν την εγχώρια τρομοκρατία αλλά και την παράνομη πώληση πυρηνικού υλικού από ξένους πράκτορες, ζητά από την Μυστική Υπηρεσία με την αγωγή που έχει καταθέσει, να του δοθούν οι αμοιβές που κατά καιρούς κανόνιζαν για τις αποστολές που είχε αναλάβει.

Μάλιστα και σύμφωνα με πληροφορίες, πλέον τόσο ο ίδιος όσο και η οικογένεια του - κατοικούν σε νομό της Πελοποννήσου και τον φυλούν νυχθημερόν αστυνομικοί, καθώς έπειτα από την αποκάλυψη του ρόλου του η ζωή τους έχει τεθεί σε κίνδυνο.

Κλείνοντας, θα θυμίσουμε πως, δυστυχώς, η περίπτωση αυτή δεν είναι η μοναδική. Τα τελευταία χρόνια, και σύμφωνα με όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας (δυστυχώς όχι επαρκούς), ολόκληρα δίκτυα πληροφοριών της Ελλάδας στο εξωτερικό έχουν καταστραφεί και έχουν "τυφλώσει" την ΕΥΠ σε ιδιαίτερα κρίσιμες περιοχές του εξωτερικού (χωρίς να απομακρυνθεί κανείς "υπεύθυνος"!!!).
Αν, επιπλέον, λάβουμε υπ' όψη και μία από τις τελευταίες αποφάσεις του σημερινού διοικητή της ΕΥΠ, κ. Ρουμπάτη, με βάση την οποία επέστρεψαν στην Ελλάδα όλοι οι υπάλληλοι της ΕΥΠ από το εξωτερικό, τότε αντιλαμβανόμαστε πως το "κακό" δεν βρίσκεται στον χειρισμό ενός -σύμφωνα με τα όσα δημοσιεύτηκαν- εξωτερικού συνεργάτη. Δυστυχώς, φαίνεται πως αυτό το κακό βρίσκεται στα ανώτατα επίπεδα ιεραρχίας, αφού φαίνεται πως κυρίαρχες είναι ιδιάζουσες αντιλήψεις που δεν συνάδουν με τον ρόλο και τον σκοπό λειτουργίας της ΕΥΠ, που φαίνεται να διαλάθει σε πάρα πολύ σημαντικό βαθμό υπό την σημερινή της διοίκηση όχι μόνο ως προς τον ρόλο της, αλλά και ως προς τον τρόπο της λειτουργίας της, που από πολλούς χαρακτηρίζεται ως "αυτοκτονικός".

Τέλος, μία μικρή από την πλευρά μας επισήμανση, με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει: Αυτή η "κατάντια" αφήνει την χώρα χωρίς ζωτικές πληροφορίες, αφού προηγουμένως κάποιοι φαίνεται να έχουν "επιμεληθεί" (από το 2010 και μετά χωρίς να έχουν απολογηθεί πουθενά γι αυτές τις αποφάσεις) την απομάκρυνση εμπειρότατων και ικανότατων στελεχών της ΕΥΠ.
Κάποιοι, δυστυχώς, δεν μπορούν να κατανοήσουν την μεγάλη αλήθεια της παροιμίας που λέει ότι "το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι"...

ΥΓ: Επειδή συμπτώσεις στον χώρο των πληροφοριών και δη των μυστικών υπηρεσιών δεν υφίστανται και αφού επισημάνουμε πως στην Ελλάδα είθισται να τοποθετούνται σε θέσεις κλειδιά ή να λειτουργούν παρασκηνιακά σε κυβερνήσεις άνθρωποι που τυγχάνουν της εύνοιας των ΗΠΑ ή είναι αμερικανοί εντεταλμένοι υπάλληλοι που δραστηριοποιούνται σε πολύ συγκεκριμένους τομείς για να ικανοποιούν τα εκάστοτε συμφέροντα των ΗΠΑ, θα θυμίσουμε πως:
1ον: Την παρουσία και την καταγεγραμμένη στα ΜΜΕ -σε ένα σημαντικό της τμήμα- λειτουργία του γνωστού ευνοημένου από τον Γιώργο Παπανδρέου, Άλεξ Ρόντος, ο οποίος ενεπλάκη σε σειρά θεμάτων εις βάρος της Ελλάδας.
2ον: Την πρόσφατη αποκάλυψη του συνεργάτη του κ. Βαρουφάκη, κ. Τζέιμς Γκάλμπρεϊθ, ο οποίος τοποθετήθηκε από τον Αλέξη Τσίπρα στην πλέον καίρια θέση, γνωρίζοντας όλους τους κυβερνητικούς οικονομικούς σχεδιασμούς, ενημερώνοντας -όπως ο ίδιος καταγράφει στο βιβλίο του- τις ΗΠΑ...
Επειδή το "μοτίβο" που ακολουθείται από τις ΗΠΑ, αυτό της τοποθέτησης ανθρώπων σε θέσεις κλειδιά, έχει επαρκώς ήδη καταγραφεί, διερωτόμαστε:
Ποιός ή ποιοί είναι οι υπόλοιποι "τοποθετημένοι" στην συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ;
Ποιός ή ποιοί "πράκτορες" βρίσκονται έως και σήμερα σε θέσεις κλειδιά, αναφέροντας λεπτομερώς στους χειριστές ή τους προϊσταμένους τους, δρώντας συστηματικά κατά των ελληνικών συμφερόντων;
Τι εκπλήξεις μας κρύβει το μέλλον, όσον αφορά την αποκάλυψη δραστηριοτήτων "προσωπικοτήτων" υπεράνω πάσης υποψίας;
Γιατί ο κ. Ρουμπάτης δεν υπέβαλε άμεσα την παραίτησή του, μόλις έγινε γνωστό το περιεχόμενο του βιβλίου του κ. Γκαλμπρέιθ, στο οποίο ο συγγραφέας αποκαλύπτει ότι λειτουργούσε ως πράκτορας των ΗΠΑ; Δεν ήταν δουλειά του κ. Ρουμπάτη να γνωρίζει τις επαφές, αλλά και την μεταφορά πληροφοριών από τον κ. Γκαλμπρέιθ;
Αλήθεια, τι σχετικές πληροφορίες διαθέτει ο κ. Ρουμπάτης για την σοβαρότατη πιθανότητα δραστηριοτήτων ξένων υπηρεσιών και λειτουργίας εις βάρος της Ελλάδας που αναπτύσσουν διάφορες "προσωπικότητες"; Αν δεν έχει καμία πληροφόρηση, δεν πρέπει να αναρωτιέται ποιός και πως έχει εξασφαλίσει την χωρίς εμπόδια λειτουργία του αμερικανικού μοτίβου; Αν έχει και δεν τις αξιοποιεί, δεν έχει ο ίδιος ποινικές ευθύνες; Εκτός και εάν ο κ. Ρουμπάτης δεν ενδιαφέρεται για την προστασία της χώρας...!
Κατηγορία:

Ψηφοθηρικό «μασάζ» μόνο για δημοσίους υπαλλήλους… αίσχος

0



Παιδιά ενός κατώτερου Θεού είναι όσοι δεν δουλεύουν στον κρατικό… πατερούλη για την πεφωτισμένη κυβέρνηση της «αριστεράς». Σε μια προσπάθεια να πείσουν τους δημοσίους υπαλλήλους ότι αυτοί είναι που τους φροντίζουν και ότι όποιος και να ήταν θα είχαν την ίδια τύχη με τις περικοπές των εισοδημάτων τους, η κυβέρνηση παίρνει μέτρα για να τους ενισχύσει το εισόδημα, επιδιώκοντας να διατηρήσει την εκλογική της πελατεία.

Πρόκειται για εμετική και γκεμπελίστικη νοοτροπία, που «φτύνει» όλον τον υπόλοιπο κόσμο, αφού τους ενδιαφέρει μόνο να είναι έτοιμοι -όπως φαίνεται- να προκηρύξουν εκλογές λίγο καιρό πριν η ενεργοποίηση του «κόφτη» καταστεί αναπόφευκτη και διαλυθούν μισθοί και συντάξεις. Οπότε, προτεραιότητα είναι να εξυπηρετήσουν τους «πελάτες», μπας και καταφέρουν να αποσπάσουν ξανά την ψήφο τους και παραμείνουν στο πολιτικό παιχνίδι.

Ποια είναι όμως η διακριτική μεταχείριση 145.000 δημοσίων υπαλλήλων που έχουν λάβει στεγαστικά και επισκευαστικά δάνεια, συνολικού ύψους 3,5 δισεκατομμυρίων ευρώ αφού φαίνεται πως όλοι οι υπόλοιποι γεννήθηκαν από… τους «δωροδοκούν» με πάγωμα επιτοκίου και δυνατότητα καταβολής μειωμένων δόσεων έως και για διάστημα τριών ετών, ενώ λέει πως θα επιβραβεύει τους συνεπείς δανειολήπτες με επιστροφή τόκων.

Οι δημόσιοι υπάλληλοι, καλώς ή κακώς, μήνας μπαίνει μήνας βγαίνει τα χρήματά τους θα τα πάρουν, αφού η επιδρομή των κυβερνητικών στις τσέπες όλων των υπολοίπων καλά κρατεί. Έτσι, με μικρή βοήθεια ίσως μπορέσουν να τακτοποιήσουν τις υποχρεώσεις τους. Η ανοησία και η ανικανότητά τους δεν έχει όριο, αφού μέχρι το τέλος του χρόνου βάζουν τον κοσμάκη να πληρώνει ταυτόχρονα ΕΝΦΙΑ και φόρο εισοδήματος.

Ως αποτέλεσμα πολλοί ανακαλύπτουν ότι οι υποχρεώσεις απέναντι στο κράτος του Τσίπρα πλέον έφτασε να υπερβαίνει τα εισοδήματά του. Δεν ήταν ικανοί ούτε να κατανείμουν τις οφειλές και στο πρώτο εξάμηνο του έτους μπας και μπορέσει κανείς να τα φέρει βόλτα. Καλά να πάθουμε. Ταΐστε το δημόσιο μέχρι να χρεοκοπήσουμε όλοι μαζί.

Πηγή Defence-Point
Κατηγορία:

Μόνο στις δικτατορίες γίνονται πράξεις εν αγνοία του λαού

0



Το Σχέδιο Β ή Σχέδιο Χ του Γ.Βαρουφάκη, ο οποίος προφανώς και δεν ενεργούσε εν αγνοία των Τσίπρα - Παππά, αλλά με την απόλυτη συναίνεσή τους

Η χθεσινή αλήστου μνήμης επέτειος του δημοψηφίσματος που διεξήγε η κυβέρνηση, εορτάστηκε με πανηγυρισμό από το κυβερνητικό κόμμα, του οποίου η ανακοίνωση επιβάλλεται να διδάσκεται σε σχολές πολιτικών επιστημών ως μνημείο συνειδητής παραπλάνησης ενός λαού, ως πράξη ανευθυνότητας που επέφερε αμέτρητα δεινά, αλλά και μικροκομματική «μπαγαποντιά» λόγω αδυναμίας των κ.κ. Τσίπρα και Παππά να ελέγξουν το κόμμα τους.

Δεν είναι μόνον αυτά. Είναι και η απόκρυψη -υποτίθεται πως η πρώτη φορά Αριστερά, πολιτεύεται με διαφάνεια, την οποία επαγγέλθηκε- επιθυμίας κατάλυσης του Συντάγματος και επιβολής μέτρων δικτατορικής υφής, εν ονόματι βεβαίως της δημοκρατίας, την οποία συνήθως επικαλούνται συχνά όσοι την καταλύουν ή όσοι την περιφρονούν.

Αυτά που αποκαλύπτει ο Γκάλμπρεϊθ είναι συνταρακτικά. Να πω αρχικώς, ότι ο Τζέιμς Γκάλμπρεϊθ δεν είναι κάποια σπουδαία προσωπικότητα. «Βαποράκι» του συστήματος είναι, ομού με τον Ρουμπινί και άλλους τέτοιους, οι οποίοι αναλόγως του τι συμφέρει στους εργοδότες τους τη μια μέρα υποστηρίζουν το άλφα και την επομένη το αντίθετο.

Ο Τζέιμς Γκάλμπρεϊθ διαφέρει στο ότι είναι αχθοφόρος του σπουδαίου ονόματος του πατέρα του, Τζον Κένεθ Γκαλμπρέιθ, ενός εκ των κορυφαίων Αμερικανών κεϋνσιανών οικονομολόγων του 20ου αιώνα, του οποίου τα βιβλία (ιδίως «Η κοινωνία της αφθονίας») ήσαν ευαγγέλια για τους πολιτικούς επιστήμονες και οικονομολόγους περασμένων δεκαετιών.

Όμως, τα εξωθεσμικά κέντρα που ανέπτυξαν έντονη δράση επί Γιώργου Παπανδρέου και Τσίπρα-Παππά, αυτόν, τον Βαρουφάκη και άλλους ομοίους τους μάς έστειλαν εδώ για να παίξουν τα παιχνίδια τους. Και φαίνεται πως ήσαν βρόμικα, με καταστροφικές επιπτώσεις επί του λαού και των επομένων γενεών, δρώντες εν αγνοία του και παραπλανώντας τον, ότι με άλλα ασχολούνται.

Δημοσιεύθηκε εχθές εκτενώς το Σχέδιο Β ή Σχέδιο Χ του τότε υπουργού Οικονομικών, ο οποίος προφανώς και δεν ενεργούσε εν αγνοία των Τσίπρα-Παππά, αλλά με την απόλυτη συναίνεσή τους. Επειδή χωρίς την έγκρισή τους, η επιβολή δικτατορικών μέτρων, δεν θα μπορούσε να υλοποιηθεί. Προέβλεπαν από κατάσταση έκτακτης ανάγκης μέχρι εθνικοποίηση της Τράπεζας της Ελλάδος, επιστράτευση δημοσίων υπαλλήλων και επιστροφή στη δραχμή. Στη Νέα Δραχμή συγκεκριμένα.

Αλλά, και μέτρα για την εγγύηση της δημόσιας τάξης και ασφάλειας. Δηλαδή τι μέτρα; Στρατιώτες στους δρόμους; Γι’ αυτό του ξέφυγε του Π. Καμμένου και προσπαθούσε μετά να τα μπαλώσει, ότι «ο στρατός εγγυάται την εσωτερική ασφάλεια» και απορούσαμε όλοι πότε άλλαξε αποστολή ο στρατός και εγγυάται την εσωτερική τάξη; Πολλά εξηγούνται τώρα.

Αυτό ήταν το Σχέδιο Β. Με το Σχέδιο Α, υπάρχει άλλο εκπληκτικό σενάριο, που το διηγείται ο συν-πρωθυπουργός Ν. Παππάς, θέλοντας να απαλύνει τις εντυπώσεις από τις αποκαλύψεις Γκάλμπρεϊθ, και να «καρφώσει» τον Βαρουφάκη:

«Μία ημερομηνία σταθμός ήταν η υπογραφή στις 20 Φεβρουαρίου. Εκεί φτάσαμε με πολλές δυσκολίες γιατί είχαμε πιέσεις στο Eurogroup που προηγήθηκε να συνεχίσουμε με την ολοκλήρωση των υπογεγραμμένων από την κυβέρνηση Σαμαρά. Ήταν από τις πρώτες πολύ σοβαρές δοκιμασίες. (...) Ήταν μία πολύ φρέσκια κυβέρνηση και υπήρχαν εισηγήσεις από το οικονομικό επιτελείο και τον υπουργό Οικονομικών να υπογράψουμε τη συνέχιση του υπάρχοντος προγράμματος. Νομίζω θα ήταν μία οδυνηρή επιλογή την οποία ευτυχώς αποφύγαμε και φτάσαμε στην επέκταση εκείνης της συμφωνίας», είπε ο υπουργός Επικρατείας.
Δηλαδή, αν υπέγραφαν την συμφωνία στις 20 Φεβρουαρίου, που ευχόμασταν όλοι, κατά τον Ν. Παππά θα ήταν καταστροφή, και όπως λέει «ευτυχώς αποφύγαμε και φτάσαμε στην επέκταση εκείνης της συμφωνίας». Εξακολουθούν να παραπλανούν υποστηρίζοντας πως η συμφωνία που μας έφεραν μετά το δημοψήφισμα ήταν καλύτερη (με 86 δισ. ευρώ επί πλέον, και με επιβολή φόρων ασήκωτου βάρους, αλλά και έλλειψη ελπίδας για κάτι καλύτερο).

Υ.Γ. Ο Βόλφγκανγκ Γκαίτε, ο Γερμανός ποιητής και φιλόσοφος, έγραψε: «Πρέπει να είσαι κάτι, προτού γίνεις κάτι».

Μακεδών
Πηγή Voria
Κατηγορία:

Ανάλυση - φωτιά: «Ρωγμές» στον τουρκικό στρατό - Χάνει την ισχύ του, παραδίδεται στο χάος

0



Μια σημαντική ανάλυση για την επόμενη ημέρα της Τουρκίας και την «απογύμνωση» της στρατιωτικής ισχύος της, κάνει το Stratfor. Συγκεκριμένα:

Στα σύνορα με το Ιράκ και τη Συρία αυξάνονται οι κρίσιμες προκλήσεις, την ώρα που μεγαλώνει η εμπλοκή της Τουρκίας στη μάχη για τον περιορισμό του Ισλαμικού Κράτους. Στο εσωτερικό της, η Τουρκία μάχεται κατά του δικού της εγχώριου κουρδικού αγωνιστικού κινήματος, του PKK. Καθώς το πραξικόπημα επιχειρήθηκε από ορισμένα τμήματα του στρατού, η κυβέρνηση του Ερντογάν και το κόμμα της Δικαιοσύνης και της Ανάπτυξης πρέπει τώρα να προχωρήσουν σε εκκαθάριση των ενόπλων δυνάμεων.

Αυτό θα καταστήσει δύσκολη για την Άγκυρα τη χρήση του στρατού ως εργαλείου πολιτικής και εθνικής στρατηγικής. Το πραξικόπημα απέτυχε, όμως οι «μετασεισμικές δονήσεις» του μπορεί να παραλύσουν την Τουρκία για πολύ καιρό.

Μια σημαντική μειοψηφία της τουρκικής στρατιωτικής ηγεσίας στήριξε το πραξικόπημα. Αν και ο σχεδιασμός είχε ξεκινήσει από καιρό, οι συνωμότες πιέστηκαν να ενεργήσουν γρήγορα, όταν αντιλήφθηκαν ότι επίκειται επιχείρηση καταστολής στιςστρατιωτικές κρίσεις της 1ης Αυγούστου, που θα είχε ως αποτέλεσμα κάποιοι από τους συνωμότες να αναγκαστούν να συνταξιοδοτηθούν.

Μεταξύ των συνωμοτών ήταν ομάδες από τρία διαφορετικά σώματα στρατού: το 1ο Σώμα Στρατού, το 2ο και το 3ο. Στη συνωμοσία συμμετείχαν επίσης και μονάδες της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας. Στις 15 Ιουλίου, οι οργανωτές του πραξικοπήματος κινητοποίησαν μονάδες της αεροπορίας και μονάδες τεθωρακισμένων σε μια συντονισμένη αιφνιδιαστική επιχείρηση, την ώρα που ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν βρισκόταν σε διακοπές στη νοτιοδυτική πόλη Αλικαρνασσό (Μπόντρουμ).

Όταν ο Ερντογάν κατάφερε να φτάσει αεροπορικώς στην Κωνσταντινούπολη, βγήκε στην τηλεόραση και υποστήριξε πως οι επικεφαλής της απόπειρας πραξικοπήματος σχετίζονται με το κίνημα των Γκιουλενιστών, του οποίου ηγείται ο εξόριστος Φετουλάχ Γκιουλέν.

Ο Γκιουλέν εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία αρνείται την κατηγορία αυτή και καταδικάζει το πραξικόπημα, όμως αυτό δεν θα σταματήσει τον Ερντογάν από το να προχωρήσει σε εκκαθάριση του στρατού από τους Γκιουλενιστές.

Πολλοί από τους επικεφαλής του πραξικοπήματος φέρονται να έχουν σχέσεις με το κίνημα, περιλαμβανομένου του πρώην επικεφαλής της πολεμικής αεροπορίας Ακίν Οζτούρκ, του σμήναρχου Μουχαρέμ Κοσέ και του γαμπρού του Οζτούρκ, του πιλότου ελικοπτέρων Χαλκάν Καρακούς. Πέραν των περισσοτέρων από 2.800 στρατιωτών, η τουρκική κυβέρνηση έχει συλλάβει υψηλόβαθμους ενεργούς αξιωματούχους των ενόπλων δυνάμεων. Έχουν συλληφθεί ο διοικητής της 2ης Στρατιάς, στρατηγός Αντέμ Χουντουτί, ο υποδιοικητής της 2ης Στρατιάς και διοικητής της Φρουράς Μαλάτειας Αβνί Ανγκούν και ο διοικητής της 3ης Στρατιάς Ερντάλ Οζτούρκ.

Ο Ερντογάν και οι υποστηρικτές του από καιρό έχουν γίνει παρανοϊκοί με το ενδεχόμενο στρατιωτικού πραξικοπήματος -η Τουρκία έχει ζήσει τέσσερα από το 1960. Ο πρόεδρος θα προχωρήσει τώρα σε μια γρήγορη και βίαιη καταστολή, που θα μπορούσε εύκολα να μετατραπεί σε ξεκάθαρη επιχείρηση εκκαθάρισης. Οποιοδήποτε μέλος των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων με οποιαδήποτε επαφή με το κίνημα των Γκιουλενιστών μπορεί να συλληφθεί.

Αυτό έχει ξαναγίνει. Ο απόηχος της «Επιχείρησης Βαριοπούλα», μιας αντικυβερνητικής συνωμοσίας που φέρεται να σχεδιάστηκε από ομάδες εντός του τουρκικού στρατού κατά του κόμματος AKP το 2003, οδήγησε σε παρόμοια καταστολή. Η κυβέρνηση συνέλαβε περίπου 400 στρατιωτικούς, μεταξύ των οποίων και αξιωματούχους εν αποστρατεία. Οι συλληφθέντες οδηγήθηκαν στη δικαιοσύνη με την κατηγορία ότι σχεδίαζαν πραξικόπημα. Αν και το μεγαλύτερο μέρος τους τελικά αθωώθηκε, ωστόσο οι πολύχρονες δικαστικές διαμάχες διάβρωσαν την εμπιστοσύνη του τουρκικού στρατού και αποδυνάμωσαν τη μαχητική αποτελεσματικότητά του.

Η επιχείρηση καταστολής μετά το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου θα υπονομεύσει ακόμα περισσότερο τις δυνατότητες του στρατού. Θα διαβρώσει το ηθικό και θα μειώσει τη μαχητική συνοχή. Η σύλληψη και φυλάκιση αρχηγών μαχών καθώς και επιμελητών και στελεχών της στρατιωτικής αλυσίδας εφοδιασμού θα αυξήσει την ανοργανωσιά και θα προκαλέσει σύγχυση στον στρατό. Θα υπάρξει σύγχυση με τα προγράμματα εκπαίδευσης, καθώς θα αναβληθούν ή θα ακυρωθούν ασκήσεις ρουτίνας. Η δυσπιστία θα εξαπλωθεί. Ο σχεδιασμός στρατιωτικών επιχειρήσεων θα γίνει πιο δύσκολος καθώς η κυβέρνηση θα προχωρά σε μεταρρυθμίσεις στις δομές διοίκησης και ελέγχου. Η κυβέρνηση μπορεί να προσπαθήσει να βελτιώσει κάποια από αυτά τα προβλήματα, επαναφέροντας στρατιωτικό προσωπικό που προηγουμένως είχε εκδιωχθεί από τους Γκιουλενιστές, όμως αυτό δεν θα γίνει γρήγορα.

Αυτό δεν θα μπορούσε να συμβεί σε χειρότερη στιγμή. Ο τουρκικός στρατός είναι απασχολημένος στη μάχη κατά του PKK και εμπλέκεται στη Συρία και στο Ιράκ. Ένας στρατός που θα είναι αποδυναμωμένος στον απόηχο του αποτυχημένου πραξικοπήματος θα δώσει στην Άγκυρα λιγότερα «εργαλεία» για να χειριστεί τις προαναφερθείσες προκλήσεις. Η πιθανότητα στρατιωτικής επιχείρησης στη Συρία είναι τώρα πολύ επικίνδυνη. Αυτό ισχύει και για την επέκταση της στρατιωτικής παρουσίας της Τουρκίας στο Ιράκ. Πλήγμα μπορεί να δεχθούν και οι επιχειρήσεις κατά του PKK, αν και δεν είναι πιθανό να σταματήσουν τελείως.

Η έλλειψη συνοχής στον τουρκικό στρατό θα περιπλέξει επίσης τις προσπάθειες άλλων δυνάμεων στην περιφέρεια. Οι αμερικανικές προσπάθειες για καταπολέμηση του Ισλαμικού Κράτους βασίζονται σε πολύ μεγάλο βαθμό στην Τουρκία, η οποία αποτελεί τη βάση για τις αεροπορικές επιχειρήσεις. Η Ουάσινγκτον βασίζεται επίσης στην Τουρκία για να αποκόψει τις γραμμές εφοδιασμού προς το Ισλαμικό Κράτος. Με την προσοχή της Άγκυρας να βρίσκεται αλλού, ενδέχεται να μειωθεί και η στήριξη που παρέχει στους «αντιπροσώπους» της στη Συρία, κάτι που θα αποδυνάμωνε το ήδη πιεσμένο κίνημα των ανταρτών στη χώρα. Για τις Κουρδικές Λαϊκές Μονάδες Προστασίας στη Συρία, η εσωτερική διαμάχη στην Τουρκία μπορεί να προσφέρει ένα «άνοιγμα» για επέκταση και σύνδεση των θυλάκων των εδαφών που ελέγχονται από Κούρδους.

Στα «χαρτιά», ο τουρκικός στρατός εμφανίζεται να είναι ένας από τους ισχυρότερους στην περιοχή. Όμως το χαμηλό ηθικό και η δυσαρέσκεια συχνά αποκαλύπτουν τις ρωγμές στην ισχύ του στρατού. Αυτές οι κρυμμένες αδυναμίες συχνά καλύπτονται από τον τεράστιο αριθμό των στρατιωτών και του σύγχρονου εξοπλισμού και γίνονται εμφανείς μόνο κατά τη διάρκεια ανταρσιών και πραξικοπημάτων. Ο τουρκικός στρατός θα χρειαστεί τώρα να κοιτάξει «προς τα μέσα» για να αντιμετωπίσει τις επιπτώσεις της απόπειρας πραξικοπήματος -αλλά και την απειλή που συνιστά για το κυβερνών κόμμα αυτό το πραξικόπημα.

Θα χρειαστούν χρόνια για να ανακάμψουν οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις. Αυτά είναι χρόνια που δεν έχει στη διάθεσή της η Τουρκία. Η αστάθεια στην περιοχή βαθαίνει και η Τουρκία χρειάζεται επειγόντως βοήθεια για να περιοριστεί αυτό το χάος, ενόσω θα ενισχύει τη δική της θέση.

Πηγή: euro2day.gr-imerisia.gr
Κατηγορία:

Το τερατώδες ρεσάλτο

0



Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Όχι 42 της Ν.Δ., αλλά 300, το σύνολο της Βουλής, συμπολίτευση και αντιπολίτευση, θα έπρεπε να συνυπογράψουν την ερώτηση του βουλευτή Σερρών Κώστα Καραμανλή για τον τεράστιο άμεσο κίνδυνο που εγκυμονεί για την ελληνική οικονομία αλλά και για τη χώρα συνολικά η διαδικασία αφελληνισμού των τραπεζών, του συνόλου του χρηματοπιστωτικού συστήματος καθώς και του ΤΑΙΠΕΔ, που βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε εξέλιξη.

Πρόκειται νομοτελειακά για την πραγματική ταφόπλακα σε ότι έχει απομείνει από αυτό που ονομάζαμε «ελληνική οικονομία», που εδώ και καιρό δεν είναι πια οικονομία και, τώρα, δεν είναι πια -και τυπικά- ούτε ελληνική.

Αποτελεί αναντίρρητο δεδομένο που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο, ούτε στερείται σημασίας, ότι αυτή η διαδικασία θανάτου, η οποία εξελίσσεται την ίδια ώρα που έχουν αρχίσει σκάνε τα πιο άγρια κανόνια της αγοράς, έρχεται στις ημέρες πρωθυπουργίας Τσίπρα. Γιατί αυτό έχει σημασία;

Έχει, επειδή μπορεί κανείς να φανταστεί την Αθήνα να καίγεται αν κάτι τέτοιο συνέβαινε επί άλλης κυβέρνησης με τον σημερινό πρωθυπουργό «μπροστάρη» στον αγώνα. Τώρα όμως, είναι ο ίδιος που το κάνει. Αυτός και ο «υπερπατριώτης» εταίρος του Καμμένος: στις δικές τους ημέρες είναι που όλα αυτά περνούν πλέον σε ξένα χέρια, παρά το γεγονός ότι οι κατά καιρούς «σωτηρίες» των τραπεζών έχουν κοστίσει απίστευτα χρήματα στους Ελληνες πολίτες και αποτελούν βασική αιτία εξακοντισμού του δημοσίου χρέους.

Το ίδιο αναντίρρητο όμως είναι και ένα άλλο δεδομένο: ότι όταν κάποιοι φώναζαν με όλη τους τη δύναμη για το τι σημαίνει και που οδηγεί η διαδικασία σταδιακής εκχώρησης της κυριαρχίας, ήταν, σύμφωνα με πολλούς του ελληνικού συστήματος, λαικιστές, επικίνδυνοι, περίεργοι, εξωπραγματικοί...

Ήρθε όμως η ώρα και όλα αυτά συμβαίνουν. Η χώρα επί της ουσίας χάνει οριστικά και τα τελευταία ψήγματα κυριαρχίας και αυτεξούσιου. Χάνει οριστικά τη δυνατότητα όχι μόνον να σχεδιάσει έστω και ελάχιστα το μέλλον της, αλλά και να προστατεύσει ότι λιγοστό της είχε απομείνει. Και φυσικά, αυτοί που παίρνουν τώρα όλη την εξουσία, ουδόλως ενδιαφέρονται για αυτό το μέλλον, όπως πολλοί πίστευαν ότι θα συμβεί και διαλαλούσαν, υπό το θλιβερό επιχείρημα πώς «θα έρθουν οι καλοί ξένοι να μας κάνουν ανθρώπους». Τώρα που γίνεται πια το κακό, όλοι καταλαβαίνουν ότι το μόνο που κάνουν οι «σωτήρες» μας είναι στεγνή και αδίστακτη αρπαγή χωρίς τίποτε άλλο στο μυαλό τους. Και το κάνουν με τις ευλογίες Τσίπρα και Καμμένου, Αριστεράς και «υπερπατριωτών», που το δέχονται χωρίς να ψελλίσουν λέξη προκειμένου να παραμείνουν για λίγο ακόμα στην εξουσία.

Αυτό το τερατώδες ρεσάλτο έπιασε πια την Ελλάδα νεκρή, ανήμπορη για το οτιδήποτε. Και επειδή αυτή η στήλη έχει πολλές φορές επικριθεί όταν επί χρόνια φωνάζει γι αυτή την επερχόμενη καταστροφή, ας δούμε τι αναφέρει, μεταξύ άλλων, ο ερωτών βουλευτής που κάθε άλλο παρά για ακραίος μπορεί να κατηγορηθεί:

«Ο αφελληνισμός των ελληνικών τραπεζών μπορεί να προκαλέσει αφελληνισμό των ελληνικών επιχειρήσεων και της ελληνικής οικονομίας εν γένει. Η Ελλάδα κινδυνεύει να περάσει στο έλεγχο των λεγόμενων «κορακιών της αγοράς» -και μάλιστα με τις ευλογίες μιας αριστερής κυβέρνησης. Ελπίζουμε αυτή τη φορά να ακουστούμε, πριν να είναι πολύ αργά»…

Δυστυχώς, όμως, ήδη είναι πια αργά. Πολύ αργά…

Πηγή "Το Βήμα"
Κατηγορία:

Οι φίλοι μας τα ζώα...

0



Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος 

Κι όχι ο,τιδήποτε ζώα: σκουλήκια.
Απ' αυτά τα σιχαμερά με τη γλίτσα επάνω, τα πρασινοκαφέ, που όλο κουνιούνται και κουλουριάζονται, και που σιχαίνεσαι και να τα πατήσεις.
Άσε που βρωμάνε.

Επειδή έχουμε καιρό ν' ασχοληθούμε, κι επειδή μέσα στην δίνη της επικαιρότητας, των προβλημάτων, και του γενικού χαμού, εστιάζουμε μόνο στους πολιτικούς ως μείζονες προδότες, καλό είναι να υπολογίζουμε επίσης ως μείζονες προδότες και όλες εκείνες τις αιματοβαμμένες φωνές και πένες που στηρίζουν αυτούς τους πολιτικούς, όχι γιατί τους αγαπάνε, αλλά για να κονομήσουν όσο το δυνατόν περισσότερα.

Όλους εκείνους τους παλιάνθρωπους που μόνο και μόνο για το χρήμα υποστήριξαν και υποστηρίζουν, μνημόνια, μέτρα, αύξηση φόρων, κόψιμο μισθών και συντάξεων, μενουμευρώπηδες, διευθυντήρια των Βρυξελών, και ό,τι άλλο προκάλεσε και προκαλεί την καταστροφή της χώρας και της κοινωνίας, βάφοντας έτσι τα χέρια τους με το αίμα μας, το αίμα των ελλήνων πολιτών, ανενδοίαστα, με επαγγελματική ψυχρότητα και αποφασιστικότητα πληρωμένου δολοφόνου.

Άνθρωποι-σκουλήκια υπεράνω ιδεολογιών και κυβερνήσεων, αρκεί να κονομάνε.
Αρκεί να επαναλαμβάνουν νύχτα-μέρα το πληρωμένο με αίμα του λαού ψέμα τους, την ολέθρια και σιχαμερή προπαγάνδα τους υπέρ των νεοναζί κατακτητών και να βυσσοδομουν και να σκυλεύουν οποιονδήποτε προσπαθήσει να απαλλάξει την χώρα απ' το ψεύτικο και κατασκευασμένο άγος.

Ανθρώπινα σκουλήκια κατάλληλα μόνο για πάτημα.
Καλό είναι να τα θυμόμαστε συνέχεια.
Οι ευθύνες τους για την εξαθλίωση του λαού είναι πολύ πάνω απ' το μισό.
Αν δεν υπήρχαν αυτα τα σκουλήκια να εκτελούν συμβόλαια θανάτου της κοινωνίας με την συνεχή πλύση εγκεφάλου, με απροκάλυπτα ψέματα (όσο πιό τεράστια και οφθαλμοφανή τόσο πιό κατάλληλα για την προπαγάνδα τους), με εκβιασμούς και εκφοβισμούς της γνώμης των πολιτών, όλα θα ήταν σήμερα διαφορετικά.

Κάθε φορά που βρίζουμε και καταριόμαστε έναν προδότη πολιτικό να σκεφτόμαστε πως πίσω απ' αυτόν βρίσκονται πέντε τέτοια ανθρώπινα σκουλήκια, να τον στηρίζουν και να τον προστατεύουν.

Η ανοχή μας πρέπει κάποτε να τελειώσει.
Να μην υπάρξει ποτέ ασυλία ούτε για τους προδότες, ούτε για τα σκουλήκια που τους συντηρούν!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"
Κατηγορία:

Έχει αρχίσει ένας Παγκόσμιος Πόλεμος

0



Ο κόσμος βρίσκεται σε επικίνδυνο σταυροδρόμι. Οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι σύμμαχοί τους στο ΝΑΤΟ ξεκίνησαν μια στρατιωτική περιπέτεια που απειλεί το μέλλον της ανθρωπότητας. Διεξάγονται σημαντικές στρατιωτικές επιχειρήσεις και συγκεκαλυμμένες επιχειρήσεις μυστικών υπηρεσιών ταυτόχρονα σε Μέση Ανατολή, Ανατολική Ευρώπη, υπο-Σαχάρια Αφρική, Κεντρική Ασία και Άπω Ανατολή. Με τα παραπάνω λόγια άνοιξε την ομιλία του ο καθηγητής Michel Chossudovsky στο National Autonomous University της Νικαράγουα, στις 17 Μαΐου, κατά την ανάδειξή του σε Διδάκτορα από το εν λόγω πανεπιστήμιο.

Πόσοι άνθρωποι γνωρίζουν ότι έχει αρχίσει ένας παγκόσμιος πόλεμος; Προς το παρόν, είναι πόλεμος προπαγάνδας, ψεμάτων και απόσπασης της προσοχής, αλλά αυτά μπορούν να αλλάξουν ακαριαία με το πρώτο λάθος, την πρώτη εκτόξευση πυραύλων.

Η κυβέρνηση Ομπάμα έχει κατασκευάσει περισσότερα πυρηνικά όπλα, περισσότερες πυρηνικές κεφαλές, περισσότερα συστήματα εκτόξευσης πυρηνικών, περισσότερα πυρηνικά εργοστάσια. Οι δαπάνες μόνο για πυραύλους με πυρηνικές κεφαλές αυξήθηκαν υπό την διακυβέρνηση Ομπάμα περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο Αμερικανό πρόεδρο.
Προγραμματίζεται η κατασκευή μίνι πυρηνικής βόμβας. Είναι γνωστή ως Β61 Model 12. Ποτέ δεν υπήρξε ποτέ κάτι ανάλογο. Ο στρατηγός James Cartwright, πρώην υπαρχηγός των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων, δήλωσε, «Η μείωση του μεγέθους κάνει πιο πιθανή την χρήση αυτού του πυρηνικού όπλου».

Τους τελευταίους δεκαοκτώ μήνες, λαμβάνει χώρα η μεγαλύτερη συγκέντρωση στρατιωτικών δυνάμεων από το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο - με επικεφαλής τις Ηνωμένες Πολιτείες - κατά μήκος των δυτικών συνόρων της Ρωσσίας. Μόνο με την εποχή που ο Χίτλερ εισέβαλε στη Σοβιετική Ένωση μπορεί να συγκριθεί η απειλή που αποδεδειγμένα αποτελούν για την Ρωσσία ξένα στρατεύματα τέτοιου μεγέθους.

Η Ουκρανία – που ήταν κάποτε μέρος της Σοβιετικής Ένωσης - έχει γίνει πεδίο όπου αλωνίζει η CIA. Με το πραξικόπημα που οργάνωσε στο Κίεβο, η Ουάσιγκτων ελέγχει αποτελεσματικά ένα εχθρικό καθεστώς, διαβρωμένο από τους νεοναζί, στην γειτονιά της Ρωσσίας. Οι πολιτικοί απόγονοι των περιβόητων φασιστικών οργανώσεων OUN και UPA του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου είναι σήμερα εξέχοντα στελέχη του ουκρανικού κοινοβουλίου. Μιλάνε ανοιχτά υπέρ του Χίτλερ και ζητούν την δίωξη και απομάκρυνση της ρωσσόφωνης μειονότητας.

Στην Δύση σπάνια μεταδίδεται η εικόνα αυτή. Συνήθως αντιστρέφεται για να αποκρύψει την αλήθεια.

Στην Λεττονία, την Λιθουανία και την Εσθονία - δίπλα στη Ρωσσία - ο αμερικανικός στρατός αναπτύσσει στρατεύματα, άρματα μάχης, βαρύ οπλισμό. Αυτή η ακραία πρόκληση της δεύτερης πυρηνικής δύναμης στον κόσμο αντιμετωπίζεται με σιωπή από την Δύση.

Η παράλληλη εκστρατεία κατά της Κίνας κάνει ακόμα πιο επικίνδυνη την προοπτική ενός πυρηνικού πολέμου.

Σχεδόν καθημερινά, η Κίνα παρουσιάζεται ως «απειλή» για την Δύση. Σύμφωνα με τον ναύαρχο Harry Harris, διοικητή των αμερικανικών δυνάμεων του Ειρηνικού, η Κίνα «κατασκευάζει ένα μεγάλο τείχος από άμμο στην Θάλασσα της Νότιας Κίνας».

Αυτό που θέλει να πει είναι ότι η Κίνα δημιουργεί διαδρόμους προσγείωσης στα Νησιά Spratly, τα οποία αποτελούν αντικείμενο διαμάχης με τις Φιλιππίνες - μάλιστα η Ουάσιγκτων πίεσε και δωροδόκησε την κυβέρνηση της Μανίλα και το Πεντάγωνο ξεκίνησε μια προπαγανδιστική εκστρατεία με το σύνθημα «ελεύθερη ναυσιπλοΐα».

Αυτο σημαίνει ότι τα αμερικανικά πολεμικά πλοία θα μπορούν να περιπολούν ελεύθερα και να κυριαρχούν στα παράκτια ύδατα της Κίνας. Προσπαθήστε να φανταστείτε την αμερικανική αντίδραση, αν τα κινεζικά πολεμικά πλοία έκαναν το ίδιο στα ανοικτά των ακτών της Καλιφόρνιας.

Η απάντηση θα έπρεπε να είναι ολοφάνερη. Οι Ηνωμένες Πολιτείες περιβάλλουν την Κίνα με ένα δίκτυο βάσεων, με βαλλιστικούς πυραύλους, ομάδες μάχης, βομβαρδιστικά με πυρηνικά όπλα.

Αυτό το θανατηφόρο τόξο εκτείνεται από την Αυστραλία έως τα νησιά του Ειρηνικού, τα Marianas και τα Marshalls , το Γκουάμ, μέχρι τις Φιλιππίνες, την Ταϊλάνδη, την Οκινάουα, την Κορέα και σε ολόκληρη την Ευρασία μέχρι το Αφγανιστάν και την Ινδία. Η Αμερική έχει δημιουργήσει μια θηλιά γύρω από το λαιμό της Κίνας. Σιωπή από τα μέσα ενημέρωσης, πόλεμος από τα μέσα ενημέρωσης.

Το 2015, με υψηλή μυστικότητα, οι ΗΠΑ και την Αυστραλία πραγματοποίησαν την μεγαλύτερη αεροπορική και ναυτική στρατιωτική άσκηση στην πρόσφατη ιστορία, γνωστή ως Talisman Sabre. Στόχος της ήταν να γίνει πρόβα σε ένα σχέδιο μάχης με κλείδωμα θαλασσίων διαδρόμων, όπως τα Στενά της Malacca και του Lombok, που διακόπτουν την πρόσβαση της Κίνας σε πετρέλαιο, φυσικό αέριο και άλλες ζωτικής σημασίας πρώτες ύλες από τη Μέση Ανατολή και την Αφρική.

Οι ΗΠΑ είναι η χώρα όπου μικρά παιδιά πυροβολούν την μάνα τους και η αστυνομία διεξάγει ένα δολοφονικό πόλεμο ενάντια στους μαύρους Αμερικανούς. Αυτή είναι η χώρα που επιτέθηκε και προσπάθησε να ανατρέψει πάνω από 50 κυβερνήσεις, πολλές από αυτές δημοκρατίες, και έχει βομβαρδίσει από την Ασία μέχρι την Μέση Ανατολή, προκαλώντας τον θάνατο και την εκτόπιση των εκατομμυρίων ανθρώπων.

Καμμία άλλη χώρα δεν έχει να παρουσιάσει τέτοιο ρεκόρ βίας. Οι περισσότεροι από τους πολέμους της Αμερικής (σχεδόν όλοι τους εναντίον ανυπεράσπιστων χωρών) δεν έχουν ξεκινήσει από Ρεπουμπλικάνους προέδρους, αλλά από φιλελεύθερους Δημοκρατικούς: Τρούμαν, Κένεντι, Τζόνσον, Κάρτερ, Κλίντον, Ομπάμα.

Το 1947, μια σειρά από οδηγίες του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας καθόριζαν τον πρωταρχικό στόχο της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής: «ένας κόσμος ουσιαστικά καθ’ ομοίωσιν της δική της εικόνας». Επρόκειτο για μεσσιανικό αμερικανισμό. Ή όλοι είναι Αμερικανοί, ή αλλιώς αλλίμονό τους. Οι αιρετικοί πρέπει να προσηλυτιστούν, να ανατραπούν, να δωροδοκηθούν, ή να συνθλιβούν.

Ο Ντόναλντ Τραμπ είναι απλώς ένα σύμπτωμα αυτού του συστήματος, αλλά και ένας αποστάτης. Λέει ότι η εισβολή στο Ιράκ ήταν ένα έγκλημα, δεν θέλει να πάει σε πόλεμο με τη Ρωσσία και την Κίνα. Ο κίνδυνος για τους Αμερικανούς δεν είναι ο Τραμπ, αλλά η Χίλαρι Κλίντον. Αυτή δεν είναι αποστάτης. Αυτή ενσωματώνει την ανθεκτικότητα και τη βία ενός συστήματος του οποίου η περιβόητη «ιδιαιτερότητα» είναι ο ολοκληρωτισμός διανθισμένος περιστασιακά με φιλελεύθερο πρόσωπο.

Καθώς πλησιάζει η ημέρα των προεδρικών εκλογών, η Κλίντον θα προβάλλεται ως η πρώτη γυναίκα πρόεδρος, ανεξάρτητα από τα εγκλήματα και τα ψέμματά της - όπως ακριβώς ο Μπαράκ Ομπάμα προβαλλόταν ως ο πρώτος μαύρος πρόεδρος, αποτελώντας την «ελπίδα» για τους φιλελεύθερους.

Στην προεδρική εκστρατεία του 2008, η Χίλαρι Κλίντον απείλησε να «εξαφανίσει εντελώς» το Ιράν με πυρηνικά όπλα. Ως υφυπουργός Εξωτερικών υπό τον Ομπάμα, συμμετείχε στην ανατροπή της δημοκρατικής κυβέρνησης της Ονδούρας και συνέβαλε καθοριστικά στην καταστροφή της Λιβύης το 2011. Όταν ο ηγέτης της Λιβύης, συνταγματάρχης Καντάφι, θανατώθηκε δημοσίως με ένα μαχαίρι - φόνος που επέτρεψαν οι ΗΠΑ – η Κλίντον βρήκε να δηλώσει: «Ήρθαμε, είδαμε, πέθανε».

Ένας από τους στενότερους συμμάχους της Κλίντον είναι η Μαντλίν Ολμπράιτ, η πρώην υπουργός Εξωτερικών, που έχει καταφερθεί εναντίον των νεαρών γυναικών που δεν υποστηρίζουν την «Χίλαρι». Είναι η ίδια που πανηγύρισε αναίσχυντα στην τηλεόραση για τον θάνατο μισού εκατομμυρίου παιδιών στο Ιράκ, λέγοντας ότι «άξιζε τον κόπο».

Μεταξύ των μεγαλύτερων υποστηρικτών της Κλίντον είναι το λόμπυ του Ισραήλ και οι εταιρείες όπλων που τροφοδοτούν την βία στην Μέση Ανατολή. Αυτή και ο σύζυγός της έχουν κάνει μια περιουσία από τη Wall Street. Και όμως, θέλει να γίνει η αγαπημένη υποψήφια των γυναικών, να κατατροπώσει τον κακό Τραμπ, τον επίσημο δαίμονα. Στους υποστηρικτές της περιλαμβάνονται, επίσης, διακεκριμένες φεμινίστριες.

Μια γενιά πριν, μια μετα-μοντέρνα λατρεία, ο εγωκεντρισμός έγινε το νέο Zeitgeist στις προνομιούχες δυτικές κοινωνίες και σηματοδότησε την κατάρρευση των μεγάλων συλλογικών κινημάτων ενάντια στον πόλεμο, την κοινωνική αδικία, την ανισότητα, τον ρατσισμό και τον σεξισμό.
Σήμερα, μάλλον τελείωσε ο βαθύς ύπνος. Οι νέοι ξυπνούν ξανά. Σταδιακά.

Τι έχει συμβεί με την μεγάλη παράδοση της άμεσης λαϊκής αντίδρασης, που μένει αδέσμευτη από κόμματα;
Πού είναι το θάρρος, η φαντασία και η αφοσίωση που απαιτείται για να ξεκινήσει το μακρύ ταξίδι προς έναν καλύτερο, δικαιότερο και ειρηνικό κόσμο;
Πού είναι οι αιρετικοί στην τέχνη, τον κινηματογράφο, το θέατρο, την λογοτεχνία;
Πού είναι εκείνοι που θα συντρίψουν την σιωπή;
Έχουμε την πολυτέλεια να περιμένουμε να εκτοξευθεί ο πρώτος πυρηνικός πύραυλος;

Πηγή: Του John Pilger, Information Clearing House, 17/04/2016,
http://www.informationclearinghouse.info/article44496.htm
Δημοσιεύθηκε στο Hellenic Nexus, τ.107, Μάϊος 2016
Πύλη των Φίλων
Κατηγορία:

Η Γερμανία επιβάλλει κανόνες που η ίδια δεν εφαρμόζει

0



Η συμπεριφορά της γερμανικής κυβέρνησης είναι απαράδεκτη – αφού αρνείται να προσφέρει αυτά που προσφέρθηκαν στη χώρα της, παρά το αιματοκύλισμα της Ευρώπης

«Η Γερμανία είναι η πρώτη χώρα μεταπολεμικά που δεν πλήρωσε τα χρέη της – έχοντας ωφεληθεί σε μεγάλο βαθμό τη δεκαετία του 1950 από τη μεγαλύτερη διαγραφή χρεών όλων των εποχών. Η απόφαση τότε της διεθνούς κοινότητας ήταν έξυπνη και σωστή. Εκείνη την εποχή είχε ειπωθεί έμμεσα το εξής στους νέους Γερμανούς: «Οι γονείς σας μπορεί να έχουν κάνει λάθη, αλλά αυτό που μετράει σήμερα είναι οι μελλοντικές γενιές».
Φαίνεται πως υποφέρουμε όλοι από ένα είδος ιστορικής αμνησίας. Οι νεαροί Έλληνες είναι τόσο λίγο υπεύθυνοι για τα χρέη της χώρας τους, όσο οι σημερινοί Ιταλοί, οι Γάλλοι ή η γερμανική νεολαία της μεταπολεμικής εποχής. Ως εκ τούτου, η συμπεριφορά της γερμανικής κυβέρνησης είναι απαράδεκτη – αφού αρνείται να προσφέρει αυτά που προσφέρθηκαν στη χώρα της το 1953, παρά το αιματοκύλισμα της Ευρώπης. Εάν δεν το καταλάβει, τότε η Ευρώπη θα διαλυθεί και θα είναι αυτή που θα πληρώσει τελικά το λογαριασμό» (T. Piketty με παρεμβάσεις).

Σύμφωνα με το Γάλλο οικονομολόγο, η Γερμανία είναι κυρίως υπεύθυνη για την κρίση χρέους της Ευρωζώνης – ενώ, εάν η Γαλλία είχε αμυνθεί σωστά, τότε δεν θα είχε μεσολαβήσει το BREXIT, ούτε θα κινδύνευε να διαλυθεί η νομισματική ένωση, όπως φαίνεται ήδη από τις μονομερείς ενέργειες της Ιταλίας (άρθρο).

Ειδικότερα, η γερμανική κυβέρνηση συμπεριφέρεται συνεχώς όπως αυτός που τα ξέρει όλα – γεγονός που είναι ανυπόφορο για όλα τα άλλα κράτη. Είναι επίσης ανορθολογικό, επειδή με την πολιτική του στραγγαλισμού που επιβάλλει στις χώρες του νότου, καθιστά αδύνατη την εξυπηρέτηση των υποχρεώσεων τους – εκτός εάν οι προθέσεις της είναι διαφορετικές όπως, για παράδειγμα, η φασιστικής μορφής κατοχή τους με οικονομικά όπλα, αδιαφορώντας για την εξαθλίωση των Πολιτών τους και λεηλατώντας τα πάντα.

Σε κάθε περίπτωση διαισθάνεται κανείς μία αρρωστημένη ευχαρίστηση εκ μέρους της γερμανικής κυβέρνησης, όσον αφορά τις τιμωρίες που επιβάλλει – μία ευχαρίστηση που έχει σχέση με τον εθνικισμό. Δεν πρόκειται όμως για τον εθνικισμό που διακρίνουμε στο βρετανικό ακροδεξιό κόμμα ή στο γαλλικό, αλλά για ένα άλλο είδος – το οποίο φαίνεται να έχει «εθνικοσοσιαλιστικές» καταβολές που όμως εξωτερικεύονται μεν και κυριαρχούν με διαφορετικό τρόπο, από εκείνον της ναζιστικής εποχής, αλλά έχουν το ίδιο σχεδόν αποτέλεσμα.

Στο θέμα της Ελλάδας τώρα, οι ευθύνες μας για την κρίση είναι αδιαμφισβήτητες – κάτι που ισχύει έως το 2010, αφού έκτοτε η Ελλάδα διοικείται από την Τρόικα. Δυστυχώς όμως, το τίμημα της δικής μας αποτυχίας, καθώς επίσης της Τρόικας, πληρώνεται και από τα παιδιά μας – για τα οποία δεν υπάρχει καμία προοπτική για το μέλλον στην πατρίδα τους, οπότε αναγκάζονται να μεταναστεύσουν και μάλιστα σε μία εποχή που ο ρατσισμός κυριαρχεί στις περισσότερες χώρες.

Η κατάσταση αυτή πρέπει λοιπόν να αλλάξει, όσο και αν μας κοστίσει – γεγονός που σημαίνει ότι, πρέπει εμείς να υποστούμε τις οδύνες που συνοδεύουν μία χρεοκοπία, δηλώνοντας αμέσως στάση πληρωμών και καταγγέλλοντας τις δανειακές συμβάσεις στο ευρωπαϊκό δικαστήριο. Εάν δεν το κάνουμε, τότε θα είμαστε υπεύθυνοι και υπόλογοι απέναντι τόσο στα παιδιά μας, όσο και στις επόμενες γενιές – ενώ δεν θα έχουμε πλέον την παραμικρή δικαιολογία.

Analyst Team
Πηγή Analyst
Κατηγορία:

Φτάσαμε στο «άει στα κομμάτια»

0



Βρίζουμε τους δανειστές και ταυτόχρονα τους παρακαλάμε για ελεημοσύνη (έτσι μας παρουσιάζει μέρος του ξένου Τύπου – πηγή)

Έχουμε πια στιγματισθεί ως οι ζητιάνοι της Ευρώπης από τις ηγεσίες που επιλέγουμε, αφού επιμένουν στην πολιτική της υποτέλειας και των υποκλίσεων

Ίσως κάποιοι έχουν διαβάσει για τη φράση που προέρχεται από τους Έλληνες πρόσφυγες, μετά την ανταλλαγή πληθυσμών με τους Τούρκους. Εμείς δεν τη γνωρίζαμε, αλλά μας την ανέφερε φίλος, από μία τηλεοπτική εκπομπή (Η μηχανή του χρόνου, πηγή – μετά το 31 λεπτό).

Ειδικότερα, κάθε πρωί οι Έλληνες πρόσφυγες επέλεγαν κάποια μικρά παιδιά, τα οποία αναλάμβαναν να ζητιανέψουν από τα παιδιά των εγχωρίων ένα κομμάτι ψωμί – λέγοντας σε αυτούς που τους έτυχε ο κλήρος «άει στα κομμάτια». Δηλαδή, πήγαινε να μας φέρεις ένα κομμάτι ψωμί.

Αυτό ακριβώς κάνουν τα τελευταία χρόνια οι πολιτικές ηγεσίες που επιλέγουμε, έχοντας μας μετατρέψει στους ζητιάνους της Ευρώπης – σε αυτούς που ζητούν συνεχώς δανεικά, επειδή φοβούνται να αναλάβουν τις συνέπειες των λαθών τους.

Λογικά δε υποθέτει κανείς πως για να τους επιλέγουμε, χωρίς την παραμικρή διαμαρτυρία, σημαίνει πως είμαστε ευχαριστημένοι μαζί τους – ότι εγκρίνουμε την υποτέλεια, τις υποκλίσεις, καθώς επίσης τη συνεχή ζητιανιά τους. Αυτή είναι ακριβώς η τραγωδία που βιώνουμε σήμερα – ενώ όλα τα άλλα είναι απλά δικαιολογίες (άρθρο).

Ως εκ τούτου, δεν έπρεπε να εκπλαγούμε καθόλου με τη συμπεριφορά του Γερμανού, όταν είπε «μη με αγγίζεις βρωμιάρη Έλληνα», κατά την επίσκεψη του αντικαγκελαρίου στην Αθήνα, παρά το ότι το διέψευσε αργότερα – ενώ προφανώς απευθυνόταν έμμεσα στον πρωθυπουργό, όπως συνηθίζουν οι πολιτικοί αυτής της χώρας. Αυτοί είναι όμως οι Γερμανοί και δεν αλλάζουν – ενώ, ανάλογα, αυτοί είναι οι Έλληνες πολιτικοί που πρέπει οπωσδήποτε, υποχρεωτικά να αλλάξουν, πριν μας καταστρέψουν εντελώς!

Η ευθύνη όμως όλων αυτών που συμβαίνουν, τουλάχιστον μετά τις τελευταίες εκλογές όπου η πλειοψηφία επέλεξε συνειδητά τη σημερινή κυβέρνηση της, ανήκει σε όλους εμάς τους Πολίτες – αφού με την τρομακτική ανοχή μας εγκρίνουμε τέτοιου είδους συμπεριφορές «ένθεν κακείθεν». Εμείς στέλνουμε δηλαδή τους πολιτικούς να ζητιανέψουν, κανένας άλλος – γεγονός που τεκμηριώνεται από την εκκωφαντική σιωπή των αμνών που επικρατεί.

Περαιτέρω, είναι ασφαλώς οδυνηρό να χρεοκοπεί μία χώρα. Είναι όμως εντελώς ανόητο να μην το αποδέχεται, παρά το ότι γνωρίζει πως έτσι θα πληρώσει τα πολλαπλάσια – πόσο μάλλον όταν συνεχίζει να ζητάει δανεικά που δεν πρόκειται ποτέ να τα επιστρέψει, ενώ οι δανειστές της το γνωρίζουν καλύτερα από την ίδια.

Όταν δε επιμένει να παρακαλάει γονατιστή έναν υπουργό οικονομικών που δεν διαφέρει σε τίποτα από τους προγόνους του, ενώ δεν δίστασε να υποβάλλει σε οδυνηρά μαρτύρια τους ίδιους τους συμπολίτες του στην πρώην ανατολική Γερμανία, μετά την προσάρτηση της, τότε είναι δυστυχώς καταδικασμένη.

Αυτό τουλάχιστον συμπεραίνεται από το ξεκίνημα της άλωσης της Ελλάδας (άρθρο), από την πρόσφατη αυτοκτονία ενός έντιμου επιχειρηματία που δεν ήθελε να βιώσει την άδικη κοινωνική κατακραυγή, αφού υπέθετε πως θα τον τοποθετούσαν στο ίδιο «καλάθι» με τους όποιους διεφθαρμένους συναδέλφους του, από τις κατασχέσεις και από τους πλειστηριασμούς που μας επιβάλλει η γερμανική Ευρώπη – λεηλατώντας τη δημόσια και ιδιωτική μας περιουσία, έτσι ώστε η χώρα να μετατραπεί σε αποικία και οι Πολίτες της σε σκλάβους χρέους στο διηνεκές.

Analyst Team
Πηγή Analyst
Κατηγορία:
 

ΕΛΛΑΔΑ

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΓΝΩΜΕΣ

ΑΡΧΕΙΟ

ΚΟΣΜΟΣ

ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ Copyright © 2010 | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ | Converted by: Parakato administrator