ΑΡΧΑΙΟΣ ΛΙΜΕΝΑΣ ΚΕΓΧΡΕΩΝ (ΜΕΡΟΣ Β’ – ΜΝΗΜΕΙΑ)

Ένα περιγραφικό οδοιπορικό στα διατηρούμενα κτιριακά κατάλοιπα του Ρωμαϊκού λιμένα των Κεγχρεών με βάση τα πορίσματα των διενεργηθεισών αρχαιολογικών ερευνών [...]

ΑΡΧΑΙΟΣ ΛΙΜΕΝΑΣ ΚΕΓΧΡΕΩΝ (ΜΕΡΟΣ Α’ - ΙΣΤΟΡΙΑ)

Η ιστορική πορεία του ανατολικού επινείου της αρχαίας Κορίνθου στον Σαρωνικό κόλπο, μέσα από την αναδίφηση στις κυριότερες πηγές και σε συνδυασμό με τις αρχαιολογικές διαπιστώσεις [...]

Ο ΛΙΘΟΚΤΙΣΤΟΣ ΦΑΡΟΣ ΜΕΛΑΓΚΑΒΙ ΠΕΡΑΧΩΡΑΣ ΛΟΥΤΡΑΚΙΟΥ

Ένα διατηρητέο ιστορικό «βιομηχανικό μνημείο» του υφιστάμενου φαρικού δικτύου της Ελλάδας, που δεσπόζει στο ακρωτήριο Μελαγκάβι στην ευρύτερη περιοχή της Περαχώρας Λουτρακίου [...]

Η ΛΙΘΙΝΗ ΠΟΛΥΤΟΞΗ ΥΔΑΤΟΓΕΦΥΡΑ ΣΤΟΝ ΑΣΣΟ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

Ένα εγγειοβελτιωτικό έργο της περιόδου της αποκαλούμενης Β’ Βενετοκρατίας, το οποίο αποτελεί ένα κομψοτέχνημα υδρευτικής γεφυροποιίας [...]

ΟΙ ΒΕΝΕΤΣΙΑΝΙΚΕΣ ΟΧΥΡΩΣΕΙΣ ΣΤΑ ΟΝΕΙΑ ΟΡΗ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

Αναζητώντας τον επιχειρησιακό σχεδιασμό δύο αφανών οχυρωματικών συγκροτημάτων στα Όνεια όρη στην βορειοανατολική Κορινθία, τα οποία χρονολογούνται στην περίοδο της επονομαζόμενης Β’ Βενετοκρατίας της Πελοποννήσου [...]

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΒΛΑΣΙΟΥ ΑΝΩ ΤΡΙΚΑΛΩΝ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

Η ιστορική διαδρομή της περιώνυμης Ιεράς Μονής Αγίου Βλασίου, στην Άνω Συνοικία Τρικάλων της ορεινής Κορινθίας και μία συνοπτική παρουσίαση των εγκαταστάσεων της [...]

ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΚΑΙ ΣΤΑΔΙΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ (ΜΕΡΟΣ Δ’)

Μία παρουσίαση των θεάτρων του Φλιούντα και της Στυμφάλου, καθώς και των θεατρικών και αγωνιστικών χώρων άλλων αρχαίων περιφερειακών πόλεων του νομού Κορινθίας [...]

ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΚΑΙ ΣΤΑΔΙΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ (ΜΕΡΟΣ Γ’)

Το θέατρο και το στάδιο της αρχαίας Σικυώνας: Δύο εντυπωσιακά μνημεία με ιδιαίτερα αρχιτεκτονικά γνωρίσματα, αντάξια της αίγλης της αρχαίας πόλης [...]

ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΚΑΙ ΣΤΑΔΙΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ (ΜΕΡΟΣ Β’)

Το αρχαίο θέατρο της Ισθμίας και τα αρχαία στάδια της Ισθμίας και της Νεμέας: Όταν στους ιερούς τόπους διεξάγονταν Πανελλήνιοι αθλητικοί αγώνες [...]

ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΚΑΙ ΣΤΑΔΙΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ (ΜΕΡΟΣ Α’)

Το θέατρο, το ωδείο και το αμφιθέατρο της αρχαίας Κορίνθου: Η μετάλλαξη από τις θεατρικές παραστάσεις και τους μουσικούς αγώνες στις αρένες των μονομαχιών [...]

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΣΤΥΜΦΑΛΟ (ΜΕΡΟΣ Α’)

Η ιστορία της αρχαιοελληνικής πολίχνης όπως αναδύεται μέσα από το μυθολογικό πλαίσιο έως τις ανασκαφικές έρευνες της σύγχρονης εποχής [...]

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΣΤΥΜΦΑΛΟ (ΜΕΡΟΣ Β’)

Η περιγραφή των σωζόμενων μνημείων και της πολεοδομίας της αρχαιοελληνικής πολίχνης μέσα από ένα διερευνητικό πρίσμα [...]

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΛΕΧΟΒΑΣ ΚΡΥΟΝΕΡΙΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

Μία ιστορική επισκόπηση και η περιγραφή ενός εκκλησιαστικού μνημείου των μέσων Βυζαντινών χρόνων στην ορεινή Κορινθία [...]

ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

Μία συλλογή θρύλων και δοξασιών από περιοχή της Κορινθίας μέσα από το έργο «Παραδόσεις» του πρωτοπόρου λαογράφου μας Νίκου Πολίτη [...]

ΜΟΝΗ ΖΑΡΑΚΑ: ΕΝΑ ΡΩΜΑΙΟΚΑΘΟΛΙΚΟ ΑΒΒΑΕΙΟ ΤΩΝ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΩΝ ΧΡΟΝΩΝ ΣΤΗΝ ΣΤΥΜΦΑΛΙΑ

Η αναζήτηση της ιστορίας και η περιγραφή της μεσαιωνικής μονής Ζαρακά, που ιδρύθηκε από το Ρωμαιοκαθολικό τάγμα των Κιστερκιανών μοναχών στην περιοχή της λίμνης Στυμφαλίας [...]

ΤΟ ΜΥΚΗΝΑΪΚΟ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ ΤΩΝ ΑΗΔΟΝΙΩΝ ΚΑΙ Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΟΥ ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΟΥ ΘΗΣΑΥΡΟΥ ΤΟΥ

Το χρονικό της συναρπαστικής περιπέτειας ενός αρχαίου θησαυρού κοσμημάτων από το μυκηναϊκό νεκροταφείο των Αηδονιών Νεμέας και η περιγραφή ενός σημαντικού αρχαιολογικού χώρου της Κορινθίας [...]

ΤΟ ΚΑΣΤΕΛΙ ΠΕΝΤΕΣΚΟΥΦΙ: Ο ΕΠΙΤΗΡΗΤΗΣ ΑΚΡΟΚΟΡΙΝΘΟΥ

Η αναζήτηση των ψηφίδων της ιστορίας του μικρού μεσαιωνικού οχυρού Πεντεσκούφι και της σχέσης του με το γειτονικό εμβληματικό φρούριο του Ακροκορίνθου [...]

Η ΑΡΧΑΙΑ ΤΙΤΑΝΗ ΚΑΙ ΤΟ ΑΣΚΛΗΠΙΕΙΟ ΤΗΣ

Μία παρουσίαση ενός αρχέγονου ιεροθεραπευτηρίου στην επικράτεια της αρχαίας Σικυωνίας, μέσα από τις μαρτυρίες των περιηγητών και την αρχαιολογική έρευνα [...]

«ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΟΥ ΒΡΑΧΟΥ»: ΤΟ ΣΠΗΛΑΙΩΔΕΣ ΜΟΝΥΔΡΙΟ ΤΗΣ ΚΑΤΩ ΤΑΡΣΟΥ

Ένα ιδιόρρυθμο μοναστηριακό κτίσμα της μεταβυζαντινής περιόδου, οικοδομημένο μέσα σε μία ρηγμάτωση του βραχώδους σχηματισμού των «Κορινθιακών Μετεώρων» στην περιοχή της Κάτω Ταρσού [...]

ΤΟ ΠΥΡΓΟΣΠΙΤΟ ΤΟΥ ΚΙΑΜΗΛ ΜΠΕΗ ΣΤΗ ΣΥΚΙΑ ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΥ

Μία παρουσίαση της παραθαλάσσιας οχυρής έπαυλης των Οθωμανών αυθεντών της Κορινθίας στα προεπαναστατικά χρόνια [...]

ΤΟ ΥΠΟΓΕΙΟ ΡΩΜΑΪΚΟ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ ΤΩΝ ΚΕΓΧΡΕΩΝ

Μία συνοπτική περιγραφή του καταπληκτικού ταφικού συμπλέγματος της Ρωμαϊκής περιόδου, με τους υπόγειους θαλαμωτούς τύμβους και τους υπόσκαφους λακκοειδείς τάφους στην τοποθεσία «Ράχη Κουτσογκίλλα» Κεγχρεών [...]

Παλαιοχριστιανική Βασιλική Κιάτου (Κάτω Σικυώνος)

Ένα παραμελημένο κόσμημα της πόλης του Κιάτου, στο οποίο αρμόζει να αναδειχθεί και να αποτελέσει σημείο αναφοράς για τον Δήμο Σικυωνιών. Άποψη του εκκλησιαστικού συγκροτήματος της παλαιοχριστιανικής βασιλικής Κιάτου από τα [...]

Ο ΛΗΣΜΟΝΗΜΕΝΟΣ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΟΣ ΠΥΡΓΟΣ ΣΤΑ ΠΕΡΙΧΩΡΑ ΤΟΥ ΚΙΑΤΟΥ

Μία μεμονωμένη οχύρωση στην τοποθεσία «Μαγούλα» στα νοτιοδυτικά του συνοικισμού του Πασίου Κιάτου και ο διαφαινόμενος συσχετισμός της με την επονομαζόμενη «μάχη του Βασιλικού» στις 12 Αυγούστου 1822, όπου σκοτώθηκε ο οπλαρχηγός Αναγνώστης Πετιμεζάς [...]

Ούτε η Χούντα των Συνταγματαρχών

0




Μια φράση μόνο μπορεί να πει κανείς για την χθεσινή παρουσία Τσίπρα στη ΔΕΘ: «Είναι ντροπή για την Ελλάδα να έχει τέτοιον πρωθυπουργό».

Θα μπορούσε βεβαίως να πει κανείς ότι σε τέτοια κατάντια βρίσκεται η πατρίδα μας, τέτοιοι πολιτικοί μας αξίζουν, όμως, αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει σωτηρία.

Δεν έχει νόημα να ασχοληθούμε με τις παροχές τετραετίας που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός. Πολιτικός απατεώνας είναι, δεν θα μπορούσε να μας απογοητεύσει. Ξέραμε ότι θα τα έδινε όλα. Ο πολιτικός αριβισμός του είναι αρκετός για να ανακοινώσει νέο πρόγραμμα Θεσσαλονίκης, αν και γνωρίζει καλά ότι δεν θα το εφαρμόσει για δύο λόγους. Ο πρώτος είναι ότι δεν θα είναι αυτός πρωθυπουργός. Ο δεύτερος ότι ακόμη κι αν αυτός συνεχίσει να είναι πρωθυπουργός δεν θα τα εφαρμόσει γιατί ξέρει πώς να εξαπατά τον ελληνικό λαό. Αυτός που θα έσκιζε τα μνημόνια και θα καταργούσε τον ΕΝΦΙΑ δεν έχει κανένα πρόβλημα να δώσει παροχές. Άλλωστε, με δικά του λεφτά κάνει δώρα; Μέρος από το πλεόνασμα αίματος θέλει να μοιράσει.

Αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι η πλήρης παράδοση της χώρας στον αμερικανικό παράγοντα. Ο Τσίπρας και η παρέα του έδωσαν τα κλειδιά της χώρας στους Αμερικανούς. Μια κυβέρνηση της Αριστεράς που κάποτε φώναζε «προδότες των λαών Αμερικάνοι», είναι αυτή που μετέτρεψε και επίσημα σε προτεκτοράτο του Τραμπ την Ελλάδα.

Κι ας υποθέσουμε ότι αυτό είναι θεμιτό. Στη Δύση ανήκουμε, κι όχι στη Ρωσία ή την Κίνα από τις οποίες περίμενε ρούβλια και γουάν το πρώτο εξάμηνο του 2015 που κατέστρεψαν την οικονομία.


Αλλά το θέμα είναι ένα. Κατεβάσαμε που κατεβάσαμε τα βρακιά μας. Ποιο ήταν το αντάλλαγμα; Γιατί συμφωνία για το Μακεδονικό δεν πήραμε, το αντίθετο μάλιστα τα ξεπουλήσαμε όλα, όπως μας είπαν οι φίλοι μας οι Αμερικάνοι.

Πήραμε κάτι ουσιαστικό για το χρέος, ένα κούρεμα, κάτι καλό; Ούτε. Μια ζωή θα πληρώνουμε για τα αιματηρά πλεονάσματα.

Αυτό που πήραμε είναι ένα και μοναδικό: Να βλέπουμε τους Αμερικανούς, φονιάδες των λαών να στηρίζουν με νύχια και με δόντια την κυβέρνηση της Αριστεράς. Ποιος θα το περίμενε…

Είδατε τον Τσίπρα και τους υπουργούς; Είδατε τα κομματικά κοπρόσκυλα πώς χειροκροτούσαν για τον «θείο Σαμ;» Αυτοί είναι ικανοί να πάνε στις 17 Νοέμβρη και να καταθέσουν στεφάνι έξω από την αμερικανική πρεσβεία για τους… νεκρούς Αμερικανούς του Πολυτεχνείου.

Αυτοί που σήκωναν τη σημαία της επανάστασης τώρα σηκώνουν την αστερόεσσα.

Εντάξει, είμαστε φιλοαμερικανοί, εμείς το ξέραμε και το στηρίζαμε εδώ και χρόνια. Οι Αριστεροί διαδήλωναν κι έκαιγαν την Αθήνα για χάρη των Αμερικανών. Πώς έπεσαν στα τέσσερα τώρα; Πώς έγιναν τα γιουσουφάκια και του Τραμπ;

Να είναι τιμώμενη χώρα οι ΗΠΑ, αλλά αυτοί έκαναν τέτοιο ξεβράκωμα που δεν το έχει κάνει ούτε η Χούντα των Συνταγματαρχών.

AntiNews
Κατηγορία:
Blogger Widgets

Με το δίκιο των λίγων αδικούνται όλοι

0




Αν κρίνουμε από τις περιοδείες ανά την Ελλάδα που ξεκίνησε ο πρωθυπουργός αλλά και όλες τις παροχολογίες που ανακοινώνει από του βήματος της ΔΕΘ, έχουμε ήδη μπει σε προεκλογική περίοδο, η οποία ευχόμαστε να μην είναι μακρά. Και τούτο γιατί η πολυτραυματισμένη οικονομία της χώρας δεν έχει την πολυτέλεια να ζήσει παράλογες πολιτικές που δεν θα αποβλέπουν στην ανάταξη αλλά αποκλειστικά στον προσπορισμό κομματικών ωφελειών.

Αν όντως έχει κατά νου ο πρωθυπουργός να κάνει εκλογές στο τέλος της τετραετίας (που πολύ αμφιβάλλω) και όλα στη χώρα να κινούνται με προεκλογικούς ρυθμούς, τότε ζήτω που καήκαμε...

Με κορδέλες, προσλήψεις αχρείαστου προσωπικού σε Δημόσιο και δήμους, επιδόματα πάσης φύσεως, στοχευμένες ρυθμίσεις «αδικιών», διευθετήσεις κάθε είδους και όλα τα παλαιοκομματικά κόλπα που συνέβαλλαν στη χρεοκοπία της χώρας εκλογές δεν κερδίζονται. Μπορεί κάποιοι ψηφοφόροι να τσιμπήσουν, αλλά δεν αρκούν για νέα νίκη παρά μόνο για συγκράτηση ενός ποσοστού αποφυγής της συντριβής. Με άλλα λόγια, όλα αυτά γίνονται και θα γίνουν με στόχο μια αξιοπρεπή ήττα. Αξίζει όμως αυτός ο στόχος τόσο πολύ ώστε η χώρα να μπει σε νέα ραστώνη και τελικά σε περιδίνηση;

Να δούμε όμως την κατάσταση ψυχρά και όσο το δυνατόν πιο αντικειμενικά. Πανηγυρίζει η κυβέρνηση ότι μας έβγαλε από τα μνημόνια. Η αλήθεια όμως είναι ότι απλώς έληξε το τρίτο μνημόνιο το οποίο η ίδια υπέγραψε και, όπως συνομολογούν οι δανειστές, θα ήταν αχρείαστο αν δεν μεσολαβούσε το «επαναστατικό» εξάμηνο του 2015.
Τι σημαίνει ότι τελείωσε το μνημόνιο;

Σημαίνει ότι οι δανειστές τελείωσαν με την υποχρέωσή τους να μας δανείζουν φθηνά, χωρίς όμως να τελειώσουν οι δικές μας υποχρεώσεις με μέτρα και στόχους που μας επέβαλαν. Από τούδε και στο εξής και μόλις εξαντληθεί το αποθεματικό μαξιλάρι ασφαλείας, οι δανειακές ανάγκες της χώρας θα καλύπτονται αποκλειστικά από τις αγορές. Οι οποίες αγορές δεν χρειάζεται να έρχονται όπως η τρόικα για να μας ελέγχουν. Τους αρκούν οι εκθέσεις της τρόικας, η οποία θα έρχεται κανονικά, οι εκθέσεις των οίκων αξιολόγησης, αλλά και οι αποφάσεις με οικονομικό αντίκτυπο της κυβέρνησης. Αυτά βλέπουν και θα βλέπουν και αναλόγως θα αποφασίζουν αν είμαστε αξιόχρεοι ή υψηλού ρίσκου για τα κεφάλαιά τους και θα διαμορφώνουν και τα επιτόκια δανεισμού.


Δηλαδή κάθε εξαγγελία της κυβέρνησης για παροχές και υπέρβαση δαπανών, κάθε αρνητική εξέλιξη στα έσοδα, στο πλεόνασμα, στην ανάπτυξη, στη φορολογία, στα έσοδα των ασφαλιστικών ταμείων θα αποτυπώνονται άμεσα στο ταμπλό επιτοκίων ομολόγων της δευτερογενούς αγοράς.

Ηδη μια πρώτη γεύση παίρνουμε αυτές τις ημέρες και μόνο με τους υπαινιγμούς για μη περικοπή των συντάξεων, αυξήσεις μισθών, κοινωνικό μέρισμα κ.λπ., αφού με τη διαμόρφωση των επιτοκίων είμαστε εκ νέου εκτός αγορών.

Υπάρχουν όμως τα περιθώρια να μην κοπούν οι συντάξεις; Όπως τουλάχιστον ισχυρίζονται (χωρίς αυτό να το έχουμε δει αποτυπωμένο στον ισολογισμό του ΕΦΚΑ), υπάρχουν, τουλάχιστον, για φέτος. Διατείνονται ότι υπάρχει μια υπεραπόδοση εσόδων λόγω της αύξησης των εισφορών. Λείπει όμως μια αναλογιστική μελέτη που να αποδεικνύει ότι το σύστημα έχει γερές βάσεις να αντέξει και τα επόμενα χρόνια, με δεδομένες τις νέες συνταξιοδοτήσεις αλλά και την είσοδο στην αγορά νέων ασφαλισμένων με ικανοποιητικούς μισθούς και ανάλογες εισφορές.

Μπορεί η οικονομία να στηρίζεται γερά στην αυξημένη είσπραξη φόρων που έχει επιβληθεί τα τελευταία χρόνια; Προφανώς όχι γιατί, όπως δείχνουν τα στοιχεία της ΑΑΔΕ, ο φοροδοτικός μηχανισμός, δηλαδή όλοι εμείς, είναι εξαντλημένος και διαρκώς αυξάνονται οι φορολογούμενοι που δηλώνουν αδυναμία ανταπόκρισης.

Είναι εξασφαλισμένες η ανάπτυξη, οι επενδύσεις και η αύξηση των θέσεων εργασίας; Το ακριβώς αντίθετο. Επενδύσεις ακούμε και επενδύσεις δεν βλέπουμε. Και πώς αλλιώς, όταν η κυβέρνηση αυτή επί τριάμισι χρόνια με έργα και λόγια κάθε άλλο παρά φιλική είναι στην προσέλκυση μεγάλων επενδύσεων. Η γραφειοκρατία καλά κρατεί, η απόδοση δικαιοσύνης σέρνεται για δεκαετίες και η φορολόγηση κερδών δεν είναι ανταγωνιστική.

Επομένως, ο κίνδυνος να κυλήσουμε ξανά στην άβυσσο της χρεοκοπίας δεν εξέλιπε και είναι αποκλειστικά στο χέρι μας να μην επαναλάβουμε τα λάθη του παρελθόντος.

Διαφορετικά, με τα μικροκομματικά καμώματα το μόνο που θα πετύχει η κυβέρνηση είναι να πυροβολήσει τα πόδια της οικονομίας και να μην την αφήσει να αναρρώσει ποτέ.

Βασίλης Στεφανακίδης
Πρώτο Θέμα
Κατηγορία:

"Συμμαχία Πολιτών": Οι «έξυπνες» πόλεις, οι «έξυπνοι» δήμαρχοι και οι «έξυπνοι» υποψήφιοι - ΒΙΝΤΕΟ

0



Σε κάθε προεκλογική περίοδο η «καινοτομία», τα γρήγορα «wifi», το «internet παντού», οι «έξυπνες» πόλεις είναι δράσεις που περιλαμβάνει στο προεκλογικό του πρόγραμμα κάθε υποψήφιος δήμαρχος που σέβεται τον εαυτό του.

Λίγοι είναι, όμως, αυτοί που μπορούν να τα συμπεριλάβουν και στον απολογισμό τους! Ένας τέτοιος, για παράδειγμα, είναι ο δήμαρχος Τρικκαίων Δημήτρης Παπαστεργίου, ο οποίος είχε μιλήσει για το ψηφιακό θαύμα των Τρικάλων στο συνέδριο του Επιμελητηρίου Κορινθίας – Κορινθία 2025 - που διοργάνωσε ο τότε πρόεδρος του Επιμελητηρίου και επικεφαλής της Συμμαχίας Πολιτών Βασίλης Νανόπουλος, τον Σεπτέμβριο του 2017.

Το τελευταίο διάστημα ακούσαμε και πάλι πολλά για «έξυπνες» πόλεις και «έξυπνους» πολίτες. Ας δούμε όμως τι συμβαίνει με τους «έξυπνους» δημάρχους και τους «έξυπνους» υποψηφίους.

1. Το 2015 ολοκληρώθηκε στο δήμο Κορινθίων ένα ευρωπαϊκό πρόγραμμα με τίτλο «Ψηφιακή Σύγκλιση». Επρόκειτο για εφαρμογές που αφορούσαν τον πολίτη και περιελάμβαναν τομείς όπως η υγεία, η ηλεκτρονική διακυβέρνηση κ.ά.). Με το πρόγραμμα αυτό θα αναπτύσσονταν προηγμένες υπηρεσίες, πληροφόρησης και τηλεπικοινωνιών μέσα από τα ασύρματα δίκτυα πρόσβασης (hotspots) που διαθέτει σήμερα (και συνεχώς διευρύνονται) ο Δήμος Κορινθίων. Το έργο ολοκληρώθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2015 με κόστος 341.912 ευρώ.

Το φυσικό αντικείμενο του έργου αφορούσε καταρχήν την «ανάπτυξη προηγμένων υπηρεσιών, πληροφόρησης και τηλεπικοινωνιών που θα παρέχονται σύμφωνα με την τοποθεσία των χρηστών πάνω από τα ασύρματα δίκτυα πρόσβασης που διαθέτει σήμερα ο Δήμος Κορινθίων».

Αυτό σημαίνει ότι ασύρματα δίκτυα υπήρχαν, όπως υπήρχε και ο δακτύλιος οπτικών ινών του Μητροπολιτικού Δικτύου, το οποίο μάλιστα έχει παραχωρηθεί κατά κυριότητα στο Δήμο από την Κεντρική Κυβέρνηση. Αλλά, όπως γνωρίζετε, ασύρματο δημοτικό δίκτυο που να λειτουργεί για αρκετούς χρήστες σήμερα δεν υπάρχει. Ας βγάλει ο καθένας τα συμπεράσματά του.

Το δεύτερο που αφορούσε το πρόγραμμα ήταν η ανάπτυξη «υπηρεσιών καινοτόμου χαρακτήρα που στοχεύουν στην αναβάθμιση του τουριστικού-πολιτισμικού προϊόντος του Δήμου Κορινθίων παρέχοντας ένα σύστημα ηλεκτρονικής ξενάγησης με πληροφορίες αξιοθέατων, διαδρομών, ψυχαγωγίας, καταλυμάτων».

Έχετε δει εσείς τέτοιες υπηρεσίες στο Δήμο Κορινθίων; Ξέρετε από ποια πύλη μπορείτε να μπείτε στο διαδίκτυο και να έχετε πρόσβαση σε αυτές τις υπηρεσίες;

Το ενδιαφέρον είναι πως στις αρχές του 2018, η Δημοτική Αρχή έφερε προς έγκριση διάφορα νέα έργα, η εκτέλεση των οποίων ταυτίζεται με τα αντικείμενα έργων που –υποτίθεται- ήταν ήδη εκτελεσμένα από το προηγούμενο πρόγραμμα! Έργα, όπως ο ηλεκτρονικός τουριστικός οδηγός για τον Δήμο Κορινθίων, στον οποίο αναφερθήκαμε πιο πάνω. Σύμφωνα με την ανάλυση του έργου, «ο περιηγητής θα έχει την δυνατότητα να γνωρίσει, να εξερευνήσει και να περιπλανηθεί στα αξιοθέατα και τις δραστηριότητες που λαμβάνουν χώρα εντός του Δήμου Κορινθίων. Ο επισκέπτης θα έχει τη δυνατότητα να συγκρίνει να διαλέξει καταλύματα και χώρους εστίασης για τις εξορμήσεις και τις διακοπές του».

Ακόμα χειρότερο, όμως, από αυτό είναι πως και τα δύο έργα, παρά το γεγονός ότι παραδόθηκαν από τους εργολάβους, δεν έχουν χρησιμοποιηθεί από τον κ. Πνευματικό. Αυτό σημαίνει ότι έργα που χρυσοπληρώθηκαν από τους Κορίνθιους δεν έχουν επιστρέψει σε αυτούς.

2. Τα παραπάνω αφορούν τον δήμαρχο Κορινθίων. Ας δούμε τώρα και τον ρόλο του κ. Σταυρέλη, ο οποίος όλα αυτά τα χρόνια υπήρξε στενός συνεργάτης του κ. Πνευματικού, με σημαντικούς θεσμικούς ρόλους στη λειτουργία του Δήμου Κορινθίων, αλλά και με γενική γνώση των όποιων έργων εκτελέστηκαν σε αυτές τις θητείες. Πριν από μερικές ημέρες, ο κ. Σταυρέλης στα πλαίσια του δικού του προεκλογικού αγώνα έχει θέσει θέματα ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, νέων τεχνολογιών και ψηφιακής στρατηγικής.

Πολλές από τις θέσεις που διακηρύσσει όπως οι έξυπνες πόλεις έχουν επιδοτηθεί και υλοποιηθεί από το ΕΣΠΑ 2007-20013 σε πολλούς δήμους της ώρας και άλλες εμπίπτουν στις λειτουργίες των δύο ολοκληρωμένων συστημάτων που παρουσιάσαμε σήμερα . Αναρωτιόμαστε: τί συμβαίνει; Δεν γνωρίζει ότι υπάρχουν; Δεν ξέρει ότι έχουν παραδοθεί στο Δήμο ψηφιακά εργαλεία για αυτά που εμφανίζει ως νέα; Δεν ήταν ο κ. Σταυρέλης στη διοίκηση του Δήμου το 2009, το 2013, το 2015 και μάλιστα και ως Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου; Αν δεν γνωρίζει για αυτά τα έργα, ας το πει, δεν είναι κάτι κακό, και θα αξιολογηθεί αναλόγως από τους πολίτες.

Συνοψίζοντας:

Στο έλλειμμα του Δήμου Κορινθίων σχετικά με την ετοιμότητα και την ανάπτυξη νέων τεχνολογιών για την εξυπηρέτηση των πολιτών, τη γενικότερη λειτουργία του και την αξιοποίηση καινοτόμων και πολύ χρήσιμων εργαλείων αναφερθήκαμε εκτενώς και το 2014. Ωστόσο, σύμφωνα με τα επίσημα έγγραφα του Δήμου Κορινθίων και του Υπουργείου Ανάπτυξης που παρουσιάζουμε σήμερα, τα εν λόγω έργα είτε αποπληρώθηκαν, είτε ολοκληρώθηκαν στα τέλη Δεκεμβρίου του 2015. Αναφερόμαστε συνεπώς στην τρέχουσα θητεία του κ. Πνευματικού και των εκλεγμένων συμβούλων του, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που προσφάτως ανεξαρτητοποιήθηκαν.

Τέλος, δεσμευόμαστε πως όταν με την ψήφο των Kορίνθιων πολιτών η παράταξή μας αναλάβει την διοίκηση του Δήμου Κορινθίων, θα αξιοποιήσουμε τα συγκεκριμένα προγράμματα αποδίδοντας τον οφειλόμενο σεβασμό στους δημότες που πλήρωσαν για αυτά.

Δείτε το σχετικό βίντεο:

Κατηγορία: , ,

SEA AND SAND: Ετοιμαστείτε για μια χειμωνιάτικη σεζόν γεμάτη κέφι και χορό

0




Νέο μενού, νέα διακόσμηση στο @Sea & Sand.
Ετοιμαστείτε για μια χειμωνιάτικη σεζόν γεμάτη κέφι, και χορό.. 
Σάββατο 17 Νοεμβρίου ξεκινάμε με μια βραδιά γεμάτη τραγούδι...

Μην την χάσετε!!

Κάντε την κράτηση σας στο 2741038577
Κατηγορία: , ,

Για το διαχωρισμό Κράτους και Εκκλησίας

0



Μετά τις πορδές του Αλέξη, που ουσιαστικά υποσχέθηκε άλλες 10.000 προσλήψεις στο δημόσιο (και το γλείψιμο των νεοδημοκρατών στην Εκκλησία) ας πούμε και κάτι σοβαρό για το θέμα.

Κατ αρχάς σχετικά με τις θρησκευτικές μου πεποιθήσεις, καθώς ο καθένας θα θελήσει να μου βάλλει όποια ταμπέλα τον βολεύει. Εξ αιτίας των αμαρτιών μου δεν γνωρίζω, αν ανήκω στην Εκκλησία του Θεού. Πιθανόν όχι, αλλά τότε το σίγουρο είναι, ότι βρίσκομαι έξω από την θύρα και παρακαλάω κλαίγοντας να μπώ. Εξ ίσου σίγουρο είναι, ότι δεν ανήκω σε καμία από τις εκκλησίες των ανθρώπων, ούτε πρόκειται να μπω, ούτε να πω ποτέ «Ελάτε αδέλφια μου, να φτιάξουμε μία νέα εκκλησία των αληθινών πιστών», γιατί αν ξεστομίσω ποτέ τέτοιο πράγμα, αυτό θα σημαίνει, ότι ο διάβολος μου πήρε τα μυαλά. Η σχέση κάθε ανθρώπου με τον Θεό είναι αυστηρά προσωπική και η ομαδοποίηση σε κοπάδια οπαδών δεν βοηθάει καθόλου.

Καθώς δεν βρήκα τίποτα σε αυτήν την ζωή, που να με πείθει περισσότερο από την Αγία Γραφή, πιστεύω (χωρίς να μπορώ να το αποδείξω βέβαια) πως είναι ο αυθεντικός λόγος του Θεού. Πάντως και εάν ακόμα αποδεικνυόταν, πως ο Χριστός δεν είναι Θεός, πάλι θα συνέχιζα να είμαι Χριστιανός, γιατί ήταν ο πιο γνήσιος αντεξουσιαστής στην ιστορία.

Αυτά που πιστεύω, σε καμία περίπτωση και με κανέναν τρόπο δεν θα τα επέβαλα σε άλλους, γιατί έτσι θα γινόμουν ενάντιος στην ίδια μου την πίστη. Ο Θεός μας θέλει ΟΛΟΥΣ, αλλά ΜΟΝΟ ΜΕ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΟΥΛΗΣΗ. Κάθε νόμος και πειθαναγκασμός που τάχα «προστατεύει» τον Χριστιανισμό, στην πραγματικότητα είναι ένα ακόμα καρφί επί των τύπων των ήλων.

Επειδή οι πολιτικές μου πεποιθήσεις απορρέουν σχεδόν αποκλειστικά από τις θρησκευτικές, αυτονόητα διαχωρίζω τα του καίσαρα από τα του Θεού και θεωρώ, ότι οι μεγαλύτεροι ζηλωτές αυτού του διαχωρισμού θα έπρεπε να είναι όσοι αυτοαποκαλούνται Χριστιανοί.

Ο διαχωρισμός θα έπρεπε να είναι πλήρης και απόλυτος, όπως περιγράφεται και στην Συνταγματική μου πρόταση (την οποία θα ξανααναρτήσω προσεχώς, αφενός γιατί υπάρχουν μικροαλλαγές και προσθήκες και αφετέρου ως μία επιπλέον προσπάθεια για σοβαρό πολιτικό διάλογο στο διαδίκτυο).

Ένα από τα κυριότερα σημεία τριβής είναι η αποθρησκευτικοποίηση της δημόσιας παιδείας. Πιστεύω, ότι υπάρχει λύση, που να τους ικανοποιεί πλήρως όλους, αν δεν είναι κακόβουλοι. Είναι ο διαχωρισμός της παιδείας (όλων των βαθμίδων) σε δύο ΔΗΜΟΣΙΕΣ μορφές· την Ορθόδοξη και την ουδέτερη. Το δημόσιο Ορθόδοξο εκπαιδευτικό σύστημα θα τελεί υπό την εξουσία και εποπτεία της Ορθόδοξης Εκκλησίας και θα λειτουργεί όπως εκείνη θέλει. Η χρηματοδότηση του θα είναι ανάλογη του αριθμού των μαθητών, φοιτητών, που εγγράφονται σε αυτό και φυσικά τα πάντα θα ορίζονται από αυτήν την αναλογία (κτίρια, εκπαιδευτικοί κ.λ.π.). Οσο για την αξία αυτών των πτυχίων, θα καθοριστεί από την ίδια την αγορά εργασίας, τους διεθνείς οργανισμούς αξιολόγησης και πιστοποίησης, την κοινωνία κ.λ.π.. [Εξαιρείται από την εποπτεία της Εκκλησίας το Εθνικό Σύστημα εισακτήριων εξετάσεων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Οσοι εισάγονται, θα αποφασίζουν, αν εγγραφούν στο ουδέτερο, ή το Ορθόδοξο ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.]

Το ουδέτερο δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα θα είναι πραγματικά ουδέτερο και όχι αθεϊστικό, αγνωστικιστικό, ή των δικών μου θρησκευτικών πεποιθήσεων. Δηλαδή δεν φεύγουν μόνο τα θρησκευτικά, αλλά και η θρησκειολογία, η φιλοσοφία κ.λ.π..

Αυτό φυσικά δεν σημαίνει, ότι θα εξοβελίσουμε την θρησκεία και την φιλοσοφία από την κοινωνία, ούτε (τουλάχιστον εγώ) θέλω κάτι τέτοιο. Το αντίθετο· θέλω όλα αυτά να λειτουργούν σε υγιείς βάσεις και όχι με παρασιτικούς μηχανισμούς. Η φιλοσοφία και η θρησκεία δεν είναι «ειδικότητα» κάποιων, αλλά καθολική ανάγκη και δικαίωμα. Από εκεί και πέρα πρόκειται για την αμπελο-φιλοσοφία των ακαδημαϊκών παράσιτων, που δεν καταλαβαίνω, γιατί θα πρέπει να χρηματοδοτώ με τους φόρους; Αν πράγματι σε αυτές τις σχολές γίνεται αξιόλογο έργο, το οποίο εγώ ως «προκατειλημμένος» και «φθονερός» δεν αναγνωρίζω, δεν θα βρεθούν οι μαικήνες του πολιτισμού, που θα το χρηματοδοτήσουν;

Το κράτος πρέπει να μειώσει τους φόρους και ο καθένας να χρηματοδοτεί, ότι του αρέσει. Άλλος θέλει την Ορθόδοξη Εκκλησία, άλλος την Καθολική, άλλος τους Ευαγγελιστές, άλλος το Ισλάμ, τον Βουδισμό, τον Ολυμπιακό, τον Αρη, τον Πανιώνιο, άλλος το Μέγαρο μουσικής, την Επίδαυρο, την Ακρόπολη, τις σχολές φιλοσοφίας κ.λ.π.. Ο καθένας ότι θέλει να το πληρώνει, όχι να περιμένει να τα πληρώσουν άλλοι.

Στα πλαίσια αυτά η Ελληνορθόδοξη Εκκλησία πρέπει να σταθεί (ανεμπόδιστα όμως) στα δικά της πόδια, όπως για παράδειγμα η Εκκλησία της Κύπρου. Εννοείται, ότι δεν πρέπει να πειραχτεί η περιουσία της, να μην φορολογούνται τα μη αποδοτικά περιουσιακά της στοιχεία, να μην φορολογούνται τα εκκλησιαστικά είδη (κεριά, εικόνες, βιβλία κ.λ.π.) και φυσικά οι δωρεές των πιστών.

Παρότι το κράτος που ονειρεύομαι, είναι πραγματικά φιλοσοφικοθρησκευτικά ουδέτερο, η Συνταγματική μου πρόταση καθιερώνει κάποια ιδιαίτερα προνόμια στην Ορθόδοξη Εκκλησία για τους ευνόητους λόγους. Π.χ. μόνον αυτή έχει το δικαίωμα δικού της εκπαιδευτικού συστήματος δημόσιου χαρακτήρα (και δημόσιας οικονομικής επιβάρυνσης). Ολοι οι άλλοι μπορούν να φτιάξουν εκπαιδευτικό σύστημα και ιδρύματα, αλλά ιδιωτικού δικαίου.

Από εκεί και πέρα όλες οι εκκλησίες δικαιούνται πλήρη δικαιώματα αυτονομίας. Θεωρώ, ότι είναι παράλογο να εγκρίνει, ή να απορρίπτει το κράτος τους εκκλησιαστικούς αξιωματούχους, ή να έχει λόγο στην διοίκηση της χερσονήσου του Αθω, η οποία πρέπει όμως να αποδοθεί στην Ορθόδοξη Ελληνική Εκκλησία και όχι στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, εκτός αν η πρώτη αποφασίσει να εκχωρήσει τα δικαιώματα της, ή μέρος αυτών στο Πατριαρχείο.

Τα ίδια δικαιώματα αυτονομίας θα έχουν όλοι οι θρησκευτικοί οργανισμοί. Το μόνο πράγμα που συμφωνώ με την σημερινή κυβέρνηση, είναι η παραχώρηση αυτών των δικαιωμάτων στους Ελληνες Μουσουλμάνους σε συνάρτηση με την προαιρετική εφαρμογή της Σαρίας. Η κοντόφθαλμη και τουρκοφοβική στάση των «υπερπατριωτών» έσπρωχνε τόσα χρόνια στην αγκαλιά του Τουρκικού προξενείου ένα πλήθος Ελλήνων πολιτών, που όπως αποδείχτηκε δεν είχαν άλλη επιλογή. Πομάκοι, Ρομά, Αλεβίτες, αλλά και πολλοί Τούρκοι Ευρωπαϊκών αντιλήψεων σε κάθε περίπτωση προτιμούν την Ελλάδα, αν τους αντιμετωπίσει κι αυτή ως ισότιμους πολίτες.

Όταν τα δικαιώματα της πλειοψηφείας ασκούνται καταχρηστικά, έχουμε ίσως δημοκρατία, αλλά όχι κράτος δικαίου. Κανένας και καμία πλειοψηφεία δεν έχει δικαίωμα να υποβιβάζει πολίτες στην κατηγορία του «αλλόπιστου», βάζοντας την δικιά της ταμπέλα στο κράτος.

Μάλιστα αμφιβάλλω, αν πρόκειται για πλειοψηφεία πραγματικών πιστών και όχι τεχνητή «πλειοψηφεία» αδιάφορων, που (πολλοί από αυτούς) θα αποδέχονταν οποιονδήποτε θρησκευτικό προσδιορισμό δεν τους αποστερεί το δικαίωμα του πολίτη πρώτης κατηγορίας. Με πολλούς «Ορθόδοξους» που έχω συζητήσει, εκφράζουν καθαρά αγνωστικιστικές, ακόμα και αθεϊστικές αντιλήψεις. Στην ερώτηση «Τότε γιατί πηγαίνεις στην εκκλησία;» η στερεότυπη απάντηση είναι «Για κοινωνικούς λόγους». Αυτό δεν σημαίνει βέβαια, ότι από Ορθόδοξο κράτος πρέπει να γίνουμε αγνωστικιστικό, ή αθεϊστικό, γιατί ούτε όλοι είμαστε άθεοι, ή αγνωστικιστές, ή οτιδήποτε άλλο.

Επίσης οι (πραγματικοί) Ορθόδοξοι πρέπει να αποφασίσουν αν είναι σκέτο Ορθόδοξοι, ή πρωτίστως Χριστιανοί, καθώς η φασιστική ιδεολογία του τσαμπουκά και της επιβολής δεν έχει καμία σχέση με τον Χριστιανισμό. Αν γοητεύονται τόσο πολύ από τις Ισλαμικές πρακτικές, ας πετάξουν το φύλλο συκής κι ας δηλώσουν απερίφραστα Ταλιμπάν.

Δύο αιώνες τώρα επαναστατούν, κάθε φορά που «θίγεται» και το παραμικρό προνόμιο τους, αλλά ουδέποτε διαμαρτυρήθηκαν για τα πραγματικά δικαιώματα των Χριστιανών, που καταπατούνται στα δικαστήρια (αλλά και σε όλες τις εκδηλώσεις ανάληψης δημοσίων καθηκόντων) με τον υποχρεωτικό όρκο. Δεν έκαναν ποτέ ούτε μία σύσταση στο κράτος, που διαστροφικά μας αναγκάζει να ορκιζόμαστε και μάλιστα πάνω στην Βίβλο!!!!!! Να παραδεχόμαστε δηλαδή, ότι είμαστε ψευτοχριστιανοί (και γενικότερα ψεύτες και εκμαυλισμένοι) έτοιμοι να συμβιβαστούμε σε οποιεσδήποτε απαιτήσεις της εξουσίας. Όχι μόνο δεν αντέδρασαν ποτέ, αλλά οι ίδιοι οι κληρικοί ορκίζουν τους αξιωματούχους του κράτους. [Αντέδρασαν όμως στην μετάφραση της Αγίας Γραφής στην καθομιλουμένη, παρότι έγινε από Ορθόδοξο κληρικό και παρότι δεν πρόκειται για «μαλλιαρή» δημοτική, αλλά πραγματικά εξευγενισμένη και άρτια φιλολογική διάλεκτο, που δεν προσβάλλει την ιερότητα του κειμένου.]

Ή μήπως είναι Χριστιανική η εμμονή στην υποχρεωτικότητα της φασιστικής Σαρίας στους Ελληνες Μουσουλμάνους; Ή μήπως είναι Χριστιανική η «επαναστατική» οχλοκρατία, που υπερασπίζεται τα υλικά αγαθά και προνόμια των ιερέων και των παρακείμενων;

Εν πάση περιπτώσει πρέπει να βρούμε τρόπους συνύπαρξης σε αυτό το κράτος και όχι αφορμές εμφύλιας διαμάχης, γιατί θα μας πάρει και θα μας σηκώσει όλους μαζί, όπως έγινε πολλές φορές στο παρελθόν. Οσοι λένε «των προνομίων μου θανόντων, γαία πυρί μιχθήτω», όχι μόνο δεν είναι «εθνικός συνδετικός κρίκος», όπως θέλουν να λογαριάζονται, αλλά (είναι) κοινοί βολεψάκηδες. [Πως μπορεί να είναι εθνικός συνδετικός κρίκος, εκείνος που αποκλείει από τον εθνικό κορμό, όσους δεν συμφωνούν μαζί του;]

Επειδή είναι ιδιαίτερα ευφυείς, αν θέλουν να διατηρήσουν όση επιρροή μπορούν, το καλύτερο που έχουν να κάνουν, είναι να υιοθετήσουν μόνοι τους την καθαρή και τίμια πρόταση μου. Οποιος ορέγεται ηγετικό εθνικό ρόλο, δεν προσπαθεί να τον νομοθετήσει στο Σύνταγμα· τον «επιβάλλει» στην κοινωνία με το κύρος και το ήθος του. Αυτό το κύρος θα το αποκτήσουν μόνο αν αποποιηθούν μόνοι τους τα νομικά τους προνόμια και απλώσουν χέρι αδελφοσύνης σε όσους αποκαλούν «αλλόπιστους», άθρησκους κ.λ.π.. [Αν και δεν κόπτομαι για το καλό τους, μία τίμια συμβουλή. Η μέχρι τώρα στάση τους, είναι στάση άμυνας, που περιορίζει κάθε φορά τις φθορές, αλλά μακροπρόθεσμα δεν τις αποτρέπει. Αν δεν το έχουν καταλάβει ακόμα, θα αρχίσω να αμφιβάλλω για την ευφυΐα τους. Αυτό που τους προτείνω, είναι πραγματική επίθεση και μάλιστα με πολύ καλές προοπτικές. Μπορούν να «πιαστούν» από μία άνευ πρακτικής σημασίας φράση του Συντάγματος και να πουν «τα καταφέραμε». Το μόνο που θα έχουν καταφέρει, είναι μία ακόμη αναβολή στο τυπικό μέρος του πράγματος, αλλά επιτάχυνση της απώλειας του ηθικού πλεονεκτήματος, που έχει όποιος αποποιείται μόνος του τα προνόμια του, πριν του τα αφαιρέσουν οι άλλοι.]

Είναι βέβαια μεγάλη η πρόκληση, γιατί αν δεν καταφέρουν να φτιάξουν ένα αξιόπιστο εκπαιδευτικό σύστημα, που να έλκει μαθητές και φοιτητές (και τους γονείς τους) θα εκτεθούν ανεπανόρθωτα. [Αν πάλι τα καταφέρουν, θα έχουν κάνει καλό, όχι μόνο στην εκκλησία και το εκπαιδευτικό της σύστημα, αλλά και στο ουδέτερο δημόσιο σύστημα παιδείας, που θα βρεί ανταγωνισμό.] Η γνώμη μου πάντως είναι, καλύτερα να προσπαθήσουν πάνω στις «προκλήσεις» που προτείνω, γιατί αν «επαναστατήσουν» πάλι για τον μπερντέ, βραχυπρόθεσμα μεν δεν θα τους κοστίσει τίποτα, μακροπρόθεσμα όμως κάθε εξέγερση προσθέτει απαξίωση. [Για τις λαϊκές περιουσίες που χάνονται στους πλειστηριασμούς, απλά προσεύχονται…]

Π. Ρέππας
Κατηγορία:

Το κρατικό σκύλεμα του Πολυτεχνείου, καιρός να σταματήσει

0



Την πρώτη χρονιά που το Πολυτεχνείο έγινε επίσημη γιορτή στα σχολεία μου σηκώθηκε η τρίχα και αντέδρασα. Όπως αντέδρασε και καθένας που είχε συνείδηση του σκυλέματος, της διαστρέβλωσης και της κρατικής γελοιοποίησης που επρόκειτο να γίνει σε μια εξέγερση δημοκρατική, αντιχουντική, φοιτητική, νεολαιϊστικη, υπερκομματική, ακαθοδήγητη.

Και αντέδρασα πολύ, όπως και άλλοι, γιατί η υποχρεωτικότητα μιάς γιορτής, για ένα γεγονός, ή πιο σωστά για μια αλληλουχία γεγονότων, ήταν και είναι απόλυτα αντίθετη και απόλυτα εχθρική με τον εθελοντισμό, την αυταπάρνηση, τη διακριτή και διακριτική προσφορά του καθενός από όσους συνέβαλαν και συμμετείχαν σ αυτό που ονομάστηκε «το Πολυτεχνείο». Και που είναι ταυτόχρονα ό,τι πιο αγωνιστικό και αυτοθυσιαστικό και αυθόρμητο έχει γίνει μετά τον πόλεμο στην Ελλάδα. Κυρίως, είναι ό,τι πιο σεμνό.

Αφορμή γι αυτό μου το σημείωμα είναι η «επαγγελματική» ανακοίνωση της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών Ελλάδος, που καταγγέλλει ότι ιδιωτικά σχολεία δεν θα πραγματοποιήσουν το πρόγραμμα του υπουργείου για «την καθιερωμένη» γιορτή του Πολυτεχνείου, βεβηλώνοντας έτσι την επέτειο, όπως καταγγέλλουν.

Και καταγγέλλουν ότι ιδιωτικά σχολεία θα αφιερώσουν μικρό μέρος μόνο της ημέρας για την εκδήλωση και το υπόλοιπο θα κάνουν μάθημα! Ακούς εκεί να κάνουν μάθημα!

Να με συμπαθάνε οι επαγγελματίες συνδικαλιστές, αλλά το δικό μας σύνθημα ήταν «ψωμί, Παιδεία, ελευθερία». Δεν ήταν ούτε ινστρούχτσια, ούτε ιδεολογική προπαγάνδα, ούτε ηρωοποιήσεις μέσα από λυρικά παραμύθια, ούτε ποιήματα και τραγούδια μιάς παράταξης για να περάσουμε την ιδεολογική μας γραμμή, να κάνουμε πλύση εγκεφάλου σε παιδιά.

Το Πολυτεχνείο δεν έγινε για να καταντήσει γιορτή του κράτους. Ήταν ένας ξεσηκωμός ενάντια στο κράτος. Και των συνταγματαρχών και των αυταρχικών δυνάμεων όπου κι αν ανήκαν. Το Πολυτεχνείο έγινε για να μπορεί καθένας να έχει και να λέει ελεύθερα τη γνώμη του και την άποψή του. Δεν έγινε για να καπελώσουμε την κοινωνία με τα ιδεολογήματά μας.

Το Πολυτεχνείο έγινε για Ελευθερία. Δεν έγινε για να πειθαναγκάζονται οι μαθητές να μάθουν αυτά που θέλει το φαντασιακό των επαγγελματιών καθοδηγητών και των ιδεολογικά φανατικών. Τό Πολυτεχνείο ήταν Ρήξη. Δεν ήταν υποταγή. Η υποχρεωτικότητα της διδασκαλίας του και η υποχρεωτικότητα της παπαγαλίας του είναι υποταγή.

Το κυρίαρχο σύνθημα στις πρώτες πορείες του ’74 και ’75 ήταν «δεν έγιν’ ο Νοέμβρης για τον Καραμανλή». Δεν ήταν «κάντε το Πολυτεχνείο μάθημα στα σχολεία». Ούτε έγινε για να στέλνει το υπουργείο εγκυκλίους στα σχολεία για το πώς θα «γιορτάσουν» με στρατιωτική πειθαρχία ανά βαθμίδες και ανά εκπαιδευτικές μονάδες, λες και έχουμε να κάνουμε με κομματική αλυσίδα ινστρούχτσιας.

Στην πορεία, που γίνεται κάθε χρόνο, πηγαίνει καθένας ή δεν πηγαίνει αυτοβούλως. Και συμπεριφέρεται και αυτοβούλως, ανάλογα με τη συνείδησή του. Κανείς δεν τον υποχρεώνει. Και είναι απορίας άξιο που κρατικές μορφές και επαγγελματίες συνδικαλιστές και επαγγελματίες «ιδεολόγοι» δεν έχουν ακόμα ζητήσει να είναι υποχρεωτική η πορεία και των μαθητών στις 17 Νοέμβρη. Δεν είναι μακριά η νοοτροπία τους.

Προφανέστατα, όλοι όσοι βλέπουν το Πολυτεχνείο σαν ευκαιρία για πολιτικό ή κομματικό καπέλωμα δεν ξέρουν ότι η μεγάλη πλειονότητα όσων συνέβαλαν και πήραν μέρος σ εκείνη τη 12μηνη εξέγερση, από τον Δεκέμβριο του 1972 μέχρι τον Νοέμβρη του 1973, είναι άγνωστη στο κοινό, στο λαό. Έμειναν άγνωστοι. Από σεμνότητα. Και κράτησαν το Πολυτεχνείο που έφτιαξαν και που έζησαν, βαθειά μέσα τους. Χωρίς διδαχές και κομπορυμοσύνες.

Όλοι αυτοί πάλεψαν για τις ιδέες τους, χωρίς να προτάσσουν το Πολυτεχνείο για να τις περάσουν. Το Πολυτεχνείο ήταν ένα κορυφαίο μετερίζι σ’ έναν αγώνα. Δεν ήταν ούτε διαβατήριο, ούτε παράσημο, ούτε απόδειξη, ούτε επιταγή για εξαργύρωση. Άσχετο που κάποιοι το χρησιμοποίησαν ή το εξαργύρωσαν πολιτικά, επαγγελματικά και κοινωνικά. Όλοι οι αγώνες έχουν τους πλιατσικολόγους τους.

Το Πολυτεχνείο, σαν κορύφωση μιας υπερκομματικής διαδικασίας ανυπακοής, αντίθεσης και εξέγερσης τελικά, είχε στους κόλπους του συντελεστές από τη δημοκρατική δεξιά μέχρι της άκρα αριστερά. Δεν ήταν ιδιοκτησία κανενός. Ήταν μια διαδικασία συνύπαρξης σε έναν αγώνα. Ήταν ιδιοκτησία της δίψας για ελευθερία, δημοκρατία και ανεμπόδιστη Παιδεία. Γιατί, με αφορμή τις φοιτητικές εκλογές ξεκίνησε στο Πανεπιστήμιο. Και εξαπλώθηκε.

Και ήρθε το Πολυτεχνείο σε αντίθεση και αποδοκιμάστηκε τις μέρες του ’73 από κόμματα της αριστεράς, που σήμερα ορκίζονται στο όνομά του. Ενώ άλλες οργανώσεις της αριστεράς, που πρωτοστάτησαν, είχαν στους κόλπους τους στελέχη, που πολιτεύτηκαν αργότερα με τη δεξιά και χαρακτηρίζονται σήμερα ακροδεξιοί, από αριστερούς πολιτικάντηδες, οι οποίοι γαλουχήθηκαν από εκείνους που καταδίκαζαν την εξέγερση!

Αλλά, όλα αυτά, και η αγωνιστική αυτοδιαχειριζόμενη, ακαπέλωτη και ενωτική μεταξύ των οργανώσεων- πέρα από κόμματα- εξέγερση του Νοέμβρη δεν διδάσκονται στα σχολεία και στις εγκυκλίους του επίσημου κρατικού υπουργείου. Ούτε από τους ανίδεους ή βαριεστημένους ή αντιδραστικούς ή αντίθετους, ή απλώς φανατικούς από το διδακτικό προσωπικό. Η πλειοψηφία του οποίου κάνει στην πραγματικότητα μια ρουτινιάρικη ακόμα γιορτή και μετράει την ώρα να πάει σπίτι της. Όπως και η πλειοψηφία των μαθητών.

Κανείς δεν ενδιαφέρθηκε να δει το ’80 ότι η κρατικοποίηση μιας επαναστατικής ενωτικής υπερκομματικής εξέγερσης των φοιτητών και του κόσμου που ακολούθησε, θα κατέστρεφε την αλήθεια και το νόημα του Πολυτεχνείου. Που ήταν η Ρήξη με τον αυταρχισμό, το αίτημα για διαρκή Δημοκρατία, η απαίτηση για ανεμπόδιστη πλατειά Παιδεία και η ελευθερία στην εργασία. Καμιά σχέση με το κράτος, τις γραφειοκρατικές δομές του, τη δημοσιοϋπαλληλική ρουτίνα του και την αγάπη του για ιδεολογική υποταγή των πολιτών. Από όλες τις κυβερνήσεις.

Το Πολυτεχνείο δεν έγινε για να πειθαναγκάζονται παιδιά. Ούτε για να πειθαναγκάζονται δάσκαλοι από το κράτος. Το Πολυτεχνείο θα’ πρεπε να διδάσκεται με όλη του την αλήθεια σε συνθήκες κρυφού σχολειού. Στο μισοσκόταδο της σκλαβιάς που γεννήθηκε. Από εθελοντές χωρίς παρωπίδες. Για να οδηγεί όσους θέλουν στο φως.

Γ Παπαδόπουλος - Τετράδης
Κατηγορία:

Για τη γιορτή του Πολυτεχνείου...

0



Τη γιορτή της "δημοκρατίας" και του ξεφτισμένου ονείρου...

Τη γιορτή της χλιδής με το κλεμμένο χρήμα...

Τη γιορτή του ξεπουλήματος της καταστροφής και της υπονόμευσης...

Τη γιορτή των ξεπουλημένων προδοτών πολιτικάντηδων...

Τη γιορτή των ξελιγωμένων ληγούρηδων...

Τη γιορτή της αποσάθρωσης του κοινωνικού ιστού της χώρας...

Τη γιορτή των ανεπάγγελτων τεμπέληδων που έκαναν πάρτι στην καμπούρα του εργαζόμενου...

Τη γιορτή των απατεώνων, εγκληματιών, μεσαζόντων, μεγαλοεκδοτών και μεγαλοεργολάβων..

Τη γιορτή των λαμογιών που μετέτρεψαν την Πολιτεία την Εκάλη και όλα τα βόρεια προάστια από εξοχή σε πυκνοκατοικημένες περιοχές...

Τη γιορτή της προδοσίας ενός ολόκληρου λαού..

Τη γιορτή των ανεγκέφαλων παλαμακιστών...

Τη γιορτή που στήθηκε πάνω στο "νόμο" περί ευθύνης υπουργών...

Τη γιορτή των δανεικών και των φαγωμένων πακέτων Ντελόρ, των ΜΟΠ, των ευρωπαικών προγραμμάτων, των ΚΠΣ, των ΕΣΠΑ, των... των... των...

Κι αν χύθηκε ένα δάκρυ τότε... μια σταγόνα αίμα... δε χύθηκε για δαύτους...
Κατηγορία:

Κράτος πάνω στην άμμο

0




Γράφει ο Παναγιώτης Ήφαιστος

Κράτος πάνω στην άμμο δεν κτίζεται και αν κτιστεί κάποια στιγμή καταρρέει, ενώ όταν έτσι έχουν τα πράγματα θεωρείται από όλους αναξιόπιστο και αναλώσιμο. Στέρεο έδαφος, γερά θεμέλια και σιδερόφρακτα τοιχώματα είναι προϋποθέσεις βιωσιμότητας και αντοχής ενός κράτους στις αδιάλειπτες σεισμικές δονήσεις της διεθνούς πολιτικής και στα πλήγματα του μεταμοντέρνου πολέμου όπως είναι ο χρηματοοικονομικός πόλεμος των τελευταίων 8 χρόνων.

Συντομογραφικά, θα αναφερθούμε σε δύο κύρια και αλληλένδετα ζητήματα: Πρώτον, την κατάσταση της δημοκρατίας που σχετίζεται με την πολιτειακή ευρωστία και την κρατική συνοχή. Δεύτερον, την γνώση της διεθνούς πολιτικής που αφορά ζωτικά τους προσανατολισμούς και τις επιλογές της εξωτερικής πολιτικής στο ανταγωνιστικό και συχνά συγκρουσιακό διεθνές σύστημα.

Ιδιαίτερα για κοινωνίες όπως η ελληνική, οι οποίες είναι ιστορικά εδρασμένες πάνω στις πολιτικές παραδόσεις της δημοκρατίας και της πολιτικής ελευθερίας, εάν δεν διαθέτουν δημοκρατικό πολίτευμα, δημιουργείται δομική πολιτική ανωμαλία. Παρά τα πολλά ιδεολογικά δόγματα, τα θεωρήματα και τα ιδεολογήματα που ακούγαμε τις τελευταίες δεκαετίες, δεν συνιστά δημοκρατία ένα ολιγαρχικό σύστημα έμμεσης αντιπροσώπευσης που δεν κινείται, τουλάχιστον, προς κάποιου είδους έμμεση δημοκρατία αλλά αντίθετα προς δεσποτεία και μάλιστα έξωθεν ελεγχόμενη.

Παρά τα ιδεολογικά θολώματα και τις διαστρεβλώσεις του όρου, δημοκρατία μπορεί να σημαίνει μόνο ένα πολίτευμα που είναι προσανατολισμένο με τρόπο που θα επιτρέπει στους πολίτες να καθίστανται ολοένα και περισσότερο εντολείς μιας εντολοδόχου και ανακλητής εξουσίας. Το κοινωνικό και πολιτικό γεγονός, εξάλλου, απαιτείται να είναι προσανατολισμένο προς την Ιθάκη της πολιτικής ελευθερίας και της εθνικής ανεξαρτησίας. Η εθνική ανεξαρτησία είναι η κοσμοθεωρία όλων των εθνών, βασικά η μόνη κοινή και μορφικά πανομοιότυπη κοσμοθεωρία που ενσαρκώνει την συλλογική ελευθερία κάθε κοινωνίας.


Στην κλασική εποχή ονομαζόταν το «ιδεώδες της ανεξαρτησίας» και εθεωρείτο προϋπόθεση δυνατότητας ανάπτυξης δημοκρατικών προϋποθέσεων στο εσωτερικό της πολιτείας. Ελεύθερη πατρίδα και αδιαπραγμάτευτη φιλοπατρία των πολιτών είναι αναμφίβολα κοσμοθεωρητικές προϋποθέσεις της κρατικής ευρωστίας, της πνευματικής συνοχής και της πίστης και νομιμοφροσύνης των πολιτών και των εκλεγμένων κυβερνητών στο κράτος και στα εθνικά συμφέροντα.

Πόσο μεγάλη είναι απόσταση μεταξύ αυτών των διαχρονικών πολιτικών παραδόσεων της ελληνικότητας και της κατάστασης που επικρατεί στο νεοελληνικό κράτος; Η απάντηση είναι ότι το εκκρεμές της πολιτικής μας απομακρύνθηκε από τον πόλο της δημοκρατίας και βρίσκεται στον πόλο μιας ιδιόμορφης ξένης κατάκτησης/υποδούλωσης. Δράστες της οποίας είναι κοινωνικοπολιτικά ανεξέλεγκτοι τεχνοκράτες, κερδοσκόποι, τοκογλύφοι και υπάλληλοι ηγεμονικών κρατών.

Ελλειμματική γνώση της διεθνούς πολιτικήςΜια ακόμη αποδυναμωτική παθογένεια των συμφορών που πλήττουν το νεοελληνικό κράτος είναι η ελλειμματική γνώση της διεθνούς πολιτικής. Όλα αποτυγχάνουν, εάν δεν υπάρχει στοιχειώδης γνώση των λειτουργιών, παθολογιών και προβλημάτων του κρατοκεντρικού διεθνούς συστήματος. Ας πούμε με βεβαιότητα ότι ευημερία, ασφάλεια και ελευθερία δεν μπορεί να υπάρξει εάν δεν υπάρχει σωστή γνώση για την αληθινή κατάσταση της διεθνούς πολιτικής:

Δεν υπάρχει παγκόσμια κοινωνία, παγκόσμιο κοινωνικοπολιτικό σύστημα, παγκόσμια πολιτική ηθική, παγκόσμια διανεμητική δικαιοσύνη και κατά συνέπεια παγκόσμια υπερεθνική εξουσία οποιουδήποτε είδους. Διεθνή τάξη έχουμε όπου οι συμφωνίες ενίοτε τηρούνται, άλλοτε όχι και ακόμη πιο συχνά υπάρχουν διαφορετικές ερμηνείες των προνοιών. Αξίωμα: Σε ένα κόσμο πολλών κρατών άνισης ισχύος, άνισης ανάπτυξης, διαφορετικών συμφερόντων και ηγεμονικών δυνάμεων που αδιάλειπτα συγκρούονται, «δίκαιο έχει όποιος έχει ίση δύναμη (δηλαδή αποτρεπτική ισορροπία δυνάμεων) και όταν αυτό δεν συμβαίνει ο αδύναμος υποχωρεί και προσαρμόζεται» ή εξοντώνεται όπως οι Μήλιοι (Θουκυδίδης).
Κατά συνέπεια, για την κατοχύρωση και εκπλήρωση των στρατηγικών εσωτερικής και εξωτερικής κυριαρχίας και εσωτερικής και εξωτερικής ασφάλειας, απαιτείται επαρκής ισχύς, δηλαδή επαρκείς οικείοι συντελεστές ισχύος και στέρεες συναλλαγές και συγκλίσεις συμφερόντων με άλλα κράτη, άλλως πως ονομαζόμενες και συμμαχίες. Αξίωμα: «Το κυριότερο νόμισμα της διεθνούς πολιτικής είναι η ισχύς» (Kenneth Waltz).
Κατά την διάρκεια πέντε χιλιετιών γνωστής ιστορίας ο κόσμος πάντα έτσι ήταν, έτσι είναι και δεν φαίνεται να αλλάζει στο παραμικρό. Αξίωμα: «Όσοι είναι ελεύθεροι το χρωστούν στην δύναμή τους» και σε όσους πετούν στα σύννεφα και πιστεύουν στην έλευση ενός αγγελικά πλασμένου πλανήτη, απαιτείται να τους υπενθυμίζουμε ένα ακόμη αξίωμα: «Η ελπίδα είναι σπάταλη» (Θουκυδίδης).
Αντίσταση στην μεταμοντέρνα κατοχήΕξ αντικειμένου, η πατρίδα, η ασφάλειά της και η εθνική ανεξαρτησία είναι έσχατες λογικές οι δε ζημιές ή και ο θάνατος είναι αναπόδραστα, εάν πολίτες και ηγέτες αλληθωρίζουν προς άλλους ανύπαρκτους και ανέφικτους κόσμους. Διεθνιστικά ιδεολογικά δόγματα, αφελείς κοσμοπολιτισμοί και ιδεαλιστικές / ουτοπικές ψευδαισθήσεις και αυταπάτες είναι θανατηφόρα δηλητήρια που εισρέουν, αποδυναμώνουν, καθιστούν την κοινωνία εύκολη λεία ξένων ή σήμερα κερδοσκοπικών συμφερόντων και οδηγούν σε ζημιές ή και σε κρατικό θάνατο.

Μετά από πολλές δεκαετίες κυριαρχίας των ιδεολογικών ασυναρτησιών που αποπροσανατόλισαν την ελληνική κοινωνία και ως εκ τούτου προκάλεσαν αναπόφευκτη κατάληξη στον μετά το 2010 εξοντωτικό οκταετή κατήφορο που κορύφωσε την ξενοκρατία, απαιτείται να γνωρίζουμε ότι όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα, εάν δεν αλλάξει κάτι σύντομα και δραστικά, δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις πολιτικοοικονομικά και διεθνοπολιτικά βιώσιμου νεολληνικού κράτους.

Μια ειρηνική πολιτική μη εμφύλια επανάσταση ολικής επαναφοράς των νεοελλήνων σε τροχιά δημιουργίας δημοκρατικών προϋποθέσεων όπως διατυπώθηκαν πιο πάνω, είναι τόσο αναγκαία όσο είναι και δύσκολη. Απαιτείται περίσκεψη, περισυλλογή και επίγνωση του ελλείμματος αξιόπιστων πολιτικών προϋποθέσεων άσκησης εξουσίας που θα διαφυλάττει την εσωτερική και εξωτερική πολιτική κυριαρχία. Απαιτείται επίγνωση του γεγονότος ότι, πλέον, η Ελλάδα ελέγχεται από την πιο εξεζητημένη και πιο επιτυχημένη μορφή μεταμοντέρνας κατοχής.

Εγχώριοι καρεκλοκένταυροιΟι εγχώριοι καρεκλοκένταυροι εντολοδόχοι των ξένων, εδώ και 8 χρόνια, υποκλίνονται αντί να διαπραγματεύονται, οι δε ύστεροι κάτοχοι της εξουσίας κορύφωσαν την πολιτική παράκρουση, τα επικοινωνιακά τεχνάσματα και τον αποπροσανατολισμό των πολιτών.

Τα μέλη όλων των σημερινών μεταπολιτευτικών πολιτικών τάσεων εδώ και 8 χρόνια το μόνο που κατορθώνουν είναι να ανακυκλώνονται πάνω στις καρέκλες εξουσίας και κατόπιν έξωθεν εντολών να υιοθετούν το ένα μετά το άλλο μέτρο καταστολής των μελών της κοινωνίας.

Για να μείνουν καθισμένοι στις καρέκλες μετατρέπονται σε Κίρκη που προσφέρει μαγικά φλιτζάνια φίλτρων που θυμίζουν έντονα τις χειρότερες μέρες πελατειακών συμπεριφορών. Και όλα αυτά όταν είναι ολοφάνερο ότι καταχρέωσαν το κράτος, ακύρωσαν κάθε κίνητρο επιχειρηματικότητας, δρομολόγησαν την εκποίηση της ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας και οδήγησαν στην εξορία εκατοντάδες χιλιάδες ταλαντούχους νέους.

Ταυτόχρονα, τα ανυπόστατα ιδεολογικά δόγματα, τα συμπαρομαρτούντα ιδεολογήματα, τα θεωρήματα, οι διεθνισμοί και ο μεταμοντέρνων προδιαγραφών μηδενιστικός εθνομηδενισμός καλά κρατούν, με αποτέλεσμα την αποδυνάμωση της πίστης και της νομιμοφροσύνης όσων πολιτών παραμυθιάστηκαν υποτιμώντας έτσι το κράτος, το εθνικό συμφέρον, την κρατική ισχύ, του τι ακριβώς σημαίνει δημοκρατία σύμφωνα με τις δικές μας πολιτικές παραδόσεις και το τι αποτελεί προϋποτιθέμενη συνθήκη της εθνικής ανεξαρτησίας η οποία όπως ήδη αναφέρθηκε εξ αντικειμένου αποτελεί έσχατη λογική και κοσμοθεωρητικό θέσφατο.

Στρατηγικός έλεγχος της οικονομίαςΜείζον ιστορικής σημασίας ζήτημα είναι επίσης η ραγδαία και αδίστακτη εκποίηση της ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας στο όνομα μιας κίβδηλης υποθετικής ανάπτυξης. Πέραν της δρομολόγησης αποφάσεων που αγγίζουν τα ακρότατα όρια της πολιτικοοικονομικής παράκρουσης, όπως για παράδειγμα η «φημολογούμενη» πώληση του Ζαππείου και το κατά παράβαση του Συντάγματος και των διεθνών συνθηκών ξεπούλημα του βασιλείου της Φύσης της νήσου Φλέβας για να κτιστούν, ακούγεται, καζίνα και σπίτια εμίρηδων.

Επιταχύνεται ο έλεγχος στρατηγικών τομέων της οικονομίας από ξένα συμφέροντα, ενδεχομένως και ακραία εχθρικών. Αυτό βασικά δημιούργησε, πρέπει να ξέρουμε, τις μεταπολεμικές «δημοκρατίες της μπανανίας» στην Λατινική Αμερική τα βάσανα των οποίων καλά κρατούν μέχρι και σήμερα.

Η εκποίηση των ιερών και οσίων υπό συνθήκες αδιαφάνειας και απουσίας δημοκρατικού διαλόγου για την δημιουργία ενός ορθολογικού αναπτυξιακού προγράμματος, χρήζει να υπογραμμιστεί, αφορά ζωτικά και ουσιαστικά την εθνική ανεξαρτησία. Σχετίζεται με την δυνατότητα αυτεξούσιων πολιτικών αποφάσεων και την δημιουργία οικονομίας που εξυπηρετεί την ευημερία των πολιτών, που εδράζεται πάνω σε διανεμητική δικαιοσύνη που νομιμοποιεί τις πολιτικοοικονομικές ιεραρχίες, που διαφυλάττει το περιβάλλον και ευρύτερα το οικοσύστημά μας και τις πολιτισμικές μας παραδόσεις.

Η οικονομία αφορά ευθέως την κρατική ισχύ και ως εκ τούτου είναι κεντρικής σημασίας για την εθνική ασφάλεια, για την δυνατότητα να αντιμετωπιστούν οι πολλές αναθεωρητικές απειλές και για να μπορέσει η Ελλάδα αφενός να εφαρμόσει το διεθνές δίκαιο που αφορά την Επικράτειά της και αφετέρου να συναλλάσσεται ισότιμα και με συμφέροντα τρόπο με τα ηγεμονικά κράτη.

Δύσκολες καταστάσεις ενόψειΌσον αφορά το τελευταίο ζήτημα πολλά επέρχονται. Κάθε νέο γεγονός, επαληθεύει τις επιφυλάξεις τόσο για τις συνέπειες της χωρίς πολιτικούς ελέγχους δημιουργίας τετελεσμένων στα Βαλκάνια αλλά και για τα γεγονότα στην Τουρκία. Εν μέσω πολλών αντιφάσεων της δικής μας εξωτερικής πολιτικής και πρωτίστως με την Κύπρο να βαδίζει αμέριμνα προς την τουρκική αυλή, όπως και να εξελιχθούν τα πράγματα στην Τουρκία, εκτιμάται ότι θα δημιουργηθούν πολλές δύσκολες καταστάσεις για την ελληνική εξωτερική πολιτική.

Ένα μόνο παράδειγμα: Τα συγχαρητήρια πολλών συμπεριλαμβανομένων των Αμερικανών για την Συμφωνία των Πρεσπών προς της ηγέτες της «Μακεδονίας» (όπως χαρακτηριστικά ονομάζουν την FYROM απευθυνόμενοι στους ηγέτες της) δεν φαίνεται να είναι κατανοητό ότι δεν επαληθεύουν τις υποθέσεις για κάποια γραμμική συνηγορία που θα φέρει ανθόσπαρτες ελληνοαμερικανικές σχέσεις.

Ούτως ή άλλως τέτοια πράγματα δεν υπάρχουν στις σχέσεις των ηγεμονικών κρατών με τα υπόλοιπα λιγότερο ισχυρά κράτη. Όποιος ενδιαφέρεται θα πρέπει να κατανοήσει το πώς κινούνται οι ηγεμονικές δυνάμεις και το πώς η εμπειρία διδάσκει ότι συμπλέκονται τα βραχυχρόνια, μεσοπρόθεσμα και μακροχρόνια συμφέροντά τους με το καζάνι των στρατηγικών παιγνίων που κοχλάζει αδιάλειπτα.

Εν κατακλείδι, και τα νήπια μπορούν να καταλάβουν ότι άμα ροκανιστούν τα θεμέλια ενός κράτους εισέρχεται σε τροχιά αργού και βασανιστικού θανάτου. Ιδιαίτερα όταν η οικονομία εκμηδενίζεται, ελέγχεται από ξένους, η κοινωνία κυριολεκτικά εξοντώνεται και η νομιμοποίηση της εξουσίας εκμηδενίζεται. Τότε είναι που εντείνεται το ηγεμονικό παραμύθιασμα παρόμοιο με τα καθρεπτάκια που κουνούσαν στους δύσμοιρους Ιθαγενείς Ινδιάνους τον 16ο και 17ο αιώνα στην Αμερική.

Αυτό μου θύμισε η δήλωση του υπουργού εμπορίου των ΗΠΑ και πολύ στενού φίλου του προέδρου Τραμπ: «Μας συμπαραστέκεται», δήλωσε, ενώ όλοι γνωρίζουμε ότι με την επιρροή που έχουν στους διεθνείς οικονομικούς θεσμούς και πάνω στην Ευρώπη, οι ΗΠΑ θα μπορούσαν εύκολα να διασώσουν την Ελληνική οικονομία. Γιατί να το κάνουν όταν οι εγχώριοι καρεκλοκένταυροι θεωρούν τα μέλη της κοινωνίας «μάζα» και «ετερόκλητο όχλο»! Οι Αμερικανοί το ξέρουν και όπως όπως κάθε ηγεμονική δύναμη θέλει τους συνομιλητές των λιγότερο ισχυρών κρατών πεσμένους στο έδαφος και ικέτες.

SLPress
Κατηγορία:

AC3 (Argolis Classic Car Club): Τime Speed Distance Regularity Rally 18/11/ 2018 - ΟΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ

0




O AC3 (Argolis Classic Car Club) συνδιοργανώνει με τον Σύλλογο Ιδιοκτητών Σπορ Αυτοκινήτων (Σ.Ι.Σ.Α)  και υπό την Αιγίδα του  Δήμου Φυλής, το Time Speed Distance Regularity Rally  το Σάββατο  17 Νοεμβρίου 2018, το οποίο  προσμετρά  στο  AC3 - Argolis  Historic Trophy  με συντελεστή 1.

Το   T.S.D. Regularity Rally  είναι μία εκδήλωση  έξω από τα συνηθισμένα, που αποσκοπεί στην οδηγική απόλαυση και ευχαρίστηση των πληρωμάτων,  χωρίς απαιτητική πλοήγηση, χωρίς επικαλυπτόμενες ΕΔΑ, ή  άλλες  δυσκολίες εντός αυτών. Τα  χαρακτηριστικά του Ράλλυ  είναι  η  σταθερή ΜΩΤ  στο μεγαλύτερο μήκος των  ΕΔΑ  και οι κρυφές χρονομετρήσεις. Σε κάθε αρχή ΕΔΑ θα γίνεται ολικός μηδενισμός οδόμετρου  και οι  ελάχιστες (για λόγους ασφαλείας) αλλαγές ΜΩΤ θα γίνονται πάνω σε σχήματα (τουλίπες) του Roadbook. Η διαδρομή περιλαμβάνει, παλιές  απαιτητικές οδηγικά  Ακροπολικές Ειδικές Διαδρομές, με καλό οδόστρωμα στην Αττική – Βοιωτία – Κορινθία.

Η διαδρομή της εκδήλωσης θα ξεκινήσει ταυτόχρονα από τις έδρες των δύο λεσχών στις 07:00 του Σαββάτου 17/11/2018. Πλησίον της 1ης ΕΔΑ στην Φυλή, θα  γίνει  ο τεχνικός έλεγχος  από 09:00-10:30 για όλα τα αυτ/τα. Η επανεκκίνηση θα δοθεί  στις 11:00 και  οι συμμετέχοντες  θα καλύψουν περίπου 200 χιλιόμετρα, όπου θα περιλαμβάνονται 9 Ε.Δ.Α (20-23 χρονομετρήσεις) με Μ.Ω.Τ έως 50χλμ/ώρα. Oι χρονομετρήσεις  των Ε.Δ.Α θα γίνουν στο 1/10 του δευτερολέπτου (0.1),με το σύστημα Chronopist (transponders) και η έκδοση και  άμεση ανάρτηση των αποτελεσμάτων στο διαδίκτυο από τον Σ.Ι.Σ.Α. Επιτρέπονται όλα τα ηλεκτρονικά βοηθήματα απόστασης και χρόνου. Τα πληρώματα θα έχουν την δυνατότητα να επιλέξουν υψηλή  ΜΩΤ (καλά προετοιμασμένα οχήματα), ή μεσαία Μ.Ω.Τ, που προτείνεται για πληρώματα με οχήματα μικρότερα των 1000 cc, για μικρότερη  καταπόνηση τους ή για πληρώματα με διαφορετική προσέγγιση στον αγώνα. Δεκτά γίνονται πιστοποιημένα ιστορικά αυτοκίνητα κατασκευής από 1960-1988, ενώ τα αυτοκίνητα  κατηγορίας  GT (1989-1998) γίνονται δεκτά αλλά  θα είναι εκτός γενικής κατάταξης. Έπαθλα θα απονεμηθούν στα έξη (6) πρώτα πληρώματα της κοινής γενικής κατάταξης και για τις δύο Μ.Ω.Τ. Επίσης θα απονεμηθεί έπαθλο για το 1ο  αυτ/το κατηγορίας GT και έπαθλο για το 1ο αυτ/το χωρίς συνδεδεμένα όργανα μέτρησης. Το παράβολο της εκδήλωσης ορίζεται στα  80 ευρώ και περιλαμβάνει  • Ασφάλεια προς τρίτους κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης • Την αναλογία των δαπανών σε όλα τα έξοδα της διοργάνωσης, έντυπα, νούμερα, πινακίδα, έπαθλα, αναμνηστικά, χρονομετρήσεις, έκδοση αποτελεσμάτων, κ.ά.

ΟΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ:

Κατηγορία: ,

Πνοή: Κουλούρα... και στη νεολαία !!!

0







Εντυπωσίασε –Αρνητικά- η «ΠΝΟΗ» , χτες στο κάλεσμα της στη Νέα Γενιά , στο Επιμελητήριο ! Ήταν σαν να είχε ξεχάσει να πλύνει τα δόντια… και σε κάθε λέξη ανέδυε κακοσμία… αντί για… φρεσκάδα… 
Η φαντασία, για το πώς να προσελκύσει κανείς τη «Νέα Γενιά» έπεσε στα βράχια , αφού σκόνταψε πρώτα πάνω σε διάφορες «προσωπικότητες» και «υπάρξεις» , όπως ο γνωστός πια «HELIX POMATIA ASTEGUS” (But still Staurelicus) , o «Τενίστας» του Συνοικισμού, η πρώην βουλευτής, κ.α. 
Η συγκέντρωση, χαρακτηρίστηκε από τα άσπρα και γκρίζα μαλλιά, που είχαν πάει να δουν αν θα έλθει η νεολαία! Το «βήμα» με ένα εκνευριστικό βίντεο να λουπάρει εκνευριστικά, όλη την ώρα, ακόμη και όταν μιλούσε ο κεντρικός ομιλητής … και το πάνελ των εισηγητών , έδινε την εντύπωση, ότι βρισκόσουν στο 5μελές εφετείο και περίμενες από στιγμή σε στιγμή , να εκδώσει την ετυμηγορία του! 

Παλικάρια… χρειάζεται φαντασία, χρειάζεται ελεύθερο μυαλό… χρειάζεται να αφουγκράζεσαι τα τα νέα παιδιά , να μιλάς και να πράττεις με τους δικούς τους όρους, όχι να τους αντιμετωπίζεις σαν μικρογραφίες των … μεγάλων… 
Χτές μαζί με τα κουλούρια που χλαπάκιασε ο HELIX POMATIA ASTEGUS, πήρατε κουλούρα και στα θέματα που απασχολούν τους Νέους! 
Αλλά , τι τα θες, δεν χάθηκε η φαντασία για να τη βρείτε εσείς…


Κατηγορία:

Πες ο,τι θέλεις για τον Σημίτη, αλλά διεφθαρμένος δεν είναι

0



Πολλά μπορείς να καταμαρτυρήσεις στον Κ. Σημίτη. Τσιγκουνιά, πονηριά, ευθυνοφοβία, γραβατοφορεμένο λαϊκισμό και υποκρισία. Αλλά διεφθαρμένος δεν είναι.

του Γιάννη Τριάντη

Ναι! Ο Σημίτης υπήρξε μια πολιτική φούσκα. Ενας υπερεκτιμημένος λογιστής , υμνηθείς λιγωτικά από τα μήντια της διαπλοκής. Αλλά κλέφτης και λαμόγιο δεν είναι.

Ναι! Ο Σημίτης υπήρξε ολίγιστος και ολετήρας: το εγχείρημα του εκσυγχρονισμού απέτυχε οικτρά και η οικονομία έπασχε σοβαρά, αλλά βαφτιζόταν εύρωστη με ψέματα και αλχημείες (με τα δανειακά βάρη να μεταφέρονται στην κυβέρνηση Καραμανλή). Ομως το αποκορύφωμα της άφρονος πολιτικής Σημίτη ήταν η εισδοχή της απροετοίμαστης χώρας στην ΟΝΕ. Ένα πολιτικό έγκλημα που πλήρωσε και πληρώνει αλμυρά η Ελλάδα (εκ των υστέρων όλοι οι ευρωπαίοι ιθύνοντες παραδέχτηκαν το άκαιρον της εισδοχής).

Ναι! Ο Σημίτης υπήρξε αδιάφορος τροχονόμος, όταν έβλεπε να περνούν μπροστά του τα πακέτα της Ζήμενς προς το ΠΑΣΟΚ και όταν βοούσαν οι ενδείξεις και οι καταγγελίες για μίζες στα εξοπλιστικά.

Ναι! Υπήρξε φοβικός, έχοντας κατά νου το πολιτικό κόστος, όταν δεν τόλμησε να υποστηρίξει την προσπάθεια Γιαννίτση για το Ασφαλιστικό.

Ναι! Ο Σημίτης ήταν πολιτικά ανέντιμος όταν δεν βρήκε να πει δυό υπερασπιστικά λόγια για τον Ανδρέα Παπανδρέου, όταν κατηγορούσαν τον ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ για τα… πάμπερς.

Ναι! Ηταν ο πρωθυπουργός που άνοιξε τον ασκό του Αιόλου στο Αιγαίο, αναγνωρίζοντας «ζωτικά συμφέροντα» της Τουρκίας στην περιοχή.

Ναι! Ηταν ο άνθρωπος που όταν είδε ότι κατακρημνίζεται το ΠΑΣΟΚ στις δημοσκοπήσεις, βγήκε από την ΔΕΘ και εξήγγειλε το «πακέτο Σημίτη», ύψους 10 δις. Κι όταν αυτό δεν άλλαξε την αρνητική εικόνα, παρέδωσε την ηγεσία στον Γιώργο Παπανδρέου για να πάει σφαχτάρι στις εκλογές.

Πολλά μπορείς να καταμαρτυρήσεις στον Κ. Σημίτη. Τσιγκουνιά, πονηριά, ευθυνοφοβία, γραβατοφορεμένο λαϊκισμό και υποκρισία. Αλλά διεφθαρμένος δεν είναι.

Ουδέποτε ως ενεργός πολιτικός ,από οιαδήποτε θέση, έδωσε αφορμή να κατηγορηθεί για επιλήψιμη συμπεριφορά σαν αυτή που ερευνά η Αρχή Καταπολέμησης και Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες.

Βέβαια, η Αρχή είναι εκ των πραγμάτων υποχρεωμένη να δώσει εντολή για άνοιγμα λογαριασμών, αφ ής στιγμής υπάρχει σχετική καταγγελία που εμπλέκει (και) το όνομα του πρώην πρωθυπουργού.

Αλλά τι καταγγελία είναι αυτή; Είπε ο επικεφαλής της γαλλοολλανδικής THALES ότι του είπε ο εν Ελλάδι εκπρόσωπος της εταιρείας (Λουκάς Ρωμανός) ότι χάθηκε το συμβόλαιο για το C4i, επειδή «εμείς χτυπήσαμε χαμηλά», αλλά « οι Αμερικανοί στόχευσαν τον υπουργό Εσωτερικών και τον πρωθυπουργό».

Κανένα συγκεκριμένο στοιχείο, καμία αποχρώσα ένδειξη, καμία απόδειξη. Απλώς ένας αστήρικτος ισχυρισμός του κ. Ρωμανού, που δημιουργεί εύλογο προβληματισμό, καθώς οιοσδήποτε μπορεί ανά πάσα στιγμή να εμπλέξει οποιονδήποτε πολιτικό με μια άσαρκη καταγγελία.

Ο Σημίτης χαρακτήρισε ευπρόσδεκτο το άνοιγμα των τραπεζικών λογαριασμών του (το ίδιο και ο Χρυσοχοΐδης). Και αν αποδειχτούν σαθρές οι αιτιάσεις, θα έχει κάθε δικαίωμα να στραφεί δικαστικά εναντίον εκείνων που τον ενέπλεξαν στην δυσώδη αυτή υπόθεση.
Κατηγορία:

Π.ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ: "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΜΕ ΤΗ ΛΑΣΠΗ"

0



Ήδη συμπληρώθηκε ένας μήνας μετά την πρόσφατη θεομηνία(με την επωνυμία «Ζορμπάς») και τις πλημμύρες των ρεμάτων που έπληξαν το Δήμο Βέλου –Βόχας, ένα δήμο που προσπαθεί να βρει την καθημερινότητα και κανονικότητά του μέσα στην σκόνη από την ξεραμένη λάσπη που τον έχει κατακλύσει, μια λάσπη που έχει πλημμυρίσει τις οικίες μας, τα γραφεία μας, τις επιχειρήσεις μας, τις αυλές μας, τα σχολεία μας, την ίδια μας τη ζωή. 
Ο δήμος Βέλου –Βόχας, με αίτημα της δημοτικής αρχής και απόφαση της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας έχει κηρυχθεί σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, προκειμένου με την βοήθεια της πολιτείας να αντιμετωπίσει και να αποκαταστήσει τις καταστροφές που έχει υποστεί. 
Παρά το γεγονός της κήρυξης του Δήμου μας σε ¨έκτακτη ανάγκη¨ , ο δήμος Β-Β στην κυριολεξία έχει επικηρυχθεί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης όπου ο κουρνιαχτός της σκόνης από την ξεραμένη λάσπη έχει κατακλύσει το διαδικτυακό μας αέρα. 
Πρώτος και καλύτερος, λαλίστατος περιφερειακός μας σύμβουλος από την Περιφερειακή Ενότητα Κορινθίας της Περιφερειακής μας αρχής, όπου μόλις τρεις ημέρες μετά τις καταστροφές από την πλημμύρα των ρεμάτων που έπληξε το δήμο, σε 4λεπτη τηλεοπτική συνέντευξη, αφού έκανε μια αναδρομή από το 2005 στο 2018, κατέληξε αβίαστα στο συμπέρασμα : Για όλα φταίει η Δημοτική Αρχή(!).

Τρεις μόλις ημέρες μετά τις καταστροφές, ο Περιφερειακός μας σύμβουλος της πλειοψηφίας, τα είπε, κατέληξε στο συμπέρασμα, με χαρακτηριστική άνεση απέδωσε τις ευθύνες στη δημοτική αρχή και καθάρισε με όλα, καθαρίζοντας με αυτό τον τρόπο τις οικίες μας, τα σχολεία μας, τις επιχειρήσεις μας και την ζωή μας από τη λάσπη που δεν είχε κατακάτσει καλά –καλά, λες και το πρώτο ζητούμενο που απασχολεί τον πολίτη δεν είναι η αποκατάσταση των ζημιών αλλά η απόδοση ευθυνών. Αμέσως, οι δηλώσεις αυτές έγιναν πρωτοσέλιδο στο σκονισμένο διαδικτυακό μας αέρα και παίζουν ¨καρφιτσωμένες¨ στα δημόσια προφίλ των μέσων κοινωνικής δικτύωσης υποψηφίων συμβούλων και δημάρχων ως θέσφατο. Αυτό που ¨ξέχασε¨ να μας ενημερώσει (ή ηθελημένα αγνόησε και παρέλειψε), είναι για την εκ του νόμου ευθύνη της ίδιας της περιφερειακής αρχής για την αστυνόμευση και τον καθαρισμό των ρεμάτων, αφού εκτός από δημότες του δήμου Βέλου –Βόχας, είμαστε και πολίτες της Περιφερειακής ενότητας Κορινθίας της Περιφέρειας Πελοποννήσου. Μια ανάγνωση της νομοθεσίας αρκεί : 

Ν. 3852/2010 (ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ)
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ε
ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΕΣ
Αρθρο 186
Αρμοδιότητες Περιφερειών
ΣΤ. Έργων - Χωροταξίας - Περιβάλλοντος, στους οποίους περιλαμβάνονται, ιδίως: ………… 15. Ο καθαρισμός και αστυνόμευση ρεμάτων και απαλλοτριωμένων χώρων παρά τα ρέματα.

Ακόμα όμως και στις περιπτώσεις που υπήρχε συν-αρμοδιότητα Δήμου και Περιφέρειας για την αστυνόμευση και τον καθαρισμό των ρεμάτων με το άρθρο 224 του Ν. 4555/2018 (ΦΕΚ Α/133 , 19-07-2018) Πρόγραμμα ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ, η νομική υποχρέωση και ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ευθύνη για την αστυνόμευση και τον καθαρισμό των ρεμάτων, από την 19η -07 -2018 ανήκει στην ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ αρμοδιότητα της Περιφέρειας.

Φίλες και φίλοι, με τις προσπάθειες όλων μας, σύντομα ο δήμος θα επιστρέψει στην καθημερινότητα και την κανονικότητά του καθαρίζοντας από την λάσπη του. Αυτό που είναι δύσκολο να καθαρίσει, είναι η σκόνη και η λάσπη που κατακλύζει το ΕΓΩ του καθενός μας, ιδίως αυτών που επιθυμούν να ασχοληθούν με τα κοινά του τόπου μας. Αυτό απαιτεί μια μακρόχρονη και επίπονη διαδικασία ΑΥΤΟΚΑΘΑΡΣΗΣ με αβέβαιο αποτέλεσμα. Ας μην την χρεωθεί και αυτή ο Δήμαρχος………

Υ.Γ. Σε ότι αφορά τον γράφοντα, στην μικρή ενασχόλησή μου με τα κοινά και την αυτοδιοίκηση, πάντοτε επιδίωξα και διεκδίκησα την θετική ψήφο του συμπολίτη μου, ως ψήφο συνειδητής επιλογής και εμπιστοσύνης στο πρόσωπό μου, αρνούμενος για λόγους προσωπικής δεοντολογίας να ακολουθήσω τον εύκολο δρόμο λαϊκίζοντας, απευθυνόμενος στο θυμικό, εκμεταλλευόμενος την θλίψη, πόνο, οργή και αγανάκτηση του συμπολίτη μου.
ΚΑΛΟ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΟ ΑΓΩΝΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ

Παναγιώτης Αθ. Μαρινάκος
Δικηγόρος
Χίου 19, Βραχάτι Κορινθίας
Ε: marinakos@hotmail.gr
T: 2741050244, F:2741050244
K:  6947 56 69 69


Κατηγορία: , ,

Είμαστε στο τέλος μίας εποχής ή στην αρχή μίας άλλης;

0




Η θεωρούμενη θετική -από την κυβέρνηση- απαλλαγή από το Μνημόνιο, με κανένα τρόπο δεν θα πρέπει να θεωρηθεί ως λύση των προβλημάτων

Κάποιος θα έλεγε ότι συμβαίνουν και τα δύο. Πράγματι, όμως σημασία έχει πώς τελειώνει μια εποχή και ποια κληρονομιά δίνει στην επόμενη. Ακόμη, είναι λάθος να θεωρηθεί ότι κάθε τέλος, ακόμη και όταν έχει ευτυχή κατάληξη, προσφέρει ικανά εφόδια ώστε η επόμενη εποχή να πραγματοποιήσει καλή αρχή.

Έχω πάντα κατά νου, προκειμένου να μετριάζω την αισιοδοξία ότι το καλό τέλος ευνοεί και καλή αρχή ανυπερθέτως, έναν στίχο του Σεφέρη, που ολίγον παράφρασα: «Μας είπαν να νικήσουμε. Νικήσαμε και βρήκαμε τη στάχτη». Δεν εννοεί ότι η νίκη μας είναι Πύρρειος, ότι επιτεύχθηκε δηλαδή με άπειρες θυσίες, ώστε νικητής και ηττημένος να μη έχουν μεταξύ τους σοβαρές διαφορές σε οφέλη και ζημίες.

Εννοεί στην ουσία, και στα καθ’ ημάς, ότι στην πολιτική φερ’ ειπείν, η θεωρούμενη θετική -από την κυβέρνηση- απαλλαγή από το Μνημόνιο, με κανένα τρόπο δεν θα πρέπει να θεωρηθεί ως λύση των προβλημάτων. Απεναντίας, τώρα αρχίζουν.

Οριστική νίκη, δεν υπάρχει ποτέ. Μακροχρόνιες θετικές επιπτώσεις, ναι. Αλλά κάθε νίκη είναι απλώς ένας σταθμός. Επωφελής μεν, αλλά σταθμός για πρόσκαιρη ανάπαυλα, αφού επακολουθεί καινούργια προσπάθεια. Αφενός για διατήρηση των κεκτημένων, αφετέρου για την έναρξη ενός άλλου αγώνα. Του οποίου το τέλος, είναι και η αρχή του επόμενου.

Εδώ και οκτώ χρόνια, όλες οι κυβερνητικές προσπάθειες κατατείνουν στο να εξευρεθούν οικονομικά μέτρα τα οποία θα ικανοποιήσουν τους εκπροσώπους των δανειστών μας. Όταν συμβαίνει αυτό, αλίμονο αν πιστέψει κάποιος ότι το θέμα λύθηκε, με τον τρόπο φυσικά που θεωρεί επιτυχή η κυβερνητική πλευρά. Θα πρόκειται μεν για "νίκη", η οποία όμως ταυτόχρονα δεν θα είναι τίποτε άλλο, παρά η "στάχτη" πάνω στην οποία πρέπει να οικοδομηθούν τα μέτρα που αποφασίστηκαν.


Υποθέτω, ότι ο Σεφέρης χρησιμοποίησε τον όρο «στάχτη» εμπνεόμενος από τον γνωστό μύθο του Φοίνικα που αναγεννάται από την στάχτη του. Όχι μισοκαμένος, ώστε να γίνουν επιδιορθώσεις, αλλά εκκίνηση εξ αρχής. Αλίμονο, αν η νέα αρχή δεν απαλλαχτεί από τα δυσάρεστα του παρελθόντος. Αλίμονο, αν ξανακτίσει στα ίδια σαθρά θεμέλια. Αλίμονο, αν συνεχίσει να περιποιείται επί χρόνια ένα δέντρο που δεν καρποφορεί, και δεν το ξεριζώσει να φυτέψει άλλο. Αυτή πρέπει να είναι η νέα αρχή, πάνω στις στάχτες της προηγούμενης επιζήμιας κατάστασης.

Και νομίζω πως όλοι συνειδητοποιούμε, πως τα δύσκολα μεν μπορεί να τελειώσουν αλλά αρχίζουν τα δυσκολότερα. Και τούτο διότι, οι αποφάσεις μετά πολλών κόπων θα υλοποιηθούν εφόσον δεν έχουν και την αποδοχή της κοινωνίας.

Και δεν έχουν την αποδοχή της κοινωνίας, όχι μόνον επειδή οδηγούν με δραματικό τρόπο στην αλλαγή της ζωής των πολιτών, αλλά και επειδή οι ίδιοι οι πολιτικοί που τις έλαβαν και θα επιχειρήσουν να τις εφαρμόσουν, κατά τα διαστήματα τις κατέκριναν ως ανεδαφικές. Μάλιστα δε, δεν μπορεί να διαψευσθεί και κατηγορηματικά ότι δεν θα ληφθούν άλλα μέτρα, αφού αλλοδαποί και ιθαγενείς οικονομολόγοι κύρους διαβεβαιώνουν ότι το χρέος μας δεν είναι εξυπηρετήσιμο.

Ταυτόχρονα, η κυβέρνηση θα αντιμετωπίσει όχι μόνον τη δίκαιη αγανάκτηση πολιτών, αλλά και τους ισχυρούς συνδικαλιστικούς κύκλους, οι οποίοι εδώ και δεκαετίες συγκυβερνούν την χώρα. Και οι οποίοι θα έχουν την υποστήριξη πολιτικών φορέων, που ανοίγεται μπροστά τους ευρύ πεδίο προς αύξηση της δυναμικής τους.

Αλλά δεν είναι μόνον αυτό. Επί χρόνια, τα υπουργεία και εν γένει οι κρατικές υπηρεσίες λειτουργούν αποκλειστικά και μόνον προκειμένου να επιτύχουν τους στόχους που θέτει η Τρόικα, ή οι Θεσμοί. Δεν είδαμε κάποια άλλη σημαντική δραστηριότητα. Ούτε καν προετοιμασία για την πολυδιαφημισμένη έναρξη της αναπτυξιακής τροχιάς. Λόγια πολλά βέβαια, αλλά από έργο νομίζω πως δεν έχουν πολλά να παρουσιάσουν οι αρμόδιοι.

Η κυβέρνηση, μπορεί να προχωρήσει από εδώ κι εμπρός; Έχει δυο σημαντικά προβλήματα να λύσει. Αφενός να θέσει σε κίνηση την κρατική μηχανή -πώς θα γίνει αυτό, άραγε;- για να παραγάγει αναπτυξιακό έργο, αφετέρου να περιορίσει την δράση φανερών αλλά κυρίως σκοτεινών κύκλων που θέλουν την κοινωνική αναταραχή, για δικό τους όφελος.
Ο χειμώνας θα είναι σίγουρα θερμός, χωρίς να μας χρειασθούν καύσιμα.

Ο Μακεδών
Voria
Κατηγορία:

Π.ΑΛΕΥΡΑΣ: Στήριξη των ελαιοπαραγωγών - Έρευνα στον ελαιώνα

0


ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ κ. ΣΤΡΑΤΗΓΑΚΟ ΗΛΙΑ

ΘΕΜΑ: Στήριξη των ελαιοπαραγωγών-Έρευνα στον ελαιώνα

Η φετινή εικόνα στους ελαιώνες της περιοχής μας, μετά την αρχική διαπίστωση της τεράστιας καταστροφής από τον δάκο και η υποβάθμιση της ποιότητας του ελαιολάδου, προβληματίζει ιδιαίτερα τους παραγωγούς.

Κυριαρχούν φέτος ελαιόλαδα με υψηλές οξύτητες και ελαττωματικές γεύσεις λόγω της έντονης δακοπροσβολής και των μυκητολογικών ασθενειών, όπως το γλοιοσπόριο, η κερκόσπορα κλπ.

Είναι χαρακτηριστικό επίσης, ότι σε μερικούς ελαιώνες με ελάχιστη προσβολή από το δάκο, το παραγόμενο προϊόν είναι υποβαθμισμένης ποιότητας.

Όσον αφορά την αντιμετώπιση του δάκου, παρότι η επιστημονική κοινότητα έχει αξιόπιστη και αποτελεσματική πρόταση, η Πολιτεία δυστυχώς αδυνατεί να την εφαρμόσει έγκαιρα και σωστά, με ολέθριες επιπτώσεις στην ελαιοκαλλιέργεια. Οι λόγοι που επικαλείται το ΥΠΑΑΤ, όπως η πρωιμότητα της χρονιάς και οι ευνοϊκές καιρικές συνθήκες ανάπτυξης του δάκου, δεν αποτελούν άλλοθι του Υπουργείου προκειμένου να καλύψει τις τεράστιες του ευθύνες για την πλημμελή εφαρμογή και τις μεγάλες καθυστερήσεις στην υλοποίηση του προγράμματος .

Όσον αφορά όμως τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην επιδημιολογία των ασθενειών και τις ιδιαίτερα υψηλές οξύτητες του φετινού ελαιόλαδου, απαιτείται μεθοδική και συστηματική έρευνα.

Το γεγονός αυτό αποτελεί ισχυρό πλήγμα στην τοπική μας οικονομία, καθώς σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις το μέγεθος της ζημιάς (ποιοτική ή ποσοτική) σε συνάρτηση με την κατρακύλα της τιμής, ξεπερνά τα 100 εκατ. ευρώ σε επίπεδο Περιφέρειας Πελοποννήσου. Τα χρήματα αυτά θα λείψουν από την τοπική αγορά και πρωτίστως από τις τσέπες των παραγωγών.

Τα μηνύματα αυτά έχουν θορυβήσει τους παραγωγούς, ελαιοτριβείς αλλά και επιχειρηματίες εξαγωγείς, οι οποίοι καταβάλλουν μεγάλο αγώνα να ανταποκριθούν στις συμφωνίες και τις παραγγελίες των πελατών τους που έχουν κερδίσει στη διεθνή αγορά.

Επειδή το θέμα είναι αρκετά σοβαρό με μεγάλες επιπτώσεις στο εισόδημα των παραγωγών και της εθνικής μας οικονομίας, πρέπει να συζητηθεί προ ημερήσιας διάταξης στη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου, τη Πέμπτη 15-11-2018.

Σκοπός είναι αφ` ενός να αναζητηθούν τα αίτια και οι ευθύνες, ώστε να βγουν τα σωστά συμπεράσματα και να μην επαναληφθούν. Παράλληλα να ζητηθεί από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων χρηματοδότηση της έρευνας αναφορικά με τις φετινές οξύτητες στα ελαιόλαδα καθώς και πειραματικές εργασίες για τη μελέτη ανάπτυξης ανθεκτικότητας του δάκου στα εντομοκτόνα και σε όλα τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται στη δακοκτονία.

Τέλος, οφείλουν όλοι οι υπεύθυνοι να αναλάβουν τις ευθύνες που τους αναλογούν για την τεράστια απώλεια του εισοδήματος των παραγωγών και να τους αποζημιώσουν αναγνωρίζοντας έμπρακτα το πρόβλημα και το δίκαιο αίτημα των αγροτών.

Όλοι πρέπει να αντιληφθούν ότι το έργο της δακοκτονίας είναι καθαρά επιστημονικό και απαιτείται ανάλογη αντιμετώπιση από όλους τους εμπλεκόμενους φορείς.

Καλαμάτα 14-11-2018 

Ο επικεφαλής της Παράταξης
Παναγιώτης Αλευράς
Περιφερειακός Σύμβουλος
πρ. Αντιπεριφερειάρχης
ΠΕ Μεσσηνίας
Κατηγορία:

Ένας αγράμματος να μας σώσει βρε παιδιά

0



Γράφει ο Χρήστος Μπουσιούτας

Και επειδή υπάρχουν κάποιοι που ακόμα αμφιβάλουν …….
Οι καθηγητές οικονομίας είναι για να διδάσκουν όχι για να υλοποιούν, και πολύ περισσότερο για να ασκούν πολιτική.
Ο Γάλλος συγγραφέας Marcel Pagnol είχε πει:
«Είμαι καθηγητής. Αυτό σημαίνει ότι, έξω από την τάξη, δεν είμαι άξιος για τίποτα»

Σκέφτηκα να σας παρουσιάσω όλους τους καθηγητές οικονομίας που σαν υπουργοί οικονομικών μας «έσωσαν».
Δεν θα σας πάω πολύ πίσω μην σας κουράσω. Πάμε στους πιο πρόσφατους. Από το 2000 και μετά οι υπουργοί οικονομικών σε όλες τις κυβερνήσεις ήταν όλοι οικονομολόγοι με πανεπιστημιακούς τίτλους
Το οικονομικό "θαύμα" της τελευταίας 20ετιας στην Ελλάδα είναι και δικό τους δημιούργημα.

Κώστας Σημίτης:
Πρωθυπουργός και καθηγητής. Σπούδασε νομικά και οικονομικά στη Γερμανία και στην Αγγλία. Μας έβαλε το 2001 «προετοιμασμένους» στο Ευρώ και προκόψαμε.

Ιωάννης (Γιάννος) Π. Παπαντωνίου:
Οικονομολόγος, πανεπιστημιακός Υπουργός οικονομικών της κυβέρνησης Κώστα Σημίτη.
Έχει διδάξει ως ειδικός επιστήμονας στο Οικονομικό Τμήμα της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Κατηγορείται για σωρεία σκανδάλων και σε ένα από αυτά έχει καταδικαστεί.

Γιώργος Αλογοσκούφης:
Καθηγητής Οικονομικής Επιστήμης στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών από το 1990. Το αστέρι της προμνημονιακής δεξιάς του Κώστα Καραμανλή. Πήρε ως υπουργός οικονομικών το 2006 έλλειμμα 5,7% και το 2009 το έφτασε στο 15,6%
Δέκα μονάδες πάνω σε 3 χρόνια, αυτό και αν είναι κατόρθωμα

Πάμε τώρα στους μνημονιακούς σωτήρες:

Γιώργος Παπακωνσταντίνου:
Ο φέρελπις νέος τότε του ΠΑΣΟΚ, ο υπουργός οικονομικών του πρώτου μνημονίου. Αυτός καλέ με το στικάκι, το USB.
Με Διδακτορικό δίπλωμα από τη Σχολή Οικονομικών του Λονδίνου (London School of Economics).


Γιάννης Στουρνάρας:
Ο υπουργός οικονομικών του δεύτερου μνημονίου.
Πανεπιστημιακός και αυτός. Είναι Καθηγητής στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών, στο οποίο διδάσκει από το 1989 Μακροοικονομία και Οικονομική Πολιτική. Διοικητής της τράπεζας της Ελλάδας.

Γκίκας Χαρδούβελης:
Οικονομολόγος υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης Σαμαρά μετά τον Γιάννη Στουρνάρα.
Έχει εργαστεί ως καθηγητής Πανεπιστημίου και ως στέλεχος κεντρικών και εμπορικών τραπεζών στις Ηνωμένες Πολιτείες και στην Ελλάδα.
Αυτός έμεινε στην ιστορία από το περιβόητο "email Χαρδούβελη"

Πάμε τώρα στα "Αντιμνημονιακά" ξεφτέρια...
Αυτούς που μας υποσχέθηκαν ότι υπάρχει ένας άλλος δρόμος καλύτερος και πιο ελπιδοφόρος που ήταν όμως το δικό τους αδιέξοδο.

Γιάνης Βαρουφάκης με το ένα (ν):
Το μεγάλο αστέρι της Οικονομίας και της θεωρίας των παιγνίων, των εκβιασμών και των παράνομων ηχογραφήσεων στα συμβούλια υπουργών οικονομικών της ΕΕ, που έδυσε άδοξα το άστρο του και η πολιτική του καριέρα. Με την αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά του κατάφερε να φτωχοποιήσει μέσα σε ένα εξάμηνο τον λαό μιας χρεωκοπημένης χώρας.

Γεώργιος Σταθάκης:
Από το 1988 Καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης.
Υπουργός Οικονομίας, Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού
στο πρώτο εξάμηνο της «πρώτης φοράς αριστερά».
Ναι αυτός που ξέχασε να δηλώσει στο πόθεν έσχες του 38 ακίνητα και 1. 800. 000 Ευρώ

Ευκλείδης Τσακαλώτος:
Καθηγητής Οικονομικών στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών από το 2010.
Αυτός του τρίτου μνημονίου, της υποθήκευσης της σημερινής και μελλοντικής κινητής και ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου για 99 χρόνια, των δύο αξιολογήσεων και του τέταρτου μνημονίου χωρίς χρηματοδότηση. Των πρωτογενών πλεονασμάτων του 3,5% έως το 2022 και την διατήρησης τους για την περίοδο 2023- 2060 κατά μέσο όρο 2,2% .

Οι περισσότεροι από όλους αυτούς μετά την λήξη της πολιτικής τους θητείας, επέστρεψαν στις ακαδημαϊκές τους καριέρες και στα αμφιθέατρα να διδάξουν στους φοιτητές τους πως κατάφεραν σε τόσο λίγο χρόνο ο καθένας τους να καταστρέψουν μια χώρα και τον λαό της.

Άφησα τελευταίο και εκτός χρονολογικής σειράς τον ανεκδιήγητο καθηγητή οικονομικών Δημήτριο Παπαδημητρίου.
Είναι ο τύπος που ενώ σαν καθηγητής οικονομίας δίδασκε τα οφέλη της δραχμής στους φοιτητές του και ήταν υποστηρικτής του παράλληλου νομίσματος, σαν υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης υπερασπιζόταν το Ευρώ.
Και όταν τον ρώτησαν « πως συμβιβάζεται άλλο να διδάσκετε και άλλο να υπηρετείτε» απάντησε:
"Μέχρι τώρα ήμουν ακαδημαϊκός, οι ακαδημαϊκοί λένε πολλά πράγματα, τώρα αναλαμβάνω άλλο ρόλο. Όταν έρχεται η στιγμή που πρέπει να υλοποιήσουν ένα πρόγραμμα τότε βλέπουν ότι μερικά πράγματα που έχουν πει ίσως να είναι λάθος"
Ευτυχώς που δεν μας είπε: "Εμείς οι καθηγητές λέμε στους φοιτητές μας στα αμφιθέατρα και καμία μαλακία να περνά η ώρα"

Τους καλούν να βοηθήσουν με τις γνώσεις και την εμπειρία τους και ομολογούν ότι αυτά που γνωρίζουν και διδάσκουν δεν είναι πρακτικά εφαρμόσιμα .

Και αν δεν σας λέει τίποτα το όνομα του Δημήτρη Παπαδημητρίου σαν υπουργού γιατί «πέρασε και δεν ακούμπησε», ίσως να σας θυμίζει κάτι σαν σύζυγος της Ράνιας Αντωνοπούλου.
Της υπουργού καλέ που έπαιρνε νομίμως μεν αλλά όχι ηθικά, σαν υπουργός και αυτή, το επίδομα ενοικίου των 1000 ευρώ για να διαμένει στο Κολωνάκι.
Αυτήν που απέμπεψε ο ΣΥΡΙΖΑ για να μην τρωθεί το «ηθικό πλεονέκτημα της αριστεράς».
Και για να την τιμωρήσει ακόμα περισσότερο την "ξαπόστειλε" στην θέση του μόνιμου αντιπροσώπου της Ελλάδας στον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) στο Παρίσι με βαθμό αντίστοιχο με πρέσβη που υπηρετεί στο εξωτερικό.
Πρόκειται, για μια επώδυνη ποινή προς το πρόσωπό της, καθώς το μηνιαίο εισόδημά της θα είναι το ευτελές πόσο των 7.500 ευρώ, χωρίς να υπολογίσει κανείς το πολυτελές σπίτι στο κέντρο του Παρισιού, τον οδηγό και τον προσωπικό σεφ.
Και για να την απαξιώσει ακόμα περισσότερο της ενέκρινε και το κονδύλι των 13.221,06 ευρώ, νομίμως και αυτό όπως προβλέπει ο νόμος, για την μεταφορά της οικοσκευής της.
Του ΣΥΡΙΖΑ μην του θίξεις το "Ηθικό του πλεονέκτημα" τότε γίνεται αμείλικτος τιμωρός

Αναρωτιέμαι...
Δεν υπάρχει σε αυτήν την χώρα ένας αγράμματος να μας σώσει ρε παιδιά;
Κατηγορία:
 

ΕΛΛΑΔΑ

ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

ΥΓΕΙΑ

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

ΚΟΣΜΟΣ

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ

ΑΡΧΕΙΟ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΑΥΤΟΚΙΝΗΣΗ

ΠΑΡΑΞΕΝΑ

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ Copyright © 2010 | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ | Converted by: Parakato administrator