ΟΙ ΒΕΝΕΤΣΙΑΝΙΚΕΣ ΟΧΥΡΩΣΕΙΣ ΣΤΑ ΟΝΕΙΑ ΟΡΗ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

Αναζητώντας τον επιχειρησιακό σχεδιασμό δύο αφανών οχυρωματικών συγκροτημάτων στα Όνεια όρη στην βορειοανατολική Κορινθία, τα οποία χρονολογούνται στην περίοδο της επονομαζόμενης Β’ Βενετοκρατίας της Πελοποννήσου [...]

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΒΛΑΣΙΟΥ ΑΝΩ ΤΡΙΚΑΛΩΝ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

Η ιστορική διαδρομή της περιώνυμης Ιεράς Μονής Αγίου Βλασίου, στην Άνω Συνοικία Τρικάλων της ορεινής Κορινθίας και μία συνοπτική παρουσίαση των εγκαταστάσεων της [...]

ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΚΑΙ ΣΤΑΔΙΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ (ΜΕΡΟΣ Δ’)

Μία παρουσίαση των θεάτρων του Φλιούντα και της Στυμφάλου, καθώς και των θεατρικών και αγωνιστικών χώρων άλλων αρχαίων περιφερειακών πόλεων του νομού Κορινθίας [...]

ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΚΑΙ ΣΤΑΔΙΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ (ΜΕΡΟΣ Γ’)

Το θέατρο και το στάδιο της αρχαίας Σικυώνας: Δύο εντυπωσιακά μνημεία με ιδιαίτερα αρχιτεκτονικά γνωρίσματα, αντάξια της αίγλης της αρχαίας πόλης [...]

ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΚΑΙ ΣΤΑΔΙΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ (ΜΕΡΟΣ Β’)

Το αρχαίο θέατρο της Ισθμίας και τα αρχαία στάδια της Ισθμίας και της Νεμέας: Όταν στους ιερούς τόπους διεξάγονταν Πανελλήνιοι αθλητικοί αγώνες [...]

ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΚΑΙ ΣΤΑΔΙΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ (ΜΕΡΟΣ Α’)

Το θέατρο, το ωδείο και το αμφιθέατρο της αρχαίας Κορίνθου: Η μετάλλαξη από τις θεατρικές παραστάσεις και τους μουσικούς αγώνες στις αρένες των μονομαχιών [...]

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΣΤΥΜΦΑΛΟ (ΜΕΡΟΣ Α’)

Η ιστορία της αρχαιοελληνικής πολίχνης όπως αναδύεται μέσα από το μυθολογικό πλαίσιο έως τις ανασκαφικές έρευνες της σύγχρονης εποχής [...]

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΣΤΥΜΦΑΛΟ (ΜΕΡΟΣ Β’)

Η περιγραφή των σωζόμενων μνημείων και της πολεοδομίας της αρχαιοελληνικής πολίχνης μέσα από ένα διερευνητικό πρίσμα [...]

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΛΕΧΟΒΑΣ ΚΡΥΟΝΕΡΙΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

Μία ιστορική επισκόπηση και η περιγραφή ενός εκκλησιαστικού μνημείου των μέσων Βυζαντινών χρόνων στην ορεινή Κορινθία [...]

ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

Μία συλλογή θρύλων και δοξασιών από περιοχή της Κορινθίας μέσα από το έργο «Παραδόσεις» του πρωτοπόρου λαογράφου μας Νίκου Πολίτη [...]

ΜΟΝΗ ΖΑΡΑΚΑ: ΕΝΑ ΡΩΜΑΙΟΚΑΘΟΛΙΚΟ ΑΒΒΑΕΙΟ ΤΩΝ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΩΝ ΧΡΟΝΩΝ ΣΤΗΝ ΣΤΥΜΦΑΛΙΑ

Η αναζήτηση της ιστορίας και η περιγραφή της μεσαιωνικής μονής Ζαρακά, που ιδρύθηκε από το Ρωμαιοκαθολικό τάγμα των Κιστερκιανών μοναχών στην περιοχή της λίμνης Στυμφαλίας [...]

ΤΟ ΜΥΚΗΝΑΪΚΟ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ ΤΩΝ ΑΗΔΟΝΙΩΝ ΚΑΙ Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΟΥ ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΟΥ ΘΗΣΑΥΡΟΥ ΤΟΥ

Το χρονικό της συναρπαστικής περιπέτειας ενός αρχαίου θησαυρού κοσμημάτων από το μυκηναϊκό νεκροταφείο των Αηδονιών Νεμέας και η περιγραφή ενός σημαντικού αρχαιολογικού χώρου της Κορινθίας [...]

ΤΟ ΚΑΣΤΕΛΙ ΠΕΝΤΕΣΚΟΥΦΙ: Ο ΕΠΙΤΗΡΗΤΗΣ ΑΚΡΟΚΟΡΙΝΘΟΥ

Η αναζήτηση των ψηφίδων της ιστορίας του μικρού μεσαιωνικού οχυρού Πεντεσκούφι και της σχέσης του με το γειτονικό εμβληματικό φρούριο του Ακροκορίνθου [...]

Η ΑΡΧΑΙΑ ΤΙΤΑΝΗ ΚΑΙ ΤΟ ΑΣΚΛΗΠΙΕΙΟ ΤΗΣ

Μία παρουσίαση ενός αρχέγονου ιεροθεραπευτηρίου στην επικράτεια της αρχαίας Σικυωνίας, μέσα από τις μαρτυρίες των περιηγητών και την αρχαιολογική έρευνα [...]

«ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΟΥ ΒΡΑΧΟΥ»: ΤΟ ΣΠΗΛΑΙΩΔΕΣ ΜΟΝΥΔΡΙΟ ΤΗΣ ΚΑΤΩ ΤΑΡΣΟΥ

Ένα ιδιόρρυθμο μοναστηριακό κτίσμα της μεταβυζαντινής περιόδου, οικοδομημένο μέσα σε μία ρηγμάτωση του βραχώδους σχηματισμού των «Κορινθιακών Μετεώρων» στην περιοχή της Κάτω Ταρσού [...]

ΤΟ ΠΥΡΓΟΣΠΙΤΟ ΤΟΥ ΚΙΑΜΗΛ ΜΠΕΗ ΣΤΗ ΣΥΚΙΑ ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΥ

Μία παρουσίαση της παραθαλάσσιας οχυρής έπαυλης των Οθωμανών αυθεντών της Κορινθίας στα προεπαναστατικά χρόνια [...]

ΤΟ ΥΠΟΓΕΙΟ ΡΩΜΑΪΚΟ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ ΤΩΝ ΚΕΓΧΡΕΩΝ

Μία συνοπτική περιγραφή του καταπληκτικού ταφικού συμπλέγματος της Ρωμαϊκής περιόδου, με τους υπόγειους θαλαμωτούς τύμβους και τους υπόσκαφους λακκοειδείς τάφους στην τοποθεσία «Ράχη Κουτσογκίλλα» Κεγχρεών [...]

Παλαιοχριστιανική Βασιλική Κιάτου (Κάτω Σικυώνος)

Ένα παραμελημένο κόσμημα της πόλης του Κιάτου, στο οποίο αρμόζει να αναδειχθεί και να αποτελέσει σημείο αναφοράς για τον Δήμο Σικυωνιών. Άποψη του εκκλησιαστικού συγκροτήματος της παλαιοχριστιανικής βασιλικής Κιάτου από τα [...]

Ο ΛΗΣΜΟΝΗΜΕΝΟΣ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΟΣ ΠΥΡΓΟΣ ΣΤΑ ΠΕΡΙΧΩΡΑ ΤΟΥ ΚΙΑΤΟΥ

Μία μεμονωμένη οχύρωση στην τοποθεσία «Μαγούλα» στα νοτιοδυτικά του συνοικισμού του Πασίου Κιάτου και ο διαφαινόμενος συσχετισμός της με την επονομαζόμενη «μάχη του Βασιλικού» στις 12 Αυγούστου 1822, όπου σκοτώθηκε ο οπλαρχηγός Αναγνώστης Πετιμεζάς [...]

Οι ανεπιθύμητοι

0



Οι «οκτώ» είναι σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές ανεπιθύμητοι στην Ελλάδα. Καταλαβαίνουμε απόλυτα το σκεπτικό. Έχουμε έναν «δύσκολο» γείτονα. Δεν έχουμε σύνορα με το Λουξεμβούργο, αλλά με την Τουρκία του Erdogan. Το γεγονός, λοιπόν, ότι είμαστε «αναγκασμένοι» να παρέχουμε άσυλο σε ανθρώπους που αν επιστρέψουν στην Τουρκία θα κινδυνεύσει η ζωή τους, είναι για τον κ. Τσίπρα ένα «δυσάρεστο» γεγονός.

Την ώρα που ζουν το όνειρό τους στην εξουσία, έρχεται ένα περιστατικό να κλονίσει την εικόνα που με κόπο έκτισαν όλα τα προηγούμενα χρόνια. Την εικόνα του διεθνιστή, του υπερασπιστή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, του ανθρωπιστή. Αρκεί να σκεφτεί κανείς τι θα συνέβαινε αν στη θέση τους ήταν αυτή τη στιγμή μία άλλη κυβέρνηση και έκανε τα ίδια. Επιτροπές συμπαράστασης θα ήταν στους δρόμους και τα μέσα ενημέρωσης θα έγραφαν συνεχώς για τους... ανάλγητους.

Στο μεταξύ, βγαίνουν διάφοροι και λένε ότι αυτοί δεν είναι κανονικοί πολιτικοί πρόσφυγες, αλλά πραξικοπηματίες. Υιοθετούν, δηλαδή, πλήρως τους ισχυρισμούς του κ. Erdogan. Από μια άποψη και πάλι καλά! Να μην ξεχνάμε ότι ο κ. Erdogan έχει μιλήσει και για δίκτυο του Gulen στη Δυτική Θράκη. Δεν μπορούμε να φανταστούμε, λοιπόν, τι θα γίνει αν ο κ. Erdogan ζητήσει τους... «προδότες» στο πιάτο.

Καταλαβαίνουμε όλοι ότι η θέση στην οποία έχει περιέλθει η κυβέρνηση είναι δύσκολη. Θα ήταν δύσκολη για την οποιαδήποτε κυβέρνηση. Ιδιαίτερα, όμως, για τον κ. Τσίπρα και την παρέα του. Επειδή επί σειρά δεκαετιών πουλούσαν ανθρωπισμό με το κιλό. Και τώρα έχουν την εξουσία και τη δυνατότητα να αποδείξουν τι από εκείνα που λέγανε στο παρελθόν ισχύει και τι δεν ισχύει. Θα πείτε ότι αυτά ήταν χτες, όταν ήσαν κομμουνιστές. Ενώ τώρα είναι... σοσιαλδημοκράτες! Αστεία πράγματα!

Δεν είναι μόνο οι οκτώ. Είναι η κατάσταση στα στρατόπεδα συγκέντρωσης στα νησιά. Είναι οι άνθρωποι που έχουν πάψει να μιλούν, να αντιδρούν. Είναι μία κοινωνία που μαθαίνει να δέχεται ως φυσιολογικές διάφορες επαίσχυντες καταστάσεις. Για την κυβέρνηση Τσίπρα ανεπιθύμητοι είναι οι οκτώ και όσοι ακόμη απειλούν τη μακαριότητά τους. Για τη χώρα και το λαό της, όμως, ανεπιθύμητοι είναι πλέον οι ίδιοι.

Θανάσης Μαυρίδης
thanasis.mavridis@liberal.gr
Liberal
Κατηγορία:
Blogger Widgets

2018, η χρονιά της δικής μας ευθύνης

0



Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ 

Τα υπολείμματα της πολιτικής (βλ. κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ) επιχειρούν να επιλύσουν τα "υπολείμματα της ιστορίας" (βλ. μονομερείς και διεθνώς παράνομες αιτιάσεις εις βάρος της Ελλάδας από Αλβανία, Σκόπια και Τουρκία) ελπίζοντας πως θα κατορθώσουν να συμπληρώσουν μια μονάδα!!!
Αυτά συμβαίνουν όταν ανίδεοι προσπαθούν μέσα στα ιδεοληπτικά πλαίσια να αντιμετωπίσουν ζητήματα των οποίων την εθνική φύση όχι μόνο δεν αντιλαμβάνονται αλλά επιπλέον είναι και σε πλήρη (ιδεολογική) αντίθεση με αυτήν.

Απατάται οικτρά όποιος ελπίζει πως εκείνοι που έχουν χάσει έναν ιδεολογικό, πολιτικό, διπλωματικό και επικοινωνιακό πόλεμο, θα σταθούν στο ύψος που απαιτεί το Σύνταγμα από αυτούς για την προστασία της χώρας, εάν κληθούν να αντιμετωπίσουν μια εθνική κρίση (βλ. ελληνοτουρκική).

Το μόνο βέβαιο είναι πως δεν έχουν τα ηθικά, ιδεολογικά και ψυχικά αποθέματα αλλά και κίνητρα για να υπερασπιστούν μια πατρίδα στην οποία όχι μόνο δεν πιστεύουν, αλλά την έχουν πολεμήσει στο παρελθόν με κάθε τρόπο και κάθε μέσο, εργαζόμενοι συνειδητά για την πολιτική, οικονομική, κοινωνική και εθνική διασάλευση και αποσάθρωσή της.

Δεν είναι ανίκανοι, αλλά επικίνδυνοι. Τόσο για τους εαυτούς τους, όσο και για όλους τους άλλους που κατοικούν στην Ελλάδα. Γνωρίζοντας, μάλιστα, τον τερματισμό όχι μόνο της παραμονής τους στην εξουσία αλλά και του πολιτικού τους βίου, καθίστανται λίαν επικίνδυνοι για την χρονιά που μόλις ξεκίνησε.

Έχοντας ήδη εφαρμόσει στον απόλυτο βαθμό και με πλήρη αντιστροφή και εις βάρος των εθνικών συμφερόντων το ρητό "είναι εκείνα τα πράγματα που λέγονται και δεν γίνονται, αλλά και εκείνα που γίνονται και δεν λέγονται", η απομάκρυνσή τους από την εξουσία είναι απολύτως επιβεβλημένη, ενώ η κατανόηση της πολιτικής ταύτισης και των επερχόμενων για να κυβερνήσουν, μεταφέρει την ευθύνη αποφυγής μιας νέας εθνικής ήττας και καταστροφής σε όλους εμάς, που τα μέχρι σήμερα γεγονότα επιτάσσουν να ωριμάσουμε πολιτικά για να αποφύγουμε το χωρίς (σύντομη χρονικά) επιστροφή άλμα στο κενό και την καταστροφή.

Και αυτό θα γίνει μόνο εάν κατανοήσουμε όχι μόνο την άτυπη σύμπλευση κυβέρνησης και αντιπολίτευσης, αλλά και τον συντομισμένο πολιτικό θόρυβο που παράγουν εκείνοι που αλλάζοντας πρόσωπα ελπίζουν να συνεχίσουν μας εξαπατούν εναλασσόμενοι στην εξουσία εις βάρος της δικής μας πατρίδας και υπέρ της δικής τους (καταστροφικής για όλους εμάς) παρτίδας εξουσίας.

Ο σχολιασμός του κ. Βιλιάρδου, είναι πλέον χαρακτηριστικός:
Μετά από οκτώ χρόνια μνημόνια η Ελλάδα έχει πλέον χρεοκοπήσει οριστικά, σε βαθμό που αποτελεί ρεκόρ στην παγκόσμια ιστορία - ενώ, επειδή δεν τόλμησε καμία κυβέρνηση της να το δηλώσει επίσημα, φοβούμενη τις συνέπειες, είναι η πρώτη χώρα που οι Πολίτες της καλούνται βίαια να πληρώσουν τα δυσθεώρητα δημόσια χρέη που συσσωρεύτηκαν με ότι έχουν και δεν έχουν, μεταξύ άλλων από την πιο αποτυχημένη «διάσωση» στα διεθνή χρονικά.
Στα πλαίσια αυτά, εάν περιμένουν οι Έλληνες κάποια ουσιώδη αλλαγή από την επόμενη κυβέρνηση, θα απογοητευθούν ακόμη περισσότερο - αφού οι ευθύνες της όσον αφορά τη χρεοκοπία είναι κατά πολύ μεγαλύτερες. Φυσικά δεν είναι διατεθειμένο κανένα στέλεχος της να τις αναλάβει, φοβούμενα όλα την τιμωρία που επέβαλλαν άλλοι λαοί στους δικούς τους υπευθύνους όταν πτώχευσαν - κάτι που ισχύει πια και για την σημερινή κυβέρνηση.
Ως εκ τούτου, η μοναδική λύση που απομένει στους μη εθελόδουλους Έλληνες, είναι η δική τους δραστηριοποίηση, χωρίς να περιμένουν τίποτα από την πολιτική τους ηγεσία - όπου οφείλουν να γνωρίζουν πως όταν οι Πολίτες είναι πρόθυμοι και αποφασισμένοι να πολεμήσουν για να υπερασπίσουν τα ατομικά και συλλογικά τους δικαιώματα, καθώς επίσης για να ανακτήσουν την εθνική τους ανεξαρτησία, διώχνοντας τους εύλογους φόβους τους, τότε εμφανίζονται αμέσως εκείνοι που θα τους οδηγήσουν στο δρόμο που οι ίδιοι έχουν επιλέξει.
Επομένως, η μεγάλη μου ευχή για το 2018 δεν είναι άλλη από την αφύπνιση των Ελλήνων - οι οποίοι πρέπει να συνειδητοποιήσουν πως έχουν πληρώσει πανάκριβα τις δικές τους ευθύνες για τα πράγματι μεγάλα λάθη τους πριν το 2010, με τις απάνθρωπες επιβαρύνσεις που τους επιβλήθηκαν. Από την άλλη πλευρά, ο μεγάλος μου φόβος είναι η επικράτηση του συνδρόμου της Στοκχόλμης, όπου το θύμα νοιώθει θύτης - κάτι που αφενός μεν προωθείται μετά μανίας από ορισμένα διατεταγμένα ΜΜΕ και δημοσιογράφους, αφετέρου είναι εξαιρετικά πιθανό επειδή έτσι αντιδρούν συνήθως τα θύματα, λόγω του ενστίκτου της αυτοσυντήρησης.
Πιστεύοντας πως δεν θα επιτρέψουν οι Έλληνες στα ΜΜΕ να τους επηρεάσουν, ούτε στα ένστικτα τους να αναλάβουν τα ηνία, έχω επί πλέον την άποψη πως η δικαιολογία του τύπου «δεν ήξερα» έπαψε να ισχύει για όλους εμάς τους απλούς Πολίτες. Επομένως είμαστε πια συνυπεύθυνοι σε όλα αυτά που δρομολογούνται - οπότε θα θεωρηθούμε συνεργοί και συνένοχοι εάν δεν αντιδράσουμε όλοι μαζί, χωρίς το «διαίρει και βασίλευε» που μας έχουν επιβάλλει (μνημονιακοί - αντιμνημονιακοί) ούτε τον καινούργιο χρόνο, όπου θα έχουμε την τελευταία μας ίσως ευκαιρία. Ελπίζω λοιπόν, πως το 2018 θα είναι πράγματι το έτος της αφύπνισης - ευχόμενος Καλή Χρονιά, με Υγεία και Ευτυχία σε όλες τις φίλες και τους φίλους που με τιμούν με τη φιλία τους.

Κάθε φορά που ξεχνάμε ένα κομμάτι από όσα έχουμε ζήσει, δεν διαγράφουμε απλά ένα κομμάτι από τη μνήμη μας. Διαγράφουμε οριστικά ένα κομμάτι που μπορεί να είναι χρήσιμο για την υπόλοιπη ζωή μας. Μα, το πιθανότερο και κυριότερο, σβήνουμε μια σημαντική πληροφορία για τις ζωές εκείνων που ακολουθούν μετά από εμάς.

Δική μας ευθύνη είναι να θυμόμαστε όσα άσχημα μας έχουν συμβεί και με την μνήμη ως ζωντανό όπλο να εμποδίσουμε την επανάληψή τους σε ζωές ανθρώπων που θα κληθούν να ζήσουν αλλά και να πληρώσουν την δική μας εγκληματική αμέλεια.

Χρόνια Πολλά σε όλους εσάς που συνεχίζετε να θυμάστε από που έρχεστε, διατηρώντας αναμμένη την φλόγα και δείχνοντας τον δρόμο σε όλους εκείνους που τώρα ξεκινούν την δύσκολη πορεία προς την αλήθεια, το φως και τον Παράδεισο..., σπάζοντας και φεύγοντας μακριά από την ασφάλεια των αλυσίδων της εθελοδουλείας που μας προσφέρουν ως μοναδική λύση εκείνοι που δεν είχαν το σθένος ή την θέληση να υπεραπιστούν την δική μας πατρίδα...

ΥΓ: Το κόλπο για να μην ξεχνάμε: Να κοιτάζουμε στα μάτια των μικρών παιδιών, που περιμένουν από εμάς εκείνα ακριβώς που παραλάβαμε κι εμείς...

ΠΗΓΗ
Κατηγορία:

Η Μακεδονία θα μας σώσει…

0



Άρθρο Γνώμης του Ευάγ. Αθανασιάδη

Βρισκόμαστε σε μία περίοδο, που θα διαπραγματευθούμε για το όνομα της ΠΓΔΜ.
Το θέμα είναι σημαντικό. Είναι σημαντικό για το μέλλον.
Θα είναι απαρχή επερχομένων εξελίξεων, γεγονότων και συνεπειών.
Μα περισσότερο είναι ένα καντάριασμα, της ψυχής του σημερινού Ελληνικού Λαού. Ζούμε σε συνθήκες υποτέλειας. Απώλειας της Εθνικής Κυριαρχίας.
Μήπως είναι μια Κατοχική Κυβέρνηση;
Μήπως μοιάζει με την Κυβέρνηση «Τσολάκογλου»;
Και αυτή και οι προηγούμενες;
Μια κατοχή χωρίς στρατεύματα, «Υβριδική κατοχή».
Αποτελέσματα πολέμου, χωρίς πόλεμο, «Υβριδικός Πόλεμος».
Εάν τους κυβερνόντες τους καθυπέταξαν.
Εάν τον πολιτικό κόσμο τον καθυπέταξαν.
Τώρα κάνουν δοκιμή, εάν καθυπέταξαν και το φρόνημα του Λαού και την ψυχή μας.
Εάν καθυπέταξαν την Αδούλωτη Ελληνική Ψυχή. Την καθυπέταξαν άραγε;
Ας κάνουμε μια Ιστορική αναδρομή.

Αναδρομή στην Νεότερη Ιστορία.
Ας θυμηθούμε, ακροθιγώς, κάποια ιστορικά γεγονότα.
Το 1897 είχαμε τον ατυχή πόλεμο, με την Τουρκία. Το αποτέλεσμα ήταν να γίνει η απαρχή στρατιωτικών προετοιμασιών και Εθνικής προπαρασκευής και να ακολουθήσουν οι επικοί Βαλκανικοί Πόλεμοι, που διπλασίασαν την Ελλάδα.
Το 1908, σκοτώνεται στην κατεχομένη Μακεδονία, ο Παύλος Μελάς. Ο θάνατός του απετέλεσε την αφορμή, να συνεγερθεί όλη η Ελληνική Κοινωνία, να συμπαρασύρει τους Κυβερνόντες, να ανδρωθεί ο Μακεδονικός Αγώνας.

Πρόσφατη Ιστορία
Το 1974, καταλαμβάνεται η μισή Κύπρος, άλλος ένας ατυχής πόλεμος. Δεν μας άγγιξε. Δεν μας συνέγειρε. Ασχοληθήκαμε με άλλα.
Το 1996, για το πανέμορφο Αιγαίο, χάνουν την ζωή τους τρία Παλληκάρια. Ο Βλαχάκος, ο Καραθανάσης και ο Γιαλοψός,. Ο Παναγιώτης, ο Ιωάννης και ο Έκτορας.
Τεχνικά, η πτήση ήταν αδύνατος. Κανείς δεν θα τους έλεγε τίποτε, εάν δεν εκτελέσουν αυτή την αποστολή. Και υπήρχαν απαντήσεις, για να βλέπουν κατάματα τους κατωτέρους τους, τους ομοιοβάθμους τους, τους ανωτέρους τους, όλη την Πολιτική Ηγεσία. Και με σειρά αξίας-προτεραιότητας όπως αναγράφηκαν. Κάποιες φορές οι αξιακές έννοιες αντιστρέφονται.
Είχαν 1001 λόγους, για να εξηγήσουν στους γιούς τους, γιατί ΔΕΝ πέταξαν.
Είναι μερικές, σπάνιες φορές, που το μόνο που έχει νόημα, είναι, τι θα πεις στον γιό σου.
Αυτοί προτίμησαν, και ήξεραν πολύ καλά τι έκαναν, να πετάξουν «τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι». Να πετάξουν στα ουράνια. Στα ουράνια του Αιγαίου.

Ο Παύλος Μελάς συνέγειρε την κοινωνία του 1908. Οι τρείς ήρωες του Αιγαίου δεν ήταν αρκετοί να συνεγείρουν την σημερινή κοινωνία.
Πόσους άλλους ήρωες, χρειαζόμαστε, σήμερα;

Και τώρα σήμερα.
«Εάν τρέξουμε να σώσουμε την Μακεδονία, η Μακεδονία θα μας σώσει».
Θα μας σώσει από τον λήθαργο, που μας κατατρώει. Από την σιχασιά μας. Την βαρεμάρα μας.
Θα δώσουμε έναν λόγο στους κυβερνώντες να πολεμήσουν.
Θα δώσουμε έναν λόγο στους ξένους να σκεφτούν και να συλλογισθούν.
Θα δώσουμε ένα λόγο στα παιδιά μας να ζωντανέψουν.
Να θυμηθούμε ποιοι είμαστε, από πού ερχόμαστε, που πάμε, που θέλουμε να πάμε.
Ένα αναβάπτισμα στο παρελθόν για να βρούμε την ρότα μας για το μέλλον.

Πρόσφατα ιστορικά γεγονότα επιβολής
Στο Ιράκ, μια σκληροτράχηλη φυλή, χρειάστηκαν 30 ημέρες για να κάμψουν ολοσχερώς το φρόνημα του Λαού.
Στην Γιουγκοσλαβία, ένα ορθόδοξο κράτος, χρειάστηκαν τρείς μήνες για να τους εξαναγκάσουν σε συνθηκολόγηση.
Στην Ελλάδα, δοκιμάζουν επτά χρόνια, την παραίτηση μας. Αν παραιτηθούμε τώρα, το τι θα ακολουθήσει, δεν χρειάζεται να περιγραφεί. Όλοι το αντιλαμβανόμαστε πεντακάθαρα.

Εάν δεν ξυπνήσουμε τώρα, χάνονται τα πάντα.
Η στιγμή της απόφασης είναι τώρα. Προς τα πού θα γύρει η πλάστιγγα.
Μήνυμα ηχηρό προς τα μέσα και προς τα έξω.
Θα λογοδοτήσουμε στους αγέννητους, στους νεκρούς.
Ό,τι υγιές έχει μείνει, πρέπει να δραστηριοποιηθεί τώρα.
Εμπρός! Ό,τι ικμάδα υπάρχει στον καθένα.
Οι νέοι με την ζωντάνια, την ορμή και τον ενθουσιασμό της νιότης.
Οι μεσήλικες με την γνώση και την εμπειρία χειρισμών.
Οι μεγαλύτεροι με την πείρα, και την καθοδήγηση.
Όλα τα επαγγέλματα, όλα τα μορφωτικά επίπεδα, όλες οι οικονομικές διαβαθμίσεις.
Δεν υπάρχει άνεση για απόντες. Όλοι στρατιώτες της Μακεδονίας.
«η εποχή των Ταγών»
«στώμεν καλώς»
«οι καιροί ου μενετοί»
Όχι δεν καθυπέταξαν το φρόνημα μας και δεν καθυπέταξαν τις ψυχές μας.
«εάν τρέξουμε να σώσουμε την Μακεδονία, η Μακεδονία θα μας σώσει»
«όσοι ζωντανοί»

* Ο Ευάγγελος Αθανασιάδης είναι Συνταγματάρχης ε.α.

Κατηγορία:

Η δικτατορία της ηλιθιότητας - ΒΙΝΤΕΟ

0



Ο Μάρκος ο Σεφερλής δεν προσωποποιεί απλώς τον άμεμπτο Έλληνα που αποποιείται των ευθυνών του και του φταίνε πάντα οι άλλοι. Ο καλλιτέχνης μας, δεν είναι απλώς ένας δημαγωγός με εμετικό χιούμορ. Προσωποποιεί ένα κακόψυχο, ιστορικά αμόρφωτο, ψευτοεθνικιστικό και λαϊκίστικο πρότυπο.

«Αγάπη Μόνο» είναι ο τίτλος της τελευταίας σειράς θεατρικών παραστάσεων του εθνικού κωμικού μας, του Μάρκου του Σεφερλή. Στην άκρως επιτυχημένη θεατρική παράσταση, ανάμεσα σε άλλα δεκάδες σκετς, ξεχωρίζει εκείνο με τον εθνικό μας κωμικό, ντυμένο ως «Δία», ο οποίος μόνο αγάπη δεν μοίρασε μέσα από τον, υψηλών προδιαγραφών και πολιτιστικού επιπέδου, μονόλογό του. Το κωμικό ποτ πουρί περιλαμβάνει ως ορεκτικό την κατακεραύνωση της ελληνικής πολιτείας για το θέμα της σχολικής προσευχής, των Θρησκευτικών και των Αρχαίων Ελληνικών, ως κυρίως πιάτο την ανωτερότητα των Ελλήνων σε όλα τα επίπεδα και ως επιδόρπιο τον μηδενισμό των Γερμανών, εθνικά, πολιτιστικά, ιστορικά.

Καταρχάς, δεν είναι δύσκολο να αντιληφθείς το γνωστικό επίπεδο του καλλιτέχνη μας, από τη στιγμή μάλιστα που για τη συζήτηση για την Ορθοδοξία, από όλους τους ρόλους, επέλεξε να υποδυθεί τον Δία. Ομολογώ πως ο χρόνος που απαιτείται για την εφεύρεση -αναλλοίωτων στο χρόνο- κωμικών εκφράσεων όπως «καλό ε» αφαιρεί τον απαραίτητο χρόνο για εκμάθηση βασικών γνώσεων από τον εθνικό μας κωμικό. Επίσης, ως πομπός ψευδών ειδήσεων στο θεατρικό κοινό του, συνειδητοποιούμε εύκολα πως ο Μάρκος ο Σεφερλής, ακριβώς λόγω της αδυναμίας του να ξεχωρίσει την αλήθεια από το ψέμα, δεν διαφέρει από έναν σύγχρονο κάδο ανακύκλωσης, που εν τέλει έχει τουλάχιστον την τεχνολογική δυνατότητα να διαχωρίζει τα ανακυκλώσιμα υλικά σε χάρτινα, πλαστικά και μεταλλικά. Στον εθνικό μας κωμικό δηλαδή, εντοπίζεται το πρόβλημα πολλών μας, οι οποίοι αρνούμενοι να αφιερώσουμε ελάχιστο χρόνο για την επιβεβαίωση μίας -τραβηγμένης από τα μαλλιά στην πρώτη της ανάγνωση- παραπλανητικής είδησης, γινόμαστε αποθηκευτικός χώρος αλλοιωμένων ειδήσεων. Τι κι αν η όλη συζήτηση έγινε για σταδιακή μετεξέλιξη του μαθήματος των Θρησκευτικών σε μάθημα Θρησκειολογίας, ο εθνικός μας κωμικός πέτυχε λαβράκι προκειμένου να γεμίσει χρονικά το θεατρικό του έργο.



Αλλά ας δοθεί ένα «pass» στον καλλιτέχνη, μιας και τα γεγονότα είναι τόσο πρόσφατα που εύκολα κάποιος παρασύρεται. Εκείνο όμως που πρέπει να σχολιαστεί είναι άλλη μία από τις ιστορικές μπαρούφες που περιλαμβάνονται στη θεατρική του παράσταση κι αναφέρομαι στο λαϊκό μύθο για την έναρξη του Απελευθερωτικού Αγώνα του 1821 στην Αγία Λαύρα. Ο καλλιτέχνης άρπαξε ξανά την ευκαιρία για να μας αποδείξει πως γεννήθηκε και μεγάλωσε σε περιβάλλον που μπουρδούκλωνε την ιστορική αλήθεια για χάριν της θρησκείας (βέβαια, ποιος εγγυάται πως αυτοί οι άνθρωποι γνωρίζουν έστω την αλήθεια;)

Ο εθνικός γελωτοποιός ωστόσο δεν θα μπορούσε να μη συνδέσει τις σχετικά πρόσφατες κυβερνητικές αποφάσεις με εγκάθετους συνωμότες του εξωτερικού που θέλοντας να χτυπήσουν τον περήφανο ελληνικό λαό αποφάσισαν να δράσουν παρασκηνιακά και να πάρουν με το μέρος τους τούς κυβερνήτες για να πλήξουν τη γλώσσα και τη θρησκεία. Μιλώντας για τη γλώσσα, ο «καλό ε» μάς υπενθύμισε πως έχουμε την πλουσιότερη γλώσσα του κόσμου (ήμουν σίγουρος ότι ο γνωστός μύθος πως «για μία ψήφο τα ελληνικά δεν έγιναν γλώσσα της υφηλίου!», που όλοι μας θα το έχουμε ακούσει σε κάποια οικογενειακή συνάθροιση, καιροφυλακτούσε στη γωνία αλλά ο Μάρκος φαίνεται να απογοήτευσε το κοινό του).

Το δεύτερο μέρος περιλαμβάνει την εδώ και αιώνες αγαπημένη καραμέλα όλων μας, το πώς δηλαδή είμαστε οι καλύτεροι, οι θεμελιωτές των Αρχών και Αξιών που διέπουν τις σύγχρονες δυτικές κοινωνίες, απίστευτα πολιτισμένα όντα, οι καλύτεροι όλων που όμως λόγω συμφερόντων και συνωμοτών έχουμε χάσει την πρωτοκαθεδρία μας. Είναι από εκείνες τις στιγμές που το θεατρικό κοινό λυγίζει, η τρίχα σηκώνεται και το αίσθημα εξυψώνεται απέναντι σε αυτά που ακούει, αναπολεί τα μεγαλεία και κάνει κρυφά όνειρα για επαναφορά του προηγούμενου status quo (και δύο και δυόμιση χιλιετίες πριν, τι μας πειράζει;)

Και άντε να δεχθείς πως η δικτατορία της ηλιθιότητας έχει ανάγκη από ηθική ανύψωση αυτούς τους δύσκολους καιρούς, αλλά ο Μάρκος δεν σταμάτησε εκεί. Είπε να ενισχύσει τα κείμενά του με καφενειακού τύπου αναφορές προς το γερμανικό Εθνος. Τι Ούνοι από την Ασία, τι μοναδική τους εφεύρεση το ανθρώπινο σαπούνι, τι εχθροί της Ελλάδας, τι ζηλόφθονοι του κάλλους της χώρας μας, του ήλιου, της θάλασσας, τι έθνος χωρίς κουλτούρα και πολιτισμό… Το πιο αντιφατικό βέβαια ήταν η αναφορά του σε «απόγονους των Ναζί», κάτι που γνωρίζει καλύτερα ο ίδιος από το στενό επαγγελματικό και φιλικό του περιβάλλον. Ας μη ξεχνάμε πως ο Γιώργος Πετρόχειλος, επί σειρά ετών συνεργάτης του εθνικού γελωτοποιού, συμμετείχε στα τηλεοπτικά σποτ της Χρυσής Αυγής και κύρια έκφρασή του στις συνεντεύξεις του είναι το «θέλουμε την Ελλαδάρα μας πίσω!». Η εν λόγω συνεργασία τους συνεχίζεται μέχρι και σήμερα.

Ο Μάρκος ο Σεφερλής δεν προσωποποιεί απλώς τον άμεμπτο Έλληνα που αποποιείται των ευθυνών του και του φταίνε πάντα οι άλλοι. Ο καλλιτέχνης μας, δεν είναι απλώς ένας δημαγωγός με εμετικό χιούμορ. Προσωποποιεί ένα κακόψυχο, ιστορικά αμόρφωτο, ψευτοεθνικιστικό και λαϊκίστικο πρότυπο που δεν δίστασε να τσουβαλιάσει έναν ολόκληρο λαό για την πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνησή του και που μόνο λίγοι αναλογίζονται το μέγεθος του κακού που προκαλεί σε μία κοινωνία.

Ευτυχώς από αυτόν τον εσωτερικό βόθρο, έχουν καταφέρει να ξεφύγουν οι Ελληνες του εξωτερικού, που αποτελούν τους καλύτερους προωθητές της ελληνικής ταυτότητας και κουλτούρας. Με τον καιρό αποκτούν ένα εθνικό γνώθι σ’ αυτόν, για τα δυνατά και αδύναμα σημεία της χώρας τους. Είναι περήφανοι αλλά σεμνοί και λιτοί. Όσο για εμάς εδώ, θα χρειαστεί να υπομείνουμε τη δικτατορία της ηλιθιότητας για αρκετό καιρό ακόμα, όπως ο πρωταγωνιστής μας, ο οποίος έχοντας βρει τον υπαίτιο για τα μύρια της χώρας, κοιμάται ήσυχος το βράδυ. Το κοινό από κάτω επίσης. Οι φιλόξενοι και γλεντζέδες απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων δεν παίρνουν εντολές και κατευθύνσεις από σανδάλια με κάλτσες! Και ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα…

* Ο Αλέξανδρος Ραπακούσιος είναι δευτεροετής φοιτητής του τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πειραιά
Κατηγορία: ,

Πρώτη Φορά Χανούμισσες

0



Του Θανάση Χειμωνά

Όλες ανεξαιρέτως οι κυβερνήσεις της Μεταπολίτευσης έχουν κάνει λάθη. Πολλά. Υπήρξαν φορές που ο μέσος σκεπτόμενος Έλληνας (δε μιλάω για τους οπαδούς) ένιωσε απογοητευμένος, προδομένος. Η κίνηση ωστόσο της κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ να προσβάλλει την απόφαση με την οποία χορηγήθηκε άσυλο από την ανεξάρτητη επιτροπή ασύλου σε έναν από τους οκτώ Τούρκους στρατιωτικούς προκαλεί ένα πρωτοφανές συναίσθημα ντροπής σε κάθε δημοκρατικό πολίτη αυτής της χώρας.

Είναι δύσκολο να ξεχωρίσεις το χειρότερο… Η εμμονή των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ να αποδοκιμάζουν εμπράκτως τη Δικαιοσύνη κάθε φορά που βγαίνει μια απόφαση που δεν ικανοποιεί τα εθνοσοσιαλιστικά ένστικτά τους. Η συνεχής επίδειξη δουλοπρέπειας στον Tayyip Erdogan -όσο και αν ο τελευταίος, είναι προφανές, αποτελεί ίνδαλμα του Αλέξη Τσίπρα λόγω του ανελεύθερου τρόπου που κυβερνά τη χώρα του αν και εκλεγμένος δημοκρατικά.

Από την πρώτη στιγμή που οι οκτώ αξιωματικοί πάτησαν το πόδι τους σε ελληνικό έδαφος, προσπαθώντας να ξεφύγουν από τα πογκρόμ του «Σουλτάνου» η ελληνική κυβέρνηση έψαχνε τρόπο να τους ξεφορτωθεί. Ο λόγος απλός: Το μόνο που ενδιαφέρει τον Τσίπρα και την παρέα του είναι να παραμείνουν με κάθε μέσο στην εξουσία. Δε θέλουν λοιπόν μπελάδες από το εξωτερικό, τους αποσπούν από την προσπάθειά τους αυτή. Γι' αυτό άλλωστε και υπέγραψαν πρόθυμα ό,τι τους πρότεινε η Ευρωπαϊκή Ένωση όλα αυτά τα χρόνια. Και φυσικά, ο ΣΥΡΙΖΑ αδιαφορεί παντελώς για τα ανθρώπινα δικαιώματα, κάτι που φαίνεται και από τα κολαστήρια που έχει στήσει στη Μόρια και αλλού. Τα κομματόσκυλά του να διορίζονται και όλοι οι άλλοι να πάνε να… για να παραφράσουμε τον Γιάννη Σπάθα.

Έτσι, υψηλά και χαμηλότερα στελέχη του μορφώματος της Κουμουνδούρου υπογράμμισαν από την αρχή την ανάγκη παράδοσης των οκτώ «πραξικοπηματιών» στη «δημοκρατική» γείτονα χώρα, προσπαθώντας ουσιαστικά να εκβιάσουν μια ανάλογη πρόταση από τον Άρειο Πάγο.

Ευτυχώς όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει κατορθώσει (ακόμα) να αλώσει την ελληνική δικαιοσύνη κι έτσι ο Άρειος Πάγος αποφάσισε την μη έκδοση των «Οκτώ» στην Άγκυρα. Όλα αυτά κόντρα στην υπόσχεση του Τσίπρα στον Erdogan για το αντίθετο- κάτι που έχει δηλώσει ο δεύτερος και δεν έχει ποτέ διαψεύσει ο πρώτος.

Το άσυλο στο συγκυβερνήτη του ελικοπτέρου που έφερε τους υπόλοιπους επτά Τούρκους αντιφρονούντες στην όμορφη πατρίδα μας έκανε το ποτήρι να ξεχειλίσει. Η αντίδραση της κυβέρνησης, άμεση. Χαρακτηριστική όμως υπήρξε και η επικοινωνιακή της τακτική: Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημήτρης Τζανακόπουλος παρέμεινε πιστός στο δόγμα «Ναι αλλά και εσείς καταπιέζετε τους μαύρους» απαντώντας στη σχετική ανακοίνωση της Νέας Δημοκρατίας με την υπενθύμιση πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε μπερδέψει στη Βουλή τον Μοντεσκιέ με τον Ρουσώ τη στιγμή που τα συριζοτρόλ αλώνιζαν στα σόσιαλ μίντια, χαιρετίζοντας την σθεναρή στάση του εργοδότη τους, Αλέξη Τσίπρα, απέναντι στους οκτώ «χουντικούς» που είχαν προσπαθήσει να καταλύσουν την τουρκική δημοκρατία (sic). Δυστυχώς δεν έλειψαν και οι διάφοροι «κεντροαριστεροί», φιλελέφτ, και ισαποστάκηδες που, κρυμμένοι πίσω από ακατάληπτους νομικισμούς, έσπευσαν να επαινέσουν την διπλωματική δεινότητα των κυβερνώντων (!) κατακεραυνώνοντας ως «εθνικιστές» όσους τόλμησαν να αμφισβητήσουν την αίτηση της αναίρεσης του ασύλου. Standard procedure, η οποία πλέον υιοθετείται και από διάφορους όψιμους Syriza Lovers: Όποιος καταγγέλλει τα τέρατα του ΣΥΡΙΖΑ είναι ακροδεξιός, ρατσιστής, φασίστας.

Τη δωδέκατη (σχεδόν κυριολεκτικά) ώρα της χρονιάς που μας πέρασε ο ΣΥΡΙΖΑ μας υπενθύμισε πως είναι ό,τι χειρότερο πέρασε από τη χώρα μας από τότε που έπεσε η χούντα των συνταγματαρχών. Και μόλις μπήκαμε αισίως στην τέταρτη (ημερολογιακά) χρονιά διακυβέρνησης της χώρας από δαύτους. Χρόνια μας πολλά βρε!

Liberal
Κατηγορία:

Έχουμε λόγο να βιαζόμαστε για την επίλυση του σκοπιανού ζητήματος;

0


Τι μας νοιάζει εμάς αν μπουν ή δεν μπουν τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ; Πρόκειται να μας… προστατέψουν από κάποια ενδεχόμενη εχθρική επίθεση;

Τα Σκόπια βιάζονται να λυθεί το ζήτημα με την ονομασία για ν’ ανοίξει ο δρόμος για ένταξη στο ΝΑΤΟ. Αυτοί βιάζονται. Εμείς τι λόγο έχουμε να βιαζόμαστε για την δήθεν επίλυση του Σκοπιανού ζητήματος, κάνοντας κι άλλες υποχωρήσεις; Τι μας νοιάζει εμάς αν μπουν ή δεν μπουν τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ; Πρόκειται να μας… προστατέψουν από εχθρική επίθεση;

Αποκαλυπτική η φράση του Αιγύπτιου πρεσβευτή στην Αθήνα, στις ευχές του: «Θεωρώ ότι βρίσκομαι στο σπίτι μου». Κάποιοι το εξέλαβαν ότι περνά πολύ καλά ο άνθρωπος εδώ. Έτσι είναι, ή μήπως μένει κοντά στα Εξάρχεια και η Αθήνα του θυμίζει Κάιρο με τις συνεχείς βομβιστικές ενέργειες; Από αυτήν την άποψη έχει δίκαιο ο άνθρωπος. Βόμβες έβλεπε στην Αίγυπτο, τα ίδια -περίπου- βλέπει και στη γειτονιά του.

«Κατευναστής είναι αυτός που ταΐζει τον κροκόδειλο, ελπίζοντας ότι θα τον φάει τελευταίο», είπε ο Ουίνστον Τσόρτσιλ. [An appeaser is one who feeds a crocodile, hoping it will eat him last]. Πόσα πρέπει να υποστούμε για να το καταλάβουν αυτό επί τέλους οι αρμόδιοι; [Το ζήτημα είναι βέβαια, ποιοι είναι οι αρμόδιοι. Εντός Ελλάδος ή πέρα από τον Ατλαντικό].

Αν ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν στην κυβέρνηση πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, θα έδινε άσυλο στους πραξικοπηματίες που επιχείρησαν να ανατρέψουν τον Χίτλερ, ή θα τους έστελνε πίσω;

Η τοποθέτηση τουρκικών σημαιών στον υδροηλεκτρικό σταθμό Καφέ Μόλλα στην Μιρντίτα της Αλβανίας από την τουρκική εταιρεία που πραγματοποίησε το έργο, διέγειρε τους κατοίκους της περιοχής οι οποίοι ζήτησαν από την τουρκική εταιρεία να απομακρύνει τα τουρκικά σύμβολα από το έργο, αλλά η εταιρεία τους αγνόησε. Οι κάτοικοι φωνάζοντας συνθήματα έσχισαν την τουρκική σημαία δηλώνοντας ότι δεν έχει λόγο να υψώνεται στο φράγμα, άσχετα αν το έφτιαξε τουρκική εταιρεία.
[Η Μιρντίτα βρίσκεται στα βόρεια της Αλβανίας, πάνω από τα Τίρανα, με Καθολικούς Χριστιανούς κατοίκους].

Είναι προκλητική και αποτελεί σαφώς πράξη δήμευσης και χρήσης ξένης ιδιοκτησίας η ενέργεια του Υπουργείου Πολιτισμού της Αλβανίας, που παρακρατεί Ορθόδοξους ναούς και όχι μόνο. Συγκεκριμένα στη σελίδα του Ινστιτούτου Πολιτιστικών Μνημείων δημοσιοποιείται ανακοίνωση για εισιτήρια επίσκεψης μνημείων και αρχαιολογικών χώρων σ’ αυτή την περιοχή. Η Ιερά Μονή του Αγίου Νικολάου στο Μεσοπόταμο, αυτή των Αγίων Σαράντα στους λόφους πάνω απ' την ομώνυμη πόλη, θέλει εισιτήριο επίσκεψης.

Δημοσίευμα βουλγαρικής ιστοσελίδας, έχει τίτλο: "Αμερικανοί και Ρώσοι μάχονται για το λιμάνι της Θεσσαλονίκης". «Ποιος βρίσκεται πίσω από την αναβολή της υπογραφής της σύμβασης παραχώρησης στο 67% του λιμένα της Θεσσαλονίκης», διερωτάται. Ξέρουν κάτι παραπάνω οι Βούλγαροι από εμάς;

Συνεχίζει όμως: «Στα τέλη Οκτωβρίου ο Έλληνας πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας επισκέφθηκε τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ. Μετά την επιστροφή του στην Αθήνα ξεκίνησαν τα προβλήματα παραχώρησης του λιμένα της Θεσσαλονίκης. Η παραχώρηση του λιμένα πρέπει να εγκριθεί από την Επιτροπή Ανταγωνισμού και στη συνέχεια να κυρωθεί από το Κοινοβούλιο». Είχαμε εκφράσει αμφιβολίες μετά την δήλωση του Αμερικανού πρεσβευτή στην Αθήνα, αλλά λέγαμε θα ξεπεραστεί. Για να δούμε. Πάει κι αυτή η επένδυση;

Voria
Κατηγορία:

Απάντηση Πνευματικού: "Πίσω από την επιστολή των συμβούλων κρύβεται ο Τατούλης" - ΒΙΝΤΕΟ

0



Φουλ επίθεση από Πνευματικό κατά του Πέτρου Τατουλη για την αποστολή που υπογράφεται από τους Περιφερειακούς συμβούλους του Νομού.

Κατήγγειλε ότι πίσω από την επιστολή των συμβούλων κρύβεται ο Τατουλης αφού όπως είπε χαρακτηριστικά συνεχώς οι προσυπογραφοντες του δίνουν συγχαρητηρια για το πλούσιο έργο που έχει επιτελέσει.

Για το φράγμα του Ασωπού είπε πως οι υπηρεσίες της Περιφέρειας ευθύνονται για το πάγωμα του έργου αφού έχουν παραλάβει μη γενομενο έργο με αποτέλεσμα να έχει πληρωθεί η εταιρία για έργο που δεν εκανε. Μάλιστα ειπε πως ο ίδιος θα είχε στείλει στον εισαγγελέα τους υπαλλήλους και κάλεσε τους συμβούλους να υπογράψουν μηνυτήρια αναφορά για να δείξουν ότι θέλουν διαφάνεια.

Για τα έργα που εκτελούνται είπε ότι είναι ανύπαρκτη η Περιφέρεια στο Δήμο Κορινθίων και πως ο Πέτρος Τατουλης υπόσχεται ανέξοδα όμως δεν προσφέρει στην περιοχή. Αυτό το γνωρίζουν οι πολίτες γι’αυτό έχει καταρευσει δημοσκοπικα ενώ ο ίδιος φαίνεται ότι θα επανεκλεγει. Μάλιστα το γνωρίζουν και στη Νέα Δημοκρατία γι’αυτό δε θα συνταχθούν μαζί του.

Όσον αφορά τις κοινωνικές δομές αρνούνται όλοι οι δήμοι της Κορινθίας να συμμετάσχουν στο έργο της Περιφέρειας γιατί δε θέλουν οι δομές να λειτουργούν μόνο στις πρωτεύουσες των νόμων.

Για τη φωτιά στη χωματερή ειπε πως ακόμα και ο ίδιος διακινδυνεψε για να σβηστεί και πως είναι απορίας άξιο πως έπιασε φωτιά με χιόνι και βροχή κάτι που συμφέρει την προώθηση της σύμβασης με την ΤΕΡΝΑ.



Κατηγορία: , , ,

ΤΑΤΟΥΛΗΣ ΑΛΑ ΝΤΑΛΟΝ !!!

0



Και βγήκε παιδιά προχθές ο Τατουλης (που δεν έχει ιδέα περί μουσικής από τα οικονομικά των Νοσοκομειων) για να απαντήσει στον Αν. Υπουργό Υγείας Π. Πολακη και να τον κριτικάρει ότι το 2017 οι προϋπολογισμοί των νοσοκομείων δεν εκτελέστηκαν στο σύνολο τους με αποτέλεσμα στα νοσοκομεία σήμερα να υπάρχουν πολλά προβλήματα.

Καλύτερα λοιπόν κε Τατουλη εάν δεν έχετε κάτι να πειτε μη μιλάτε και εκτίθεστε.

Λοιπόν για να μαθαινετε: το Νοσοκομείο Καλαμάτας για παράδειγμα (και αυτό συμβαίνει λίγο πολύ και με τα υπόλοιπα νοσοκομεία) εκτέλεσε το π/υ του 2017 σε ποσοστό 98.5%, εξοφλεί τις υποχρεώσεις του προηγούμενου μηνός και έχει στο ταμείο του και διαθέσιμα 3.500.000€.

Συνεπώς κάντε καμιά άλλη δουλειά που ξέρετε να κάνετε καλύτερα.....

Και αφήστε τη ρήξη με όλο το πολιτικό σύστημα για αργότερα........

Κατηγορία:

Η χρονιά των δράκων και οι προκλήσεις της

0



Ο χρόνος άλλαξε. Το ερώτημα είναι αν είμαστε έτοιμοι κι εμείς να αλλάξουμε και να δούμε φως στο τούνελ που άλλοι μας έβαλαν

Από τον Νίκο Ελευθερόγλου

H χρονιά αυτή που τις πρώτες ώρες της μετράμε πλέον είναι ίσως από τις κρισιμότερες που έχει μπροστά της η χώρα. Σε έναν κόσμο που ακροβατεί, με απρόβλεπτες ηγεσίες, καλούμαστε κι εμείς ως χώρα να αντιμετωπίσουμε τους δικούς μας δαίμονες.

Τα στοιχήματα και οι προκλήσεις πολλές, αλλά το 2018 μπορεί να χαρακτηριστεί έτος-κλειδί, καθώς δεν αποκλείεται να καθορίσει σε μια σειρά από θέματα το μέλλον της πατρίδας μας. Από τη μία η πρόκληση της ολοκλήρωσης του φαύλου κύκλου των Μνημονίων, που βύθισαν τη χώρα και τους κατοίκους της σε μια σειρά από ανατροπές ζωής, και από την άλλη το μεγάλο ερώτημα της επόμενης μέρας. Κι αν οι προκλήσεις στο οικονομικό πεδίο είναι πολλές, μεγάλες είναι και αυτές που αφορούν τα εθνικά θέματα.

Πρώτη και κυρίαρχη, οι σχέσεις μας με τους γείτονες. Σκόπια, Αλβανία και φυσικά Τουρκία, είναι θέματα ορθάνοιχτα μπροστά μας. Ζητήματα που έρχονται από το χθες και οφείλουμε να τα αντιμετωπίσουμε στο σήμερα. Το όνομα των Σκοπίων είναι -απ’ ό,τι δείχνουν τα πράγματα- το πρώτο που θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε τη χρονιά αυτή. Από την άλλη, η τουρκική προκλητικότητα που για μια σειρά λόγους, οι οποίοι οφείλονται εν πολλοίς σε έναν ασταθή ψυχολογικά και πολιτικά ηγέτη της και σε μια σειρά από γεωπολιτικές εξελίξεις στην περιοχή, είναι ένα από τα μεγάλα αγκάθια του νέου χρόνου. Αν σε αυτό προσθέσουμε ότι το 2018 είναι έτος εξελίξεων και στην Κυπριακή Δημοκρατία, καθώς υπάρχουν οι προεδρικές εκλογές που το αποτέλεσμά τους ή θα ανοίξει τον κύκλο των διαπραγματεύσεων ή θα τον κλείσει οριστικά, οδηγώντας σε μια νέα, απρόβλεπτη εποχή, μόνο «χαλαρά» δεν μπορούμε να δούμε τα πράγματα.

Αν σε όλα τα παραπάνω προσθέσουμε την αναζωπύρωση θρησκευτικών εντάσεων, το Προσφυγικό, τον διεθνή παράγοντα που ακροβατεί στις σχέσεις ΗΠΑ - Βόρειας Κορέας -και όχι μόνο-, αλλά και τα προβλήματα της Ευρωπαϊκής Ενωσης, τότε το 2018 δείχνει ότι θα είναι η χρονιά των... δράκων τόσο για τα ελληνικά πράγματα όσο και για τον κόσμο ολόκληρο. Το ζητούμενο για όλους μας και για την πατρίδα μας είναι να βρούμε τον δικό μας, τόσο σε προσωπικό όσο και σε εθνικό επίπεδο, τρόπο να σκοτώσουμε τους... δράκους που είναι εδώ σε πραγματικό ή σε φαντασιακό επίπεδο και απειλούν τα επόμενα βήματά μας.

Κανείς δεν αμφισβητεί ότι το 2018 δεν θα είναι εύκολο. Ηδη το ποδαρικό του σηματοδοτεί μια σειρά από αλλαγές που θα επιφέρουν νέα πλήγματα στην ελληνική οικογένεια. Τα εισοδήματα θα έχουν νέες μειώσεις και οι επιπτώσεις στον οικονομικό προϋπολογισμό θα είναι σημαντικές. Το ερώτημα που θα κληθούν να απαντήσουν κυβερνώντες και μη είναι εάν σχεδιάζουν ένα καλύτερο αύριο για τους Ελληνες. Με πειστικά επιχειρήματα και όχι με φληναφήματα, με στόχο την εξαπάτησή τους.

Ο χρόνος άλλαξε, λοιπόν, φίλοι αναγνώστες. Το ερώτημα είναι αν είμαστε έτοιμοι κι εμείς να αλλάξουμε και να δούμε φως στο τούνελ που άλλοι μας έβαλαν. Και αυτήν την απάντηση καλούμαστε να τη δώσουμε όλοι μαζί και ο καθένας ξεχωριστά. Διότι τίποτε δεν αλλάζει, αν δεν αλλάξουμε εμείς οι ίδιοι. Καλή χρονιά.

"Δημοκρατία"
Κατηγορία:

Δεν υπάρχει πραγματικά ιδιοκτησία πλέον στην Ελλάδα

0



Toυ Αγη Βερούτη

Στα 9 χρόνια πλέον της κρίσης στην Ελλάδα, πολλά ζητήματα απ’ όσα ο αναπτυγμένος κόσμος θεωρεί δεδομένα είναι υπό αμφισβήτηση.

Ας πούμε η ευκολία με την οποία κάποιος χάνει περιουσιακά στοιχεία του.

Πριν από 8 χρόνια, για να γίνει κατάσχεση των χρημάτων ενός ανθρώπου από τον τραπεζικό λογαριασμό του, χρειαζόταν να βγει πρωτόδικη δικαστική απόφαση. Όχι πια.

Σήμερα, για να γίνει κατάσχεση χρημάτων χρειάζεται μια απλή διοικητική απόφαση, δηλαδή ο αρμόδιος για τις κατασχέσεις υπάλληλος της οποιασδήποτε δημόσιας υπηρεσίας να υπογράψει εντολές προς τις τέσσερις τράπεζες να μπλοκάρουν τους λογαριασμούς κάποιου ΑΦΜ και να αποδώσουν τα υπόλοιπα στο Δημόσιο.

Αν οι λογαριασμοί έχουν μέσα παραπάνω χρήματα, τότε το ποσόν της οφειλής το παίρνει το Δημόσιο «προληπτικά» και ψάχνει αν του χρωστάει το συγκεκριμένο ΑΦΜ κάτι άλλο, έστω και οφειλή υπό ρύθμιση που να τηρείται. Αν παρ' όλα αυτά δεν χρωστάει κάτι άλλο στο Δημόσιο, τότε εκείνο τα κρατάει έναντι «πιθανής μελλοντικής οφειλής», και αν θέλει να τα διεκδικήσει ο κάτοχος του ΑΦΜ και νόμιμος ιδιοκτήτης των χρημάτων, τότε πρέπει να μπει στη μέση δικαστής...

Η έννοια της ιδιοκτησίας είναι υπό αίρεση και η έννοια του νόμιμου κατόχου χωρίς αντίκρισμα αν το ελληνικό Δημόσιο διεκδικεί από κάποιον χρήματα. Έπειτα από 2,5 χρόνια capital controls.

Φυσικά για να περάσει απαρατήρητη αυτή η αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος στην Ελλάδα, δημιουργήθηκε η έννοια του «στρατηγικού κακοπληρωτή».

Ο «στρατηγικός κακοπληρωτής» δεν είναι καν έννοια. Είναι νεολογισμός.

Είναι μια εφεύρεση των γραφειοκρατών για να ρίξουν το φταίξιμο της οικονομικής βίας, που ασκούν, στον πολίτη-θύμα. Είναι η ενοχοποίηση του να μην έχεις αρκετά χρήματα να πληρώσεις όσα θέλει το κράτος να του δώσεις αυθαίρετα, και να επιζήσεις ταυτόχρονα.

Αν ξέρει κανείς, ας μου πει έναν γνωστό του που να έχει πάει στον έφορο να αμφισβητήσει έναν τεκμαρτό φόρο (π.χ. το τέλος επιτηδεύματος ή το τέλος κυκλοφορίας) και να έχει συμφωνήσει ο έφορος, όπως του δίνει δικαίωμα το Σύνταγμα στη μείωσή του για τον συγκεκριμένο φορολογούμενο. Ύστερα από 30 ημέρες μη απάντησης από την εφορία πρέπει να κινηθεί δικαστικά εναντίον του Δημοσίου για να αποφανθεί δικαστής αν, π.χ., το τέλος επιτηδεύματος των 650 ευρώ είναι υπερβολικό για κάποιον που βγάζει από 4-5 πελάτες με μπλοκάκι 5.000 ευρώ τον χρόνο. Ή για κάποιον που πληρώνει 600 ευρώ τέλη κυκλοφορίας για ένα αυτοκίνητο που έχει εμπορική αξία 400 ευρώ. Για τη δικαστική διαδικασία θα χρειαστούν πιθανότατα περισσότερα από 650 ευρώ έξοδα και 2-3 χρόνια υπομονής.

Δεν υπάρχει πραγματικά ιδιοκτησία πλέον στην Ελλάδα.

* Ακολουθήστε τον Άγη Βερούτη στο tweeter @Agissilaos, agissilaos@gmail.com
Liberal
Κατηγορία:

Τσίπα, ρε!

0



Πόσος καιρός πέρασε από την επίσκεψη Ερντογάν; Τότε που ο Πρωθυπουργός Τσίπρας του υπερτόνιζε ότι στη χώρα μας η Δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη και η μόνη αρμόδια να αποφασίσει για την τύχη των Οκτώ; Και τώρα η κυβέρνηση λέει ότι «πάγια θέση» της είναι άλλη; Είναι να ντρέπεσαι...

Γράφει η Ρέα Βιτάλη

Τι έγινε ρε παιδιά; Είναι από τις ανακοινώσεις που διαβάζεις εκατό φορές και δεν καταλαβαίνεις. Ψάχνεσαι. Όχι δεν είναι πρωταπριλιά. 30.12.2017 το γράφει καθαρά, πεντακάθαρα. Πάνω πάνω. Αύριο αλλάζουμε χρόνο. Προς τα μπροστά αλλάζει ο χρόνος. Ετσι δεν είναι; Ξαναδιαβάζεις: «Ακολουθώντας την πάγια θέση σε σχέση με τους 8 Τούρκους στρατιωτικούς, όπως έχει επανειλημμένως και δημοσίως εκφραστεί, υποβλήθηκε σήμερα εκ μέρους της Ελληνικής Κυβέρνησης αίτηση ακύρωσης κατά της χθεσινής απόφασης παροχής ασύλου της Δευτεροβάθμιας Επιτροπής Προσφύγων».

Το πιάνεις λέξη-λέξη: «Ακολουθώντας την πάγια θέση…».

Ποια είναι ρε παιδιά η πάγια θέση; Ηταν «πάγια θέση» μας, να ακυρωθεί ό,τι αποφασίσει η Δικαιοσύνη;

«Oπως έχει επανειλημμένως και δημοσίως εκφραστεί…». Πείτε μου συμπατριώτες, πείτε μου παρακαλώ, πόσος καιρός πέρασε από την επίσκεψη του Ερντογάν στη χώρα μας; Στην επίσκεψή του, εδώ, δεν ήταν που ο Πρωθυπουργός Τσίπρας υπερτόνισε ότι στην χώρα μας η Δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη και η μόνη αρμόδια να αποφασίσει για την τύχη των Οκτώ; Δεν ήταν κάθετος επ΄αυτού; Οραμα το είδα; Πείτε μου συμπατριώτες!

Και καμαρώνανε τα πρωτοπαλίκαρά του, το τι ωραία και αγέρωχα τα είπε; Και καμαρώναμε όλοι μαζί, ότι σε τούτη τη χώρα αναπνέουμε δημοκρατία; Και επιβεβαιώναμε το αυτονόητο, ό,τι ήμαστε μέλος μιας ευρωπαϊκής παρέας που υποκλίνεται σε αξίες όπως για παράδειγμα τα ανθρώπινα δικαιώματα, η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης κ.λ.π;

Σε ποιον ακριβώς υποδυόμασταν τον ξηγημένο μάγκα μέσα από τις δηλώσεις του Πρωθυπουργού μας; Πώς καμωνόμασταν το λιοντάρι, και μέρες μετά, μέρες ρε φίλε, ως ταχυδακτυλουργός, μας μασκαρεύει σε ποντικάκια!

Αν ήταν άλλες οι συνεννοήσεις, όπως εξ άλλου είχε δηλώσει ο Ερντογάν στη συνέντευξή του στον Αλέξη Παπαχελά και τον έβγαζαν τρελό, τι νόημα είχαν οι μαγκιές του Τσίπρα; Αν υπήρχαν δεύτερες σκέψεις των κυβερνώντων, για το τι είναι ή όχι «εθνικό συμφέρον», κάτι που αναμένουμε να επικαλεστούν, τότε τι νόημα είχε η διαδρομή ως εδώ;

Αφηναν τα «καλά» για το τέλος; Και η έννοια «κράτος δικαίου» άραγε, είναι πάνω, κάτω, πλαγίως, παραπλεύρως, πίσω, παραπίσω, καραπίσω του «εθνικού συμφέροντος»; Εχουν κοινά αυτές οι δυο έννοιες ή είναι ξέχωρες;

Και για να εμπεδώσω το όλον καλύτερα, εξυπακούεται, ότι σύμφωνα με την απόφαση της κυβέρνησής μας, αναλαμβάνουμε πλέον ενθέρμως, να διατυμπανίσουμε στους εταίρους μας, ότι η Τουρκία έχει δημοκρατικό πολίτευμα το οποίο ημείς, εν αντιθέσει προς την Ευρώπη, εμπιστευόμαστε.

Είναι αλήθεια αυτό που ζούμε ή κάτι δεν πάει καλά με μένα; Δυστυχώς, τόσο που συνηθίσανε την κολοτούμπα, φοβάμαι, ότι δεν μπορούν πια να περπατήσουν σαν άνθρωποι! Υπάρχει και χειρότερο όμως… Τόσο που μας βλέπουν απαθείς να τους επιτρέπουμε να μας εξευτελίζουν…
Τρέμω μέχρι πού μπορούν να φτάσουν.
Αν υπάρχει αρχή που να σέβονται.
Και ντρέπομαι. Πιο πολύ ντρέπομαι. Για λόγου τους και για λόγου μας.
Τσίπα ρε! Επιτέλους λίγη τσίπα!

Protagon
Κατηγορία:

Μακεδονικό, ο εθνικός μας μπάφος

0



Για κανένα άλλο θέμα δεν υπήρξε τέτοια εθνική παραζάλη και κυρίως δεν σωρρεύτηκε τέτοιος όγκος παραπληροφόρησης, εθνική αυταπάτης, εθελοτυφλισμού, σπέκουλας, πατριδοκαπηλείας και διπλωματικής κουταμάρας

Γράφει ο Ανδρέας Πετρουλάκης

Το Μακεδονικό είχε πάντα μια παράξενη επίδραση στην πολιτική και κοινωνική ζωή της χώρα μας, κάτι σαν εθνικό ναρκωτικό, που όποτε βρισκόμασταν υπό την επήρρειά του κάναμε και λέγαμε πράγματα παράλογα. Για κανένα άλλο θέμα δεν υπήρξε ποτέ τέτοια εθνική παραζάλη, ακόμα και σε πολύ σημαντικότερα όπως τα ελληνοτουρκικά και το Κυπριακό, και για κανένα άλλο δεν σωρρεύτηκε τέτοιος όγκος παραπληροφόρησης, εθνική αυταπάτης, εθελοτυφλισμού, σπέκουλας, πατριδοκαπηλείας και διπλωματικής κουταμάρας. Τώρα ξαναήρθε η ώρα μας να πάρουμε την τακτική δόση από το ναρκωτικό μας, για αυτό ξαναβγήκαν στο μειντάνι οι αναμενόμενοι πανταχόθεν παραλογισμοί που παραδοσιακά προκαλεί.

1) Ο κ. Καμμένος, του οποίου το Μακεδονικό είναι ένα από τα δύο επαγγέλματα (το άλλο είναι η Παναγία), αποφάσισε εν αιθρία να διευκρινίσει ότι το κόμμα του δεν δεσμεύεται από την εθνική θέση περί σύνθετης ονομασίας με γεωγραφικό προσδιορισμό. Δεν υπήρχε κανείς άλλος λόγος εκτός από την ψηφοθηρική του απελπισία να ξεκινήσει το θέμα. Φυσικά για τον γίγαντα αυτόν της συνέπειας δεν παίζει κανένα ρόλο ότι ως υπουργός του Κώστα Καραμανλή είχε ψηφίσει δύο φορές τη θέση αυτή.

2) Ο κ. Μητοτάκης ανακάλυψε στο δικό του Σύνταγμα πρόβλημα δεδηλωμένης. Το οποίο προφανώς δεν υπήρχε όταν ο ίδιος με τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης ψήφιζαν το σύμφωνο συμβίωσης, τον αντιρατσιστικό κλπ, σε αυτήν την όντως πρωτοφανή επικάλυψη των δύο διαφορετικών κοινοβουλευτικών πλειοψηφιών που υπήρξαν στη Βουλή μέχρι πρό τινος. Αυτό που άλλαξε είναι η πολιτική στρατηγική της ΝΔ, λόγος όχι αρκετός για να ξεχάσουμε πώς διαπιστώνεται η απώλεια της δεδηλωμένης, σύμφωνα με το Σύνταγμά μας.

3) Αυτοί που μιλούν για δημοψήφισμα ή για άμεση σύγκληση της Βουλής που θα αποφασίσει το όνομα μιλούν σε κενό αέρος. Η χώρα έχει εθνική θέση την οποία αμφισβητούν επισήμως μόνο οι ΑΝΕΛ και η ΧΑ, άρα δεν υπάρχει κανείς λόγος επιβεβαίωσής της στη Βουλή, παρά μόνο για να καταδείξει η αντιπολίτευση την έλλειψη κυβερνητικής συνοχής. Όμως την ίδια στγμή στην ουσία ζητούν να συνέλθει το ελληνικό κοινοβούλιο για να αποφασίσει μονομερώς το όνομα μιάς άλλης χώρας, πράγμα απαράδεκτο για το Διεθνές Δίκαιο. Ας μη συζητήσουμε για Δημοψήφισμα, νομίζω κανείς εχέφρων δεν θα θελήσει να στήσει πάρτυ πατριδοκαπήλων.

4) Τα μόνα πραγματικά νέα δεδομένα, τα οποία δεν έχουν δημιουργήσει ακόμα πολιτικό γεγονός, είναι η προοπτική επανέναρξης των συνομιλιών υπό τον Μάθιου Νίμιτς και η εκλογή στα Σκόπια μιάς μετριοπαθούς κυβέρνησης μετά από πολλά χρόνια εναλλαγής σκληρών εθνικιστών. Η συζήτηση στη χώρα μας οφείλει να αρχίσει αν οι διαπραγματεύσεις οδηγήσουν σε πρόταση, αλλά έτσι όπως το πάμε θα τις τορπιλίσουμε πριν αρχίσουν, απλώς γιατί αυτό απαιτεί το σενάριο του πολιτικού θεάτρου που ανέβηκε.

5) Η κυβέρνηση, αμυνόμενη στην ουσία, δεν έχει να κερδίσει τίποτα από αυτήν την υπόθεση, για αυτό έχει επιδοθεί στο αγαπημένο της ρεσιτάλ στρεψοδικίας. Αν η διαπραγμάτευση καταλήξει και η πρόταση δεν περάσει από τη Βουλή ή η ίδια την υπονομεύσει, θα χρεωθεί ασφαλώς τη νέα διπλωματική αποτυχία παρά την καλή συγκυρία. Αν καταφέρει επί των ημερών της να λυθεί το θέμα σίγουρα θα έχει κάποιες εκλογικές απώλειες, γιατί το εθνικό ναρκωτικό οδηγεί την κοινωνία στον παραλογισμό να μην δίνει δεκάρα για το θέμα αλλά ταυτοχρόνως να θέλει κατά 80% τη Μακεδονία μόνο ελληνική. Η αντιπολίτευση ίσως δεν αντιλαμβάνεται ότι για τις ψήφους μετρά πολύ περισσότερο το μέρισμα που η ίδια, αν και διαφωνούσε κατηγορηματικά, υπερψήφισε, από το όνομα της FYROM, που όταν δεν το θυμίζουμε στους πολίτες το ξεχνούν τελείως.

6) Αν ο κ. Μητσοτάκης μπορεί να συμβάλει στην επίλυση και δεν θελήσει το κάνει ίσως αποβεί το ίδιο μοιραίος με τον πατέρα του για το αιώνιο αυτό πρόβλημα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής —ο πατέρας του όμως αντιθέτως ήθελε να το λύσει αλλά δεν μπόρεσε. Και είναι γελασμένος αν πιστεύει ότι η λύση θα είναι εκεί να τον περιμένει, όπως δεν περίμενε και το πακέτο Πινέιρο —η τελευταία αποτυχία στο Κυπριακό απέδειξε για πολλοστή φορά ότι στη διπλωματία τα πάντα είναι θέμα timing και όπως έχουμε μάθει κάθε νέα λύση είναι χειρότερη από την προηγούμενη. Το ίδιο ισχύει και για τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης. Αν συμφωνούν να διαιωνισθεί και με δική τους ευθύνη μια ντροπιαστική εκκρεμότητα που δεν καταλαβαίνει κανείς άλλος και που κρατά αποκλεισμένη μια χώρα από τους διεθνείς οργανισμούς, κάνουν κακούς υπολογισμούς. Τα στιγμιαία μικροκομματικά οφέλη δεν είναι επαρκές αντίδωρο για το στίγμα στην ιστορία τους.

7) Τελειώνω πάλι με τον κ. Καμμένο. Πυροδότησε το Μακεδονικό γιατί για αυτόν είναι υπόθεση win win. Αν ναυαγήσει η επίλυση, δικαίως θα κοκορεύεται ότι η εξέλιξη θα οφείλεται σε κείνον. Αν το θέμα λυθεί θα ανέβει στα κάγκελα να καρπωθεί μόνος του το μένος των εθνικιστών. Δεν νομίζω ότι θα του φτάνει αυτό για να μπει στην επόμενη Βουλή αλλά αυτό μπορεί, αυτό κάνει. Και σε κάθε περίπτωση θα δικαιούται να υπερηφανεύεται ότι χειραγώγησε στην ατζέντα του όλα τα κόμματα του ευρωπαϊκού τόξου.

Protagon
Κατηγορία:

Άλλοι τρέχουν με υδρογονάνθρακες, ενώ εμείς “τα ζώα μας αργά”…

0



Τι θα γίνει με αυτούς τους τύπους στο υπουργείο Ενέργειας; Σκοπεύουν ή όχι να διώξουν τον φάκελο προς τη Βουλή για να ξεκινήσουν επιτέλους οι γεωτρήσεις στο Μπλοκ 2; Το λέμε διότι αν τα ξέρουμε καλά, τόσο το υπουργείο όσο και το Συμβούλιο της Επικρατείας επικύρωσαν την άδεια ερευνών και εκκρεμεί το ένδοξο ελληνικό Κοινοβούλιο. Χρόνος υπάρχει… «μη μου τους κύκλους τάραττε» όμως. Εκτός αν η δικαιολογία είναι πάλι οι τουρκικές αντιδράσεις. Κάποιος να τους πει, ότι αν περιμένουν τα πάντα στα σίγουρα, ας μας το πουν να ξεχάσουμε από τώρα κάθε ελλαδική προοπτική.

Πάμε και παρακάτω όμως. Ο υπουργός, Γιώργος Σταθάκης, είχε ή δεν είχε πει τον περασμένο Απρίλιο ότι θα υπέγραφε την άδεια εκμετάλλευσης στο Μπλοκ 10; Για ποιον λόγο δεν έχει μπει ακόμα η ρημαδο-υπογραφή του, όπως ο ίδιος υποσχέθηκε τον περασμένο Απρίλιο στο «Energy Forum»;

Το περασμένο καλοκαίρι, είχε ή δεν είχε διαφημίσει η Ελληνική Διαχειριστική Εταιρεία Υδρογονανθράκων (ΕΔΕΥ), ότι θα άρχιζαν τον Νοέμβριο νέες γεωφυσικές έρευνες από τη νορβηγική εταιρία PGS στο Ιόνιο και την Κρήτη; Για ποιον λόγο και εδώ δεν έγινε τίποτα;

Έχει κανείς σας κύριοι καρεκλοκένταυροι του ελληνικού Δημοσίου εξήγηση, για ποιον λόγο καθυστερείτε; Ποιος σας μπλοκάρει αν δεν φταίτε εσείς και η τρομακτική γραφειοκρατία που δημιούργησαν επί δεκαετίες για να δικαιολογούσαν τα κομματόσκυλα που διόριζαν και πατάνε στο κεφάλι ακόμα το κουφάρι της ελληνικής οικονομίας;

Έχει κανείς σας την ευαισθησία να ενημερώσει τον ελληνικό λαό που έχει επενδύσει κάποια από τα όνειρά του στην αξιοποίηση, έστω με 15-20 χρόνια καθυστέρηση, κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στη χώρα; Ή οι κυβερνητικοί κοιμάστε με τη συνείδησή σας ήσυχη με τα φιλοδωρήματα που του μοιράζετε;

Την ίδια ώρα που εμείς «συζητάμε» αυτά και οι χορτάτοι υπουργοί της «αριστερής» κυβέρνησης της χώρας, με ολίγη από… πολύ δεξιά (σ.σ. σόρι Πάνο, ξέρουμε, ανακάλυψες πρόσφατα τον κεντρώο εαυτό σου, χωρίς να ρωτήσεις τους ΑΝΕΛ βέβαια, αφού τους θεωρείς τσιφλίκι σου), ο «Φιλελεύθερος» στην Κύπρο έγραφε τα ακόλουθα:

«Θέμα ελάχιστων ωρών είναι το γεωτρύπανο Saipem 12000 να φτάσει στον στόχο “Καλυψώ” για να ξεκινήσει τις ετοιμασίες για την γεώτρηση στο τεμάχιο 6 της κυπριακής ΑΟΖ. Τις τελευταίες ώρες το πλωτό γεωτρύπανο έχει αυξήσει την ταχύτητα πλεύσης του από 8,2 σε 11,2 κόμβους και πλέει στην περιοχή ευθύνης της Κυπριακής Δημοκρατίας, κατευθυνόμενο από νότια προς το σημείο της γεώτρησης.

»Θέμα ελάχιστου χρόνου είναι να εισέλθει και εντός της Κυπριακής ΑΟΖ. Στο σημείο του στόχου “Καλυψώ” αναμένεται να βρίσκεται πριν τα μεσάνυκτα. Γύρω στις 5 το απόγευμα, ξεκίνησαν με διαφορά μισής ώρας από το λιμάνι Λεμεσού προς το σημείο της γεώτρησης και δύο από τα βοηθητικά σκάφη υποστήριξης του Saipem 12000.

»Σύμφωνα με τα στοιχεία μας, γεωτρύπανο και βοηθητικά σκάφη θα συναντηθούν στο σημείο της γεώτρησης λίγο πριν τα μεσάνυκτα, για να ξεκινήσει ο εφοδιασμός του Saipem 12000 και οι προετοιμασίες για την γεώτρηση, που στην πράξη προβλέπεται να ξεκινήσει πριν το τέλος της εβδομάδας.

»Σε κάποιο στάδιο της εισόδου του γεωτρύπανου στην περιοχή ευθύνης της Κυπριακής Δημοκρατίας εμφανίστηκε σε μεγάλη απόσταση τουρκικό πολεμικό σκάφος χωρίς όμως καμία επαφή, προσέγγιση ή προσπάθεια παρεμπόδισης»… Δε χρειάζεται άλλο σχόλιο. Το πιάσατε…

Defence-Point
Κατηγορία:

Η Μακεδονία είναι Ελλάδα! Κουφάλες…

0



Του Θανάση Κ.

Σήμερα θα σας πω μια μικρή ιστορία – παλιά, αλλά πολύ επίκαιρη συνάμα…
Μου τη διηγήθηκε κάποιος που συμμετείχε ενεργά στην διαπραγμάτευση της πρώτης φάσης του Σκοπιανού, το 1991-3, αλλά και στη συνέχεια, μέχρι πολύ πρόσφατα…
Όταν διαλυόταν η Γιουγκοσλαβία λοιπόν, η Ελλάδα ξύπνησε ένα πρωί και διαπίστωσε πως είχε αφήσει να δημιουργηθεί ένα… «τέρας» δίπλα της!
Επί 41 χρόνια (από το 1949 ως το 1990) η Μακεδονική προπαγάνδα του Τιτοϊκού καθεστώτος έμενε αναπάντητη από ελληνικής πλευράς κι είχε «πείσει τους πάντες» διεθνώς για ένα πελώριο ψέμα:
Ότι υπήρχε ένας «Μακεδονικός» λαός που «διαμελίστηκε» στις αρχές του 20ου αιώνα ανάμεσα σε τρία γειτονικά κράτη της Βαλκανικής: την Ελλάδα, τη Γιουγκοσλαβία και τη Βουλγαρία. Κι ότι ο λαός αυτός είχε δική του – «απαράγραπτη» - ξεχωριστή εθνική ταυτότητα και δική του ξεχωριστή γλώσσα.
Έτσι, με τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και την απόσχιση των Σκοπίων, οι «Μακεδόνες» ασκούσαν για πρώτη φορά στην Ιστορία το αναφαίρετο δικαίωμά τους στην «Αυτοδιάθεση» και διακήρυσσαν ότι επιδίωκαν να απελευθερώσουν τους «αδελφούς» τους στην «Μακεδονία του Αιγαίου» (από την Ελλάδα) και στη «Μακεδονία του Πιρίν» (από την Βουλγαρία) και να δημιουργήσουν όλοι μαζί τη «Μεγάλη Μακεδονική πατρίδα».
Αυτά, όμως, τα διακήρυσσε η προπαγάνδα της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας επί 41 χρόνια…
Και σε αυτά ΔΕΝ είχε απαντήσει συστηματικά η επίσημη Ελλάδα!
Παρά το γεγονός ότι ήδη από το 1944, ο τότε αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Έντουαρντ Στετίνιους το είχε ξεκόψει:
«Η (αμερικανική) Κυβέρνηση θεωρεί ότι αναφορές του τύπου μακεδονικό «έθνος», μακεδονική «Μητέρα Πατρίδα» ή μακεδονική «εθνική συνείδηση» αποτελούν αδικαιολόγητη δημαγωγία που δεν αντικατοπτρίζει καμία πολιτική πραγματικότητα και βλέπει σε αυτές την αναγέννηση ενός πιθανού μανδύα που θα υποκρύπτει επιθετικές βλέψεις εναντίον της Ελλάδος».
Τότε, το Δεκέμβριο του 1944!
Γιατί τότε; Διότι λίγες μέρες πριν ο Γιουγκοσλάβος ηγέτης Τίτο, διακήρυσσε τη μετατροπή της προπολεμικής «Επαρχίας Βαρδαρίου» στη Νότιο Σερβία, σε «Ομόσπονδη Δημοκρατία της Μακεδονίας».
Πριν προλάβει να αντιδράσει η επίσημη Ελλάδα – που μόλις είχε απελευθερωθεί από τους Ναζί – και που εκείνες τις μέρες αιματοκυλούνταν από τα «Δεκεμβριανά» - ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών «είδε το κακό το όνειρο», κατάλαβε «τι ψηνόταν» κι έβαλε τα πράγματα στη θέση τους.
Τι έγινε όμως στη συνέχεια;
Μετά το 1949 ο Τίτο –καίτοι κομμουνιστής ο ίδιος – τσακώθηκε με το Στάλιν, αλλά και με την Κομμουνιστική Βουλγαρία του Δημητρόφ που παρέμεινε πιστή στο Στάλιν και στην ΕΣΣΔ μέχρι τέλους…
Κι από το 1949 και μετά, οι ΗΠΑ ζήτησαν από την Ελλάδα να μην εναντιώνεται ευθέως στη Τιτοϊκή προπαγάνδα. Κι από κοντά και οι Βρετανοί και όλοι οι Νατοϊκοί…
Έτσι, επί 41 η Γιουγκοσλαβική προπαγάνδα οργίαζε διεθνώς, είχε επιβάλει τη «βιβλιογραφία» της σε όλες τις διεθνείς βιβλιοθήκες και σε όλα τα Πανεπιστημιακά ιδρύματα της Δύσης (και όχι μόνο), ενώ η Ελλάδα δεν απαντούσε!
Μούγκα στη στρούγκα! Κυριολεκτικά.
Είχαμε ως χώρα υιοθετήσει την λεγόμενη πολιτική του «ανύπαρκτου προβλήματος».
Δηλαδή, δεν απαντούσαμε στο προπαγανδιστικό ψέμα του Τίτο, γιατί ήταν, λέει, …«ανύπαρκτο θέμα»!
Και, αν απαντούσαμε λέει, θα του δίνουμε υπόσταση και θα το καθιστούσαμε πολιτικά «υπαρκτό».
Τέτοια… μακακία κάναμε επί 41 χρόνια!
Και ένα πρωί διαπιστώσαμε, πως το ιστορικά «ανύπαρκτο θέμα» είχε μετατραπεί σε πολύ υπαρκτό – υπαρκτότατο και εφιαλτικό - εθνικό πρόβλημα!
Τότε, συνεχίζει ο συνομιλητής μου, όταν εκφράζαμε διεθνώς τις ανησυχίες μας, οι ξένοι συνομιλητές μας ρωτούσαν το προφανές:
-- Τόσα χρόνια οι «Μακεδόνες» ήταν δίπλα σας και τα ισχυρίζονταν όλα αυτά στα πλαίσια της Γιουγκοσλαβίας. Γιατί δεν απαντούσατε εσείς; Γιατί δεν αντιδράσατε όλα αυτά τα χρόνια; Μήπως σήμερα υπερβάλετε;
Τότε, λοιπόν, ανατρέξαμε στη δήλωση του Στετίνιους κι αυτό υπήρξε «ισχυρό χαρτί» στα χέρια μας.
Κάτι που οι ίδιες οι ΗΠΑ είχαν δηλώσει αυτοβούλως προ σαρακονταετίας, δεν μπορούσε να παραβλεφτεί έτσι εύκολα…
Υπήρχε λοιπόν, αλυτρωτισμός από την άλλη πλευρά.
Οπότε προέκυψε άλλο πρόβλημα:
--Μας είπαν, εντάξει, έχετε κάποιο δίκιο. Να τους βάλουμε να διακηρύξουν επισήμως πως δεν έχουν εδαφικές βλέψεις κατά της Ελλάδας. Οπότε λύνεται το πρόβλημα…
--Εμείς τους απαντήσαμε τότε: Μη μας δουλεύετε! Οι πολιτικές δηλώσεις της τωρινής τους κυβέρνησης (του 1992) δεσμεύουν μόνο τον εαυτό της. Αύριο αλλάζει η κυβέρνηση και δεν ισχύουν. Αντίθετα, το Σύνταγμά τους που διακηρύσσει σαφώς εδαφικές βλέψεις εναντίον μας, θα παραμένει εν ισχύει και θα δεσμεύει και τις επόμενες κυβερνήσεις τους. «Δεν μασάμε λοιπόν», με απλές διμερείς διακηρύξεις φιλίας και καλής γειτονίας…
--Τότε μας είπαν: Δεν καταλαβαίνετε βρε παιδιά, πως - σωστό ή λάθος - δύο γενιές Σκοπιανών μεγάλωσαν πιστεύοντας πως είναι «Μακεδόνες». Τι να κάνουμε που 2 εκατομμύρια άνθρωποι πιστεύουν, έστω ένα ψέμα;
Τώρα που πάνε να πατήσουν στα πόδια τους και να γίνουν κράτος, πώς να τους πούμε πως η ταυτότητα που επικαλούνται είναι «κίβδηλη»; Με την ψυχή των ανθρώπων δεν παίζει κανείς…
Και τότε δόθηκε η αποστομωτική απάντηση από την δική μας πλευρά:
--Ναι, αλλά κι εμείς οι Έλληνες, όχι επί δύο γενιές, αλλά επί εκατοντάδες γενιές πιστεύουμε ότι η Μακεδονία είναι απολύτως Ελληνική κληρονομιά! Και παρεμπιπτόντως η Ιστορία είναι με το μέρος μας.
Τι μας λέτε δηλαδή; Για να μη… «κακοκαρδίσετε» την ψευδεπίγραφη «εθνική ταυτότητα» 2 εκατομμυρίων Σκοπιανών, θα γράψετε στα παλιά μας τα παπούτσια την ιστορικά θεμελιωμένη από αιώνες εθνική ταυτότητα 11 εκατομμυρίων Ελλήνων;
Το επιχείρημα αυτό ήταν ισχυρό! Αλλά δεν έπεισε μέχρι που έφτασαν στο εξωτερικό οι εικόνες από τα συγκλονιστικά συλλαλητήρια του 1992! Σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα αρχικά...
Κι ύστερα, «στο καπάκι», και τα μεγάλα συλλαλητήρια της Ομογένειας παντού στον κόσμο:
Στην Οττάβα, στο Μόναχο, στη Μελβούρνη, στο Σίδνευ, στη Φραγκφούρτη, στο Λονδίνο, στη Ουάσιγκτον, στο Τορόντο…
Με χιόνια με βροχές και καύσωνες, οι Έλληνες διαδήλωναν παντού στον κόσμο:
--Η Μακεδονία είναι Ελλάδα!
Τότε άρχισαν να καταλαβαίνουν και οι απ’ έξω, ότι κάτι σοβαρό υπάρχει εδώ…
Δεν ήταν κομματικά παιγνίδια μικροπολιτικής μέσα στη χώρα.
Δεν ήταν πολιτική ανελαστικότητα ή διπλωματική ακαμψία της τότε κυβέρνησης.
Ήταν κάτι πολύ βαθύτερο, που δεν μπορούσαν να παραβλέψουν…
Επί σαράντα χρόνια δεν λέγαμε λέξη ως λαός και ως ηγεσίες, και ξαφνικά ανέλαβε ο Ελληνισμός να «γεμίσει το κενό» των σαράντα χρόνων, φωνάζοντας απ’ άκρη σε άκρη σ’ ολόκληρο τον κόσμο:
--Η Μακεδονία είναι Ελλάδα!
Τότε, συνεχίζει ο βετεράνος συνομιλητής μου, οι ανώτατοι ξένοι διπλωμάτες στον ΟΗΕ ζήτησαν να συναντηθούν με εκπροσώπους της Ελληνικής ομογένειας, που διαδήλωνε έξω από την έδρα των Ηνωμένων Εθνών.
Νεαρός εκπρόσωπος της Ομογένειας τους είπε ευθέως εκείνα που ΔΕΝ μπορούσε να πει η ελληνική διπλωματική αποστολή:
Και τους τα είπε χωρίς οργή, χωρίς «ετικέττα» – casually - και με χαμόγελο:
--Ακούστε, παιδιά. Αγγίξατε, χωρίς να το πολύ-καταλάβετε, πρόβλημα μεγαλύτερο από το μπόι σας! Πρόβλημα που σας ξεπερνάει, παρά την ισχύ των χωρών σας.
Αναλογιστείτε μόνο τούτο: Εμείς οι Έλληνες λύσαμε δύο φορές το Μακεδονικό στο πρώτο μισό του 20ου αιώνα: Μία φορά το 1912-13 και μία φορά το 1945-49…
Και τις δύο φορές το λύσαμε πολεμώντας στο δικό σας πλευρό. Ενάντια στους εχθρούς σας. Κι αν χρειαστεί, θα το λύσουμε και τρίτη φορά. Αλλά καλύτερα για όλους να ΜΗ χρειαστεί…
Τι ακριβώς μας λέτε τώρα;
Ότι η Ελλάδα θα είναι η μόνη χώρα του Δυτικού κόσμου που θα χάσει από την ήττα του Κομμουνισμού για την οποία και η ίδια πολέμησε και πλήρωσε και πανάκριβο τίμημα;
Θέλετε να μας πείτε, πως για να κερδίσετε 2 εκατομμύρια παλαιότερους εχθρούς σας, θα στραφείτε εναντίον 11 εκατομμυρίων παλαιών και αξιόπιστων συμμάχων σας στην περιοχή;
Τη ώρα που γινόταν αυτή η συζήτηση με τους υψηλόβαθμους ξένους διπλωμάτες στους πάνω ορόφους του επιβλητικού κτιρίου, εκεί στις όχθες του East River, ένα μονοκινητήριο αεροπλάνο πέταγε μπροστά τους σέρνοντας το banner Macedonia is Greece.
Ασυναίσθητα, οι διπλωμάτες μετακινήθηκαν κουβεντιάζοντας με τους δικούς μας προς την άλλη πλευρά της μεγάλης αίθουσας, με θέα προς το Μανχάταν…
Αλλά ένα άλλο μονοκινητήριο αεροπλάνο πέταγε και από εκείνη την πλευρά σύροντας πίσω του παρόμοιο banner: Macedonia is Greece.
Κι από κάτω δεκάδες χιλιάδες Έλληνες ομογενείς – με μπροστά-μπροστά τους Jews of Salonica - κραύγαζαν ρυθμικά το ίδιο ακριβώς:
Macedonia is Greece!
Τελικά, μας έχετε περικυκλώσει από παντού, μονολόγησε ένα ξένος διπλωμάτης χαμογελώντας…
Καταλάβαμε: Macedonia is Greece.
Λίγο αργότερα τα Ηνωμένα Έθνη αναγνώρισαν τα Σκόπια με προσωρινό όνομα:
Κάτι που δεν έχει ξαναγίνει ΠΟΤΕ!
Και τα υποχρέωσαν να διαπραγματευθούν με την Ελλάδα και να εξασφαλίσουν τη σύμφωνή γνώμη της γειτονικής Ελλάδας στο μόνιμο όνομά τους.
Κάτι που επίσης, δεν έχει ξαναγίνει ποτέ!
Τα μεγάλα συλλαλητήρια κάλυψαν το «κενό της σιωπής» 40 χρόνων. Η αφύπνιση του Ελληνισμού κάλυψε – έστω και στιγμιαία – την ολιγωρία της ηγεσίας του επί 4 δεκαετίες.
Ναι, σίγουρα, με συλλαλητήρια δεν λύνονται μακροχρόνια προβλήματα. Αλλά δεν λύνονται ούτε με σιωπή, ούτε με άνευ όρων υποχωρήσεις.
Τα συλλαλητήρια της εποχής εκείνης έκλεισαν το δρόμο σε τέτοια άνευ όρων υποχώρηση εκείνη την κρίσιμη στιγμή.
Και γι’ αυτό όσοι τότε συμμετείχαμε, είμαστε υπερήφανοι!
Έκτοτε μπορεί 130 χώρες να αναγνώρισαν τα Σκόπια ως Μακεδονία, αλλά…
--Αλλά 60 χώρες – οι σπουδαιότερες και για μας και για τα Σκόπια – ΔΕΝ τα αναγνώρισαν ως «Μακεδονία». Κι επιμένουν στο προσωρινό τους όνομα.
Που ξεκινά με το εντελώς απαξιωτικό «πρώην…»
--Και στο μεταξύ, ακόμα και εκείνες οι χώρες που τα αναγνώρισαν ως «Μακεδονία», δεν αναγνωρίζουν πια τον αλυτρωτισμό τους! Και τους πιέζουν να υποχωρήσουν απ’ αυτόν…
--Και στο μεταξύ το «έθνος των Μακεδόνων»… διαλύθηκε μέσα στα Σκόπια!
Και οι… «πρώην», μετατράπηκαν σε «συνεταιρικό» (όχι «εθνικό») κράτος με Αλβανούς που δεν είναι «Μακεδόνες», και με «Μακεδόνες» που δεν μπορούν να συμφωνήσουν μεταξύ τους… τι σόϊ «Μακεδόνες» είναι, αφού οι μισοί πιστεύουν πως είναι Βούλγαροι και οι άλλοι μισοί μισούν τη Βουλγαρία…
Το Μακεδονικό ιδεολόγημα έχει ήδη ηττηθεί μέσα στα Σκόπια!
Ευτυχώς που δεν υποχωρήσαμε τότε και το κρατήσαμε «ανοικτό». Τα συλλαλητήρια έσωσαν την Πατρίδα τότε. (Και την «παρτίδα» για λογαριασμό της Πατρίδας!)
Και κάτι τελευταίο:
Κάποιοι τα ’βαλαν σήμερα με την Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδας που… τόλμησε να υποστηρίξει την εθνική θέση:
--Τους θυμίζω ότι η Εκκλησία μας έχει δώσει αγώνα για το «Μακεδονικό» και έχει προσφέρει και νεομάρτυρες στο Μακεδονικό αγώνα…
--Τους θυμίζω πως το «Μακεδονικό» στην πρώτη φάση τους είχε τη μορφή Εκκλησιαστικής διένεξης (μεταξύ Οικουμενικού Πατριαρχείου και Βουλγαρικής Εξαρχίας) που έκρυβε σαφώς και εθνικές απειλές (όπως αποκαλύφθηκε αμέσως μετά).
--Τους θυμίζω πως η Ορθοδοξία δεν ασχολείται με την τρέχουσα πολιτική, άλλα έχει ρόλο και Λόγο στα πνευματικά θέματα και στα εθνικά προβλήματα.
--Η Ορθοδοξία δεν είναι «γραφείο τελετών» (γάμων, πανηγύρεων και κηδειών) όπως την ήθελαν κάποτε τα Κομμουνιστικά καθεστώτα (όταν δεν την απαγόρευαν εντελώς).
--Θυμίζω πως ο Μακάριος ήταν Αρχιεπίσκοπος και Πρόεδρος στην Κύπρο (και τον αμφισβητούσαν μόνον οι χουντικοί τότε, που τον αποκαλούσαν με το λαϊκό του όνομα).
--Θυμίζω ότι ο Επίσκοπος Μοναστηρίου Γερμανός Καραβαγγέλης κράτησε όρθιο το φρόνημα του Μακεδονικού Ελληνισμού, όταν όλα τα ’σκιαζε η φοβέρα των Βούλγαρων Κομιτατζήδων και των Οθωμανών.
--Θυμίζω ότι και σε πιο πρόσφατες εποχές, ο Αρχιεπίσκοπος Νοτίου Αφρικής Ντέζμον Τούτου εμψύχωνε το λαό του στον αγώνα κατά του απαρτχαϊντ. Και πήρε και βραβείο Νόμπελ γι’ αυτό. Και οι μόνοι που τον έψεγαν τότε «γιατί ασχολείται με την Πολιτική», ήταν οι ρατσιστές που κυβερνούσαν ακόμα τη χώρα του.
--Θυμίζω ότι στον κατ’ εξοχήν Πολιτικό αγώνα - αλλά με τεράστιο πνευματικό περιεχόμενο - για τα ανθρώπινα δικαιώματα, πρωτοστάτησε στις ΗΠΑ ο αιδεσιμότατος Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ! Κληρικός κι αυτός…
Γιατί τα βάζετε με τους δικούς μας κληρικούς όταν γίνονται αληθινοί «Ποιμένες» κατά τις καλύτερες παραδόσεις του λαού μας κι όλων των Χριστιανικών λαών;
Και για να αφήσουμε τις περιττές ευγένειες (γιατί εγώ δεν είμαι και πολύ «θρήσκος», ούτε ιδιαίτερα «ευσεβής»):
--Ρε κουφάλες, γιατί αναγνωρίζετε το δικαίωμα σε κάθε σωματείο του κώλου, σε κάθε δήμο, σε κάθε συνδικάτο, σε κάθε… «Ρουβίκωνα» να εκφράζει άποψη για τα πάντα και να ασκεί «ακτιβισμό» - στα όρια της εγκληματικής πράξης κάποιες φορές - κι ύστερα βρίζετε την Εκκλησία μας όταν κάνει αυτό που επιτάσσει ο πνευματικός της ρόλος;
--Ρε κουφάλες, όταν προσπάθησαν να μας επιβάλουν το Σχέδιο Αναν, κάποιοι από σας προκαλούσατε ψηφίσματα… δημοτικών συμβουλίων και δηλώσεις προσωπικοτήτων (και ρασοφόρων ακόμα) υπέρ του κατάπτυστου εκείνου Σχεδίου.
Και σας πείραξε η πολύ μετριοπαθής στη διατύπωσή της αλλά και πολύ απερίφραστη στη ουσία της, θέση που διατύπωσε η Εκκλησία μας για το Μακεδονικό;
Βάλτε το καλά στο μυαλουδάκι σας:
Η Μακεδονία είναι Ελλάδα!
Και θα παραμείνει μέχρι να… παγώσει η Κόλαση!
Κουφάλες!
Κατηγορία:

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ Α.Σ. ΣΤΙΜΑΓΚΑΣ ΣΤΙΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ ΤΗΣ Α.Ε.Σ. ΚΙΑΤΟΥ

0



ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
ΤΟΥ ΑΓΡΟΤΙΚΟΥ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΥ ΣΤΙΜΑΓΚΑΣ 

Ο Αγροτικός Συνεταιρισμός Στιμάγκας καθώς και επιπρόσθετα 6 αγροτικοί συνεταιρισμοί της Κορινθίας, ζητήσαμε με αγωγή μας στο Δικαστήριο, την ακύρωση της διαδικασίας μετατροπής της πρώην Ένωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών Κιάτου σε Ανώνυμη Συνεταιριστική Εταιρεία, την οποία μετατροπή επέβαλε ο γνωστός, για την δίκαιη κριτική, που έχει υποστεί, λόγω των αντισυνταγματικών του διατάξεων, νόμος 4015/2011.

Η βάση της αγωγής ήταν η παραβίαση κατά την διαδικασία της μετατροπής , της αρχής της δημοκρατικής λειτουργίας της συνεταιριστικής ΑΕΣ ΚΙΑΤΟΥ, λόγω της συγκέντρωσης μεγάλου αριθμού μετοχών σε ένα αγροτικό συνεταιρισμό. Λόγος, για το οποίο άλλωστε , η ΑΕΣ Κιάτου , για μεγάλο χρονικό διάστημα τελούσε υπό συνεχή έλεγχο της Εποπτικής Αρχής του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, όπως σε προγενέστερη ανακοίνωσή μας έχουμε αναλύσει.

Το Δικαστήριο απέρριψε την αγωγή, για λόγους «τυπικών παραγραφών» , χωρίς να ερευνήσει την ουσία της υπόθεσης. Όμως στους Αγροτικούς Συνεταιρισμούς, το ενδιαφέρον, και της κοινωνίας , ως κοινωνικού θεσμού, και των συνεταιριστών των ίδιων, βρίσκεται στην εφαρμογή των συνεταιριστικών αρχών των αξιών και των ηθικών αρχών, που διέπουν τον θεσμό και δεν τον μετασχηματίζουν σε κεφαλαιουχικά μορφώματα , τα οποία βρίσκονται στον αντίποδα του συνεταιρισμού.

Έτσι, ως συνεταιριστές, έχουμε ηθική υποχρέωση, να σταθούμε εμπόδιο σε κάθε πράξη, από οπουδήποτε και αν προέρχεται, κυρίως μάλιστα όταν προέρχεται από την κρατική εξουσία, η οποία εισηγείται την θέσπιση αντισυνεταιριστικών νομοθετημάτων, όπως ο ν.4015/2011, με αποτέλεσμα να δημιουργεί θεσμικές συγχύσεις όπως συνέβη και με τις αναγκαστικές συγχωνεύσεις, και μετατροπές που επέβαλε ο ν.4015/2011.

Οι αγροτικοί συνεταιρισμοί αποτελούν επιχειρήσεις, που εργάζονται για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των μελών τους και όχι για την δημιουργία κέρδους, με την έννοια που δίδει μια κεφαλαιουχική εταιρεία, βασιζόμενοι σε οποιαδήποτε λειτουργία τους και συμμετοχικής τους σχέσης στην βασική αρχή της δημοκρατικής ελευθερίας και της αλληλεγγύης και της αυτονομίας.

Αυτές είναι οι απόψεις μας ως συνεταιριστών και για τις οποίες δεν θα πάψουμε ποτέ να δίδουμε την μάχη μας. Αυτή ήταν και η μάχη, που δώσαμε με την προσφυγή μας στην Δικαιοσύνη και την οποία θα συνεχίσουμε, μέχρι την αμετάκλητη κρίση της, επιδιώκοντας την εξέταση της υποθέσεώς μας στην ουσία της.

Επιθυμούμε όλοι οι συνεταιριστές ,να μη υποβαθμίζουν τον δημόσιο διάλογο με χαμηλής αισθητικής ανακοινώσεις και μάλιστα με πολύ κακή χρήση της γλώσσας, διότι δεν αρμόζει σε Συνεταιριστές.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΑΣ ΣΤΙΜΑΓΚΑΣ
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΑΡΔΑΝΗΣ
Κατηγορία: ,
 

ΕΛΛΑΔΑ

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

ΟΛΥΜΠΙΑ ΟΔΟΣ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΑΠΟΨΕΙΣ

ΜΟΡΕΑΣ

ΑΡΧΕΙΟ

ΚΟΣΜΟΣ

ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ

ΠΡΟΑΣΤΙΑΚΟΣ

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ Copyright © 2010 | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ | Converted by: Parakato administrator