ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΚΑΙ ΣΤΑΔΙΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ (ΜΕΡΟΣ Δ’)

Μία παρουσίαση των θεάτρων του Φλιούντα και της Στυμφάλου, καθώς και των θεατρικών και αγωνιστικών χώρων άλλων αρχαίων περιφερειακών πόλεων του νομού Κορινθίας [...]

ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΚΑΙ ΣΤΑΔΙΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ (ΜΕΡΟΣ Γ’)

Το θέατρο και το στάδιο της αρχαίας Σικυώνας: Δύο εντυπωσιακά μνημεία με ιδιαίτερα αρχιτεκτονικά γνωρίσματα, αντάξια της αίγλης της αρχαίας πόλης [...]

ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΚΑΙ ΣΤΑΔΙΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ (ΜΕΡΟΣ Β’)

Το αρχαίο θέατρο της Ισθμίας και τα αρχαία στάδια της Ισθμίας και της Νεμέας: Όταν στους ιερούς τόπους διεξάγονταν Πανελλήνιοι αθλητικοί αγώνες [...]

ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΚΑΙ ΣΤΑΔΙΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ (ΜΕΡΟΣ Α’)

Το θέατρο, το ωδείο και το αμφιθέατρο της αρχαίας Κορίνθου: Η μετάλλαξη από τις θεατρικές παραστάσεις και τους μουσικούς αγώνες στις αρένες των μονομαχιών [...]

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΣΤΥΜΦΑΛΟ (ΜΕΡΟΣ Α’)

Η ιστορία της αρχαιοελληνικής πολίχνης όπως αναδύεται μέσα από το μυθολογικό πλαίσιο έως τις ανασκαφικές έρευνες της σύγχρονης εποχής [...]

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΣΤΥΜΦΑΛΟ (ΜΕΡΟΣ Β’)

Η περιγραφή των σωζόμενων μνημείων και της πολεοδομίας της αρχαιοελληνικής πολίχνης μέσα από ένα διερευνητικό πρίσμα [...]

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΛΕΧΟΒΑΣ ΚΡΥΟΝΕΡΙΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

Μία ιστορική επισκόπηση και η περιγραφή ενός εκκλησιαστικού μνημείου των μέσων Βυζαντινών χρόνων στην ορεινή Κορινθία [...]

ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

Μία συλλογή θρύλων και δοξασιών από περιοχή της Κορινθίας μέσα από το έργο «Παραδόσεις» του πρωτοπόρου λαογράφου μας Νίκου Πολίτη [...]

ΜΟΝΗ ΖΑΡΑΚΑ: ΕΝΑ ΡΩΜΑΙΟΚΑΘΟΛΙΚΟ ΑΒΒΑΕΙΟ ΤΩΝ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΩΝ ΧΡΟΝΩΝ ΣΤΗΝ ΣΤΥΜΦΑΛΙΑ

Η αναζήτηση της ιστορίας και η περιγραφή της μεσαιωνικής μονής Ζαρακά, που ιδρύθηκε από το Ρωμαιοκαθολικό τάγμα των Κιστερκιανών μοναχών στην περιοχή της λίμνης Στυμφαλίας [...]

ΤΟ ΜΥΚΗΝΑΪΚΟ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ ΤΩΝ ΑΗΔΟΝΙΩΝ ΚΑΙ Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΟΥ ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΟΥ ΘΗΣΑΥΡΟΥ ΤΟΥ

Το χρονικό της συναρπαστικής περιπέτειας ενός αρχαίου θησαυρού κοσμημάτων από το μυκηναϊκό νεκροταφείο των Αηδονιών Νεμέας και η περιγραφή ενός σημαντικού αρχαιολογικού χώρου της Κορινθίας [...]

ΤΟ ΚΑΣΤΕΛΙ ΠΕΝΤΕΣΚΟΥΦΙ: Ο ΕΠΙΤΗΡΗΤΗΣ ΑΚΡΟΚΟΡΙΝΘΟΥ

Η αναζήτηση των ψηφίδων της ιστορίας του μικρού μεσαιωνικού οχυρού Πεντεσκούφι και της σχέσης του με το γειτονικό εμβληματικό φρούριο του Ακροκορίνθου [...]

Η ΑΡΧΑΙΑ ΤΙΤΑΝΗ ΚΑΙ ΤΟ ΑΣΚΛΗΠΙΕΙΟ ΤΗΣ

Μία παρουσίαση ενός αρχέγονου ιεροθεραπευτηρίου στην επικράτεια της αρχαίας Σικυωνίας, μέσα από τις μαρτυρίες των περιηγητών και την αρχαιολογική έρευνα [...]

«ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΟΥ ΒΡΑΧΟΥ»: ΤΟ ΣΠΗΛΑΙΩΔΕΣ ΜΟΝΥΔΡΙΟ ΤΗΣ ΚΑΤΩ ΤΑΡΣΟΥ

Ένα ιδιόρρυθμο μοναστηριακό κτίσμα της μεταβυζαντινής περιόδου, οικοδομημένο μέσα σε μία ρηγμάτωση του βραχώδους σχηματισμού των «Κορινθιακών Μετεώρων» στην περιοχή της Κάτω Ταρσού [...]

ΤΟ ΠΥΡΓΟΣΠΙΤΟ ΤΟΥ ΚΙΑΜΗΛ ΜΠΕΗ ΣΤΗ ΣΥΚΙΑ ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΥ

Μία παρουσίαση της παραθαλάσσιας οχυρής έπαυλης των Οθωμανών αυθεντών της Κορινθίας στα προεπαναστατικά χρόνια [...]

ΤΟ ΥΠΟΓΕΙΟ ΡΩΜΑΪΚΟ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ ΤΩΝ ΚΕΓΧΡΕΩΝ

Μία συνοπτική περιγραφή του καταπληκτικού ταφικού συμπλέγματος της Ρωμαϊκής περιόδου, με τους υπόγειους θαλαμωτούς τύμβους και τους υπόσκαφους λακκοειδείς τάφους στην τοποθεσία «Ράχη Κουτσογκίλλα» Κεγχρεών [...]

Παλαιοχριστιανική Βασιλική Κιάτου (Κάτω Σικυώνος)

Ένα παραμελημένο κόσμημα της πόλης του Κιάτου, στο οποίο αρμόζει να αναδειχθεί και να αποτελέσει σημείο αναφοράς για τον Δήμο Σικυωνιών. Άποψη του εκκλησιαστικού συγκροτήματος της παλαιοχριστιανικής βασιλικής Κιάτου από τα [...]

Ο ΛΗΣΜΟΝΗΜΕΝΟΣ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΟΣ ΠΥΡΓΟΣ ΣΤΑ ΠΕΡΙΧΩΡΑ ΤΟΥ ΚΙΑΤΟΥ

Μία μεμονωμένη οχύρωση στην τοποθεσία «Μαγούλα» στα νοτιοδυτικά του συνοικισμού του Πασίου Κιάτου και ο διαφαινόμενος συσχετισμός της με την επονομαζόμενη «μάχη του Βασιλικού» στις 12 Αυγούστου 1822, όπου σκοτώθηκε ο οπλαρχηγός Αναγνώστης Πετιμεζάς [...]

Το 2018 οι πρώτες ερευνητικές γεωτρήσεις υδρογονανθράκων στην Ελλάδα

0



Δέκα χερσαίες και θαλάσσιες περιοχές στη Δυτική Ελλάδα, έξι ελληνικές και πολυεθνικές πετρελαϊκές εταιρίες και πολλές προσδοκίες για ανακαλύψεις, ανάλογες με αυτές που έχουν καταγραφεί σε γειτονικές χώρες, συνθέτουν το σκηνικό των ερευνών για υδρογονάνθρακες στη χώρα μας.

Οι πρώτες ερευνητικές γεωτρήσεις, που θα δώσουν σαφέστερη εικόνα για την ύπαρξη και το μέγεθος των κοιτασμάτων, αναμένεται να ξεκινήσουν το 2018 - 2019 στον Δυτικό Πατραϊκό Κόλπο και το Κατάκολο, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες του Αθηναϊκού/ Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων, το ενδιαφέρον τώρα επικεντρώνεται αφενός στην προκήρυξη του διαγωνισμού για τις δύο μεγάλες θαλάσσιες περιοχές που διεκδικούν η Energean (στο Ιόνιο) και η Κοινοπραξία δυτικά και νοτιοδυτικά της Κρήτης και αφετέρου στις επόμενες προκηρύξεις που ετοιμάζει η Ελληνική Διαχειριστική Εταιρία Υδρογονανθράκων (ΕΔΕΥ) για χερσαίες και θαλάσσιες περιοχές.

Στο μεταξύ, η έγκριση της Στρατηγικής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για την έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων στο Ιόνιο διευκολύνει και επιταχύνει τις διαδικασίες για την υπογραφή των επόμενων συμβάσεων. Η μελέτη εκπονήθηκε από το ΕΛΚΕΘΕ σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και εγκρίθηκε την περασμένη εβδομάδα με κοινή απόφαση του υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας Γιώργου Σταθάκη, και του αναπληρωτή υπουργού, Σωκράτη Φάμελλου.

Οι παραχωρήσεις που διεκδικούν η Κοινοπραξία ΕΛΠΕ-Total-ExxonMobil και η Energean περιλαμβάνουν, σύμφωνα με τις πληροφορίες του Αθηναϊκού/ Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων, περιοχές με μεγάλα θαλάσσια βάθη, που συνεπάγονται και μεγαλύτερο κόστος επενδύσεων, τα χαρακτηριστικά των οποίων, ωστόσο, προσελκύουν το ενδιαφέρον και μεγάλων πολυεθνικών εταιριών. Μετά την επισημοποίηση του ενδιαφέροντος και την αποδοχή του από την ΕΔΕΥ και το υπουργείο Περιβάλλοντος - Ενέργειας θα πρέπει να δημοσιευθούν οι σχετικές διακηρύξεις στην ελληνική Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και στην Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στόχος είναι η διαγωνιστική διαδικασία να έχει ολοκληρωθεί μέχρι τα τέλη του έτους.

Παράλληλα, η ΕΔΕΥ προχωρά σε νέες σεισμικές έρευνες με στόχο την «πύκνωση» των γραμμών που είχαν καταγραφεί το 2013, καθώς και σε επανεπεξεργασία των παλαιότερων δεδομένων για να ακολουθήσει η σταδιακή επαναπροκήρυξη τόσο θαλάσσιων όσο και χερσαίων περιοχών, στη Δυτική αλλά και τη Βόρειο Ελλάδα.

Οι τρεις πιο «ώριμες» περιοχές προς διερεύνηση είναι ο Πατραϊκός κόλπος, το Κατάκολο και τα Ιωάννινα, καθώς οι συμβάσεις για την παραχώρησή τους κυρώθηκαν από τη Βουλή το 2014.

Στον Πατραϊκό οι εκτιμήσεις της Κοινοπραξίας ΕΛΠΕ-Edison κάνουν λόγο για κοίτασμα μεγέθους 100 εκατ. βαρελιών, ενώ οι επενδύσεις για την ανάπτυξή του υπολογίζονται σε 2 δισ. ευρώ και οι ερευνητικές γεωτρήσεις προσδιορίζονται για την περίοδο 2018 - 2019.

Το Κατάκολο είναι η μοναδική ως τώρα περιοχή της Δυτ. Ελλάδας με 35 - 40 εκατ. βαρέλια πιστοποιημένα αποθέματα και 10,5 εκατ. βαρέλια απολήψιμα. Την εκμετάλλευση έχει αναλάβει η Energean, η οποία προγραμματίζει γεώτρηση το 2019. Η Κοινοπραξία Repsol / Energean διεξάγει τις έρευνες και στα Ιωάννινα, σε περιοχή έκτασης 4.187 τετραγωνικών χιλιομέτρων, όπου μετά την αεροβαρυτική έρευνα, με την οποία καταγράφηκε από αέρος το ανάγλυφο του εδάφους, προγραμματίζονται για την περίοδο 2018-2019 σεισμικές έρευνες.

Ακολουθούν τρεις χερσαίες περιοχές της Δυτικής Ελλάδας: 'Αρτα - Πρέβεζα, Βορειοδυτική Πελοπόννησος που έχουν παραχωρηθεί στα ΕΛΠΕ και Αιτωλοακαρνανία (Repsol / Energean). Οι συμβάσεις μίσθωσης υπεγράφησαν τον περασμένο Μάιο, αφού εγκρίθηκαν από το Ελεγκτικό Συνέδριο και το επόμενο διάστημα θα κατατεθούν στη Βουλή για κύρωση.

Το επόμενο βήμα, σύμφωνα με τις πληροφορίες του Αθηναϊκού/ Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων, θα είναι η υπογραφή των συμβάσεων μίσθωσης για τρεις θαλάσσιες περιοχές του Ιονίου: Το «μπλοκ 2» (δυτικά της Κέρκυρας), για το οποίο έχει ορισθεί ως επιλεγείς αιτών η Κοινοπραξία ΕΛ.ΠΕ.- Total- Edison, βρίσκεται στο στάδιο του ελέγχου από το Ελεγκτικό Συνέδριο και θα ακολουθήσουν η υπογραφή της Σύμβασης Μίσθωσης και η κατάθεσή της στη Βουλή. Η ίδια διαδικασία θα ακολουθηθεί και για την περιοχή 10, στο Κυπαρισσιακό Κόλπο, όπου έχει αναδειχθεί επιλεγείς αιτών η ΕΛ.ΠΕ., όπως και για την περιοχή 1, Βόρεια - Βορειοδυτικά της Κέρκυρας.

ΑΠΕ-ΜΠΕ
Πηγή Liberal
Κατηγορία: ,
Blogger Widgets

Όχι τα σκουπίδια σου στην αυλή μας….

0


Της Γιώτας Μπάγκα

Προβληματισμό , αν όχι οργή και δίκαιη αγανάκτηση δημιουργούν στους Ξυλοκαστρίτες, τα όσα συμβαίνουν και δηλώνονται σε δημοτικά συμβούλια πόλεων όμορων και όχι μόνο Νομών. Για παράδειγμα, δήμαρχος γειτονικού Νομού, σχεδιάζοντας την πολιτική του για τα απορρίμματα της πόλης του δήλωσε πως το 30% τω επεξεργασμένων σκουπιδιών του θα το διοχετεύσει σε δήμο όμορου Νομού με αδειδοτημένο Χ.Υ.Τ.Α. – Χ.Υ.Τ.Υ. Γνωρίζουμε, ωστόσο, όλοι πως η μόνη αδειοδοτημένη και νόμιμη μονάδα είναι αυτή του Ξυλοκάστρου. Η τακτική αφορά κι άλλους δημάρχους εντός, εκτός και επί τα αυτά…

Δεν με ενδιαφέρει τι θα επιλέξουν για παράδειγμα οι Αργίτες για τον τρόπο διαχείρισης των σκουπιδιών τους ή πόσο θα τους κοστίσει ή ποια συμφέροντα διακυβεύονται. Κανέναν από τους συμπολίτες μου δεν ενδιαφέρει….

Με ενδιαφέρει ο τόπος μου και κανένας δεν έχει το δικαίωμα ούτε καν να σκεφτεί να μετατρέψει την πόλη μου σε σκουπιδότοπο… μέχρι εδώ κύριοι… Μπορείτε να κρύψετε τα σκουπίδια σας κάτω από το δικό σας χαλί, δεν μπορείτε να τα ρίξετε στην αυλή μας…

Οι Ξυλοκαστρίτες 25 περίπου χρόνια πριν ψήφισαν για δήμαρχο έναν άνθρωπο που έβλεπε μπροστά από την εποχή του, τον Τάκη Σκούρα. Αυτός ο δήμαρχος φρόντισε να στήσει νόμιμη μονάδα διαχείρισης απορριμμάτων για τον τόπο μας, να κάνει βιολογικό καθαρισμό και άλλα τόσα έργα υποδομής. Οι πολίτες του Ξυλοκάστρου στάθηκαν στο ύψος τους. Δέχτηκαν να γίνει ΧΥΤΑ στην πόλη τους και στήριξαν τα έργα υποδομής. Πρέπει λοιπόν να τιμωρηθούμε γι αυτό; Πρέπει να τιμωρηθεί η προνοητικότητα και η νομιμότητα;

Τι έκαναν άλλοι που διατελούν δήμαρχοι για σειρά ετών; Γιατί δεν φρόντισαν λύσουν το πρόβλημα των σκουπιδιών τους; Δεν ζήσαμε σε εποχές παχιών αγελάδων που μπορούσε ο κάθε δήμαρχος να κατασκευάσει ανάλογα έργα; Δεν πέρασε πακτωλός χρημάτων από τα χέρια τους; Δεν περίσσεψε τίποτε για να φτιάξουν μια νόμιμη χωματερή; Και οι πολίτες πολλών δήμων γιατί αντιδρούν στην κατασκευή νόμιμων χώρων υγειονομικής ταφής απορριμμάτων στο δήμο τους; Οι Ξυλοκαστρίτες γιατί δεχτήκαμε; Και εν τοιαύτη περιπτώσει , ο κάθε δήμος- δήμαρχοι και πολίτες- έχει το δικαίωμα να διαχειριστεί το θέμα όπως μπορεί…

Δεν έχει όμως κανείς το δικαίωμα να μετατρέψει το Ξυλόκαστρο σε χωματερή του… Κι αν νομίζετε ότι μπορείτε, σας συμβουλεύω να το ξανασκεφτείτε…. Γιατί οι συνέπειες των επιλογών σας που αφορούν τον τόπο μας θα πέσουν πάνω σας, με σφοδρότητα που δεν θα την περιμένετε….
Κατηγορία:

Παραδίδεται στην κυκλοφορία το τμήμα της Ιόνιας Οδού από Αμφιλοχία μέχρι την παράκαμψη της Άρτας

0



Την Τετάρτη 26 Ιουλίου 2017, παραδίδεται στην κυκλοφορία από τον υπουργό Υποδομών και Μεταφορών κ. Χρήστο Σπίρτζη, το τμήμα της Ιόνιας Οδού από τον ανισόπεδο κόμβο Αμφιλοχίας μέχρι την παράκαμψη (Σελλάδες) Άρτας.

Πρόκειται για ένα έργο 27 χιλιομέτρων κομβικής σημασίας, με την παράδοση του οποίου, η Ιόνια Οδός γίνεται ένας ενιαίος αυτοκινητόδρομος συνολικού μήκους 182 χιλιομέτρων.

Με το νέο τμήμα του αυτοκινητοδρόμου σε πλήρη λειτουργία, παρακάμπτονται οι στροφές της περιοχής Μενιδίου και η διάρκεια της διαδρομής από τον ανισόπεδο κόμβο Αμφιλοχίας έως και την παράκαμψη Άρτας, μειώνεται σχεδόν στο μισό και από 40 λεπτά σήμερα μέσω του υφιστάμενου εθνικού οδικού δικτύου, δε θα ξεπερνά πλέον τα 20 λεπτά μέσω Ιόνιας Οδού.

Το σύνολο του τμήματος είναι διπλής κατεύθυνσης, με δύο λωρίδες κυκλοφορίας και μια Λωρίδα Έκτακτης Ανάγκης ανά κατεύθυνση.

Η εκδήλωση για την παράδοση του συγκεκριμένου τμήματος της Ιονίας Οδού, θα γίνει στο 124ο χλμ στο ρεύμα προς Αντίρριο στις 12.30 το μεσημέρι.
Κατηγορία: ,

Ξεκίνησε η προπώληση για τα εισιτήρια των παραστάσεων του Loutraki Festival 2017!

0




Οι διοργανωτές του Loutraki Festival σας ενημερώνουν ότι από σήμερα, Δευτέρα 24 Ιουλίου 2017, μπορείτε να απευθύνεστε στα σημεία προπώλησης και να προμηθεύεστε τα εισιτήρια για τις κάτωθι παραστάσεις:

«Ο Θάνατος σου η Ζωή μου» Θεατρική παράσταση
Τετάρτη 2 Αυγούστου στο Πάρκο Δεξαμενής
Τιμή προπώλησης: 7€

Συναυλία Πανσελήνου με την Ελένη Πέτα και το Kaloys Quintet
Δευτέρα 7 Αυγούστου στον Αρχαιολογικό χώρο Ηραίου Βουλιαγμένης
Τιμή εισιτηρίου (ενιαίο): 7 ευρώ

Συναυλία Γιάννη Κότσιρα – Φιλαρμονικής Ορχήστρας Λουτρακίου
Σάββατο 12 Αυγούστου στο 1ο Δημοτικό Σχολείο Λουτρακίου
Τιμή προπώλησης: 10€

Μπορείτε να προμηθεύεστε τα εισιτήρια από τα κάτωθι καταστήματα:

Λουτράκι: Χαρτομανία, Οπτικά Μήτρου, Ύφος, Maroon, BeeLoo
Ίσθμια: Φούρνος Ζώης
Άγιοι Θεόδωροι: Cine Club
Κόρινθος: Βιβλιοπωλείο Οικονόμου


Και Ηλεκτρονικά στo www.ticketservises.gr
Κατηγορία: ,

Ο Εμπορικός Σύλλογος Κιάτου για τα τέλη διοδίων στο σταθμό Κιάτου

0


Ο Εμπορικός Σύλλογος Κιάτου συνέταξε και απέστειλε την ακόλουθη επιστολή με θέμα τα τέλη διοδίων στο σταθμό Κιάτου προς την ανάδοχη εταιρεία.

Το κείμενο έχει ως εξής:

Η πρόσβαση στο Κιάτο για τους κατοίκους και τους επισκέπτες της αγοράς μας με τη λειτουργία των διοδίων της Νέας Εθνικής Οδού κοστίζει πανάκριβα.

Οι εργαζόμενοι επιβαρύνθηκαν από την αύξηση του λειτουργικού κόστους ιδίως αυτοί που κατευθύνονται για τις εργασίες τους από Κιάτο προς Κόρινθο.

Οι αυτοκινητόδρομοι πρέπει να είναι δίαυλοι επικοινωνίας μεταξύ των περιοχών. Με την επιβολή τέτοιων υψηλών διοδίων καθίσταται απαγορευτική η χρησιμοποίηση τους για τον ντόπιο πληθυσμό, ο οποίος έχει ανάγκη καθημερινής μετακίνησης εντός του νομού.

Η επιβολή τόσο υψηλών διοδίων μεταφέρει την κίνηση στην Παλαιά Εθνική Οδό δημιουργώντας τεράστια κυκλοφοριακή συμφόρηση και επιβάρυνση του περιβάλλοντος, σε ένα δρόμο ο οποίος ούτως ή άλλως είναι προδιαγραφών άλλων εποχών.

Οι συνέπειες για τις επιχειρήσεις, τους καταναλωτές και τους κατοίκους της περιοχής είναι τεράστια. Ο νέος αυτοκινητόδρομος μετατρέπεται με τις υψηλές χρεώσεις από έργο που βοηθά την ανάπτυξη σε έργο που φέρνει την οπισθοδρόμηση της τοπικής μας οικονομίας.

Η λύση υπάρχει και έχει δοθεί ήδη σε πολλά σημεία της Ελλάδας. Έχει αποδειχθεί η κοινωνική ευαισθησία της αναδόχου εταιρείας, αλλά και η δίκαια αντιμετώπιση των τοπικών πληθυσμών οι οποίοι έχουν βοηθήσει στο έπακρο, στην ολοκλήρωση τόσο επιβαρυντικών για τις περιοχές έργων. Η διευθέτηση έχει γίνει ακόμα και μέσα στα όρια της Ολυμπίας Οδού. Συνίσταται λοιπόν στη σταθερή έκπτωση 50% των διοδίων για τους μόνιμους κατοίκους της περιοχής μας.

Ο Εμπορικός Σύλλογος Κιάτου σταθερά αφοσιωμένος στη μέριμνα για την ανάπτυξη της οικονομίας και της κοινωνίας του τόπου μας ζητά την άμεση διευθέτηση και στη δική μας περιοχή των σχετικών εκπτώσεων στα διόδια για τους κατοίκους και για τις επιχειρήσεις της περιοχής μας. Η θέση αυτή πρέπει να υποστηριχθεί από όλους τους αρμόδιους τοπικούς φορείς.

Εκ του Συλλόγου
Κατηγορία: ,

Ανακοίνωση Συλλόγου Ιδιωτικών Υπαλλήλων Νομού Κορινθίας

0


ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ Ν. ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ


ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Χαιρετίζουμε τους συνάδελφους που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του σωματείου μας και συμμετείχαν στις εκλογές που έγιναν στις 8, 9 και 10 Ιουλίου. Η αύξηση της συμμετοχής ενόχλησε την εργοδοσία και τους συμβιβασμένους συνδικαλιστές του νομού μας, όπως ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Κορίνθου.

Στα πλαίσια αυτά προσπαθεί να ακυρώσει τις εκλογές του σωματείου.

Η δικαιολογία με την οποία θέλει να ακυρώσει τις εκλογές είναι γιατί στο σωματείο μας εγγράφονται και ψηφίζουν άνεργοι συνάδελφοι. Μάλιστα σε έναν κλάδο όπως του εμπορίου και των υπηρεσιών, με την ανεργία να σπάει κόκκαλα, με εκατοντάδες να δουλεύουν εποχιακά, με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, με διάφορα προγράμματα του ΟΑΕΔ. Σε έναν κλάδο στον οποίο επεκτείνονται ραγδαία οι ελαστικές μορφές απασχόλησης, η ανασφάλιστη εργασία.

Αποδεικνύεται για άλλη μια φορά ποιος είναι ο ρόλος των συμβιβασμένων συνδικαλιστικών πλειοψηφιών και του προέδρου του Εργατικού Κέντρου Κορίνθου. Όχι μόνο δεν ενδιαφέρονται για την οργάνωση των εργαζομένων και των άνεργων του νομού μας, των συμβασιούχων, των εργαζόμενων σε εργολάβους, αλλά κάνουν ότι μπορούν για να την υπονομεύσουν. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να εξασφαλίσουν τη καρέκλα τους μετρώντας τα κουκιά των αντιπροσώπων.

Φαίνεται πως η αύξηση της δύναμης του σωματείου μας μπαίνει εμπόδιο στα σχέδιά του. Κυρίως όμως τους ενοχλεί ότι δυναμώνει η γραμμή πάλης που βάζει το σωματείο μας, κόντρα στην εργοδοσία και τις συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες. Όπως συμβαίνει και με άλλα σωματεία που κινούνται στην ίδια κατεύθυνση με το δικό μας και αρνείται να εγγράψει στη δύναμη του εργατικού κέντρου.

Αυτός είναι ο εργοδοτικός συνδικαλισμός. Εκφράζει τη λογική του συμβιβασμού, της μοιρολατρίας, της εργασιακής ειρήνης και του κοινωνικού διαλόγου. Για να υποτάξει το συνδικαλιστικό κίνημα και του νομού μας στις απαιτήσεις της εργοδοσίας έχει υιοθετήσει πλήρως τα επιχειρήματά τους για ανταγωνιστικότητα και ανάπτυξη. Οι εργαζόμενοι βρέθηκαν απροετοίμαστοι απέναντι στην ολομέτωπη επίθεση της εργοδοσίας, πολλοί παραμένουν ανοργάνωτοι εκτός σωματείων. Με ευθύνη αυτών των δυνάμεων στους περισσότερους εργασιακούς χώρους δεν κουνιέται φύλλο.

Η προσπάθεια ακύρωσης των εκλογών του σωματείου μας έρχεται σε μια περίοδο που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ ετοιμάζει νέο κτύπημα στις συνδικαλιστικές ελευθερίες, στο δικαίωμα της απεργίας και βάζει νέα εμπόδια στη λειτουργία των σωματείων.

Ο σύλλογος ιδιωτικών υπαλλήλων δε φιμώνεται!

Για εμάς είναι αδιανόητο οι άνεργοι να μην συμμετέχουν στις διαδικασίες του εργατικού- συνδικαλιστικού κινήματος. Είναι αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα οι άνεργοι να οργανώνονται στα σωματεία του κλάδου τους. Θυμίζουμε πως ο συνδικαλιστικός νόμος 1264/82, ο οποίος είναι πάνω από τα καταστατικά των σωματείων, προβλέπει τη συμμετοχή των ανέργων στα σωματεία τους.

 Ό,τι και να κάνει ο πρόεδρος του εργατικού κέντρου, δεν θα παραιτηθούμε από την προσπάθεια οργάνωσης των εργαζομένων και των άνεργων του κλάδου μας.
  
Το μόνο που μπορούν να καταφέρουν είναι να δυναμώσει ακόμα περισσότερο το σωματείο μας.

          Καλούμε τα υπόλοιπα μέλη του Δ.Σ. του Εργατικού Κέντρου να αναλογιστούν τη μεγάλη ευθύνη που έχουν και να μην ακολουθήσουν τον πρόεδρο σε αυτές τις άθλιες μεθοδεύσεις.

          Καλούμε τους εργαζόμενους να εναντιωθούν συνολικά στην αντιλαϊκή πολιτική. Να γυρίσουν την πλάτη στον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό, με την πάλη τους να παραμερίσουν κάθε τι που μπαίνει εμπόδιο στην οργάνωσή τους.
          Τη Δευτέρα 24/7 στις 7μμ συνεδριάζει το ΔΣ του Εργατικού Κέντρου Κορίνθου. Θα περίμενε κανείς η συνεδρίαση να έχει θέμα την οργάνωση και την ανάπτυξη των αγώνων των εργαζόμενων και των άνεργων του νομού μας.
 Αντίθετα έχει σαν θέμα την ακύρωση των εκλογών του σωματείου μας.

Οι εργαζόμενοι του κλάδου μας και όλου του νομού να μην επιτρέψουν να παρθεί μια τέτοια απόφαση που στην ουσία της αποκλείει τους άνεργους από τα σωματεία, εμποδίζει την οργάνωσή τους και την πάλη τους.
Κατηγορία: ,

Δ.Ε.Υ.Α. ΣΙΚΥΩΝΙΩΝ: ΜΕΙΩΘΗΚΕ ΤΟ ΤΙΜΟΛΟΓΙΟ ΥΔΡΕΥΣΗΣ ΑΠΟ 20% ως 30% !!!

0



Καταργήθηκε η επιβολή του ειδικού τέλους (80%) με αποτέλεσμα οι λογαριασμοί να παρουσιάζουν μια αισθητή μείωση της τάξης του 20% με 30% του συνολικού λογαριασμού.

Ωστόσο, οι υπερκαταναλώσεις επιβαρύνονται με αυξήσεις της κλίμακας του τιμολογίου, ώστε να περιορίσουμε δραστικά τη σπατάλη και να προστατέψουμε το πολύτιμο αυτό αγαθό.

Επιπλέον, με δαπάνες της Δ.Ε.Υ.Α.Σ κατασκευάζεται ένα τμήμα του δικτύου μεταφοράς πόσιμου νερού από τις πηγές Στυμφαλίας. Ένα όνειρο τόσων ετών για ένα φυσικό αγαθό που ανήκει εξ’ ίσου σε όλους τους κατοίκους του τόπου μας.

Η Δ.Ε.Υ.Α.Σ, λόγω των σοβαρών προβλημάτων λειψυδρίας, παλαιότητας και φθορών-ζημιών των δικτύων από έντονα καιρικά φαινόμενα που σημειώθηκαν τα τελευταία χρόνια, κάνει φιλότιμες προσπάθειες ώστε η επάρκεια και η ποιότητα του νερού να διατηρηθεί σε αποδεκτά επίπεδα.

Ευχαριστούμε θερμά για την συνεργασία και την κατανόησή σας.

Σπύρος Σταματόπουλος
Δήμαρχος Σικυωνίων
Κατηγορία: ,

Οι πραγματικοί εξουσιαστές του πλανήτη

0



«ὁ ἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τὸ πνεῦμα λέγει ταῖς ἐκκλησίαις. τῷ νικῶντι δώσω αὐτῷ τοῦ μάννα τοῦ κεκρυμμένου, καὶ δώσω αὐτῷ ψῆφον λευκὴν καὶ ἐπὶ τὴν ψῆφον ὄνομα καινὸν γραμμένον ὃ οὐδεὶς εἶδεν εἰ μὴ ὁ λαμβάνων» (Αποκάλυψις, 2, 17)Αὐτὸ εἶναι τὸ ἐπίμαχο ἐδάφιο τοῦ Ἰωάννη ποὺ θὰ ἐπιχειρήσουμε νὰ ἀποκρυπτογραφήσουμε. Ἕνα νέο ὄνομα, λέει, θὰ ἐμφανισθῆ, ποὺ μόνο λίγοι γνωρίζουν. Τί σημαίνει αὐτό; Μὰ αὐτὸ ἀκριβῶς ποὺ ἐπανειλημμένως καταγράφει ἡ Ἱστορία. Κάθε τόσο ἐμφανίζεται στὸ προσκήνιο κάποιος, ἄγνωστος μέχρι τότε, ποὺ θέτει μὲ τὴν δράση του καινούργιους ὅρους στὰ διεθνῆ τεκταινόμενα. Ὅλοι νομίζουν ὅτι τὸ ἴδιο τὸ ἐξελισσόμενο πολιτικὸ περιβάλλον καὶ ἡ συνεχὴς ἀνάγκη ἀναπροσαρμογῆς τῶν ἐσαεὶ μεταβαλλόμενων μέσων καὶ σχέσεων παραγωγῆς, ἀναδεικνύει κάθε τόσο καὶ μιὰ καινούργια προσωπικότητα, ποὺ παρουσιάζεται στὴν διεθνῆ πολιτικὴ σκηνὴ γιὰ νὰ ἐπιβάλη τὶς ἀπαραίτητες ἀλλαγὲς ποὺ ὠθοῦν τὴν κοινωνία στὴν μετεξέλιξή της.

Τὰ πράγματα ὅμως δὲν εἶναι πάντοτε ὅπως πιστεύουμε. Ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ… ἐπαναστάτες, ποὺ κάθε τόσο ξεφυτρώνουν ἀπὸ τὸ πουθενά, οὐσιαστικὰ ἀναπαράγονται ἀπὸ τὸ ἴδιο τὸ διεθνὲς κατεστημένο, γιὰ νὰ προωθήσουν τὴν ἐξέλιξη τοῦ Σχεδίου. Τὰ πάντα εἶναι προαποφασισμένα καὶ δρομολογημένα στὰ βασικά τους σημεῖα. Ἁπλῶς, κάθε φορὰ ποὺ χρειάζεται νὰ περάσουν στὴν ἑπόμενη φάση, κάποιος ἀναλαμβάνει νὰ παίξη τὸν ρόλο τοῦ «ἐπαναστάτη». Κι αὐτὸς ὁ κάποιος μόνο τυχαῖος δὲν εἶναι! Ἐκεῖνοι ποὺ βρίσκονται στὴν κορυφὴ τῆς πυραμίδας γνωρίζουν πολὺ καλὰ ὅτι προέρχεται ἀπὸ τὶς γνωστὲς οἰκογένειες. Ἀπὸ τὶς δικές τους οἰκογένειες! Ἐξ ἄλλου, ἐκεῖνοι εἶναι ποὺ τοῦ ἀναθέτουν τὸν ρόλο ποὺ καλεῖται νὰ παίξη. Μόνο ποὺ γιὰ νὰ παίξη αὐτὸν τὸν ρόλο, πρέπει προηγουμένως νὰ ρίξη στάχτη στὰ μάτια τῶν ἀπονήρευτων ἀνθρώπων. Πῶς τὸ κάνει αὐτό; Ἁπλούστατο! Ἀλλάζει τὸ οἰκογενειακό του ὄνομα!

Πολὺ συχνὰ ἐκεῖνες οἱ οἰκογένειες ἀλλάζουν τὸ ὄνομά τους προκειμένου νὰ κρύψουν τὴν προέλευσή τους καί, κυρίως, γιὰ νὰ μειώσουν στὸ ἐλάχιστο τὸ ἐνδεχόμενο σύνδεσης κάποιων κοσμοϊστορικῶν γεγονότων μὲ τὶς ἴδιες καὶ τὶς ἴδιες πάντοτε οἰκογένειες. Ἂν μελετήσουμε τὴν Ἱστορία καὶ κυρίως τὰ πρόσωπα ποὺ ἔπαιξαν καθοριστικὸ ρόλο στὴν διαδρομή της, θὰ δοῦμε ὅτι πάντοτε οἱ ἴδιες οἰκογένειες κινοῦν τὰ νήματα. Ἄσχετα ἂν πολλὲς φορὲς παρουσιάζωνται μὲ διαφορετικὰ ὀνόματα.

Μιὰ ἀπὸ τὶς μεγαλύτερες τραπεζικὲς οἰκογένειες τοῦ κόσμου εἶναι οἱ Ρόθτσιλντ, ποὺ ἔχουν τὴν ἕδρα τους στὸ Λονδῖνο. Ὁ περισσότερος κόσμος νομίζει πὼς οἱ Ρόθτσιλντ εἶναι Βρετανοί, ἐνῷ πολλοὶ πιστεύουν ὅτι εἶναι Ἑβραῖοι. Οὔτε τὸ ἕνα συμβαίνει οὔτε τὸ ἄλλο. Ἡ γενιά τους ἀνάγεται στὸ βασίλειο τῶν Χαζάρων καὶ προέρχονται ἀπὸ τὰ βουνὰ τοῦ Καυκάσου. Καὶ δὲν ὀνομάζονται οὔτε κἂν Ρόθτσιλντ. Τὸ πραγματικὸ οἰκογενειακό τους ὄνομα ἦταν Μπάουερ καὶ κατοικοῦσαν στὴν Φραγκφούρτη, δραστηριοποιούμενοι στὸν τραπεζικὸ τομέα. Μάλιστα, ἐκεῖνον τὸν καιρὸ ὁ Μάγιερ Ἄμσελ Μπάουερ συγκατοικοῦσε μὲ τὸν προπάππο τοῦ Ἀμερικανοῦ(;) μεγαλοκαρχαρία Τζέικομπ Σίφ. Ἁπλῶς, ὅταν ἐπέκτεινε τὴν αὐτοκρατορία του στὴν Βρετανία, ἄλλαξε τὸ ὄνομά του σὲ Ρόθτσιλντ ἀπὸ τὴν κόκκινη ἀσπίδα (rotes schlid στὰ γερμανικά) ποὺ κρεμόταν ἔξω ἀπὸ τὴν πόρτα τοῦ σπιτιοῦ του στὴν Φραγκφούρτη. Συγκεκριμένα, τὸ οἰκόσημο τῶν Μπάουερ ἦταν ἐκείνη ἡ κόκκινη ἀσπίδα, ἡ ἀπεικονίζουσα τὸ γνωστὸ ἑξάκτινο ἀστέρι ποὺ ἀργότερα υἱοθετήθηκε ἀπὸ τὸ ἰσραηλινὸ κράτος. Οὐσιαστικὰ δηλαδὴ ἡ σημαία τοῦ Ἰσραὴλ δὲν φέρει τὸ ὑποτιθέμενο σύμβολο τοῦ βασιλιᾶ Δαυίδ (δὲν μνημονεύεται ἄλλωστε σὲ κανένα ἀρχαῖο τεκμήριο ἡ ὕπαρξη τέτοιου συμβόλου), ἀλλὰ τὸ οἰκόσημο τῶν οὐσιαστικῶν ἰδιοκτητῶν τοῦ ἰσραηλινοῦ κράτους. Τῶν Ρόθτσιλντ!

Ὁ Μάγιερ Ρόθτσιλντ νυμφεύθηκε τὴν 16χρονη Γκουτὲλ Σνάπερ καὶ ἀπέκτησαν μαζὶ δέκα παιδιά (πέντε ἀγόρια καὶ πέντε κορίτσια), τὰ ὁποῖα καὶ ἔστειλαν νὰ δημιουργήσουν παρακλάδια τῆς δυναστείας σ’ ὁλόκληρη τὴν Εὐρώπη. Ὁ Ναθαναὴλ ἐγκατέστησε τὴν τράπεζά του στὸ Λονδῖνο, ὁ Ἀδόλφος στὸ Παρίσι, ὁ Σολομὼν στὴν Βιέννη, ὁ Κάρολος στὴν Νάπολη κ.ο.κ. Συνεζεύχθησαν ὅλοι κατόπιν συνοικεσίων μὲ γόνους ὁμοειδῶν οἰκογενειῶν ἀλλὰ καὶ μεταξύ τους, σὲ ἐπίπεδο ἐξαδέλφων, γιὰ νὰ διατηρηθῆ τὸ αἷμα τους ἀνόθευτο. Πολλὰ μάλιστα ἀπ’ αὐτὰ τὰ παιδιὰ θὰ ἀλλάξουν ἐπίσης τὰ ὀνόματά τους, γιὰ εὐνόητους λόγους. Ὁ Ἱεροβὰμ Ρόθτσιλντ, γιὰ παράδειγμα, ποὺ εἶχε ἀναλάβει τὸν ἔλεγχο τῆς Γαλλίας, διετέλεσε Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν τῆς κυβέρνησης Κλεμανσὼ μὲ τὸ ὄνομα Ζὼρζ Μαντέλ.

Ἀξιοσημείωτο εἶναι ὅτι ὁ Ἱεροβὰμ Ρόθτσιλντ ἦταν ὁ ἐπίσημος ἐκπρόσωπος τῆς Γαλλίας (μαζὶ μὲ τὸν πρόεδρο Ζὼρζ Κλεμανσώ) στὴν συμφωνία τῶν Βερσαλλιῶν, ποὺ ἔκλεισε τὸν πρῶτο παγκόσμιο πόλεμο ὑπὲρ τῶν Ἀγγλογάλλων. Νὰ ποῦμε ποιοί ἄλλοι συμμετεῖχαν σ’ ἐκείνη τὴν συνάντηση; Λοιπόν! Ἀπὸ πλευρᾶς Ἡνωμένων Πολιτειῶν ὁ πρόεδρος τῆς χώρας Οὐίλσον (πειθήνιο ἀνδρείκελο τοῦ Ρόθτσιλντ) μὲ ἐπίσημους συμβούλους του τὸν συνταγματάρχη Μαντὲλ Χάους καὶ τὸν Μπερνὰρντ Μπαρούχ (πράκτορες τῆς στρογγυλῆς τραπέζης τοῦ Ρόθτσιλντ), καθὼς ἐπίσης καὶ τοὺς ἀδερφοὺς Ντάλες καὶ τὸν Πὸλ Βάρμπουργκ (ἐπίσης ἄνθρωποι τοῦ Ρόθτσιλντ). Ἡ ἀγγλικὴ πλευρὰ ἐκπροσωπήθηκε ἀπὸ τὸν πρωθυπουργὸ Λόιντ Τζώρτζ, τὸν Ἄλφρεντ Μίλνερ (ἐπὶ κεφαλῆς τῆς στρογγυλῆς τραπέζης τοῦ Ρόθτσιλντ) καὶ τὸν σὲρ Φίλιπ Σασούν (ἀπόγονος τοῦ Μάγιερ Ἄμσελ Ρόθτσιλντ). Τὸ ἀστεῖο εἶναι ὅτι στὴν γερμανικὴ ἐπιτροπὴ συμμετεῖχε καὶ ὁ τραπεζίτης Μὰξ Βάρμπουργκ, ἀδελφὸς τοῦ Πὸλ Βάρμπουργκ, ποὺ ἦταν στὴν ἀντίπαλη(;) πλευρά, πλάι στὸν Ἀμερικανὸ πρόεδρο Γούντροου Οὐίλσον. Ὅμως αὐτὸ ποὺ σὲ κάνει νὰ ξεκαρδίζεσαι, εἶναι τὸ γεγονὸς ὅτι οἰκοδεσπότης ἐκείνης τῆς συνάντησης ἦταν ὁ ἴδιος ὁ Βαρόνος Ἔντμουντ ντὲ Ρόθτσιλντ!

Μὰ ποιούς νομίζουν ὅτι δουλεύουν; Γιὰ τόσο ἀφελεῖς μᾶς περνοῦν αὐτοὶ οἱ τύποι; Ποιά Συνθήκη τῶν Βερσαλλιῶν καὶ κουραφέξαλα μᾶς τσαμπουνᾶνε, ὅταν εἶναι πασίδηλο πὼς πρόκειται γιὰ μιὰ καθαρὰ οἰκογενειακὴ μάζωξη ἐκείνων ἀκριβῶς ποὺ πυροδότησαν τὸν Α΄ παγκόσμιο πόλεμο, γιὰ νὰ ἐπανακαθορίσουν τὸ μεταπολεμικὸ διεθνὲς πλαίσιο σύμφωνα μὲ τὰ συμφέροντά τους; Οὔτε οἱ ΗΠΑ, οὔτε ἡ Ἀγγλία ἢ ἡ Γαλλία, μὰ οὔτε ἡ Γερμανία ἐκπροσωπήθηκαν στὶς Βερσαλλίες, παρὰ μόνον οἱ Ρόθτσιλντ, οἱ Ρόθτσιλντ καὶ ξανὰ οἱ Ρόθτσιλντ, κάτω ἀπὸ τὴν ἐποπτεία καὶ πάλι τῶν Ρόθτσιλντ.

Γιὰ νὰ ἀντιληφθοῦμε ποιοί ἀκριβῶς κρύβονταν πίσω ἀπὸ τὴν μεθοδευμένη ὑποκίνηση τοῦ Α΄ παγκοσμίου πολέμου, δὲν ἔχουμε παρὰ νὰ ἀναζητήσουμε τοὺς πρωταγωνιστὲς τῶν δύο ἀντιπάλων(;) παρατάξεων. Ἀπὸ τὴν μιὰ ἦταν ἡ Γερμανία, δηλαδὴ ὁ Κάιζερ Γουλιέλμος Β΄, συγγενὴς τῆς δῆθεν ἀντιπάλου βασιλικῆς οἰκογένειας τῆς Ἀγγλίας, καὶ κάτω ἀπ’ αὐτὸν ὁ ὑψηλόβαθμος μασόνος Ὄττο φὸν Βίσμαρκ καὶ ὁ ἐπίσης μασόνος Μπέθμαν-Χόλβεργκ (τῆς τραπεζικῆς οἰκογενείας Μπέθμαν τῆς Φραγκφούρτης καὶ ἐξάδελφος τῶν Ρόθτσιλντ). Ἀπέναντί τους βρίσκονταν οἱ συγγενεῖς τους βασιλεῖς τῆς Ἀγγλίας Σὰξ-Κόμπουργκ-Γκόθα, ποὺ πολὺ σύντομα θὰ ἀλλάξουν τὸ ὄνομά τους σὲ Οὐίνδσορ καὶ οἱ ἐπίσης συγγενεῖς τους Μπάουερ, ποὺ κι ἐκεῖνοι ἄλλαξαν τὸ ὄνομά τους σὲ Ρόθτσιλντ. Μιλᾶμε δηλαδὴ γιὰ μία οἰκογένεια! Μία καὶ μοναδική οἰκογένεια ποὺ ἐξουσίαζε τοὺς δύο λαούς, τοὺς ὁποίους ἔβαλε νὰ ἀλληλοσφαγοῦν συμπαρασύροντας στον… καυγά τους ὁλόκληρο τὸν κόσμο.

Γιὰ νὰ ἀντιληφθοῦμε τὴν ἀφέλεια τῶν λαῶν τῆς Εὐρώπης, ἂς πάρουμε γιὰ παράδειγμα τὴν μικρὴ τότε Ἑλλάδα, ποὺ μόλις εἶχε ἀρχίσει νὰ ἀνακτᾶ ἕνα μικρὸ μέρος ἀπὸ τὰ ἀρχαῖα της ἐδάφη. Ἐκείνη τὴν ἐποχὴ μαστιζόταν ἀπὸ ἕναν πρωτοφανῆ ἐμφύλιο σπαραγμό, μὲ πρωτεργάτες τοὺς ἡγέτες δύο… ἐχθρικῶν πολιτικῶν παρατάξεων. Τῶν Βενιζελικῶν καὶ τῶν Βασιλικῶν! Οἱ πρῶτοι κατηγοροῦσαν τὸν βασιλιὰ τῆς Ἑλλάδος Κωνσταντῖνο σὰν γερμανόφιλο, λόγῳ τῆς συγγένειάς του μὲ τὸν βασιλικὸ οἶκο τῆς Γερμανίας, καὶ οἱ δεύτεροι κατηγοροῦσαν τὸν Ἐλευθέριο Βενιζέλο σὰν ἀγγλόφιλο καὶ ἀνδρείκελο τῶν Γκόθα. Καὶ δὲν βρέθηκε ἕνας, μὰ οὔτε ἕνας, βρὲ ἀδερφέ, νὰ τοὺς πῆ: Γιὰ καθίστε, ρὲ παιδιά! Ἀπὸ ποῦ κι ὣς ποῦ εἶναι ἀντίπαλοι αὐτοὶ οἱ δύο; Ἂν ὄντως ὁ Κωνσταντῖνος εἶναι συγγενὴς τοῦ Γερμανοῦ βασιλιᾶ (ποὺ εἶναι), τότε εἶναι ἐπίσης συγγενὴς καὶ μὲ τὸν Ἄγγλο βασιλιᾶ. Κι ἂν ὁ Βενιζέλος εἶναι ἀνδρείκελο τοῦ Ἄγγλου βασιλιᾶ, τότε τὸ ἴδιο ἀνδρείκελο εἶναι καὶ τοῦ Γερμανοῦ βασιλιᾶ. Ἀφοῦ ὅλοι αὐτοὶ εἶναι συγγενεῖς μεταξύ τους. Μία οἰκογένεια! Ὅμως ποιός θὰ τολμοῦσε τότε νὰ τὸ πῆ αὐτὸ στὸν ἑλληνικὸ λαό; Τὰ ΜΜΕ; Ἀφοῦ καὶ ἐκεῖνα ἔδιναν ἀναφορὰ στὴν ἴδια οἰκογένεια!

Μιὰ ἄλλη τραπεζικὴ δυναστεία τῆς Γερμανίας εἶναι καὶ οἱ Βάρμπουργκ. Ἢ τοὐλάχιστον ἔτσι τοὺς ξέρουν οἱ περισσότεροι. Ὅμως καὶ ἐκεῖνοι ἄλλαξαν τὸ ὄνομά τους ὅταν μετοίκησαν στὴν Γερμανία. Τὸ προηγούμενο ὄνομά τους ἦταν Μπάνκο, ἀπόγονοι τοῦ Ἀβραὰμ ντὲλ Μπάνκο, ἑνὸς μεγαλοτραπεζίτη τῆς Βενετίας.

Ἄλλη μία ἀριστοκρατικὴ οἰκογένεια εἶναι οἱ Σινκλὲρ τῆς Σκοτίας. Ξεκίνησαν κι ἐκεῖνοι ἀπὸ τὸν μακρινὸ Καύκασο καὶ περνῶντας κατὰ μῆκος τῆς Εὐρώπης ἄλλαζαν κατὰ περίσταση τὸ ὄνομά τους. Ὅταν ἔμεναν στὴν Σκανδιναβία ὠνομάζονταν Κλέρ. Ἀργότερα, ὅταν πέρασαν στὴν Νορμανδία, τὸ ἔκαναν Σὲν Κλὲρ καὶ στὸ τέλος, φτάνοντας στὴν Σκοτία, γιὰ νὰ ἱδρύσουν τὴν περίφημη σκοτσέζικη δυναστεία, μετωνομάστηκαν σὲ Σινκλέρ. Οἱ Σινκλὲρ εἶχαν ἐκτεταμένες διασυνδέσεις μὲ πολλὲς μυστικὲς ὀργανώσεις καὶ ὑπόγεια ρεύματα τῆς Γαλλίας, τῆς Δανίας καὶ τῆς Βενετίας, ὅπου ἐπίσης εἶχαν ἀρκετοὺς συγγενεῖς.

Οἱ περισσότερες ἀριστοκρατικὲς οἰκογένειες τῆς Σκοτίας στὴν πραγματικότητα καμμία σχέση δὲν ἔχουν μὲ τὴν χώρα αὐτήν. Σχεδὸν ὅλες ἀκολούθησαν τὸ μεταναστευτικὸ ρεῦμα τῶν Καυκάσιων πρὸς τὴν Εὐρώπη. Οἱ Στιούαρντ, οἱ Σέτον, οἱ Κάμπελ, οἱ Μοντγκόμερι, οἱ Γκράχαμ, οἱ Κάμερον καὶ τόσοι ἄλλοι, ἔφτασαν μαζικὰ ἀπὸ τὴν Λομβαρδία καὶ τὸ Βέλγιο κατὰ τὸ διάστημα μεταξύ 1124 καὶ 1165 καὶ υἱοθέτησαν τὰ ὡς ἄνω σκοτσέζικα ὀνόματα γιὰ νὰ περάσουν ἀνενόχλητοι στὴν νέα τους πατρίδα. Ἡ ἀρχαία κοιτίδα ὅλων αὐτῶν εἶναι ἡ Σουμερία καὶ ἡ Βαβυλώνα. Ἀπὸ ἐκεῖ ταξίδεψαν στὸν Καύκασο καὶ τὴν Ἰωνία καί, διερχόμενοι κατὰ μῆκος τῆς Εὐρώπης, ἔμειναν γιὰ λίγο στὴν Βόρεια Γαλλία καὶ τὸ Βέλγιο καὶ ἀπὸ ἐκεῖ διέσχισαν τὴν Μάγχη καὶ ἐγκαταστάθηκαν στὴν Σκοτία. Μέσα σὲ μόλις ἑνάμισι αἰώνα ἀπὸ τὴν ἄφιξή τους πῆραν στὰ χέρια τους τὰ ἡνία τῆς χώρας! Μία ἀπ’ αὐτὲς τὶς οἰκογένειες εἶναι καὶ ἡ βασιλικὴ δυναστεία τῶν Μπρούς, οἱ ὁποῖοι ἐπίσης εἶχαν ἀλλάξει τὸ ὄνομά τους. Κατάγονταν ἀπὸ τὸν Ρόμπερτ τοῦ Μπροῦγκες (σημερινὸ Βέλγιο), ἀπ’ ὅπου εἶχαν ἔλθει.

Ἄλλο ἕνα κλασικὸ παράδειγμα ἀλλαγῆς ὀνόματος ἀποτελεῖ καὶ ἡ περίπτωση τοῦ υἱοῦ τῆς ἐκτελεσθείσης ἀπὸ τους… ἐπαναστάτες βασίλισσας τῆς Γαλλίας Μαρίας Ἀντουανέτας. Ὁ πρίγκιπας Λουδοβῖκος, προκειμένου νὰ διασωθῆ, ἀντικαταστάθηκε ἀπὸ τὸν νοητικὰ καθυστερημένο υἱὸ τοῦ Μαρκήσιου ντὲ Ζαρζοὺγ (ὁ ὁποῖος καὶ ἐκτελέστηκε ἀργότερα ἀπὸ τοὺς ἐπαναστάτες) καὶ φυγαδεύτηκε στὸ ἀνάκτορο Βεντέ, γιὰ νὰ καταλήξη στὴν συνέχεια σὲ ἕνα ὀχυρὸ κοντὰ στὸν ποταμὸ Ρῆνο, ὅπου ἐμφανιζόταν μὲ τὸ ὄνομα Βαρόνος τοῦ Ρισμόντ. Τὸ 1804 διέφυγε στὴν Ἀγγλία, ὅπου ὁ Ἄγγλος μονάρχης Γεώργιος Γ΄ τοῦ παραχώρησε ἕνα καράβι, ἐνῷ ὁ Τζὼρτζ Μπέισον τοῦ χάρισε 600 στρέμματα γῆς στὴν Βόρεια Καρολίνα. Ἐκεῖ ἄλλαξε καὶ πάλι τὸ ὄνομά του σὲ Ντανιὲλ Πεϊζὲρ καὶ μ’ αὐτὸ τὸ καινούργιο ὄνομα θὰ καταφύγη στὴν Ἀμερική, ἀφοῦ προηγουμένως ἀγοράση μετοχὲς τῆς «Ἑταιρείας τῆς Βιρτζίνια». Ξαφνικὰ θὰ βρεθῆ ἰδιοκτήτης χρυσωρυχείων καὶ πρόεδρος τῆς ἑταιρείας ἐξορύξεων «Gold Hill». Σὲ λίγο καιρὸ θὰ ἐπεκτείνη τὶς δραστηριότητές του καὶ σὲ ἄλλους τομεῖς τῆς οἰκονομίας, κατασκευάζοντας σιδηροδρόμους καὶ ἱδρύοντας τὴν «Lancaster Manufacturing Company», ποὺ προμήθευε ξυλεία στὶς σιδηροδρομικὲς ἑταιρεῖες, καθὼς ἐπίσης καὶ τὶς χαλυβουργικὲς ἑταιρεῖες «Carnegie» καὶ «Pullman Standard Company».

Ἡ Ὁμοσπονδιακὴ κυβέρνηση τῶν ΗΠΑ (δηλαδὴ οἱ διαχειριστὲς τῆς «Ἑταιρείας τῆς Βιρτζίνια», τῆς ὁποίας ὁ ἴδιος εἶναι μέτοχος) θὰ τοῦ παραχωρήση ὅλη τὴν ἔκταση σὲ ἀπόσταση 30 μέτρων καὶ ἀπὸ τὶς δύο πλευρὲς κατὰ μῆκος τῶν σιδηροτροχιῶν. Εἴδατε πῶς οἱ ἴδιοι καὶ οἱ ἴδιοι μοιράζονται μεταξύ τους τὸν πλουτοπαραγωγικὸ πλοῦτο μιᾶς χώρας; Ξαφνικὰ ἕνας ξεπεσμένος Γάλλος πρίγκιπας θὰ βρεθῆ ἰδιοκτήτης τῶν καλύτερων οἰκοπέδων τῆς Ἀμερικῆς. Καὶ δὲν ἔφτανε αὐτό! Μετὰ τὸν ἐμφύλιο πόλεμο θὰ κατασχεθοῦν ὅλοι οἱ σιδηρόδρομοι καὶ τὰ κτήματα ποὺ ἀνῆκαν στοὺς Νότιους καὶ θὰ δοθοῦν, μέσῳ ἑνὸς στημένου πλειστηριασμοῦ, σὲ ἐννέα διαχειριστὲς τοῦ Πεϊζὲρ σὲ ἐξευτελιστικὲς τιμές.

Μέσα σὲ λίγα χρόνια ὁλόκληρη ἡ οἰκονομία τῆς Ἀμερικῆς θὰ παραδοθῆ στὰ ἄπληστα χέρια τοῦ ξεπεσμένου πρίγκιπα καὶ τῆς συμμορίας ποὺ τὸν πλαισιώνει. Γενικὸς διαχειριστὴς τῶν ἐπιχειρήσεων τοῦ Πεϊζὲρ θὰ ἀναλάβη ἕνας συγγενὴς καὶ ἀπεσταλμένος τοῦ Ρόθτσιλντ ὀνόματι Λιρόι Σπρινγκστάιν, ποὺ κι ἐκεῖνος θὰ ἀλλάξη τὸ ὄνομά του σὲ Λιρόι Σπρίνγκς, γεγονὸς ποὺ δηλώνει ὅτι τὰ νήματα κινοῦνταν ἀπὸ τὴν Ἀγγλία. Παράλληλα θὰ προωθηθῆ στὴν προεδρικὴ καρέκλα τῶν ΗΠΑ (δηλαδὴ τῆς «Ἑταιρείας τῆς Βιρτζίνια») καὶ ὁ Ἀβραὰμ Λίνκολν. Ἄλλος ἕνας συγγενὴς τοῦ Ρόθτσιλντ, ἑτεροθαλὴς ἀδερφὸς τοῦ Σπρινγκστάιν, γιὰ νὰ ἑδραιωθῆ ἀκόμα περισσότερο ἡ ἐπικυριαρχία τῆς Ἀδελφότητας στὸ νεοσύστατο κράτος. Ἄσχετα ἂν στὴν συνέχεια θὰ ὑποχρεωθοῦν νὰ τὸν βγάλουν ἀπὸ τὴν μέση, διότι ἀντὶ νὰ δανεισθῆ χρήματα ἀπὸ τὶς Τράπεζές τους, πῆγε ὁ… ἀθεόφοβος καὶ τύπωσε κρατικὸ χρῆμα (τὰ greenbacks).

Σιγὰ-σιγὰ ὅλη αὐτὴ ἡ συμμορία θὰ ἀποκτήση τὸν ἔλεγχο τῶν Coca-Cola, Pepsi-Cola, General Motors, Boeing, Ford καὶ Standard Oil. Ἀπόγονοι ὅλων αὐτῶν εἶναι οἱ σημερινοὶ δισεκατομμυριοῦχοι Χιούζ, Κάρνεγκι, Μόργκαν, Ροκφέλλερ καὶ ὅλοι αὐτοὶ λειτουργοῦν οὐσιαστικὰ σὰν ἀντιπρόσωποι τοῦ Ρόθτσιλντ στὴν κατακτημένη ἤπειρο. Οἱ μεγαλύτερες ἐπιχειρήσεις τῆς Ἀμερικῆς βρίσκονται στὰ χέρια μιᾶς καὶ μοναδικῆς οἰκογένειας. Νὰ ἀναφέρουμε μερικὲς ἀπ’ αὐτές; Λοιπόν!

Οἱ σιδηρόδρομοι Τσάρλετον, Σινσινάτι καὶ Σικάγου, ἡ τηλεγραφικὴ ἑταιρεία Western Union καὶ ἡ θυγατρική της AT&T, ἡ Κεντρικὴ τράπεζα τῶν ΗΠΑ Federal Reserve, ἡ Τράπεζα τῆς Βόρειας Καρολίνας καὶ ἀργότερα Nationsbank, ἡ Τράπεζα τοῦ Τέξας Interfirst, τῆς ὁποίας διευθυντὴς ἦταν ὁ Τζὼρτζ Μποὺς καὶ ἀργότερα συγχωνεύτηκε μὲ τὴν Republic Bank γιὰ νὰ δημιουργηθῆ ἡ First Republic καὶ νὰ ἀπορροφηθῆ ἀργότερα ἀπὸ τὴν NationsBank, ἡ ὁποία μὲ τὴν σειρά της θὰ συγχωνευθῆ μὲ τὴν Bank of America.

Ὅμως ἡ Bank of America, ποὺ παρεμπιπτόντως ἀποτελεῖ τὸν κύριο φορέα ξεπλύματος βρώμικου χρήματος ἀπὸ ἐμπορία ναρκωτικῶν γιὰ λογαριασμὸ τῆς CIA, ἐλέγχει ἐπίσης τὴν πολεμικὴ βιομηχανία General Dynamic, τὴν ναυπηγικὴ ἐπιχείρηση Behtel Corporation, τὴν χημικὴ βιομηχανία Dypon de Nemours, τὴν ἠλεκτρονικὴ βιομηχανία Litton Industries, τὸ τρὰστ χάλυβα καὶ ἀλουμινίου Kaiser Industries, τὴν Teledyne (ποὺ παράγει ραδιοηλεκτρονικὰ ἐξαρτήματα ὁπλικῶν συστημάτων), τὴν πολεμικὴ βιομηχανία Lockhead, τὴν ἑταιρεία πετρελαιοειδῶν Standard Oil, τὴν Chase Manhattan τῆς οἰκογένειας Ροκφέλλερ, τὴν General Dynamics καὶ τὴν Mc Donnell Douglas, ποὺ ἀποτελοῦν τοὺς κυριώτερους προμηθευτὲς τοῦ Πενταγώνου, τὴν κολοσσιαία κινηματογραφικὴ ἑταιρεία Walt Disney Productions καὶ ἕνα σωρὸ ἄλλες πολυεθνικὲς ἐπιχειρήσεις.

Κύριος συντονιστὴς ὅλων αὐτῶν τῶν ἐνορχηστρωμένων ἐπιχειρήσεων, ποὺ ἔδεσαν χειροπόδαρα τὴν ἀμερικανικὴ ἤπειρο, εἶναι ὁ γνωστὸς καὶ μὴ ἐξαιρετέος μεγαλοκαρχαρίας Ροκφέλλερ, τοῦ ὁποίου τὸ ὄνομα ἐπίσης ἀποτελεῖ ψευδώνυμο! Τὸ πραγματικό του ὄνομα ἦταν Ροκενφέλντερ καὶ ὅταν στάλθηκε χρηματοδοτούμενος ἀπὸ τοὺς Ρόθτσιλντ στὶς ΗΠΑ γιὰ νὰ συντονίση τὸ πρόγραμμα περαιτέρω χειραγώγησης τῆς Ἀμερικανικῆς ἠπείρου, τὸ ἄλλαξε σὲ Ροκφέλλερ. Ὅ,τι συμβαίνει στὶς ΗΠΑ καὶ κατ’ ἐπέκταση σ’ ὁλόκληρο τὸν κόσμο, γίνεται ὑπὸ τὴν ἐποπτεία αὐτοῦ τοῦ ἀνθρώπου. Αὐτὸς ἀποφασίζει ποιός θὰ ἐκλεγῆ πρόεδρος τῆς χώρας, αὐτὸς ἐπανδρώνει τὰ ὑπουργεῖα, τὰ συμβούλια καὶ τῆς ἐπιτροπὲς μὲ δικούς του ἀνθρώπους, αὐτὸς δημιούργησε τὴν «Τριμερῆ Ἐπιτροπὴ» καὶ τὸ «Συμβούλιο Ἐξωτερικῶν ὑποθέσεων» (CFR), τοῦ ὁποίου μάλιστα καὶ διετέλεσε πρόεδρος ἀπὸ τὸ 1946 μέχρι τὸ 1953. Ἐπανειλημμένως διεκήρυσσε πὼς ἡ «Τριμερὴς Ἐπιτροπὴ» εἶναι τὸ ὄργανο τοῦ θεοῦ. Ἀντιλαμβάνεστε, βέβαια, ποιόν θεὸ ἐννοεῖ. Τὸν φοβερὸ καὶ τρομερὸ Ἰεχωβᾶ! Ὁ Ντέιβιντ Ροκφέλλερ εἶναι ὁ ἄνθρωπος πίσω ἀπὸ ὅλους τοὺς Προέδρους τῶν ΗΠΑ ἐπειδὴ ἐλέγχει τὸ χρῆμα, τὰ ΜΜΕ καὶ τοὺς μηχανισμοὺς τῶν κομμάτων. Αὐτὸς εἶναι ἡ ψυχὴ καὶ ἡ δύναμη τῶν ΗΠΑ. Αὐτὸς εἶναι οἱ ΗΠΑ! Αὐτὸς καὶ οἱ ἐπιχειρήσεις του! Καὶ πίσω ἀπ’ αὐτὸν, κατὰ δική του ὁμολογία, βρίσκεται ὁ ἴδιος ὁ θεός!

Ὅλες αὐτὲς οἱ ἐπιχειρήσεις καὶ ὅλα τὰ πρόσωπα, ποὺ φέρονται ὡς ἰδιοκτῆτες ἢ διαχειριστές τους, συνδέονται φυλετικὰ μεταξύ τους καὶ ὅλοι μαζὶ μὲ τοὺς Ρόθτσιλντ καὶ τὴν βασιλικὴ οἰκογένεια τῆς Ἀγγλίας, ἡ ὁποία μόλις τὸ 1917 ἄλλαξε τὸ ὄνομά της σὲ Οὐίνδσορ. Μέχρι τότε ὠνομάζονταν Σὰξ-Κόμπουργκ-Γκόθα καὶ διατηροῦσαν στενοὺς δεσμοὺς μὲ τοὺς συγγενεῖς τους τῆς Γερμανίας, ποὺ ἔφτασαν κατὰ τὰ μεσοβυζαντινὰ χρόνια στὴν Βενετία καὶ τὴν Λομβαρδία, προερχόμενοι φυσικὰ ἀπὸ τὸν Καύκασο. Καταλάβατε τώρα ποιοί ἐλέγχουν τὴν Ἀγγλία καὶ τὴν Ἀμερικὴ καὶ μέσῳ αὐτῶν ὁλόκληρο τὸν κόσμο; Μιὰ δράκα ἀνθρωπάρια εἶναι ὅλοι κι ὅλοι, οἱ ὁποῖοι, προκειμένου νὰ περνοῦν ἀπαρατήρητοι μέσα στὸν κόσμο, ἀλλάζουν τὰ ὀνόματά τους σὰν τὰ πουκάμισα…

Τὰ ὀνόματά τους ἔχουν ἀλλάξει ἐπίσης καὶ πολλοὶ ἱδρυτὲς νέων ρευμάτων καὶ ἰδεολογιῶν, καθὼς καὶ πολλοί… ἐπαναστάτες. Ἕνας ἀπ’ αὐτοὺς εἶναι καὶ ὁ ἱδρυτὴς τῶν Καλβινιστῶν (παρακλάδι τῶν Διαμαρτυρομένων). Ὅταν ἔμενε στὴν Νιὸν τῆς Γαλλίας ὠνομαζόταν Ζὰν Καουέν. Ἀπὸ ἐκεῖ μετακόμισε στὸ Παρίσι καὶ μετά, ὅταν ἔφυγε στὴν Γενεύη τῆς Ἑλβετίας, μετωνομάστηκε σὲ Κοέν. Ἐκεῖ διαμόρφωσε τὸ γνωστὸ χριστιανικὸ δόγμα ποὺ ἔγινε γνωστὸ σὰν Καλβινισμὸς ἀπὸ τὸ ὄνομά του. Κι αὐτό, διότι εἶχε ἀλλάξει καὶ πάλι τὸ ὄνομά του σὲ Κάλβιν.

Ἐπίσης τὸ πατρικὸ ὄνομα τοῦ θεωρητικοῦ τοῦ κομμουνισμοῦ Κὰρλ Μὰρξ ἦταν Μαρδοχάι Κεσιλί. Τὸ πραγματικὸ ὄνομα τοῦ ἀρχηγοῦ τῶν μπολσεβίκων τῆς Ὀκτωβριανῆς ἐπανάστασης Λεονὶτ Τρότσκι ἦταν Λὲβ Νταβίντοβιτς Μπρονστάιν. Ὁ κομμουνιστὴς ἡγέτης τῆς Γιουγκοσλαβίας Τίτο λεγόταν Γιόζεφ Μπρόνζ. Τὸ πραγματικὸ ὄνομα τοῦ γνωστοῦ καὶ μὴ ἐξαιρετέου Χένρυ Κίσινγκερ εἶναι Ἀβραὰμ Μπὲν Ἐλεάζαρ. Ὁ πρωθυπουργὸς τῆς Ἑλλάδος Ἐλευθέριος Βενιζέλος, ποὺ ἔπαιξε τὸν ρόλο του στὸ μοίρασμα τῶν πετρελαίων τῆς Μοσούλης παραδίδοντας τεχνηέντως τὴν Ἰωνία στοὺς Τούρκους, ὠνομαζόταν Μπενὶ Σελόν. Ἄλλος ἕνας πρωθυπουργὸς τῆς Ἑλλάδος (1993-2003) ἀπὸ Ἀαρὼν Ἀβουρὶ ἔγινε Κώστας Σημίτης. Ὑφυπουργὸς Ἐξωτερικῶν τῆς κυβέρνησής του ἦταν ὁ Χρῆστος Ροζάκης, κατὰ τὸ ἑβραϊκώτερο Μίκαελ Ροζεστάιν, ποὺ τώρα κατέχει τὴν θέση τοῦ ἀντιπροέδρου τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Δικαστηρίου ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Τί εἰρωνεία, ἀλήθεια! Ἐκεῖνοι ποὺ μισοῦν μὲ ὅλη τὴν δύναμη τῆς ψυχῆς τους τὸ ἀνθρώπινο γένος, ἐκεῖνοι ἀκριβῶς ἀναλαμβάνουν πόστα γιὰ τήν… προάσπιση τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων!

Μετὰ ἀπ’ ὅλα αὐτὰ μένει νὰ ἀπαντήσουμε καὶ στὸν κύριο συμβολισμὸ τοῦ Ἰωάννη. Εἴδαμε ὅτι τὸ καινούργιο ὄνομα ποὺ κανένας δὲν ἔχει διαβάσει συμβολίζει τὰ ὀνόματα ποὺ παίρνουν κάθε τόσο οἱ ἀπόγονοι τῆς φάρας τοῦ Ἰωάννη, προκειμένου νὰ κρύψουν τὴν προέλευσή τους καί, κυρίως, γιὰ νὰ μειώσουν στὸ ἐλάχιστο τὸ ἐνδεχόμενο σύνδεσης κάποιων κοσμοϊστορικῶν γεγονότων μὲ τὶς ἴδιες καὶ τὶς ἴδιες οἰκογένειες. Τὸ δὲ «μάννα τοῦ κεκρυμμένου» συμβολίζει τὴν ἐπιβράβευση τῶν δούλων τοῦ θεοῦ γιὰ τὶς ὑπηρεσίες ποὺ προσφέρουν στὴν τελεσφόρηση τοῦ «θεϊκοῦ» Σχεδίου. Ἂς δοῦμε τώρα ποιός εἶναι ὁ «κεκρυμμένος».

Ἔ, μετὰ ἀπ’ ὅλα αὐτὰ δὲν εἶναι δύσκολο νὰ καταλάβουμε ποιός κρύβεται πίσω ἀπ’ αὐτὸ τὸ πρόσωπο. Εἶναι ἐκεῖνος ποὺ κινεῖ τὰ νήματα ἐκ τοῦ ἀφανοῦς. Καταλαμβάνει τὴν θέση του στὴν κορυφὴ τῆς πυραμίδας καὶ χαράζει ἀπὸ ἐκεῖ τὶς κατευθυντήριες γραμμὲς ποὺ τὰ ἐντεταλμένα ὄργανά του καλοῦνται νὰ ἐκτελέσουν. Ποιός εἶναι ὁ «κεκρυμμένος»; Πέστε τον ὅπως θέλετε. Πέστε τον Κρόνο, Τυφώνα, Σατανᾶ ἢ ὅπως ἀλλοιῶς θέλετε. Δὲν ἔχει καὶ τόση σημασία. Ἕνα ἁπλὸ ὄνομα εἶναι. Σήμερα μπορεῖ νὰ ἐμφανίζεται ὡς Οὐίνδσορ, Ρόθτσιλντ ἢ Ροκφέλλερ. Μπορεῖ καὶ ὁτιδήποτε ἄλλο. Κανένας δὲν γνωρίζει ποιός κρύβεται πίσω ἀπὸ τὸν πανόπτη ὀφθαλμὸ ποὺ ἐμφανίζεται στὸ ἔμβλημα τῆς πυραμίδας. Κανένας, παρὰ μόνον ὁ ἴδιος ὁ πανόπτης ὀφθαλμός…

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο της Νάγιας Δραγιά «ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ (τὸ κωδικοποιημένο πρόγραμμα καθυπόταξης τοῦ πλανήτη)»

Κατηγορία:

Μειώσεις έως και 25% σε 2,6 εκατ. συνταξιούχους

0



Μεγάλες μειώσεις στις συντάξεις του Δημοσίου, του ΙΚΑ, του ΟΑΕΕ (ΤΕΒΕ) αλλά και των πρώην Ευγενών Ταμείων (ΔΕΚΟ-τραπεζών) αποκαλύπτουν τα επίσημα στοιχεία από τον επανυπολογισμό των ποσών που λαμβάνουν οι παλαιοί συνταξιούχοι.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Ελεύθερου Τύπου οι μειώσεις δεν θα είναι 18% αλλά φτάνουν και στο 25%, γιατί δεν κόβεται μόνο σύνταξη, λόγω προσωπικής διαφοράς, αλλά καταργούνται και τα επιδόματα συζύγου και τέκνων, όπως προβλέπει ρητά η διάταξη του ν. 4472/2017 με τα νέα μέτρα.

Η μέση κύρια σύνταξη για όσους συνταξιοδοτήθηκαν από το Δημόσιο με 25, 35 ή και 40 χρόνια υποχωρεί στα 868 ευρώ από 1.050 ευρώ που λαμβάνουν σήμερα.

Η μέση μείωση που θα έχουν από 1/1/2019 οι σημερινές συντάξεις των πολιτικών συνταξιούχων του Δημοσίου είναι 17,2%, λόγω της προσωπικής διαφοράς, πλην όμως, λόγω και της κατάργησης των επιδομάτων συζύγου – τέκνων, πολλοί συνταξιούχοι θα χάσουν από 1/1/2019 το 23% από το ποσό σύνταξης και επιδομάτων που λαμβάνουν σήμερα.

Στο ΙΚΑ, η μέση μείωση από τον επανυπολογισμό των παλιών συντάξεων είναι στο 15%, αλλά σε αυτό το ποσοστό θα προστεθεί και μια οριζόντια περικοπή άλλων 49 ευρώ από το επίδομα συζύγου που επίσης λαμβάνουν οι περισσότεροι συνταξιούχοι.

Οι συνταξιούχοι από τα πρώην Ευγενή Ταμεία (ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΕΥΔΑΠ, τραπεζών) έχουν «προσωπικές διαφορές» στις επανυπολογιζόμενες συντάξεις τους που είναι δύο ταχυτήτων:

• Όσοι αποχώρησαν με πολλά χρόνια (πάνω από 35 έτη) και με μεγάλους μισθούς (πάνω από 3.000 ευρώ) έχουν είτε μηδενική προσωπική διαφορά είτε οριακή μείωση.

• Όσοι (και κυρίως οι γυναίκες) αποχώρησαν με λίγα χρόνια (κάτω από 30 έτη), ακόμη και με μισθούς των 2.000-2.500 ευρώ, βγαίνουν ζημιωμένοι, γιατί η σύνταξή τους με τον επανυπολογισμό του νόμου Κατρούγκαλου βγαίνει κατά μέσο όρο μικρότερη κατά 10% με 12%.

Οι πρώτες περικοπές θα φανούν μέσα από τα ενημερωτικά σημειώματα του 2018 και το δεύτερο θα είναι με την πληρωτέα σύνταξη που θα πάρουν στο χέρι οι συνταξιούχοι την 1η/1/2019.

Εντός του 2018 στα ενημερωτικά σημειώματα θα περιλαμβάνεται το ποσό της νέας σύνταξης, που έχει επανυπολογιστεί, και το ποσό της λεγόμενης προσωπικής διαφοράς, που είναι η μείωση της νέας σύνταξης από αυτή που παίρνουν σήμερα. Για όλο το 2018, θα λαμβάνουν το άθροισμα των δύο ποσών, δηλαδή τη νέα μικρότερη σύνταξη συν την προσωπική διαφορά που καταργείται το 2019.

Την 1/1/2019 η μείωση από τα «χαρτιά» θα περάσει στην τσέπη. Όσοι έχουν προσωπική διαφορά που οδηγεί σε μείωση άνω του 18% θα έχουν περικοπή μέχρι το 18%. Όσοι έχουν προσωπική διαφορά που βγάζει μείωση 15% θα μείνουν στο 15%.

Ξεχωριστά η μείωση έως 18% και η κατάργηση οικογενειακών επιδομάτων

Τα επιδόματα συζύγου και παιδιών καταργούνται ξεχωριστά και δεν μπαίνουν στο πλαφόν του 18%. Αυτό λέει ρητά η διάταξη του ν. 4472/2017, αυτό λέει και η γνωμοδότηση του Ελεγκτικού Συνεδρίου (ότι τα επιδόματα καταργούνται και δεν είναι μέρος της προσωπικής διαφοράς), ενώ το ίδιο αναφέρει και το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, ότι δηλαδή από τη μια έχουμε κατάργηση των οικογενειακών επιδομάτων από τις καταβαλλόμενες παλιές συντάξεις (παράγραφος 1 του άρθρου 1 του ν. 4472/2017) και από την άλλη τη μείωση της σύνταξης έως 18% λόγω προσωπικής διαφοράς (παράγραφος 2 του άρθρου 1 του ν. 4472/2017).

Οι δυο περικοπές (σύνταξη και επιδόματα) οδηγούν σε συνολική απώλεια εισοδήματος άνω του 18%.

Το υπουργείο Εργασίας υποστηρίζει προφορικά ότι τα επιδόματα συνυπολογίζονται στη σύνταξη και στη μείωση του 18%. Ο νόμος άλλα λέει και όχι μόνο ο νόμος αλλά και οι δικαστικοί του Ελεγκτικού Συνεδρίου και του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους. Μένει να φανεί αν αυτό που υποστηρίζει προφορικά το υπουργείο θα εκδοθεί και σε εγκύκλιο.

Φωτογραφία: Sooc
Πηγή Liberal
Κατηγορία: , ,

Όταν το ΟΧΙ γίνεται ΝΑΙ και... "σώζεται" η Ελλάδα - ΒΙΝΤΕΟ

0



Περί σχεδίου Β, και... σύστασης Εξεταστικής Επιτροπής για την τιμωρία των ενόχων

Της Μαρίας Νεγρεπόντη - Δελιβάνη

Οι, οπωσδήποτε, αδικαιολόγητα, καθυστερημένες εκμυστηρεύσεις των δύο ξένων συμβούλων της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, σχετικά με την ύπαρξη σχεδίου Β, στα πλαίσια του δημοψηφίσματος του 2015, προκάλεσαν σωρεία αντιδράσεων. Αυτές, με επιείκεια χαρακτηρίζονται συλλήβδην ως εξωπραγματικές. Μέσα από αυτές, αποδεικνύεται, περίτρανα και για πολλοστή δυστυχώς φορά, ότι στη χώρα μας έχει απολεστεί η όποιου βαθμού δυνατότητα αντιμετώπισης των προβλημάτων μας, με βάση τη στοιχειώδη λογική και με γνώμονα τα εκάστοτε δεδομένα της πραγματικότητας. Εκλαμβάνονται έτσι, συστηματικά, ως αδιάσειστες αποδείξεις, υποθέσεις αβάσιμες, που φυσικά ουδέποτε επαληθεύθηκαν, αλλά που, αντιθέτως, μεθοδεύτηκε η αποθάρρυνση της όποιας σοβαρής και αντικειμενικής συζήτησης, γύρω από αυτές. Με βάση έωλες υποθέσεις, που ωστόσο η πλειοψηφία των ΜΜΕ τις διαχειρίζεται ως απόλυτη αλήθεια, βλέπουν τη δημοσιότητα σωρεία συζητήσεων, που κατά περίπτωση κατηγορούν ή υπερασπίζονται αποφάσεις και ενέργειες, διαμετρικά αντίθετες των ορθολογικών, προβαίνουν στην αποκάλυψη δήθεν σκανδάλων και επικαλούνται τη δήθεν αδήριτη ανάγκη σύστασης εξεταστικών επιτροπών για την τιμωρία των ενόχων.

Η τελευταία, προς το παρόν, περίπτωση ηθελημένης χάλκευσης των γεγονότων, αναφέρεται στις λεπτομέρειες ενός σχεδίου, που όπως φαίνεται είχε εκπονηθεί κατά την περίοδο που προηγήθηκε του δημοψηφίσματος, προκειμένου να προετοιμάσει τις συνθήκες μιας ομαλής μετάβασης στις απαιτήσεις του ΟΧΙ. Αντιπαρέρχομαι κρίσεις, σχετικά με τη μέθοδο, που επιλέχτηκε για τη μετάβαση αυτή, και που όπως έγινε γνωστό, περιελάμβανε την εισαγωγή παράλληλου νομίσματος και τη διεξαγωγή ορισμένων συναλλαγών με τη χρήση κουπονιών, διότι το πρόβλημα δεν είναι το πόσο καλή ή κακή ήταν. Αντιθέτως, το πρόβλημα όπως εμφανίζεται είναι, ότι κατά τους επικριτές του σχεδίου Β, αυτό δεν έπρεπε να υπάρξει, διότι συνιστά εγκληματική πράξη και θα οδηγούσε την Ελλάδα στην καταστροφή.

Η άποψη αυτή απορρέει από ένα όργιο μετάλλαξης της πραγματικότητας. Συγκεκριμένα:

1. Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος ήταν ένα βροντερό ΟΧΙ. ΟΧΙ στα μνημόνια και στη λιτότητα. Πως, λοιπόν, (χωρίς την πραξικοπηματική μεταβολή αυτού του ΟΧΙ σε ΝΑΙ), θα μπορούσε να υλοποιηθεί η θέληση του 63% του ελληνικού λαού, αν δεν είχε προβλεφθεί ένα σχέδιο μετάβασης στη νέα αυτή κατάσταση, που ήταν ακριβώς το σχέδιο Β; Συνεπώς, εγκληματική θα ήταν η μη πρόβλεψη ενός σχεδίου Β, και όχι η εκπόνησή του.

2. Είναι όντως εξοργιστικό το γεγονός ότι οι διάφορες αντιδράσεις εναντίον της ύπαρξης του σχεδίου Β, που υποδεικνύουν την ανάγκη, της δήθεν τιμωρίας των δήθεν ενόχων, αποδέχονται με τέτοια ασύγγνωστη άνεση, ως νόμιμο, το αποτέλεσμα της κατεξοχήν συνωμοτικής και αντιδημοκρατικής μεταβολής της βούλησης του ελληνικού λαού, εξαφανίζοντας από το προσκήνιο το εντελώς ξεκάθαρο ΟΧΙ. Αυτό, ακριβώς, το ΟΧΙ που απαιτούσε, χωρίς την ελάχιστη αμφιβολία, την εκπόνηση ενός σχεδίου Β, προκειμένου να αποφευχθεί το χάος. Και πως να μην ανατρέξει κανείς, για να φρεσκάρει τη μνήμη, στην ανατριχιαστικού περιεχομένου συνομιλία του Νίκου Χατζηνικολάου με το Βαγγέλη Μεϊμαράκη στις 7.7.2016 στο REAL FM/Video; Σε αυτό, ξεδιπλώνονται αβίαστα οι συνωμοτικές μεθοδεύσεις της συνταγματικής εκτροπής, που κατέληξαν να εμφανίσουν το ΟΧΙ ως ΝΑΙ, γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων τους την σαφέστατα εκφρασθείσα βούληση του ελληνικού λαού. Μέχρι και οι εταίροι/δανειστές μας επιστρατεύθηκαν εκείνη τη νύκτα για να βοηθήσουν στην άνομη αυτή επιχείρηση.


3. Είναι σαφές ότι, αν κάποτε, αναζητηθούν οι ένοχοι του ΟΧΙ που έγινε ΝΑΙ, για να εξηγήσουν στον ελληνικό λαό τι ακριβώς συνέβη εκείνη τη νύκτα, και πως ακυρώθηκε το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, με την επιβολή απόφασης ολοκληρωτικού καθεστώτος, αυτοί σίγουρα δεν θα είναι οι συντάκτες του σχεδίου Β.

4.Το αποκορύφωμα, όμως, του παραλογισμού είναι η προβολή σχετικού επιχειρήματος, που καταδικάζει, μεταξύ άλλων, την εκπόνηση του σχεδίου Β, "επειδή δεν ρωτήθηκε ο λαός, αλλά όλα έγιναν πίσω από την πλάτη του". Το επιχείρημα είναι σαθρό, αφού παραβλέπει ηθελημένα ότι στο ΟΧΙ περιλαμβάνεται σίγουρα και το GREXIT. Γιατί, πως θα ήταν δυνατόν, για την Ελλάδα, να παραμείνει στην Ευρωζώνη, ενώ θα είχε απεμπολήσει λιτότητα και μνημόνια; Και, επιπλέον, είναι και φαιδρό αυτό το επιχείρημα, διότι πως, πότε και που ρωτήθηκε ο ελληνικός λαός, αν συμφωνεί με τα συνεχή απάνθρωπα μέτρα, που λαμβάνονται ερήμην του, και που προοδευτικά τον εξαθλιώνουν;

5. Ένας τραγέλαφος, εξάλλου, αναδύεται από το γεγονός ότι, μεταξύ άλλων, κατηγορείται ο Πρωθυπουργός επειδή "γνώριζε για το σχέδιο Β"! Αναμφίβολα, καλώς το γνώριζε, αλλά αλλού είναι το πρόβλημα. Δηλαδή στο ότι ο κ. Αλέξης Τσίπρας αδυνατεί να υπερασπιστεί το σχέδιο Β εφόσον, στην πορεία, απαρνήθηκε το ΟΧΙ μετατρέποντάς το αυθαίρετα σε ΝΑΙ .

6.Τέλος, πως αλήθεια να χαρακτηρίσει κανείς την ασύγγνωστη ελαφρότητα, με την οποία αποφαίνονται οι επικριτές του σχεδίου Β, για το ότι δήθεν αυτό το τελευταίο θα σήμαινε την καταστροφή της Ελλάδας... υπονοώντας εμμέσως πλην σαφώς ότι η καταστροφή απεφεύχθη χάρη στη μετάλλαξη του ΟΧΙ σε ΝΑΙ!

ΠΗΓΗ
Θα χαθούμε γιατί, τελικά, μας λείπει το μέτρο, αλλά και ο κοινός νους.
Κατηγορία: ,

H «αποστομωτική» απάντηση της Κατερίνας Παναγοπούλου στον υιό Κουφοντίνα για τη συνέντευξη Κ. Μπακογιάννη!

0



Με μια προκλητική ανάρτηση επέλεξε να απαντήσει ο γιος του Δημήτρη Κουφοντίνα, Έκτορας, σε όσα είπε πρόσφατα σε συνέντευξή του στην Athens Voice, ο Κώστας Μπακογιάννης, ότι θα ήθελε ο γιος του να μπορέσει κάποια στιγμή να καθίσει στο ίδιο τραπέζι με τον εγγονό του Κουφοντίνα.

Ειδικότερα, ο Έκτορας Κουφοντίνας έγραψε στο προφίλ του στο Facebook:

«Κώστα αν ο γιος μου καθόταν στο ίδιο τραπέζι με τον γιο σου θα τον είχα αποκληρώσει πρώτα εγώ. Κενά και υποκριτικά ευχολόγια, την στιγμή που αυτή η οικογένεια παρεμβαίνει στην «δικαιοσύνη» δηλώνοντας ευθαρσώς: «Κανένας νόμος δεν θα βγάλει έξω τον Κουφοντίνα». Αυτά επί της βεντέτας. Πολιτικά μιλώντας, θα μας χωρίζει πάντα ούτως ή άλλως η άβυσσος των ταξικών μας θέσεων. Διδαχθείτε τουλάχιστον όμως λιγάκι τακτ από τους παραδοσιακούς εσωκομματικούς σας αντιπάλους».

Κατ. Παναγοπούλου: «Κάθε άλλο παρά υποκριτικά ευχολόγια»

Η έγκριτη δημοσιογράφος του Star και της Αthensvoice, για λογαριασμό της οποίας πήρε τη συνέντευξη η Κατερίνα Παναγοπούλου, πήρε θέση μετά το σχόλιο του υιού Κουφοντίνα και «έβαλε τα πράγματα στη θέση τους», αναφέροντας μέσα από τον προσωπικό της λογαριασμό στο facebook:

«Επειδή αυτή τη συνέντευξη την πήρα εγώ από τον Κώστα Μπακογιάννη θέλω να πω τα εξής:

1) Η απάντηση ήταν στο ερώτημα «σας έχει φύγει η οργή;» και όπως μπορείτε να δείτε στο link δεν είναι μόνο αυτή ατάκα, αλλά ολόκληρο σκεπτικό που κάθε άλλο παρά αποτελεί «υποκριτικά ευχολόγια» όπως έγραψε ο Ε.Κουφοντίνας.

2) Διαβεβαιώνω ότι ήταν μία ειλικρινής κουβέντα διότι μου την είπε μόλις είχα κλείσει το rec κι ενώ συνεχίζαμε τη συζήτηση. ΦΥΣΙΚΑ ζήτησα την έγκρισή του για να την βάλω και η απάντησή ήρθε αυθόρμητα «μα ό,τι λέω το πιστεύω, φυσικά μπορείς να τη βάλεις»

3)Στην ουσία τώρα, δεν μπορεί κανείς να μη θαυμάσει το μεγαλείο ψυχής που θέλει αυτή η ατάκα, όταν φέρνει στο νου του την εικόνα του 11χρονου αγοριού με τα μεγάλα γυαλιά που σπάραζε στο κλάμα στην κηδεία του Π. Μπακογιάννη. Και να μην κάνει συγκρίσεις με διακηρύξεις μίσους που προδικάζεται ότι οφείλουν να νιώθουν ακόμα και αγέννητα παιδιά».

Κατηγορία: ,

Oι πραγματικές πολιτικές διαφορές

0



Γράφει ο Χρήστος Γιανναράς

Χιλιοειπωμένο, αλλά σταθερά και βασανιστικά επίκαιρο: Oι κλασικές στον πολιτισμό του «Διαφωτισμού» πολιτικές διακρίσεις Δεξιά - Aριστερά - Kέντρο έμειναν στο ελλαδικό νεωτερικό κρατίδιο πάντοτε «γυμνά ονόματα» (nomima nuda). Aπηχούσαν ωχρές ιδεοληψίες, μιμητικές του δυτικού πρωτοτύπου, όχι οργανικά γεννήματα εγχώριων συνθηκών και δεδομένων.

Δεν υπήρξε «προτεσταντισμός» στην Eλλάδα, ο τρόμος του «απόλυτου προ-ορισμού» για σωτηρία ή απώλεια του ατόμου (predestinatio), επομένως ούτε και ανάγκη για συσσώρευση κεφαλαίου, πίστη στον πλουτισμό ως αυταξία (σημείο θείας εύνοιας). Yπήρχαν στις ελληνικές κοινωνίες μεγαλοπλούσιοι, συνήθως με νοοτροπία «εθνικού ευεργέτη», πάντως όχι ο τύπος του χρηματανθρώπου εξουσιαστή που υποτάσσει κάθε χαρά ζωής στη στυγνή απολυταρχία της οικονομίας.

Oι ελλαδικές απομιμήσεις των διακρίσεων Δεξιάς - Aριστεράς - Kέντρου είχαν ένα στοιχείο μιμητικής ξιπασιάς σχεδόν κωμικό: «Πολιτισμός» και «εκσυγχρονισμός» θεωρήθηκε το να έχουμε και εμείς κοινοβούλιο, επομένως κόμματα της Δεξιάς, της Aριστεράς, του Kέντρου. Oχι επειδή στην κοινωνία μας υπάρχουν αυτές οι διακρίσεις και έπρεπε να αντιπροσωπευθούν στη Bουλή, αλλά επειδή δεν μπορείς να λέγεσαι «Eυρωπαίος» και να μην έχεις να επιδείξεις κόμματα Δεξιάς - Aριστεράς - Kέντρου!

Σίγουρα, μια κοινωνία, αν θέλει να επιβιώσει ιστορικά, οφείλει να προσλαμβάνει συνεχώς και να αξιοποιεί το καινούργιο. Aλλά να το κάνει για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες της, όχι για την ξιπασιά του συμπλεγματικού επαρχιώτη. Tο κριτήριο της πρόσληψης δεν μπορεί να είναι ούτε η αυτοχθονία, ούτε ο δανεισμός των θεσμών. Eίναι η κοινωνική ανάγκη και μόνο – η εξυπηρέτηση των αναγκών της συγκεκριμένης κοινωνίας. Oταν μια κοινωνία έχει εθισμούς είκοσι πέντε αιώνων (από τον Kλεισθένη ώς το 1821) κοινοτικής αυτοδιαχείρισης, που τη σεβάστηκαν όλα τα επικυρίαρχα διεθνικά σχήματα, είναι παραφροσύνη, στην κυριολεξία, να υιοθετεί διαφορετικό θεσμικό πλαίσιο (γεννημένο από την πείρα και τις ανάγκες άλλων κοινωνιών) μόνο από μικρονοϊκή ξιπασιά μειονεξίας.

Πληρώσαμε πολύ ακριβά (και πληρώνουμε ακόμα) αυτή τη μικρονοϊκή επιλογή. Mε τίμημα αφόρητο: την ανίατη ανοργανωσιά, επομένως την ενδημική υπανάπτυξη, τους φανατισμένους διχασμούς, τον διεθνή διασυρμό και χλευασμό, τον τρομακτικό, σήμερα πια, υποβιβασμό της κατά κεφαλήν καλλιέργειας. Xώρια το αδικοχυμένο αίμα, οι μυριάδες σφαγιασμένοι, στους παρανοϊκούς εμφυλίους, Eλληνες.

Aκόμα σήμερα, κάθε βράδυ στα Eξάρχεια, η ελλαδική μας κοινωνία εμφανίζεται βυθισμένη στην ολοκληρωτική παράνοια: Ποιος πολεμάει ποιον, ποιος είναι ο εξεγερμένος, ποια στέρηση ή ποια καταπίεση αντιμάχεται, ποιον αντίπαλο θέλει με λύσσα να θανατώσει; Ποιος είναι ο «αντικρατιστής» και ποιος ο «κρατιστής», όταν ο ίδιος, που σήμερα το κορμί του λαμπαδιάζει από τις «μολότοφ» των αντικρατιστών, αύριο στην ίδια πλατεία, θα διαδηλώνει σπαραχτικά τον απελπισμό του από το κράτος; Aν υπήρχε ίχνος κοινωνικής ευαισθησίας στον «αριστερό» πρωθυπουργό και στον μεγαλαυχούντα «αρχηγό» της αξιωματικής αντιπολίτευσης, θα ήταν και οι δυο, κάθε βράδυ, μαζί ή χώρια, εκεί, στα Eξάρχεια. Kάθε βράδυ, ώσπου να πετύχουν λύση και να βάλουν τέλος στο γαγγραινιασμένο, σαράντα τρία ολόκληρα χρόνια, έλκωμα – στη διεθνοποιημένη ξεφτίλα μας.

Aλλά, ας μην τρέφουμε φρούδες ελπίδες. Eχουμε να κάνουμε με εκλεγμένους «προέδρους» επαγγελματικών συντεχνιών, όχι με κοινωνικούς μπροστάρηδες, όχι με αρχηγούς. Iσως η μόνη φορά στην ιστορία του νεωτερικού ελλαδικού μας κρατιδίου που τα πολιτικά μας κόμματα δεν πιθήκιζαν δάνειες ιδεολογίες και πατέντες (Δεξιά - Aριστερά - Kέντρο) αλλά απηχούσαν τις λαϊκές προτιμήσεις, ήταν τότε, στην πολύ αρχή, με την αφελή ειλικρίνεια των ονομασιών: Aγγλικόν Kόμμα, Γαλλικόν Kόμμα, Pωσικόν Kόμμα. Δεν ήταν οπωσδήποτε εθελόδουλη επιλογή πατρωνίας, πιθανότερο είναι να επένδυαν ελπίδες υποστήριξης για την απελευθέρωση της ακόμα υπόδουλης πλειονότητας του Eλληνισμού. Kαι διαφοροποιούντο οι εκτιμήσεις και γνώμες για το ποια από τις «Mεγάλες Δυνάμεις» θα βοηθούσε ειλικρινέστερα και αποτελεσματικότερα τους Eλληνες.

Tο ανάλογο σήμερα θα ήταν να συνέπιπταν όλοι στην παραδοχή ότι πρώτη ανάγκη είναι ο εκσυγχρονισμός της χώρας: η επανίδρυση του κράτους. Kαι να διαφοροποιούνται οι γνώμες - προτάσεις για τις πολιτικές (τρόπους και μεθόδους) της επανίδρυσης. Δύο κόμματα θα αρκούσαν (λογικά) για να συγκεφαλαιώνουν τις πολιτικές διαφορές: Eνα Kόμμα Eκσυγχρονιστικού Eξευρωπαϊσμού και ένα Kόμμα Eλληνοκεντρικού Eκσυγχρονισμού. Περίπου υπόδειγμα κράτους στην πρώτη περίπτωση: η Σιγκαπούρη. Στη δεύτερη, το σύγχρονο κράτος του Iσραήλ.

Tο πρώτο κόμμα, τίμια και καθαρά, όχι πια συγκαλυμμένα και υποκριτικά, θα ζητούσε την ψήφο των Eλλήνων, προκειμένου να τους απαλλάξει από την «ελληνικότητά» τους. Δηλαδή, από την παρελθοντολαγνεία, τη βαλκάνια επαρχιωτίλα, την προσκόλληση στο φολκλόρ και στη συντήρηση, στο ραγιάδικο ρουσφέτι, στη θρησκοληψία. Tο κόμμα αυτό θα επαγγελλόταν ευθέως (όχι με κουτοπονηριές) την εμπορευματοποίηση της γνώσης (τη σύνδεσή της με την παραγωγή), επομένως την ιδιωτικοποίηση των «σοβαρών» πανεπιστημίων και τη χειραγώγηση της μετριότητας προς τη χειρωναξία. Θα εξήγγελλε το κόμμα αυτό την εισαγωγή του λατινικού αλφαβήτου.

Tο δεύτερο κόμμα θα επιχειρούσε να βασίσει την πολιτική του στη βεβαιότητα της κοινής εμπειρίας ότι ο εκσυγχρονισμός δεν κερδίζεται με τη μίμηση του καινούργιου που άλλοι παράγουν, αλλά με την ενεργό δημιουργική παραγωγή του καινούργιου, ρεαλιστικά συνδεδεμένη με τις επιχώριες ανάγκες, όχι με την ξιπασιά. Aκόμα και για να υιοθετήσει μια κοινωνία υπερσύγχρονης τεχνολογίας συστήματα παραγωγής ή άμυνας, θα το πετύχει μόνο αν ξέρει τι έχει δικό της, πολύτιμο, και νιώθει πραγματική (όχι πλασματική) ανάγκη να το υπερασπίσει. Δεν ήταν συναισθηματική η απόφαση να αποτελέσει επίσημη γλώσσα του κράτους του Iσραήλ το αρχαιότερο σωζόμενο ιδίωμα της Eβραϊκής – το αντίστοιχο θα ήταν να είχαμε εμείς επιλέξει, ιδρύοντας το ελάχιστο εθνικό μας κρατίδιο, ως επίσημη γλώσσα την ομηρική.

Ποιες ικανότητες του ανθρώπου πρέπει να καλλιεργηθούν κατά προτεραιότητα, για να κατορθώνεται, σε συνεχή, γόνιμη, επικαιρική παραγωγή η συλλογική του ετερότητα; Kυρίως η γλώσσα, τα μαθηματικά, η μουσική καλλιέργεια. H ιστορική συνέχεια και η οικονομική ευρωστία μιας συλλογικότητας χτίζονται στα σχολειά. Oμως ο κ. Kυριάκος μιλάει ακόμα μόνο για προσέλκυση ξένων επενδυτών! Παλαιό ημερολόγιο.

Πηγή "Καθημερινή"
Κατηγορία:

Η κρίση της ελληνικής κοινωνίας και ή έλλειψη εθνικής ευθύνης

0


Η έννοια της κρίσης είναι καθολική και αναφέρεται σε καταστάσεις και γεγονότα που περιέχουν απειλή. Όλοι μας την επικαλούμαστε χωρίς όμως να αντιλαμβανόμαστε  το βάθος της τραγικότητας της περιπλοκής μας μέσα σε τόσες αντιφατικές καταστάσεις, τα τρομερά διλήμματα και αδιέξοδα μαζί με τα συνεπακόλουθα  αυτών των καταστάσεων. Όπως π.χ. τις δικές μας  ευθύνες, ενοχές, ψευδαισθήσεις, στερεότυπες χειρονομίες, αγωνίες και φόβους. Ως λαός αδυνατούμε να κατανοήσουμε ακόμη και τους κινδύνους  μπροστά στην θέα της καταστροφής. Η σχιζοφρένεια, η ψυχωτική συμπεριφορά μας, αυτές οι ασθένειες της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας, είναι όλως αντίθετες με τις ιστορικές παραδόσεις και καταβολές, με την ευθύνη και την δύναμη της ελληνικής φυλής. Ενός λαού, ο οποίος στην αρχαιότητα με την ισορροπία μεταξύ της εσωστρέφειας και εξωστρέφειας ανέδειξε τον μεγαλύτερο Πολιτισμό και Οικουμενισμό.

Δυστυχώς και ατυχώς για όλους μας, όσο περισσότερο οξύνεται η οικονομική κρίση, με όλες τις ολέθριες συνέπειες για τον εδώ και 8 χρόνια καθημαγμένο λαό μας τόσο περισσότερο οξύνεται η πολιτική αντιπαράθεση μεταξύ των κομμάτων του πολιτικού συστήματος σε βάρος του Έθνους. Το οποίο αν και ευθύνεται τεράστια για την χρεοκοπία της Πατρίδας μας, όχι μόνον συνεχίζει ακάθεκτο και ατιμώρητο την εθνοκτόνο συμπεριφορά του, αλλά παράλληλα δημιουργεί διχαστικές και συγκρουσιακές καταστάσεις μεταξύ των Ελλήνων. Ως αντιπερισπασμό για να διασώσει την πολιτική και κομματική του ύπαρξη.

Ο εθνικός διχασμός είναι συνέπεια μίας συστηματικής προπαγάνδας η οποία εμπεδώνει στο σύνολο του λαού την αδιαφορία, την αφέλεια, την αμάθεια με την παράλληλη παραπληροφόρηση και πλύση εγκεφάλου σε θέματα κοινωνικής ευαισθησίας, πολιτικής συμπεριφοράς και εθνικής ευθύνης. Μία προπαγάνδα, κυρίαρχο στοιχείο της οποίας είναι, ο αποπροσανατολισμός του λαού από τους πραγματικούς υπαίτιους της  πολιτικής σήψης και διαφθοράς, της κοινωνικής αθλιότητας των τελευταίων δεκαετιών, και ως συνέπεια αυτών της ηθικής, οικονομικής και κοινωνικής τώρα κατάρρευσης της χώρας μας, επιρρίπτοντας όλες τις ευθύνες αυτής της άφρονας και εθνοκτόνου πολιτικής μόνο στο διεθνές περιβάλλον.

Η προπαγάνδα είναι το δηλητηριώδης εργαλείο και όπλο της Εξουσίας, στην χώρα μας του διεφθαρμένου και σάπιου  πολιτικού συστήματος. Με το εργαλείο αυτό επί δεκαετίες διέλυε την κοινωνική συνοχή, υπέθαλπε τις Αρχές του Δικαίου και της Ισότητας των πολιτών, την ισχύ των Νόμων και του Κράτους Δικαίου, αλλά και το ουσιώδες στοιχείο της εθνικής ευθύνης των πολιτών απέναντι της Πατρίδας. Άπειρα είναι τα παραδείγματα και οι συνέπειες αυτής της προπαγανδιστικής πολιτικής και ανεύθυνης συμπεριφοράς απέναντι του Έθνους. Πρόσφατα μάλιστα και η καθιέρωση όχι μόνον της Επετείου του Πολυτεχνείου, αλλά και των ανήλικων Αλέξη Γρηγορόπουλο και του Νίκου Ρωμανού, αμφότεροι γόνοι πλουσίων οικογενειών, ως εθνικούς ήρωες και επετείους εθνικής καταστροφής και όχι ιστορικής μνήμης. Κάθε χρόνο με πυρπολήσεις, βανδαλισμούς, καταστροφές δημόσιας περιουσίας αλλά και περιουσίας ιδιωτών βιοπαλαιστών, επαίσχυντες πράξεις οι οποίες εκθέτουν και διεθνώς την Πατρίδα μας.

Ανεξαρτήτως της σημασίας των συντελεστών και των γεγονότων, τα οποία θα έπρεπε να τιμάμε ο καθείς από εμάς με σεβασμό και εθνική ευθύνη, δεν οφείλει ολόκληρος ο λαός να πληρώνει επί δεκαετίες για τον θάνατο ή θυσία αυτών, τις συνέπειες δηλαδή μίας εγκληματικής πολιτικής συμπεριφοράς. Στο κάτω της γραφής, εάν έχουμε όντως την διαίσθηση, ότι για όλα αυτά φταίει το πολιτικό σύστημα, τότε οφείλουμε ως λαός να στραφούμε ευθέως εναντίον του και όχι να αυτοκαταστρεφόμαστε και να θυσιαζόμαστε για αυτό.

Ως εκ τούτου τεράστια είναι η ευθύνη όλων μας οι οποίοι επί δεκαετίες με την εγκληματική συμπεριφορά μας μετατρέψαμε την υπέροχη και ανεκτίμητη Πατρίδα μας σε ένα υπό αποσύνθεση κουφάρι για να το κατασπαράζουν οι ντόπιοι και οι ξένοι τώρα σαρκοφάγοι γύπες.
Αυτό το δήθεν μεγάλο διεθνές τώρα ενδιαφέρον για τα κλείσιμο της 2ης Αξιολόγησης, οι επί της τραπέζης των διαπραγματεύσεων προγραμματισμένες νέες Συμφωνίες για την τετραετία 2019-2022, οι οποίες προμηνύουν ένα πολύ επαχθέστερο 4ο Μνημόνιο, αλλά και για το ενδεχόμενο βουλευτικών εκλογών, αποτελεί μία απόδειξη της οδυνηρής κατάστασης στην οποία έχει περιέλθει η Πατρίδα μας. Διότι οι μεν προσπαθούνε να κρατήσουν την ομολογημένως διεθνώς διαλυμένη χώρα μας εντός της Ε.Ε. και την Ευρωζώνη, οι δε να την αποσπάσουν από αυτήν.
Η ιστορία όμως επαναλαμβάνεται, και η αυτοκαταστροφή του Ελληνικού Λαού, ως συνέπεια της έλλειψης πυξίδας και εθνικής ευθύνης και ενοχής, συνεχίζεται. Διότι,  δυστυχώς, ουδείς από όλους μας αισθάνεται την παραμικρή ευθύνη για την εθνική καταστροφή, για την κατάρρευση της Πατρίδας μας. Τουναντίον και αυτό το πολιτικό σύστημα, το οποίο επι δεκαετίες εκπέμπει μία αφόρητη δυσοσμία, είναι δυστυχώς δικό μας και μόνον δημιούργημα και επιλογή, εν κατακλείδι απεργάζεται  και πάλιν ευθαρσώς την προσεχή δημοκρατική ετυμηγορία, όμως ενός τώρα τελείως διαλυμένου, ανίσχυρου και λιπόθυμου, και όχι ενός ελεύθερου και δυνατού λαού.

Θυμίζουμε όμως ότι κριτήριο της αντοχής είναι η δοκιμασία. Ο Ελληνικός Λαός, μετα τα ολέθρια λάθη των τελευταίων δεκαετιών, δοκιμάζεται δυστυχώς και από την εδώ και οκτώ συναπτά  χρόνια πολιτική της απάνθρωπης και βάρβαρης λιτότητας, την σύγχρονη αυτή νόσο της παρακμής που στρέφεται κατά της ανθρώπινης υπόστασης και αξιοπρέπειας. Όμως η Ελλάδα επιθυμεί να ζήσει. Διότι το πάθος του Ελληνισμού για την ζωή πηγάζει από το όνειρο του Γένους ως γενική απαίτηση και φορέα του θελήματος της Ιστορίας. Η ανάταση και υπεράσπιση της Πατρίδας μας είναι τώρα εθνική υπόθεση όλων των Ελλήνων. Διότι κοινά είναι τα πεπρωμένα της ελληνικής φυλής. Οι Ελληνες δεν προσφεύγουν σε ακρότητες, επιδεικνύουν επιείκεια και διαπνέονται από ανθρωπιστικό πνεύμα απέναντι των αντιπάλων τους. Ο ανθρωπισμός των Ελλήνων εκφράζει αυτοπεποίθηση και ανωτερότητα εις την ισχύ της. Η αντίδραση των Ελλήνων θα είναι τώρα μία ηφαιστειώδης έκρηξη καθολικής επιθυμίας και εθνικής ανάτασης, η δε νίκη της Πατρίδας μας είναι ιστορικώς αναπόφευκτη.

Γεώργιος Εμ. Δημητράκης

Ο αρθρογράφος κρητικής (Μαριού Ρεθύμνης) και θρακικής καταγωγής γεννήθηκε και διαμένει στην Ξάνθη. Σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία στην Βόννη και Πολιτιστική Κληρονομιά  στην Αθήνα.
Κατηγορία:

Η αποθέωση της ηλιθιότητας

0



Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος

Η Ελλάδα το 2008 είχε μεν δημόσιο χρέος στο 112% του ΑΕΠ της, αλλά το συνολικό χρέος της, το ιδιωτικό και το δημόσιο δηλαδή, ήταν στα επίπεδα της Γερμανίας – ενώ το επόμενο έτος, παρά την (τεχνητή) διόγκωση των ελλειμμάτων, το συνολικό χρέος της παρέμενε χαμηλότερο από πολλές χώρες (γράφημα).



Ο ιδιωτικός της τομέας λοιπόν ήταν απολύτως υγιής, με ελάχιστα κόκκινα δάνεια, οι τράπεζες επίσης, δεν υπήρχε καμία φούσκα ακινήτων όπως στην Ιρλανδία και στην Ισπανία, ενώ το χρηματοπιστωτικό της σύστημα δεν ήταν εκτεθειμένο στα ανυπόθηκα δάνεια χαμηλής εξασφάλισης των Η.Π.Α. – τα οποία κόστισαν μόνο στη Γερμανία διασώσεις της τάξης των 500 δις €.


Από την άλλη πλευρά μόνο η ακίνητη περιουσία του κράτους, χωρίς τα ενεργειακά αποθέματα, είχε υπολογιστεί από το ΔΝΤ στα 300 δις € (πηγή) – όταν άλλες χώρες όπως η Γερμανία, είχαν ήδη ιδιωτικοποιήσει τα πάντα. Ακόμη και μερικά χρόνια αργότερα δε, παρά το έγκλημα των μνημονίων, το συνολικό καθαρό χρέος της ήταν στα επίπεδα των Η.Π.Α., τα οποία φαίνονται στον πίνακα που ακολουθεί (πηγή) – ενώ τα ιδιωτικά ακίνητα ήταν κατά 500 δις € περίπου ακριβότερα από ότι σήμερα (στα 678 δις $ το 2014 έναντι 1,2 τρις $ το 2007), σύμφωνα με την έκθεση της Credit Suisse (πηγή).


Παράλληλα οι καταθέσεις των Ελλήνων είχαν εκτοξευθεί στα 260 δις € περίπου, σε σχέση με τα 47 δις € που ήταν λίγο πριν το 2000 και τα 120 δις € σήμερα – ενώ το 2007 η χώρα μας συγκαταλεγόταν στις πλουσιότερες παγκοσμίως, με μέσο πλούτο ανά κάτοικο στα 136.800 $ έναντι 81.300 $ του 2015. Η αποτίμηση του χρηματιστηρίου της ήταν 196,39 δις € το 2007 (56,96 δις € σήμερα), όπου έχουν χαθεί περί τα 140 δις € – ενώ τα εισοδήματα των Ελλήνων ήταν σχεδόν κατά 50% υψηλότερα.

Την ίδια στιγμή το 90% περίπου των ομολόγων της χώρας ήταν σε εθνικό δίκαιο, οπότε μπορούσε το χρέος να μετατραπεί σε δραχμές και να εξυπηρετηθεί πληθωριστικά – ενώ ασφαλώς η Ελλάδα ήταν σε θέση να χρηματοδοτηθεί εσωτερικά, εκδίδοντας εθνικά ομόλογα (ανάλυση από το 2009) ή απ’ ευθείας από τις τράπεζες της.

Συμπερασματικά λοιπόν είναι αδύνατον να κατανοήσει κανείς πως μία τέτοια χώρα οδηγήθηκε στο ΔΝΤ το 2010 και καταστράφηκε εντελώς– ενώ αυτοί που ισχυρίζονται ότι δεν υπήρχε άλλη λύση, αφού είχαν (δήθεν) αυξηθεί στο 15,6% τα ελλείμματα της, προφανώς θέλουν να δικαιολογήσουν την προδοσία ή/και ανοησία τους, αφού οι σπατάλες του δημοσίου της ήταν τέτοιες που ήταν πολύ εύκολο να περιοριστούν.

Εύλογα επομένως θεωρούν αρκετοί πως επρόκειτο για την αποθέωση της ηλιθιότητας -ενώ φυσικά δεν μπορεί να αποκλειστεί η πολιτική προδοσία, αφού δεν ήταν δυνατόν να κατηγορεί τους συμπολίτες του ένας πρωθυπουργός ως διεφθαρμένους και φοροφυγάδες εν μέσω παγκόσμιας κρίσης ή να δηλώνει ένας υπουργός οικονομικών στην Κομισιόν πως οι στατιστικές της χώρας ήταν παραποιημένες (ο δεύτερος μετά τον αντίστοιχο της ΝΔ), «εισπράττοντας» το γνωστό «The game is over».

Απαιτεί δε ιδιαίτερο «ταλέντο ανοησίας» να μετατρέπεις μία κρίση ρευστότητας που ο ίδιος προκάλεσες με τις δηλώσεις σου σε μία κρίση φερεγγυότητας – χωρίς καν να παίρνεις ανάλογα μέτρα, όπως θα ήταν η διαπραγμάτευση με τις τράπεζες-πιστωτές, αλλά να την καταδικάζεις μη νομιμοποιούμενος από τους Πολίτες ή τη Βουλή στο ΔΝΤ.

Το γεγονός πάντως ότι, οι δύο πρωτεργάτες των ανυπολόγιστων ζημιών που υπέστη η Ελλάδα παραμένουν ελεύθεροι, είναι αδύνατον να το καταλάβει κανείς – ενώ μπορεί μεν να επιδεινώθηκε κατά πολύ η τραγωδία από τις επόμενες κυβερνήσεις, αλλά ο μεγαλύτερος ένοχος ήταν ασφαλώς το «δίδυμο της καταστροφής» που εξέλεξαν οι Έλληνες «δημοκρατικά» το 2009.

Στα πλαίσια αυτά όταν ρωτούν ορισμένοι ποιά λύση έχουμε να προτείνουμε τώρα, δεν μπορούμε παρά να απαντήσουμε «καμία» – αφού υπήρχαν δεκάδες μέχρι σήμερα που τις κάψαμε αυτοκτονικά μια προς μία, ενώ όταν μία χώρα δεν τιμωρεί καν αυτούς που την οδήγησαν στο γκρεμό, δεν δικαιούται να ελπίζει.

Ολοκληρώνοντας, το πρόβλημα της Ελλάδας δεν ήταν ποτέ οικονομικό, αλλά πολιτικό και δυστυχώς επίσης κοινωνικό – ενώ δεν μπορούμε να εκλέγουμε κόμματα που, έχοντας πλήρη άγνοια της διακυβέρνησης μίας χώρας, δεν ενδιαφέρονται παρά μόνο για την εξουσία και τα προνόμια της, περιμένοντας να λύσουν τα προβλήματα μας.

Πόσο μάλλον όταν δεν μας δίνει το Σύνταγμα τη δυνατότητα να τα ελέγχουμε, να τα ανακαλούμε όταν κρίνουμε πως είναι ανάξια της θέσης τους, καθώς επίσης να τα τιμωρούμε όταν δεν τηρούν τις βασικές προεκλογικές τους δεσμεύσεις – προκαλώντας ανεπανόρθωτες ζημίες στην πατρίδα μας.

Πηγή Analyst
Κατηγορία:

Ο ορισμός της αποχαύνωσης

0



Οι Έλληνες, από το 2010 και μετά, παρακολουθούν με απόλυτη ψυχραιμία την κηδεία τους, χωρίς να αντιδρούν καθόλου σαν να μην πρόκειται για τους ίδιους, αλλά για κάποιους άλλους – έχοντας αλλοτριωθεί από τις ανόητες ενοχές και τους αδικαιολόγητους φόβους τους.

Γράφει ο Ιάκωβος Ιωάννου

«Η κυλιόμενη χρεοκοπία θα συνεχίζεται, η χώρα θα λεηλατείται, οι συντάξεις και οι μισθοί θα μειώνονται, οι φόροι θα αυξάνονται, οι γάζες στα νοσοκομεία θα είναι είδος πολυτελείας, η ινσουλίνη, η βενζίνη και το χαρτί υγείας επίσης, ενώ οι Έλληνες θα φοβούνται όλο και περισσότερο τη σύγκρουση – σκύβοντας κάθε φορά το κεφάλι« (πηγή).
«Η Ελλάδα δανείζεται από τους εταίρους της, χωρίς τα χρήματα να φτάνουν ποτέ στη χώρα», σύμφωνα με μεγάλη γερμανική εφημερίδα (SZ). Για παράδειγμα, κάτω από την εγγραφή «πληρωμές προς την ελληνική Δημοκρατία» του προϋπολογισμού του 2015 της Γερμανίας, εμφανίζονται 412 εκ. € – τα οποία δεν κατέληξαν στα ταμεία της Ελλάδας κατά την εφημερίδα.

Το ποσόν αυτό αποτελεί μέρος ενός μεγαλύτερου, η ύπαρξη του οποίου στη Γερμανία σπάνια λαμβάνεται υπ’ όψιν – ενώ πρόκειται για τα κέρδη από δάνεια και αγορές ομολόγων της Ελλάδας. Συνολικά δε το κέρδος της Γερμανίας τοποθετείται στα 1,34 δις €, σύμφωνα με το υπουργείο οικονομικών της χώρας – εκτός φυσικά από τα τεράστια οφέλη που έχει η Γερμανία από τα μειωμένα επιτόκια δανεισμού της, από τα πλεονάσματα της κοκ. λόγω της κρίσης των άλλων.

Για παράδειγμα, ένα δάνειο της γερμανικής τράπεζας ανοικοδόμησης (KfW) από το 2010, το οποίο είναι εγγυημένο από το γερμανικό δημόσιο, αποδίδει έκτοτε έσοδα από τόκους με τους οποίους επιβαρύνεται η Ελλάδα – συνολικού ύψους 393 εκ. € έως σήμερα. Τα 393 εκ. € είναι τα καθαρά κέρδη της Γερμανίας – έχουν δηλαδή αφαιρεθεί τα έξοδα και οι τόκοι, με τους οποίους η KfW δανείσθηκε για να μας δανείσει.

Παραδόξως δε η τράπεζα τότε είχε υποσχεθεί στη χώρα μας 22,3 δις €, ενώ της έδωσε μόλις 15,2 δις € – χωρίς κανένας να γνωρίζει την αιτία. Υποθέτω βέβαια πως καμία ελληνική κυβέρνηση δεν ελέγχει τα οικονομικά της χώρας, ειδικά η άσχετη τελευταία – οπότε οι δανειστές κάνουν ότι θέλουν και εμφανίζουν όποια χρέη τους βολεύουν.

Κέρδη εις βάρος της Ελλάδας αποκομίζουν πολλοί άλλοι οργανισμοί. Υπενθυμίζω εδώ πως η ΕΚΤ είχε δρομολογήσει το 2010 ένα πρόγραμμα αγοράς ομολόγων (SMP), το οποίο τελείωσε το 2012, για να βοηθήσει χώρες όπως η Ελλάδα. Αυτά τα ομόλογα που αγόρασε τότε αποδίδουν κάθε χρόνο κέρδη – τα οποία η ΕΚΤ εμβάζει στις κεντρικές τράπεζες των άλλων κρατών της Ευρωζώνης. Τα κέρδη αυτά μόνο το 2016 υπολογίσθηκαν στα 1,147 δις € – ενώ για το 2017 προβλέπονται στα 901 εκ. €. Από το 2015 τα κέρδη μόνο της Γερμανίας από το παλαιό πρόγραμμα SMP της ΕΚΤ έφτασαν στα 952 εκ. € – τα οποία φυσικά επιβάρυναν την Ελλάδα.

Περαιτέρω, το Νοέμβριο του 2012 οι χώρες της Ευρωζώνης αποφάσισαν πως από το 2013 και μετά, τα κέρδη της ΕΚΤ από την αγορά των ελληνικών ομολόγων θα αποδίδονταν κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις στην Ελλάδα. Επειδή όμως το δεύτερο πρόγραμμα στήριξης της χώρας μας δεν ολοκληρώθηκε σωστά το 2015, λόγω της νέας κυβέρνησης, τα κέρδη του 2014 από το πρόγραμμα SMP της ΕΚΤ παρέμειναν δεσμευμένα σε έναν ειδικό λογαριασμό. Τα κέρδη δε των επομένων ετών δεν κατατέθηκαν καθόλου σε κάποιο λογαριασμό – ενώ όταν τελειώσει το τρίτο πρόγραμμα το 2018, τότε ίσως αποδοθούν στη χώρα μας μόνο τα κέρδη του 2017!

Εκτός από τη Γερμανία, τους υπολοίπους εταίρους μας και την ΕΚΤ, τεράστια ποσά κερδίζει επίσης το ΔΝΤ από την Ελλάδα – τα οποία υπολογίσθηκαν έως τα τέλη του 2016 στα 4 δις €! Η χώρα μας έχει ως εκ τούτου μετατραπεί σε μία αγελάδα που φροντίζουν να αρμέξουν όλοι όσοι την εκμεταλλεύονται, αδιαφορώντας εάν κάποια στιγμή πεθάνει από ασιτία – κάτι που δεν ισχυρίζομαι μόνο εγώ αλλά, επίσης, ορισμένα γερμανικά κόμματα και ΜΜΕ, τα οποία θεωρούν πως η συμπεριφορά της γερμανικής κυβέρνησης δεν είναι θεμιτή με την ηθική έννοια της αλληλεγγύης, αλλά άκρως κερδοσκοπική.
Το μεγάλο πάρτι
Συνεχίζοντας, όπως συμπεραίνεται από τα παραπάνω, λαμβάνει χώρα κυριολεκτικά ένα πάρτι εις βάρος των κορόιδων – των Ελλήνων δηλαδή που, θεωρώντας τους εαυτούς τους θύτες, τρομοκρατήθηκαν και έπαψαν να αντιλαμβάνονται την πραγματικότητα. Το πάρτι αυτό ξεκίνησε το 2009, όπου κατηγορήθηκαν ως διεφθαρμένοι και μανιακοί φοροφυγάδες από την κυβέρνηση τους – ενώ κανένας δεν αναρωτήθηκε πώς είναι δυνατόν να εκτοξευθούν τα ελλείμματα στα 36 δις € ή στο 15,6% του ΑΕΠ σε ένα μόλις έτος, το 2009, από ένα πολύ μικρότερο ποσόν προηγουμένως που όμως στην ουσία δεν μπορεί κανείς να βρει, αφού η ιστορία (στατιστικές) έχει ξαναγραφτεί (παραποιηθεί) από το ΔΝΤ.

Με απλά λόγια, αφού η Ελλάδα δεν επηρεάσθηκε καθόλου από την αμερικανική τραπεζική κρίση, λόγω του ότι δεν ήταν εκτεθειμένες οι τράπεζες της, πώς είναι δυνατόν να αύξησε σε τέτοιο βαθμό τα ελλείμματα της; Με χρέος στο 112% περίπου του ΑΕΠ της το 2008 ή στο 129% το 2009 με τη διόγκωση των ελλειμμάτων της, γιατί χρεοκόπησε έχοντας ένα από τα μικρότερα ιδιωτικά χρέη στον πλανήτη και κανένα πρόβλημα ακινήτων ή τραπεζών; Γιατί το χρέος της Ιταλίας που πλησιάζει το 135% του ΑΕΠ, με τρομακτικά προβλήματα στις τράπεζες της, δεν την οδήγησε σε αντίστοιχες καταστάσεις;

Γιατί το δημόσιο χρέος στις 31.12.2016 ήταν 326,35 δις € (πηγή), ενώ τις 31.12.2015 ήταν 321,33 δις € αφού η Ελλάδα είχε πρωτογενές πλεόνασμα 3,9% που κάλυπτε τους ετήσιους τόκους των 6 δις € περίπου; Πώς δηλαδή αυξήθηκε το χρέος περί τα 5 δις € αφού είχαμε πλεόνασμα; Μαγικά; Πού πήγαν τα έσοδα των αποκρατικοποιήσεων;

Λογικά λοιπόν ορισμένοι αναφέρουν πως οι Έλληνες παρακολουθούν με απόλυτη ψυχραιμία την κηδεία τους, χωρίς να αντιδρούν καθόλου, σαν να μην πρόκειται για τους ίδιους αλλά για κάποιους άλλους – έχοντας αλλοτριωθεί από τις ανόητες ενοχές και τους αδικαιολόγητους φόβους τους. Πώς είναι δυνατόν όμως να μην αντιλαμβάνονται ότι θα ξεπουληθεί στο τέλος ολόκληρη η δημόσια και ιδιωτική τους περιουσία, ενώ στο τέλος θα χρωστούν τόσο σαν άτομα, όσο και σαν χώρα περισσότερα από ότι χρωστούσαν προηγουμένως;

Αυτό δεν έχει ολοκάθαρα διαπιστωθεί μέχρι σήμερα; Δεν εκποιούνται οι δημόσιες επιχειρήσεις, όπως τα κερδοφόρα αεροδρόμια, όπου αντί η χώρα να εισπράττει πληρώνει; Δεν γνωρίζουμε το σκάνδαλο με τα ακίνητα του ΤΑΙΠΕΔ, όπου εκβιάσθηκε η δικαστική εξουσία να δώσει «άφεση αμαρτιών» στους ξένους που δρομολόγησαν τη διαδικασία, με αντάλλαγμα τη δόση των 7,7 δις €; Πόσα εισέπραξαν (μίζες) αυτοί οι ξένοι; Δεν μας φτάνουν αυτά που εισπράττουν οι διεφθαρμένοι δικοί μας;

Δεν αφελληνίσθηκαν οι τράπεζες χωρίς να έχουμε το παραμικρό όφελος αλλά, αντίθετα, χάσαμε πάνω από 40 δις €; Δεν κατάσχονται και δεν πλειστηριάζονται καθημερινά ακίνητα και οι ιδιοκτήτες τους αφενός μεν χάνουν το σπίτι τους, αφετέρου μένουν χρεωμένοι με το υπόλοιπο του δανείου τους στην τράπεζα ή με τα χρέη τους στο δημόσιο;

Κανένας δεν ακούει για τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς ή μήπως ακούει και δεν καταλαβαίνει τι σημαίνουν; Δεν κατανοεί πως κάποιος Γερμανός θα μπαίνει στον υπολογιστή του από το Βερολίνο και θα αγοράζει ένα σπίτι που πλειστηριάζεται στη Σαντορίνη, χωρίς να χρειαστεί καν να πάει εκεί; Πόσο θα πέσουν οι τιμές τους;

Από την άλλη πλευρά, γιατί εφαρμόσθηκαν τα θηριώδη μνημόνια μόνο στην Ελλάδα και όχι στις υπόλοιπες χώρες; Γιατί αφαιρέθηκε από το κράτος μας η τριπλάσια ζήτηση, από ότι στην Πορτογαλία; Γιατί η Ιρλανδία και η Κύπρος διατήρησαν τους εξαιρετικά χαμηλούς φορολογικούς τους συντελεστές, ενώ η Ελλάδα υποχρεώθηκε να τους αυξήσει; Γιατί οι τράπεζες της Ισπανίας στηρίχθηκαν απ’ ευθείας από την ΕΚΤ και οι ελληνικές όχι;

Γιατί μόνο η χώρα μας δεν συμμετέχει στο πρόγραμμα της ΕΚΤ (QE) και ποιός είναι ο λόγος που η κεντρική τράπεζα δεν μας αποδίδει τα κέρδη από τα ομόλογα μας; Γιατί κερδοσκοπεί εις βάρος μας, αγοράζοντας ομόλογα μας στο 60% της αξίας τους και αναγκάζοντας μας να τα πληρώνουμε στο 100% συν τους τόκους; Γιατί όλες οι χώρες επιτρέπεται να έχουν ελλείμματα, εκτός από την Ελλάδα; Γιατί ισχύει μόνο στη χώρα μας το αγγλικό δίκαιο στον ιδιωτικό τομέα, το δίκαιο του δανειστή δηλαδή; Γιατί τα ένδικα μέσα έχουν γίνει πολύ λιγότερα και σημαντικά πιο ακριβά;

Η εύκολη απάντηση βέβαια που δίνεται για όλα αυτά είναι το ότι, δεν εφαρμόσαμε τις μεταρρυθμίσεις που απαιτήθηκαν από την Τρόικα! Εν τούτοις, με βάση όλες τις έρευνες διεθνών οργανισμών, η Ελλάδα δρομολόγησε τις περισσότερες μεταρρυθμίσεις συγκριτικά με όλες τις άλλες χώρες – ενώ ο ΟΟΣΑ μας έχει συγχαρεί ειδικά για τις φορολογικές (πηγή), οι οποίες όμως έδωσαν τη χαριστική βολή στην οικονομία μας.
Επίλογος
Πολλά τα γιατί λοιπόν και καμία αξιόπιστη απάντηση, κυρίως στο βασικό ερώτημα που με βασανίζει: γιατί αυτή η συμπεριφορά ειδικά στην Ελλάδα; Φυσικά δεν πιστεύω σε θεωρίες συνομωσίας, στους κακούς ξένους ή στον «επάρατο καπιταλισμό», του οποίου αποτελούμε ένα ακόμη θύμα.

Εν τούτοις, δεν μπορώ να βρω καμία ικανοποιητική απάντηση, σωστά τεκμηριωμένη – εκτός από το ότι όταν σκύβει κανείς το κεφάλι του, όπως ασφαλώς εμείς οι Έλληνες, τότε υποφέρει πολύ περισσότερο, ενώ δεν μπορεί μεν να αγνοήσει κανένας έναν αποφασισμένο λαό, αλλά όλοι ποδοπατούν ένα τρομοκρατημένο, μη συνεκτικό, ανόητο και ανοργάνωτο πλήθος ιθαγενών.

Πηγή Analyst
Κατηγορία:
 

ΕΛΛΑΔΑ

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

ΟΛΥΜΠΙΑ ΟΔΟΣ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΑΠΟΨΕΙΣ

ΜΟΡΕΑΣ

ΑΡΧΕΙΟ

ΚΟΣΜΟΣ

ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ

ΠΡΟΑΣΤΙΑΚΟΣ

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ Copyright © 2010 | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ | Converted by: Parakato administrator