ΑΡΧΑΙΟΣ ΛΙΜΕΝΑΣ ΚΕΓΧΡΕΩΝ (ΜΕΡΟΣ Α’ - ΙΣΤΟΡΙΑ)

Η ιστορική πορεία του ανατολικού επινείου της αρχαίας Κορίνθου στον Σαρωνικό κόλπο, μέσα από την αναδίφηση στις κυριότερες πηγές και σε συνδυασμό με τις αρχαιολογικές διαπιστώσεις [...]

Ο ΛΙΘΟΚΤΙΣΤΟΣ ΦΑΡΟΣ ΜΕΛΑΓΚΑΒΙ ΠΕΡΑΧΩΡΑΣ ΛΟΥΤΡΑΚΙΟΥ

Ένα διατηρητέο ιστορικό «βιομηχανικό μνημείο» του υφιστάμενου φαρικού δικτύου της Ελλάδας, που δεσπόζει στο ακρωτήριο Μελαγκάβι στην ευρύτερη περιοχή της Περαχώρας Λουτρακίου [...]

Η ΛΙΘΙΝΗ ΠΟΛΥΤΟΞΗ ΥΔΑΤΟΓΕΦΥΡΑ ΣΤΟΝ ΑΣΣΟ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

Ένα εγγειοβελτιωτικό έργο της περιόδου της αποκαλούμενης Β’ Βενετοκρατίας, το οποίο αποτελεί ένα κομψοτέχνημα υδρευτικής γεφυροποιίας [...]

ΟΙ ΒΕΝΕΤΣΙΑΝΙΚΕΣ ΟΧΥΡΩΣΕΙΣ ΣΤΑ ΟΝΕΙΑ ΟΡΗ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

Αναζητώντας τον επιχειρησιακό σχεδιασμό δύο αφανών οχυρωματικών συγκροτημάτων στα Όνεια όρη στην βορειοανατολική Κορινθία, τα οποία χρονολογούνται στην περίοδο της επονομαζόμενης Β’ Βενετοκρατίας της Πελοποννήσου [...]

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΒΛΑΣΙΟΥ ΑΝΩ ΤΡΙΚΑΛΩΝ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

Η ιστορική διαδρομή της περιώνυμης Ιεράς Μονής Αγίου Βλασίου, στην Άνω Συνοικία Τρικάλων της ορεινής Κορινθίας και μία συνοπτική παρουσίαση των εγκαταστάσεων της [...]

ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΚΑΙ ΣΤΑΔΙΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ (ΜΕΡΟΣ Δ’)

Μία παρουσίαση των θεάτρων του Φλιούντα και της Στυμφάλου, καθώς και των θεατρικών και αγωνιστικών χώρων άλλων αρχαίων περιφερειακών πόλεων του νομού Κορινθίας [...]

ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΚΑΙ ΣΤΑΔΙΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ (ΜΕΡΟΣ Γ’)

Το θέατρο και το στάδιο της αρχαίας Σικυώνας: Δύο εντυπωσιακά μνημεία με ιδιαίτερα αρχιτεκτονικά γνωρίσματα, αντάξια της αίγλης της αρχαίας πόλης [...]

ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΚΑΙ ΣΤΑΔΙΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ (ΜΕΡΟΣ Β’)

Το αρχαίο θέατρο της Ισθμίας και τα αρχαία στάδια της Ισθμίας και της Νεμέας: Όταν στους ιερούς τόπους διεξάγονταν Πανελλήνιοι αθλητικοί αγώνες [...]

ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΚΑΙ ΣΤΑΔΙΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ (ΜΕΡΟΣ Α’)

Το θέατρο, το ωδείο και το αμφιθέατρο της αρχαίας Κορίνθου: Η μετάλλαξη από τις θεατρικές παραστάσεις και τους μουσικούς αγώνες στις αρένες των μονομαχιών [...]

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΣΤΥΜΦΑΛΟ (ΜΕΡΟΣ Α’)

Η ιστορία της αρχαιοελληνικής πολίχνης όπως αναδύεται μέσα από το μυθολογικό πλαίσιο έως τις ανασκαφικές έρευνες της σύγχρονης εποχής [...]

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΣΤΥΜΦΑΛΟ (ΜΕΡΟΣ Β’)

Η περιγραφή των σωζόμενων μνημείων και της πολεοδομίας της αρχαιοελληνικής πολίχνης μέσα από ένα διερευνητικό πρίσμα [...]

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΛΕΧΟΒΑΣ ΚΡΥΟΝΕΡΙΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

Μία ιστορική επισκόπηση και η περιγραφή ενός εκκλησιαστικού μνημείου των μέσων Βυζαντινών χρόνων στην ορεινή Κορινθία [...]

ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

Μία συλλογή θρύλων και δοξασιών από περιοχή της Κορινθίας μέσα από το έργο «Παραδόσεις» του πρωτοπόρου λαογράφου μας Νίκου Πολίτη [...]

ΜΟΝΗ ΖΑΡΑΚΑ: ΕΝΑ ΡΩΜΑΙΟΚΑΘΟΛΙΚΟ ΑΒΒΑΕΙΟ ΤΩΝ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΩΝ ΧΡΟΝΩΝ ΣΤΗΝ ΣΤΥΜΦΑΛΙΑ

Η αναζήτηση της ιστορίας και η περιγραφή της μεσαιωνικής μονής Ζαρακά, που ιδρύθηκε από το Ρωμαιοκαθολικό τάγμα των Κιστερκιανών μοναχών στην περιοχή της λίμνης Στυμφαλίας [...]

ΤΟ ΜΥΚΗΝΑΪΚΟ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ ΤΩΝ ΑΗΔΟΝΙΩΝ ΚΑΙ Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΟΥ ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΟΥ ΘΗΣΑΥΡΟΥ ΤΟΥ

Το χρονικό της συναρπαστικής περιπέτειας ενός αρχαίου θησαυρού κοσμημάτων από το μυκηναϊκό νεκροταφείο των Αηδονιών Νεμέας και η περιγραφή ενός σημαντικού αρχαιολογικού χώρου της Κορινθίας [...]

ΤΟ ΚΑΣΤΕΛΙ ΠΕΝΤΕΣΚΟΥΦΙ: Ο ΕΠΙΤΗΡΗΤΗΣ ΑΚΡΟΚΟΡΙΝΘΟΥ

Η αναζήτηση των ψηφίδων της ιστορίας του μικρού μεσαιωνικού οχυρού Πεντεσκούφι και της σχέσης του με το γειτονικό εμβληματικό φρούριο του Ακροκορίνθου [...]

Η ΑΡΧΑΙΑ ΤΙΤΑΝΗ ΚΑΙ ΤΟ ΑΣΚΛΗΠΙΕΙΟ ΤΗΣ

Μία παρουσίαση ενός αρχέγονου ιεροθεραπευτηρίου στην επικράτεια της αρχαίας Σικυωνίας, μέσα από τις μαρτυρίες των περιηγητών και την αρχαιολογική έρευνα [...]

«ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΟΥ ΒΡΑΧΟΥ»: ΤΟ ΣΠΗΛΑΙΩΔΕΣ ΜΟΝΥΔΡΙΟ ΤΗΣ ΚΑΤΩ ΤΑΡΣΟΥ

Ένα ιδιόρρυθμο μοναστηριακό κτίσμα της μεταβυζαντινής περιόδου, οικοδομημένο μέσα σε μία ρηγμάτωση του βραχώδους σχηματισμού των «Κορινθιακών Μετεώρων» στην περιοχή της Κάτω Ταρσού [...]

ΤΟ ΠΥΡΓΟΣΠΙΤΟ ΤΟΥ ΚΙΑΜΗΛ ΜΠΕΗ ΣΤΗ ΣΥΚΙΑ ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΥ

Μία παρουσίαση της παραθαλάσσιας οχυρής έπαυλης των Οθωμανών αυθεντών της Κορινθίας στα προεπαναστατικά χρόνια [...]

ΤΟ ΥΠΟΓΕΙΟ ΡΩΜΑΪΚΟ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ ΤΩΝ ΚΕΓΧΡΕΩΝ

Μία συνοπτική περιγραφή του καταπληκτικού ταφικού συμπλέγματος της Ρωμαϊκής περιόδου, με τους υπόγειους θαλαμωτούς τύμβους και τους υπόσκαφους λακκοειδείς τάφους στην τοποθεσία «Ράχη Κουτσογκίλλα» Κεγχρεών [...]

Παλαιοχριστιανική Βασιλική Κιάτου (Κάτω Σικυώνος)

Ένα παραμελημένο κόσμημα της πόλης του Κιάτου, στο οποίο αρμόζει να αναδειχθεί και να αποτελέσει σημείο αναφοράς για τον Δήμο Σικυωνιών. Άποψη του εκκλησιαστικού συγκροτήματος της παλαιοχριστιανικής βασιλικής Κιάτου από τα [...]

Ο ΛΗΣΜΟΝΗΜΕΝΟΣ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΟΣ ΠΥΡΓΟΣ ΣΤΑ ΠΕΡΙΧΩΡΑ ΤΟΥ ΚΙΑΤΟΥ

Μία μεμονωμένη οχύρωση στην τοποθεσία «Μαγούλα» στα νοτιοδυτικά του συνοικισμού του Πασίου Κιάτου και ο διαφαινόμενος συσχετισμός της με την επονομαζόμενη «μάχη του Βασιλικού» στις 12 Αυγούστου 1822, όπου σκοτώθηκε ο οπλαρχηγός Αναγνώστης Πετιμεζάς [...]

ΧΙΛΙΟΜΟΔΙ: Καθάρισαν τα ρέματα Ξυδιάς και Ξερόκαμπος υπό την επίβλεψη του Δ.Μπίτζιου

0



Τα ρέματα Ξυδιάς και Ξερόκαμπος στο Χιλιομόδι Κορινθίας καθαρίστηκαν από φερτά υλικά προκειμένου να είναι έτοιμα για κάθε έκτακτο καιρικό φαινόμενο.
Η ανταπόκριση της Περιφέρειας Πελοποννήσου ήταν άμεση και η επιχείρηση ολοκληρώθηκε υπό την επίβλεψη του τοπικού προέδρου Δημήτρη Μπίτζιου.



Κατηγορία: , ,
Blogger Widgets

Το στοίχημα του εκσυγχρονισμού

0




Α​​​​υτοί έχουν το δολλάριο – εμείς έχουμε τον Αλλάχ»: Ηταν η φράση που χρησιμοποίησε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, για να εγκαρδιώσει τον λαό του, όταν η οικονομία της χώρας του απειλήθηκε ευθέως από τις ΗΠΑ.

Φράση τυπικής θρησκοληψίας – σκόπιμης ή ειλικρινούς: τα κίνητρα δεν επηρεάζουν την ιστορική σημασία της. Οπωσδήποτε είναι το πρώτο «όχι», από την ηγεσία και την κατάδηλη πλειοψηφία των πολιτών μιας χώρας, στη μονοκρατορική (πλανητική) απολυταρχία των «Αγορών». Λίγα λεπτά μετά την εκφώνηση της φράσης από τον Ερντογάν, γυναίκες και άνδρες στους δρόμους της Κωνσταντινούπολης και της Αγκυρας έσκιζαν επιδεικτικά χαρτονομίσματα δολλαρίου σε κλίμα πανηγυρισμού.

Εκπληξη και ξάφνιασμα προξένησε, πριν μερικά χρόνια, και η δημοψηφισματική προτίμηση των Ισλανδών: να διασώσουν τις κοινωνιοκεντρικές προτεραιότητες του οικονομικού τους συστήματος και να αφήσουν τις τράπεζες να χρεοκοπήσουν ό,τι κι αν στοίχιζε η χρεοκοπία σε καταθέτες και επενδυτές. Ξεχωριστό ιστορικό προνόμιο διεκδίκησε και η παρακμιακή ελλαδική κοινωνία, το καλοκαίρι του 2015, καταπλήσσοντας την υφήλιο, όταν, σε δημοψήφισμα, το 61,31% του λαού ψήφισε τη μη υποταγή στον εκβιασμό των «Αγορών», έστω και με τίμημα ενδεχόμενη έξοδο από τη γερμανική νομισματική δεσποτεία (κοινώς «ευρωζώνη»).

Η ισλανδική αντίσταση στον επιθετικό ολοκληρωτισμό των Αγορών θα μπορούσε να έχει καταγωγή θρησκευτικής ευτολμίας, αν υπολογίσει κανείς τη σκανδιναβική παράδοση κοινωφελούς ορθολογισμού, ριζωμένη στον προτεσταντικό ηθικισμό. Για το ελλαδικό δημοψήφισμα δεν υπάρχει περιθώριο τέτοιων υποθέσεων: επρόκειτο για πρόσχημα («φύλλο συκής» με προαποφασισμένη την ανακολουθία και ασυνέπεια) – ψιμύθιο για τη «θρησκοληψία» της εξουσιολαγνείας και πλουτομανίας της τάχα και «ριζοσπαστικής» Αριστεράς.

Ο Ερντογάν, αντιτάσσοντας τον Αλλάχ στο δολλάριο, είναι ο πρώτος (και μέχρι στιγμής μοναδικός) ηγέτης που λέει «όχι» σε έναν παγκοσμιοποιημένο πολιτισμό, σε ένα «παράδειγμα» (καθολικό τρόπο του βίου) εκμαυλιστικά παντοδύναμο. Το θρησκευτικό έρεισμα της τόλμης του μοιάζει σαθρό, ενώ έχει αντίπαλο τον ιστορικο-υλιστικό μηδενισμό της Δύσης και τη φρικώδη απανθρωπία που ο μηδενισμός παράγει, καμουφλαρισμένη με προσχηματικούς θεσμούς και «φιλελεύθερες» παρλαπίπες.

Σαθρό αντέρεισμα ο ισλαμισμός, αν και εμφανίζει μια επεκτατική δυναμική που καταπλήσσει (κυρίαρχος σχεδόν στην Αφρική, ακάθεκτη η εξάπλωσή του στην Ασία, απίστευτη η διεύρυνση της παρουσίας του στις δυτικοευρωπαϊκές κοινωνίες). Αλλά παραμένει μια θρησκεία χωρίς μεταφυσική, με παιδαριώδεις απαντήσεις στα υπαρκτικά ερωτήματα του ανθρώπου. Γι’ αυτό και με πρωτόγονο ηθικιστικό φορμαλισμό, απάνθρωπο.

Ο Ερντογάν, συνετότατος, δεν διανοήθηκε ποτέ να αντιτάξει ιδεολογικά το Ισλάμ στον μηδενισμό της Δύσης. Εχει την πολιτική οξυδέρκεια να εμπιστεύεται την «πράξη» (τη διαμόρφωση του έμπρακτου συλλογικού βίου), όχι το πεδίο των ιδεολογημάτων και «πεποιθήσεων». Προώθησε το δυτικό μοντέλο ανάπτυξης της χώρας, όχι τον εκδυτικισμό των συνειδήσεων, όχι την τριτοκοσμική ξιπασιά, τη λιγούρα των απομιμήσεων. Τα εκθαμβωτικά μοντέρνα «υπερκαταστήματα» σε κάθε παραμικρή πόλη, οι γέφυρες και τα τούνελ στην Κωνσταντινούπολη, η παραγωγή (συναρμολόγηση) και εμπορία πολεμικών αεροπλάνων (F16) συνοδεύουν την ίδρυση τεράστιου αριθμού πανεπιστημίων – τα πλήθυνε απίστευτα και τα γέμισε «μαντίλες» ο Ερντογάν.

Οι Κεμαλικοί πάσχιζαν δήθεν για «εξευρωπαϊσμό» της Τουρκίας και εξίσωση των φύλων, αλλά, με απαγορευμένη τη μαντίλα, ο γυναικείος πληθυσμός ζούσε στο κοινωνικό περιθώριο. Τώρα τα πανεπιστήμια, εκσυγχρονισμένα και εξοπλισμένα στο υψηλότερο δυνατό ευρωπαϊκό επίπεδο, κατακλύζονται από «μαντίλες» – η εξωμοσία δεν είναι οπωσδήποτε προϋπόθεση της «προόδου» και του «εκσυγχρονισμού».

Οι δικτατορικές εξουσίες του Ερντογάν, οι απάνθρωπες αυθαιρεσίες του, τα παρανοϊκά μεγαλεία του ανακτόρου του, το αίμα εκατομμυρίων Κούρδων που θα τον κατατάσσει πάντοτε στους σφαγείς της Ιστορίας, αυτά και πάμπολλα ανάλογα δεν αμνηστεύονται επειδή έχει χάρισμα ηγετικό και πολιτική οξυδέρκεια. Αλλά αυτή η κρίση για τον Ερντογάν προϋποθέτει κριτήρια τίμιας εμμονής στην ελευθερία και αξιοπρέπεια του ανθρώπου, όχι τα πανουργήματα των τάχα και «δικαιωμάτων» απρόσωπων καταναλωτικών μονάδων, που οι «Αγορές» και οι λακέδες τους ρεκλαμάρουν σαν τον ύψιστο πολιτισμό.

Αν προλάβει πια να υπάρξει ταλαντούχος πολιτικός, ενθεγέρτης, στην τελειωμένη Ελλάδα, δεν θα ακουστεί από το στόμα του ούτε συνθηματολογία αντιπαλότητας προς τη Δύση ούτε η κωμική αγραμματοσύνη του «ανήκομεν εις την Δύσιν». Ούτε απόρριψη ούτε άνευ όρων πιθηκισμός.

Υπάρχει Ελληνισμός σημαίνει: Λειτουργεί η συνέχεια της γλώσσας, ο κάθε Ελληνας διαβάζει την «κοινή» ελληνική με την άνεση που διαβάζει τον Ελύτη, ζει τη «δημοκρατία» με τους όρους της αυτοδιαχειριζόμενης κοινότητας, πηγαίνει στην εκκλησιά όχι για να «ωφεληθεί» αλλά για να γιορτάσει.

Από εκεί και πέρα προσλαμβάνει οτιδήποτε από παντού με κάθε άνεση. Οχι για να μιμηθεί συμπλεγματικά, αλλά για τον πλουτισμό της ζωής του.

Χρήστος Γιανναράς
Καθημερινή
Κατηγορία:

"Βγήκαμε από τα μνημόνια χωρίς να ξέρουμε που πάμε"

0




Η οικονομική μας Οδύσσεια δεν φτάνει στην… Ιθάκη της διότι οι «σειρήνες» του λαϊκισμού αποδείχθηκαν ισχυρότερες από εκείνες της λογικής

Του Θεόδωρου Καράογλου

Όσο δυνατά και αν χτυπά η κυβέρνηση το ταμπούρλο της προπαγάνδας για την έξοδο από το αχρείαστο τρίτο μνημόνιο, στο οποίο η ίδια μας έβαλε, δεν υπάρχει ούτε ένας Έλληνας που να πιστεύει ότι η ζωή του άλλαξε προς το καλύτερο από το ξημέρωμα της 20ης Αυγούστου 2018. Το κυβερνητικό… παραμύθι της δήθεν «καθαρής εξόδου» έχει πολλά κενά, αφήνοντας αναπάντητο το θεμελιώδες ερώτημα: «Που πάμε ως χώρα».

Υπό κανονικές συνθήκες η Ελλάδα θα είχε βγει από τα μνημόνια, οριστικά και αμετάκλητα, το 2014. Ας όψεται η «λαιμαργία» του Αλέξη Τσίπρα για την εξουσία που τον οδήγησε να ρίξει την κυβέρνηση Σαμαρά με αφορμή την εκλογή προέδρου της Δημοκρατίας και οι τραγικοί του χειρισμοί ως πρωθυπουργός -μαζί με τον ανεκδιήγητο Βαρουφάκη- το καταστροφικό πρώτο εξάμηνο του 2015.

Η παράδοση της χώρας στο λαϊκισμό τον Δεκέμβριο του 2014, τότε δηλαδή που ολοκληρώναμε την απαιτούμενη δημοσιονομική προσαρμογή, μας στοίχισε περίπου 200 δισεκατομμύρια ευρώ. Τόσο υπολόγισε το κόστος της διακυβέρνησης Τσίπρα-Καμμένου ο επικεφαλής του ESM Κλάους Ρέγκλιγκ, ενώ δεν θα χρειαζόταν την πρωτοχρονιά του 2019 οι εργαζόμενοι να χάσουν έναν επιπλέον μισθό λόγω αύξησης του αφορολόγητου, ούτε φυσικά οι συνταξιούχοι από 1 έως 3 συντάξεις.

Με λίγα λόγια οι μεγαλόστομες διακηρύξεις των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για «καλύτερες ημέρες» έχουν προεκλογικό χαρακτήρα και ανύπαρκτη ουσία, διότι το ότι βγαίνουμε από το 3ο μνημόνιο δεν συνεπάγεται έξοδο από την κρίση. Αντίθετα η χώρα μπαίνει σε ένα 4ο –άτυπο- μνημόνιο ύψους 5,1 δισεκατομμυρίων ευρώ με σκληρή εποπτεία, νέα μέτρα λιτότητας και βαριές δεσμεύσεις για τα επόμενα χρόνια με υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ μέχρι το 2022 και 2,2% του ΑΕΠ μέχρι το 2060.

Δεν είναι τυχαίο εξάλλου το γεγονός ότι εκτός από τους πολίτες, η έξοδος από τα μνημόνια δεν πείθει ούτε τις αγορές. ΔΝΤ και διεθνείς επενδυτές είναι επιφυλακτικοί, ενώ μέχρι και ο ευρωπαίος επίτροπος Πιερ Μοσκοβισί, ο οποίος συχνά-πυκνά στηρίζει με δηλώσεις την συγκυβέρνηση, υπενθύμισε στο Μέγαρο Μαξίμου ότι στις αρχές Σεπτεμβρίου ευρωπαϊκά κλιμάκια θα ξεκινήσουν έλεγχο πεπραγμένων της ελληνικής οικονομίας ενόψει του νέου προϋπολογισμού.

Και πώς να τους πείσει δηλαδή, όταν σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία το δημόσιο χρέος αυξήθηκε κατά 1,64 δισεκατομμύρια ευρώ συγκριτικά με το τέλος Μαρτίου, διαμορφούμενο στα 345,38 δισεκατομμύρια ευρώ. Ποσό που αντιστοιχεί στο 190% του εθνικού μας προϊόντος.

Συνοψίζοντας, η «καθαρή έξοδος», η επιστροφή στην κανονικότητα και το «σπάσιμο» των δεσμών από τους πιστωτές που υπόσχεται η κυβέρνηση είναι φρούδες ελπίδες.

Η Ελλάδα του 2018 δεν μοιάζει με την Ελλάδα του 2014. Και αυτό γιατί δεν εκπέμπει αξιοπιστία, εμπιστοσύνη και πρωτίστως προοπτική, τόσο εντός, όσο και εκτός συνόρων.

Ναι, το 3ο μνημόνιο τελείωσε! Η θηλιά του όμως παραμένει γύρω από το λαιμό της πραγματικής οικονομίας και σφίγγει πλέον επικίνδυνα.

Δυστυχώς, η οικονομική μας Οδύσσεια δεν φτάνει στην… Ιθάκη της διότι οι «σειρήνες» του λαϊκισμού αποδείχθηκαν ισχυρότερες από εκείνες της λογικής.

Ευχή μου είναι, την ώρα της κρίσης, να αποδείξουμε ως χώρα ότι δεν είμαστε «λωτοφάγοι». Ότι έχουμε διδαχθεί από τον μύθο του Ίκαρου… Διότι όλοι γνωρίζουμε τι συνέβη όταν ο γιος του Αιγαία θέλησε να φτάσει τον ήλιο έχοντας κέρινα φτερά…

Voria
Κατηγορία:

ΚΑΟΚ: Σταύρο Δανιήλ συνεχίζουμε μαζί - ΒΙΝΤΕΟ

0



Την αγωνιστική του φανέλα μετα από 25 χρόνια αδιάλειπτης παρουσίας στα γήπεδα, αποφάσισε να κρεμάσει ο Σταύρος Δανιήλ Stavros Daniil.

Ο άνθρωπος που θεμελίωσε ουσιαστικά την συγχώνευση του Απόλλωνα Αρχαίας Κορίνθου με τον Παλαίμωνα Κορίνθου οραματιζόμενος μια ομάδα-πρωταγωνίστρια, τον ΚΑΟΚ, όπως και έγινε, μπήκε για τελευταία φορά ως παίχτης στο γήπεδο στο παιχνίδι της 7ης Οκτωβρίου με τον Παπάγου.

Οι περγαμηνές του είναι γνωστές σε όλο τον μπασκετικό κόσμο! Το ίδιο και το ήθος του! Το ίδιο η σεμνότητα του η οποία αποδεικνύεται και από τον τρόπο που αποφάσισε να αποχωρήσει, χωρίς φιέστες, χωρίς τυμπανοκρουσίες όπως θα άρμοζε στη σπουδαία καριέρα του!
Για αυτό και επέλεξε φέτος να αλλάξει το αγαπημένο του Νο 11 στη φανέλα με ένα άλλο δείχνοντας ξεκάθαρα σε όλους μας ότι μια σπουδαία μπασκετική καριέρα έφτανε στο τέλος της.

Η απόφαση τους μας λυπεί αλλά είναι απόλυτα σεβαστή!

Ο Σταύρος θα λείψει από το αγωνιστικό κομμάτι του ΚΑΟΚ- κάνεις δεν ξεχνά την καθοριστική συμβολή, την ηγετική παρουσία του στην περσινή παρθενική χρόνια της ομάδας στην Β' Εθνική κυρίως σε δύσκολα ματς -αλλά μόνο από αυτό!
Παραμένει κοντά μας, ενεργός στο κομμάτι της Διοίκησης όπως άλλωστε ήταν και όλο το προηγούμενο διάστημα!

Σταύρο σ' ευχαριστούμε για όσα ως σήμερα έχεις προσφέρει! Συνεχίζουμε μαζί!

Το παρακάτω βίντεο ανήκει πλέον στην ιστορία του Ελληνικού μπάσκετ.
Είναι τα τελευταία του καλάθια στην λαμπρή μπασκετική του καριέρα 🏀👍👏💪🏀

Κατηγορία: , , ,

Πρόσω ολοταχώς προς την ήττα

0




Γράφει ο Απόστολος Αποστολόπουλος

Όσο καθυστερούν οι εκλογές τόσο περισσότεροι θα βλέπουν ότι η «απελευθέρωση» από τα Μνημόνια ήταν μια απλή φενάκη. Τόσο θα εξαφανίζονται οι αυταπάτες και θα αυξάνει η οργή. Τόσο θα βουλιάζουμε πιο βαθιά και τόσο η ήττα του ΣΥΡΙΖΑ θα είναι μεγαλύτερη. Μέχρι και η «Χρυσή Αυγή», δακτυλοδεικτούμενη ως «εγκληματική οργάνωση», θα ξεπεράσει άνετα τα μονοψήφια νούμερα, ψιθυρίζεται σε πανεπιστημιακούς κύκλους αγγλοσαξωνικής χώρας, θεωρητικά ουδέτερης.

Αν και τα περί Χρυσής Αυγής δεν τοξεύουν μόνο την κυβέρνηση αλλά σημαδεύουν επίσης την αξιωματική αντιπολίτευση και τα άλλα κόμματα του αποκαλούμενου «συνταγματικού τόξου», την προφανή αδυναμία τους να απορροφήσουν τον συσσωρευμένο θυμό των ψηφοφόρων. Μη εξαιρουμένου του ΚΚΕ και των άλλων εξωκοινοβουλευτικών αριστερών ομάδων, ανίκανων να συγκροτήσουν συμμαχία και πιο ανίκανων να παρουσιάσουν στοιχειώδη λογική πρόταση εξόδου από την κρίση.

Ωστόσο ούτε η αδυναμία εξ αριστερών ούτε η αμηχανία εκ δεξιών φαίνονται ικανές να σώσουν την κυβέρνηση και τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο κόσμος είχε τόσο μπουχτίσει ώστε καταψήφισε την κυβέρνηση Σαμαροβενιζέλου αδιαφορώντας για το ότι θα έφερνε τα εγγόνια των κομμουνιστών στα πράγματα. Ο κόσμος δικαιώθηκε απολύτως μιας και οι εν λόγω απόγονοι είχαν στοκ από τις καλύτερες γομολάστιχες απόσβεσης μνήμης. Σε περασμένους καιρούς θα έλεγαν ότι οι Συριζαίοι λησμόνησαν ή ατίμασαν τους προγόνους τους αλλά κανείς δεν δίνει πια σημασία σ’ αυτά. Μετράει μόνο η ανικανότητά τους.

Τα κόμματα της αντιπολίτευσης από το μεγαλύτερο έως τα μικρότερα επιμένουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η εν Ελλάδι Αριστερά, οπότε ο Τσακαλώτος, ο καλύτερος φίλος του κάθε Σόϊμπλε και της κάθε Τρόϊκας εμφανίζεται ως βαμμένος κομμουνιστής και η Τασία εξ αίματος απόγονος της Λούξεμπουργκ. Η αντιπολίτευση αποδίδει την αποτυχία στην αριστερή ιδεολογία, δηλαδή συγκαλύπτει την ανικανότητα των συγκεκριμένων κυβερνώντων.

Με άλλα λόγια, απολίθωμα του παρελθόντος δεν είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, δήθεν κολλημένος σε μια ξεπερασμένη αριστερά αλλά απολίθωμα είναι οι σημερινές αντιπολιτεύσεις γιατί πολεμούν ανεμόμυλους. Είναι βέβαια κι αυτός ένας τρόπος να αποφύγει κανείς να μιλήσει για το αύριο της χώρας, σκοτεινό χωρίς φως στην άκρη του τούνελ. Οπότε οι κυβερνήσεις, στα τυφλά, μοιραία θα έχουν βίο βραχύ και θα πέφτουν με τον λεγόμενο «ξαφνικό θάνατο». Με τη χώρα να παραπαίει.

Εκλογές το Φθινόπωρο

Η κοινή λογική υπαγορεύει, λοιπόν, εκλογές το Φθινόπωρο. Το θέμα έχει ανοίξει, όπως δείχνουν οι δημόσιοι λόγοι στελεχών και τα εξίσου δημόσια «συντροφικά μαχαιρώματα». Αλλά και η προφανής αδυναμία και αμηχανία να γίνουν κινήσεις κάποιας εμβέλειας, όπως ο ανασχηματισμός. Έτσι έκανε το ΠΑΣΟΚ στα τελευταία του με τον Ανδρέα Παπανδρέου και, ιδίως, με τον Σημίτη. Ακόμα και η παραμικρή κυβερνητική μετακίνηση συναντούσε ανυπέρβλητα εμπόδια. Κυρίως επειδή δεν είχε (ούτε τώρα έχει) πραγματικό αντίκρισμα στην κοινωνία. Ποιος νοιάζεται π.χ. αν ο Φίλης γίνει υπουργός αντί για τον Γαβρόγλου, ή αν φύγει η Κονιόρδου και έρθει η Μαρία η Πενταγιώτισσα;

Δεύτερον, επειδή είναι προφανές ότι ο ανασχηματισμός είναι πρόσχημα εκκαθάρισης λογαριασμών ενόψει ήττας, ίσως μοιραίας. Στην προκειμένη περίπτωση πρόκειται για «ανασχηματισμό Σκουρλέτη». Από την πρώτη στιγμή, η πρώτη-πρώτη διαρροή (από Μαξίμου) περί ανασχηματισμού έλεγε μόνο ότι θα φύγει ο Σκουρλέτης και θα πάει στο κόμμα. Το υπόλοιπο «ρεπορτάζ» ήταν σάλτσα αυτής της μοναδικής είδησης που επαναλαμβάνεται κατά κόρον έως σήμερα. Και πάλι, όμως, το ερώτημα είναι ποιος νοιάζεται; Τι θα αλλάξει και για ποιον;

Το τρίτο είναι (ως επιχείρημα) η έλλειψη στελεχών, ιδίως προθύμων στελεχών να μπουν στην κυβέρνηση. Αυτό ως ένα σημείο είναι αληθές. Ποιος σοβαρός άνθρωπος θα πάει στο καράβι που βουλιάζει επειδή τόσο καιρό καπετάνιος και πλήρωμα το πήγαιναν στα βράχια; Ακόμα και οι λιγούρηδες της εξουσίας διστάζουν. Αντίστροφα οι πρόθυμοι μπορεί να αποδειχθούν φίδια. Να πλαισιώσουν επίδοξους διαδόχους.

Να επιδιώξουν αλλαγή συσχετισμών, να αποδυναμωθεί ο ΣΥΡΙΖΑ και να δημιουργηθεί μια ευρεία «Δημοκρατική Παράταξη», ανύπαρκτη σήμερα, όπως συμβουλεύουν δημοσίως τον Τσίπρα ορισμένοι, καθ’ υπαγόρευση ίσως του ίδιου του φιλοηγετικού πυρήνα ώστε να φοβηθούν οι επίδοξοι αμφισβητίες του πρωθυπουργού πως μαγειρεύονται άλλα κέντρα εξουσίας. Τον Τσίπρα δεν αγάπησαν ποτέ οι κατά κανόνα στενόκαρδοι, μέτριας διανοητικής και ανύπαρκτης πολιτικής εμβέλειας κομματικοί, πάντα πρόθυμοι, όμως, να ακολουθήσουν τον ηγέτη, όπως κάνει, άλλωστε, παντού και πάντα σε όλα τα μήκη και πλάτη η κομματική ή κρατική γραφειοκρατία, αριστερή ή δεξιά.

Συνοψίζοντας έχει ανοίξει ταυτόχρονα ο προεκλογικός αγώνας και η μάχη ηγεσίας, παραμονής ή εκδίωξης του Τσίπρα. Ο καθένας παίρνει θέση μάχης με δεδομένο την εκλογική ήττα. Συζητιέται μόνο το εύρος της ήττας. Και από αυτό δεν θα κριθεί μόνο η παραμονή του Τσίπρα στην κομματική ηγεσία ούτε καν αν ο ΣΥΡΙΖΑ θα μείνει ενιαίος ή αν θα διασπαστεί, πράγμα που δεν είναι απίθανο αν το εκλογικό αποτέλεσμα αποκλείει άμεση και πάντως ορατή προοπτική επανόδου στην εξουσία. Το κρίσιμο είναι ότι οι εκλογές είναι πολύ πιθανόν να εγκαινιάσουν περίοδο αστάθειας σε μια στιγμή μεταστροφών και ανακατατάξεων. Σε μια στιγμή όπου μαύρα κοράκια με νύχια γαμψά εκτελούν πτήσεις από την Κύπρο ως το Αιγαίο και τη Θράκη.

SLPress
Κατηγορία:

Εκάβη στο Αρχαίο Στάδιο Σικυώνος από το "Λύσιππο"

0




Ο αρχαίος τραγικός λόγος θα ακουστεί στις 21 Οκτωβρίου στον μαγευτικό χώρο της αρχαίας Σικυώνας, στο Στάδιο που επί αιώνες ήταν χαμένο στη λήθη, καλυμμένο από την αδικία του χρόνου, της άγριας βλάστησης και της κρατικής ακηδίας.

Ο πολιτιστικός σύλλογος: Φίλοι γραμμάτων και τεχνών «Ο Λύσιππος», σε συνεργασία με την Εφορεία Αρχαιοτήτων, μετά από επίπονες προσπάθειες, ανέδειξαν τον ιερό χώρο, τον αποκάθαραν και σαν να ξαναγεννήθηκε, μετά από πάνω από 2000 χρόνια, ο εκθαμβωτικός ερειπιώνας του αρχαίου Σταδίου, όπου κάποτε ηχούσαν οι ιαχές των προγόνων.

Ο «Λύσιππος» με χαρά και συγκίνηση, συναισθανόμενος το βάρος της ευθύνης απέναντι στην Ιστορία και τον πολιτισμό, θα παρουσιάσει στο πεταλόσχημο Στάδιο την Εκάβη του Ευριπίδη, δίνοντας συνέχεια και συνοχή στο τοπίο και τον αείζωο ελληνικό πολιτισμό. Οι θεατές θα βρεθούν κατάματα με την ομορφιά δεχόμενοι την αλμύρα και το φως του Κορινθιακού που λάμπει στο βάθος.

Το Στάδιο θα «ξαναμιλήσει» μετά από αιώνες σιωπής, μέσα από τον μοναδικό λόγο του μεγάλου τραγικού μας. Είναι βέβαιο ότι η συμμετοχή θα είναι μια μοναδική, ξεχωριστή εμπειρία για τον καθένα.

Την Κυριακή 21 Οκτωβρίου 2018, ώρα 11:30 π.μ. στο χώρο του Αρχαίου Σταδίου Σικυώνος (ακολουθούμε το δρόμο που περνάει μπροστά από το Αρχαίο Θέατρο και συνεχίζουμε σε μια απόσταση 100 περίπου μέτρων).

Υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Πελοποννήσου- Π.Ε. Κορινθίας.

Σκηνοθεσία: Πάνου Μεγαρίτη,
Μουσική: Λουδοβίκου των Ανωγείων,
Χορογραφίες: Έλενας Μιχαηλίδου,
Κοστούμια: Λυδίας Schaidreiter,
Εικαστικό σκηνικού: Αγγελικής Τσοτσώνη

Διανομή:
Εκάβη: Γεωργία Παπακωνσταντίνου-Αλαφάκη
Πολυξένη: Μαρία Φάγκρα
Οδυσσέας: Βαγγέλης Χουσελάς
Ταλθύβιος, Αγαμέμνονας: Παναγιώτης Σαλωνίτης
Βάγια: Γεωργία Καλαρά
Πολυμήστορας: Βαγγέλης Λούτας
Κορυφαία χορού: Μαρία Γεωργιάδη
Κατηγορία: , ,

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ Ν. ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ: Πρόσκληση - ανακοίνωση για σύσκεψη

0



Πρόσκληση σε σύσκεψη

Κυριακή 4 Νοέμβρη, 18.30 στο Εργατικό Κέντρο Κορίνθου με θέμα: Η Υγεία των εργαζομένων

Ένα μεγάλο ποσοστό διαταραχών στην υγεία σχετίζεται με την εργασία, κάτι που διαπερνά όλες τις ηλικίες, με τις γυναίκες εργαζόμενες να είναι ιδιαίτερα ευάλωτες. Ασθένειες που συνδέονται με την εργασία αποτελούν: οι μυοσκελετικές παθήσεις, άγχος και διαταραχές ψυχικής υγείας, καρκίνος, δερματικές παθήσεις κ.α. Παρ' όλη την εξέλιξη της επιστήμης και τις δυνατότητες που υπάρχουν για ασφαλή και ταυτόχρονα παραγωγική εργασία, οι παθήσεις που σχετίζονται με την εργασία αποτελούν ένα μεγάλο πρόβλημα παγκοσμίως. Σύμφωνα με στοιχεία, ευθύνονται για περίπου 2,4 εκατομμύρια θανάτους παγκοσμίως.

Οι συνθήκες εργασίας που χαρακτηρίζονται από εντατικοποίηση, ευέλικτο ωράριο, υπερωρίες, η κατάργηση της κυριακάτικης αργίας, η αύξηση ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, οι περιορισμένες άδειες για προβλήματα υγείας, ο μισθός "χαρτζιλίκι" που οδηγεί τους εργαζόμενους να δουλεύουν και 2 δουλειές, η σχεδόν ανύπαρκτη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, η συνεχής μείωση των παροχών κτλ. δημιουργούν ένα επιβαρυντικό, σωματικά και ψυχικά, περιβάλλον για τον εργαζόμενο. Τα παραπάνω αποτελούν την βάση για την παρουσία προβλημάτων στην υγεία των εργαζομένων.

Το αντεργατικό πλαίσιο που έχει διαμορφωθεί, δημιουργεί ένα πολύ εχθρικό περιβάλλον για τον εργαζόμενο. Οι ανάγκες των εργαζομένων θεωρούνται κόστος, τα μέτρα για την προστασία τους θα είναι πάντα περιορισμένα και κάτω από τις ανάγκες τους. Η μια όψη του νομίσματος είναι το υποστελεχωμένο και ελλιπές δημόσιο σύστημα υγείας, που οδηγεί τον εργαζόμενο να βάζει ακόμα πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη και η άλλη όψη είναι οι συνθήκες εργασίας, τα ωράρια λάστιχο, χωρίς συλλογικές συμβάσεις, οι μισθοί των 400 -500 ευρώ κτλ Είναι αξίωση των εργοδοτών, και αξίωση τους είναι επίσης να μείνει η κατάσταση ως έχει και στην "μεταμνημονιακή" περίοδο, ανεξάρτητα από τα διάφορα παραμύθια της κυβέρνησης περί τέλος των μνημονίων.

Σε αυτό το πλαίσιο καλούμε τους φορείς του νομού να πάρουν απόφαση για συμμετοχή στην απεργία που έχουν προαναγγείλει Εργατικά Κέντρα, Ομοσπονδίες και Σωματεία που παλεύουν με το πλαίσιο του ΠΑΜΕ στις 8 Νοέμβρη, διεκδικώντας συλλογικές συμβάσεις εργασίας, εργασία με δικαιώματα.

Καλούμε τους εργαζόμενους του Νομού να έρθουν να συζητήσουμε για τις δυνατότητες που υπάρχουν για εργασία με ασφάλεια. Να συζητήσουμε για την συλλογική μας δράση, να βάλουμε μπροστά της δικές μας ανάγκες.

Το Δ.Σ
Κατηγορία: , ,

ΔΗΜΟΣ ΣΙΚΥΩΝΙΩΝ: Εγκαίνια 1ου Βρεφονηπιακού Σταθμού Κιάτου

0



ΔΗΜΟΣ ΣΙΚΥΩΝΙΩΝ | ΝΠΔΔ Η ΜΗΚΩΝΗ

Πρόσκληση 

Εγκαίνια 1ου Βρεφονηπιακού Σταθμού Κιάτου

Ολοκληρώθηκε η ανακαίνιση των εγκαταστάσεων του κτιριακού συγκροτήματος Προσχολικής Αγωγής,  για την έναρξη λειτουργίας του 1ου Βρεφονηπιακού Σταθμού

Σας προσκαλούμε στα εγκαίνια που θα γίνουν το Σάββατο 20 Οκτωβρίου 2018 και ώρα 17:00 Κλεισθένους 83, Κιάτο

Σπύρος Σταματόπουλος | Δήμαρχος Σικυωνίων
Δημήτριος Ζάρκος | Πρόεδρος ΝΠΔΔ Η ΜΗΚΩΝΗ

ΝΠΔΔ Η ΜΗΚΩΝΗ
Κλεισθένους 57 | 202 00 Κιάτο
Τηλ: 2742021921
www.mikoni.gr
Κατηγορία: ,

Ο Τσίπρας άρχισε τις χειραψίες στο δρόμο... «μύρισαν» οι εκλογές

0



Του Γιάννη Κ. Τρουπή

Στην πολιτική πολλές φορές η σημειολογία κινήσεων και επιλογών είναι τόσο δυνατή που δε χρειάζονται ούτε εξηγήσεις ούτε και πολλά λόγια για να εξηγηθούν. Κάτι τέτοιο συμβαίνει τις τελευταίες ώρες στο κυβερνητικό στρατόπεδο και πιο συγκεκριμένα στο Μέγαρο Μαξίμου.

Μπορεί στο προσκήνιο τόσο ο ίδιος ο κ. Τσίπρας όσο και οι στενοί του συνεργάτες να «παλεύουν» με διαρροές αλλά και με δημόσιες τοποθετήσεις τους να πείσουν τους πολίτες ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ θα εξαντλήσει την τετραετία, όμως οι πράξεις τους λένε άλλα και μαρτυρούν τις πιο βαθιές τους σκέψεις.

Εδώ και μερικά 24ωρα λοιπόν ο πρωθυπουργός έχει υιοθετήσει μία διαφορετική στρατηγική, προσπαθώντας να απαντήσει σε όσους τους κατηγορούν ότι έχει χάσει την επαφή του με τον λαό. Τόσο στην Ιθάκη όσο και στη Σύρο γίναμε όλοι μάρτυρες των εικόνων όπου ο κ. Τσίπρας περπατά στους δρόμους των νησιών, συνομιλώντας με κατοίκους. Είναι σκηνές που επιχειρούν να βάλουν ένα τέρμα στην απομόνωση, στην οποία έχει περιέλθει ο πρωθυπουργός.

Η πραγματικότητα είναι ότι ο Αλέξης Τσίπρας ασφαλώς και έχει χάσει το επικοινωνιακό γκελ των προηγούμενων ετών. Έχει περιοριστεί στις απολύτως απαραίτητες δημόσιες εμφανίσεις τουλάχιστον σε ότι έχει να κάνει με το να έχει επαφές με τους πολίτες.

Εδώ και μερικές μέρες όμως σαν κάτι να έχει αλλάξει στο πλάνο του Μαξίμου και ο κ. Τσίπρας ξαφνικά ένιωσε την ανάγκη να δει από κοντά τους ανθρώπους που τα τελευταία χρόνια είχε σχεδόν ξεχάσει.

Το ποιά πραγματικά είναι τελικά σήμερα, η απήχηση του κ.Τσίπρα αυτό είναι δικαίωμα του καθενός να το «ζυγίσει». Αυτό όμως που είναι ξεκάθαρο είναι πως ο σχεδιασμός του κυβερνώντος κόμματος έχει αλλάξει και πως πλέον έχει μπει σε εφαρμογή το σχέδιο «εκλογές».

Είναι προφανές ότι ο κ. Τσίπρας αργά αλλά σταθερά βγαίνει στους δρόμους για να «μετρήσει» αντιδράσεις και να πάρει το κλίμα της κοινωνίας που ασφαλώς και δεν είναι υπέρ του. Είναι προφανές ότι ανάμεσα στα σενάρια είναι και αυτό των εκλογών, ακόμα και εκείνο ίσως του αιφνιδιασμού, που για να πραγματοποιηθούν όμως θα πρέπει να έχουν προετοιμαστεί προκειμένου να του αποφέρει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

Την ίδια ώρα στην ΝΔ το κλίμα μοιάζει να είναι εντελώς διαφορετικό. Η επαφή με τους πολίτες αποδεικνύει ότι το momentum είναι με το μέρος της. Αυτό φάνηκε και από την περιοδεία του Κυριάκου Μητσοτάκη στη Ζάκυνθο, ακριβώς δύο χρόνια μετά την τελευταία του επίσκεψη στο νησί.

Ήταν Αύγουστος του 2016, όταν σχεδόν έξι μήνες μετά την ανάδειξή του στην ηγεσία της ΝΔ, ο κ. Μητσοτάκης επισκεπτόταν την Ζάκυνθο. Ήταν το ταξίδι, στο οποίο όπως λένε άνθρωποι που τον συνόδευαν, καταγράφηκε για πρώτη φορά η θέληση του κόσμου να τον ακούσει. Όχι απαραίτητα να συμφωνήσει με τα όσα τους έλεγε αλλά να τον ακούσει.

Δύο χρόνια μετά λοιπόν στο ίδιο νησί, μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες ο κ. Μητσοτάκης δήλωσε αισιόδοξος όχι μόνο ότι η ΝΔ θα κερδίσει την μονοεδρική της Ζακύνθου, αλλά και τις εκλογές όποτε αυτές και αν γίνουν. Ορόσημο στο άμεσο μέλλον για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης παράλληλα με την συνέχιση των περιοδειών σε ολόκληρη τη χώρα είναι η παρουσία του Κυριάκου Μητσοτάκη στη ΔΕΘ το διήμερο 15-16 Σεπτεμβρίου,

Ένα από τα κομβικά σημεία της εκεί παρέμβασης του κ. Μητσοτάκη θα είναι να αποδείξει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο δεν έβγαλε τη χώρα από τα μνημόνια, αλλά αντιθέτως φόρτωσε στις πλάτες των πολιτών τουλάχιστον 100 δισ. ευρώ με το τρίτο αχρείαστο μνημόνιο λόγω της τυχοδιωκτικής πολιτικής του, των δημαγωγικών επιλογών του, της δήθεν υπερήφανης διαπραγμάτευσής του και φυσικά του δημοψηφίσματος - κωλοτούμπα, όπως αναμένεται να επισημάνει.

Σύμφωνα μάλιστα με πληροφορίες θα περιγράψει με αριθμούς τα όσα η Ελλάδα έχασε από την διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ. Πιο συγκεκριμένα ο λογαριασμός ανέρχεται σε :

- 34 δις ευρώ, που δεν μπήκαν στην ελληνική οικονομία γιατί δεν αναπτύχθηκε με βάση την πρόβλεψη που έκαναν όλοι στα τέλη του 2014.

- 40 δις ευρώ, από την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.

- 14,5 δις ευρώ, από νέα μέτρα λιτότητας.

- 7 δις ευρώ, από την αποπληρωμή μια νέας γενιάς ληξιπρόθεσμων οφειλών.

- 4,5 δις ευρώ, που περίμενε η χώρα από τα αναμενόμενα κέρδη των ομολόγων.

Όλα αυτά θα αποτελέσουν μία από τις βάσεις της ομιλίας του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης στο Βελλίδειο συνεδριακό κέντρο το βράδυ της 15ης Σεπτεμβρίου, κατά την οποία θα θελήσει να στείλει το μήνυμα ότι η ΝΔ διαθέτει ρεαλιστικό σχέδιο ανάκαμψης και ανάπτυξης της χώρας.

Liberal
Κατηγορία:

Παραιτήθηκε ο υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Κοτζιάς: Ραγδαίες οι πολιτικές εξελίξεις

0



Την παραίτηση του υπέβαλε πριν από λίγο στον πρωθυπουργό ο υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Κοτζιας. Ο εκ των κορυφαίων υπουργών της κυβέρνησης ήταν ήδη από χθες εξαιρετικά δυσαρεστημένος από τη στάση που κράτησε τόσο ο Αλέξης Τσίπρας όσο και συνάδελφοί του υπουργοί στο θέμα της διαμάχης του με τον Πάνο Καμμένο στο υπουργικό συμβούλιο. Η “σταγόνα που ξεχείλισε” το ποτήρι για τον Νίκο Κοτζιά φαίνεται πάντως πως ήταν η δήλωση – προτροπή του κυβερνητικού εκπροσώπου, πως “όποιος δυσφορεί μπορεί να κατέβει από το τρένο”. Η παραίτηση του υπουργού και εμπνευστή της Συμφωνίας των Πρεσπών έρχεται σε μια δύσκολη διπλωματικά στιγμή για τη χώρα καθώς συζητείται στη Βουλή των Σκοπίων το θέμα της αλλαγής ονομασίας.
Κατηγορία: ,

Τα μνημόνια απέτυχαν

0



Του Άγη Βερούτη

Όταν ξεκίνησε τη διακυβέρνηση ο θίασος ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ που υποδύεται την κυβέρνηση, ούτε λίγο ούτε πολύ μας είπαν ότι είναι θαυμαστές της Κούβας του Κάστρο, και της Βενεζουέλας του Μαδούρο. Σε αυτό το πλαίσιο προσπάθησαν να πάρουν τον έλεγχο της ενημέρωσης, να κλείσουν εκείνα τα ΜΜΕ που δεν τους αβάνταραν, και να δημιουργήσουν Νέους Ολιγάρχες με βοσκοτόπια, δάνεια, κρατικές δουλίτσες και αποφυλακίσεις καταδικασμένων απατεώνων και εγκληματιών.

Η δημιουργία των νέων ολιγαρχών δεν τους βγήκε. Όχι γιατί δεν τα βρήκαν μαζί τους ή επειδή το έμαθε ο κόσμος και θύμωσε, αλλά διότι οι εγκαθιδρυμένοι ολιγάρχες δεν έμειναν με σταυρωμένα τα χέρια αλλά φρόντισαν να εμποδίσουν την αύξηση του πληθυσμού του κλειστού τους κλαμπ.

Δεν ξέρω αν έχει ξαναϋπάρξει κυβέρνηση ή πολιτικός συνασπισμός, ο οποίος να μην έχει υλοποιήσει τίποτα από τα μεγαλεπήβολα σχέδιά του και τις υποσχέσεις του αφού πήρε την εξουσία. Είναι τόσο στενή η σχέση ανάμεσα στο ψέμα και τον σημερινό κυβερνητικό συνασπισμό, ώστε να είναι συνώνυμα στη συνείδηση όλων των πολιτών (πλην όσων ωφελούνται από τη σημερινή διακυβέρνηση).

Τελείωσαν λοιπόν τα μνημόνια, μετά από οκτώ χρόνια ταλαιπωρίας, όπου επί της ουσίας ο ιδιωτικός τομέας εξανδραποδίστηκε και διαλύθηκε, ενώ ο δημόσιος τομέας προστατεύτηκε ως κόρη οφθαλμού.

Βλέποντας σε απόλυτα νούμερα τα χρήματα τα οποία συλλέγει το κράτος εξαναγκάζοντας την παραγωγική οικονομία σε ακρωτηριασμό μέσω φόρων, τεκμηρίων, κατασχέσεων και εισφορών, είναι ίσα και περισσότερα από όσα μάζευε προ κρίσης. Το κόστος του κράτους φυσικά έχει παραμείνει το ίδιο, ενώ το ΑΕΠ έχει μειωθεί από τα €240 δισ. στα €174 δισ. σε 8 χρόνια.

Αυτό σημαίνει ότι για να δίνει ίση φορολογική απόδοση σε απόλυτα νούμερα η χώρα με 25% μικρότερο ΑΕΠ, η φορολόγηση των Ελλήνων αυξήθηκε κατά 33% στα χρόνια των μνημονίων. Αν προσθέσουμε και το 3,5% πλεόνασμα που υπέγραψε ο θίασος, τα νούμερα εκτοξεύονται.

Με εξαίρεση το μικρό διάλειμμα πρωθυπουργίας Σαμαρά (με ΥΠΟΙΚ τον εκλεκτό του ΠΑΣΟΚ ταλαντούχο κ. Στουρνάρα) η χώρα κυβερνήθηκε από την αριστερά στα 5,5 από τα 8 χρόνια των μνημονίων.

Όποιος δεν είναι Λωτοφάγος, θα θυμάται ότι ακόμη και στα 2,5 χρόνια της πρωθυπουργίας του Σαμαρά, οι επιλογές που εξαγρίωσαν τους πολίτες όπως η αντισυνταγματική σύλληψη ελευθέρων επαγγελματιών από την αστυνομία για χρέη καθώς και η μετονομασία του ΕΕΤΗΔΕ σε ΕΝΦΙΑ αλλά και η μονιμοποίηση του φόρου αυτού, ήταν αριστερής επινόησης και υλοποίησης των επιτελείων Στουρνάρα - Θεοχάρη - Καραβίτη, αγαπημένων παιδιών του ΠΑΣΟΚ/Ποταμιού/Κεντροαριστεράς.

Όταν λοιπόν ακούμε τους πάσης φύσεως αριστερούς (όλου του φάσματος) να καταγγέλλουν το Νεοφιλελευθερισμό και τον Μινώταυρο[sic] για τα δεινά των Ελλήνων στα χρόνια της κρίσης, απευθύνονται σε μη-νοήμονες χαχόλους, και τότε όσων διαθέτουμε στοιχειώδη κρίση μας ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι λίγο, και κάτι μέσα μας σαλεύει.

Είναι γελοίος όποιος νομίζει ότι στα οκτώ χρόνια της κρίσης η ελληνική οικονομία φιλελευθεροποιήθηκε, το επιχειρείν διευκολύνθηκε ή το τερατώδες κράτος συμμαζεύτηκε. Στην πραγματικότητα η οικονομική ελευθερία μειώθηκε στα 8 αυτά χρόνια, και με την επιβολή των capital controls ουσιαστικά μας επεβλήθη ένα ιδιότυπο ευρώ που δεν μεταφέρεται εκτός τραπεζών ή εκτός συνόρων.

Τα μνημόνια ήταν αποτυχημένα διότι αποτέλεσαν επινόηση των αριστερών της χώρας.

Είμαστε σε χειρότερη κατάσταση από αυτή που ξεκινήσαμε, με χρέος €300 δισ. ή 120% του ΑΕΠ του 2009 σε χρέος €346 δισ. ή το 180% του ΑΕΠ το 2018, με την υψηλότερη φορολόγηση της Ευρώπης, με τη χαμηλότερη οικονομική ελευθερία από 131 κράτη παγκοσμίως εκ των 176 που μετρώνται, με τη χαμηλότερη ανταποδοτικότητα των φόρων του ανεπτυγμένου κόσμου, με την υψηλότερη διαφθορά και γραφειοκρατία της ευρωζώνης, και με τους φοροφΑγάδες υπό την αμέριστη προστασία των κυβερνήσεων της τελευταίας οκταετίας, τουλάχιστον όλων των ΥΠΟΙΚ που πέρασαν ως σήμερα.

Η αριστερή πρόταση απέτυχε παταγωδώς να μεταρρυθμίσει την Ελλάδα.

Ας δούμε αν η ελληνική κοινωνία έμαθε μετά από 8 χρόνια. Όπως έλεγε και ο Όργουελ, μια κυβέρνηση που κλέβει τον Πέτρο για να πληρώσει τον Παύλο μπορεί πάντα να υπολογίζει στην αμέριστη υποστήριξη του Παύλου.

Ακόμα περισσότερο αν ο Πέτρος πάει για μπάνιο την ημέρα της κάλπης.

Ακολουθήστε τον Άγη Βερούτη στο Facebook: https://www.facebook.com/a.veroutis, στο twitter: @Agissilaos ή στέλτε μήνυμα στο agissilaos@gmail.com
Capital
Κατηγορία:

"Ακραία" λύσσα!

0




Να το πω από την αρχή και να το πω απλά:
Ό,τι κι αν κάνουμε, ο ΣΥΡΙΖΑ θα μας κατηγορεί πάντα ως... "ακροδεξιούς"!

--Όταν του πηγαίνουμε κόντρα, είμαστε "ακροδεξιοί"...
--Όταν καταγγέλλουμε τα ολοφάνερα ψέματά του, είμαστε "ακροδεξιοί"...
--Όταν αποκαλύπτουμε πόσα δισεκατομμύρια χρέωσε τους Έλληνες μέσα σε ελάχιστο χρόνο -τα περισσότερα που χρέωσε ποτέ οποιαδήποτε κυβέρνηση- είμαστε "ακροδεξιοί"...
--Όταν ξεπουλάει τα εθνικά συμφέροντα,
--όταν ανοίγει διάπλατα τα σύνορα της χώρας στην εισβολή λαθρομεταναστών (που τους βάπτιζε στην αρχή "πρόσφυγες") και στις μαφίες των διακινητών (που ακόμα λέγονται ΜΚΟ),
--όταν υποθηκεύει τη δημόσια περιουσία για 99 χρόνια και υποχρεώνει την οικονομία να παράγει πρωτογενή πλεονάσματα για... δύο γενιές...

Όταν κάνει όλα αυτά τα ανήκουστα, δεν είναι ο ΣΥΡΙΖΑ που διαλύει τη χώρα, που υπονομεύει τη συνοχή της και την υπόστασή της - όοοοχι...
Εμείς που του τα λέμε, είμαστε... "ακροδεξιοί"!

Πάρτε το απόφαση: ό,τι κι αν πούμε, όποιοι κι αν είμαστε, ό,τι κι αν έχουμε κάνει στο παρελθόν, αν δεν πάμε τώρα με τα νερά του, είμαστε όλοι "ακροδεξιοί"!

Δείτε μερικά παραδείγματα:

* Προχθές η Ευρώπη ολόκληρη γιόρτασε την "κοινή ημέρα μνήμης των θυμάτων του Ναζισμού και του Κομμουνισμού".
Τη θέσπισε μάλιστα με συντριπτική πλειοψηφία στο Ευρωκοινοβούλιο, αρχές Μαϊου του 2009. Και όρισε κοινή ημέρα μνήμης, την 23η Αυγούστου.

Γιατί τότε;
Διότι ήταν η μέρα που υπογράφηκε, το 1939, το επαίσχυντο Σύμφωνο Ρίμνετροπ - Μολότοφ.
Από το ονόματα δύο υπουργών Εξωτερικών τότε, της Χιτλερικής Γερμανίας ο πρώτος και της Σοβιετικής Ρωσίας ο δεύτερος.

Λίγες μέρες αργότερα ξεκίνησε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος.
Αφού προηγουμένως Χίτλερ και Στάλιν είχαν συμφωνήσει να διαμελίσουν μεταξύ τους την Πολωνία (ενώ ο Στάλιν θα έπαιρνε και τις Βαλτικές χώρες και τελικά επιτέθηκε και στην Φινλανδία).

Την ώρα που οι δυτικές χώρες κήρυσσαν τον Πόλεμο κατά του Χίτλερ, ο Στάλιν έστελνε "συγχαρητήριο τηλεγράφημα" στο Χίτλερ για την "επιτυχημένη" επιχείρηση της Βέρμαχτ στην Πολωνία...
Και ο Χίτλερ, ανταπέδωσε στο Στάλιν την "υποχρέωση": Του παρέδωσε το σύνολο της στρατιωτικής και πολιτικής ελίτ της Πολωνίας. Και ο Στάλιν τους εκτέλεσε όλους στο Κατίν - 22 χιλιάδες ανθρώπους - τον Απρίλιο-Μάιο του 1940!

Ένα και πλέον χρόνο πριν ξεσπάσει πόλεμος και μεταξύ τους. Η σφαγή του Κατίν αποτέλεσε ένα από τα πρώτα μαζικά εγκλήματα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Μόνο που το διέπραξε ο Στάλιν με την πλήρη συνεργασία και υποστήριξη του, ως τότε "συμμάχου" του, Χίτλερ...

Αυτά λέει σήμερα η δημοκρατική Ευρώπη. Και τιμά τη μνήμη των θυμάτων τους απ΄ άκρου εις άκρον.
Υποτίθεται...
Γιατί στην Ελλάδα αυτή η μέρα ΔΕΝ γιορτάζεται!

Κι ενώ την σχετική απόφαση την ψήφισαν όλες οι πτέρυγες του Ευρωκοινοβουλίου πριν εννιά μόλις χρόνια - με την εξαίρεση των μικρών ομάδων των Κομμουνιστών (GUE) και των ακροδεξιών "ανεξάρτητων" ευρωβουλευτών - από τους Έλληνες ευρωβουλευτές δεν την ψήφισε κανείς!

Την ψήφισαν όλοι οι Ευρωσοσιαλιστές τότε - αλλά το τότε ΠΑΣΟΚ ΔΕΝ την ψήφισε!
Την ψήφισαν και οι Κεντροαριστεροί Ευρωπαίοι "Πράσινοι"...
Την ψήφισαν και οι Ευρωπαίοι "Φιλελεύθεροι",
Την ψήφισαν και οι Κεντροδεξιοί του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ).
Αλλά οι τότε Ευρωβουλευτές της ΝΔ... απείχαν!

Η ηθική καταδίκη των Ολοκληρωτισμών κάθε χρώματος, δηλαδή ό,τι είναι αυτονόητο για ολόκληρη την Ευρώπη, στην Ελλάδα είναι αδιανόητο ακόμα...
Είναι, λέει..."ακροδεξιό"!

Το να υποστηρίζει κάποιος ότι η Αριστερά καλύπτει ακραίες συμπεριφορές και στήριξε με πάθος ολοκληρωτικά καθεστώτα στο παρελθόν (αλλά και σήμερα, όπου τα βρει, όπως στη Βενεζουέλα, για παράδειγμα) είναι απλή και αυταπόδεικτη αλήθεια παντού αλλού...
Στην Ελλάδα είναι "ακροδεξιό"!

Το να λες το απλό: ότι τα φρικτά εγκλήματα του Χίλτερ δεν "ξεπλένουν" τα επίσης φρικτά εγκλήματα του Στάλιν, θεωρείται "ακροδεξιό"...
Το να υπενθυμίζεις ότι πράγματι, η Σοβιετική Ρωσία βοήθησε τελικά αποφασιστικά στη συντριβή του Χίλτερ - όταν δεν είχε άλλη επιλογή γιατί ο Χίλτερ της επιτέθηκε - δεν αλλάζει το γεγονός ότι ο Στάλιν συμμάχησε με τον Χίλτερ στην αρχή του Πολέμου και τον βοήθησε να τον εξαπολύσει.
Τους ήρωες του αντιφασιστικού αγώνα θα τους τιμούμε πάντα.
Αλλά τους "σύμμαχους" του Χίλτερ ΔΕΝ τους τιμούμε. Τους στιγματίζουμε.
Ακόμα κι αν τσακώθηκαν μαζί του αργότερα...

Προχθές τρεις λαθρομετανάστες επιτέθηκαν στου Φιλοπάππου, σε ένα νέο παιδί που επισκεπτόταν στην Αθήνα μετά από μερικά χρόνια στο Εξωτερικό, μαζί με την ξένη φίλη του. Πάνω στη συμπλοκή ο νεαρός σκοτώθηκε. Τους δράστες τους πιάσανε λίγο αργότερα: Ήταν δύο Πακιστανοί και ένας Ιρακινός. Οι δύο σεσημασμένα μέλη συμμορίας αλλοδαπών. Ο ένας μάλιστα είχε πρόσφατα συλληφθεί κι είχε αφεθεί ελεύθερος...
Στου Φιλοπάππου, όπως και στο Πεδίο του Άρεως, όπως και στο λόφο του Στρέφη, όπως και στο άλσος Παγκρατίου, δεν μπορεί να πλησιάσει κανείς πια.

Είναι η Αθήνα που "χάσαμε" και δεν εννοούμε να το χωνέψουμε ακόμα!
Είναι πλέον χώροι που τους λυμαίνονται οι κακοποιοί. Για να τα λέμε όλα, κακοποιοί που είναι, κατά κανόνα, λαθρομετανάστες.
Και πρέπει να το τονίζουμε, για να τους διαχωρίζουμε από τους νόμιμους μετανάστες. Αυτούς που είναι δηλωμένοι στις αρχές, έχουν πάρει χαρτιά κανονικά (άδεια παραμονής, εργασίας κλπ.), πληρώνουν φόρους και εισφορές.

Στα "άβατα" πια - που έχουν επεκταθεί πολύ πέρα από τα Εξάρχεια - οργιάζουν συμμορίες νεαρών ατόμων που ΔΕΝ έχουν χαρτιά, δεν δικαιούνται το στάτους πρόσφυγα, γιατί δεν προέρχονται από "εμπόλεμες ζώνες" και που δεν ήλθαν για να "σωθούν" - ήλθαν για να ασκήσουν το άθλημα της "διακίνησης":
Πάσης φύσεως παρανόμων δραστηριοτήτων, ναρκωτικών, όπλων πορνείας κλπ...
Αυτούς καλύπτουν! Σε βάρος της ασφάλειας και της ζωής των νόμιμων πολιτών της χώρας αυτής.
Κι όποιος διαμαρτύρεται είναι, λέει... "ακροδεξιός"!

Αλλά και τον Μητσοτάκη, που είπε για την ΕΡΤ ότι θα υπάρξει αξιολόγηση - δηλαδή το στοιχειώδες - "ακροδεξιό" τον έβγαλαν κι αυτόν!
Και ολόκληρη τη ΝΔ αλλά και το ΚΙΝΑΛ που αρνήθηκαν να ψηφίσουν την αναγνώριση "Μακεδονικής εθνότητας, γλώσσας και ταυτότητας στους Σκοπιανούς" - δηλαδή αυτά που αρνείται ολόκληρη η Ελληνική πολιτική ηγεσία εδώ και δεκαετίες - τους έβγαλαν επίσης "ακροδεξιούς".

Για να το καταλάβετε καλύτερα:
Λένε "ακροδεξιό" τον Σαμαρά, που διέγραψε τον "Ψεκασμένο" και έβαλε τη ΧΑ φυλακή.
Και τον λένε "ακροδεξιό" ποιοί;
Αυτοί που συνεργάστηκαν με τη Χ.Α. για να ρίξουν τον Σαμαρά!
Και στη συνέχεια κυβερνούν μαζί με τον "Ψεκασμένο"!
Και τελικά μπλόκαραν τη δίκη της Χ.Α. και τώρα οι Χρυσαυγίτες κυκλοφορούν ελεύθεροι...
Αυτοί!

Όχι δεν λένε "ακροδεξιούς" μόνο τον Άδωνι και τον Βορίδη. Λένε τα ίδια (και χειρότερα) και για τον Σαμαρά και για τον Κυριάκο και για τον Βενιζέλο και για τον Λοβέρδο και για τη Φώφη και για τον... Παπαδήμο ακόμα!
Επειδή χάνουν και κατά βάθος το ξέρουν, βλέπουν γύρω τους μόνον εχθρούς.
Στην προκειμένη περίπτωση "ακροδεξιούς"...
Προσέξτε: αυτό δεν το αντιμετωπίζει κανείς ως "άποψη". Το αντιμετωπίζει μόνον ως "παθογένεια". Ως "αρρώστια".
Γιατί:
- όταν κάποιοι βλέπουν τα πάντα γύρω τους, ως "τέρατα" - της "ακροδεξιάς" ή του "νεοφιλελευθερισμού",
- όταν δεν έχουν καμία ανοχή για τη διαφορετική άποψη,
- όταν καταγγέλλουν ό,τι συμβαίνει σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο,
- όταν οι ίδιοι στηρίζουν κάθε ακρότητα (από "Ρουβίκωνες" μέχρι ΜΚΟ διακινητών, μέχρι συμμορίες λαθρομεταναστών)...

Kαι είναι έτοιμοι να εξαπολύσουν "κυνήγι μαγισσών" για να συντρίψουν τους αντιπάλους τους και να διχάσουν το λαό για να γλιτώσουν την εκλογική συντριβή, αυτοί αντιπροσωπεύουν "αρρώστια" για τη Δημοκρατία...

Κι αυτή η "αρρώστια", μάλιστα, είναι και μεταδοτική! Είχε διεισδύσει και μέσα στις άλλες παρατάξεις...
Είχε διεισδύσει και μέσα στη ΝΔ!

Όταν κάποια στιγμή, το Σεπτέμβριο του 2013 σύμβουλος του Σαμαρά είπε στους ΣΥΡΙΖΑίους ότι είναι ακραίοι, γιατί στηρίζουν ακραίους και ακραίες δραστηριότητες, κάποιοι "ενοχλήθηκαν" και μέσα στη ΝΔ!
Τώρα αποκαλύφθηκε γιατί...
Η βασική τους ένσταση ήταν τότε, ότι, λέει, δεν μπορούμε να λέμε τους αριστερούς "ακραίους"!
Δεν υπάρχουν "δύο άκρα", έλεγαν.
Ακραίοι είναι μόνον οι "ακροδεξιοί"...
Κι αυτά τα έλεγαν και νεοδημοκράτες τότε!
Δεν ήξεραν προφανώς, ότι η Ευρώπη έχει καταδικάσει ηθικά και τα δύο άκρα, και τον Ναζισμό και τον Κομμουνισμό.

Το ίδιο απορριπτικοί με τη "θεωρία των δύο άκρων" ήταν και κάποιοι της ΔΗΜΑΡ τότε. Μέχρι που ένας εξ αυτών, ο Γιάννης Πανούσης, παραιτήθηκε από υπουργός Ασφαλείας του Πολίτη επί ΣΥΡΙΖΑ καταγγέλλοντας... "αριστερό παρακράτος".
Πράγμα που ήταν πολύ πιο βαρύ από να τους πεις απλώς "ακραίους"...

Και βέβαια σήμερα όλοι αυτοί εισπράττουν τα "επίχειρα" της αβελτηρίας τους.
Εκείνοι δεν τόλμαγαν να πουν τους ακραίους αυτό που είναι: ακραίοι!
Και σήμερα οι καραμπινάτοι ακραίοι, λένε όλους τους υπόλοιπους, συλλήβδην... ακροδεξιούς!

Τους ΣΥΡΙΖΑίους δεν τους "καλοπιάνεις", δεν τους "απαντάς", δεν προσπαθείς να "συνεννοηθείς" μαζί τους...
Τους λες κατάμουτρα αυτό που είναι: Ακραίοι!
Αυτό φοβούνται. Αυτό δεν αντέχουν. Γιατί είναι αλήθεια...
Και το ξέρουν πλέον όλοι...
Γι' αυτό πέστε τους ότι είναι ακραίοι για να τους τελειώσετε....

Σήμερα ο λαός απομονώνει το ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ αποκαλεί όλους τους αντιπάλους του "ακροδεξιούς".
Και οι αντίπαλοί του δεν τολμάνε ακόμα να πουν στους ΣΥΡΙΖΑίους αυτό που είναι:
- Ακραίοι και επικίνδυνοι τυχοδιώκτες!
- Επικίνδυνοι για την Δημοκρατία - που την υπονομεύουν.
- Επικίνδυνοι για τη χώρα - που την ξεπουλάνε.
- Κι επικίνδυνοι για την κοινωνία - που τη διχάζουν.

ΥΓ. Στο παραμύθι του Άντερσεν: "τα πλουμιστά ρούχα του Αυτοκράτορα", όλοι το έβλεπαν αλλά κανείς δεν τολμούσε να το παραδεχθεί. Μέχρι που ένα παιδάκι το φώναξε: ο βασιλιάς είναι γυμνός! Και τότε μονομιάς το παραδέχθηκαν όλοι!

Συμπέρασμα: Η αλήθεια που όλοι βλέπουν, αλλά κανείς δεν τολμά να πει ακόμα, όταν τελικά ειπωθεί, λειτουργεί συσπειρωτικά για τον κόσμο και λυτρωτικά για τις ψυχές των ανθρώπων.
Πέστε τους, λοιπόν, στα ίσια ότι είναι ακραίοι, για να τους τελειώσετε.
Δεν μπορεί να απολογούνται οι μετριοπαθείς στους ακραίους που τους κατηγορούν κι από πάνω, για... "ακρότητα"!
Αιφνιδιάστε τους!
Πέστε τους στα ίσια αυτό που είναι: Ακραίοι κι επικίνδυνοι!
Εκεί θα φτάσει έτσι κι αλλιώς!
Δείξτε τους τα δόντια σας τώρα, για να μη χρειαστεί να νιώσετε τα δόντια τους λίγο αργότερα.
Γιατί δεν είναι μόνον απελπισμένοι.
Είναι πια λυσσασμένοι...

Θανάσης Κ.
AntiNews
Κατηγορία:

ΚΟΡΙΝΘΟΣ: Παρουσίαση βιβλίου της Μαρίζα Κωχ “Το ξανθό κορίτσι της Σαντορίνης”

0


Την Κυριακή 14 Οκτωβρίου 2018, το βιβλιοπωλείο ΚΙΒΩΤΟΣ, σε συνεργασία με τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ, παρουσίασε το βιβλίο της Μαρίζας Κωχ, “Το ξανθό κορίτσι της Σαντορίνης”, στον Συναυλιακό Χώρο “Μαρία Δημητριάδη”, στην Κόρινθο.

Η κ.Πηνελόπη Μπισμπίκη, ιδιοκτήτρια του βιβλιοπωλείου ΚΙΒΩΤΟΣ, καλωσόρισε την σπουδαία ερμηνεύτρια, μουσικοπαιδαγωγό και συγγραφέα, τους ομιλητές, όσους βοήθησαν στην πραγματοποίηση της εκδήλωσης και φυσικά τον κόσμο, που γέμισε, τον Συναυλιακό Χώρο, για να θαυμάσει από κοντά “Το ξανθό κορίτσι της Σαντορίνης”.

Η παιδική χορωδία του ΚΕ.Π.Α.Π. Δήμου Κορινθίων, υπό την διεύθυνση της μαέστρου κ.Φάλιας Παπαγιαννοπούλου, ερμήνευσε τα τραγούδια “Πού πας αφέντη μέρμηγκα” και “Φάτα Μοργκάνα”, αποσπώντας, το δυνατό χειροκρότημα του κοινού.

Για το βιβλίο, με το οποίο η συγγραφέας αφηγείται τα παιδικά της χρόνια στην Σαντορίνη, ζωντανεύοντας μια ολόκληρη εποχή, μίλησε η φιλόλογος κ.Σοφία Σκάζα, επισημαίνοντας, με θαυμάσιο τρόπο, όλα τα στοιχεία της προσωπικότητας - “φαινομένου”, που φέρει το όνομα Μαρίζα Κωχ!

Για την Μαρίζα Κωχ και το βιβλίο της μίλησαν, επίσης, η κ.Άννα Βοργία, ποιήτρια και ζωγράφος και ο κ.Γιάννης Στάμος,υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων των Εκδόσεων Μεταίχμιο.
Η μεγάλη ερμηνεύτρια με απλό, γλυκό και γεμάτο ευαισθησία λόγο επικοινώνησε με τον κόσμο και αναφέρθηκε στα ερεθίσματα της σημερινής εποχής, που την οδήγησαν στην συγγραφή του συγκεκριμένου βιβλίου, τονίζοντας, παράλληλα, την αναγκαιότητα της αποδοχής, την δύναμη της αγάπης και την αξία της παιδείας και της παράδοσης.

Οι θαυμαστές της Μαρίζας Κωχ, αφού την καταχειροκρότησαν, περίμεναν υπομονετικά να υπογράψει αντίτυπα του βιβλίου της, προκειμένου να της εκφράσουν από κοντά τα όμορφα συναισθήματά τους και να νιώσουν την ηρεμία της, την τρυφερότητά της και το ενδιαφέρον της για τον καθένα ξεχωριστά και για όλους μαζί!

Τσέτσι Τσάνκοβ
Φωτογράφος
Ανεξάρτητος Δημοσιογράφος-Φωτορεπόρτερ
Μέλος του Δ.Σ. της Ένωσης Ανταποκριτών Ελληνικού Τύπου Εξωτερικού
www.eaete.gr
tel.6937650867
email. phototsetsi@gmail.com
facebook.com/phototsetsi
































Κατηγορία: , , ,

Οι Ελληνες έγιναν φτωχότεροι αλλά οι τιμές παρέμειναν υψηλά

0




Το 2007 η Ελλάδα ήταν η 14η πλουσιότερη χώρα μεταξύ των 27 τότε κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ενωσης (δεν είχε γίνει μέλος ακόμη η Κροατία) και το πραγματικό μέσο κατά κεφαλήν ΑΕΠ (ΠΜΚΑ) βρισκόταν στο 95,1% του κοινοτικού. Το 2017 η Ελλάδα ήταν πλέον η 24η πλουσιότερη χώρα της Ε.Ε.-28 και το ΠΜΚΑ είχε καταποντισθεί στο 69,7% του κοινοτικού. Το ότι οι Ελληνες έγιναν κατά πολύ φτωχότεροι μέσα στα δέκα αυτά χρόνια, δεν σημαίνει ότι και οι τιμές προϊόντων και υπηρεσιών ακολούθησαν την ίδια πορεία.

Το γενικό επίπεδο τιμών διαμορφώθηκε το 2017 στο 82,2% του μέσου κοινοτικού, καθιστώντας την Ελλάδα τη 19η ακριβότερη χώρα, ενώ στην πλέον βασική ομάδα προϊόντων, αυτή των τροφίμων, οι τιμές στην Ελλάδα διαμορφώθηκαν σε επίπεδα υψηλότερα από τον μέσο όρο της Ε.Ε.

Η μη πλήρης λειτουργία του ανταγωνισμού σε αρκετούς κλάδους, αλλά κυρίως η επιβάρυνση βασικών ειδών διατροφής με υψηλούς έμμεσους φόρους –ΦΠΑ και Ειδικούς Φόρους Κατανάλωσης– βρίσκονται πίσω από αυτή την οδυνηρή για την τσέπη μας ανισορροπία. Ειδικότερα, σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιοποίησε χθες η Eurostat οι τιμές των τροφίμων στην Ελλάδα τον προηγούμενο χρόνο ήταν κατά 3,4% υψηλότερες σε σύγκριση με το μέσο επίπεδο τιμών στην Ε.Ε. Ως προς τα τρόφιμα είναι η 13η ακριβότερη χώρα, με άλλα κράτη-μέλη, όπως για παράδειγμα η Πορτογαλία, η Ισπανία και βεβαίως το Ηνωμένο Βασίλειο, να έχουν επίπεδο τιμών τροφίμων κάτω από τον μέσο ευρωπαϊκό όρο. Στο Ηνωμένο Βασίλειο οι τιμές των τροφίμων ήταν πέρυσι 7% κάτω από τον μέσο όρο της Ε.Ε., φαινόμενο που σχετίζεται σε σημαντικό βαθμό με το γεγονός ότι βασικά είδη διατροφής δεν επιβαρύνονται με ΦΠΑ.

Στην κατηγορία των αλκοολούχων ποτών και καπνού η Ελλάδα ήταν το 2017 η 12η ακριβότερη χώρα μεταξύ των «28», με τις τιμές να είναι μεν χαμηλότερες από το μέσο επίπεδο τιμών στην Ε.Ε., αλλά με πολύ μικρή απόκλιση από αυτό, μόλις 5,5%. Πρόκειται άλλωστε για τις δύο ομάδες προϊόντων που βρέθηκαν στο στόχαστρο των μνημονιακών κυβερνήσεων ως πηγή εσόδων και προς τούτο η τιμή τους επιβαρύνθηκε με αλλεπάλληλες αυξήσεις του ΕΦΚ.

Οι τηλεπικοινωνίες

Η ομάδα προϊόντων βάσει της οποίας η Ελλάδα είναι η ακριβότερη μεταξύ των «28» με τις τιμές να αποκλίνουν από τον μέσο κοινοτικό όρο κατά 54%, είναι οι τηλεπικοινωνίες (περιλαμβάνει χρεώσεις τηλεφωνίας, ταχυδρομικά τέλη, αλλά και τις συσκευές τηλεφώνων). Στον αντίποδα βρίσκονται οι κατηγορίες «Στέγαση» και «Εκπαίδευση», με τις τιμές στην Ελλάδα να βρίσκονται το 2017 κάτω από τον μέσο κοινοτικό όρο κατά 36,9% και 35,8%, αντιστοίχως. Σε ό,τι αφορά ειδικά τη στέγαση, τα στοιχεία της Eurostat δείχνουν στην πραγματικότητα τη μισή αλήθεια. Το χαμηλό επίπεδο τιμών οφείλεται στο γεγονός ότι τα ενοίκια συγκριτικά με τη Δυτική Ευρώπη είναι χαμηλά, ενώ κατά την περίοδο της κρίσης υποχώρησαν σημαντικά. Δεν ισχύει όμως το ίδιο με τις τιμές για παράδειγμα της ηλεκτρικής ενέργειας ή του πετρελαίου θέρμανσης, που επίσης περιλαμβάνονται στις δαπάνες στέγασης, ενώ φυσικά δεν συγκαταλέγονται άλλοι παράγοντες κόστους, όπως είναι για παράδειγμα ο ΕΝΦΙΑ.

Σύμφωνα με το εβδομαδιαίο δελτίο της Eurobank, η ελληνική οικονομία για να προσεγγίσει σε ορίζοντα 10ετίας ή 15ετίας ή 20ετίας τα προ κρίσης (2007) επίπεδα πραγματικής σύγκλισης που είχε με την Ε.Ε.-28, θα πρέπει να τρέχει με ρυθμούς μεγέθυνσης σε όρους ΠΜΚΑ κατά 3,2, 2,1 ή 1,6 ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερους από τους αντίστοιχους της Ε.Ε.-28. Για την ώρα η «σύγκλιση» με την Ε.Ε. φαίνεται να επιτυγχάνεται μόνο στο επίπεδο των τιμών...

Δήμητρα Μανιφάβα
Καθημερινή
Κατηγορία:

Moody's: «Τα μνημόνια κατέστρεψαν την Ελλάδα»

0



Καθυστερημένη ομολογία από Moody's για τη συνταγή-δηλητήριο σε εργασία, συντάξεις, φορολογία και «brain drain»

Τις καταστροφικές συνέπειες της λανθασμένης συνταγής των Μνημονίων παραδέχεται (κατόπιν εορτής) η Moody's σε χθεσινή έκθεσή της για την Ελλάδα, στην οποία όμως ταυτοχρόνως ζητεί να τηρηθούν οι μεταμνημονιακές δεσμεύσεις που ανέλαβε η κυβέρνηση! Μάλιστα, ο οίκος αξιολόγησης υποστηρίζει ότι, σε αντίθετη περίπτωση, είναι υπαρκτός ο κίνδυνος να κατρακυλήσει ξανά η χώρα μας, βιώνοντας το μαρτύριο του Σισύφου!

Οπως αναφέρει, υπάρχουν δύο εσωτερικά ρίσκα στην προσπάθεια να αποφευχθεί το μαρτύριο αυτό: Η τήρηση των δεσμεύσεων προς τους πιστωτές και το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών στις αρχές του 2019, που «θα αυξήσει την αβεβαιότητα για το αν η χώρα θα ενεργοποιήσει τις απαραίτητες πολιτικές για να εξασφαλίσει ότι το χρέος παραμένει βιώσιμο».

Η Moody's ομολογεί ότι τα τελευταία οκτώ χρόνια βαριάς λιτότητας και αναδιάρθρωσης της αγοράς εργασίας έπληξαν την ελληνική οικονομία: «Πραγματικά, το ΑΕΠ μειώθηκε κατά το 1/4 του επιπέδου του 2008, το ποσοστό ανεργίας αυξήθηκε σε πάνω από 25% και τα έσοδα μειώθηκαν κατά σχεδόν 1/3. Ως αποτέλεσμα, η ελληνική οικονομία παραμένει πολύ πιο πίσω από τους Ευρωπαίους ομολόγους της». Ακόμα, παρατηρεί ότι η συνεχής μετανάστευση ατόμων υψηλού μορφωτικού επιπέδου έχει αλλάξει σημαντικά τη δομή της ελληνικής οικονομίας.

Φτώχεια

Ο οίκος αξιολόγησης αναγνωρίζει ακόμα ότι οι συντάξεις μειώθηκαν κατά 40%, η επιθετική φορολογία οδήγησε σε άνοδο της εισοδηματικής φτώχειας, η ανεργία (στο 20,3% κατά το πρώτο τρίμηνο του 2018) είναι περίπου 13 ποσοστιαίες μονάδες πάνω από τα προ κρίσης επίπεδα, περίπου το 1/3 των οικογενειών έχει τουλάχιστον ένα άνεργο μέλος και τα ποσοστά φτώχειας μεταξύ των απασχολουμένων είναι από τα υψηλότερα στην Ευρώπη.

Οσον αφορά τη μεταμνημονιακή περίοδο, η Moody's εκφράζει συγκρατημένη αισιοδοξία για την ανάκαμψη και την αύξηση της κατανάλωσης. Θεωρεί ότι η οικονομική ανάπτυξη θα διατηρήσει τον ρυθμό της τα επόμενα χρόνια, αλλά παρατηρεί ότι, ενώ η ανάπτυξη ήταν ξεκάθαρη τα πέντε τελευταία τρίμηνα, δεν ισχύει το ίδιο για την προέλευσή της: «Οι εξαγωγές μπορεί να μένουν σε θετικό έδαφος, αλλά η κατανάλωση και οι επενδύσεις παρουσιάζουν διακυμάνσεις».
Κατηγορία: ,
 

ΕΛΛΑΔΑ

ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

ΥΓΕΙΑ

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

ΚΟΣΜΟΣ

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ

ΑΡΧΕΙΟ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΑΥΤΟΚΙΝΗΣΗ

ΠΑΡΑΞΕΝΑ

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ Copyright © 2010 | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ | Converted by: Parakato administrator