ΑΡΧΑΙΟΣ ΛΙΜΕΝΑΣ ΚΕΓΧΡΕΩΝ (ΜΕΡΟΣ Α’ - ΙΣΤΟΡΙΑ)

Η ιστορική πορεία του ανατολικού επινείου της αρχαίας Κορίνθου στον Σαρωνικό κόλπο, μέσα από την αναδίφηση στις κυριότερες πηγές και σε συνδυασμό με τις αρχαιολογικές διαπιστώσεις [...]

Ο ΛΙΘΟΚΤΙΣΤΟΣ ΦΑΡΟΣ ΜΕΛΑΓΚΑΒΙ ΠΕΡΑΧΩΡΑΣ ΛΟΥΤΡΑΚΙΟΥ

Ένα διατηρητέο ιστορικό «βιομηχανικό μνημείο» του υφιστάμενου φαρικού δικτύου της Ελλάδας, που δεσπόζει στο ακρωτήριο Μελαγκάβι στην ευρύτερη περιοχή της Περαχώρας Λουτρακίου [...]

Η ΛΙΘΙΝΗ ΠΟΛΥΤΟΞΗ ΥΔΑΤΟΓΕΦΥΡΑ ΣΤΟΝ ΑΣΣΟ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

Ένα εγγειοβελτιωτικό έργο της περιόδου της αποκαλούμενης Β’ Βενετοκρατίας, το οποίο αποτελεί ένα κομψοτέχνημα υδρευτικής γεφυροποιίας [...]

ΟΙ ΒΕΝΕΤΣΙΑΝΙΚΕΣ ΟΧΥΡΩΣΕΙΣ ΣΤΑ ΟΝΕΙΑ ΟΡΗ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

Αναζητώντας τον επιχειρησιακό σχεδιασμό δύο αφανών οχυρωματικών συγκροτημάτων στα Όνεια όρη στην βορειοανατολική Κορινθία, τα οποία χρονολογούνται στην περίοδο της επονομαζόμενης Β’ Βενετοκρατίας της Πελοποννήσου [...]

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΒΛΑΣΙΟΥ ΑΝΩ ΤΡΙΚΑΛΩΝ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

Η ιστορική διαδρομή της περιώνυμης Ιεράς Μονής Αγίου Βλασίου, στην Άνω Συνοικία Τρικάλων της ορεινής Κορινθίας και μία συνοπτική παρουσίαση των εγκαταστάσεων της [...]

ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΚΑΙ ΣΤΑΔΙΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ (ΜΕΡΟΣ Δ’)

Μία παρουσίαση των θεάτρων του Φλιούντα και της Στυμφάλου, καθώς και των θεατρικών και αγωνιστικών χώρων άλλων αρχαίων περιφερειακών πόλεων του νομού Κορινθίας [...]

ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΚΑΙ ΣΤΑΔΙΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ (ΜΕΡΟΣ Γ’)

Το θέατρο και το στάδιο της αρχαίας Σικυώνας: Δύο εντυπωσιακά μνημεία με ιδιαίτερα αρχιτεκτονικά γνωρίσματα, αντάξια της αίγλης της αρχαίας πόλης [...]

ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΚΑΙ ΣΤΑΔΙΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ (ΜΕΡΟΣ Β’)

Το αρχαίο θέατρο της Ισθμίας και τα αρχαία στάδια της Ισθμίας και της Νεμέας: Όταν στους ιερούς τόπους διεξάγονταν Πανελλήνιοι αθλητικοί αγώνες [...]

ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΚΑΙ ΣΤΑΔΙΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ (ΜΕΡΟΣ Α’)

Το θέατρο, το ωδείο και το αμφιθέατρο της αρχαίας Κορίνθου: Η μετάλλαξη από τις θεατρικές παραστάσεις και τους μουσικούς αγώνες στις αρένες των μονομαχιών [...]

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΣΤΥΜΦΑΛΟ (ΜΕΡΟΣ Α’)

Η ιστορία της αρχαιοελληνικής πολίχνης όπως αναδύεται μέσα από το μυθολογικό πλαίσιο έως τις ανασκαφικές έρευνες της σύγχρονης εποχής [...]

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΣΤΥΜΦΑΛΟ (ΜΕΡΟΣ Β’)

Η περιγραφή των σωζόμενων μνημείων και της πολεοδομίας της αρχαιοελληνικής πολίχνης μέσα από ένα διερευνητικό πρίσμα [...]

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΛΕΧΟΒΑΣ ΚΡΥΟΝΕΡΙΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

Μία ιστορική επισκόπηση και η περιγραφή ενός εκκλησιαστικού μνημείου των μέσων Βυζαντινών χρόνων στην ορεινή Κορινθία [...]

ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

Μία συλλογή θρύλων και δοξασιών από περιοχή της Κορινθίας μέσα από το έργο «Παραδόσεις» του πρωτοπόρου λαογράφου μας Νίκου Πολίτη [...]

ΜΟΝΗ ΖΑΡΑΚΑ: ΕΝΑ ΡΩΜΑΙΟΚΑΘΟΛΙΚΟ ΑΒΒΑΕΙΟ ΤΩΝ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΩΝ ΧΡΟΝΩΝ ΣΤΗΝ ΣΤΥΜΦΑΛΙΑ

Η αναζήτηση της ιστορίας και η περιγραφή της μεσαιωνικής μονής Ζαρακά, που ιδρύθηκε από το Ρωμαιοκαθολικό τάγμα των Κιστερκιανών μοναχών στην περιοχή της λίμνης Στυμφαλίας [...]

ΤΟ ΜΥΚΗΝΑΪΚΟ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ ΤΩΝ ΑΗΔΟΝΙΩΝ ΚΑΙ Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΟΥ ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΟΥ ΘΗΣΑΥΡΟΥ ΤΟΥ

Το χρονικό της συναρπαστικής περιπέτειας ενός αρχαίου θησαυρού κοσμημάτων από το μυκηναϊκό νεκροταφείο των Αηδονιών Νεμέας και η περιγραφή ενός σημαντικού αρχαιολογικού χώρου της Κορινθίας [...]

ΤΟ ΚΑΣΤΕΛΙ ΠΕΝΤΕΣΚΟΥΦΙ: Ο ΕΠΙΤΗΡΗΤΗΣ ΑΚΡΟΚΟΡΙΝΘΟΥ

Η αναζήτηση των ψηφίδων της ιστορίας του μικρού μεσαιωνικού οχυρού Πεντεσκούφι και της σχέσης του με το γειτονικό εμβληματικό φρούριο του Ακροκορίνθου [...]

Η ΑΡΧΑΙΑ ΤΙΤΑΝΗ ΚΑΙ ΤΟ ΑΣΚΛΗΠΙΕΙΟ ΤΗΣ

Μία παρουσίαση ενός αρχέγονου ιεροθεραπευτηρίου στην επικράτεια της αρχαίας Σικυωνίας, μέσα από τις μαρτυρίες των περιηγητών και την αρχαιολογική έρευνα [...]

«ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΟΥ ΒΡΑΧΟΥ»: ΤΟ ΣΠΗΛΑΙΩΔΕΣ ΜΟΝΥΔΡΙΟ ΤΗΣ ΚΑΤΩ ΤΑΡΣΟΥ

Ένα ιδιόρρυθμο μοναστηριακό κτίσμα της μεταβυζαντινής περιόδου, οικοδομημένο μέσα σε μία ρηγμάτωση του βραχώδους σχηματισμού των «Κορινθιακών Μετεώρων» στην περιοχή της Κάτω Ταρσού [...]

ΤΟ ΠΥΡΓΟΣΠΙΤΟ ΤΟΥ ΚΙΑΜΗΛ ΜΠΕΗ ΣΤΗ ΣΥΚΙΑ ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΥ

Μία παρουσίαση της παραθαλάσσιας οχυρής έπαυλης των Οθωμανών αυθεντών της Κορινθίας στα προεπαναστατικά χρόνια [...]

ΤΟ ΥΠΟΓΕΙΟ ΡΩΜΑΪΚΟ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ ΤΩΝ ΚΕΓΧΡΕΩΝ

Μία συνοπτική περιγραφή του καταπληκτικού ταφικού συμπλέγματος της Ρωμαϊκής περιόδου, με τους υπόγειους θαλαμωτούς τύμβους και τους υπόσκαφους λακκοειδείς τάφους στην τοποθεσία «Ράχη Κουτσογκίλλα» Κεγχρεών [...]

Παλαιοχριστιανική Βασιλική Κιάτου (Κάτω Σικυώνος)

Ένα παραμελημένο κόσμημα της πόλης του Κιάτου, στο οποίο αρμόζει να αναδειχθεί και να αποτελέσει σημείο αναφοράς για τον Δήμο Σικυωνιών. Άποψη του εκκλησιαστικού συγκροτήματος της παλαιοχριστιανικής βασιλικής Κιάτου από τα [...]

Ο ΛΗΣΜΟΝΗΜΕΝΟΣ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΟΣ ΠΥΡΓΟΣ ΣΤΑ ΠΕΡΙΧΩΡΑ ΤΟΥ ΚΙΑΤΟΥ

Μία μεμονωμένη οχύρωση στην τοποθεσία «Μαγούλα» στα νοτιοδυτικά του συνοικισμού του Πασίου Κιάτου και ο διαφαινόμενος συσχετισμός της με την επονομαζόμενη «μάχη του Βασιλικού» στις 12 Αυγούστου 1822, όπου σκοτώθηκε ο οπλαρχηγός Αναγνώστης Πετιμεζάς [...]

Άγριος προπηλακισμός του βουλευτή Γ.Παπαφιλίππου στην Καβάλα (VID)

0



Απέναντι στις άγριες διαθέσεις κατοίκων στην Καβάλα βρέθηκε ο βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Γιώργος Παπαφιλίππου το απόγευμα της Παρασκευής, με συνθήματα για τη συμφωνία με την ΠΓΔΜ.

Οι άνδρες τον ακολούθησαν από την πλατεία Καπνεργάτη μέχρι την Λέσχη Αξιωματικών, αποκαλώντας αυτόν και τους άλλους δύο βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος «προδότες».

Η παρουσία των ανδρών της ΕΛΑΣ υπήρξε καταλυτική μιας και δεν τους επέτρεψαν να πλησιάσουν προς τον βουλευτή.

Κατηγορία: ,
Blogger Widgets

“Μύθοι στην μουσική”: Δράση για τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Μουσικής

0



Την Πέμπτη 21 Ιουνίου 2018, στον προαύλιο χώρο του Αρχαιολογικού Μουσείου Ισθμίων, στο πλαίσιο του προγράμματος “Γέφυρες-Ιχνηλατώντας πολιτιστικά αποτυπώματα στην Κορινθία”, η Εφορεία Αρχαιοτήτων Κορίνθου (ΕΦΑΚΟΡ), το Ιστορικό Λαογραφικό Μουσείο Κορίνθου (ΙΛΜΚ) και το Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς (ΠΙΟΠ), γιόρτασαν, από κοινού, την Ευρωπαϊκή Γιορτή Μουσικής με μία συναυλία “μύησης” στον κόσμο της μουσικής από το Σύγχρονο Κορινθιακό Ωδείο.

Την εκδήλωση προλόγισε η Προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Κορινθίας, κ.Παναγιώτα Κασίμη, η οποία ευχαρίστησε το κοινό για την παρουσία του, τους φύλακες του Μουσείου για το σημαντικό τους έργο και την συμμετοχή τους στην διοργάνωση της εκδήλωσης και όλα τα άτομα και τους φορείς που προσφέρουν πολύτιμη βοήθεια στο Μουσείο.

Στα πλαίσια της εκδήλωσης, την μουσική επιμέλεια της οποίας είχε η κ.Γεωργία Γιαννακοπούλου, Διευθύντρια του Σύγχρονου Κορινθιακού Ωδείου, ακούστηκαν τραγούδια από την Παιδική - Νεανική Χορωδία του Σύγχρονου Κορινθιακού Ωδείου & του Δήμου Νεμέας, Κλασικά τραγούδια από σολίστ και μουσική από τα σύνολα “Trio Μπαρόκ Μουσικής” και “Corinthian Cello Trio”.

Η εκδήλωση έκλεισε με τα αποκαλυπτήρια ενός γλυπτού προερχόμενου από την Ρωμαϊκή Έπαυλη της Κατουνίστρας στο Λουτράκι!

Η κ.Παναγιώτα Κασίμη, με μεγάλη χαρά, ανακοίνωσε την “έκπληξη” και παρουσίασε στο κοινό κάποιες ερμηνείες για το συγκεκριμένο γλυπτό.

Τσέτσι Τσάνκοβ
Φωτογράφος
Ανεξάρτητος Δημοσιογράφος-Φωτορεπόρτερ
Μέλος του Δ.Σ. της Ένωσης Ανταποκριτών Ελληνικού Τύπου Εξωτερικού
www.eaete.gr
tel.6937650867
email. phototsetsi@gmail.com
facebook.com/phototsetsi
















Κατηγορία: , ,

Όταν ο Τσίπρας έλεγε πως "η επιμήκυνση είναι σκοινί για να κρεμαστούμε" - ΒΙΝΤΕΟ

0



Ο Αλέξης Τσίπρας έλεγε το 2012 όταν η κυβέρνηση Σαμαρά εναγωνίως προσπαθούσε να επιτύχει την επιμήκυνση του χρέους, πως «το μόνο που κάνει η επιμήκυνση, είναι να μακραίνει το σχοινί που θα κρεμαστούμε».

Η τότε κυβέρνηση κατόρθωσε και πέτυχε συμφωνία με τους δανειστές για τη ρύθμιση του χρέους, που καθυστέρησαν την εφαρμογή της, τόσο οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι, όσο και το τρίτο μνημόνιο του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, που στελέχη τους σήμερα πανηγυρίζουν για κάτι που καθυστέρησαν και επιβάρυναν με πάνω από 60 δισεκατομμύρια.

Γράφει ο Ανδρέας Κωνσταντάτος

Επί της ουσίας, τώρα, της συμφωνίας, «το σκοινί που θα κρεμαστούμε» μάκρυνε μόνο για 10 χρόνια για το δάνειο του δεύτερου προγράμματος.

Στο «μαξιλάρι» για ώρα ανάγκης θα προστεθούν αλλά 9,5 δισεκατομμύρια και θα φτάσουν συνολικά τα 24, αλλά αλλοίμονο σ’ αυτόν που θα τολμήσει να το αγγίξει, γιατί από μόνη της μια τέτοια κίνηση θα δείξει στις αγορές πως η Ελλάδα είναι πάλι αδύναμη και σε δύσκολη θέση.

Ξεχάστηκαν όμως στη συμφωνία μια σειρά ζητημάτων που έθετε η ελληνική πλευρά.

Η γαλλική πρόταση για σύνδεση της ανάπτυξης με τις δόσεις, δηλαδή του αυτόματου μηχανισμού που θάφτηκε κάτω από την πίεση της Μέρκελ.


Η αποπληρωμή των ακριβών δανείων του ΔΝΤ με τα υπόλοιπα χρήματα του τρίτου προγράμματος, που σβήστηκε από το χάρτη προς το παρόν.

Αντ’ αυτού πήραμε μία πολύ σκληρή επιτήρηση- την πιο σκληρή από όλες τις χώρες που μπήκαν σε μνημόνια- καθώς ανά τρίμηνο θα βρίσκονται εδώ τα κλιμάκια των δανειστών για να ελέγχουν την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης και την πορεία των μεταρρυθμίσεων.

Παράλληλα θα εφαρμοστούν τα ψηφισμένα μέτρα λιτότητας 5 δισεκατομμυρίων για το 2019 και τα μέτρα αύξησης της φορολογίας για το 2020, τα υψηλά πλεονάσματα έως το 2023 και η συνέχιση των μεγάλων πλεονασμάτων 2,2 % από το 2023 έως το 2060.

Στην ουσία με τη ρύθμιση αυτή γινόμαστε μια αποικία χρέους.

Ο κ. Τσίπρας που ξεκίνησε αρχικά απαιτώντας «κούρεμα» του χρέους, έφτασε να βάζει υποθήκη τη δημόσια περιουσία της χώρας - θα εκποιείται σε ύψος 25 δισεκατομμυρίων σε περίπτωση αδυναμίας πληρωμής δόσης - για να πάρει τελικά μια συμφωνία με βαρείς όρους για τη χώρα και τους πολίτες και να αλληλοσυγχαίρονται σήμερα τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ.

Η σκληρή επιτήρηση της Ε.Ε. και η απλή συμμετοχή του ΔΝΤ σε συμβουλευτικό ρόλο ίσως είναι τα μοναδικά στοιχεία που μπορεί να καθησυχάσουν τις αγορές , γιατί στο εξωτερικό μπορεί να συγχαίρουν τον πρωθυπουργό, αφού από επαναστάτης έγινε βολικός, αλλά δεν του έχουν και εμπιστοσύνη.

Κατηγορία: , ,

Η Γερμανία της «αντίστασης»

0




Το μείζον πρόβλημα της Ευρώπης είναι ο Νότος της; Η Ιταλία, μετά τρεις μήνες, αποκτά πάλι κυβέρνηση. Προφανώς το έλλειμμά της θα τείνει να διευρυνθεί προς το όριο 3% και αυτό θα τιμολογηθεί ανοδικά στις αποδόσεις των ιταλικών ομολόγων, οι σχέσεις με την Ευρωζώνη δεν θα είναι εύκολες, αλλά η ακραία ανησυχία φαίνεται ότι γίνεται παρελθόν, αν κάτι σημαίνει το γεγονός ότι η απόδοση των 2ετών ομολόγων της έπεσε από το 2,73% στις αρχές της προηγούμενης εβδομάδας στη ζώνη του 1% την Παρασκευή.

Όσον αφορά τις εξελίξεις στην Ισπανία, δεν εμπνέουν ιδιαίτερη ανησυχία: Οι ισπανικές τράπεζες είναι υγιείς, οι επώδυνες μεταρρυθμίσεις έχουν ήδη γίνει, η ανάπτυξη είναι από τις ισχυρότερες στην Ευρωζώνη και το Σοσιαλιστικό Κόμμα συγκαταλέγεται στις πιο φιλοευρωπαϊκές, μετριοπαθείς δυνάμεις της Κεντροαριστεράς – η Ισπανία δεν είναι Ιταλία. Απλά, πέφτει μια κυβέρνηση που πιάστηκε με το δάχτυλο στο μέλι.

Το μείζον πρόβλημα της Ευρώπης είναι η εγωιστική, αδιάλλακτη συμπεριφορά της Γερμανίας προς τους Ευρωπαίους εταίρους της.

Ισως προσέξατε ένα tweet με το οποίο συνόδευσε την επιβολή δασμών στις εισαγωγές χάλυβα και αλουμινίου από την Ευρώπη ο Αμερικανός πρόεδρος. Οι ΗΠΑ, έγραψε, «έχουν τεράστιο εμπορικό έλλειμμα από τις συναλλαγές τους με τη Γερμανία, που πληρώνει πολύ λιγότερα από όσα θα έπρεπε για το ΝΑΤΟ. Αυτό είναι πολύ κακό για τις ΗΠΑ και θα αλλάξει».

Αποτελεί σχεδόν κοινό τόπο ότι οι δασμοί που επιβάλλουν οι ΗΠΑ, και πλήττουν όλη την Ευρώπη, έχουν κεντρικό στόχο τη Γερμανία – προεξοφλείται, μάλιστα, ότι επόμενος στόχος θα είναι η γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία. Οι άλλες ευρωπαϊκές οικονομίες είναι, εν πολλοίς, «παράπλευρες απώλειες». Ολες μαζί, βέβαια, σχεδιάζουν μέτρα αντίδρασης και μαζί θα τα εφαρμόσουν. Μένει να φανεί αν τελικά θα ξεσπάσει εμπορικός πόλεμος ή όχι.

Όταν η Γερμανία σωρεύει πλεονάσματα εκμεταλλευόμενη την επεκτατική πολιτική της Κίνας και των ΗΠΑ, όλα είναι καλώς καμωμένα. Οταν αυτό «στραβώνει», τότε η Γερμανία γίνεται σημαιοφόρος της «αντίστασης». Σε όλα τα άλλα, συμπεριφέρεται στους εταίρους της όπως ο Τραμπ σε αυτήν, αλλά αυτή χωρίς να έχει την αιτιολογική βάση που επικαλούνται οι ΗΠΑ. Αυτό που λέει (στέλνοντας στα αζήτητα τη βασική ευρωπαϊκή αρχή της αλληλεξάρτησης...) είναι: «Είμαι η ισχυρότερη ευρωπαϊκή δύναμη, εγώ θα αποφασίζω και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι θα ακολουθείτε και θα εφαρμόζεται αυτά που εγώ αποφασίζω». Ετσι, σωρεύει πλεονάσματα εις βάρος και των Ευρωπαίων εταίρων της και του ευρωπαϊκού Νότου ειδικά, προκαλώντας και εντείνοντας τις βαθιές δομικές ανισορροπίες στην Ευρώπη, που γεννούν φτώχεια, αστάθεια και εθνικισμούς.

Ισως η Γερμανία (όπως και οι τράπεζές της...) έχει συνηθίσει σε αποδόσεις χωρίς ρίσκο. Αφήνει στους άλλους τα ρίσκα χωρίς απόδοση. Οι πρόσφατες εξελίξεις υποδηλώνουν ότι θα δυσκολευτεί να το συνεχίσει.

Κώστας Καλλίτσης
Καθημερινή
Κατηγορία:

Το κατενάτσιο μπορεί να βγει στην επίθεση

0



Η ιταλική κρίση που γεννά ερωτήματα για το ενιαίο νόμισμα αλλά και το μέλλον της αστικής δημοκρατίας

Από τον Γιώργο Κ. Στράτο

Σε λιγότερο από δύο εβδομάδες αρχίζει το Μουντιάλ, η μεγαλύτερη ποδοσφαιρική γιορτή του πλανήτη. Θα είναι η δεύτερη φορά στις 20 διοργανώσεις, από το 1930 στην Ουρουγουάη, που η Ιταλία θα απουσιάσει. Η τετράκις παγκόσμια πρωταθλήτρια, όμως, φαίνεται πως βρήκε τον τρόπο να στείλει το μήνυμά της στη χώρα της οποίας αποτελεί ποδοσφαιρικά τον κακό δαίμονα, στην επίσης κάτοχο τεσσάρων Παγκοσμίων Κυπέλλων Γερμανία!

Το κατενάτσιο είναι γνωστό ως έκφραση και στους μη φιλάθλους. Κυριολεκτικώς, σημαίνει τον σύρτη, το μάνταλο, την αμπάρα της πόρτας. Μεταφορικώς, τη σκληρή κλειστή άμυνα την οποία δίδαξαν και έπαιξαν καλύτερα από καθένα στο ποδόσφαιρο οι Ιταλοί. Ελα, όμως, που άμα σε παρασφίξουν τα ζόρια και η ανέχεια, όταν η απειλή της χρεοκοπίας σε γυροφέρνει, αναγκάζεσαι να βγεις και στην επίθεση! Την προηγούμενη εβδομάδα στην ιταλική πολιτική σκηνή παίχτηκαν και επίθεση και άμυνα. Οι επόμενες εκλογές θα καθορίσουν πιθανότατα το σύστημα που θα επιλεγεί τελικώς.

Ούτε το Κίνημα 5 Αστέρων ούτε η Λέγκα του Βορρά είναι πολιτικώς συμπαθείς, πολλώ δε μάλλον συγγενείς (!) στον γράφοντα. Δεν μπορούμε, όμως, να παραγνωρίσουμε ότι επιχείρησαν να στείλουν σαφές μήνυμα στο Βερολίνο. Στις 19 Μαΐου έδωσαν στη δημοσιότητα το «Συμβόλαιο για την κυβέρνηση της αλλαγής», τις προγραμματικές δηλώσεις τους. Παρά τους αναπόφευκτους συνειρμούς που γεννά σ’ εμάς το άκουσμα και μόνο της λέξης «αλλαγή», αυτό το «συμβόλαιο» δεν περιέχει κανένα στοιχείο δημαγωγίας και λαϊκισμού, ανεξαρτήτως πώς πορεύτηκαν προεκλογικώς τα κόμματα που το συνέταξαν!

Χαρακτηριστικά, προβλέπει «παραγωγικές και αναπτυξιακές επενδύσεις του ιταλικού δημοσίου στην πραγματική οικονομία, προκειμένου να σταματήσει η αποβιομηχάνιση και να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας», επαναφέροντας ταυτοχρόνως μια πρόταση της ίδιας της Κομισιόν που ουδέποτε έγινε πράξη: «Οι παραγωγικές επενδύσεις να εξαιρεθούν από το δημόσιο έλλειμμα».

Η παρέμβαση του προέδρου της Ιταλικής Δημοκρατίας Σέρτζιο Ματαρέλα απέτρεψε τελικώς τον σχηματισμό αυτής της κυβέρνησης. Ο Σικελός Ματαρέλα, πρώην δικαστής, προερχόμενος από τα σπλάχνα της Χριστιανοδημοκρατίας, με αδελφό θύμα της Μαφίας, αποτελεί μια σεβάσμια προσωπικότητα. Μ’ ένα δραματικό διάγγελμα εξήγησε στους συμπολίτες του τους λόγους της απόφασής του, επικεντρώνοντας την άρνησή του στο πρόσωπο του ευρωσκεπτικιστή προταθέντος υπουργού Οικονομικών Πάολο Σαβόνα.

Οσο κι αν επέλεξε ένα πρώην υψηλόβαθμο στέλεχος του ΔΝΤ, τον κ. Κάρλο Κοταρέλι, για να του αναθέσει την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης, δύσκολα μπορείς να τον κατηγορήσεις ότι η βασική αγωνία του ήταν να υπερασπιστεί τις γερμανικές θέσεις για την οικονομία. Αυτό το έργο, άλλωστε, το έχουν αναλάβει οι Συνθήκες του Μάαστριχτ, αποκλείοντας όλα τα «κεϊνσιανά εργαλεία ανάπτυξης», όπως αυτά στα οποία αναφέρεται το «Συμβόλαιο» παραπάνω.

Τα ζόρια, όχι μόνο για την Ιταλία αλλά για ολόκληρο το ευρωπαϊκό οικοδόμημα, αρχίζουν από τη στιγμή που δεν είναι μία αριστερή κυβέρνηση αλλά μία, έστω και εν αναμονή έως τις επόμενες εκλογές, δεξιά και μάλιστα «λαϊκιστική», η οποία θέτει ευθέως στο ιερατείο των Βρυξελλών το ερώτημα αν είναι συμβατό το ενιαίο νόμισμα με μια κεϊνσιανή πολιτική.

Η απάντηση δεν αφορά ιδεολογικές αντιπαραθέσεις, αλλά την ικανότητα να αντιληφθούμε ότι εάν η φιλελεύθερη αστική δημοκρατία αποτύχει να προσφέρει οικονομική ευημερία με διάρκεια στους περισσότερους πολίτες της, αναπόφευκτα θα τελειώσει, μαζί με τους οικονομικούς θεσμούς και τα κόμματα που έχει δημιουργήσει.

Δημοκρατία
Κατηγορία:

«Γκρίζες ζώνες» έχει και η Τουρκία

0




Με την κρίση στα Ιμια, το 1996, η Τουρκία ανακάλυψε αίφνης την ύπαρξη νησιών αμφισβητούμενης ελληνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο. Αν κάποιος μπει σε αυτή τη συλλογιστική, θα ανακαλύψει ότι η Τουρκία έχει σημαντικά προβλήματα με «γκρίζες ζώνες» κυριαρχίας. Παραδείγματα πολλά – όπως αυτό του νησιωτικού συμπλέγματος των Μοσχονησίων στον κόλπο του Αδραμυττίου έναντι της Λέσβου, που βρίσκονται εκτός των τριών μιλίων από τις τουρκι- κές ακτές. Πρόκειται για τα νησάκια Δασκαλειό, Λιος, Καλαμόπουλο, Γιαλονήσι, Πύργος, Αδιάβατος, Ουλιά και Κάλαμος, όπως δείχνει ο χάρτης.

Γράφει ο Άγγελος Συρίγος

Στο διεθνές δίκαιο ισχύει ως αρχή ότι οι συνθήκες που καθορίζουν σύνορα δεν λήγουν ποτέ. Οι λόγοι είναι η προστασία του συνοριακού status quo και η θέσπιση του απαραβίαστου των συνοριακών ρυθμίσεων. Το εδαφικό καθεστώς στο Αιγαίο έχει ρυθμιστεί από τις συνθήκες ειρήνης της Λωζάννης (1923), των Παρισίων (1947) και από την ιταλοτουρκική συμφωνία του Ιανουαρίου 1932 για τα Δωδεκάνησα και τη συμπληρωματική συμφωνία/πρακτικό (procès-verbal) του Δεκεμβρίου 1932.

Αυτό σημαίνει ότι ειδικώς στα Δωδεκάνησα ισχύει η οριοθετική γραμμή του 1932. Στο υπόλοιπο Αιγαίο ισχύουν τα άρθρα 6, 12 και 16 της Συνθήκης της Λωζάννης. Εκεί ορίζεται ότι στην τουρκική κυριαρχία περιλαμβάνονται όλα τα νησιά που βρίσκονται εντός τριών μιλίων (δηλ. 4.827 μέτρων) από τις τουρκικές ακτές και δεν εκχωρήθηκαν ρητώς στην Ελλάδα, καθώς και η Ιμβρος και η Τένεδος. Επομένως, ό,τι βρίσκεται πέραν των τριών μιλίων από τις τουρκικές ακτές δεν ανήκει στην Τουρκία.

Με την κρίση στα Ιμια το 1996, η Τουρκία ανακάλυψε την ύπαρξη νησιών αμφισβητούμενης ελληνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο. Εκτοτε, προσπαθεί να ξαναερμηνεύσει συνθήκες που έχουν γραφεί προ 70 και 100 ετών και να σπείρει αμφιβολίες για ένα εδαφικό καθεστώς εδραιωμένο εδώ και δεκαετίες. Αμφισβητεί νησιά όπως οι Φούρνοι με 1.033 κατοίκους ή οι Οινούσσες με 826…

Αν κάποιος θελήσει να μπει προς χάριν παιγνίου σε αυτή τη συλλογιστική, θα ανακαλύψει ότι εάν υπάρχει κάποιο κράτος που έχει προβλήματα με «γκρίζες ζώνες» κυριαρχίας, αυτό είναι η Τουρκία. Στην είσοδο των Δαρδανελλίων υπάρχει ένα σύμπλεγμα τεσσάρων νησιών που είναι γνωστές ως Μαυρειές ή Λαγούσες. Στη Συνθήκη της Λωζάννης αναφέρεται στο άρθρο 12 ότι επιβεβαιώνεται η ελληνική κυριαρχία στα νησιά του Βορείου Αιγαίου «εκτός της Ιμβρου, Τενέδου και των Λαγουσών νήσων (Μαυρυών)». Στο άρθρο 14 αναφέρεται ότι «αι νήσοι Ιμβρος και Τένεδος, παραμένουσαι υπό την τουρκικήν κυριαρχίαν». Δεν υπάρχει, όμως, οποιαδήποτε αναφορά περί κυριαρχίας στις Μαυρειές νήσους, οι οποίες βρίσκονται πέραν των τριών μιλίων από τις τουρκικές ακτές. Επομένως, οι Μαυρειές δεν ανήκουν ούτε στην Ελλάδα αλλά ούτε και στην Τουρκία. Είναι μια κατά κυριολεξίαν γκρίζα ζώνη!


Επιπλέον, εκτός των τριών μιλίων από τις τουρκικές ακτές βρίσκονται αρκετά νησιά στο νησιωτικό σύμπλεγμα των Μοσχονησίων, στον κόλπο του Αδραμυττίου έναντι της Λέσβου. Πρόκειται για τα νησάκια Δασκαλειό ή Κοκκινονήσι, Λιός, Καλαμόπουλο, Γιαλονήσι, Πύργος, Αδιάβατος, Ουλιά, Κάλαμος καθώς και για πέντε ανώνυμους βράχους. Αλλοι τρεις ανώνυμοι βράχοι βρίσκονται πέραν των τριών μιλίων ανάμεσα στις Οινούσσες της Χίου και στη χερσόνησο της Ερυθραίας.

Βάσει της τουρκικής λογικής, τα ίδια θα μπορούσαν να αναφερθούν και για την κατάσταση των νησιών που βρίσκονται στη θάλασσα του Μαρμαρά (Προποντίδα). Στη Συνθήκη των Σεβρών (1920) αναφέρεται ρητώς ότι τα συγκεκριμένα νησιά θα παραμείνουν οθωμανικά (άρθρο 27).

Αντιθέτως, στη Συνθήκη της Λωζάννης δεν αναφέρεται οτιδήποτε σχετικό. Πρόκειται για μία σειρά από μεγάλα νησιά: Προκόνησος (Marmara Adasi), Αφησιά (Ava Adasi), Καλόλιμνος (Imrali), Κούταλη (Ekinlik) και Προβατονήσι (Kuyus Adasi). Επίσης, ούτε τα Πριγκηπονήσια (έξω από την Κωνσταντινούπολη…) αναφέρονται ονομαστικώς σε κάποια συνθήκη.

Είναι προφανώς αδιανόητο για τους Τούρκους να συζητήσουν το νομικό καθεστώς των Πριγκηπονήσων. Αντιστοίχως, όμως, είναι αδιανόητο για την Ελλάδα να συζητά το καθεστώς των Φούρνων, των Οινουσσών κ.ο.κ. σε μια προσπάθεια κακόπιστης ερμηνείας των συνθηκών που θέσπισαν τα σύνορα και τα εδάφη των δύο χωρών. Η πόρτα του φρενοκομείου που άνοιξε με τα Ιμια, είναι καιρός επιτέλους να κλείσει.

* Ο κ. Αγγελος Μ. Συρίγος είναι αναπληρωτής καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και Εξωτερικής Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο
Κατηγορία:

Με γραβάτα εμφανίστηκε στο Ζάππειο ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας - ΒΙΝΤΕΟ

0



Ο Πρωθυπουργός μετά την απόφαση του Eurogroup για το ελληνικό χρέος, έκανε πράξη την υπόσχεσή του και εμφανίστηκε στο βήμα του Ζαππείου, στην ομιλία του στις ΚΟ ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, φορώντας γραβάτα. "Τα στοιχήματα είναι για να υλοποιούνται", είπε χαρακτηριστικά.


Με γραβάτα εμφανίστηκε στο Ζάππειο ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στην κοινή συνεδρίαση των Κοινοβουλευτικών Ομάδων ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, υλοποιώντας έτσι το στοίχημα που είχε βάλει από τις 24 Ιανουαρίου του 2015 πως θα φορούσε γραβάτα όταν ρυθμιστεί το χρέος.

"Τα στοιχήματα είναι για να υλοποιούνται", είπε ξεκινώντας την ομιλία του αν και ομολόγησε γελώντας πως ένιωθε μάλλον άβολα με τη γραβάτα: “Εχω μία δυσκολία είναι η αλήθεια, αλλά θα το συνηθίσω”.

Στο κλείσιμο της ομιλίας του πάντως έβγαλε ξανά τη γραβάτα δηλώνοντας: “Επιτρέψτε μου μία προσωπική αναφορά: Έκπλήρωσα το στοίχημα, φόρεσα τη γραβάτα, αλλά πρέπει να σας πω ότι όλα αυτά τα χρόνια τη μάχη την έδινα με τη στολή εργασίας όχι με γραβάτα και έτσι θα συνεχίσω να τη δίνω. Γιατί ο ελληνικός λαός έχει να δώσει ακόμη πολλές μάχες. Κερδίσαμε μία μάχη όχι όμως τον πόλεμο. Υπάρχουν συμπολίτες μας που έχουν ανάγκη και θα δώσουμε τη μάχη να τους αποκαταστήσουμε και κάθε φορά που θα πετυχαίνουμε νίκες θα φοράμε και γραβάτες”.

Νωρίτερα, η περίφημη δήλωση του Αλέξη Τσίπρα στις 24 Ιανουαρίου του 2015, "Το βάζω σαν στοίχημα πως θα φορέσω γραβάτα όταν κουρέψω το χρέος", ήρθε στο νου του Προέδρου της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλου όταν υποδέχθηκε σήμερα τον πρωθυπουργό, που τον ενημέρωσε για τη συμφωνία στο Eurogroup.

Ο κ.Παυλόπουλος υποδεχόμενος τον κ.Τσιπρα του θύμισε πως του έχει χαρίσει μία γραβάτα ο πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας Ματέο Ρέντσι υπονοώντας ότι ήρθε η ώρα να την φορέσει. "Μου έχουν δώσει όλοι, αλλά..." απάντησε ο κ.Τσίπρας με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να παρεμβαίνει σημειώνοντας ότι η πρώτη γραβάτα δώρο ήρθε από το Ρέντσι και βέβαια ακολούθησαν και άλλοι καθώς ήταν γνωστό το στοίχημα που είχε βάλει ο πρωθυπουργός.

"Τα στοιχήματα πρέπει να εκπληρώνονται όταν κερδίζονται" απάντησε χαμογελώντας ο κ.Τσίπρας και πρόσθεσε: "Πρέπει να βρω πουκάμισο όμως γιατί δεν έχω ανοιχτό πουκάμισο".

Υπενθυμίζεται πως ο Έλληνας πρωθυπουργός στις 24 Ιανουαρίου του 2015 είχε δηλώσει πως θα φορέσει γραβάτα, μόνο όταν "κουρέψει" το χρέος. Από τότε του είχε δωρήσει μια γραβάτα ο Ματέο Ρέντσι, με χιουμοριστική διάθεση ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ είχε προσπαθήσει να του "βάλει" μία γραβάτα στις 22 Μαΐου του 2015, ο κυβερνητικός εταίρος Πάνος Καμμένος του έχει δωρίσει επίσης γραβάτα και το τελευταίο αντίστοιχο δώρο ήλθε από τον πρωθυπουργό της ΠΓΔΜ Ζόραν Ζάεφ που χάρισε στον κ.Τσίπρα μία γραβάτα την περασμένη Κυριακή κατά την υπογραφή της συμφωνίας των Πρεσπών.
Κατηγορία: , ,

Σκούζι, κάτι σύριζα τα «σκοτώνεις» νωρίς

0



Από το Γκρέκο Κωλοτούμπα Μασκαρά στο Μάμα Μία Ιταλία
Αφού η Ευρώπη υιοθέτησε ένα τσούρμο πολιτικούς απατεώνες στην Αθήνα, ιδού και στη Ρώμη

Κανονικά έπρεπε να ξεκινάμε με το «θέλει ο προδότης να κρυφτεί αλλά η χαρά δεν τον αφήνει»! Επειδή όμως δεν ξέρει κανείς αν όντως η... αποτυχία (;) -δόξα τω Θεώ- των διαπραγματεύσεων για το Ονομα των Σκοπίων είναι δεδομένη, ας μη μείνουμε στο ότι οι δύο πρωθυπουργοί σαν χαζοχαρούμενα πονήρεψαν εξαρχής τους πάντες εμφανίζοντας την υπόθεση από ανέφελη έως τελειωμένη. Λέμε ότι αυτά τα... σύριζα πρέπει να τα «σκοτώνεις» νωρίς, βλέποντας τις δραματικές επιπτώσεις σε όλο το νότιο ευρωπαϊκό φάσμα, από την Ιταλία, την Ισπανία και ολίγον τη Γαλλία, αφότου η Ευρωπαϊκή Ενωση νομιμοποίησε ως ισότιμο συνομιλητή αλλοπρόσαλλο αριστεροδεξιό μόρφωμα «ευκαιρίας», τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, με πρωταρχικό κοντόφθαλμο κριτήριο να... πάρει πίσω τα λεφτά της και να κουκουλώσει το πρόβλημα «Ελλάδα». Ετσι ανέχθηκε μια συνεχώς ψευδόμενη παρανομούσα κυβέρνηση προκειμένου να περάσει τα δικά της, έτσι έκλεισε τα μάτια στο ότι τόσα κοινοτικά λεφτά δεν πήγαν για να σωθεί η ελληνική οικονομία, αλλά για να μακροημερεύσει το ρεμπέτ ασκέρ των συριζοκομματόσκυλων, που υπογράφει για πάρτη των Βρυξελλών ό,τι να ’ναι! Ετσι η Ευρωπαϊκή Ενωση κατέληξε στο τέλος να προσπαθεί να ωραιοποιήσει την κοινωνικοοικονομική τραγωδία της Ελλάδας σαν success story. Ενώ, σύμφωνα με κάθε σοβαρό οίκο και επίσημες μετρήσεις, παραμένουμε τελευταίοι στην ανάπτυξη, πρώτοι στη ΦΤΩΧΕΙΑ των νοικοκυριών και σε κάθε είδους πολιτική νόσο και οικονομική μακακία.

Επειδή ήταν αργά για να αναγνωρίσει το λάθος της και ότι τον Τσίπρα κι αν τον πλένεις το σαπούνι σου χαλάς, αμόλησε όλους τους Ευρωπαίους αξιωματούχους να μπαρουφολογούν για το... τι καλά τα πήγαμε! Οπότε, ΜΠΑΜ τώρα της σκάει το «τρελό» αποτέλεσμα της Ιταλίας, που παρουσιάζει πολιτικά ανατριχιαστικές ομοιότητες με την Ελλάδα. Ενα τσούρμο ούφο και απατεώνες, δήθεν αριστεροί με τις συνιστώσες τους, οι Συριζαίοι, ακόμη πιο πολύχρωμο τσίρκο το Κίνημα των Πέντε Αστέρων, που κρύβει στους κόλπους του πολλά αστέρια τύπου Βαρουφάκη. Ιδιότυπη πατριωτική, κατ’ αυτούς, Ακροδεξιά για τους προοδευτικούς, η Λέγκα του Βορρά, δεν δυσκολεύτηκε να συμμαχήσει με το άλλοτε κόκκινο πανί, την «Αριστερά», όπως και οι ΑΝ.ΕΛ. πήγαν με τον ΣΥΡΙΖΑ. Το πρότυπο της πολιτικής ανωμαλίας που έγινε αποδεκτό στους ευρωπαϊκούς κύκλους μεταφέρθηκε photocopy από την Ελλάδα, αλλά από γραμματόσημο για φτύσιμο έγινε αφίσα-τέρας! Και όλοι ψάχνουν το γιατί. Μα αφού οι Ιταλοί και οι Ισπανοί είδαν ότι η δήθεν τρέλα τελικά πιάνει τόπο και η Ε.Ε. είναι πολύ χαλαρή για να αντισταθεί στους Ελληνες αριστεροδεξιούς σαλταδόρους, είπαν γιατί να μην το ρίξουν κι αυτοί στη μούρλα... «Δεν πληρώνω» στην Ελλάδα; «Δεν πληρώνω» και στην Ιταλία επί... χίλια και βάλε, και τρέμουν καταρχάς όλες οι γερμανικές τράπεζες! Δραχμή: γιατί όχι στην Αθήνα; Λιρέτα, ti amo και στη Ρώμη. Φέσια στις τράπεζες εδώ, φέσια κι εκεί, χωρίς να υποψιάζονται καν ότι τους περιμένει όλο το πακέτο.

Αρα άπαξ και άφησες, «ξύπνια Ευρώπη», τον Greco Κωλοτούμπα Μασκαρά Τσίπρα να το παίζει... τεχνοκράτης που μπήκε στον σωστό δρόμο (ενώ μες στη χώρα του συμπεριφέρεται σαν Χούντα Μαδούρο), φάε τώρα «α λα τσερβέλο» (κατακέφαλα, θέλω να πω) τα Πέντε Αστέρια παρέα με τη Λέγκα του Βορρά, να σε δω. Ας πρόσεχαν. Κάτι τέτοια σαν... τα σύριζα τα «σκοτώνεις» νωρίς, μόλις εμφανιστούν σαν μικρόβια στο σπίτι, προτού καταρρεύσει όλο το οίκημα. Είχε την ευκαιρία και η Ευρώπη να καθαρίσει το συριζομάνι, αλλά προτίμησε να το χρησιμοποιήσει για να της φυλάει τους λαθρομετανάστες και για να πηγαίνει φθηνές διακοπές σε ξενοδοχεία που έχουν πάρει κοψοχρονιά γερμανικές εταιρείες. Πολιτική Ορατότης Μηδέν. Και τώρα αρχίζουν τα δύσκολα... για την ΕΕ και όχι για τους Ιταλούς. Γιατί δεν είμαστε «ούνα φάτσα, ούνα ράτσα», και οι διπλανοί δεν είναι της φάπας. Όσο κι αν ψάξουν οι Βρυξέλλες δεν θα βρουν άλλη περίπτωση νεοδοσίλογου γερμανοτσολιά εξωνημένου πρωθυπουργού σαν τον ημέτερο του Μαξίμου. Ακόμα πέραν του ότι η Ιταλία είναι η τρίτη οικονομική δύναμη της Ευρώπης, και όχι η 103η όπως εμείς, έχει ισχυρή μεγαλοαστική και μικρομεσαία τάξη που αποκλείεται να ανεχθεί την ταπείνωση και το διασυρμό (που τώρα θυμήθηκε ο Γιούνκερ) που υπέστημεν εμείς χωρίς πολλά-πολλά. Είναι ικανοί να το γυρίσουν όντως στη λιρέτα και να ζήσουν κι απ' αυτό και σε κάθε περίπτωση θα το κάνουν ίσιωμα απέναντι σε κάθε γερμανική βαρβαρότητα. Και σίγουρα δεν υπάρχει ούτε εκεί ούτε παγκοσμίως τέτοια περίπτωση συνειδητών προδοτών που να θέλουν να δώσουν το όνομα της Μακεδονίας και το μισό Αιγαίο προκειμένου να καθυστερήσει... λιγάκι η περικοπή των συντάξεων και των επιδομάτων της εκλογικής τους βάσης. Γι' αυτό κάτι σαν τα ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να τα «σκοτώνεις» νωρίς.

Το ίδιο δυστυχώς ΔΕΝ έγινε στη χώρα μας ούτε από κομμάτι της ελληνικής αστικής και μεσαίας τάξης, που επειδή είχε εκνευριστεί με τον ΕΝΦΙΑ των προηγούμενων κυβερνήσεων ή για προσωπικούς ιδιαίτερους λόγους υιοθέτησε τη θεωρία «και τι χειρότερο να πάθουμε» όταν δεν το έπαιζε... στυλάκι ΣΥΡΙΖΑ. Η νομιμοποίηση του αριστεροαλητοδεξιού εκτρώματος από δυο-τρεις έστω επιφανείς Ελληνες που δίνουν τον τόνο, πολυάριθμους ανθρώπους δήθεν του πνεύματος που τώρα ζητούν συγγνώμη ολημερίς κι ολονυχτίς, κι από ένα κάρο... απλώς βλαμμένους που ψήφιζαν κόντρα στα συμφέροντά τους ήταν η απαρχή του Κακού. Αν ο Τσίπρας δεν είχε αυτή τη στήριξη που του πρόσφερε το προσωπικό που ήθελε στον κρατικό μηχανισμό τους μπιζναδόρους αεριτζήδες, αλλά ακόμη και στον χώρο της Δικαιοσύνης, δεν θα μπορούσε να κάνει όλα όσα έκανε μέχρι τώρα! Και πού είσαι ακόμα, ΑΝ, λέμε ΑΝ, το Ονομα τη γλίτωσε στο τσακ.

Μόνο όσοι ευεργέτησαν προσωπικά τον ίδιο τον Τσίπρα και στη συνέχεια υπέστησαν την πιο χυδαία εκδικητική αχαριστία θα καταλαβαίνουν τι λέμε και θα συμφωνούν τώρα, ότι αυτά τα ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να τα «σκοτώνεις» νωρίς. Κάτι που δεν εφάρμοσε η ελληνική Δεξιά ούτε το ΠΑΣΟΚ όσο ήταν στην εξουσία και διόριζε κατά χιλιάδες στο Δημόσιο διάφορους γκαβούς κουλτουροαριστερούς για να τα έχει καλά με τα συνδικάτα. Και ιδού το αποτέλεσμα. Τώρα δεν έχει συνδικάτα, αλλά τα κρατικοδίαιτα διεστραμμένα μυαλά στην εξουσία. Για να μην πάμε στο πώς όλη η ελληνική κοινωνία συγχώρησε τους εγκληματίες της κομμουνιστικής εξέγερσης του 1944 και του 1946 και τους ξανάβαλε πολίτες στην κοινωνία και στη Βουλή χωρίς ποτέ να ζητήσουν μία συγγνώμη για τον «εμφύλιο» που προκάλεσαν. Και τι έπαθαν; Για... τιμωρία δεν διόριζαν τη δεκαετία ’50-’60 τους αριστερούς στο Δημόσιο, κι αυτοί από καραμπόλα έγιναν πλούσιοι εργολάβοι, άλλοι εκδότες, και κάποιοι σαν το σόι του Τσίπρα αριστεροχουντικοί επιχειρηματίες, που γέννησαν μπούμπηδες καταληψίες με το DNA του δηλωσία και του κωλοτούμπα στο αίμα τους... Κάτι σύριζα πρέπει να τα «σκοτώνεις» νωρίς! Αν και ποτέ δεν είναι αργά.

Θ. Αναστασιάδης
Πρώτο Θέμα
Κατηγορία:

Διάλυση - ατίμωση χωρίς αντιπρόταση

0



Μ​​ας τρομάζει στην Ελλάδα σήμερα η καταστρατήγηση ή και κατάλυση θεμελιωδών προϋποθέσεων της οργανωμένης συνύπαρξης.

Μας τρομάζει η αυθαιρεσία και ωμή βία, που υποδύονται τη «λογική αγανάκτηση», την αυτοδικία «εκ των πραγμάτων επιβαλλόμενη».

Μας πανικοβάλλουν οι χυδαίοι βανδαλισμοί, που προφασίζονται «διαμαρτυρία».

Ο πρωτογονισμός και η βαναυσότητα, που θέλουν να εμφανίζονται σαν «ακτιβισμός».

Οι ψυχανώμαλες αντικοινωνικές συμπεριφορές – το τυφλό μένος για οτιδήποτε «δημόσιο»: σχολικά και πανεπιστημιακά κτήρια, «σήματα» και πινακίδες της Τροχαίας, κτήρια υπουργείων, δημόσιων υπηρεσιών και νοσοκομείων, πάρκα, προτομές και αγάλματα που κοσμούν τις πόλεις και ζωντανεύουν την Ιστορία. Και μύρια ακόμα ανάλογα.

Μας τρομάζει το καθημερινό θέαμα μιας κοινωνίας που αυτοκτονεί. Εντείνεται στο έπακρο η ανασφάλεια από την οικονομική χρεοκοπία, τον εφιάλτη της ανεργίας, τον έσχατο εξευτελισμό των αμοιβών της εργασίας, την ατίμωση των συντάξεων. Ολοκληρωτική η απουσία προοπτικών για τα παιδιά μας, για τα εγγόνια μας. Καταδίκη ο υποχρεωτικός ξενιτεμός.

Συντηρούμαστε σαν συλλογικότητα με παραισθησιογόνες εντυπώσεις, ψευδαισθήσεις: Δήθεν ότι έχουμε «Βουλή», κυβέρνηση, «αντιπολίτευση», τάχα και «πληροφόρηση». Μας προσφέρονται είκοσι οχτώ (28) –περίπου– τηλεοπτικά κανάλια και αναρίθμητοι ραδιοφωνικοί σταθμοί. Με ελάχιστες εξαιρέσεις, κανάλια και ραδιόφωνα λειτουργούν σαν συνοικιακά, τριτοκοσμικά ψιλικατζίδικα: πουλάνε παντούφλες, εσώρουχα, «θαυματουργά» μαντζούνια, μαξιλάρια και πατατοκόφτες – ό,τι φανταστεί ο νους μας των αποβλακωμένων από την απαιδευσία και τη στέρηση.

Υπάρχουν τα τρία κανάλια της κρατικής τηλεόρασης και τρία ακόμα ή τέσσερα διαπλεκόμενων με την πολιτική μεγαλο-επιχειρηματιών, που διασώζουν μια προσχηματική ευπρέπεια, εξαιρώντας βέβαια την κυρίως πληροφόρηση: ειδήσεις - σχολιασμούς - συζητήσεις. Εκεί, στις ειδήσεις και στις «συζητήσεις», το επίπεδο κρατικών και ιδιωτικών καναλιών εξομοιώνεται απολύτως – απευθύνονται και τα μεν και τα δε στο ίδιο κοινό που συντηρεί στις οθόνες τις παντούφλες και τα θαυματουργά μαντζούνια.

Μοιάζει σχήμα λόγου, αλλά είναι πραγματική τραγωδία οδύνης και απελπισμού, για κάποιον αριθμό (απροσδιόριστο) χιλιάδων ανθρώπων, η κάθε μέρα που ξημερώνει στην Ελλάδα. Τόσο η κυβερνητική όσο και η αντιπολιτευτική ρητορική πληγώνει (ή το αναιδέστερο) παρακάμπτει την ανθρωπιά μας, τη νοημοσύνη και τον αυτοσεβασμό μας. Οι εκάστοτε «κυβερνητικοί εκπρόσωποι», τα τελευταία τριάντα χρόνια, αναπαράγουν, σαν δήθεν φυσιολογικό, έναν καινούργιο ανθρωπολογικό τύπο, κακέκτυπο του Γκαίμπελς και του Μπέρια.

Η πολιτική, στη σημερινή ελλαδική μας πραγματικότητα, είναι ένα απάνθρωπο παιχνίδι ακραίου αμοραλισμού, με τους παίκτες φιγούρες γυμνωμένες από ανθρώπινη ευαισθησία, καλλιέργεια, αυτοσεβασμό – αυτή είναι η εικόνα τους. Κυβερνάει τη χώρα ένα κόμμα «ριζοσπαστικής Αριστεράς», που εξελέγη για να «σκίσει τα μνημόνια» (τις γραπτές συναινέσεις στην εθνική υποτέλεια, την εξευτελιστική επιτρόπευση από τη διεθνή τοκογλυφία, τα σαδιστικά χαράτσια, το ξεπούλημα της κοινωνικής περιουσίας). Και σε μια νύχτα μέσα, οι «αγωνιστές της αδιάλλακτης Αριστεράς» μεταμορφώθηκαν στους πιο χαμερπείς λακέδες των «Αγορών» – χωρίς κάποιος τους, έστω ένας, «να πεθάνει από αηδία», όπως ζητούσε από τους Πρεβεζάνους ο Καρυωτάκης.

Κάποιος τους, ο Βαρουφάκης, κατάγγειλε (σε βιβλίο που έσπασε ταμεία) συγκεκριμένα εγκλήματα, επώνυμων αυτουργών, ωμής προδοσίας του εθνικού συμφέροντος. Στις καταγγελίες, με ακριβή εντοπισμό χώρου, χρόνου, αυτοπτών μαρτύρων, αντιτάχθηκε ότι «ο Βαρουφάκης είναι ένας αναξιόπιστος νάρκισσος». Και είναι νάρκισσος. Αλλά την αναξιοπιστία του κατήγορου είναι εξίσου αναξιόπιστο να την αποφασίζουν οι καταγγελλόμενοι. Οι «φυσικοί δικαστές», της θεσμικής Δικαιοσύνης, σιωπούν σκανδαλωδέστατα, προκλητικά.

Παρ’ όλο που έχει οδηγήσει τη χώρα σε εξαθλιωτική διάλυση και ανυπόφορη ατίμωση, το πρόβλημά μας δεν είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Είναι η απουσία πολιτικής αντιπρότασης. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν έχει να αντιτάξει τίποτε συγκεκριμένο – σημάδι ότι δεν αντιλαμβάνεται ούτε τη διάλυση ούτε την ατίμωση. Η λογική του είναι αποκλειστικά διαχειριστική, δεν καταλαβαίνει τι θα πει «μεταρρυθμίσεις». Παπαγαλίζει μόνο γενικότητες, αοριστίες, αφορισμούς. Δεν υποψιάζεται ότι στην πολιτική οι λύσεις «γεννιώνται», δεν προκύπτουν από μοδιστρική. Οτι εξαλείφοντας την ντροπή των Εξαρχείων, ίσως νεκρανασταίνει την επιχειρηματική πρωτοβουλία, απολακτίζοντας τις κομματικές νεολαίες από τα πανεπιστήμια, ίσως ανανεώνει ριζικά την ανθρώπινη ποιότητα στο κοινοβούλιο, επιβάλλοντας άτεγκτη αξιοκρατία στη δημοσιοϋπαλληλία, ίσως ανατρέπει τους όρους λειτουργίας της αγοράς.

Τις προάλλες, ανώτατο στέλεχος του Λιμενικού Σώματος (με πλάκα τα γαλόνια) ανακοίνωνε από τη μικρή οθόνη: «Αποψε θα φτάσουμε τους εικοσιοχτώ απόπλους»!!! Ο Τσίπρας δεν τον αποστράτευσε αυθημερόν. Ο Μητσοτάκης καταλαβαίνει ότι θα κυβερνήσει, μόνο αν ξηλώνει πέντε αγράμματους κάθε μέρα από τον κρατικό μηχανισμό;

Χρήστος Γιανναράς
Καθημερινή
Κατηγορία:

ΝΙΚΟΣ ΣΤΑΥΡΕΛΗΣ: ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΟ ΑΓΡΟΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΥΦΥΟΥΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ

0



Ο Υποψήφιος Δήμαρχος Κορινθίων ΝΙΚΟΣ ΣΤΑΥΡΕΛΗΣ και όλα τα μέλη της ομάδας ανάπτυξης και ανασυγκρότησης, της παράταξης ''Πνοή Δημιουργίας'', σχεδιάζουμε & προτείνουμε τις νέες δράσεις στο Δήμο μας.

Σχεδιάζουμε και προτείνουμε τη συνεργατική Συμμετοχή του Δήμου μας στο Αγροτικό Πρόγραμμα Ευφυούς Γεωργίας.

Η ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ:

Η συνεργασία του Δήμου με την Ένωση Αγροτικών Συνεταιρισμών Κορινθίας και τους Γεωργικούς Συνεταιρισμούς, τους γεωπόνους και τους γεωτεχνικούς, τις ομάδες παραγωγών, τις αγροτικές επιχειρήσεις, τις βιομηχανίες διατροφής κ.λ.π., για εκπόνηση μελετών και ερευνών :

Για την καταλληλότητα των εδαφών, τον έλεγχο των καιρικών συνθηκών σε ετήσια και διαχρονική βάση, καθώς και τον έλεγχο του περιβάλλοντος.

Σκοπός των ως άνω συνεργιών, ερευνών και μελετών είναι :

-Η ποιοτική και ποσοτική βελτίωση των παραγόμενων αγροτικών προϊόντων στην Κορινθιακή Γη.

-Το οικονομικότερο παραγόμενο προϊόν, μέσω της μείωσης του κόστους παραγωγής.

-Οι χρησιμοποιούμενες μεθοδολογίες λίπανσης, άρδευσης και φυτοπροστασίας, να λειτουργούν αφενός προς επίτευξη οικονομιών μεγέθους στα λειτουργικά έξοδα, με αποτέλεσμα να παραμένουν περισσότερα χρήματα στη διάθεση των αγροτών / δημοτών μας και αφετέρου η χρήση τους να δημιουργεί λιγότερα κατάλοιπα για το περιβάλλον.

-Η ελαχιστοποίηση του χρόνου και της διάρκειας άρδευσης των καλλιεργειών.

-Η βελτίωση των ποιοτικών χαρακτηριστικών των προϊόντων, μέσω του υπολογισμού της ακριβούς ποσότητος και του είδους των θρεπτικών στοιχείων, καθώς και της ποσότητος του νερού που χρειάζεται η εκάστοτε καλλιέργεια.

-Η μείωση των κινδύνων για το περιβάλλον, δηλαδή της βιολογικής ανισορροπίας, της λειψυδρίας και της ερημοποίησης που προκαλούνται από την εντατική γεωργία.

-Ο αποτελεσματικότερος έλεγχος των κινδύνων παραγωγής, δηλαδή του κινδύνου προσβολής από εχθρούς (έντομα) και ασθένειες (μύκητες), καθώς και το καλύτερο χρονικό διάστημα για την εφαρμογή ψεκασμών, εάν και εφόσον αυτοί κρίνονται απαραίτητοι.

Παραγωγή-προϊόντα

Η Ευφυής Γεωργία θα έχει εφαρμογή κατ' αρχήν σε επιλεγμένες καλλιέργειες της ευρύτερης περιοχής που δραστηριοποιούνται οι δημότες μας, όπως η Ελιά, τα Αμπέλια εν γένει, αλλά και ειδικότερα τα Σταφύλια σουλτανίνα.

Επιπλέον και κατόπιν των ερευνητικών και επιστημονικών αξιολογήσεων, θα προτείνεται πιθανή ανάπτυξη νέων και προσοδοφόρων καλλιεργειών.

Χρηματοδότηση

Η χρηματοδότηση από πλευράς Δήμου θα διενεργείται σε ετήσια βάση και θα ανέρχεται στο ποσό των 100.000 € στα πλαίσια προγραμματικής σύμβασης με την Ένωση Αγροτικών Συνεταιρισμών Κορινθίας και τους Γεωργικούς Συνεταιρισμούς στα όρια του Δήμου Κορινθίων.

Η εκτέλεση του έργου θα περιλαμβάνει:

-Τοποθέτηση τηλεμετρικών σταθμών σε επιλεγμένα σημεία, καθώς και

-Συνεργασία, παρακολούθηση, αξιολόγηση και βελτιωτικές προτάσεις / παρεμβάσεις από φυτοπαθολόγους, εδαφολόγους, γεωργικούς μηχανικούς, εντομολόγους, κλπ

Συνδημότισσες και Συνδημότες

Έχουμε τις γνώσεις, έχουμε την εμπειρία, έχουμε και τη δύναμη, να κάνουμε το Δήμο μας πρότυπο δήμου σε όλη την Ελλάδα, να του δώσουμε την αίγλη που του αξίζει.

Όλοι μαζί τολμάμε και ενώνουμε τις δυνάμεις μας για το μεγάλο άλμα στην πρόοδο και τη δημιουργία.
Κατηγορία: ,

«Χρυσή βίζα»: Επένδυση ή ξεπούλημα;

0



Ενδοιασμούς και αντιρρήσεις προκαλεί η τακτική πολλών ευρωπαϊκών χωρών- μεταξύ αυτών της Ελλάδας και της Κύπρου, να παραχωρούν δικαιώματα ιθαγένειας ή διαμονής σε επενδυτές από τρίτες χώρες.

Ήδη το 2014 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επέκρινε αυτή την τακτική, ζητώντας από την Κομισιόν να ελέγξει εάν είναι συμβατή με την ισχύουσα νομοθεσία και να συντάξει κατευθυντήριες γραμμές για τα κράτη-μέλη. Σε μία εμφανή προσπάθεια να ασκήσει πιέσεις το Κοινοβούλιο επανήλθε στο ζήτημα με εκτενή συζήτηση την Τετάρτη στο Στρασβούργο. Όπως λέει στην Deutsche Welle η μαλτέζα ευρωβουλευτής Ρομπέρτα Μετσόλα «υπάρχει διάχυτη ανησυχία σε όλες τις πολιτικές ομάδες για το ότι ανταλάσσουμε με χρήματα τα δικαιώματα που απορρέουν από την ιθαγένεια. Το μόνο που έχουν να αντιτάξουν οι κυβερνήσεις των κρατών-μελών είναι φτηνές δικαιολογίες. Και επειδή η Κομισιόν δεν κάνει τίποτα για να πατάξει το φαινόμενο, δεν υπάρχει ουσιαστικός έλεγχος...»

Η Μάλτα ειναι μία από τις ευρωπαϊκές χώρες που προσφέρουν «χρυσή βίζα». Τον τελευταίο καιρό μάλιστα, υποστηρίζει οι Ρομπέρτα Μετσόλα, αυξάνονται και οι επενδύσεις σε ακίνητα από «πρωταγωνιστές» του Brexit, οι οποίοι προνοούν για να εξασφαλίσουν την παραμονή τους στην ενιαία ευρωπαϊκή αγορά πριν την αποχώρηση της Μ. Βρετανίας. Τουλάχιστον δέκα κράτη-μέλη της ΕΕ προσφέρουν ιθαγένεια ή διαμονή σε εύπορους πολίτες τρίτων χωρών. «Οι εθνικές κυβερνήσεις», λέει η μαλτέζα ευρωβουλευτής, «ισχυρίζονται ότι διευκολύνουν τις επενδύσεις και την εισροή χρημάτων στη χώρα, αλλά δεν πρόκειται περί αυτού. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι ιδιώτες αμφιβόλου προελεύσεως λαμβάνουν ιθαγένεια με μοναδικό κριτήριο το πόσα χρήματα διαθέτουν. Αποκτούν πρόσβαση στην ΕΕ από την πίσω πόρτα, με στόχο να εξυπηρετήσουν ίδια συμφέροντα».

Ελλάδα και Κύπρος στην αγορά «χρυσής βίζας»

Στην Ελλάδα περισσότεροι από 2.000 επενδυτές είχαν αξιοποιήσει το πρόγραμμα «χρυσής βίζας» μέχρι τα τέλη του 2017, με αποτέλεσμα να εισρεύσει πάνω από ένα δισεκατομμύριο ευρώ στην αγορά ακινήτων. Τώρα η κυβέρνηση φέρεται να εξετάζει το ενδεχόμενο επέκτασης του προγράμματος και σε εκείνους που επενδύουν όχι σε ακίνητα, αλλά σε χρηματοπιστωτικά προϊόντα και ιδιαίτερα σε κρατικά ή εταιρικά ομόλογα.

Ακόμη καλύτερες επιδόσεις στο πρόγραμμα «χρυσής βίζας», ιδιαίτερα σε πολυτελείς εξοχικές κατοικίες, καταγράφει η Κύπρος, η οποία προσελκύει κυρίως αγοραστές από τη Ρωσία. Ο ευρωβουλευτής του Δημοκρατικού Συναγερμού Λευτέρης Χριστοφόρου αντικρούει τις όποιες αιτιάσεις για αδιαφανείς συναλλαγές στην Κύπρο ή σε άλλες χώρες της νότιας Ευρώπης που προσφέρουν «χρυσή βίζα». «Εγώ θεωρώ ότι μπορεί να υπάρχουν κάποια προβλήματα, αλλά υπάρχει και κάποια υπερβολή» λέει ο κύπριος ευρωβουλευτής στην Deutsche Welle. «Όταν υπάρχουν συγκεκριμένα κριτήρια, όταν υπάρχει διαφάνεια, οι πολιτογραφήσεις όχι μόνον δεν περικλείουν κανέναν κίνδυνο, αλλά τονώνουν το επενδυτικό ενδιαφέρον στις ευρωπαϊκές χώρες. Στην ΕΕ δεν πρέπει να λειτουργούμε ισοπεδωτικά και μηδενιστικά, ζούμε σε ένα ανταγωνιστικό παγκόσμιο περιβάλλον. Δεν μπορεί κάθε φορά η ΕΕ να λαμβάνει αυστηρούς κανόνες και μέτρα και να φέρνει σε δυσμενή θέση τις δικές της χώρες».

Ζητείται παρέμβαση της Κομισιόν

Αναμφισβήτητα η χορήγηση ιθαγένειας είναι και θα παραμείνει εθνική αρμοδιότητα, στην οποία δεν παρεμβαίνουν οι Βρυξέλλες. Ωστόσο πολλοί ευρωβουλευτές θεωρούν πλέον ότι η «χρυσή βίζα» δεν είναι μόνον εθνική υπόθεση, καθώς εξασφαλίζει πρόσβαση στην ενιαία ευρωπαϊκή αγορά. Όπως επισημαίνει στην Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου η αντιπρόεδρος της σοσιαλιστικής ομάδας Τάνια Φαγιόν «η χορήγηση χρυσής βίζας δεν είναι αποκλειστικά εθνική, αλλά και ευρωπαϊκή υπόθεση. Μιλάμε για την ασφάλεια της ζώνης Σένγκεν και των πολιτών μας. Πώς μπορούν τα κράτη-μέλη να δικαιολογήσουν το γεγονός ότι από τη μία πλευρά αρνούνται ένα ενιαίο σύστημα υποδοχής προσφύγων, ενώ από την άλλη πλευρά χορηγούν την υπηκοότητα για να προστατεύσουν πιθανούς εγκληματίες, χωρίς να γνωρίζουν καν το ποιόν τους;»

Κατόπιν όλων αυτών η Κομισιόν καλείται να λάβει θέση και να διευκρινίσει αν η χορήγηση «χρυσής βίζας» συνάδει με το ευρωπαϊκό δίκαιο. Η γνωμοδότηση από τις Βρυξέλλες αναμένεται το αργότερο στα τέλη του 2018.

Γιάννης Παπαδημητρίου, Στρασβούργο
Deutche Welle
Κατηγορία:

Το θανατηφόρο όπλο του μέλλοντος

0



Εκτός από το σύστημα του χρέους και το δολάριο, οι Η.Π.Α. διαθέτουν πολλά άλλα πανίσχυρα χρηματοπιστωτικά «αεροπλανοφόρα» που είναι σε θέση να πλήξουν οποιαδήποτε χώρα τοποθετηθεί στο στόχαστρο τους – με κυριότερο το SWIFT, το οποίο έχουν χρησιμοποιήσει μόνο στο Ιράν ως προειδοποίηση της Κίνας και της Ρωσίας, ενδεχομένως επίσης της Γερμανίας.

Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος

«Εάν το δολάριο χάσει τη θέση του ως παγκόσμιο συναλλακτικό και αποθεματικό νόμισμα, το δυτικό σύστημα του χρέους δεν θα λειτουργεί πια – οπότε οι κίνδυνοι για την υπερδύναμη θα ήταν τεράστιοι. Για παράδειγμα, υπολογίζεται από τους ειδικούς πως η αμερικανική κυβέρνηση θα αναγκαζόταν τότε να εφαρμόσει ελέγχους κεφαλαίων, να εθνικοποιήσει τις αποταμιεύσεις, να κατάσχει τα χρήματα των συνταξιοδοτικών ταμείων, να δημεύσει τα περιουσιακά στοιχεία των ευκατάστατων Πολιτών της κοκ. – αφού διαφορετικά δεν θα μπορούσε να ανταπεξέλθει με το νόμισμα της, με τον πληθωρισμό, με τη χρηματοδότηση των χρεών της κλπ.»Για να κατανοήσουμε καλύτερα το θανατηφόρο όπλο του μέλλοντος, θα έπρεπε να ταξιδέψουμε στη La Hulpe – σε μία περιοχή του Βελγίου, περί τα 20 χιλ. από το κέντρο των Βρυξελών. Σε απόσταση δύο χιλ. από το σιδηροδρομικό σταθμό, θα βρίσκαμε ένα συγκρότημα κτιρίων – το οποίο εξωτερικά θυμίζει μία φουτουριστική εκδοχή του πύργου των Βερσαλλιών. Στο εσωτερικό του όμως μοιάζει με το κέντρο ελέγχου ενός πυρηνικού εργοστασίου – πλημμυρισμένου με οθόνες υπολογιστών, στους οποίους αμέτρητες στήλες αριθμών κινούνται ακατάπαυστα.

Αποτελούν μικρό μέρος ενός από τους σημαντικότερους κόμβους του δικτύου των διεθνών χρηματοοικονομικών ροών: το κεντρικό γραφείο της Εταιρείας Παγκοσμίων Διατραπεζικών Χρηματοπιστωτικών Επικοινωνιών (Society for Worldwide Interbank Financial Telecommunication ή SWIFT), όπου εάν μία τράπεζα θέλει να εμβάσει χρήματα στο εξωτερικό, είναι υποχρεωμένη να χρησιμοποιήσει ένα από τα ηλεκτρονικά συστήματα ειδοποίησης/παρακολούθησης που έχει δημιουργήσει το SWIFT.

Ειδικότερα, περισσότερες από 10.500 τράπεζες σε πάνω από 200 χώρες χρησιμοποιούν αυτό το σύστημα, στο οποίο μόνο το 2014 στάλθηκαν περί τα 4 δις τέτοιες ειδοποιήσεις – ενώ η κάθε τράπεζα λαμβάνει έναν κωδικό με οκτώ ψηφία, για να αναγνωρίζεται με σαφήνεια από το σύστημα. Το κέντρο πληροφοριών λοιπόν του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος, του ιστού της αράχνης, ευρίσκεται στην παραπάνω περιοχή – ενώ όποιος έχει πρόσβαση, είναι σε θέση να γνωρίζει τα πάντα. Εκτός αυτού, όποιος διακόψει την σύνδεση κάποιας χώρας σε αυτό το σύστημα, είναι σε θέση να την καταστρέψει οικονομικά – ολοσχερώς, όπως όταν βγάζουμε την πρίζα από κάποιο μηχάνημα και παύει να λειτουργεί .


Το SWIFT τώρα είναι ένας συνεταιρισμός που θεωρητικά δεν δεσμεύεται από την πολιτική, αλλά στην πραγματικότητα ελέγχεται πλήρως από τις Η.Π.Α. – η ισχύς των οποίων είναι μεγαλύτερη στο χρηματοπιστωτικό πεδίο, από ότι στο στρατιωτικό. Εν προκειμένω, εκτός από το δυτικό σύστημα του χρέους, το SWIFT και το δολάριο ως παγκόσμιο αποθεματικό και συναλλακτικό νόμισμα (γράφημα), διαθέτουν πολλά άλλα πανίσχυρα χρηματοπιστωτικά «αεροπλανοφόρα» που είναι σε θέση να πλήξουν οποιαδήποτε χώρα τοποθετηθεί στο στόχαστρο – όπως τη Wall Street με κεφαλαιοποίηση του NYSE ύψους 23 τρις $ και του NASDAQ 10 τρις $ (του Λονδίνου είναι 8 τρις $, του Τόκυο 6,2 τρις $, της Σαγκάης 5 τρις $ και του EURONEXT της Ευρώπης 4,6 τρις $), τη FED, τις τρεις εταιρείες αξιολόγησης με μερίδιο αγοράς 97%, ικανές να καταστρέψουν μία χώρα ή/και μία επιχείρηση απλά και μόνο υποτιμώντας την (πρόσφατα τη Deutsche Bank), τα κερδοσκοπικά κεφάλαια (hedge fund), τα επενδυτικά τέρατα με πρώτη τη Black Rock, τα πάμπλουτα συνταξιοδοτικά ταμεία, τους γίγαντες του διαδικτύου, τους φημισμένους επενδυτές τύπου W. Buffet, το ΔΝΤ, την Παγκόσμια Τράπεζα κοκ.

Με απλά λόγια οι Η.Π.Α., ελέγχοντας τις παγκόσμιες ροές κεφαλαίων και πληροφορίας, τα χρηματιστήρια κοκ., μπορούν να καταστρέψουν μία χώρα ή μία περιοχή του πλανήτη σε χρόνο μηδέν – όπως αποδείχθηκε από την ασιατική κρίση, καθώς επίσης από πολλές άλλες χρηματοπιστωτικές επιθέσεις.

Ειδικά όσον αφορά το SWIFT, το 2006 ο σκιώδης αμερικανός επικεφαλής του συστήματος, ο οποίος χαρακτηρίζεται ως ο «ανώτατος γκάνγκστερ», παρέλυσε μία τράπεζα του Μακάο, μέσω της οποίας η Β. Κορέα χρηματοδοτούσε το πυρηνικό της πρόγραμμα – διεξάγοντας έναν πόλεμο χωρίς ανθρώπινα θύματα, με τη βοήθεια των συνεργατών του σε ολόκληρη την υφήλιο.

Η επίθεση εναντίον του Ιράν


Συνεχίζοντας, το Μάρτιο του 2012 οι Η.Π.Α. διέκοψαν τη σύνδεση των τραπεζών του Ιράν, στα πλαίσια των κυρώσεων που επέβαλλαν – με αποτέλεσμα να σταματήσει σε μεγάλο βαθμό το διεθνές εμπόριο με τη χώρα, οπότε να ζημιωθεί βαριά η οικονομία της, με το ΑΕΠ της να καταρρέει (γράφημα). Όταν δε εντάθηκαν οι κυρώσεις, άρχισαν να λείπουν τα φάρμακα – οπότε δημιουργούνταν μεγάλες ουρές στα φαρμακεία, ενώ υπήρχαν πολλές αναφορές για βαριά αρρώστους που δεν μπορούσαν να υποβληθούν σε θεραπεία.

Όπως τότε έγινε γνωστό, ο σκιώδης επικεφαλής του συστήματος (κ. Glaser) διεξάγει τις επιθέσεις του από ένα πολεμικό δωμάτιο (war room) – στο οποίο φτάνει από ένα υπόγειο τούνελ που το συνδέει με το αμερικανικό υπουργείο οικονομικών. Στην οροφή του δωματίου υπάρχει μία γιγαντιαία καλωδίωση, μέσω της οποίας παρέχει στους χρηματοπιστωτικούς στρατιώτες του όλα όσα χρειάζονται για τις επιθέσεις τους: πληροφορίες και αναλύσεις των μυστικών υπηρεσιών, των οικονομολόγων, των τραπεζών και των χρηματιστηρίων.

Στην άλλη άκρη του τούνελ κάθονται λεπτοί νεαροί άνδρες ντυμένοι με κοστούμια μπροστά στις οθόνες των υπολογιστών τους – θυμίζοντας υπαλλήλους μίας τράπεζας ή μίας ασφαλιστικής εταιρείας, οι οποίοι όμως δεν συνεργάζονται με πελάτες, αλλά επιτίθενται σε εχθρούς, που θέλουν να παραλύσουν οικονομικά: ιδιώτες, τράπεζες, επιχειρήσεις ή ολόκληρους οικονομικούς κλάδους σε κάθε περιοχή του πλανήτη, 24 ώρες το εικοσιτετράωρο, επτά ημέρες την εβδομάδα, χωρίς καμία αργία.

Το καλοκαίρι του 2007 (πηγή: ZEIT), οι νεαροί χρηματοπιστωτικοί πολεμιστές του κ. Glaser έφτασαν στη Φρανκφούρτη – έχοντας έναν κατάλογο στελεχών των μεγαλυτέρων γερμανικών τραπεζών, μεταξύ των οποίων της Deutsche Bank. Λίγες ημέρες αργότερα σταμάτησαν σχεδόν όλες οι γερμανικές τράπεζες τη συνεργασία τους με το Ιράν, χωρίς καμία αιτιολογία και χωρίς να ειδοποιήσουν καν τη γερμανική κυβέρνηση – έχοντας απειληθεί να αποκοπούν από την προμήθεια δολαρίων, με τα οποία διεξάγεται το 80% του διεθνούς εμπορίου, καθώς επίσης το 90% των νομισματικών συναλλαγών.

Για παράδειγμα, όταν μία γερμανική επιχείρηση θέλει να εμβάσει χρήματα στο Μεξικό, θα πρέπει κατά κανόνα να ανταλλάξει ευρώ με δολάρια και στη συνέχεια τα δολάρια με Pezos – αφού το δολάριο είναι το κυρίαρχο νόμισμα της παγκόσμιας οικονομίας. Επομένως, εάν μία τράπεζα αποκοπεί από την προμήθεια δολαρίων, δεν είναι σε θέση πια να διεξάγει συναλλαγές στον πλανήτη – οπότε είναι καταδικασμένη.

Στα πλαίσια αυτά, όποιος ελέγχει το παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα, ελέγχει μαζί με το SWIFT το δεύτερο σημαντικότερο κόμβο του δικτύου των διεθνών χρηματοπιστωτικών ροών – επειδή όλες οι ηλεκτρονικές πληρωμές σε δολάρια διεξάγονται υποχρεωτικά εντός του αμερικανικού εδάφους. Ως εκ τούτου, όταν οπουδήποτε στη γη κινούνται δολάρια, τότε διασχίζουν κατά κάποιον τρόπο τα αμερικανικά σύνορα, παραμένοντας για ελάχιστα χιλιοστά του δευτερολέπτου στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές μίας τράπεζα των Η.Π.Α. Εκεί ακριβώς μπορεί να τις σταματήσει ο σκιώδης επικεφαλής του συστήματος, ο κ. Glaser – ενώ για κάθε τράπεζα του πλανήτη με διεθνείς συναλλαγές, η αποκοπή της από το δολάριο είναι συνώνυμη με τη θανατική καταδίκη της.

Φαίνεται πάντως καθαρά πως όποιος αρνείται να υποταχθεί στις αμερικανικές εντολές, τιμωρείται πολύ αυστηρά – όπως η γαλλική BNP PARIBAS, η οποία υποχρεώθηκε να πληρώσει ένα πρόστιμο ύψους 9 δις $ στις Η.Π.Α., καθώς επίσης να παραμείνει ένα έτος εκτός των συναλλαγών με δολάρια, επειδή συνεργάσθηκε με το Ιράν. Η περίπτωση αυτή δεν προκάλεσε μόνο φόβο στους Ευρωπαίους – αλλά, επίσης, την υποψία ότι, οι Αμερικανοί ήθελαν να περιορίσουν τον ευρωπαϊκό τραπεζικό ανταγωνισμό, προς όφελος των δικών τους τραπεζών.

Σε κάθε περίπτωση, για να αποφύγουν την οργή των Αμερικανών οι τράπεζες, ελέγχουν τα στοιχεία των λογαριασμών τους αυτόματα, με ειδικά προγράμματα – τα οποία, όταν βρίσκουν το όνομα κάποιου που είναι τοποθετημένος σε μία λίστα κυρώσεων, σημαίνουν συναγερμό. Για παράδειγμα, στις 21 Μαρτίου του 2014, οι πιστωτικές κάρτες των πελατών της ρωσικής τράπεζας BANK ROSSIJA έπαψαν ξαφνικά να λειτουργούν – ενώ στις 26 Μαρτίου η ρωσική πρεσβεία του Καζακστάν διαπίστωσε πως το έμβασμα ενός ασφαλίστρου με προορισμό τη Μόσχα δεν μπορούσε να εκτελεσθεί, επειδή η J.P. Morgan το είχε μπλοκάρει στη Νέα Υόρκη.

Λίγο αργότερα ο Ρώσος μεγιστάνας A. Rotenberg διάβασε στις ειδήσεις πως οι ιταλικές Αρχές είχαν δεσμεύσει τις δύο βίλες του στη Σαρδηνία – επειδή το όνομα του είχε εμφανισθεί ελάχιστο χρόνο προηγουμένως σε μία αμερικανική λίστα κυρώσεων, οπότε δεν είχε πια καμία πρόσβαση στα περιουσιακά του στοιχεία.


Η επίθεση εναντίον της Ρωσίας
Περαιτέρω, ο σκιώδης επικεφαλής του συστήματος είχε σκεφθεί το 2014 επακριβώς πως θα μπορούσε να αποδυναμώσει τη ρωσική οικονομία – χωρίς όμως να την καταστρέψει. Έτσι στόχευσε κυρίως το ρούβλι και τη ρωσική Ολιγαρχία, ελπίζοντας πως θα απομακρυνόταν από τον πρόεδρο Putin. Στα πλαίσια αυτά πάγωσε τους τραπεζικούς λογαριασμούς τους, ενώ δυσκόλευσε την πρόσβαση των ρωσικών επιχειρήσεων στις διεθνείς χρηματαγορές – χωρίς όμως να σταματήσει τη σύνδεση των ρωσικών τραπεζών με το SWIFT, η οποία θα ήταν θανατηφόρα για την οικονομία της χώρας.

Με απλά λόγια, δεν πυροδότησε την τελευταία χρηματοπιστωτική βόμβα που είχε στη διάθεση του – κάτι που βέβαια τρομοκράτησε τη Ρωσία, η οποία έκτοτε δημιούργησε το δικό της διατραπεζικό σύστημα πληρωμών, όπως επίσης η Κίνα. Τα συστήματα όμως αυτά δεν είναι ικανά να τις προστατεύσουν, αφού δεν συνδέονται με τις τράπεζες του υπολοίπου πλανήτη που δεν τολμούν να το κάνουν φοβούμενες τις επιπτώσεις. Εν τούτοις, η προσπάθεια των Αμερικανών να προστατεύουν την αυτοκρατορία τους με τα όπλα του 21ου αιώνα έχει προκαλέσει πολλές αντιδράσεις – όπως τις επιθέσεις εναντίον του δολαρίου, με κυριότερο πεδίο του πολέμου τη Σαουδική Αραβία.

Στα πλαίσια αυτά, μετά τον τελικό του ποδοσφαίρου στη Βραζιλία, τον οποίο παρακολούθησε ο πρόεδρος Putin μαζί με την κυρία Merkel, συναντήθηκαν οι ηγέτες της Ρωσίας, της Κίνας, της Βραζιλίας και της Ν. Αφρικής στη FORTALEZA – επειδή για πρώτη φορά οι Η.Π.Α. είχαν σπάσει ένα ταμπού, επιτιθέμενες εναντίον ενός μέλους των BRICS. Έκτοτε συνεργάζονται όλες αυτές οι χώρες μαζί, ενδεχομένως μυστικά και η Γερμανία, για να εξουδετερώσουν το θανατηφόρο χρηματοπιστωτικό όπλο των Η.Π.Α. που είναι εγκατεστημένο στην πρωτεύουσα της Ευρώπης – όπως η ισχυρότατη αμερικανική στρατιωτική βάση στο κέντρο της Γερμανίας.

Για παράδειγμα, με την μεταξύ τους προμήθεια συναλλάγματος, χωρίς να μεσολαβούν οι αμερικανικές τράπεζες της Νέας Υόρκης – καθώς επίσης με τις συναλλαγές στα δικά τους νομίσματα. Εκτός αυτού με τη βοήθεια του πετρογουάν με αντίκρισμα σε χρυσό, το οποίο θεωρείται ένα όπλο αιχμής απέναντι στο πετροδολάριο – με τα δικά τους διατραπεζικά συστήματα πληρωμών κοκ.

Όπως ήταν φυσικό όμως, οι Η.Π.Α. δεν έμειναν άπρακτες – επιβάλλοντας νέες κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας και του Ιράν, καθώς επίσης δασμούς στην Ευρώπη. Οι δασμοί αυτοί αποτελούν προειδοποιητικές βολές, με στόχο κυρίως τη Γερμανία – μεταφέροντας της έμμεσα το μήνυμα ότι, το επόμενο χτύπημα θα είναι θανατηφόρο, αφού θα αφορά τα θεμέλια των εξαγωγών και της οικονομίας της: την αυτοκινητοβιομηχανία.

Η δεύτερη προειδοποιητική βολή ήταν η εντυπωσιακή υποτίμηση της Deutsche Bank από την ίδια τη Fed, την οποία ακολούθησε αμέσως μετά η S&P – με αποτέλεσμα να χάσει 7% η μετοχή της την Πέμπτη, παρά το ότι ευρίσκεται ήδη στο ναδίρ (9,52 € από 90 € το 2007 – πηγή).

Επίλογος
Ολοκληρώνοντας, με εξαίρεση το Ιράν οι Η.Π.Α. δεν έχουν χρησιμοποιήσει εναντίον κάποιας χώρας το θανατηφόρο τους όπλο, το SWIFT – ενώ στην περίπτωση του Ιράν χρησιμοποιήθηκε πιθανότατα ως προειδοποίηση για τα άλλα κράτη που επιβουλεύονται την παγκόσμια ηγεμονία τους συνεργαζόμενα μεταξύ τους, όπως οι BRICS και ενδεχομένως η Γερμανία. Αναφέραμε δε πως είναι ένα ισχυρό μεν όπλο τους, αλλά όχι το μοναδικό – αφού διαθέτουν πάρα πολλά χρηματοπιστωτικά αεροπλανοφόρα με παγκόσμια εμβέλεια.

Οφείλουμε να υπενθυμίσουμε πάντως εδώ πως όποια πετρελαιοπαραγωγός χώρα θέλησε να παρακάμψει το δολάριο, χρησιμοποιώντας άλλο νόμισμα, όπως το Ιράκ υπό τον Σ. Χουσεΐν, ο οποίος ήθελε να πουλάει το πετρέλαιο σε ευρώ, οδηγήθηκε στην καταστροφή – ενώ από την αποκάλυψη των μηνυμάτων της κυρίας Clinton εκ μέρους των Wiki Leaks γνωρίζουμε πως η ανατροπή του Καντάφι στη Λιβύη από τις Η.Π.Α. και τη Γαλλία οφειλόταν στην πρόθεση του να μη σεβαστεί το σύστημα των πετροδολαρίων,χρησιμοποιώντας τα αποθέματα χρυσού της Λιβύης για να στηρίξει ένα παναφρικανικό νόμισμα (περί τα 4,6 εκ. ουγγιές χρυσού εξαφανίσθηκαν μετά το θάνατο του Καντάφι).

Analyst
Κατηγορία:

Φοβού τον γερμανικό αυταρχισμό

0




Γράφει ο Μάκης Ανδρονόπουλος

Η δήλωση για την ιταλική κρίση του Γερμανού Επιτρόπου για τον Προϋπολογισμό της ΕΕ Γκίντερ Έτινγκερ, σύμφωνα με την οποία «οι αγορές θα μάθουν στους Ιταλούς να ψηφίζουν σωστά», δεν αποκαλύπτει μόνο το τεράστιο έλλειμμα δημοκρατίας στους κόλπους της Ευρωζώνης και της ΕΕ και την υποκρισία των ευρωκρατών, αλλά και την ξεδιάντροπη πλέον έκφραση του γερμανικού αυταρχισμού. Διότι οι πάντες γνωρίζουν ότι οι αγορές είναι η Budensbank, η Deutsche Bank, ο ESM και η ECB. Όλη η Ευρώπη ανατρίχιασε με τον απροκάλυπτο κυνισμό του γερμανικού imperium.

Σε ορισμένους παρατηρητές η νευρικότητα που εκδηλώνει το Βερολίνο εξ αιτίας της πολλαπλής πίεσης που δέχεται σε πολλά μέτωπα θυμίζει τον πανικό του Χίτλερ έξω στο Στάλινγκραντ που έκανε μια σειρά τακτικών λαθών που τον οδήγησαν να διατάξει την ισοπέδωση της πόλης (80%) από τη Λουφτβάφε το καλοκαίρι του 1942 και κατόπιν την κατάληψή της. Τον Ιανουάριο του 1943, μετά από πολύμηνη αντεπίθεση των Ρώσων, ο στρατάρχης Φρίντριχ Πάουλους υποχρεώθηκε να παραδοθεί μαζί με άλλους 22 στρατηγούς και 91.000 στρατιώτες της 6ης Στρατιάς. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις αυτές το Βερολίνο θα στυλώσει τα πόδια σε όλα τα μέτωπα.

Από την άλλη, δεν μπορεί ακόμη να σταθμίσει κανείς αν ο πολιτικός ελιγμός που έγινε στην Ιταλία, η αποπομπή του Ραχόι στην Ισπανία και η κατάσταση στη Γαλλία, αλλά και οι ευαίσθητες ισορροπίες μέσα στην ίδια τη Γερμανία αποτελούν επαρκές περιβάλλον για να απεγκλωβιστεί η Ευρωζώνη και η ΕΕ από την επικυριαρχία του γερμανικού κεφαλαίου. Όμως φαίνεται ξεκάθαρα πως το ευρωπαϊκό «πλάσμα» παραμένει ζωντανό. Έτσι, ο Μακρόν έχει πλέον ισχυρά επιχειρήματα και πλάτες για να ανατρέψει το γερμανικό μοντέλο της Ευρωζώνης ή τουλάχιστον να το προσπαθήσει. Η μάχη είτε θα δοθεί τώρα, είτε θα θεσμοθετηθεί η επικυριαρχία του Βερολίνου, η οποία από γεωοικονομική θα μετατραπεί σε ευθέως πολιτική.

Αν και για το Βερολίνο πρώτιστη έγνοια τώρα είναι να παρασύρει την Ευρώπη σε αντιαμερικανικές ατραπούς με αφορμή τους δασμούς Τραμπ, δεν εγκαταλείπει κανένα από τους επιμέρους στρατηγικούς του στόχους, ιδιαίτερα στα Βαλκάνια. Αυτό το πατερναλιστικό ενδιαφέρον για το κλείσιμο της συμφωνίας με τα Σκόπια είναι το λιγότερο ύποπτο και αποτελεί συνέχεια της παρέμβασης του φιλελεύθερου Ελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος (FDP) για να μπλοκαριστεί το leasing των γαλλικών φρεγατών τύπου FREMM.

Η υποτροπή του «γερμανικού συνδρόμου»

Αποκαλυπτική του γερμανικού σχεδίου είναι και η διαβεβαίωση του «λαγού» του Βερολίνου Αυστριακού καγκελαρίου Σεμπάστιαν Κουρτς προς τον Αλβανό πρωθυπουργό Έντι Ράμα πως η Αυστρία θα βοηθήσει την Αλβανία να κλείσει τα σύνορά της με την Ελλάδα για να μην περνάνε παράτυποι μετανάστες! Ο Κουρτς είπε ότι η ΕΕ θα προσφέρει οικονομική βοήθεια στην Αλβανία και σε άλλες χώρες της ΕΕ να μπλοκάρουν το νέο δρόμο που χρησιμοποιούν οι παράνομοι μετανάστες από την Ελλάδα μέσω της Αλβανίας για να φθάσουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Υπενθυμίζεται ότι η Αυστρία είχε απαιτήσει την έξοδο της Ελλάδας το 2016 λόγω του προσφυγικού, ενώ κατέβασε στρατό στα σύνορα με την Ιταλία για τον ίδιο λόγο.

Όλα αυτά αποτελούν μια σαφή υποτροπή του «γερμανικού συνδρόμου», δηλαδή της εμμονικής προσήλωσης στην ιστορική ρεβάνς έναντι του φιλελεύθερου κόσμου, μια ιστορική πορεία που έχει χαρακτηρίσει τον γερμανικό κόσμο από την εποχή των ναπολεόντειων πολέμων και μετά, όπου τα δύο γερμανικά Ράιχ, το πρωσικό και το αυστριακό, δεν ακολούθησαν την πορεία εκδημοκρατισμού και κοινωνικής ανάπτυξης που χαρακτήρισαν τις άλλες μεγάλες ευρωπαϊκές βιομηχανικές δυνάμεις. Το λεγόμενο «ειδικό μονοπάτι» (sonderweg) που ακολούθησε ο γερμανικός χώρος διατηρώντας την ισχύ και τα προνόμια των μεγάλων γεωκτημόνων (jungers), είναι κατά πολλούς ιστορικούς η αιτία της αυταρχικής αντιμετώπισης του κόσμου που άλλαζε και η οποία οδήγησε τελικά τον γερμανικό χώρο στην άβυσσο.

Σήμερα, είναι πια σαφές και στους πλέον συντηρητικούς, εiδικά μετά το Brexit ότι η Γερμανία αδυνατεί να κατανοήσει τις πολιτικές και κοινωνικές αλλαγές που συντελούνται στην Ευρώπη, με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζει το καινούργιο ως εχθρικό και να προκαλεί συνεχώς αντισυσπειρώσεις, καταστάσεις που φοβόταν σαν τον διάβολο ο καγκελάριος Μπίσμαρκ.

SLPress
Κατηγορία:

ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΟΣ: Από τη Δευτέρα οι λουόμενοι θα γνωρίζουν που θα βρίσκονται οι τσούχτρες !!!

0



Στο τεράστιο πρόβλημα με τις μέδουσες στις παραλίες του Σαρωνικού, Ευβοϊκού και Κορινθιακού κόλπου, το ΠΑΚΟΕ για να βοηθήσει τους λουόμενους και να τους καθησυχάσει, από την Δευτέρα 25/6/2018 καθημερινά 08:00-09:00 θ’ αναρτά στην ιστοσελίδα του (www.pakoe.gr) τις περιοχές κολύμβησης που βρίθουν από μέδουσες με φωτογραφίες και συντεταγμένες αυτών, ώστε οι λουόμενοι να ξέρουν που θα κολυμπήσουν με ασφάλεια και χωρίς φόβο.
Κατηγορία: ,

ΘΕΛΕΡΙΤΗ & ΨΥΧΟΓΙΟΣ ΣΥΝΙΣΤΟΥΝ ΟΧΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑ ΣΤΑ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΑ

0



Ερώτηση προς τον υπουργό Παιδείας, Κώστα Γαβρόγλου, με θέμα την αναγραφή του θρησκεύματος στους απολυτήριους τίτλους Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης κατέθεσαν 29 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, με πρώτη υπογράφουσα την Αννέτα Καββαδία.

Οι βουλευτές επικαλούνται τον νόμο 2472/1997 (άρθρο 2), σύμφωνα με τον οποίο οι θρησκευτικές και φιλοσοφικές πεποιθήσεις αποτελούν ευαίσθητο προσωπικό δεδομένο και ως τέτοια απαγορεύεται να τυγχάνουν καταγραφής και επεξεργασίας, όπως και απόφαση σύσταση της Ανεξάρτητης Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα προς το υπουργείο Παιδείας, σύμφωνα με την οποία «η αναγραφή του θρησκεύματος του μαθητή σε ξεχωριστό πεδίο επί του τίτλου -αλλά και η καταχώρισή του στο αντίστοιχο αρχείο που τηρεί το σχολείο (αρχείο τίτλων)- υπερβαίνει τον σκοπό της επεξεργασίας και, ως εκ τούτου, δεν είναι νόμιμη».

Επειδή -όπως επισημαίνουν οι βουλευτές- ο απολυτήριος τίτλος σπουδών χρησιμοποιείται από τον κάτοχό του ως τυπικό προσόν για ποικίλες χρήσεις (π.χ. για συμμετοχή σε εξετάσεις και διαγωνισμούς, για εξεύρεση εργασίας κ.λπ.), γεγονός που είναι δυνατόν να εκθέσει τον κάτοχο του απολυτηρίου σε διακρίσεις με βάση τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις, κατά παράβαση του άρθρου 13 του του Συντάγματος, ρωτούν τον υπουργό:

Αν προτίθεται να μεριμνήσει για την άμεση τροποποίηση των σχετικών ρυθμίσεων και να λάβει και κάθε άλλο αναγκαίο μέτρο, προκειμένου να μην αναγράφεται, ούτε να επιτρέπεται η αναγραφή του θρησκεύματος στους απολυτήριους τίτλους σπουδών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.

Οι ερωτώντες βουλευτές

Καββαδία Αννέτα

Αναγνωστοπούλου Αθανασία (Σία)

Γεωργοπούλου- Σαλτάρη Ευσταθία (Έφη)

Γιαννακίδης Ευστάθιος

Γκιόλας Ιωάννης

Δουζίνας Κωνσταντίνος

Δρίτσας Θοδωρής

Θελερίτη Μαρία
Θηβαίος Νικόλαος

Ιγγλέζη Κατερίνα

Καρά Γιουσούφ Αϊχάν

Καραγιαννίδης Χρήστος

Καρακώστα Ευαγγελία (Εύη)

Κουράκης Αναστάσιος

Κυρίτσης Γιώργος

Λιβανίου Ζωή

Μηταφίδης Τριαντάφυλλος

Μορφίδης Κωνσταντίνος

Μουσταφά Μουσταφά

Μπαλαούρας Γεράσιμος

Ξυδάκης Νικόλαος

Πάλλης Γεώργιος

Παπαδόπουλος Χριστόφορος

Παρασκευόπουλος Νικόλαος

Σπαρτινός Κωνσταντίνος

Σταματάκη Ελένη

Φίλης Νικόλαος

Χριστοδουλοπούλου Τασία

Ψυχογιός Γιώργος
Κατηγορία: ,
 

ΕΛΛΑΔΑ

ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

ΥΓΕΙΑ

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

ΚΟΣΜΟΣ

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ

ΑΡΧΕΙΟ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΑΥΤΟΚΙΝΗΣΗ

ΠΑΡΑΞΕΝΑ

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ Copyright © 2010 | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ | Converted by: Parakato administrator