ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΚΑΙ ΣΤΑΔΙΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ (ΜΕΡΟΣ Β’)

Το αρχαίο θέατρο της Ισθμίας και τα αρχαία στάδια της Ισθμίας και της Νεμέας: Όταν στους ιερούς τόπους διεξάγονταν Πανελλήνιοι αθλητικοί αγώνες [...]

ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΚΑΙ ΣΤΑΔΙΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ (ΜΕΡΟΣ Α’)

Το θέατρο, το ωδείο και το αμφιθέατρο της αρχαίας Κορίνθου: Η μετάλλαξη από τις θεατρικές παραστάσεις και τους μουσικούς αγώνες στις αρένες των μονομαχιών [...]

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΣΤΥΜΦΑΛΟ (ΜΕΡΟΣ Α’)

Η ιστορία της αρχαιοελληνικής πολίχνης όπως αναδύεται μέσα από το μυθολογικό πλαίσιο έως τις ανασκαφικές έρευνες της σύγχρονης εποχής [...]

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΣΤΥΜΦΑΛΟ (ΜΕΡΟΣ Β’)

Η περιγραφή των σωζόμενων μνημείων και της πολεοδομίας της αρχαιοελληνικής πολίχνης μέσα από ένα διερευνητικό πρίσμα [...]

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΛΕΧΟΒΑΣ ΚΡΥΟΝΕΡΙΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

Μία ιστορική επισκόπηση και η περιγραφή ενός εκκλησιαστικού μνημείου των μέσων Βυζαντινών χρόνων στην ορεινή Κορινθία [...]

ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

Μία συλλογή θρύλων και δοξασιών από περιοχή της Κορινθίας μέσα από το έργο «Παραδόσεις» του πρωτοπόρου λαογράφου μας Νίκου Πολίτη [...]

ΜΟΝΗ ΖΑΡΑΚΑ: ΕΝΑ ΡΩΜΑΙΟΚΑΘΟΛΙΚΟ ΑΒΒΑΕΙΟ ΤΩΝ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΩΝ ΧΡΟΝΩΝ ΣΤΗΝ ΣΤΥΜΦΑΛΙΑ

Η αναζήτηση της ιστορίας και η περιγραφή της μεσαιωνικής μονής Ζαρακά, που ιδρύθηκε από το Ρωμαιοκαθολικό τάγμα των Κιστερκιανών μοναχών στην περιοχή της λίμνης Στυμφαλίας [...]

ΤΟ ΜΥΚΗΝΑΪΚΟ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ ΤΩΝ ΑΗΔΟΝΙΩΝ ΚΑΙ Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΟΥ ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΟΥ ΘΗΣΑΥΡΟΥ ΤΟΥ

Το χρονικό της συναρπαστικής περιπέτειας ενός αρχαίου θησαυρού κοσμημάτων από το μυκηναϊκό νεκροταφείο των Αηδονιών Νεμέας και η περιγραφή ενός σημαντικού αρχαιολογικού χώρου της Κορινθίας [...]

ΤΟ ΚΑΣΤΕΛΙ ΠΕΝΤΕΣΚΟΥΦΙ: Ο ΕΠΙΤΗΡΗΤΗΣ ΑΚΡΟΚΟΡΙΝΘΟΥ

Η αναζήτηση των ψηφίδων της ιστορίας του μικρού μεσαιωνικού οχυρού Πεντεσκούφι και της σχέσης του με το γειτονικό εμβληματικό φρούριο του Ακροκορίνθου [...]

Η ΑΡΧΑΙΑ ΤΙΤΑΝΗ ΚΑΙ ΤΟ ΑΣΚΛΗΠΙΕΙΟ ΤΗΣ

Μία παρουσίαση ενός αρχέγονου ιεροθεραπευτηρίου στην επικράτεια της αρχαίας Σικυωνίας, μέσα από τις μαρτυρίες των περιηγητών και την αρχαιολογική έρευνα [...]

«ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΟΥ ΒΡΑΧΟΥ»: ΤΟ ΣΠΗΛΑΙΩΔΕΣ ΜΟΝΥΔΡΙΟ ΤΗΣ ΚΑΤΩ ΤΑΡΣΟΥ

Ένα ιδιόρρυθμο μοναστηριακό κτίσμα της μεταβυζαντινής περιόδου, οικοδομημένο μέσα σε μία ρηγμάτωση του βραχώδους σχηματισμού των «Κορινθιακών Μετεώρων» στην περιοχή της Κάτω Ταρσού [...]

ΤΟ ΠΥΡΓΟΣΠΙΤΟ ΤΟΥ ΚΙΑΜΗΛ ΜΠΕΗ ΣΤΗ ΣΥΚΙΑ ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΥ

Μία παρουσίαση της παραθαλάσσιας οχυρής έπαυλης των Οθωμανών αυθεντών της Κορινθίας στα προεπαναστατικά χρόνια [...]

ΤΟ ΥΠΟΓΕΙΟ ΡΩΜΑΪΚΟ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ ΤΩΝ ΚΕΓΧΡΕΩΝ

Μία συνοπτική περιγραφή του καταπληκτικού ταφικού συμπλέγματος της Ρωμαϊκής περιόδου, με τους υπόγειους θαλαμωτούς τύμβους και τους υπόσκαφους λακκοειδείς τάφους στην τοποθεσία «Ράχη Κουτσογκίλλα» Κεγχρεών [...]

Παλαιοχριστιανική Βασιλική Κιάτου (Κάτω Σικυώνος)

Ένα παραμελημένο κόσμημα της πόλης του Κιάτου, στο οποίο αρμόζει να αναδειχθεί και να αποτελέσει σημείο αναφοράς για τον Δήμο Σικυωνιών. Άποψη του εκκλησιαστικού συγκροτήματος της παλαιοχριστιανικής βασιλικής Κιάτου από τα [...]

Ο ΛΗΣΜΟΝΗΜΕΝΟΣ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΟΣ ΠΥΡΓΟΣ ΣΤΑ ΠΕΡΙΧΩΡΑ ΤΟΥ ΚΙΑΤΟΥ

Μία μεμονωμένη οχύρωση στην τοποθεσία «Μαγούλα» στα νοτιοδυτικά του συνοικισμού του Πασίου Κιάτου και ο διαφαινόμενος συσχετισμός της με την επονομαζόμενη «μάχη του Βασιλικού» στις 12 Αυγούστου 1822, όπου σκοτώθηκε ο οπλαρχηγός Αναγνώστης Πετιμεζάς [...]

Το τέλος της ιστορίας

0



Του Δρ. Κωνσταντίνου Γρίβα

Εκφρασμένη άποψη του γράφοντος είναι ότι η αποστολή του νέου Αμερικανού προέδρου, ως επιλογή του «σιωπηλού κατεστημένου» των Ηνωμένων Πολιτειών, είναι να εφαρμόσει ένα νεοβαστφαλιανό μοντέλο εξωτερικής πολιτικής που θα βασίζεται στο «διαίρει και βασίλευε», έτσι ώστε να αποσυσπειρώσει την Ευρασία και να αποφευχθεί το ενδεχόμενο δημιουργίας μιας ενιαίας δύναμης σε αυτήν. Στο πλαίσιο αυτής της προσπάθειας εντάσσεται και η πολυδιαφημισμένη προσέγγιση της Ρωσίας από τον νέο ένοικο του Λευκού Οίκου, με σκοπό να διασπαστεί ο σινορωσικός άξονας.

Ωστόσο, ενδέχεται τα πράγματα να μην είναι ακριβώς έτσι. Η γεωπολιτική πραγματικότητα είναι εξαιρετικά σύνθετη και πολύπλοκη ώστε να χωράει σε παρόμοια απλουστευτικά μοντέλα. Έτσι λοιπόν, θα εξετάσουμε δύο παράγοντες που καθιστούν την μισαλλόδοξη εχθρότητα προς τη Ρωσία περίπου αναγκαία για τη μακρόπνοη αμερικανική γεωστρατηγική αλλά και την υπερσυστημική δομή στην οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες λειτουργούν ως γεωπολιτικό μέγεθος, κυρίαρχο κομμάτι της οποίας είναι το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα.

Η ανάγκη για διπλή ανάσχεση της Ρωσίας

Καταρχάς λοιπόν, θα πρέπει να επισημάνουμε ότι η αποσυσπείρωση της Ευρασίας οφείλει να στοχεύει προς όλες τις κατευθύνσεις. Με άλλα λόγια, δεν έχει νόημα μια διάσπαση του σινορωσικού άξονα, που η νέα ηγεσία της Ουάσιγκτον ευελπιστεί να επιτύχει δια της προσέγγισης με τη Μόσχα, αν η προσέγγιση αυτή οδηγήσει ταυτοχρόνως σε μια εξομάλυνση των σχέσεων Δυτικής Ευρώπης και Ρωσίας.

Άρα, η πολιτική των ΗΠΑ έναντι της Μόσχας πρέπει να έχει δύο πρόσωπα. Και το φιλικό και το εχθρικό, με το δεύτερο να αποτελεί αναγκαίο συμπλήρωμα του πρώτου. Το κατά πόσον αυτό είναι εύκολο ή έστω δυνατόν να επιτευχθεί είναι μια άλλη ιστορία αλλά αυτή είναι η βασική απαίτηση.

Άρα λοιπόν, θα πρέπει μάλλον να αναμένουμε μια πολιτική Ιανού από πλευράς των Ηνωμένων Πολιτειών προς τη Μόσχα. Και το βλοσυρό πρόσωπο της Ουάσιγκτον έναντι της Ρωσίας θα πρέπει εξ αντικειμένου να βασιστεί σε έναν μισαλλόδοξο αντιρωσισμό. Και αυτό γιατί δεν υπάρχει πλέον ο οικονομικός και πολιτικοοικονομικός δυισμός του Ψυχρού Πολέμου μεταξύ του καπιταλιστικού κόσμου και του Υπαρκτού Σοσιαλισμού, που εξασφάλιζε εκ των πραγμάτων το συγκρουσιακό περιβάλλον μεταξύ «Δύσης» και «Ανατολής».

Για να επιτευχθεί σήμερα αυτός ο διαχωρισμός θα πρέπει να δαιμονοποιηθεί η Ρωσία αυτή καθεαυτή και αυτό θα συνεχιστεί και επί εποχής Τραμπ, ακόμη και αν όντως οι ΗΠΑ επιδιώξουν να υλοποιήσουν μια νεοβεστφαλιανή πολιτική, στο πλαίσιο της οποίας θα επιχειρηθεί κάποιας μορφής προσέγγιση με τη Ρωσία.

Η προσπάθεια της Δύσης να κρατήσει παγωμένη στο χρόνο τη στιγμή της νίκης επί του υπαρκτού σοσιαλισμού

Ο άλλος παράγοντας που ωθεί τη Δύση σε μια μισαλλόδοξη εχθρότητα έναντι της Ρωσίας είναι υπερσυστημικός και σε σημαντικό βαθμό βρίσκεται εκτός των ορίων παρέμβασης και επιλογών της όποιας αμερικανικής ηγεσίας.

Συγκεκριμένα, οι Ηνωμένες Πολιτείες λειτουργούν σε ένα παγκοσμιοποιημένο καπιταλιστικό σύστημα το οποίο μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και του Υπαρκτού Σοσιαλισμού έπαψε να είναι ένα γενικό και ρευστό σύνολο κανόνων και αρχών όσον αφορά την πολιτική και οικονομική λειτουργία των χωρών και απόκτησε ένα συμπαγές και άκαμπτο σχήμα, ενδεδυμένο το μανδύα του νικητή του Ψυχρού Πολέμου και «δικαιωμένο» από την Ιστορία. Η αντίληψη, λοιπόν, περί του «Τέλους της Ιστορίας» αποτέλεσε υπαρξιακό κομμάτι της ευρύτερης οικονομικής και πολιτικής πραγματικότητας που διαμορφώθηκε με το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. Μιας πραγματικότητας που επεχείρησε να παγώσει τον χρόνο και να διατηρήσει αιώνια ζωντανή τη στιγμή του θριάμβου της.

Κατά συνέπεια, αφού ο καπιταλισμός έπρεπε να διατηρήσει παγωμένη στον χρόνο αυτήν τη στιγμή της «τελικής νίκης», η Ρωσία «όφειλε» να φέρεται εσαεί ως νικημένη χώρα, που θα πρέπει να υπακούει αδιαμαρτύρητα στις προσταγές των «νικητών» και φυσικά να μην επανακάμψει ποτέ. Από τη στιγμή που δεν λειτουργεί με αυτόν τον τρόπο, αυτομάτως ενεργοποιεί την εχθρότητα της Δύσης προς αυτήν, μιας και ξαναθέτει σε κίνηση την ιστορική εξέλιξη και κατά συνέπεια σπάει το εύθραυστο κρύσταλλο της παγωμένης στον χρόνο στιγμής του δυτικού θριάμβου.

Εν κατακλείδι, η παθολογική και μισαλλόδοξη εχθρότητα της Δύσης προς τη Ρωσία, από τη μία είναι μέρος της μακρόπνοης «ορθολογικής» στρατηγικής των ΗΠΑ όσον αφορά τη διαχείριση της Ευρασίας, ενώ από την άλλη ενδέχεται να αποτελεί μια, ανορθολογική μεν αναπόφευκτη δε, εκδήλωση της υπερσυστημικής γεωπολιτικής δομής που κυριάρχησε στον κόσμο μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και η οποία προσπαθεί να διαιωνίσει την ύπαρξή της δια του παγώματος του ιστορικού χρόνου.

Είναι δεδομένο ότι αυτό δεν μπορεί να κρατήσει για πολύ. Και όταν οι άνθρωποι κατανοήσουν ότι η Ιστορία δεν σταματάει, για την ακρίβεια δεν έχει σταματήσει ότι για ένα δευτερόλεπτο από τότε που επήλθε το «τέλος» της μετά τη λήξη του Ψυχρού Πολέμου, είναι πολύ ενδιαφέρον να δούμε τι δυνάμεις θα εμφανιστούν στο προσκήνιο.

(*) Ο Κωνσταντίνος Γρίβας είναι Αναπληρωτής Καθηγητής Γεωπολιτικής στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Διδάσκει επίσης Γεωγραφία της Ασφάλειας στην Ευρύτερη Μέση Ανατολή στο Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Το κείμενο αυτό, είχε δημοσιευτεί στο τεύχος 367 του περιοδικού «Επίκαιρα»

ΠΗΓΗ
Κατηγορία:
Blogger Widgets

Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ: Ψευδοϊστορική Εθνική Επέτειος η 25η Μαρτίου - ΒΙΝΤΕΟ

0



Δεν έχει καμία σχέση με την ιστορική πραγματικότητα έχει δηλώσει ο Τ. Μηταφίδης

"Πάντοτε αυτή η ψευδοϊστορική, καθιερωμένη από τον Βασιλιά Όθωνα Εθνική Επέτειος που δεν έχει καμία σχέση με την πραγματική ιστορία ήταν μέρα αγώνα, από τότε που καθιερώθηκε, μέρα συγκρούσεων, μέρα όπου αναδεικνύονταν το εξεγερτικό πνεύμα"

Αυτή την απίστευτη δήλωση έκανε στις 25 Μαρτίου 2014 ο Βουλευτής Α' Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ Τριαντάφυλλος Μηταφίδης.

Την ίδια χρονιά ο Τ. Μηταφίδης έβγαλε και αντίστοιχη γραπτή δήλωση στην οποία ανέφερε:

«Ο πιο διαδεδομένος - θεσμοθετημένος εθνικός μύθος για το '21 είναι η δήθεν κήρυξή της από τον Π.Π. Γερμανό στις 25 Μαρτίου στην Αγία Λαύρα, αν και ο ίδιος γράφει στα 'Απομνημονεύματά' του πως βρισκόταν στα Νεζερά της Αχαΐας! Εξάλλου, πώς να ευλογούσε μια εξέγερση, που είχε ανάψει 'ο απατεών και εξωλέστατος Παπαφλέσσας' και απέκρουαν οι 'πεφοβισμένοι' πρόκριτοι;»

(Ολόκληρη η γραπτή δήλωση του Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ όπως δημοσιεύτηκε στο Βήμα εδώ)

Το βίντεο με τη δήλωση για την 25η Μαρτίου

Κατηγορία: , ,

8ο Ράλλυ Σπριντ Μπράλου "Τάσος Καπέλλας": Με 54 εκκινούντες!

0



Με τη διαδικασία του Τεχνικού και Διοικητικού Ελέγχου άρχισε το πρόγραμμα του αγώνα, στον οποίο θα συμμετάσχουν αύριο 54 πληρώματα!

Οι κινητήρες των αγωνιστικών αυτοκινήτων έχουν ήδη ηχήσει στην περιοχή της Λαμίας, ενόψει του 8ου Ράλλυ Σπριντ Μπράλου "Τάσος Καπέλλας" που θα διεξαχθεί αύριο, Κυριακή 26 Μαρτίου, υπό τη διοργάνωση του Αθλητικού Σωματείου "Αγωνιστική Λέσχη Αυτοκινήτου Λαμίας" και περιλαμβάνει δύο περάσματα από την Ειδική Διαδρομή "Μπράλος-Σκαμνός" μήκους 15,6 χιλιομέτρων.

Το πρόγραμμα της αποψινής ημέρας είχε ως επίκεντρο της εγκαταστάσεις της εταιρείας Ντότσικας ΕΤΑΣΕ-ENEOS, που είναι ο Χορηγός του αγώνα και φιλοξένησε τη διαδικασία του Τεχνικού και Διοικητικού Ελέγχου για αυτοκίνητα και πληρώματα, ενώ αύριο θα στεγάσει το Αρχηγείο του αγώνα. Μετά το πέρας της διαδικασίας, προκύπτει πως αύριο θα εκκινήσουν τελικά 54 πληρώματα, καθώς οι Χρήστος και Δημοσθένης Παραβάντης με το Peugeot 106 S16, δε θα λάβουν μέρος.

Υπενθυμίζεται, ότι το 8ο Ράλλυ Σπριντ Μπράλου "Τάσος Καπέλλας" αποτελεί τον 2ο γύρο του Κυπέλλου Ασφάλτινων Ράλλυ Νοτίου Ελλάδος και του Πρωταθλήματος Ράλλυ Ιστορικών Αυτοκινήτων και είναι αφιερωμένο στη μνήμη του Τάσου Καπέλλα. Σε ακόμη μια διοργάνωση του Αθλητικού Σωματείου "Αγωνιστική Λέσχη Αυτοκινήτου Λαμίας", η Τοπική Αυτοδιοίκηση στέκεται εμπράκτως στο πλευρό της Οργανωτικής Επιτροπής του αγώνα, καθώς το 8ο Ράλλυ Σπριντ Μπράλου "Τάσος Καπέλλας" τελεί υπό την αιγίδα της Περιφερειακής Ενότητας Φθιώτιδος, ενώ δίπλα στον αγώνα βρίσκονται τόσο ο Δήμος Λαμιέων, ως Μεγάλος Οικοδεσπότης του γεγονότος όσο και το Επιμελητήριο Φθιώτιδος. Ακόμη, το Ράλλυ διεξάγεται χάρη στην αρωγή της Τοπικής Κοινότητας Ηράκλειας και της Τοπικής Κοινότητας Ελευθεροχωρίου και Σκαμνού, μέσα στα διοικητικά όρια των οποίων βρίσκεται η Ειδική Διαδρομή. 

Το ενδιαφέρον πλέον μεταφέρεται στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι, που θα διεξαχθεί αύριο με επίκεντρο την Ηράκλεια, όπου θα βρίσκεται ο Χώρος Επισκευών. Το πρώτο αγωνιστικό αυτοκίνητο, θα ξεκινήσει το πρώτο πέρασμα από την Ειδική Διαδρομή στις 10:00, ενώ ο δρόμος θα κλείσει για τους θεατές 90 λεπτά νωρίτερα.

Υποστηρικτής του 8ου Ράλλυ Σπριντ Μπράλου "Τάσος Καπέλλας", είναι το Νερό Ιόλη.

Website: http://alal.gr/
Κατηγορία:

Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Karting 2017: 2ος γύρος, Αφίδνες - Χρονομετρημένες Δοκιμές

0



2ος γύρος: Χρονομετρημένες Δοκιμές
Η αγωνιστική δράση του διημέρου ξεκίνησε το Σάββατο 25 Μαρτίου με τις Ελεύθερες και Χρονομετρημένες Δοκιμές ενόψει του αυριανού αγώνα.

Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Karting 2017 συνεχίζεται αυτό το διήμερο, 25-26 Μαρτίου, στην πίστα καρτ Αφιδνών Kartodromo, όπου διεξάγεται ο 2ος γύρος του θεσμού υπό τη διοργάνωση του Αθλητικού Σωματείου "Ελληνική Λέσχη Αυτοκινήτου Δυτικής Αττικής" (ΕΛ.Λ.Α.Δ.Α.).

Το πρόγραμμα της ημέρας για τους 49 συμμετέχοντες οι οποίοι χωρίζονται σε 7 επιμέρους Κατηγορίες (60 Mini A, 60 Mini B, Junior, Senior, KZ2, KZ3, Club) περιλάμβανε πέραν της πρωινής προπόνησης, Διοικητικό Έλεγχο και Ελεύθερα Δοκιμαστικά, ενώ η ημέρα κορυφώθηκε με τα Χρονομετρημένα Δοκιμαστικά όλων των κατηγοριών, εκτός της Club που έχει ξεχωριστό πρόγραμμα. Τα αποτελέσματα των Χρονομετρημένων Δοκιμαστικών, διαμόρφωσαν τη σειρά εκκίνησης ενόψει του αυριανού πρώτου Προκριματικού.

Οι Χρονομετρημένες Δοκιμές ξεκίνησαν με την Κατηγορία 60 Mini που συμμετέχουν οδηγοί ηλικίας 8-12 ετών. Τον ταχύτερο χρόνο σημείωσε, για πρώτη φορά στη συγκεκριμένη διαδικασία, ο Γιάννης Περιστεράς (Maitos Kosmic Kart, Kosmic-TM), ο οποίος ήταν ταυτόχρονα πρώτος στην 60 Mini A, για οδηγούς ηλικίας 11-12 ετών. Ο Ανδρέας Σπανός (Praga Zahos Karting, Praga-TM) ακολούθησε, ενώ τον τρίτο χρόνο σημείωσε ο Μάριος Αγγελόπουλος (Speed Force, Exprit-TM), εμπρός από τον Στυλιανό Πετρίση (Chatzis Racing Team, FA-TM) που συμπλήρωσε το πολύ ανταγωνιστικό καρέ των πρώτων στην 60 Mini A. Μια θέση πιο πίσω, στην 5η θέση της Γενικής Κατάταξης βρέθηκε ο Βαγγέλης Ντεντόπουλος (Athens Kart Shop, Tecno-IAME), που ήταν ο ταχύτερος οδηγός της 60 Mini B, όπου εντάσσονται οι οδηγοί ηλικίας 8-10. Στη δεύτερη θέση της 60 Mini B βρέθηκε ο Γιάννης Ζησιμόπουλος (Zorri Motorsport, Birel Art-LKE), ενώ την τριάδα της Κατηγορίας συμπλήρωσε ο Νίκος Λύκος (Chatzis Racing Team, FA-TM).

Στην Κατηγορία Junior, ο Κωνσταντίνος Κομνηνός (Speed Force, Exprit-IAME) πέτυχε τον ταχύτερο χρόνο, έχοντας μεγάλο ανταγωνισμό με τον Γιάννη Λάντζη (Chatzis Racing Team, FA-Iame) ο οποίος ακολούθησε με διαφορά μόλις 69 χιλιοστών του δευτερολέπτου. Τον τρίτο χρόνο στην ανταγωνιστική κατηγορία, σημείωσε ο Θάνος Ξηνταβελόνης (Zorri Motorsport, BirelArt-IAME), εμπρός από τον Ανδρέα Δεβετζόγλου (Abloy F.S. Karting, EVO Kart-IAME). Με μεγάλο ενδιαφέρον αναμένεται αύριο και η Κατηγορία Senior, όπου από την Pole Position του πρώτου Προκριματικού θα ξεκινήσει ο Σωτήρης Αθανασόπουλος (Chatzis Racing Team, FA-Rotax). Τον δεύτερο χρόνο της ημέρας σημείωσε ο Στράτος Γαλανόπουλος (Speed Force, Exprit-IAME), ενώ τρίτος ήταν ο Θάνος Χούρλιας (PRT Motorsport, Tony Kart-Rotax), εμπρός από τον Χρήστο Σαγανά (Zorri Motorsport, Birel Art-IAME) που αντιμετώπισε πρόβλημα με τον κινητήρα του καρτ του.

Στην KZ2 με τα 6τάχυτα καρτ, ο Φώτης Σωτηρόπουλος (Abloy F.S. Karting, EVO Kart-TM) σημείωσε τον ταχύτερο χρόνο, με τον Κωνσταντίνο Ρουμελιώτη (Speed Force, Exprit-TM) να ακολουθεί, κατεβαίνοντας και αυτός τα 42 δευτερόλεπτα στον ταχύτερο γύρο του. Τρίτος, ήταν ο Θανάσης Χατζόγλου (Chatzis Racing Team, FA-TM). Στην ΚΖ3, o Ραφαήλ Αθανάσιος Ζουμπουρλής (Saganas Team, CRG-TM) ήταν ο ταχύτερος των Χρονομετρημένων, με τους Κώστα Τσιάπη (Zorri Motorsport, Birel Art-CRS) και Βασίλη Κανδρή (Zanardi Hellas, Tony-Vortex) να διαμορφώνουν την τριάδα.

Η δράση ξεκινά αύριο, Κυριακή 26 Μαρτίου, στις 08:30 με το Warm Up, ενώ το πρώτο αγωνιστικό σκέλος έχει προγραμματιστεί για τις 09:45 και ο πρώτος Τελικός της ημέρας για τις 13:30, σε όλες τις περιπτώσεις με την Κατηγορία 60 Mini. Επίσης, το πρωί της Κυριακής αλλάζει η ώρα, γεγονός που σημαίνει ότι το βράδυ θα πρέπει να γυρίσουμε τα ρολόγια μας κατά μία ώρα εμπρός.

ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΩΝ

Γιάννης Περιστεράς (Maitos Kosmic Kart, Kosmic-TM) - 60 Mini A
"Πρώτος χρόνος στα Χρονομετρημένα. Είναι η πρώτη φορά που βγαίνω πρώτος και αυτό το σκέλος ήταν τέλειο για εμένα. Αύριο, προετοιμαζόμαστε για το καλύτερο που θα είναι πάλι η πρώτη θέση".

Βαγγέλης Ντεντόπουλος (Athens Kart Shop, Tecno-IAME) - 60 Mini B
"Οι Χρονομετρημένες Δοκιμές ήταν δύσκολες, όμως ήταν πολύ κουραστικές. Είχε κούραση και τέρμα τα γκάζια. Χαίρομαι που είμαι πρώτος στην κατηγορία μου και 5ος γενικής".

Κωνσταντίνος Κομνηνός (Speed Force, Exprit-IAME) - Junior
"Σήμερα ο αγώνας ήταν σχετικά δύσκολος, επειδή ήμασταν όλοι πολύ κοντά σε χρόνους. Είμαι πολύ χαρούμενος που πήρα την Pole Position. Ευχαριστώ πολύ την ομάδα και τους μηχανικούς μου".

Σωτήρης Αθανασόπουλος (Chatzis Racing Team, FA-Rotax) - Senior
"Τα Χρονομετρημένα ήταν αρκετά δύσκολα. Αλλάξαμε πολλά πράγματα στο καρτ, που ακόμη δεν είναι τέλειο. Αύριο θα προσπαθήσουμε για το καλύτερο, που είναι η πρώτη θέση".

Φώτης Σωτηρόπουλος (Abloy F.S. Kart Racing, EVO Kart-TM) - ΚΖ2
"Είχαμε μια μικρή περιπέτεια χθες και σήμερα, όμως τελικά βρήκαμε την ταχύτητά μας και μπορέσαμε να πάρουμε την Pole Position. Αύριο, είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε τους αντιπάλους μας και να έχουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα".

Ραφαήλ Αθανάσιος Ζουμπουρλής (Saganas Team, CRG-TM) - ΚΖ3
"Η σημερινή ημέρα πήγε πολύ καλά. Χρειαστήκαμε μόνο 4 σκέλη για να βρούμε το ιδανικό setup. Κάναμε τον πρώτο χρόνο και είμαστε έτοιμοι για αύριο".
  


Κατηγορία:

Από την επανάσταση στην παρακμή

0



Μερικοί νομίζουν πως όσο απομακρυνόμαστε από τα ιστορικά γεγονότα, τόσο πιο πολύ μπορούν μετά να τα κόψουν και ράψουν στα μέτρα της ιδεολογικής πετριάς που έχουν στο κεφάλι. Πρωταθλητές του σπορ οι σαλεμένοι του πολιτισμικού μαρξισμού, αυτοί που μισούν την ίδια τη γη που πατάνε, τα σύμβολα της, τους ήρωες της και τις ιδέες τους, αυτοί που βγάζουν καντήλες και μόνο στο άκουσμα του όρου Έθνος και που παθαίνουν επιληψία βλέποντας παντού “φασίστες”. Με τα κριτήρια αυτής της πυροβολημένης “φάλαγγας” των ιντελιγκέντσηδων, των οργίλων σινιέ αντεξουσιαστών από το Μωραΐτη και άλλα ευαγή ιδρύματα εθνικής αποκολοκύνθωσης, ο Κολοκοτρώνης, ο Νικηταράς, ο Καραϊσκάκης, ο Κανάρης, οι Μποτσαραίοι, ο Γιωργάκης Ολύμπιος, ο Δημήτριος και ο Αλέξανδρος Υψηλάντης κι οι μαυροντυμένοι φοιτητές του Ιερού Λόχου, όλοι όσοι πήραν τα όπλα ενάντια στον Τούρκο σουνίτη δυνάστη, δεν ήταν παρά πρώϊμοι ...”χρυσαυγίτες”.

Αυτό το όνειδος της πνευματικής αναζήτησης, ψευτοδιανοούμενοι που πρόδωσαν την Πατρίδα και τον λαό της, που δεν έχουν απαντήσει σε κανένα σοβαρό επιστημονικό, φιλοσοφικό ζήτημα, ούτε και έχουν θέσει κανένα ερώτημα της προκοπής, θα πεθάνουν σε έσχατο γήρας και θα έχουν αφήσει πίσω τους από μια διανοητική τρύπα στο νερό και από μια μαύρη πέτρα που πέταξαν με τα κρινένια χεράκια τους στην Ελληνική Παιδεία, στο Εθνικό Σχολείο, στην ταυτότητα του πολύπαθου και γενναίου Έθνους μας, στους Έλληνες, που με κιβωτό της ταυτότητας μας την Ορθοδοξία, περάσαμε δια πυρός και σιδήρου από τα ματωμένα πεδία της Ιστορίας.

Καθηγητάδες και κοπροκάναλα, με κομπέρ συγγραφείς του τάλαρου, προσπάθησαν κατ’ επανάληψη να λοιδορήσουν την αγωνιστική παράδοση του λαού μας, να πουν πως, ε, δεν ήταν και τόσο άσχημα με τα “αδέρφια” μας τους μεμέτηδες, πως οι Τούρκοι ήταν και είναι φίλοι μας και θέλουν το καλό μας, πως κάναμε ...εθνοκάθαρση κι εμείς. Κυρίως όμως τσαμπουνάνε, φουλαράτοι, θρασείς και αεράτοι, πως η επανάσταση ήταν ταξική, πως το Έθνος μας είναι ένα όψιμο δημιούργημα του Κοραή και των κυβερνήσεων του νεοελληνικού κράτους, χωρίς καμμία φυλετική και πολιτισμική συνέχεια της Αρχαίας Ελλάδας κι ας τους διαψεύδουν οι ειδικοί. Με απλά λόγια, λένε πως είμαστε ένα μπάσταρδο συνονθύλευμα ντόπιων και περαστικών, που καπηλευτήκαμε το αρχαίο κλέος και πως είμαστε ίσα κι όμοια με τον δυνάστη μας, που δεν ήταν και τόσο κακός. Δηλαδή ίσα κι όμοια ο Κολοκοτρώνης κι ο Ομέρ Βρυώνης, ο σκλάβος που αγωνίζεται για την ελευθερία του με τον τζιχαντιστή σουνίτη δυνάστη. Ίσα κι όμοια το δίκιο με το άδικο.

Ταξικός όμως ήταν μόνον ο κάλος στον μαρξιστικό εγκέφαλο τους.

Η Επανάσταση ήταν ένας ανελέητος Εθνικός και Θρησκευτικός πόλεμος. Σουνίτες ήταν οι δυνάστες μας και δη τζιχαντιστές. Έτσι επεκτάθηκαν, με την βία και τους εξισλαμισμούς, άλλους βίαιους κι άλλους, όπως των προδοτικών ελίτ μας, υπό το δέλεαρ της διατήρησης των προνομίων. Κι ήταν τζιχαντιστές διότι έκαναν Ιερό Πόλεμο κι όλα αυτά τα καλούδια συμπεριφοράς που βλέπουμε με δέος και απέχθεια σήμερα στην Ράκα ή την Μοσούλη, όπως οι αποκεφαλισμοί, γίνονταν και τότε. Κατέκοβαν τον λαό μας και τους άλλους υπόδουλους λαούς, είτε με το σπαθί, είτε κλέβοντας ψυχές με τον εξισλαμισμό. Κι αν δεν υπήρχε η Ορθοδοξία να σηκώνει τείχη ανάμεσα σε μας και τον δυνάστη, θα μας είχαν καταπιεί όλους. Γι’ αυτό χρωστάμε στην Ορθόδοξη Εκκλησία και τους λειτουργούς της αιώνια ευγνωμοσύνη για την διάσωση της ταυτότητας μας.

Αυτοί λοιπόν οι προδότες ιντελιγκέντσηδες και το παρακράτος του μηδενισμού, προσπαθούν να βάλουν την Ιστορία στο κρεβάτι του “προοδευτικού” Προκρούστη, όμως ακόμη οι πηγές και τα τεκμήρια είναι εκεί. Διαβάστε τον Μακρυγιάννη, τον Κολοκοτρώνη, τον Κασομούλη, διαβάστε ό,τι έγραψε η αληθινή αριστοκρατία του Έθνους, οι πρόμαχοι της Ελευθερίας μας κι από τις πρώτες γραμμές το σκουπιδαριό των μηδενιστών αναθεωρητών πάει στην χωματερή της Ιστορίας.

Για του Χριστού την Πίστη την Αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία. Όλη η απάντηση σε μια φράση.

Με την πάλα, το γιαταγάνι και το καριοφίλι, με τα μπουρλότα και τις πιστόλες, τους πήγαμε σπρώχνοντας ως πίσω στην Ασία, γκρεμίσαμε τα περισσότερα τζαμιά τους ή τους αλλάξαμε χρήση, διότι ήταν σύμβολα κυριαρχίας των απίστων, λέρωναν την γη των Χριστιανών που υπέφεραν αιώνες από την βαρβαρότητα του χαλιφάτου.

Δεν ήταν εργάτες που ξεσηκώθηκαν κατά των αφεντικών τους.

Δεν ήταν διεθνιστές vegan αλληλέγγυοι, φρικιά, antifa ή μπαχαλάκηδες.

Ήταν το ένοπλο Έθνος.

Ήταν κλεφταρματωλοί, παπάδες, καραβοκύρηδες, αγρότες, βοσκοί, γραμματισμένοι κι αγράμματοι, έμποροι και ταπεινοί χειρώνακτες. Ήταν σχεδόν όλοι. Υπήρχαν και τότε “σώφρονες” κι υπήρχαν κι αργότερα, που θέλανε μικρά και έντιμο Ελλάδα, όπως υπήρξαν και το 1940-41, που θεωρούσαν τον αγώνα μάταιο και θέλανε να χαλαρώσουμε και να απολαύσουμε τον Άξονα, υπάρχουν και τώρα, που δεν θα έχουν κανένα πρόβλημα να ξαναπάνε τα σύνορα στη Μελούνα, αρκεί αυτοί να διατηρήσουν τα προνόμια τους.

Χάρις στην “αφροσύνη” αυτών των Ελλήνων Χριστιανών επαναστατών υπάρχουμε.

Είναι σοβαρό ζήτημα η σημερινή προδοσία των διανοούμενων, η ασεβής επίθεση στο νόημα του Αγώνα και τους Ήρωες του. Σήμερα όμως συμβαίνει κάτι θανάσιμα πιο επικίνδυνο, διακυβεύονται τα ίδια αποτελέσματα της Επανάστασης, η ύπαρξη αυτού του Έθνους που στην προμετωπίδα του Συντάγματος του έχει ως προοίμιο το “Εις το όνομα της Αγίας και Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος”.

Η Πατρίδα γερνάει, πεθαίνει κι αλλοιώνεται βιολογικά και πολιτισμικά. Από το 2011 η υπογεννητικότητα είναι σταθερά αυξανόμενη, διότι οι θάνατοι είναι περισσότεροι από τις γεννήσεις.

Ολοένα δε και περισσότεροι σουνίτες μουσουλμάνοι με σχέδιο και οικονομικά οφέλη του καθεστώτος Ερντογάν, μπαίνουν λάθρα κι εποικίζουν την χώρα, υπό την ανοχή ενός ευνουχισμένου κράτους. Ο δουλέμπορος και τρομοκράτης ηγέτης της γείτονος, δεν το κρύβει, μας απειλεί συνεχώς με το λαθρομεταναστευτικό γιουρούσι, που οι ντιλεντάντηδες των αυτοκτονικών ελίτ της “πολιτικά ορθής” Ευρώπης, έχουν βαφτίσει πολύ χαριτωμένα “ροές”.

Ρέει σουνίτες αδέρφια. Και την βρύση την ελέγχει ο ημίτρελος ισλαμιστής δικτάτορας της Άγκυρας.

Κι όμως η μόνη αντίδραση του γκουβέρνου είναι να σπέρνει hot spot, άλλος ένας ευφημισμός για τους τσαντιρομαχαλάδες των μουσαφιραίων, που στριμωγμένοι, απελπισμένοι, αρκεί μια μικρή δυναμική μειοψηφία φανατικών, για να λειτουργήσει σαν πυροκροτητής. Είναι δε πέρα από προφανής ο σκοπός του σκληρού πυρήνα του ΣΥΡΙΖΑ να τους κρατήσει μόνιμα εδώ και να τους δώσει σαν “δώρο” ελληνική ταυτότητα, ώστε να γίνουμε μούλτι κούλτι.

Σαν να μην μας έφτανε η φτώχεια, το επιστημονικό παιδομάζωμα των νέων και η φυγή τους στο εξωτερικό, οι κερδοσκόποι κι οι γείτονες εχθροί, σαν να μην μας έφταναν οι λύκοι απέξω, έχουμε και τους λύκους μέσα, που τρώνε τα θεμέλια από το κοινό μας σπίτι. Μαζί με τους τροχονόμους προσφύγων και λαθραίων, τις ΜΚΟ με τις βαθιές τσέπες, τους “αλληλέγγυους” κουκουλοφόρους με τα ρόπαλα, επίορκοι εκπαιδευτικοί σε σχολεία και πανεπιστήμια, αντί να διδάσκουν Ελλάδα και περηφάνεια, συγκροτούν κι ενθαρρύνουν μηδενιστές βάνδαλους και υποψήφιους τρομοκράτες, διαδίδουν τα μισελληνικά ράκη τους σε ψυχές νέων. Πληρώνονται από τους Έλληνες, για να ανατρέφουν αυτόμολους. Υπηρετούν οτιδήποτε πλην του όρκου τους.

Δεν είναι πρόοδος να πριονίζεις τα πόδια σου, να συκοφαντείς ως “ρατσιστικές” και “φασιστικές” τις ιδέες του πατριωτισμού, την εθνική σου ταυτότητα, τους αγωνιστές στους οποίους χρωστάς την ελευθερία σου

Δεν είναι σύγχρονο να υπονομεύεις την εθνική και κοινωνική σου συνοχή λόγω ιδεοληψίας.

Δεν είναι ανθρωπιστικό να γίνεσαι “χρήσιμος ηλίθιος” των δουλεμπόρων, των Τούρκων ισλαμοφασιστών, των ποικιλώνυμων συμμοριών του Σόρρος και του ακροαριστερού παρακράτους.

Δεν είναι εκσυγχρονισμός η εθνική αυτοϋπονόμευση και αφασία.

Μπορείς να τιμάς την παράδοση και τους Ήρωες σου, να διαφυλάσσεις την εθνική σου συνοχή και ταυτότητα και ταυτόχρονα να φτιάξεις σύγχρονο κράτος, να είσαι πρωτοπόρος στην τεχνολογία, να δημιουργείς σύγχρονες επιχειρήσεις και θέσεις εργασίας.

Δεν είναι μοντέρνο να είσαι ραγιάς ή άπατρις. Είναι ηλίθιο και αυτοκαταστροφικό.

Είμαστε τυχεροί που ο Γιος της Καλογριάς δεν ζει, γιατί αν έμπαινε σήμερα με τους τζοχανταραίους του στην Αθήνα, καβάλα στο αραβικό του άλογο, περνούσε από τον Βοτανικό κι έβλεπε στο τζαμί, αριστερούς κι ενοχικούς “κεντροδεξιούς” να στριμώχνονται στα εγκαίνια, τον Άδωνι με μπλε ελεκτρίκ κουστουμιά από τον Μπρακούλια και την πόλη έρμαιο συμμοριών μηδενιστών, θα τους έπαιρνε όλους φαλάγγι...

ΠΗΓΗ
Κατηγορία:

Ένας κόσμος σε τροχιά σύγκρουσης, κι εμείς… στο καναβάτσο

0



Ο σημερινός κόσμος έχει μπει σε μια συγκρουσιακή περιδίνηση με ανεξέλεγκτα και καταστροφικά αποτελέσματα. Οι συνεχιζόμενες πολιτικές της προηγούμενης δεκαετίας οδήγησαν στην άνοδο του εξτρεμισμού, του φόβου για το αντίθετο, στη μισαλλοδοξία και τον εθνικισμό.

Γράφει ο Α. Παπανδρέου
Ναυπηγός Μηχανικός, BEng/MSc
University of Strathclyde

Τα μεγάλα οικονομικά και γεωπολιτικά συμφέροντα ανέτρεψαν ισορροπίες δεκαετιών στο όνομα του κέρδους και έφεραν χώρες στο χείλος της καταστροφής. Οι πολιτικοί των περισσότερων ισχυρών κρατών έχουν αποδειχθεί πολιτικοί νάνοι χωρίς όραμα αλλά πρωτίστως, να έχουν με τις ευλογίες τους επιτρέψει ο έλεγχος του παγκόσμιου γίγνεσθαι να γίνεται από τις τράπεζες και τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα.

Στη Δύση, οι πολίτες ψάχνουν σωτηρία και δικαίωση πράγμα που εκμεταλλεύονται επικίνδυνοι λαϊκιστές πολιτικοί και προσφέρουν αυτό που θέλει να ακούσει ο μέσος αγανακτισμένος ψηφοφόρος, με σκοπό να πάρουν τα ηνία της εξουσίας και να επιβάλουν τη δική τους μισαλλόδοξη και εθνικιστική ατζέντα.

Ως αποτέλεσμα, ο κόσμος, με τη συναίνεση των κατοίκων αυτού του πλανήτη, περνάει σιγά σιγά σε λαϊκιστές και ακροδεξιούς ηγέτες ως μέσο αντίδρασης λόγω της αρνητικής επιρροής των περασμένων πολιτικών στην προσωπική τους ζωή και ευημερία. Δυστυχώς, η μνήμη του κόσμου φαίνεται να είναι κοντή και το μέλλον που εμείς οι ίδιοι υπογράφουμε με την ψήφο μας ζοφερό.

Ο κόσμος αντί να προχωράει μπροστά, πάει με ταχύ βήμα πίσω, στις μέρες του 1914 και 1936. Οι αντιθέσεις μεταξύ των λαών εν έτη 2017, αντί να αμβλύνονται χρόνο με το χρόνο και οι λαοί να ευημερούν μέσα στο πλαίσιο των διεθνών νόμων και συνθηκών, απεναντίας, οξύνονται καθημερινά.

Έννοιες όπως δημοκρατία, ισονομία, ισότητα κ.α. εξέπεσαν τα τελευταία χρόνια στο όνομα του χρήματος με αποτέλεσμα μέσω των επόμενων εκλογικών διαδικασιών, με τη συναίνεσή μας, να εκλείψουν σταδιακά.

Με την κατάρρευση του διπολικού συστήματος ισχύος και την παγκόσμια ισορροπία που αυτό διατηρούσε έστω και υπό τον φόβο της πυρηνικής καταστροφής, έφερε στο προσκήνιο άλλες μικρότερες δυνάμεις οι οποίες άδραξαν την ευκαιρία να διαδραματίσουν ηγετικό ρόλο σε περιφερειακό επίπεδο αποσταθεροποιώντας όλες τις καυτές περιοχές του πλανήτη και φέρνοντας τον κόσμο πιο κοντά σε ένα ατύχημα που θα μπορούσε να έχει παγκόσμιες διαστάσεις.

Έτσι γεννήθηκε το σημερινό πολυπολικό σύστημα ισχύος που όμως είναι ακόμα στα σπάργανα, ενώ οι αλλαγές των πολιτικών δυνάμεων, όπως προαναφέραμε, το κάνουν πλήρως συγκρουσιακό. Η συγκρουσιακή αυτή κατάσταση θα συνεχίσει να υφίσταται μέχρις ότου γίνουν οι απαραίτητες αναδιατάξεις στις νέες σφαίρες επιρροής που αναδύονται.

Στο ήδη βεβαρημένο γεωπολιτικό σύστημα ισορροπιών έρχεται να προστεθεί το γεγονός ότι σήμερα παρατηρείται η ταυτόχρονη αποσταθεροποίηση όλων των θερμών περιοχών, Μ. Ανατολή, Β. Αφρική, Βαλκάνια, Νότια Σινική Θάλασσα, κορεατική χερσόνησος κ.α., την ώρα που η Ε.Ε. δείχνει να πνέει τα λοίσθια και οι ΗΠΑ βρίσκονται σε πολιτική αναταραχή μετά την άνοδο του Τραμπ στο αξίωμα του προέδρου της ισχυρότερης στρατιωτικά δύναμης στον κόσμο.

Όλη αυτή η αναταραχή ξεκίνησε μετά τον δεύτερο Πόλεμου του Κόλπου και την αποτυχία ελέγχου της νέας κατάστασης εκεί και σε συνέχεια την αποσταθεροποίηση της Β. Αφρικής και της Συρίας από τις δυνάμεις της Γηραιάς Ηπείρου.

Αυτό που τα δυτικά think tank δεν μπόρεσαν ποτέ να καταλάβουν, είναι ότι οι απλοί άνθρωποι είναι ένα δυναμικό σύστημα το οποίο εν τέλει είναι δύσκολο να ελέγξεις από τη στιγμή που οι ενέργειές σου περάσουν ένα κρίσιμο σημείο. Παραδείγματα στη σύγχρονη παγκόσμια Ιστορία υπάρχουν πολλά (Βιετνάμ, Ιράκ, Αίγυπτος, Συρία, Αφγανιστάν κ.α.)

Ο μόνος τρόπος είναι η δικτατορία και ο φόβος (Σαντάμ Χουσεΐν, Άσαντ, Κιμ Γιονγκ Ουν, Ερντογάν) και εκεί είναι που θα είμαστε όλοι συνυπεύθυνοι για το κοντινό μέλλον που μας επιφυλάσσεται. Οι δυτικές δυνάμεις σε όλα τα παραπάνω παραδείγματα προσπάθησαν να εκθρέψουν και να γιγαντώσουν τα μίση και τις διαφορές των ανθρώπων και να τα χρησιμοποιήσουν για την εκτέλεση των δικών τους συμφερόντων είτε οικονομικών είτε γεωπολιτικών.

Αυτό είχε τελικά αποτέλεσμα την εξαγωγή της τρομοκρατίας στο έδαφός τους. Σε Γαλλία και Τουρκία ουσιαστικά εδώ και πολλούς μήνες λειτουργεί στρατιωτικός νόμος και στη Γερμανία η αστυνομία κάνει προληπτικές επιχειρήσεις και συλλήψεις.

Είναι επιεικώς τραγικό μετά από δύο Παγκόσμιους και μερικούς περιφερειακούς πολέμους με εκατομμύρια νεκρούς και τραυματίες να ζούμε πάλι σήμερα την ίδια ιστορία με δεκάδες χιλιάδες νεκρούς και εκατομμύρια παραγκωνισμένους (πρόσφυγες) που εμείς οι ίδιοι προκαλέσαμε και να υψώνουμε τείχη και αδιαφορία για την τύχη τους. Αποφάσεις που εν τέλει θα γυρίσουν μπούμερανγκ για την εσωτερική μας ασφάλεια.

Από την άλλη η Ελλάδα βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα με βαριά τραυματισμένη οικονομία και κατά συνέπεια με μειωμένη οποιουδήποτε τύπου ισχύ για να αντιπαρατεθεί στα κοσμογονικά γεγονότα που έρχονται, την ώρα που όλοι γύρω μας εξοπλίζονται σαν αστακοί. Ίδωμεν…

Πηγή Defence-Point
Κατηγορία:

Grexit 3+1 σενάρια

0





Του Νίκου Ιγγλέση

Το ελληνικό δράμα κορυφώνεται. Μετά επτά χρόνια «μεταρρυθμίσεων», το σχέδιο των επικυρίαρχων δανειστών έχει φτάσει σε πλήρες αδιέξοδο. Το ελληνικό «πειραμοατόζωο» πνέει τα λοίσθια και οι θεράποντες ειδικοί – Ευρωζώνη και Διεθνές Νομισματικό Ταμείο – διαφωνούν για τη θεραπεία που πρέπει να ακολουθηθεί προκειμένου να αποφευχθεί το μοιραίο.

Το 2010 η Ελλάδα δεν μπορούσε να δανειστεί, μ’ ένα βιώσιμο επιτόκιο, από τις «αγορές» για να πληρώνει τα τοκοχρεωλύσια του Δημόσιου Χρέους της και ουσιαστικά χρεοκόπησε μέσα στο ευρώ. Για να μην καταρρεύσει το ενιαίο νόμισμα και οι μεγάλες ευρωπαϊκές τράπεζες, Ευρωζώνη και ΔΝΤ άρχισαν να δανείζουν τη χώρα μας προκειμένου αυτή να αποπληρώνει τα ομόλογα που κατείχαν οι «αγορές». Οι επίσημοι δανειστές λειτουργούν ως μεσάζοντες μεταξύ της χώρας μας και των «αγορών». Ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ESM) δανείζεται από τις «αγορές» με ομόλογα (μερικά από τα οποία έχουν διάρκεια σαράντα ετών) και με τα χρήματα που παίρνει δανείζει στη συνέχεια την Ελλάδα. Τα λεφτά που παίρνει η χώρα μας δεν είναι από τους ευρωπαίους φορολογούμενους αλλά από τις χρηματαγορές.

Το ελληνικό Δημόσιο Χρέος είναι «εξαιρετικά μη βιώσιμο» (εξυπηρετήσιμο) υποστηρίζει το ΔΝΤ γι’ αυτό απαιτείται να «κουρευτεί», ενώ το πρωτογενές πλεόνασμα του προϋπολογισμού (πριν την πληρωμή των τόκων) πρέπει να περιοριστεί στο 1,5% του ΑΕΠ, για να έχει η χώρα μια ελπίδα ανάπτυξης. Το ΔΝΤ προβλέπει ότι χωρίς «κούρεμα», το χρέος θα φτάσει στο 275% του ΑΕΠ το 2060, από 185% σήμερα. Αντίθετα ο «Γενικός Επιτελάρχης» της Ευρωζώνης, ο γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόϊμπλε θεωρεί ότι το χρέος είναι, για την ώρα, βιώσιμο άρα δε χρειάζεται «κούρεμα» και η Ελλάδα μπορεί να επιτυγχάνει πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ για τα επόμενα πέντε με δέκα χρόνια. Τελικά οι δανειστές κατέληξαν σ’ ένα συμβιβασμό σε βάρος της Ελλάδας – όχι δε θα τα εύρισκαν τα συνεταιράκια -, προκειμένου να κλείσει η δεύτερη αξιολόγηση: όχι «κούρεμα» του χρέους, πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ και πρόσθετα μέτρα 3,6 δις. ή 2% του ΑΕΠ για να θεωρηθεί – από το ΔΝΤ – το χρέος βιώσιμο. Από τα πρόσθετα μέτρα τα μισά θα εφαρμοσθούν άμεσα και τα υπόλοιπα θα θεσμοθετηθούν τώρα αλλά θα εφαρμοστούν από το 2018. Όλα αυτά για να κλείσει η δεύτερη αξιολόγηση. Φανταστείτε τι έχει να γίνει μέχρι την έκτη!

Όσα μέτρα κι’ αν πάρουμε, όσο κι’ αν καταστρέψουμε την οικονομία μας, όσο κι’ αν διαλύσουμε την κοινωνία μας, σωτηρία δεν μπορεί να υπάρξει. Το πρόβλημα ξεκίνησε από το 2002 που η Ελλάδα μετέτρεψε το σύνολο του χρέους της στο ενιαίο νόμισμα, δηλαδή σε συνάλλαγμα, αφού η χώρα δεν μπορεί να εκδίδει ευρώ. Θυμίζουμε ότι το 2001 το 75% του χρέους ήταν σε δραχμές (εσωτερικό χρέος) και μόνο το 25% σε συνάλλαγμα. Άρα το 75% των τοκοχρεολυσίων πληρώνονταν σε δραχμές που μπορούσε να εκδίδει η Ελλάδα. Έτσι μεταξύ του 2002, που η χώρα εισήλθε στο ευρώ, και του 2016 το Δημόσιο Χρέος αυξήθηκε κατά 109% (από 156 σε 324 δις.) ενώ το ΑΕΠ μόνο κατά 34% (από 131 σε 175 δις.). Το ξένο νόμισμα, το ευρώ, υπερδιπλασίασε το χρέος.

Το εγχώριο μνημονιακό πολιτικό σύστημα αλλά και οι δανειστές γνωρίζουν ότι αργά ή γρήγορα η Ελλάδα θ’ αναγκαστεί να φύγει από την Ευρωζώνη. Προς το παρόν θέλουν ν’ αποφύγουν ένα Grexit πριν από τις κρίσιμες εκλογικές αναμετρήσεις σε Ολλανδία, Γαλλία και Γερμανία και ενώ θα υλοποπoιείται το Brexit. Η συζήτηση έχει ανοίξει στο εσωτερικό της χώρας και στο εξωτερικό και οι διάφορες πλευρές δίνουν στο Grexit τη μορφή και το περιεχόμενο που εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους. Αυτή τη στιγμή μπορούμε να καταγράψουμε τέσσερα πιθανά σενάρια:

1ο Σενάριο (παράλληλο νόμισμα)

Μπροστά στην αδυναμία στοιχειώδους λειτουργίας του κράτους και τεράστιου πολιτικού κόστους η μνημονιακή κυβέρνηση αποφασίζει την εισαγωγή ενός παράλληλου νομίσματος «ΙΟU» (I Owe You = σου χρωστάω) το οποίο θα κυκλοφορεί μαζί με το ευρώ.

Τα «IOUs» θα είναι, με νόμο, υποχρεωτικώς αποδεκτά στις συναλλαγές με το Δημόσιο. Έτσι το κράτος θα μπορεί να πληρώνει το σύνολο ή μέρος των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων και των συντάξεων αλλά και τους προμηθευτές του, όπως και να επιδοτεί τα ασφαλιστικά Ταμεία και τα νοσοκομεία εκδίδοντας «νέο νόμισμα» χωρίς να χρειαστεί να βγει η χώρα από την Ευρωζώνη. Παράλληλα τα ευρώ που θα συγκεντρώνονται από τη φορολογία, τις εξαγωγές, τον τουρισμό και τη ναυτιλία θα χρησιμοποιούνται για την πληρωμή των τόκων και των χρεολυσίων του Δημόσιου Χρέους εξασφαλίζοντας τα συμφέροντα των δανειστών.

Το «ΙΟU» θα εισαχθεί σε ηλεκτρονική μορφή και με αρχική ισοτιμία ένα προς ένα σε σχέση με το ευρώ (ένα «ΙΟU» προς ένα ευρώ). Στην αγορά το «ΙΟU» θα αρχίσει από τις πρώτες μέρες να υποτιμάται μειώνοντας την αγοραστική αξία μισθών και συντάξεων. Θα δημιουργηθεί μια ερμαφρόδιτη νομισματική κατάσταση, αφού κανείς δεν θα εμπιστεύεται το παράλληλο νόμισμα και θα προτιμά το ευρώ. Οι εισαγωγές, ο τουρισμός και οι πωλήσεις μεγάλης αξίας θα γίνονται σε ευρώ δημιουργώντας μια παράλληλη οικονομία. Στην αγορά η τιμή ενός προϊόντος θα καθορίζεται ανάλογα με το αν ο πελάτης πληρώνει σε «ΙΟU» ή σε ευρώ.

Το παράλληλο νόμισμα αποτελεί ένα ημίμετρο προκειμένου η χώρα να μην αποδεσμευτεί από το ευρώ και να παραμείνει μια ελεγχόμενη οικονομική ζώνη. Είναι αυτό που εμφανίστηκε ως «σχέδιο Βαρουφάκη» μετά την αποχώρησή του από το υπουργείο Οικονομικών. Θυμίζουμε επίσης ότι, αμέσως μετά την κατάληψη της Ελλάδας το 1941, οι Γερμανοί έθεσαν σε κυκλοφορία παράλληλα με τη δραχμή τα λεγόμενα «κατοχικά μάρκα». Το «ΙΟU» αποτελεί παγίδα που θα εξαθλιώσει περαιτέρω τη μεγάλη πλειοψηφία του λαού που θα συναλλάσσεται με ένα νόμισμα που συνεχώς θα υποτιμάται. Είναι λυπηρό ότι και κάποιοι από τους υποστηρικτές της εξόδου από την Ευρωζώνη επιλέγουν την λύση του παράλληλου νομίσματος ως ενδιάμεσο στάδιο.

2ο Σενάριο (η γερμανική δραχμή)

Οι δανειστές είναι απρόθυμοι να συνεχίσουν τη χρηματοδότηση της Ελλάδας και η κυβέρνηση δεν μπορεί να αντέξει το πολιτικό κόστος της λήψης, συνεχώς, νέων επώδυνων μέτρων. Συμφωνείται έτσι η προσωρινή έξοδος («time out») από το ευρώ για μια περίοδο π.χ. πέντε ετών.

Η προσωρινή έξοδος θα προβλέπει την παραμονή της χώρας ως άτυπου μέλους της Ευρωζώνης που, αφού υποτιμήσει το εθνικό νόμισμά της, τη δραχμή, και αφού κάνει όλες τις απαραίτητες «μεταρρυθμίσεις» θα μπορεί να ζητήσει την επανένταξή της στο ενιαίο νόμισμα. Η συναλλαγματική ισοτιμία της δραχμής θα καθοριστεί με τη βοήθεια της ΕΚΤ ενώ η χώρα μας κατά τη διάρκεια του «time out» θα εποπτεύεται από μια θυγατρική του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM), τον ESM-2.

Το σενάριο αυτό είχε παρουσιάσει το 2011 ο Βόλφγκανγκ Σόϊμπλε στον τότε υπουργό Οικονομικών Ευάγγελο Βενιζέλο, ενώ το είχε υποστηρίξει δημοσίως ο πρώην οικονομικός σύμβουλος της Άνγκελα Μέρκελ και πρώην πρόεδρος του Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών του Μονάχου (Ifo) Χανς-Βέρνερ Ζιν. Ο Σόϊμπλε είχε επαναφέρει την ιδέα αυτή με εσωτερικό έγγραφο του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών που παραδώθηκε στον Γερούν Ντάϊσελμπλουμ, πρόεδρο του Eurogroup, στις 11 Ιουλίου 2015, μια μέρα πριν συμφωνηθεί στην άτυπη Σύνοδο Κορυφής (12-7-15) η υπογραφή της τρίτης Δανειακής Σύμβασης – Μνημονίου.

Η γερμανική πρόταση δεν περιλαμβάνει καμιά αναφορά στο χρέος, που θεωρείται ότι πρέπει να αποπληρώνεται κανονικά σε ευρώ. Βέβαια ο Βόλφγκανγκ Σόϊμπλε, κατά τη συνάντησή του με τον Ευάγγελο Βενιζέλο, είχε προτείνει τη χορήγηση στην Ελλάδα 50 δις. ευρώ για ανθρωπιστική βοήθεια, χωρίς να διευκρινίζεται αν θα πρόκειται για δωρεάν βοήθεια ή δάνειο. Μάλλον το ποσόν αυτό θα χρησιμοποιούνταν, κατά το μεγαλύτερο μέρος του, για την αποπληρωμή των τοκοχρεολυσίων του χρέους, το πρώτο χρονικό διάστημα.

Ασφαλώς η «φιλική» αυτή έξοδος από το ευρώ αποσκοπεί στην «εξυγείανση» της ελληνικής αποικίας με τις δικές της δυνάμεις, με το δικό της κόστος, για να επανέλθει στη συνέχεια προς εκμετάλλευση, μέσω του ευρώ, στη δικαιοδοσία του γερμανικού imperium. Είναι ένα σενάριο για την έξοδο από το ευρω-μάρκο και την εισαγωγή της γερμανικής δραχμής.

3ο Σενάριο (η δραχμή της χρεοκοπίας)

Η χώρα αντιμετωπίζει το φάσμα της τυπικής χρεοκοπίας. Οι δανειστές, που μετά το πλήγμα του Brexit βλέπουν τη ραγδαία άνοδο «αντι-ευρώ» πολιτικών δυνάμεων, σε πολλές σημαντικές χώρες της Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένης της Γερμανίας, αρνούνται να εκταμιεύσουν νέα ποσά για την ανακύκλωση του χρέους και οι «αγορές» είναι κλειστές για την Ελλάδα. Η ετεροπροσδιορισμένη κυβέρνηση σε κατάσταση πανικού αναγκάζεται να αποφασίσει, σε συνεργασία με τους πιστωτές, την έξοδο από την Ευρωζώνη.

Η δραχμή εισάγεται με ισοτιμία ένα προς ένα σε σχέση με το ευρώ ή γίνεται μια προκαταβολική υποτίμηση, π.χ. 1 ευρώ προς 1,2 ή 1,5 ή 2 δραχμές κ.ο.κ. και στη συνέχεια, κατ’ απαίτηση των δανειστών, αφήνεται σε ελεύθερη διαπραγμάτευση. Το νέο νόμισμα δέχεται θηριώδη υποτίμηση της αξίας του, όχι μόνο για οικονομικούς αλλά και για πολιτικούς λόγους. Οι τιμές των εισαγόμενων προϊόντων αυξάνονται δραματικά ενώ τα ομοειδή εγχώρια αγαθά διαμορφώνουν παραπλήσιες τιμές. Ένας αχαλίνωτος πληθωρισμός διαλύει ό,τι έχει απομείνει από την ελληνική οικονομία και εξαθλιώνει περαιτέρω μισθωτούς, συνταξιούχους και όλα τα μεσαία στρώματα.

Το τραπεζικό σύστημα παραμένει υπό τον έλεγχο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ). Η κυβέρνηση δεν αμφισβητεί το χρέος και συνεχίζει την αποπληρωμή του «στραγγίζοντας» την οικονομία από τα ευρώ και επιβάλλοντας ακόμη μεγαλύτερη λιτότητα. Θα πρόκειται για την «τέλεια καταιγίδα». Ήδη στο γερμανικό τύπο έχουν εμφανιστεί άρθρα και δηλώσεις πολιτικών που ζητούν τη δημιουργία μηχανισμού για την αντιμετώπιση της χρεοκοπίας ενός κράτους εντός της Ευρωζώνης.

Το σενάριο αυτό οι γραικύλοι ευρωφετιχιστές παρουσιάζουν ως το μοναδικό δρόμο επιστροφής στο εθνικό νόμισμα με στόχο να τρομοκρατήσουν τον ελληνικό λαό ούτως ώστε να πειστεί ότι δεν υπάρχει ζωή έξω από το ευρώ. Παράλληλα παρουσιάζεται το τραγικό φαινόμενο κάποιοι οπαδοί του Grexit να υποστηρίζουν την ελεύθερη διακύμανση της δραχμής και να θεωρούν ότι η υποτίμησή της θα είναι υπέρ των φτωχών λαϊκών στρωμάτων που καταναλώνουν κυρίως εγχώρια προϊόντα! Οι υποστηρικτές αυτοί του εθνικού νομίσματος παρουσιάζουν τα ίδια επιχειρήματα με τους οπαδούς του ευρω-μονόδρομου και καλλιεργούν τη σύγχιση και το φόβο στους πολίτες.

4ο Σενάριο (εθνική επιλογή)

Μια νέα πατριωτική κυβέρνηση αναλαμβάνει τις τύχες της Ελλάδας με τη θέληση να απαλλάξει τη χώρα από την ευρω-κατοχή και να επαναφέρει την εθνική κυριαρχία. Έχοντας εκ των προτέρων καταρτίσει ένα, καλά μελετημένο σ’ όλες τις λεπτρομέρειές του, στρατηγικό σχέδιο αποφασίζει την έξοδο από την Ευρωζώνη.

Το νέο εθνικό νόμισμα εισάγεται με ισοτιμία ένα προς ένα, δηλαδή, μια Νέα Δραχμή προς ένα ευρώ. Όλα, μισθοί, συντάξεις, εισοδήματα, οι τιμές των προϊόντων και των υπηρεσιών, τα δάνεια και όλες οι άλλες αξίες θα μετατραπούν, από την πρώτη στιγμή, στο νέο εθνικό νόμισμα μ’ αυτήν την ισοτιμία. Αμέσως μετά η ισοτιμία αυτή θα «κλειδώσει». Η Νέα Δραχμή δε θα είναι διαπραγματεύσιμη στα χρηματιστήρια συναλλάγματος και δε θα μπορεί να δεχτεί κερδοσκοπικές – υποτιμητικές επιθέσεις. Έτσι η μετάβαση θα γίνει ομαλά, και το κυριότερο, δε θα αυξηθούν οι τιμές των εισαγόμενων αγαθών και υπηρεσιών και άρα δε θα υπάρξει πληθωρισμός.

Το «κλείδωμα» της ισοτιμίας ενός νομίσματος είναι εθνική επιλογή μιας χώρας και δεν εξαρτάται από ξένα κέντρα όπως κυβερνήσεις, χρηματιστήρια κλπ. Ουσιαστικά το «κλείδωμα» καθορίζει την ισοτιμία που οι εγχώριες τράπεζες θα πωλούν συνάλλαγμα, έναντι δραχμών, στους ενδιαφερόμενους π.χ. εισαγωγικές εταιρείες. Θυμίζουμε ότι η Ελλάδα για 20 χρόνια είχει «κλειδώσει» τη ισοτιμία της δραχμής με το δολάριο (ένα δολάριο προς 30 δραχμές). Πρόσφατα η Ελβετία, από το 2011 μέχρι το 2015, «κλείδωσε» την ισοτιμία του φράγκου με το ευρώ. Η Βουλγαρία έχει «κλειδωμένη» την ισοτιμία του λέβα με το ευρώ.

Οι υπάρχουσες καταθέσεις θα έχουν ρήτρα ευρώ ώστε να μην υπάρχει κανένας φόβος στους πολίτες για τυχόν υποτίμηση της Νέας Δραχμής. Επειδή από την πρώτη στιγμή όλες οι συναλλαγές στο εσωτερικό θα γίνονται στο νέο εθνικό νόμισμα, όταν εκταμιεύονται οι καταθέσεις στην εσωτερική αγορά θα μετατρέπονται σε δραχμές, πάντα με ισοτιμία ένα προς ένα, ενώ όταν εκταμιεύονται για εισαγωγές προϊόντων και υπηρεσιών, για εξωτερικό τουρισμό, για σπουδές στην αλλοδαπή και για λόγους υγείας σε ευρώ.

Παράλληλα θα ληφθούν όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε να διατηρηθεί ισοσκελισμένο το Ισοζύγιο Αγαθών και Υπηρεσιών που επιτρέπει στη χώρα μας να πληρώνει σε συνάλλαγμα όλες τις εισαγωγές που κάνει σήμερα από τις εισπράξεις των εξαγωγών, του τουρισμού και της ναυτιλίας. Το ισοσκελισμένο Ισοζύγιο μας εξασφαλίζει ότι δε θα υπάρξουν ελλείψεις αγαθών στην εσωτερική αγορά και ούτε δελτίο χρειάζεται να επιβληθεί σε βασικά προϊόντα (καύσιμα, τρόφιμα, φάρμακα κ.ά).

Με όπλο το εθνικό νόμισμα και τη δυνατότητα αύξησης της κυκλοφορίας του, η κυβέρνηση θα αρχίσει να χρηματοδοτεί ένα ευρύ πρόγραμμα δημόσιων και ιδιωτικών παραγωγικών επενδύσεων για την ανάπτυξη (όχι μεγέθυνση) της ελληνικής οικονομίας και βελτίωση της παραγωγικότητάς της. Οι επενδύσεις προοδευτικά θα αυξάνουν τον πλούτο της χώρας, θα βελτιώνουν τα εισοδήματα και θα μειώνουν την ανεργία. Τέλος, όποιο τμήμα του Δημόσιου Χρέους αναγνωρίσει η Ελλάδα, έπειτα από μακροχρόνιες διαπραγματεύσεις, αυτό θα αποπληρωθεί σε δραχμές, αφού το σημερινό χρέος δεν είναι σε συνάλλαγμα αλλά στο σημερινό «εθνικό» νόμισμα της χώρας.

Απ’ όλα τα ανωτέρω είναι φανερό ότι το Grexit θα είναι σωτήριο μόνο αν είναι ελληνική επιλογή και όχι επιλογή των δανειστών.

Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε στο περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ

ΠΗΓΗ
Κατηγορία:

Η πλημμυρισμένη από ευτυχία Ελλάς, ο “τα πανθ’ ορά” ηγέτης, και ο μεγάλος μας βάλτος

0



Του Παντελή Καρύκα

Μια υπέροχη ημέρα ξημέρωσε και πάλι στην πιο υπέροχη χώρα του κόσμου, στη χώρα που όλα πάνε πάρα πολύ καλά και όλοι είμαστε πάρα πολύ ευτυχισμένοι.

Όσοι δε απροσάρμοστοι εξακολουθούν να επιμένουν ότι τα ανωτέρω δεν συμβαίνουν απλώς οφείλουν, επιτέλους, να πάψουν να ομιλούν και να διαταράσσουν την υπέροχη νιρβάνα του υπέροχου αυτού τόπου όπου όλα πάνε πάρα πολύ καλά και όλοι είμαστε πάρα πολύ ευτυχισμένοι.

Άλλωστε ο ηγέτης – ένας είναι ο ηγέτης – διαβεβαίωσε ότι και η αξιολόγηση θα κλείσει και όλα καλά θα πάνε. Το ίδιο δε λένε και ορισμένοι εξ Εσπερίας που βρίσκουν θετικούς τους δείκτες του πτώματος που κατ’ ευφημισμό αποκαλούν ελληνική οικονομία;

Γιατί λοιπόν το κουράζουμε και υποχρεώνουμε τον ηγέτη που εργάστηκε – για πρώτη φορά στη ζωή του; – 17 ώρες για να φέρει ένα εξαιρετικό καθόλα μνημόνιο να επαναλαμβάνει κάθε μήνα ότι η αξιολόγηση θα κλείσει; Τι θέλουμε οι αχάριστοι και αγωνιούμε;

Ακόμα και ο μέγας υπουργός κατανάλωσης φραπέ μας διαβεβαίωσε; Έλεος πια σε αυτή τη χώρα! Τι κι αν κάποιοι εργάζονται 16 ώρες την ημέρα για να επιβιώσουν απλώς; Φταίει ο ηγέτης; Όχι βέβαια. Η κ. Γιάμαλη το ξεκαθάρισε. Φταίνε οι ίδιοι που δεν απείργησαν και δεν διεκδίκησαν τα διπλά από τους εργοδότες τους οι οποίοι, εντός του εξαίρετου για την επιχειρηματικότητα περιβάλλοντος που έχει δημιουργήσει η λαοπρόβλητος κυβέρνηση του ηγέτη, όφειλαν, αν δεν ήταν καπιταλιστικά σκουλήκια και κουλάκοι, να τα έχουν δώσει.

Ακούσαμε με προσοχή την ομιλία του ηγέτη στη Βουλή να κεραυνοβολεί την αντιπολίτευση, κατά βάσει την αξιωματική, χρεώνοντάς της όσα έχουν συμβεί στη Γη από καταβολής κόσμου. Είναι αθώα; Φυσικότατα και όχι. Για αυτό άλλωστε ο σοφός ελληνικός έδωσε την εξουσία στον ηγέτη.

Και πως αυτός την αξιοποιεί; Μα φυσικά παραδοσιακά, διορίζοντας, ακόμα και με απόλυτα φωτογραφικές προκηρύξεις – μόνο την ομάδα αίματος του προορισμένου να καταλάβει τη θέση δεν αναγράφει η προκήρυξη – επιτρέποντας, έστω, την ανατροπή δικών του αποφάσεων προς χάρη του κόμματος – βλέπε ερώτηση βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ για ελληνικό – και κυρίως μη κυβερνώντας, αφού κανένα, μα κανένα μεγάλο θέμα δεν έχει προχωρήσει από την ημέρα που ο ηγέτης ανέλαβε την αρχή, πάντα χάρη στον σοφό ελληνικό λαό, τον λαό με το αλάνθαστο πολιτικό κριτήριο.

Τι κι αν βουλευτής της ελάσσονος αντιπολίτευσης ερωτά τον υπουργό των Οικονομικών για την πορεία της αξιολόγησης; Αυτός είχε σημαντικότερα να κάνει από το να απαντά για πράγματα δεδομένα – είπαμε θα κλείσει. Έτσι μετέβη στη Θεσσαλονίκη για να παρακολουθήσει το κοσμοϊστορικής σημασίας γεγονός του ποδοσφαιρικού αγώνα ΠΑΟΚ – Σάλκε και μάλιστα παρά το πλευρό του ιδιοκτήτη της ΠΑΕ, επιχειρηματία και υποψηφίου καναλάρχη.

Όλα αυτά αποτελούν πταίσματα μπροστά στο μεγαλείο που όλοι, οι μη αντιδραστικοί, δηλαδή, οφείλουμε να νιώθουμε σε μια χώρα που όλα πάνε πάρα πολύ καλά και όλοι είμαστε πάρα πολύ ευτυχισμένοι, αλλά που έχει σαπίσει πεσμένη στα βαλτόνερα του νέου, μετά τα αντίστοιχα του παλιού και απλώς αναμένει να πεθάνει μόνη, ή με τη βοήθεια των βαρβάρων που καραδοκούν, με ευρώ, δολάριο, δραχμή, ρούβλι ή πούλα Μποτσουάνας.

Διότι δεν είναι το νόμισμα, μόνο, που μετρά. Είναι κυρίως η νοοτροπία ενός ολόκληρου λαού και η ιδεοληψία από την οποία η ηγεσία του λαού αυτού διακατέχεται. Κατά τα άλλα οι Ευρωπαίοι μας λένε ότι μέχρι να κλείσει η αξιολόγηση προλαβαίνουμε να πάμε για σκι – στις Άλπεις;

Αν κλείσει, κάποια στιγμή, στο μεσοδιάστημα η χώρα θα σέρνεται… αλλά θα είναι όλα καλά και όλοι θα είμαστε απολύτως ευτυχισμένοι.

Πηγή MIgnatiou
Κατηγορία:

Τo Εurogroup εντόπισε σοβαρά λάθη στους υπολογισμούς Τόμσεν για την ελληνική οικονομία

0



Το Συμβούλιο των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το Εurogroup είναι σε θέση να γνωρίζουν ότι τα πρόσθετα μέτρα που απαίτησε το ΔΝΤ και πλέον σύσσωμη η ΕΕ ζητά από την Ελλάδα δεν πρόκειται να εισπραχθούν και στην πραγματικότητα δεν είναι απαραίτητα.

Και αυτό διότι ο Πολ Τόμσεν, η Ντέλια Βελκουλέσκου και οι άλλοι υπηρεσιακοί παράγοντες του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, έχουν υποπέσει σε σωρεία λαθών, κακών υπολογισμών, ασαφειών και αντιφάσεων κατά τη συγγραφή της περίφημης έκθεσης του ΔΝΤ για την Ελλάδα.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με έγγραφο του Συμβουλίου, η ομάδα Τόμσεν έχει κάνει χονδροειδή λάθη στον υπολογισμό του ελλείμματος, του πληθωρισμού, του ρυθμού ανάπτυξης, της είσπραξης εσόδων, της οροφής των δαπανών του δημοσίου, αλλά και σε θέματα όπως η εκτέλεση των μεταρρυθμίσεων, το είδος και η απόδοση των εισφορών των ασφαλισμένων, η εξοικονόμηση από τους ασφαλιστικούς νόμους και άλλα.

Αναλυτικά σε σχέση με τη σημερινή οικονομική κατάσταση, το έγγραφο αναφέρει ότι το ΔΝΤ έχει κάνει τα εξής λάθη:

“Η διαφορά στην εκτίμηση οφείλεται σε υπερβολικά συντηρητικές παραδοχές που εφαρμόζονται συστηματικά από το Ταμείο τόσο επί των εσόδων, όσο και στο σκέλος των δαπανών”

“Από την πλευρά των εσόδων: οι προβλέψεις της έκθεσης προϋποθέτουν ότι οι ελαστικότητες των εσόδων παραμένουν κάτω από τις ελαστικότητες του ΟΟΣΑ που χρησιμοποιούνται συνήθως για τις προβλέψεις των εσόδων. Επιπλέον, το ΔΝΤ υπολογίζει την ελαχιστοποίηση της μεταφοράς στα επόμενα των πρόσφατων εσόδων των υπερ-επιδόσεων για λογαριασμό των διαφόρων παραγόντων ως εφάπαξ, κάτι που στερείται τεχνικής βάσης. Οι προβλέψεις της έκθεσης, εν μέρει ή πλήρως υποτιμούν διάφορα έσοδα από την πλευρά των παραμετρικών μέτρων που νομοθετήθηκαν τόσο το 2015 όσο και το 2016, συμπεριλαμβανομένων των φόρων κατανάλωσης στα καύσιμα, των φόρων κατανάλωσης στα τσιγάρα και το αλκοόλ, τη φορολογία των ξενοδοχείων, φόρους οχημάτων και άλλα”.

“Από την πλευρά των δαπανών, οι προβλέψεις της έκθεσης υποθέτουν ότι τα ανώτατα όρια δαπανών δεν θα γίνουν σεβαστά, συσσωρεύοντας διολίσθηση 1,3% του ΑΕΠ μέχρι το 2018. Αυτή η παραδοχή αντιβαίνει στα πρότυπα του ΔΝΤ που θεωρούν πως οι λειτουργικές δαπάνες θα αυξηθούν ανάλογα με τον πληθωρισμό και ότι τα ανώτατα όρια του προϋπολογισμού θα πρέπει να τηρούνται. Αυτό είναι ιστορικά ανακριβές για την Ελλάδα καθώς ο στόχος των πρωτογενών δαπανών δεν έχει υπερβεί το συνολικό ανώτατο όριο, ούτε και το 2016. Είναι λάθος να προεκτείνουν σχετικά μικρές υπερβάσεις σε ορισμένους τομείς (υγεία) στο βασικό σενάριο κατά τη διάρκεια του προγράμματος”.

“Οι προβλέψεις έκθεσης άλλωστε δεν λαμβάνουν δεόντως υπόψη τα πρόσφατα στοιχεία για την εκτέλεση του προϋπολογισμού, τα οποία προσδιορίζουν μια σημαντική υπεραπόδοση το 2016, και η οποία είναι πιθανό να μεταφερθεί εν μέρει στο 2017 και το 2018. Ο κρατικός προϋπολογισμός θα φτάσει σε ένα πρωτογενές πλεόνασμα της τάξης του 1,3% του του ΑΕΠ το 2016, υπερβαίνοντας σημαντικά το στόχο του 0,1% του ΑΕΠ, παρά το εφάπαξ επίδομα συνταξιοδότησης αξίας 0,3% του ΑΕΠ που τέθηκε σε εφαρμογή το Δεκέμβριο. Με βάση τις διαθέσιμες μέχρι σήμερα ενδείξεις η ΕΕ θα προβάλει ένα πρωτογενές πλεόνασμα της τάξης του 2% του ΑΕΠ, δηλαδή 1½ ποσοστιαίες μονάδες πάνω από το στόχο”.

Παρά τις εξελίξεις αυτές, και παρά τη σημαντική υποτίμηση του εντός-του-έτους δημοσιονομικού αποτελέσματος για το 2015 και μια σημαντική ανοδική αναθεώρηση του υπολοίπου του 2016 από το περασμένο φθινόπωρο, το ΔΝΤ δεν έχει αναθεωρηθεί την πρόβλεψή του για μετά το 2018 από το 1,5% του ΑΕΠ.

Σε σχέση με τα δημοσιονομικά μετά το 2018 αναφέρεται ότι συμφωνούμε με την αξιολόγηση του Ταμείου πως μια πιο φιλική προς την ανάπτυξη σύνθεση των ελληνικών δημόσιων εσόδων και των δημόσιων δαπανών θα ήταν επιθυμητή. Ενώ η έκθεση είναι πολύ συγκεκριμένη για τα μέτρα του ισοζυγίου βελτίωσης, παραμένει αρκετά γενική ως προς τη χρήση του δημοσιονομικού χώρου που προκύπτει.

Ταυτόχρονα, στο έγγραφο αναφέρεται ότι “διαφωνούμε με την εκτίμηση του Ταμείου ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να φτάσει το 3,5% του ΑΕΠ μέχρι το 2018 και να το διατηρήσεο για μερικά χρόνια πέρα ​​από αυτό. Πράγματι, διάφοροι παράγοντες θα διευκολύνουν τη διατήρηση του πρωτογενούς ισοζυγίου στα επίπεδα του 2018, πέρα ​​από τον ορίζοντα του προγράμματος. Το ένα είναι η μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος που εγκρίθηκε στο πλαίσιο της 1ης αναθεώρησης και τώρα υλοποιείται, αναμένεται να αποφέρει πρόσθετη εξοικονόμηση 0,7% του ΑΕΠ κατά τη διάρκεια του 2019 ως 2021. Επιπλέον, το παραγωγικό κενό αναμένεται να είναι ελαφρά αρνητικό το 2018. Μετά όμως θα υπάρξει κλείσιμο του παραγωγικού κενού (περίπου το 2021) από την είσπραξη των εσόδων, και ως εκ τούτου το δημοσιονομικό ισοζύγιο αναμένεται να βελτιωθεί αυτόματα σημαντικά υπό αμετάβλητες πολιτικές. Ως εκ τούτου, απλά διατηρώντας το ίδιο ονομαστικό πρωτογενές ισοζύγιο του 3,5% του ΑΕΠ επιτρέπουμε στην πραγματικότητα μια διαρθρωτική δημοσιονομική επέκταση κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.”

Για την ίδια την ποιότητα των δημοσίων οικονομικών της Ελλάδας σημειώνεται πως η έκθεση είναι παραπλανητική στον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζεται η πρόκληση. Αναφέρεται σε 11% των μεταφορών του ΑΕΠ προς τα ασφαλιστικά ταμεία: ωστόσο, η χρηματοδότηση των συνταξιοδοτικών ταμείων είναι διαφορετική από χώρα σε χώρα και, επομένως, οι συγκρίσεις μεταξύ των χωρών θα πρέπει να γίνονται με προσοχή. Μεγάλο μέρος αυτού του χρηματοδοτικού κενού οφείλεται στο πολύ υψηλό ποσοστό ανεργίας, που είναι αναμφισβήτητα κυκλικό: με την ανεργία σε επίπεδο σταθερής κατάστασης, αυτό το χάσμα αναμένεται να είναι 3,5% του ΑΕΠ.

Για τις συντάξεις αναφέρεται ότι η έκθεση του ΔΝΤ υποβαθμίζει το μέγεθος των συνταξιοδοτικών μεταρρυθμίσεων που εγκρίθηκαν στο πλαίσιο του προγράμματος. Λαμβάνοντας όλα τα στοιχεία υπόψη, η μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος θα δημιουργήσει συνολική καθαρή εξοικονόμηση ύψους 1,5% του ΑΕΠ μέχρι το 2018 και 2,6% του ΑΕΠ μέχρι το 2026 με περικοπές δαπανών που συμβάλλουν τα δύο τρίτα των αποταμιεύσεων μέχρι το 2018 και περισσότερο από 90% από το 2026 . Σε αντίθεση με όλες τις πρόσφατες μεταρρυθμίσεις των συνταξιοδοτικών συστημάτων σε άλλες χώρες της ΕΕ που είχαν καταργηθεί με μεταβατικές περιόδους για τη διατήρηση των κεκτημένων δικαιωμάτων των σημερινών εργαζομένων, η ελληνική μεταρρύθμιση δεν έχει κατ `αναλογία εφαρμογή των κεκτημένων συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων για τους σημερινούς εργαζόμενους. Αυτό θα οδηγήσει σε αυξανόμενη εξοικονόμηση πάροδο του χρόνου καθώς τα κεκτημένα δικαιώματα των νέων συνταξιούχων μειωθεί κατά περίπου 10% αμέσως.

Όπως προτείνεται από την έκθεση του ΔΝΤ, υπάρχει μια υπόθεση από τη σκοπιά της διαγενεακής δικαιοσύνης, για τη μείωση της μεταβατικής περιόδου για την κύρια σύνταξη και τον εκ νέου υπολογισμό της από το 2019. Στο σχεδιασμό αυτό, ωστόσο, οι διανεμητικές συνέπειες πρέπει να εξεταστούν. Το ξεπάγωμα των κύριων συντάξεων και ο άμεσος εκ υπολογισμός τους, από την 1η Ιανουαρίου 2019 θα παράγει περίπου εξοικονόμηση 1% ΑΕΠ εάν εφαρμοστεί πλήρως το 2019, αλλά επηρεάζει τουλάχιστον 1,2 εκατομμύρια συνταξιούχους, με μέση ονομαστική περικοπή του 14% και σημαντική διακύμανση μεταξύ των διαφορετικών συνταξιούχων.

Η έκθεση τάσσεται υπέρ των περικοπών στις συντάξεις και βασίζεται στην παρατήρηση ότι τα ποσοστά φτώχειας μεταξύ του πληθυσμού σε ηλικία εργασίας έχουν αυξηθεί κατά τη διάρκεια της κρίσης, ενώ παρέμειναν σε γενικές γραμμές σταθερά μεταξύ των συνταξιούχων. Θα πρέπει, ωστόσο, να επισημανθεί, ότι, ενώ όσοι είναι ηλικία εργασίας εξακολουθούν να έχουν τη δυνατότητα να βγουν από τη φτώχεια με την εύρεση θέσεων εργασίας όταν ξεκινήσει η ανάκαμψη, οι φτωχοί συνταξιούχοι δεν έχουν αυτή τη δυνατότητα, η οποία απαιτεί μια πιο διαφοροποιημένη μεταχείριση της φτώχειας μεταξύ των συνταξιούχων .

Σε ότι αφορά το αφορολόγητο, στο έγγραφο σημειώνεται ότι τα επιχειρήματα ότι η υψηλή προσωπική έκπτωση φόρου εισοδήματος στην Ελλάδα οδηγεί το 50% των φορολογουμένων να μην πληρώνουν κανένα φόρο είναι εσφαλμένη. Η τυπική προσέγγιση είναι να κοιτάξουμε τη συνολική φορολογική επιβάρυνση στο εισόδημα. Όλοι οι φορολογούμενοι στην Ελλάδα υποχρεούνται να καταβάλλουν εισφορές κοινωνικής ασφάλισης που είναι σημαντικά υψηλότερες από ό, τι σε ορισμένες άλλες χώρες της ΕΕ. Ένα άτομο με το 67% των μέσων αποδοχών και δύο παιδιά έχει μια φορολογική επιβάρυνση 15% στην Ελλάδα, το οποίο είναι διπλάσιο από αυτό της Πορτογαλίας και περισσότερες από τρεις φορές μεγαλύτερπ από αυτό της Ισπανίας, του μέσου όρου της ΕΕ ή της Ιρλανδίας.

Αναδιανεμητικές συνέπειες, ιδίως στο κάτω άκρο των βραχιόνων του εισοδήματος, πρέπει επίσης να λαμβάνονται υπόψη. Ελλείψει αντισταθμιστικών μέτρων, μειώνοντας την προσωπική πίστωση φόρου εισοδήματος κατά μέσο όρο κατά € 600 θα αποτελέσει οπισθοδρόμηση. Το μεγαλύτερο ποσοστό μείωσης στα μετά-φόρου “take-home” έσοδα (-7,2%) θα επιβαρύνει τα άτομα με ετήσια εισοδήματα ακριβώς πάνω από τον κατώτατο μισθό, ενώ η αρνητική επίδραση μειώνεται όσο αυξάνεται το εισόδημα

Για το λάθος για τη βιωσιμότητα του Χρέους, τονίζεται ότι η εξαιρετικά αρνητική έκθεση βιωσιμότητας του ΔΝΤ βασίζεται σε μια σειρά υποθέσεων που εμφανίζονται υπερβολικά συντηρητικές και δεν υποστηρίζονται σωστά από αναλυτικά στοιχεία.

– Επιτόκια: Το ΔΝΤ έχει πλέον ενσωματωθεί μια πιο ρεαλιστική πορεία ρυθμό μεταβολής των επιτοκίων σε σταθερή κατάσταση επίπεδο των δανείων ΕΜΣ / ΕΤΧΣ. Αυτή η μείωση των επιτοκίων έχει βελτιωθεί DSA του Ταμείου. Ωστόσο, η μακροπρόθεσμη επίπεδο των ποσοστών ESM / EFSF εξακολουθεί να είναι υψηλότερη από εκείνη που χρησιμοποιείται από τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα. Η μοντελοποίηση των επιτοκίων της αγοράς έχει, επίσης, δεν έχει αλλάξει από το Μάιο. Το ΔΝΤ επίσης δεν φαίνεται να έχει ληφθεί πλήρως υπόψη την επίπτωση των μέτρων βραχυπρόθεσμου χρέους που συμφωνήθηκε από τον ΕΜΣ, τον Ιανουάριο.

– Μακροοικονομικά δεδομένα: Το ΔΝΤ αναθεώρησε προς τα κάτω τη μακροπρόθεσμη ανάπτυξη και τις προοπτικές του πληθωρισμού από το Μάιο του 2016 από μισή εκατοστιαία μονάδα του ΑΕΠ ετησίως. Η αναθεώρηση του ετήσιου ρυθμού αύξησης επιδεινώνει το λόγος του χρέους προς το ΑΕΠ κατά σχεδόν 40% το 2060.

Δεν είναι σαφές ποιες εξελίξεις κατά τους τελευταίους έξι μήνες θα υποστηρίξουν μια τέτοια σημαντική αλλαγή στη μακροπρόθεσμη προοπτική. Το ΔΝΤ επισημαίνει υποτιθέμενες αδυναμίες στην εφαρμογή του προγράμματος, αλλά είναι δύσκολο να δούμε πώς αυτό θα υποστηρίξει την αναθεώρηση της αυξητικής τάσης του ΑΕΠ μέχρι το 2060. Η υπόθεση για μακροχρόνια απόκλιση από στόχο της σταθερότητας των τιμών της ΕΚΤ, επίσης, έρχεται σε αντίθεση με τις καθιερωμένες οικονομικές μεθόδους.

– Φορολογικά: Το ΔΝΤ έχει διατηρήσει την πρωτογενή υπόθεση του ισοζυγίου του στο 1,5% του ΑΕΠ από το 2018 σε όλο τον ορίζοντα προβολής. Αυτή είναι η κύρια διαφορά με το DSA των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων, εξηγώντας περίπου τα δύο τρίτα της συνολικής διαφοράς. Ενώ κάποιος θα συμφωνούσε ότι η κύρια διαδρομή πλεόνασμα πρέπει να είναι ρεαλιστική και αξιόπιστη με τις αγορές, ένα υψηλότερο πρωτογενές ισοζύγιο για την Ελλάδα θα ήταν επιθυμητό και εφικτό.

– Άλλες παραδοχές: Οι παραδοχές σχετικά με τις ιδιωτικοποιήσεις έχουν παραμείνει αμετάβλητα σε πολύ συντηρητικά επίπεδα (και δεν λαμβάνουν υπόψη ορισμένα στοιχεία, όπως η επικείμενη αποπληρωμή των 2 δισ ευρώ στον ESM ή τη σύναψη πολλών προσφορών). Το ΔΝΤ επίσης, εξακολουθεί να προϋποθέτει την ανάγκη των 10 δισ ευρώ για την πρόσθετη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών το 2018. Η έκθεση δεν παρέχει μια δικαιολογία για αυτή την υπόθεση, η οποία δεν είναι σύμφωνη με την εκτίμηση των αρμόδιων εποπτικών Αρχών.

Πηγή MIgnatiou
Κατηγορία:

ΚΙΑΤΟ: Η μαθητική παρέλαση για την επέτειο της 25ης Μαρτίου - ΒΙΝΤΕΟ

0



Η μαθητική παρέλαση για την επέτειο της 25ης Μαρτίου

Κατηγορία: , ,

Επιστροφή στο εθνικό μας νόμισμα: Μια απαγορευμένη συζήτηση

0


Της Μαρίας Νεγρεπόντη - Δελιβάνη
Οικονομολόγος
Πρ. πρύτανης και καθηγήτρια στο ΠΑΜΑΚ

Το περιεχόμενο των δύο πρόσφατων εκθέσεων του ΔΝΤ, δηλαδή αυτής που κυκλοφόρησε ευρέως, αλλά και της εμπιστευτικής[1], αποκλείει οποιασδήποτε μορφής αισιοδοξία, για την τύχη της Ελλάδας, αφού τα οδυνηρά και χωρίς περιστροφές συμπεράσματά τους προειδοποιούν ότι "η Ελλάδα οδηγείται σε κατάρρευση", και ακόμη ότι "έστω και αν η Ελλάδα εφαρμόσει και νέες επώδυνες μεταρρυθμίσεις το χρέος δεν θα καταστεί βιώσιμο".
Η ανάλυση του ΔΝΤ, σχετικά με τα αίτια που μας οδήγησαν στην καταστροφή, σχετικά με το ποιοί ευθύνονται για αυτήν, αλλά και σχετικά με το τι θα έπρεπε να γίνει εφεξής για να σωθούμε, είναι ασαφής και πλήρης εσωτερικών αντιφάσεων. Είναι ξεκάθαρο ότι το ΔΝΤ επιθυμεί, διακαώς, να μην είναι παρόν στην τελευταία πράξη του ελληνικού δράματος, τώρα που αποδείχθηκε περίτρανα πια ότι το σύνολο των μέτρων δικής του έμπνευσης, που ήδη εφαρμόστηκαν πειθήνια από τις κυβερνήσεις των 7 τελευταίων ετών, έφεραν τα εντελώς αντίθετα αποτελέσματα των αναμενόμενων. Το χρέος εξακολουθεί να αναρριχάται σε απρόσιτα ύψη (προβλέπεται από το ΔΝΤ τριπλασιασμός του, στις προσεχείς δεκαετίες, ως ποσοστό στο τότε ΑΕΠ).
Κατανάλωση, αποταμίευση και επένδυση κυριολεκτικά καταποντίζονται. Οι νέοι, κυρίως οι μορφωμένοι, που εγκατέλειψαν την Ελλάδα ανέρχονται ήδη σε 426.000. Οι επιχειρήσεις εξαφανίζονται σε καθημερινή βάση κατά δεκάδες. Η οικοδομική δραστηριότητα και οι σχετικές συναλλαγές βρίσκονται από καιρό σε διαρκή χειμερία νάρκη. Η ανεργία που εξακολουθεί να ανέρχεται, ξεγελάει, ωστόσο, όσους αναζητούν ψευδείς ενδείξεις αισιοδοξίας, πρώτον εξαιτίας της αθρόας μετανάστευσης των νέων μας, που περιορίζει τον ενεργό πληθυσμό, και δεύτερον εξαιτίας αυτών που εκλαμβάνονται ως "απασχολούμενοι", με μηνιαία αμοιβή 100-300€.

ΔΝΤ και Commission δίνουν την απατηλή εντύπωση έντονων διαφωνιών αναμεταξύ τους, για το πως θα "εξακολουθήσουν να σώζουν την Ελλάδα", με αποτέλεσμα να επινοούν μέτρα άγνωστης θεωρητικής πατρότητας, όπως λ.χ. "προληπτικά μέτρα λιτότητας", όπως "μειώσεις φόρων με παράλληλη μείωση του αφορολόγητου ορίου", όπως "διαχρονικά περιφερόμενος κόφτης" και πολλά ανάλογα.

Οι Βρυξέλλες, σε αντίθεση με το ΔΝΤ, επιδεικνύουν αισιοδοξία προς τα έξω. Μεταξύ άλλων, αναμένουν ρυθμούς ανάπτυξης, για την ετοιμοθάνατη Ελλάδα, τόσο φαντασμαγορικούς, ώστε να ξεπερνούν και τα 2.5% (φροντίζοντας, βέβαια, να τονίσουν ότι αυτά τα "θαύματα" απαιτούν κάποιες προϋποθέσεις). Ακόμη, οι Βρυξέλλες, αρνούνται κατηγορηματικά να δεχθούν το χαρακτηρισμό του ΔΝΤ, για το ελληνικό χρέος, ως "εξαιρετικά μη βιώσιμου", διότι απλώς η Ευρώπη το "θέλει" και το "επιβάλλει" ως βιώσιμο!

Αυτήν την αδιέξοδη, από καιρό, κατάσταση που ωστόσο επιδεινώνεται σημαντικά μετά το πέρας της κάθε "αξιολόγησης", αρνείται πεισματικά, θα πρόσθετα και εθελοτυφλικά, να την αποδεχθεί ολόκληρο το πολιτικό φάσμα του τόπου μας. Αντιθέτως, αναμένει επί 7 χρόνια με υπομονή και εμμονή βελτιώσεις από το πουθενά (αφού όλες μα όλες οι βασικές παραχωρήσεις και υποχωρήσεις φέρουν τις υπογραφές Ελλήνων πολιτικών). Η εκάστοτε κυβέρνηση, λοιπόν, αποθέτει τις ελπίδες της στην έλευση θαυμάτων, καθώς επιδίδεται στις ατελεύτητες και χωρίς προοπτική διαπραγματεύσεις. Η μοναδική συμβολή αυτών των αξιολογήσεων είναι ίσως η εκχώρηση κάποιων ελευθεριών, προς τις εκάστοτε ελληνικές κυβερνήσεις, ώστε να μπορούν να επιλέγουν τον τρόπο της ευθανασίας των διαδοχικών κοινωνικό-επαγγελματικών κατηγοριών, όταν έρχεται η σειρά τους.

Σε ότι αφορά στην αξιωματική αντιπολίτευση, η αισιοδοξία της στηρίζεται σε δύο πυλώνες. Ο πρώτος είναι, φυσικά, ο ενθουσιασμός της αναμονής για την εξουσία, που συγκαλύπτει την πραγματικότητα με λαμπερή χρυσόσκονη. Και ο δεύτερος αναφέρεται στην εφευρετική επινόηση μέτρων, υφεσιακών πάντοτε, των οποίων η εφαρμογή δεν έχει εξαντληθεί, και συνεπώς διαθέτουν ακόμη περιθώρια εντατικοποίησης. Τα σωτήρια, λοιπόν, μέτρα που προτείνονται είναι ο περιορισμός του φορολογικού βάρους (που χωρίς αμφιβολία είναι, όχι απλά υπερβολικός, αλλά και αναποτελεσματικός) σε συνδυασμό με τον περιορισμό των δημοσίων δαπανών, που αναμένεται να υποκαταστήσει τα, έτσι, απολεσθέντα δημόσια έσοδα.
Πρόκειται, δηλαδή, για μετωπική επίθεση εναντίον της τελευταίας κοινωνικό-επαγγελματικής κατηγορίας, αυτής των δημοσίων υπαλλήλων, της οποίας τα μέχρι τώρα χτυπήματα απλώς την ακρωτηρίασαν, χωρίς και να την αποτελειώσουν. Τα αποτελέσματα αυτής της "σωτηρίας" θα είναι η επιπλέον αναρρίχηση της ανεργίας σε δυσθεώρητα ύψη, οι ελλείψεις σε νοσοκομεία, (που θα ολοκληρώσουν τις ήδη υπάρχουσες) σε γάζες, βασικά φάρμακα, κρεβάτια εντατικής θεραπείας και ιατρικό προσωπικό, καθώς και η εντατικοποίηση των ελλείψεων σε διδακτικό προσωπικό όλων των βαθμίδων, σε ερευνητικά κονδύλια (είμαστε ήδη στον πάτο), κ.ο.κ. Αλλά, βέβαια, σε ότι αφορά το μέτρο μείωσης των φόρων, όταν η ΝΔ θα έρθει στην εξουσία, θα έχει ήδη αποφασιστεί και βεβαιότατα θα παραμείνει σε ισχύ το άθλιο μέτρο της μείωσης του αφορολόγητου ορίου στα 5.000-6.000€ εισόδημα το χρόνο. Για τι είδους λοιπόν μείωση φόρων θα πρόκειται;

Η πιο τραγική, ωστόσο, πλευρά της ελληνικής πορείας προς την εξαθλίωση είναι η εφαρμογή ενός προγράμματος που εν γνώσει όλων μας είναι αδιέξοδο και φονικό. Η αδιανόητη και η, παντελώς, εξευτελιστική μας κατάσταση έγκειται στο αναμφισβήτητο πια γεγονός ότι το πρόγραμμα που μας δόθηκε είναι παντελώς εσφαλμένο, κατά γενική πια ομολογία και αναγνώριση[2]. Αλλά, ωστόσο, αυτοί που διοικούν αυτόν τον άμοιρο τόπο, πέρα από κάθε λογική, συνεχίζουν να εφαρμόζουν το ένα μετά το άλλο τα υφεσιακά αυτά μέτρα, αν και αποκλείεται να μη γνωρίζουν, ότι έτσι καταδικάζουν την Ελλάδα σε εξαφάνιση για πολλές-πολλές δεκαετίες. Ομιλούν με άνεση για τη δήθεν ανάγκη εφαρμογής αυτών των άθλιων "μεταρρυθμίσεων", που έχουν μετατρέψει μια ευρωπαϊκή χώρα του 21ου αιώνα σε τριτοκοσμική. Συστήνονται χωρίς δισταγμό ως "οικονομολόγοι", αγνοώντας ωστόσο, (ηθελημένα;;;) όλα τα πρόσφατα και πολυάριθμα βιβλία και άρθρα που γράφονται για την Ελλάδα, από νομπελίστες και σοβαρούς Έλληνες και ξένους οικονομολόγους, και που αναλύουν με απολύτως πειστικά μέσα το ανίερο αυτό ελληνικό πρόγραμμα. Αρνούνται να κατανοήσουν ακόμη και το περιεχόμενο των εκθέσεων του ΔΝΤ (και όχι μόνο), που έμμεσα φωνάζει ¨"σταματήστε λοιπόν", SOS, γιατί οδηγείτε τη χώρα σας στην άβυσσο.

Πως εξηγείται αυτή η τόσο θλιβερή αυτή συμπεριφορά των Ελλήνων πολιτικών; Εμπιστεύονται, άραγε, βελτιώσεις, που όμως κινούνται μονίμως στο χώρο της φαντασίας ή που είναι τόσο οριακές ώστε να είναι ανίκανες να επηρεάσουν την, σε βάθος, κατεστραμμένη οικονομία μας; Έχουν, άραγε, πειστεί ότι η καταστροφή της χώρας είναι μονόδρομος, που τίποτε δεν μπορεί να τον σταματήσει; Ή, απλώς, φοβούνται να διερευνήσουν και να συζητήσουν ακόμη, τη δυνατότητα εφαρμογής μιας διαφορετικής μακροοικονομικής πολιτικής, επειδή έχουν πειστεί ότι "δεν υπάρχει ζωή εκτός του ευρώ"; Οπωσδήποτε, για όλους αυτούς τους λόγους, και ίσως και για κάποιους άλλους, δέχονται να εφαρμόζουν, και μάλιστα χωρίς ημερομηνία λήξης, αυτό το αδιέξοδο πρόγραμμα συμφοράς των δανειστών.

Η άλλη λύση, που με τις παρούσες συνθήκες που επικρατούν σχετικά, χρειάζεται θάρρος για να εκφωνηθεί, είναι η επιστροφή στο εθνικό μας νόμισμα. Πρόκειται, ασφαλώς, για δύσκολο μονοπάτι, τουλάχιστον για τους πρώτους μήνες εφαρμογής, κυρίως γιατί δεν υπάρχει προηγούμενο οικονομίας που να ήταν μέλος της Ευρωζώνης και να εξήλθε από αυτήν. Πρόκειται, ωστόσο, ταυτόχρονα, για λύση που υπόσχεται τη σωτηρία της Ελλάδας, ασφαλώς, κάτω από προϋποθέσεις. Οι οικονομολόγοι γνωρίζουν το τι μπορεί να προσφέρει ένα εθνικό νόμισμα, σε όρους δυνατότητας επιλογής της κατάλληλης μακροοικονομικής πολιτικής, ταχείας ανάπτυξης, δικαιότερης κατανομής του εισοδήματος, εξασφάλισης απρόσκοπτης ρευστότητας και σε βάθος χρόνου απόκτησης μεγαλύτερης ανταγωνιστικότητας. Οι οικονομολόγοι γνωρίζουν ακόμη, ή θα έπρεπε να γνωρίζουν, το πόσο ανόητη είναι η φράση, που ωστόσο ακούγεται πολύ συχνά: "τι δραχμή, τι ευρώ-τι μας φταίει το ευρώ, και τι θα μας προσφέρει η δραχμή"!!!

Το περίεργο και το ανεξήγητο, ωστόσο είναι, ότι ενώ βρισκόμαστε αναμφίβολα στο χείλος του γκρεμού[3], αρνούμαστε κατηγορηματικά να εξετάσουμε, με τη δέουσα σοβαρότητα που απαιτεί η απελπιστική κατάστασή μας, τη λύση της δραχμής ή όπως θα ονομάσουμε το εθνικό μας νόμισμα. Με περισσή επιπολαιότητα, και χωρίς να έχει προηγηθεί μια σοβαρή μελέτη, από ειδικούς οικονομολόγους-νομισματολόγους-μακροοικονομολόγους, που:

⏩ να συγκρίνουν το που οδεύουμε με τα μνημόνια, τις αξιολογήσεις, τις "μεταρρυθμίσεις" και τα συμπαρομαρτούντα της καταστροφής, και τι μπορούμε να περιμένουμε από το εθνικό μας νόμισμα,
⏩ να εξετάσουν με ποιούς τρόπους θα είναι δυνατόν να περιοριστούν οι δυσμενείς συνέπειες του αρχικού σταδίου της μετάβασης,
⏩ να ερευνήσουν με ποιά διαδικασία, με τι όρους και τι συμφωνίες θα είναι προτιμότερο να εγκαταλείψουμε την Ευρωζώνη,
⏩ να καθορίσουν ποιές θα πρέπει να είναι οι προτεραιότητές μας, για την ανάπτυξη, την ελάφρυνση των αρνητικών συνεπειών, για την φροντίδα των ευάλωτων κοινωνικών κατηγοριών κ.ο.κ.[4]

Αυτή η υπεύθυνη, η ολοκληρωμένη, η εθνική μελέτη μετάβασης, από όσο γνωρίζω δεν έγινε ποτέ. Αντιθέτως, η αντιμετώπιση αυτής της λύσης, που είναι η μόνη, εκτός της ολοσχερούς μας καταστροφής, έχει αφεθεί στην ιλαροτραγωδία δηλώσεων, όπως: "θα πεθάνουμε από την πείνα, το κρύο και την έλλειψη φαρμάκων", "ο πληθωρισμός θα φθάσει στα 500% στα 600%", "πηγαίνετε να δείτε τι γίνεται στη Βόρεια Κορέα για να καταλάβετε", "θα γίνουν πλούσιοι όσοι έχουν χρήματα στο εξωτερικό" κ.ο.κ.

Αν εξαιρεθούν οι ολίγοι (όπως θα ήθελα να πιστεύω) που επιλέγουν αυτής της μορφής τα φαιδρά επιχειρήματα εναντίον του εθνικού μας νομίσματος, επειδή έχουν ίσως κάποια συμφέροντα, οι υπόλοιποι πολλοί που ενστερνίζονται ανάλογες κραυγές χωρίς περιεχόμενο, έχουν μάλλον πειστεί ότι εμείς οι Έλληνες, είμαστε ανίκανοι να σταθούμε στα πόδια μας και να ξαναφτιάξουμε την πατρίδα μας με νύχια και δόντια. Και αν είναι έτσι, είναι το χειρότερο που θα μπορούσε να μας συμβεί.

Και να ληφθεί υπόψη ότι η παρούσα διεθνής συγκυρία ευνοεί αποφασιστικά μια αλλαγή οικονομικής πορείας της Ελλάδας. Γιατί έχει προηγηθεί το GREXIT, η ιταλική οικονομία είναι σε κρίσιμη καμπή, οι σωρευμένες δυσλειτουργίες της ΕΕ-Ευρωζώνης προβάλλουν έντονες, οι εκλογές σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες απειλούν να αναδείξουν στην εξουσία τα λεγόμενα "λαϊκίστικα κόμματα", που είναι αντιευρωπαϊκά, και πάνω από όλα η εκλογή του νέου πλανητάρχη, που εκτός από την εξαγγελία του περιορισμού της ανεξέλεγκτης παγκοσμιοποίησης, είναι και δηλωμένος εχθρός της Γερμανίας και του ευρώ.

Σε πείσμα των πολύ σημαντικών αυτών διεξόδων, εμείς αγωνιούμε για το πότε θα υπογραφεί η προς το παρόν τελευταία "αξιολόγηση", που θα μας βυθίσει ακόμη πιο βαθιά στη φτώχεια και τη δυστυχία. Και από την πλευρά τους τα ΜΜΕ, (εκτός ελάχιστων εξαιρέσεων) τρέμουν να ανοίξουν μια σοβαρή και υπεύθυνη συζήτηση για τη δραχμή, αλλά αρκούνται στην υπόθαλψη των ανούσιων κραυγών που βλέπουν να έρχεται ο Αρμαγεδδών με τη δραχμή, αλλά όχι με τη συνέχιση της γενοκτονικής αυτής κατάστασης.

Υποσημειώσεις:
[1] Του Lexander Mercouris, Duran http://www.freepen.gr/2017/01/blog-post_5480.html (συντάχθηκε από το προσωπικό του ΔΝΤ)
[2] Ακόμη και του ίδιου του Olivier Blanchard, πρ. επικεφαλής του ΔΝΤ και, προφανώς, εμπνευστή του αυτοκτονικού αυτού προγράμματος
[3] Ας εντρυφήσουμε στο περιεχόμενο των τελευταίων εκθέσεων για την Ελλάδα
[4] Να προλάβω αντιδράσεις συναδέλφων, λέγοντας ότι υπάρχουν ήδη σχετικές μελέτες για τη μετάβαση, που όμως δεν προβλήθηκαν αρκετά, δεν είναι ολοκληρωμένες, δεν έχουν υιοθετηθεί ως εθνική προσπάθεια, και θα ήταν σκόπιμο να συμπεριληφθούν οι καλές τους ιδέες σε μια πιο επίσημη μελέτη

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο περιοδικό "Επίκαιρα"

ΠΗΓΗ
Κατηγορία:

Η ατλαντική όψη της Ελλάδας

0



Black Hawk στη Θεσσαλονίκη, George H W Bush στα Χανιά

Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Μπορεί να μην φαίνεται με την πρώτη ματιά αλλά επί της ουσίας πρόκειται για μία από τις πιο σημαντικές, θετικές και ελπιδοφόρες ειδήσεις εδώ και πολύ καιρό για την Ελλάδα: είναι τα οκτώ μεταφορικά ελικόπτερα τύπου UH-60 Black Hawk του αμερικανικού στρατού που έφτασαν προχθές στο πλαίσιο της επιχείρησης Atlantic Resolve στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης.

Πρόκειται για επιχείρηση με αντικείμενο την ενίσχυση της συνεργασίας και της διεπιχειρησιακότητας ανάμεσα στα μέλη του ΝΑΤΟ. Τα ελικόπτερα ανήκουν στην 10η Ταξιαρχία Αεροπορίας Στρατού των ΗΠΑ και θα αναπτυχθούν στα Βαλκάνια για υποστήριξη επιχειρήσεων στο εν λόγω πλαίσιο.

Η υποδοχή των ελικοπτέρων και των πληρωμάτων τους έγινε από τον Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Στρατού αντιστράτηγο Αλκιβιάδη Στεφανή, αξιωματικό με λαμπρές περγαμηνές στο ΝΑΤΟ, στις σημαντικότερες ανώτατες σχολές μετεκπαίδευσης των ΗΠΑ αλλά και εξίσου στις καίριες επιτελικές θέσεις, μονάδες και σχηματισμούς αιχμής που έχει διοικήσει στο παρελθόν στην Ελλάδα, καθώς και από τον Αμερικανό πρέσβη στη χώρα μας Τζέφρι Ρ. Πάιατ, ο οποίος όπως και εν προκειμένω, έτσι και σε πλήθος άλλες ευκαιρίες, δεν παύει να τονίζει τη σημασία της χώρας μας και τη στρατηγική της σχέση με τις ΗΠΑ.

Την ίδια ώρα, άλλες σημαντικές αμερικανικές μονάδες βρίσκονται στον ελλαδικό χώρο, όπως το υπερσύγχρονο πυρηνοκίνητο αεροπλανοφόρο George H W Bush στα Χανιά και όχι μόνον.

Η πύκνωση της παρουσίας αμερικανικών στρατιωτικών μονάδων στο ελληνικό έδαφος, ειδικά σε αυτή την εποχή, κάθε άλλο παρά στερείται σημασίας – το ακριβώς αντίθετο, όπως άλλωστε συμβαίνει και με τις στενές στρατιωτικές σχέσεις της Ελλάδας με το Ισραήλ.

Επίσης, δεν πρέπει να θεωρείται παρά μία μόνον, αν και εξαιρετικά σημαντική, διάσταση των διμερών στρατιωτικών σχέσεων με τις ΗΠΑ: Όπως όλα δείχνουν, στο επόμενο διάστημα θα εξελιχθούν εξίσου κρίσιμα γεγονότα με αντικείμενο τόσο μετεγκαταστάσεις αμερικανικών δυνάμεων όσο και στρατιωτικής βοήθειας των ΗΠΑ προς την Ελλάδα, κάτι που αναμφίβολα θα αποτελεί ιδιαίτερα σημαντική επιτυχία του ΥΕΘΑ.

Όλα αυτά έχουν, πολύ απλά, τεράστια σημασία, η οποία είναι τόσο εκκωφαντική που δεν χρειάζεται καν ανάλυση για να κατανοηθεί.

Το μόνο που χρειάζεται είναι να αντιληφθούμε άπαντες στην Ελλάδα ακριβώς αυτή τη σημασία της ατλαντικής όψης της ταυτότητας της χώρας και να επενδύσουμε σε αυτήν όσο πιο πολύ, όσο πιο σοβαρά και όσο πιο σύντομα μπορούμε.

Τώρα, δεν είναι πια καιρός για λόγια, ιδίως για ανούσιες παρελθοντολογίες, αλλά για εθνικές πράξεις.

Πηγή "Το Βήμα"
Κατηγορία:

Όλα βαρεμάρα...

0


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Αυτή η θανατηφόρα πλήξη, η ανία όταν ξέρεις όλα όσα πρόκειται να συμβούν.
Όταν έχεις δεί και ξαναδεί σε επανάληψη το ίδιο πράγμα να συμβαίνει.
Όλα θα τα δεχτούν, όλα θα τα υπογράψουν, ό,τι μέτρα τους υπαγορεύσουν θα εφαρμόσουν, όλα τα ψέματα θα πουν, κι άλλα τόσα που δεν περιμένεις.
Θα θριαμβολογήσουν ήπια στην αρχή, ξετσίπωτα στη συνέχεια, σαν μαϊμούδες που τσιτώνουν τα οπίσθιά τους, ή σαν πίθηκοι που αυνανίζονται δημόσια.

Αυτή η θανατηφόρα πλήξη και ανία που καταλήγει σε κατατονία, ιδίως όταν βλέπεις τους πάντες γύρω σου βουλιαγμένους στην απραξία και την αποχαύνωση.
Αυτή η απραξία κι η αποχαύνωση που είναι δείγμα τελικής υποταγής.
Αυτή η τελική υποταγή που οδηγεί στον εν ζωή θάνατο.
Αυτή είναι η Ελλάδα σήμερα. Αυτός κι ο ελληνικός λαός.

Το σύστημα έχει χίλιους τρόπους να μας εξουθενώσει, να μας γονατίσει, να μας καθυποτάξει.
Τους χρησιμοποιεί όλους, ή όσους περισσότερους μπορεί.
Εμείς έχουμε μόνον έναν τρόπο να σταθούμε όρθιοι: την εξέγερση. Δεν τον χρησιμοποιούμε.
Κρίμα.

Τα πάντα έχουν ήδη τελειώσει. Τα πάντα οριστικά κριθεί.
Με αυτή την δομή της κοινωνίας, με αυτά τα μηδενικά αντανακλαστικά ενάντια σε όσους πραγματικά την επιβουλεύονται, τίποτα δεν μπορεί πια ν' αλλάξει.

Τα σημεία πολλά και άραχλα: Το ΠαΣοΚ, αυτή η εγκληματική πολιτική οργάνωση επανακάμπτει λες και έχει δικαιωθεί κα ξεπλυθεί. Το δίπολο του δικομματισμού, αλυσίδα στα πόδια και στο μυαλό του λαού, αναβιώνει. Τα βρωμερά ζόμπι ένα-ένα βαριανασαίνουν και μισοσηκώνονται στους πολιτικούς τάφους τους.

Το blog πιά δεν ξέρει τον λόγο της ύπαρξής του. Δεν υπάρχει κάτι νέο να σχολιαστεί.
Τα εγκλήματα, οι προδοσίες, οι σιχαμερές πολιτικές αλητείες διαδέχονται η μία την άλλη απαράλλαχτες.
Δεν έχει πιά νόημα το σχόλιο, η κριτική.
Ό,τι ήταν να ειπωθεί για να καταλάβουμε και για να αφυπνιστούμε, έχει ειπωθεί.

Το blog νοιώθει ότι ηττήθηκε.
Όχι απ' το σύστημα. Ούτε απ' τα πολιτικά καθάρματα και τους μνημονιακούς απατεώνες που κυβερνούν επτά χρόνια τώρα.
Ηττήθηκε απ' τον ίδιο τον λαό, απ΄αυτόν που το ίδιο ανήκει, και που πλέον ντρέπεται γι αυτό.
Θα προτιμούσε να ανήκει σε λαούς άλλων χωρών. Γειτονικών.
Λαών τάχα λιγότερο "προχωρημένων" αλλά στην πραγματικότητα πιό ζωντανών, πιό ντόμπρων, πιό αγωνιστικών, πιό ελπιδοφόρων.

Αυτό όμως δεν γίνεται.
Αυτό που γίνεται είναι να αποκηρύξει την περηφάνια του για την ιθαγένειά του και να διακηρύξει την πεποίθησή του, πως μας αξίζουν πολύ χειρότερα π' αυτά που παθαίνουμε!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"
Κατηγορία:

Εκφοβισμός και ανησυχία στην Ευρώπη

0



Γράφει ο Γ. Καπόπουλος

«Τι θα σήμαινε μια έξοδος από το ευρώ για τη Γαλλία» είναι ο χθεσινός πρωτοσέλιδος οκτάστηλος τίτλος της Μοντ, σε μια προσπάθεια αποδόμησης των επιχειρημάτων των αντιπάλων του κοινού νομίσματος κυρίως της Μαρίν Λεπέν που παρουσιάζουν την έξοδο από την Ευρωζώνη ως μαγική συνταγή για την επίλυση όλων των προβλημάτων.

«Ποια είναι η πραγματική πιθανότητα μιας διάλυσης της Ευρωζώνης», είναι ο τίτλος του κυρίου θέματος της καθημερινής ενημέρωσης της γνωστής και έγκυρης ιστοσελίδας Eurointelligence com .

Με πιο προσεκτική διατύπωση, αλλά με την ίδια ανησυχία να κυριαρχεί, το έγκυρο γερμανικό εβδομαδιαίο περιοδικό Der Spiegel θέτει το ερώτημα πόσο πιθανή είναι μια αναζωπύρωση της κρίσης χρέους στην Ευρωζώνη, για να καταλήξει στη διαπίστωση ότι τη μεγαλύτερη ανησυχία δεν την εμπνέει πλέον η Ελλάδα αλλά η Ιταλία.

Τα παραπάνω αποτυπώνουν μια αυθεντική ανησυχία-αμηχανία, καθώς η Ε.Ε. - Ευρωζώνη βρίσκεται μπροστά σε έναν κύκλο κρίσιμων εκλογικών αναμετρήσεων, αρχής γενομένης από την Ολλανδία, με ενδιάμεσο σταθμό τη Γαλλία και καταληκτικό τη Γερμανία στα τέλη του Σεπτεμβρίου, χωρίς δυστυχώς να υπάρχει αντιπαράθεση εναλλακτικών προτάσεων για το μέλλον της Ε.Ε. - Ευρωζώνης.
Δύο μονόδρομες όπως αυτοπαρουσιάζονται και αυτοπροσδιορίζονται επιλογές αλληλοτροφοδοτούνται και αλληλονομιμοποιούνται:

Από τη μια, η γραμμή Σόιμπλε για μόνιμη δημοσιονομική λιτότητα και μάλιστα περαιτέρω αυστηροποίηση της συμμόρφωσης με το Σύμφωνο Σταθερότητας.

Από την άλλη, η συνταγή της εθνικής περιχαράκωσης-απομόνωσης αδιανόητη και ανεφάρμοστη, με δεδομένη την αλληλεξάρτηση που έχουν δημιουργήσει δεκαετίες ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης αλλά και η παγκοσμιοποίηση.

Το παραπάνω σκηνικό είναι εξ ορισμού αρνητικό για τους οπαδούς της εμβάθυνσης της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, καθώς η μόνη δυνατή επιχειρηματολογία κατά των οπαδών της επιστροφής στην εθνική κυριαρχία-απομόνωση είναι ο φόβος του υψηλού κόστους μιας αποχώρησης από την Ευρωζώνη. Τόσο το Βrexit όσο και η εκλογή Τραμπ διδάσκουν ότι ο εκφοβισμός λειτουργεί ως μπούμερανγκ, καθώς το εκλογικό σώμα δεν καλείται με θετική επιχειρηματολογία να ψηφίσει την παραμονή στην Ευρώπη, αλλά έχει την αίσθηση ότι εκβιάζεται από τις πολιτικές ελίτ.

Μέχρι πριν από λίγους μήνες η εικόνα που έδειχναν χθες έγκυρες εφημερίδες και ιστοσελίδες θα ήταν αδιανόητη.

Η παραδοχή του ότι το αδιανόητο είναι έστω και με μειωμένες πιθανότητες ενδεχόμενο δεν είναι απλώς μια ουδέτερη καταγραφή, αλλά παράγων επηρεασμού των συσχετισμών.

Για τη Γαλλία, ανεξάρτητα από τις προθέσεις της διεύθυνσης της Μοντ, ο οκτάστηλος πρωτοσέλιδος τίτλος μπορεί αντί να λειτουργήσει ως εκφοβισμός, να συμβάλει στην ενίσχυση μιας παράστασης νίκης της Λεπέν και να αποενοχοποιήσει διστακτικούς ψηφοφόρους που δεν θέλουν η ψήφος τους να πάει χαμένη ως διαμαρτυρία, αλλά να βαρύνει στο εκλογικό αποτέλεσμα.

Στη Γερμανία, όπου επιβεβαιώνεται ότι ο Σουλτς απέναντι στη Μέρκελ, αλλά και το SPD απέναντι στην CDU-CSU, έχουν σταθεροποιήσει το κλείσιμο της ψαλίδας που χώριζε τα δύο στρατόπεδα με ελαφρά υπεροχή σε κάποιες δημοσκοπήσεις και ελαφρά υστέρηση σε άλλες, είναι ζητούμενο αν θα υπάρξει συγκροτημένος διάλογος για το μέλλον της Ε.Ε. - Ευρωζώνης στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας.

Το ερώτημα αφορά κατά κύριο λόγο τους Σοσιαλδημοκράτες, αν θα μείνουν στις επί μέρους διαφοροποιήσεις των Σουλτς-Γκάμπριελ από τον Σόιμπλε ή αν θα παρουσιάσουν μια ολοκληρωμένη εναλλακτική πρόταση.

Η Μέρκελ και η CDU-CSU κινδυνεύουν να βρεθούν σε δεινή θέση για την Ε.Ε. ? Ευρωζώνη, καθώς κάθε νίκη ή ακόμη και ισχυρή άνοδος του αντιευρωπαϊκού λαϊκισμού, δικαίως θα μπορεί να καταγραφεί και ως αποτυχία της πολιτικής της καγκελαρίου και του υπουργού της Οικονομικών στη διαχείριση της Κρίσης από την άνοιξη του 2010 μέχρι και σήμερα.

Η ανησυχία των ευρωπαϊκών ΜΜΕ για το μέλλον της Ευρωζώνης προφανώς προαναγγέλλει υποβαθμίσεις πιστοληπτικής ικανότητας και αύξηση του κόστους δανεισμού που θα μπορούσε να κλυδωνίσει την Ιταλία με απρόβλεπτες παρενέργειες.

Δεινή θέση

Η Μέρκελ και η CDU-CSU κινδυνεύουν να βρεθούν σε δεινή θέση για την Ε.Ε. - Ευρωζώνη, καθώς κάθε νίκη ή ακόμη και ισχυρή άνοδος του αντιευρωπαϊκού λαϊκισμού δικαίως θα μπορεί να καταγραφεί και ως αποτυχία της πολιτικής της.

Πηγή "Ημερησία"
Κατηγορία:
 

ΕΛΛΑΔΑ

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

ΟΛΥΜΠΙΑ ΟΔΟΣ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΓΝΩΜΕΣ

ΜΟΡΕΑΣ

ΑΡΧΕΙΟ

ΚΟΣΜΟΣ

ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ

ΠΡΟΑΣΤΙΑΚΟΣ

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ Copyright © 2010 | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ | Converted by: Parakato administrator