ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΜΑΝΟΣ: "20 χρόνια μετά την ΟΡΙΣΤΙΚΗ διαγραφή μου, τα μυαλά στη Νέα Δημοκρατία δεν άλλαξαν"

Η Νέα Δημοκρατία με κάλεσε στην πανηγυρική εκδήλωση για την επέτειο των 44 ετών από την ίδρυση της. Ευχαρίστησα και εξήγησα ότι δεν θα παραστώ επειδή η Νέα Δημοκρατία με διέγραψε ΟΡΙΣΤΙΚΑ από τις τάξεις της με απόφαση του αρχηγού της Κώστα Καραμανλή. Την απόφαση διεκπεραίωσαν προθύμως οι Ι. Κεφαλογιάννης, Ι. Βαρβιτσιώτης, Αχ. Καραμανλής, Γ. Τζιτζικώστας και Αλ. Παπαδόγγονας. Είχε μεσολαβήσει η αντικανονική αντικατάσταση του προέδρου του Πειθαρχικού Συμβουλίου Κ. Μητσοτάκη από τον Ι. Κεφαλογιάννη για να είναι σίγουρος ο κ. Καραμανλής ότι η απόφαση θα είναι σύμφωνη με τις επιθυμίες του.

Εξήγησα ότι όσο ισχύει η απόφαση για ΟΡΙΣΤΙΚΗ διαγραφή μου δεν επιθυμώ να συμμετέχω σε πανηγυρικές εκδηλώσεις της Ν.Δ.

Επειδή έχουν μεσολαβήσει 20 χρόνια από την ΟΡΙΣΤΙΚΗ διαγραφή μου, θα μου επιτρέψετε να σας θυμίσω τα γεγονότα. 1998, η οικονομία βρίσκεται υπό πίεση. Η κυβέρνηση Σημίτη με υπουργό Οικονομίας τον Γ. Παπαντωνίου αποφασίζει να φέρει στη Βουλή μια αυστηρή ρύθμιση για τις ΔΕΚΟ. Τα συνδικάτα ξεσηκώνονται. Η ρύθμιση Παπαντωνίου συμβαδίζει με όσα υποστήριζε η Νέα Δημοκρατία. Δηλώνω ότι, μολονότι πιστεύω ότι το ΠΑΣΟΚ ΔΕΝ θα τολμήσει να εφαρμόσει τη διάταξη, θα ψηφίσω ναι για να μην έχει άλλοθι το ΠΑΣΟΚ ότι συνάντησε την άρνηση της αντιπολίτευσης. Η Νέα Δημοκρατία με εντολή Καραμανλή και προτροπή Αλογοσκούφη καταψηφίζει τη διάταξη μολονότι συμβαδίζει με τις θέσεις της Ν.Δ. Αυτό το γεγονός δικαιολόγησε την ΟΡΙΣΤΙΚΗ διαγραφή μου.

Υπάρχει όμως συνέχεια. Όπως είχα προβλέψει, το ΠΑΣΟΚ δεν τόλμησε να εφαρμόσει τις διατάξεις για τις ΔΕΚΟ που είχαν ψηφιστεί το Φεβρουάριο του 1998. Τέλος Δεκεμβρίου 2005 με κυβέρνηση Καραμανλή και υπουργό Οικονομίας τον Γ. Αλογοσκούφη φέρνουν (οι αθεόφοβοι) στη Βουλή την ίδια ακριβώς διάταξη (αντιγραφή του Παπαντωνίου), αυτή που είχαν καταψηφίσει και εξ αιτίας της οποίας με είχαν διαγράψει ΟΡΙΣΤΙΚΑ και την περνούν ως δική τους μεταρρύθμιση!

Έτσι κτίζεται η ...πολιτική αξιοπιστία! Από την εποχή της πρωθυπουργίας Καραμανλή (του νεωτέρου) δεν μπορούμε πια να πιστέψουμε τίποτε. Θωρακισμένη οικονομία με καλπάζοντα ελλείμματα, μετά λεφτά υπάρχουν όταν δεν υπήρχε μία, μετά καταρράκτες ψεμάτων χωρίς τελειωμό. Το κραχ στο χρηματιστήριο είναι συνέπεια της απόλυτης έλλειψης εμπιστοσύνης σε οτιδήποτε και οποιονδήποτε. Κανείς δεν πιστεύει πια κανένα, ό,τι και αν λένε.

Δυστυχώς διαπίστωσα ότι 20 χρόνια μετά την ΟΡΙΣΤΙΚΗ διαγραφή μου, τα μυαλά στη Νέα Δημοκρατία δεν άλλαξαν. Χθεσινό παράδειγμα. Η κυβέρνηση ψήφισε να μπορούν ιδιώτες να προσφέρουν υπηρεσίες στις αστικές συγκοινωνίες παράλληλα με τους δημόσιους φορείς. Θα μπορούσε να έχει αντιγραφεί από το πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας. Η Νέα Δημοκρατία καταψήφισε το μέτρο. Αυτή τη φορά δεν υπάρχει ούτε μια φωνή της συνείδησης της φιλελεύθερης παράταξης να διαμαρτυρηθεί.

Στέφανος Μάνος

Κατηγορία: ΜΑΝΟΣ ΣΤ.

Μία παραίτηση για το καλό της Ελλάδας

ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΜΑΝΟΣ*

Την περασμένη Δευτέρα 5 Μαρτίου, κηδεύτηκε ένας πραγματικός ευπατρίδης, ο Μαρίνος Γερουλάνος. Ο παππούς του, και αυτός Μαρίνος Γερουλάνος, ήταν από τους σημαντικότερους Ελληνες χειρουργούς του 20ού αιώνα.

Ως νέος υφυπουργός Δημοσίων Εργων συνεργάστηκα ποικιλοτρόπως με τον Μαρίνο Γερουλάνο, γενικό διευθυντή Περιβάλλοντος και Χωροταξίας του υπουργείου Συντονισμού. Η κατάληξη της συνεργασίας υπήρξε η δημιουργία του υπουργείου Περιβάλλοντος (ΥΧΟΠ). Νομικός συνεργάτης του Γερουλάνου ήταν ο Προκόπης Παυλόπουλος. Νεότατος, κάτω των 30, απίστευτα δραστήριος, γρήγορος και εξυπηρετικός. Θυμάμαι τις μέρες εκείνες με νοσταλγία. Κυριαρχούσε ένα πνεύμα δημιουργίας και αναζήτησης. Η διοίκηση που ασκούσε ο Γερουλάνος ήταν ό,τι πιο έντιμο, σύγχρονο και αξιοκρατικό θα ήθελε κανείς. Το μέλλον φάνταζε ανοικτό και ελπιδοφόρο.

Μετά το 1981, τα πράγματα άλλαξαν. Το μέλλον έπαψε να φαίνεται ανοικτό. Στα δικά μου μάτια. Φθάσαμε, μετά τους Ολυμπιακούς του 2004, στην εποχή της αχαλίνωτης σπατάλης που κατέληξε το 2009 στη χρεοκοπία και το 2010 στα μνημόνια. Από τότε βολοδέρνουμε γύρω από την ίδια θέση προσπαθώντας να ισορροπήσουμε τις απαιτήσεις των πιστωτών μας.

Οι επόμενες εκλογές, που πρέπει να διεξαχθούν μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2019, θα γίνουν όποτε κρίνει ο πρωθυπουργός ότι οι συνθήκες τον ευνοούν. Στις εκλογές θα ισχύσει το εκλογικό σύστημα με το οποίο έγιναν οι τελευταίες εκλογές το 2015 (μπόνους 50 εδρών για το πρώτο κόμμα). Είναι όμως πολύ πιθανό να ξαναγίνουν εκλογές την άνοιξη του 2020 λόγω αδυναμίας ανάδειξης Προέδρου της Δημοκρατίας.

Οι εκλογές του 2020 θα γίνουν με απλή αναλογική. Ετσι αποφάσισε η σημερινή Βουλή. Προϋπόθεση λειτουργικότητας της απλής αναλογικής είναι η ικανότητα των κομμάτων να σέβονται το ένα τη γνώμη του άλλου και να εμπιστεύονται το ένα το άλλο. Ούτε η μία προϋπόθεση ισχύει στην Ελλάδα ούτε η άλλη – ούτε μεταξύ των κομμάτων ούτε μεταξύ των πολιτών. Ετσι εξηγείται, για παράδειγμα, η δυσκολία που έχουν 30 ελαιοπαραγωγοί στο Κρανίδι να ενώσουν αυτοβούλως τις δυνάμεις τους για να προσφέρουν το μοναδικό λάδι τους στην αγορά. Προτιμούν να το πουλάνε χύμα αντί να συνεννοηθούν.

Ο σχηματισμός κυβέρνησης από μια Βουλή που θα είναι προϊόν απλής αναλογικής θα είναι μια δύσκολη και χρονοβόρος υπόθεση. Το καταλαβαίνετε. Δεν έχετε παρά να δείτε τις δυσκολίες σε μια πολύ πιο συντεταγμένη πολιτεία, τη Γερμανία. Η Ελλάδα δυστυχώς δεν έχει την πολυτέλεια του χρόνου, ούτε την οικονομική άνεση, ούτε την εθνική ασφάλεια για να παραμένει ακυβέρνητη.

Η Ελλάδα πρέπει να κυβερνηθεί. Σταθερά και αποφασιστικά. Χρειάζεται ορίζοντα σταθερότητας. Οπως είναι τα πράγματα σήμερα, αυτό αποκλείεται. Ο λόγος είναι ότι η τωρινή κυβέρνηση, αντί να κυβερνάει, σκέπτεται πώς θα περιορίσει τις ζημιές που υπέστη από τα μνημόνια. Η επόμενη, από την πλευρά της, αυτή που θα εκλεγεί το 2019, θα ενεργεί κάτω από την πίεση των επερχόμενων εκλογών με απλή αναλογική του 2020. Και η κυβέρνηση που θα προκύψει μετά τις εκλογές του 2020 με απλή αναλογική, όταν καταφέρει να συγκροτηθεί, θα είναι χαοτική. Το μέλλον της Ελλάδας έχει κυριολεκτικά υπονομευτεί από τον συνδυασμό υποχρεωτικών εκλογών και απλής αναλογικής.

Για τα επόμενα δύο χρόνια, μέχρι τις εκλογές του 2020, η Ελλάδα θα κινείται στο ρελαντί, στο περίμενε. Οι ευκαιρίες θα χάνονται, οι νέοι άνθρωποι θα εκπατρίζονται, οι επενδύσεις θα αναβάλλονται, οι κίνδυνοι θα παραμονεύουν.

Υπάρχει μια λύση που προϋποθέτει μία θυσία. Να παραιτηθεί ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, η Βουλή να μην αναδείξει Πρόεδρο και να προκληθούν εκλογές. Οι εκλογές θα γίνουν με το μπόνους των 50 εδρών και η κυβέρνηση που θα προκύψει δεν θα έχει τον κίνδυνο νέων εκλογών, αλλά ορίζοντα τετραετίας. Η αβεβαιότητα θα περιοριστεί. Μπορείτε να με θεωρείτε ρομαντικό, αλλά η αλήθεια είναι ότι ο θάνατος του Γερουλάνου και η παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας στην κηδεία μού έφεραν στον νου τα αισιόδοξα χρόνια μετά τη μεταπολίτευση. Σκέφτηκα, γιατί όχι; Μια παραίτηση για το καλό της Ελλάδας. Μια παραίτηση που είμαι σίγουρος ότι θα ενέκρινε ο Μαρίνος.

* Ο κ. Στέφανος Μάνος είναι πρώην υπουργός.

Κατηγορία: ΜΑΝΟΣ ΣΤ.

Στέφανος Μάνος: Η αόρατη πλευρά του ΕΝΦΙΑ

του Στέφανου Μάνου

Πριν από 170 χρόνια, τον 19ο αιώνα, ο Γάλλος φιλελεύθερος οικονομολόγος Frédéric Bastiat έγραψε το περίφημο δοκίμιο "Ce qu'on voit et ce qu'on ne voit pas" (Ό,τι βλέπουμε και ό,τι δεν βλέπουμε) στο οποίο εξηγούσε με γλαφυρό τρόπο ότι όλες οι οικονομικές αποφάσεις έχουν την πλευρά που βλέπουμε και μια άλλη που δεν βλέπουμε. Ασχολούμαστε με τα άμεσα αποτελέσματα και αγνοούμε τα μακροπρόθεσμα. Σωστή πολιτική είναι αυτή που ισορροπεί τα άμεσα με τα μακροπρόθεσμα. Όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα των μνημονίων είναι το αποτέλεσμα κοντόθωρης λαϊκίστικης εγωιστικής πολιτικής. Θυμηθείτε το ασφαλιστικό. Το πολιτικό σύστημα μοίραζε υποσχέσεις συντάξεων και ...έχει ο Θεός. Σήμερα οι συνταξιούχοι πένονται και ανακαλύπτουν την πλευρά των αποφάσεων που οι πολιτικοί αγνόησαν προς ίδιο όφελος.

Η κυβέρνηση Σαμαρά και συγκεκριμένα οι κ. Βενιζέλος και Στουρνάρας επέβαλαν τον ΕΝΦΙΑ στη σημερινή του μορφή. Είχε προηγηθεί επί υπουργίας του κ. Βενιζέλου ο  ΕΕΤΗΔΕ (το χαράτσι) που πληρωνόταν μαζί με τους λογαριασμούς της ΔΕΗ. Ο ΣΥΡΙΖΑ βρήκε τον ΕΝΦΙΑ έτοιμο και μολονότι υποσχέθηκε να τον καταργήσει, τον διατήρησε. Τα έσοδα του υπουργείου Οικονομικών από τον ΕΝΦΙΑ είναι σημαντικά.  Τα αστικά ακίνητα είναι καταγεγραμμένα και οι φορολογούμενοι διστάζουν να μπουν σε περιπέτειες με τα ακίνητά τους. Γι αυτό πληρώνουν. Για το 2017 η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) έχει βεβαιώσει ΕΝΦΙΑ ύψους 3,15 δις Ευρώ.

Το ορατό αποτέλεσμα του ΕΝΦΙΑ είναι εξαιρετικό (για το υπ. Οικονομικών). Αρέσει και στην τρόικα. Υπάρχουν όμως και αόρατα αποτελέσματα (αόρατα, για όσους δεν θέλουν να βλέπουν) που πρέπει να μετρηθούν, να αξιολογηθούν και οπωσδήποτε να ληφθούν υπόψη.

Δεν έχω τα νούμερα, αλλά αυτά θα τα βρουν οι ειδικοί, που δείχνουν ότι η οικοδομική δραστηριότητα εξ αιτίας του ΕΝΦΙΑ και της πολιτικής και οικονομικής αβεβαιότητας έχει περιοριστεί. Τρομακτικά. Μαζί της έχουν πληγεί επαγγέλματα και επιχειρήσεις που τροφοδοτούσαν την οικοδομή. Εκτιμώ ότι από αυτή την αιτία (τη μείωση της οικοδομικής δραστηριότητας) αυξάνεται η ανεργία κατά 100.000 ετησίως, τουλάχιστον. Πόσα φορολογικά έσοδα χάνονται άμεσα; πόσα έμμεσα;

Η μεγάλη πτώση της τιμής των ακινήτων εξ αιτίας του ΕΝΦΙΑ έχει παγώσει τις αγοραπωλησίες με συνέπεια να μη μπορούν οι πολίτες να πουλήσουν τα ακίνητά τους προκειμένου να πληρώσουν φόρους και δάνεια. Πόσα φορολογικά έσοδα χάνονται άμεσα; πόσα έμμεσα;

Ο ΕΝΦΙΑ και η αβεβαιότητα έχουν πλήξει τις επενδύσεις σε νέες κατασκευές και ακίνητα. Πόσα φορολογικά έσοδα χάνονται άμεσα; πόσα έμμεσα;

Οι τράπεζες έδωσαν δάνεια με εγγύηση ακίνητα, αλλά τώρα τα δάνεια είναι ακάλυπτα διότι έπεσε η αξία των ακινήτων. Οι ισολογισμοί των τραπεζών δεν εμπνέουν πλέον απόλυτη εμπιστοσύνη. Γι αυτό ζητούνται stress tests. Νέα αξιολόγηση του ενεργητικού τους. Ενδεχομένως ανακεφαλαιοποιήσεις. Πόσα δάνεια δεν χορηγούνται, πόσες επιχειρήσεις σπρώχνονται στο εξωτερικό; Πόσα φορολογικά έσοδα χάνονται άμεσα; πόσα έμμεσα;

Η μείωση της αξίας των ακινήτων έχει ως αποτέλεσμα αυξημένη καταναλωτική διστακτικότητα. Η αγορά ενός ψυγείου αναβάλλεται. Πόσα μαγαζιά κλείνουν; Πόσα φορολογικά έσοδα χάνονται άμεσα; πόσα έμμεσα;

Το συμπέρασμά μου. Με τον ΕΝΦΙΑ ασφαλώς εισπράττονται πολλοί φόροι αλλά, εξ αιτίας της υπερβολής ιδίως με τον συμπληρωματικό φόρο, προκλήθηκε ραγδαία πτώση των τιμών των ακινήτων. Ακολούθησε ανησυχία και αβεβαιότητα. Αυξήθηκε η ανεργία, αυξήθηκε η φοροδιαφυγή και σε συνδυασμό με τις άλλες παρενέργειες μειώθηκαν εν τέλει τα συνολικά φορολογικά έσοδα.

Ο ΕΝΦΙΑ ήταν, για να επανέλθω στον Bastiat, μια εκ πρώτης όψεως σωστή πολιτική. Έφερε σημαντικά έσοδα στο Δημόσιο χωρίς προβλήματα. Αν είχε εφαρμοστεί μια φορά δεν θα είχε προκαλέσει τις παρενέργειες που προκάλεσε η επανειλημμένη χρήση του και θα παρέμενε ένας επιτυχημένος εισπρακτικός φόρος. Δυστυχώς όμως επιπόλαιοι πολιτικοί θεώρησαν ότι θα μπορούσε να διατηρηθεί μονίμως. Δεν μελέτησαν τις επιπτώσεις. Δεν έφτιαξαν μηχανισμούς συστηματικής παρακολούθησης της αγοράς. Αντί ευελιξίας επέδειξαν ακαμψία. Χαρακτηριστικό ότι το 2017 φορολογούνται τα ακίνητα με τις τιμές του 2007! Οι πολιτικοί αλλά και η τρόικα, αγνόησαν όλες τις παρενέργειες του ΕΝΦΙΑ και εξακολουθούν να τις αγνοούν.

Και τώρα, τι πρέπει να γίνει; Δεν μπορώ να πω τι πρέπει να γίνει στους κ. Τσίπρα και Τσακαλώτο. Δεν θα με ακούσουν ή ακόμη χειρότερα θα με ακούσουν και θα κάνουν τα ακριβώς αντίθετα. Θα πω τι θα έκανα εγώ αν είχα εγώ την ευθύνη.

1. Θα καταργούσα αμέσως, αμέσως εννοώ αύριο, τον συμπληρωματικό φόρο που επιβάλλεται στα φυσικά πρόσωπα. Έχουν βεβαιωθεί 382 εκ.. Η δόση του Σεπτεμβρίου ήταν 76 εκ. και πληρώθηκε ήδη. Άρα η κατάργηση του συμπληρωματικού φόρου για τα φυσικά πρόσωπα θα μειώσει τα έσοδα από τον ΕΝΦΙΑ κατά 306 εκ., όσα απομένουν. Εκτιμώ ότι στη συνέχεια, σταδιακά, θα ανέβουν σημαντικά οι αξίες των ακινήτων στις περιοχές που πλήγηκαν περισσότερο από τον δημευτικό συμπληρωματικό φόρο. Ιδιοκτήτες θα μπορέσουν να πουλήσουν. Τα χαρτοφυλάκια των τραπεζών θα ανακτήσουν αξία. Με μόνο τον ΕΝΦΙΑ χωρίς συμπληρωματικό φόρο, θα επανέλθει ένα μέρος της χαμένης εμπιστοσύνης. Ο κόσμος θα αρχίσει και πάλι να επενδύει στην οικοδομή. Μερικοί άνεργοι θα βρουν δουλειά.

2. Θα έστηνα την υποδομή ώστε τον επόμενο χρόνο να είναι εφικτή η μεταφορά της αρμοδιότητας και ευθύνης για τη συλλογή τελών στα ακίνητα στη τοπική αυτοδιοίκηση. Θέλω, δηλαδή, να καταργήσω τελείως τον ΕΝΦΙΑ. Να καταργήσω τον συμπληρωματικό φόρο τώρα, από τον Οκτώβριο του 2017 και να είμαι έτοιμος να μεταφέρω την ευθύνη για τη συλλογή τελών επί των ακινήτων στην τοπική αυτοδιοίκηση από 1.9.2018. Μαζί με την κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, όπως την περιγράφω, από 1.9.2018 θα καταργήσω και όλες τις μεταβιβάσεις της κεντρικής διοίκησης προς την τοπική αυτοδιοίκηση, περίπου 3 δις.

Σε ένα άρθρο δεν χωράνε όλες οι σκέψεις. Θέλω όμως να προειδοποιήσω τους αναγνώστες που έφθασαν έως εδώ, ότι για την πρόταση να μεταφερθεί η αρμοδιότητα και η ευθύνη συλλογής τελών επί των ακινήτων στην Τ.Α. ισχύει, με το παραπάνω, η θέση Bastiat. Δεν αποτελείται μόνο από ό,τι βλέπουν αλλά και από ό,τι δεν βλέπουν. Να μη βιαστούν να την απορρίψουν με την τεμπέλικη φράση "αυτά δεν γίνονται", αλλά να σκεφτούν σε τι αλλαγές στη συμπεριφορά των δημοτικών αρχόντων θα οδηγήσει ένα σταθερό πλαίσιο που αφενός θα τους απελευθερώνει από τα κρατικά δεσμά και αφετέρου θα τους καθιστά πραγματικά υπεύθυνους απέναντι στους δημότες. Στην πρόταση μας για ένα "Καινοτόμο Σύνταγμα για τη Ελλάδα" (εκδόσεις Μεταίχμιο), στο άρθρο 102, ενσωματώνουμε στο Σύνταγμα και κατοχυρώνουμε τη μεταφορά αρμοδιοτήτων στους ΟΤΑ σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας. Οι προϋπολογισμοί των ΟΤΑ δεν μπορεί να είναι ελλειμματικοί. Το κράτος θα τους χρηματοδοτεί μόνο για την αντιμετώπιση εκτάκτων αναγκών. Όσα προβλέψαμε για τους ΟΤΑ στο σχέδιο Συντάγματος μπορούν να εφαρμοστούν με απλές νομοθετικές ρυθμίσεις.

Είμαι βέβαιος ότι όταν στο μέλλον κάποιος σοβαρός μελετητής αποτιμήσει τις συνολικές επιπτώσεις του ΕΝΦΙΑ στην οικονομία θα καταλήξει στο αναπάντεχο συμπέρασμα ότι συνέβαλλε στη μείωση των φορολογικών εσόδων ως ποσοστό του ΑΕΠ. Ο ΕΝΦΙΑ είναι λάθος οικονομική πολιτική μια και προκαλεί τα αντίθετα από τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα. Η λάθος οικονομική πολιτική δεν θα γίνει σωστή αν της γίνει έκπτωση 30%. Θα παραμείνει λάθος.

Δανείζομαι τη σωστή θέση για τον ΕΝΦΙΑ παραλλάσσοντας την ...κομψή φράση του πρωθυπουργικού συμβούλου: "Στα τσακίδια με τον ΕΝΦΙΑ και να μη στεριώσει πουθενά!"

Κατηγορία: ΜΑΝΟΣ ΣΤ.

Κωνσταντίνος Μητσοτάκης: Το αναξιοποίητο κεφάλαιο

«Ο Μητσοτάκης διατηρούσε πάντοτε, απόλυτα, την (για μερικούς εκνευριστική) ψυχραιμία του», λέει ο Στ. Μάνος.

ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΜΑΝΟΣ*

Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, πρωθυπουργός της Ελλάδας από τον Απρίλιο 1990 έως τον Οκτώβριο 1993, έδεσε την Ελλάδα στην Ευρώπη αποδεχόμενος στο σύνολό της τη Συνθήκη του Μάαστριχτ. Ο Μητσοτάκης έλαβε την ιστορική απόφαση της πρόσδεσης της Ελλάδας στο κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα (και της εγκατάλειψης της δραχμής). Τότε ξεκίνησαν οι προσπάθειες εκσυγχρονισμού και μεταρρύθμισης του αρτηριοσκληρωτικού ελληνικού κατεστημένου. Οι προσπάθειες ανεκόπησαν βίαια με την ανατροπή της κυβέρνησής του. Δειλά δειλά επανεμφανίστηκαν ύστερα από μερικά χρόνια στην κυβέρνηση Σημίτη. Πολύ αργότερα, οι μεταρρυθμίσεις για τις οποίες γινόταν λόγος από την κυβέρνηση Μητσοτάκη έγιναν επιταγές των μνημονίων των δανειστών.

Χάσαμε 20 πολύτιμα χρόνια. Οχι ένα ή δύο, είκοσι ολόκληρα χρόνια! Αντί να προσαρμοστούμε έγκαιρα και να απολαύσουμε όσα προσφέρει η Ενωμένη Ευρώπη, προτιμήσαμε να παρασυρθούμε από ανεύθυνους εξουσιολάτρες δημαγωγούς και να καταντήσουμε την Ελλάδα επαίτη.

Τον Σεπτέμβριο του 1993 ήμουν υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Η 9η Σεπτεμβρίου είχε οριστεί ως ημέρα υπογραφής της σύμβασης για το νέο αεροδρόμιο («Ελ. Βενιζέλος») μεταξύ του ελληνικού Δημοσίου και των Γερμανών αναδόχων. Ο πρωθυπουργός με ειδοποίησε –τηλεφωνικώς– ότι δεν πρέπει να υπογράψω διότι η κυβέρνηση έχει χάσει τη δεδηλωμένη (ανεξαρτητοποίηση Συμπιλίδη). Το αεροδρόμιο τελικά έγινε, με τρία χρόνια καθυστέρηση, και με αλλαγές στη σύμβαση (για να ικανοποιηθεί η ματαιοδοξία των επομένων) που έβλαψαν τα ελληνικά συμφέροντα.

Το αεροδρόμιο ήταν μια παράπλευρη απώλεια. Ο κ. Συμπιλίδης στην επιστολή παραίτησής του επικαλέστηκε τον ΟΤΕ. Η υπόθεση ΟΤΕ, θυμίζω, και οι ιλιγγιώδεις προμήθειές του (από πολύ λίγους προμηθευτές) είχαν εξάψει τη φαντασία πολλών δημοσιογράφων και αναλυτών, που έπλαθαν σενάρια. Η κατάσταση την 9η Σεπτεμβρίου ήταν ότι για τον ΟΤΕ υπήρχε ένας διεθνής διαγωνισμός εν εξελίξει για το 35% των μετοχών.

Στόχος της κυβέρνησης ήταν εντός του 1993 να ολοκληρωθεί ο διαγωνισμός, το 35% (ο στρατηγικός επενδυτής) να αναλάβει το management, 10% να διατεθεί στο ευρύ κοινό και 4% στους εργαζομένους.

Η παραίτηση της κυβέρνησης οδήγησε σε διακοπή του διαγωνισμού. Αργότερα η κυβέρνηση Σημίτη διέθεσε 10% στο κοινό. Σήμερα τον ΟΤΕ ελέγχει πλήρως η Deutsche Telekom. Το 1990 ήταν η χρυσή δεκαετία της τηλεφωνίας. Για τον ΟΤΕ δυστυχώς η δεκαετία χάθηκε. Χάθηκε και το κέρδος που θα αποκόμιζε το Δημόσιο. Πάλι καλά πάντως που αργότερα ο ΟΤΕ στάθηκε στα πόδια του χάρη στον Βουρλούμη. Και ο εν εξελίξει το 1993 διεθνής διαγωνισμός για ιδιωτική μονάδα ηλεκτροπαραγωγής 600MW στη Θίσβη Βοιωτίας μπήκε κι αυτός «στο ψυγείο». Θύμα αυτός της ΓΕΝΟΠ και του ΠΑΣΟΚ.

Ευτυχώς στη διάρκεια της κυβέρνησης Μητσοτάκη παραχωρήθηκαν, με διεθνή διαγωνισμό, δύο άδειες κινητής τηλεφωνίας που έχουν κυριολεκτικά κατακτήσει τη ζωή μας. Δίδαξαν οι δύο εταιρείες κοινής ωφέλειας τι μπορεί να κάνει ο ιδιωτικός τομέας, σωστά δομημένος, σε συνθήκες ανοικτού ανταγωνισμού.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη στηριζόταν σε κοινοβουλευτική ομάδα 151 βουλευτών. Στην ομάδα περιλαμβάνονταν και μερικοί που ευχαρίστως θα ανέτρεπαν τον Μητσοτάκη διότι πίστευαν (υποθέτω) ότι θα ήσαν καλύτεροι από αυτόν. Με αυτή την ομάδα, αβέβαιης στήριξης, ο Μητσοτάκης κατάφερε να κυβερνήσει και να περάσει εξαιρετικά δύσκολα νομοσχέδια. Οι κυβερνητικοί ρυθμοί, συγκρινόμενοι με τους σημερινούς, ήταν καταιγιστικοί. Ο Μητσοτάκης διατηρούσε πάντοτε, απόλυτα, την (για μερικούς εκνευριστική) ψυχραιμία του. Ηγεμόνευε τηρώντας όλους τους κανόνες της δημοκρατίας αλλά και τους παραδοσιακούς κανόνες των πελατειακών σχέσεων.

Η πρώτη μου επαφή με τον Μητσοτάκη ήταν το 1978. Είχε προσχωρήσει στη Νέα Δημοκρατία και είχε αναλάβει το υπουργείο Συντονισμού. Εγώ, νέος βουλευτής, υφυπουργός Δημοσίων Eργων. Δοκίμαζα τα όριά μου. Είναι η περίοδος κατά την οποία γίνονται οι πρώτες παρεμβάσεις στην Αθήνα. Το 1979 ακολουθούν οι νομοθετικές πρωτοβουλίες, ο 947 για τις οικιστικές περιοχές, ο 960 για τα γκαράζ, ο 880 για τη μεταφορά του συντελεστή δόμησης κ.ά. Τους νόμους υπέγραφαν ο υφυπουργός Δημοσίων Eργων (εγώ δηλαδή), ο υπουργός Συντονισμού και ο υπουργός Οικονομικών (Α. Κανελλόπουλος). Ειδικά τον 947, περισσότεροι.

Ο Μητσοτάκης έμπαινε γρήγορα στο νόημα και είχε την ικανότητα αυτό που είχε καταλάβει να το κάνει δικό του. Χάρη στον Μητσοτάκη δεν δυσκολεύθηκα, ασήμαντος υφυπουργός Δημοσίων Eργων, να ξεπεράσω εύκολα τον σκόπελο του υπουργείου Οικονομικών. Αρχές του 1980 εισηγήθηκα τη δημιουργία αυτοτελούς υπουργείου Περιβάλλοντος και Χωροταξίας. Τα ζητήματα της χωροταξίας τα χειριζόταν το υπουργείο Συντονισμού. Εγώ ήθελα τη χωροταξία στο νέο υπουργείο, ο Μητσοτάκης δεν ήθελε να χάσει το έλεγχο της χωροταξίας και εμμέσως του νέου υπουργείου. Καβγαδίσαμε έντονα. Τη διαφορά κλήθηκε να επιλύσει ο πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής, που τάχθηκε στα σημεία υπέρ του Μητσοτάκη. Στο τέλος της συνάντησης με κράτησε στην άκρη ο Καραμανλής και μου είπε να μη με στενοχωρεί η απόφασή του διότι είχα επιτύχει το μείζον. Το νέο υπουργείο Περιβάλλοντος.

Οι ιστορίες με τον Μητσοτάκη δεν έχουν τέλος. Δεν χωράνε εδώ. Για μένα ήταν τιμή ότι με επέλεξε ως συνεργάτη παρά τις όποιες διαφορές τακτικής είχαμε.

Θα ήθελα να σας αφήσω με μια σκέψη που με στενοχωρεί. Ο Μητσοτάκης μετά το 1993 και για πολλά χρόνια ήταν ακμαίος. Ηταν ένα σημαντικό πολιτικό κεφάλαιο. Η Ελλάδα όμως δεν φάνηκε ικανή να το αξιοποιήσει. Μπορούσε να προσφέρει πολλά. Κανείς δεν τόλμησε να του το ζητήσει. Ανασφαλείς πολιτικοί τρέμουν τις συγκρίσεις. Θα μου πείτε, μήπως είναι και το μόνο αναξιοποίητο κεφάλαιο; Το Ελληνικό; Οι ολυμπιακές εγκαταστάσεις; Ετσι καταντήσαμε επαίτες.

* Ο κ. Στέφανος Μάνος είναι πρώην υπουργός.

Κατηγορία: ΜΑΝΟΣ ΣΤ.

Το ξεχαρβάλωμα της Ελλάδας άρχισε με την επικράτηση του Παπανδρέου στις εκλογές του 1981

Πραγματική ανατροπή στην Ελλάδα θα ήταν η βαθειά μεταρρύθμιση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ώστε οι πολίτες να διαμορφώνουν οι ίδιοι το μέλλον τους. Το ξεχαρβάλωμα της Ελλάδας άρχισε με την επικράτηση του Ανδρέα Παπανδρέου στις εκλογές του 1981. Ακολούθησε η συστηματική διάλυση της δημόσιας διοίκησης και του ήθους της διοίκησης, για να μην στέκεται εμπόδιο στον αχαλίνωτο λαϊκισμό των πρώτων χρόνων του ΠΑΣΟΚ. Μία πρώτη συνέπεια του αχαλίνωτου λαϊκισμού ήταν η θεοποίηση του παρασιτισμού σε βάρος της δουλειάς και της προσπάθειας. Απόλαυση και κατανάλωση τώρα, οι συνέπειες …αργότερα. Δάνεια και πάλι δάνεια.

του Στέφανου Μάνου

Το ξεχαρβάλωμα της Ελλάδας άρχισε με την επικράτηση του Ανδρέα Παπανδρέου στις εκλογές του 1981. Ακολούθησε η συστηματική διάλυση της δημόσιας διοίκησης και του ήθους της διοίκησης, για να μην στέκεται εμπόδιο στον αχαλίνωτο λαϊκισμό των πρώτων χρόνων του ΠΑΣΟΚ. Μία πρώτη συνέπεια του αχαλίνωτου λαϊκισμού ήταν η θεοποίηση του παρασιτισμού σε βάρος της δουλειάς και της προσπάθειας. Απόλαυση και κατανάλωση τώρα, οι συνέπειες …αργότερα. Δάνεια και πάλι δάνεια.

Σήμερα, η προοπτική οριστικής οικονομικής καταστροφής είναι ορατή. Τα τελευταία πέντε χρόνια εξανεμίστηκαν αποταμιεύσεις, μηδενίστηκαν περιουσίες. Επιχειρήσεις έκλεισαν, χιλιάδες άνθρωποι έχασαν την δουλειά τους. Η Ελλάδα, μάς έλεγε ο Παπανδρέου, «ανήκει στους Έλληνες». Σήμερα, στην πραγματικότητα ανήκει στους πιστωτές της που την εξουσιάζουν.

Και τώρα συζητούμε για μεταρρυθμίσεις! Και ποιος θα τις κάνει; Εμείς, ο ελληνικός λαός; Μα έχουμε αποδείξει, ξανά και ξανά, ότι δεν έχουμε χορτάσει λαϊκισμό! Είμαστε έτοιμοι να εμπιστευθούμε τον πρώτο αγύρτη που θα μάς τάξει μία ανύπαρκτη εύκολη λύση. Μάς αρέσει να είμαστε βουτηγμένοι σε μια θάλασσα ψεμάτων. Μέχρι την τελική καταστροφή, για την οποία, φυσικά, όταν έλθει, θα φταίνε όλοι οι άλλοι.

Εδώ και τουλάχιστον είκοσι χρόνια η σημερινή κατάσταση ήταν προδιαγεγραμμένη. Αγνοήσαμε τις προειδοποιήσεις. Περιθωριοποιήσαμε όσους τις έκαναν. Ό,τι δεν κάναμε για είκοσι χρόνια, τότε που οι διορθωτικές κινήσεις ήταν σχετικά πιο εύκολες, πιστεύει κανείς ότι υπάρχει λαϊκό ρεύμα να γίνουν τώρα; Μεταρρυθμίσεις; Κανείς δεν τις θέλει!

Οι πιστωτές, η τρόϊκα, οι θεσμοί –όπως και αν τους λέμε– έχουν καταλάβει την άρνησή μας να αλλάξουμε. Και επειδή μπορούν, όπως περίτρανα φάνηκε με την καλοκαιρινή ατιμωτική συνθηκολόγηση του κ. Τσίπρα, προσπαθούν να μάς επιβάλλουν –συχνά άγαρμπα και αδέξια– αλλαγές που εμείς πρώτοι θα έπρεπε να επιζητούμε. Διότι, έπρεπε τάχα η τρόϊκα να μάς ζητάει ακομμάτιστη διοίκηση; Ή, πιο γρήγορη απονομή της δικαιοσύνης; Σύγχρονη Παιδεία; Δυστυχώς, όμως, γι αυτές τις αλλαγές που εμείς πρώτοι έπρεπε να θέλουμε, ΔΕΝ υπάρχει λαϊκή πίεση για την πραγματοποίησή τους. Το αντίθετο υπάρχει. Άρνηση, υποκινούμενη από ένα ανόητο και χυδαίο πολιτικό σύστημα.

Ο για δεκαετίες αχαλίνωτος λαϊκισμός, ο συνεχής δανεισμός για άμεση απόλαυση και κατανάλωση, διαμόρφωσαν κοινωνικά αντανακλαστικά και συμπεριφορές που στρέβλωσαν την ικανότητά μας να αντιλαμβανόμαστε την πραγματικότητα. Θα έχουμε λοιπόν μεταρρυθμίσεις με το στανιό, που θα μάς επιβάλλουν οι πιστωτές. Άλλες θα είναι σωστές και άλλες λάθος. Καμμία όμως δεν θα είναι με την θέλησή μας. Και αυτό είναι λάθος. Μεγάλο λάθος.

Στις σημερινές συνθήκες, έχουμε ανάγκη από μία αλλαγή, μεταρρύθμιση, που δεν είναι στο τραπέζι με την τρόϊκα. Κανείς δεν μιλά γι αυτήν. Φανταστείτε την σαν μία ένεση ευθύνης. Ένα αντιβιοτικό που μπορεί να σκοτώσει τον λαϊκισμό.

Από πρόσφατο άρθρο του Θανάση Παπανδρόπουλου αντιγράφω: «Η αντιδυτική και αντιφιλελεύθερη Ελλάδα είναι καταδικασμένη στην αφάνεια και στην παρακμή. Ακόμα χειρότερα, είναι ανίκανη να κάνει οποιαδήποτε προσπάθεια προσαρμογής στον ταχύτατα μεταβαλλόμενο κόσμο της ψηφιακής εποχής και των μεγάλων μετασχηματισμών. Ιδεολογικά, η ελληνική κοινωνία έχει καταρρεύσει υπό το βάρος του πτωχευμένου κρατισμού και της διαφθοράς του. Αυτός είναι και ο λόγος που η χώρα έχει σήμερα την κυβέρνηση που τής αξίζει. Κυβερνάται έτσι από μία δράκα γερασμένων πνευματικά και ιδεολογικά ανθρώπων, που νομίζουν ότι μπορούν να διατηρήσουν εν ζωή ένα σύστημα αρπαγής και ανοησίας το οποίο κρατιόταν ζωντανό ελέω εξωτερικών επιδοτήσεων και δανείων». Και συμπληρώνει ο Θαν. Παπανδρόπουλος: «Τα 35 τελευταία χρόνια το σύστημα αυτό απορρόφησε πάνω από 1.00 δισεκατομμύρια ευρώ επιδοτήσεις και δάνεια και το μόνο που κατάφερε ήταν να …πτωχεύσει! Πρόκειται για μοναδική περίπτωση ανικανότητας και φαυλοκρατίας, αλλά και της άρνησης μιας κοινωνίας και ενός πολιτικού συστήματος να συγκλίνουν προς την πραγματικότητα».

Το χαρακτηριστικό του πολιτικού συστήματος αρπαγής και ανοησίας είναι η συγκέντρωση της εξουσίας στο κέντρο, στην Αθήνα, και εν τέλει στον πρωθυπουργό. Το σύστημα έχει χαρακτηριστεί πρωθυπουργοκεντρικό –ποτέ περισσότερο απ’ ό,τι σήμερα.

Στο υπερσυγκεντρωτικό σχήμα, ο πολίτης αισθάνεται αμέτοχος, αδύναμος και ανεύθυνος. Πώς μπορεί να συνδέσει στο μυαλό του ο κάτοικος της Κνωσού, για παράδειγμα, τα έξοδα που αποφασίζει το αθηναϊκό κράτος με τους φόρους που πληρώνει; Συνειδητοποιεί ο κάτοικος της Κνωσού ότι οι καθαρίστριες που προσέλαβε η κυβέρνηση τού μειώνουν κατά τι ό,τι τού μένει στο πορτοφόλι; Ακόμη και σήμερα, παρά την οδυνηρή και εξοντωτική φορολογία, εξακολουθούμε να μην αντιλαμβανόμαστε ότι κάθε περιττή κρατική δαπάνη, κάθε ρουσφέτι, κάθε αχρείαστος διορισμός, έχει άμεσο αντίκτυπο στο πορτοφόλι μας. Διαμαρτυρόμαστε για το αποτέλεσμα (τους φόρους), αλλά ποτέ για τα αίτια που προκάλεσαν τους φόρους (τις δαπάνες). Διαμαρτυρόμαστε έχοντας επίγνωση της ανικανότητάς μας να επηρεάσουμε τις εξελίξεις.

Αυτή την κατάσταση ανημποριάς του πολίτη θέλω να αλλάξουμε. Να αποδυναμώσουμε τον πρωθυπουργό και να ενδυναμώσουμε τους πολίτες. Να αποδυναμώσουμε το κέντρο και να ενδυναμώσουμε την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Μιλώ για μία ριζική αναδιανομή εξουσίας. Μιλώ για ένα κράτος στο οποίο η Τοπική Αυτοδιοίκηση, οι 325 Δήμοι της χώρας και οι 13 Περιφέρειες, θα έχουν πραγματική διοικητική και πραγματική οικονομική αυτοτέλεια.

Οι Περιφέρειες θα έχουν ίδιους πόρους, που συνίστανται σε ανταποδοτικά τέλη, τα οποία αντιστοιχούν στις προσφερόμενες υπηρεσίες, και ίδιο εύλογο φόρο εντός των ορίων του νόμου (ιδίως τέλος επιτηδεύματος, τέλος κυκλοφορίας οχημάτων). Το ύψος των τελών και φόρων και η διαδικασία είσπραξης θα καθορίζονται από τα αρμόδια όργανα των Περιφερειών, εντός όμως του πλαισίου του νόμου. Αντιστοίχως και οι Δήμοι θα έχουν ίδιους πόρους, που συνίστανται σε ανταποδοτικά τέλη, και ίδιο εύλογο φόρο (ιδίως τέλος καταστημάτων, τέλος καθαριότητας και φωτισμού, τέλος κοινόχρηστων χώρων και φόρος ακίνητης περιουσίας).

Κάθε Οργανισμός Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΟΤΑ) θα καταρτίζει τον προϋπολογισμό του έως το τέλος Σεπτεμβρίου κάθε έτους. Επίσης, θα δημοσιεύει σε ειδικό τεύχος του Φύλλου Εφημερίδας της Κυβερνήσεως περιοδικές τριμηνιαίες οικονομικές καταστάσεις για το προηγούμενο τρίμηνο και απολογισμό εντός του πρώτου εξαμήνου κάθε έτους για το προηγούμενο έτος. Ο έλεγχος των οικονομικών καταστάσεων θα γίνεται από Ελεγκτική Αρχή πριν από την δημοσίευσή τους. Οι οικονομικές καταστάσεις των ΟΤΑ θα αναρτώνται υποχρεωτικώς στο Διαδίκτυο. Οι προϋπολογισμοί των ΟΤΑ θα καταρτίζονται μετά από επαρκή δημόσια διαβούλευση με τους κατοίκους των οικείων περιοχών. Ο δημότης θα έχει λόγο για το πώς θα ξοδευτούν τα λεφτά του. Οι προϋπολογισμοί των ΟΤΑ οφείλουν να διασφαλίζουν την δημοσιονομική ισορροπία μεταξύ εσόδων και εξόδων και την βιώσιμη δημοσιονομική λειτουργία τους. Δεν θα επιτρέπεται ο δανεισμός των ΟΤΑ για την κάλυψη ελλειμματικών προϋπολογισμών και μόνον γνησίως απρόβλεπτες και επείγουσες ανάγκες τους από γεγονότα ανωτέρας βίας θα καλύπτονται από τον τακτικό προϋπολογισμό.

Τί αλλάζει λοιπόν; Η Τοπική Αυτοδιοίκηση πραγματικά αυτοδιοικείται. Δεν εξαρτά τις αποφάσεις της από τις θελήσεις του κέντρου και, κυρίως, τα λεφτά του κέντρου. Χρηματοδοτείται, χωρίς δάνεια, αποκλειστικά από τους δημότες της, από τους οποίους τελικά εξαρτάται. Οι δημότες συμμετέχουν στην κατάρτιση του προϋπολογισμού και αποφασίζουν πώς θα ξοδευτούν τα λεφτά που οι ίδιοι θα συνεισφέρουν. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι υπόλογη στους δημότες. Οι δημότες, όντας κοντά στην δημοτική εξουσία, θα περιορίσουν τις σπατάλες, τις περιττές δαπάνες, τα έργα βιτρίνας. Και αν δεν το κάνουν, αυτοί θα υφίστανται τις συνέπειες και κανένας άλλος. Γι αυτό μίλησα για μία ένεση ευθύνης. Επειδή τα τέλη κυκλοφορίας περνούν και εισπράττονται στις Περιφέρειες και ο φόρος ακίνητης περιουσίας στους Δήμους, θα καταργηθούν οι αντίστοιχοι κεντρικοί φόροι. Το κεντρικό κράτος θα περιορίσει τις δραστηριότητές του με σκοπό να παρέχει εφεξής άριστης ποιότητας και αποτελεσματικές υπηρεσίες προς τους πολίτες.

Το κράτος θα συντονίζει την οικονομική ανάπτυξη ενθαρρύνοντας την ιδιωτική πρωτοβουλία σε συνθήκες ελεύθερου ανταγωνισμού, με στόχο την διεθνή ανταγωνιστικότητα της χώρας.

Περιέγραψα ένα σύστημα που έχει πολλά από τα χαρακτηριστικά του ομόσπονδου κράτους. Το κράτος επικουρεί τους Δήμους και τις κοινότητες και τους πολίτες που έχουν ανάγκη, αλλά δεν αποφασίζει για θέματά τους. Στους Δήμους και στις Περιφέρειες θα διαμορφώνονται τοπικές πλειοψηφίες που μπορούν να διαφέρουν από τις επιλογές της κεντρικής (πρωθυπουργικής) εξουσίας.

Νομίζουν μερικοί, αφελώς, παραβλέποντας τις εμπειρίες των τελευταίων 40 ετών, ότι η Ελλάδα χρειάζεται για να κυβερνηθεί ισχυρή κεντρική εξουσία. Μα την έχει. Και το αποτέλεσμα της ισχυρής κεντρικής εξουσίας είναι η χρεοκοπία της Ελλάδας και η αποχαύνωση των πολιτών της. Η ομοιομορφία ήταν πάντοτε το όνειρο των οπαδών του συγκεντρωτικού σχεδιασμού και της κεντρικής, παντοδύναμης δημόσιας διοίκησης. Ομοιομορφία και εξισωτισμός στην Παιδεία, στο μισθολόγιο, στο ωράριο, κ.ο.κ. Ομοιομορφία που σκότωσε την πρωτοβουλία και την πρόοδο.

Η δημοκρατική Ελλάδα δεν χρειάζεται περισσότερη κεντρική εξουσία, χρειάζεται να δώσει την δύναμη και το κουράγιο, αλλά και την ευθύνη, στους πολίτες να γίνουν πραγματικοί πολίτες για να διαμορφώσουν το μέλλον τους.

Κατηγορία: ΜΑΝΟΣ ΣΤ.

Το ξεχαρβάλωμα της Ελλάδας άρχισε με την επικράτηση του Παπανδρέου στις εκλογές του 1981

Πραγματική ανατροπή στην Ελλάδα θα ήταν η βαθειά μεταρρύθμιση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ώστε οι πολίτες να διαμορφώνουν οι ίδιοι το μέλλον τους. Το ξεχαρβάλωμα της Ελλάδας άρχισε με την επικράτηση του Ανδρέα Παπανδρέου στις εκλογές του 1981. Ακολούθησε η συστηματική διάλυση της δημόσιας διοίκησης και του ήθους της διοίκησης, για να μην στέκεται εμπόδιο στον αχαλίνωτο λαϊκισμό των πρώτων χρόνων του ΠΑΣΟΚ. Μία πρώτη συνέπεια του αχαλίνωτου λαϊκισμού ήταν η θεοποίηση του παρασιτισμού σε βάρος της δουλειάς και της προσπάθειας. Απόλαυση και κατανάλωση τώρα, οι συνέπειες …αργότερα. Δάνεια και πάλι δάνεια.

του Στέφανου Μάνου

Το ξεχαρβάλωμα της Ελλάδας άρχισε με την επικράτηση του Ανδρέα Παπανδρέου στις εκλογές του 1981. Ακολούθησε η συστηματική διάλυση της δημόσιας διοίκησης και του ήθους της διοίκησης, για να μην στέκεται εμπόδιο στον αχαλίνωτο λαϊκισμό των πρώτων χρόνων του ΠΑΣΟΚ. Μία πρώτη συνέπεια του αχαλίνωτου λαϊκισμού ήταν η θεοποίηση του παρασιτισμού σε βάρος της δουλειάς και της προσπάθειας. Απόλαυση και κατανάλωση τώρα, οι συνέπειες …αργότερα. Δάνεια και πάλι δάνεια.

Σήμερα, η προοπτική οριστικής οικονομικής καταστροφής είναι ορατή. Τα τελευταία πέντε χρόνια εξανεμίστηκαν αποταμιεύσεις, μηδενίστηκαν περιουσίες. Επιχειρήσεις έκλεισαν, χιλιάδες άνθρωποι έχασαν την δουλειά τους. Η Ελλάδα, μάς έλεγε ο Παπανδρέου, «ανήκει στους Έλληνες». Σήμερα, στην πραγματικότητα ανήκει στους πιστωτές της που την εξουσιάζουν.

Και τώρα συζητούμε για μεταρρυθμίσεις! Και ποιος θα τις κάνει; Εμείς, ο ελληνικός λαός; Μα έχουμε αποδείξει, ξανά και ξανά, ότι δεν έχουμε χορτάσει λαϊκισμό! Είμαστε έτοιμοι να εμπιστευθούμε τον πρώτο αγύρτη που θα μάς τάξει μία ανύπαρκτη εύκολη λύση. Μάς αρέσει να είμαστε βουτηγμένοι σε μια θάλασσα ψεμάτων. Μέχρι την τελική καταστροφή, για την οποία, φυσικά, όταν έλθει, θα φταίνε όλοι οι άλλοι.

Εδώ και τουλάχιστον είκοσι χρόνια η σημερινή κατάσταση ήταν προδιαγεγραμμένη. Αγνοήσαμε τις προειδοποιήσεις. Περιθωριοποιήσαμε όσους τις έκαναν. Ό,τι δεν κάναμε για είκοσι χρόνια, τότε που οι διορθωτικές κινήσεις ήταν σχετικά πιο εύκολες, πιστεύει κανείς ότι υπάρχει λαϊκό ρεύμα να γίνουν τώρα; Μεταρρυθμίσεις; Κανείς δεν τις θέλει!

Οι πιστωτές, η τρόϊκα, οι θεσμοί –όπως και αν τους λέμε– έχουν καταλάβει την άρνησή μας να αλλάξουμε. Και επειδή μπορούν, όπως περίτρανα φάνηκε με την καλοκαιρινή ατιμωτική συνθηκολόγηση του κ. Τσίπρα, προσπαθούν να μάς επιβάλλουν –συχνά άγαρμπα και αδέξια– αλλαγές που εμείς πρώτοι θα έπρεπε να επιζητούμε. Διότι, έπρεπε τάχα η τρόϊκα να μάς ζητάει ακομμάτιστη διοίκηση; Ή, πιο γρήγορη απονομή της δικαιοσύνης; Σύγχρονη Παιδεία; Δυστυχώς, όμως, γι αυτές τις αλλαγές που εμείς πρώτοι έπρεπε να θέλουμε, ΔΕΝ υπάρχει λαϊκή πίεση για την πραγματοποίησή τους. Το αντίθετο υπάρχει. Άρνηση, υποκινούμενη από ένα ανόητο και χυδαίο πολιτικό σύστημα.

Ο για δεκαετίες αχαλίνωτος λαϊκισμός, ο συνεχής δανεισμός για άμεση απόλαυση και κατανάλωση, διαμόρφωσαν κοινωνικά αντανακλαστικά και συμπεριφορές που στρέβλωσαν την ικανότητά μας να αντιλαμβανόμαστε την πραγματικότητα. Θα έχουμε λοιπόν μεταρρυθμίσεις με το στανιό, που θα μάς επιβάλλουν οι πιστωτές. Άλλες θα είναι σωστές και άλλες λάθος. Καμμία όμως δεν θα είναι με την θέλησή μας. Και αυτό είναι λάθος. Μεγάλο λάθος.

Στις σημερινές συνθήκες, έχουμε ανάγκη από μία αλλαγή, μεταρρύθμιση, που δεν είναι στο τραπέζι με την τρόϊκα. Κανείς δεν μιλά γι αυτήν. Φανταστείτε την σαν μία ένεση ευθύνης. Ένα αντιβιοτικό που μπορεί να σκοτώσει τον λαϊκισμό.

Από πρόσφατο άρθρο του Θανάση Παπανδρόπουλου αντιγράφω: «Η αντιδυτική και αντιφιλελεύθερη Ελλάδα είναι καταδικασμένη στην αφάνεια και στην παρακμή. Ακόμα χειρότερα, είναι ανίκανη να κάνει οποιαδήποτε προσπάθεια προσαρμογής στον ταχύτατα μεταβαλλόμενο κόσμο της ψηφιακής εποχής και των μεγάλων μετασχηματισμών. Ιδεολογικά, η ελληνική κοινωνία έχει καταρρεύσει υπό το βάρος του πτωχευμένου κρατισμού και της διαφθοράς του. Αυτός είναι και ο λόγος που η χώρα έχει σήμερα την κυβέρνηση που τής αξίζει. Κυβερνάται έτσι από μία δράκα γερασμένων πνευματικά και ιδεολογικά ανθρώπων, που νομίζουν ότι μπορούν να διατηρήσουν εν ζωή ένα σύστημα αρπαγής και ανοησίας το οποίο κρατιόταν ζωντανό ελέω εξωτερικών επιδοτήσεων και δανείων». Και συμπληρώνει ο Θαν. Παπανδρόπουλος: «Τα 35 τελευταία χρόνια το σύστημα αυτό απορρόφησε πάνω από 1.00 δισεκατομμύρια ευρώ επιδοτήσεις και δάνεια και το μόνο που κατάφερε ήταν να …πτωχεύσει! Πρόκειται για μοναδική περίπτωση ανικανότητας και φαυλοκρατίας, αλλά και της άρνησης μιας κοινωνίας και ενός πολιτικού συστήματος να συγκλίνουν προς την πραγματικότητα».

Το χαρακτηριστικό του πολιτικού συστήματος αρπαγής και ανοησίας είναι η συγκέντρωση της εξουσίας στο κέντρο, στην Αθήνα, και εν τέλει στον πρωθυπουργό. Το σύστημα έχει χαρακτηριστεί πρωθυπουργοκεντρικό –ποτέ περισσότερο απ’ ό,τι σήμερα.

Στο υπερσυγκεντρωτικό σχήμα, ο πολίτης αισθάνεται αμέτοχος, αδύναμος και ανεύθυνος. Πώς μπορεί να συνδέσει στο μυαλό του ο κάτοικος της Κνωσού, για παράδειγμα, τα έξοδα που αποφασίζει το αθηναϊκό κράτος με τους φόρους που πληρώνει; Συνειδητοποιεί ο κάτοικος της Κνωσού ότι οι καθαρίστριες που προσέλαβε η κυβέρνηση τού μειώνουν κατά τι ό,τι τού μένει στο πορτοφόλι; Ακόμη και σήμερα, παρά την οδυνηρή και εξοντωτική φορολογία, εξακολουθούμε να μην αντιλαμβανόμαστε ότι κάθε περιττή κρατική δαπάνη, κάθε ρουσφέτι, κάθε αχρείαστος διορισμός, έχει άμεσο αντίκτυπο στο πορτοφόλι μας. Διαμαρτυρόμαστε για το αποτέλεσμα (τους φόρους), αλλά ποτέ για τα αίτια που προκάλεσαν τους φόρους (τις δαπάνες). Διαμαρτυρόμαστε έχοντας επίγνωση της ανικανότητάς μας να επηρεάσουμε τις εξελίξεις.

Αυτή την κατάσταση ανημποριάς του πολίτη θέλω να αλλάξουμε. Να αποδυναμώσουμε τον πρωθυπουργό και να ενδυναμώσουμε τους πολίτες. Να αποδυναμώσουμε το κέντρο και να ενδυναμώσουμε την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Μιλώ για μία ριζική αναδιανομή εξουσίας. Μιλώ για ένα κράτος στο οποίο η Τοπική Αυτοδιοίκηση, οι 325 Δήμοι της χώρας και οι 13 Περιφέρειες, θα έχουν πραγματική διοικητική και πραγματική οικονομική αυτοτέλεια.

Οι Περιφέρειες θα έχουν ίδιους πόρους, που συνίστανται σε ανταποδοτικά τέλη, τα οποία αντιστοιχούν στις προσφερόμενες υπηρεσίες, και ίδιο εύλογο φόρο εντός των ορίων του νόμου (ιδίως τέλος επιτηδεύματος, τέλος κυκλοφορίας οχημάτων). Το ύψος των τελών και φόρων και η διαδικασία είσπραξης θα καθορίζονται από τα αρμόδια όργανα των Περιφερειών, εντός όμως του πλαισίου του νόμου. Αντιστοίχως και οι Δήμοι θα έχουν ίδιους πόρους, που συνίστανται σε ανταποδοτικά τέλη, και ίδιο εύλογο φόρο (ιδίως τέλος καταστημάτων, τέλος καθαριότητας και φωτισμού, τέλος κοινόχρηστων χώρων και φόρος ακίνητης περιουσίας).

Κάθε Οργανισμός Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΟΤΑ) θα καταρτίζει τον προϋπολογισμό του έως το τέλος Σεπτεμβρίου κάθε έτους. Επίσης, θα δημοσιεύει σε ειδικό τεύχος του Φύλλου Εφημερίδας της Κυβερνήσεως περιοδικές τριμηνιαίες οικονομικές καταστάσεις για το προηγούμενο τρίμηνο και απολογισμό εντός του πρώτου εξαμήνου κάθε έτους για το προηγούμενο έτος. Ο έλεγχος των οικονομικών καταστάσεων θα γίνεται από Ελεγκτική Αρχή πριν από την δημοσίευσή τους. Οι οικονομικές καταστάσεις των ΟΤΑ θα αναρτώνται υποχρεωτικώς στο Διαδίκτυο. Οι προϋπολογισμοί των ΟΤΑ θα καταρτίζονται μετά από επαρκή δημόσια διαβούλευση με τους κατοίκους των οικείων περιοχών. Ο δημότης θα έχει λόγο για το πώς θα ξοδευτούν τα λεφτά του. Οι προϋπολογισμοί των ΟΤΑ οφείλουν να διασφαλίζουν την δημοσιονομική ισορροπία μεταξύ εσόδων και εξόδων και την βιώσιμη δημοσιονομική λειτουργία τους. Δεν θα επιτρέπεται ο δανεισμός των ΟΤΑ για την κάλυψη ελλειμματικών προϋπολογισμών και μόνον γνησίως απρόβλεπτες και επείγουσες ανάγκες τους από γεγονότα ανωτέρας βίας θα καλύπτονται από τον τακτικό προϋπολογισμό.

Τί αλλάζει λοιπόν; Η Τοπική Αυτοδιοίκηση πραγματικά αυτοδιοικείται. Δεν εξαρτά τις αποφάσεις της από τις θελήσεις του κέντρου και, κυρίως, τα λεφτά του κέντρου. Χρηματοδοτείται, χωρίς δάνεια, αποκλειστικά από τους δημότες της, από τους οποίους τελικά εξαρτάται. Οι δημότες συμμετέχουν στην κατάρτιση του προϋπολογισμού και αποφασίζουν πώς θα ξοδευτούν τα λεφτά που οι ίδιοι θα συνεισφέρουν. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι υπόλογη στους δημότες. Οι δημότες, όντας κοντά στην δημοτική εξουσία, θα περιορίσουν τις σπατάλες, τις περιττές δαπάνες, τα έργα βιτρίνας. Και αν δεν το κάνουν, αυτοί θα υφίστανται τις συνέπειες και κανένας άλλος. Γι αυτό μίλησα για μία ένεση ευθύνης. Επειδή τα τέλη κυκλοφορίας περνούν και εισπράττονται στις Περιφέρειες και ο φόρος ακίνητης περιουσίας στους Δήμους, θα καταργηθούν οι αντίστοιχοι κεντρικοί φόροι. Το κεντρικό κράτος θα περιορίσει τις δραστηριότητές του με σκοπό να παρέχει εφεξής άριστης ποιότητας και αποτελεσματικές υπηρεσίες προς τους πολίτες.

Το κράτος θα συντονίζει την οικονομική ανάπτυξη ενθαρρύνοντας την ιδιωτική πρωτοβουλία σε συνθήκες ελεύθερου ανταγωνισμού, με στόχο την διεθνή ανταγωνιστικότητα της χώρας.

Περιέγραψα ένα σύστημα που έχει πολλά από τα χαρακτηριστικά του ομόσπονδου κράτους. Το κράτος επικουρεί τους Δήμους και τις κοινότητες και τους πολίτες που έχουν ανάγκη, αλλά δεν αποφασίζει για θέματά τους. Στους Δήμους και στις Περιφέρειες θα διαμορφώνονται τοπικές πλειοψηφίες που μπορούν να διαφέρουν από τις επιλογές της κεντρικής (πρωθυπουργικής) εξουσίας.

Νομίζουν μερικοί, αφελώς, παραβλέποντας τις εμπειρίες των τελευταίων 40 ετών, ότι η Ελλάδα χρειάζεται για να κυβερνηθεί ισχυρή κεντρική εξουσία. Μα την έχει. Και το αποτέλεσμα της ισχυρής κεντρικής εξουσίας είναι η χρεοκοπία της Ελλάδας και η αποχαύνωση των πολιτών της. Η ομοιομορφία ήταν πάντοτε το όνειρο των οπαδών του συγκεντρωτικού σχεδιασμού και της κεντρικής, παντοδύναμης δημόσιας διοίκησης. Ομοιομορφία και εξισωτισμός στην Παιδεία, στο μισθολόγιο, στο ωράριο, κ.ο.κ. Ομοιομορφία που σκότωσε την πρωτοβουλία και την πρόοδο.

Η δημοκρατική Ελλάδα δεν χρειάζεται περισσότερη κεντρική εξουσία, χρειάζεται να δώσει την δύναμη και το κουράγιο, αλλά και την ευθύνη, στους πολίτες να γίνουν πραγματικοί πολίτες για να διαμορφώσουν το μέλλον τους.

Κατηγορία: ΜΑΝΟΣ ΣΤ.

Στέφανος Μάνος: Σύνταξη 700 ευρώ για όλους, αφορολόγητο στα 5.000 ευρώ, κατάργηση ασφαλιστικών εισφορών

Φωτογραφία: EUROKINISSI/ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΙΣΙΝΑΣ

Τις προτάσεις του για το αφορολόγητο και το συνταξιοδοτικό ανέλυσε ο Στέφανος Μάνος, με μία ανάρτησή του στο Facebook.

Ο πρώην υπουργός προτείνει μείωση του αφορολόγητου στα 5.000 ευρώ, ή και χαμηλότερα όπως σημειώνει, με παράλληλη καθιέρωση μειωμένου συντελεστή φορολογίας 7% (αντί για 22%) για τα εισοδήματα έως 10.000 ευρώ. Ακόμη, προτείνει καθιέρωση σύνταξης 700 ευρώ για όποιον συμπληρώσει το 67 έτος, η οποία θα βαρύνει τον προϋπολογισμό και κατάργηση των εισφορών, τόσο των εργοδοτών, όσο και των εργαζομένων.

Μάλιστα ο κ. Μάνος τονίζει ότι ο ίδιος θα εφάρμοζε και τις δύο αυτές παρεμβάσεις από το 2017.

Αναλυτικά η ανάρτηση του Στέφανου Μάνου:

«Ερωτούν και ξαναρωτούν οι δημοσιογράφοι….»και σεις τι θα κάνατε;» Για το «αφορολόγητο» και τις συντάξεις. Αλλά απάντηση δεν παίρνουν και ξαναρωτούν.

Και για τα δύο θέματα «αφορολόγητο» και συντάξεις έχω γράψει επανειλημμένως. Δυστυχώς δεν έχω πρόσβαση στα στοιχεία του Υπουργείου Οικονομικών, ούτε γνωρίζω τα σημεία τριβής στις διαπραγματεύσεις μεταξύ του κ. Τσακαλώτου και των δανειστών. Η κυβέρνηση έχει επιλέξει να λειτουργεί στο σκοτάδι μακριά από τα μάτια τρίτων που ίσως θα την επέκριναν.

Πάντως στο ερώτημα «και σεις τι θα κάνατε;» θα απαντούσα ως εξής:

1. Αφορολόγητο. Το αφορολόγητο είναι σήμερα 9.000€. Αν κερδίζεις περισσότερα φορολογείσαι με κλίμακα που αρχίζει με 22%. Δηλαδή αν το εισόδημα σου είναι 11.000€, αφαιρείς το αφορολόγητο των 9.000€ και φορολογείσαι με 22% για 2.000€. Πληρώνεις δηλαδή 440€ για εισόδημα 11.000€. Το αφορολόγητο των 9.000€ επιτρέπει σε περισσότερο από τα μισά Ελληνικά νοικοκυριά να μη πληρώνουν φόρο εισοδήματος διότι το εισόδημα τους είναι μικρότερο. Στην Ελλάδα ο φόρος εισοδήματος βαρύνει το 40-45% του πληθυσμού. Κόντρα στο Σύνταγμα, κόντρα στην Ευρωπαϊκή πρακτική. Σε καμιά άλλη χώρα δεν υπάρχει αυτή η μονομέρεια της επιβάρυνσης. Υποστηρίζω λοιπόν ως κίνηση σωστή, ως κίνηση δικαιοσύνης, ως κίνηση ορθολογισμού, τον περιορισμό του αφορολόγητου στις 5.000€ ή και χαμηλότερα έτσι ώστε να συμμετέχει στο φόρο εισοδήματος τουλάχιστον το 80% των νοικοκυριών. Παράλληλα όμως με τη μείωση του αφορολόγητου υποστηρίζω την καθιέρωση μειωμένου συντελεστή φορολογίας 7% αντί για 22% για τα χαμηλά εισοδήματα μέχρι 10.000€. Στο αρχικό παράδειγμα εισοδήματος 11.000€ ο φόρος εισοδήματος που θα αντιστοιχούσε σύμφωνα με την πρόταση είναι: 5.000€ προς 7% δηλαδή 350€ συν 1.000€ προς 22% 220€. Σύνολο 570€ αντί για 440€.

2. Συντάξεις. Ότι και αν λέει ο κ. Κατρούγκαλος και οι όμοιοι του, αντιλαμβάνομαι και ελπίζω να αντιλαμβάνονται όλοι ότι το ασφαλιστικό δεν «βγαίνει». Έχει αναλάβει υποχρεώσεις που δεν μπορεί να εκπληρώσει. Ούτε με μαγικά. Τι πρέπει να γίνει; Λογικά; Να μην αναλαμβάνονται νέες υποχρεώσεις που δεν μπορούν να εκπληρωθούν. Σκεφτείτε! Κάθε φορά που η κυβέρνηση συνταξιοδοτεί πρόωρα κάποιο υψηλόβαθμο στέλεχος για να μη το απολύσει, αναλαμβάνει (με τα δικά μας λεφτά) να πληρώνει μια ακριβή σύνταξη για 30 ή περισσότερα χρόνια! Εδώ που φθάσαμε μια είναι η λύση: Η εφαρμογή της πρότασης μου για μια σύνταξη 700€ για όποιον/α συμπληρώσει το 67 έτος. Η σύνταξη θα βαρύνει τον προϋπολογισμό και δεν θα προϋποθέτει εισφορές. Ούτε του εργαζόμενου, ούτε του εργοδότη. Όποιος επιθυμεί μεγαλύτερη ή καλύτερη συνταξιοδοτική κάλυψη θα μπορεί να καταφύγει σε εξειδικευμένες ιδιωτικές ασφαλιστικές. Η κατάργηση των εισφορών θα προκαλέσει αναπτυξιακό σοκ στην αγορά. Η πρόταση είναι απλή και σε αντίθεση με τις πολύπλοκες άλλες, ΒΓΑΙΝΕΙ. Βγαίνει το 2017 και κάθε χρόνο μετά. Πολλοί θα στενοχωρηθούν με την προτεινόμενη λύση, κυρίως διότι δεν μπορούν να δουν τι θα υποστούν με την εφαρμοζόμενη πολιτική.
Ένα τελικό σχόλιο και για τις δύο παρεμβάσεις. Λέγεται ότι προορίζονται για το 2018 και μετά. Εγώ θα τις εφάρμοζα αμέσως. Από το 2017».

Κατηγορία: ΜΑΝΟΣ ΣΤ.

Στέφανος Μάνος: «Πρέπει επιτέλους να τελειώσουμε με το αγγελιόσημο»

Απεργούν οι δημοσιογράφοι διεκδικώντας να μη καταργηθεί το (επαίσχυντο) αγγελιόσημο. Το αγγελιόσημο που βαρύνει την κοινωνία προς όφελος των δημοσιογράφων. Αντί να πληρώνουν οι δημοσιογράφοι για την ασφάλισή τους, να πληρώνει η κοινωνία. Αυτή την αθλιότητα καταργεί στο άρθρο 38 παρ. 9 το νομοσχέδιο του κ. Κατρούγκαλου. Για αυτή τη συγκεκριμένη ρύθμιση που, αν ψηφιστεί, θα ισχύσει αμέσως δεν μπορώ παρά να συγχαρώ τον κατά τα άλλα θλιβερό κ. Κατρούγκαλο.
Σε αυτό το σημείο χρειάζεται προσοχή. Η Ν.Δ. υποθέτω ότι θα καταψηφίσει το νομοσχέδιο στο σύνολό του. Ελπίζω ότι ο κ. Μητσοτάκης ενδυναμωμένος από το συνέδριο της Ν.Δ. θα στηρίξει όμως τη συγκεκριμένη πρόβλεψη του νομοσχεδίου Κατρούγκαλου. Πρέπει επιτέλους να τελειώσουμε με το αγγελιόσημο.

Στέφανος Μάνος

Κατηγορία: ΜΑΝΟΣ ΣΤ.

Στέφανος Μάνος: Πέντε προτάσεις για να βγούμε από την κρίση

Κατάργηση του ασφαλιστικού-συνταξιοδοτικού συστήματος και των ασφαλιστικών εισφορών, θέσπιση εθνικής σύνταξης που θα καταβάλλεται από το κράτος σε όλους, πλήρη αποκέντρωση εξουσιών στις Περιφέρειες και του Δήμους, θέσπιση νέου Συντάγματος με δημοψήφισμα. Αυτές οι 4 μεγάλες μεταρρυθμίσεις-τομές, μαζί με την τήρηση των δεσμεύσεων του μνημονίου, είναι οι βασικοί άξονες ενός σχεδίου εξόδου της χώρας από την κρίση και εκσυγχρονισμού του κράτους. Το παρουσίασε ο πρώην υπουργός Στέφανος Μάνος, μιλώντας στο Οικονομικό Συμπόσιο που συνδιοργάνωσαν το New York College και η Εταιρεία Μελέτης Προβλημάτων Συλλογικών (Ε.Μ.ΠΡΟ.Σ), με θέμα '' Πώς θα ξεφύγουμε από την κρίση''.

Ο πρώην υπουργός δεν διατύπωσε προτάσεις προς την κυβέρνηση και τα κόμματα, εκτιμώντας ότι θα απευθυνόταν σε "ώτα μη ακουόντων". Παρουσίασε τις ιδέες του, επισημαίνοντας τι θα έπραττε ο ίδιος, ''αν ήταν Πρωθυπουργός''.

Το πλήρες κείμενο της ομιλίας του:

"Μου ζητήθηκε να σας παρουσιάσω με συντομία τις ιδέες μου για το πως θα ξεπεράσουμε την κρίση.

Τέτοιες παρουσιάσεις έχω κάνει σπάνια μετά την κρίση και πολλές φορές πριν από την κρίση, προκειμένου να την αποφύγουμε.

Οι προτάσεις μου δεν βρήκαν απήχηση. Δεν υιοθετήθηκαν. Πολεμήθηκαν από το πολιτικό σύστημα και το διαπλεκόμενο με αυτό μιντιακό κατεστημένο. Το βασικό τους επιχείρημα - ηλίθιο κατά τη γνώμη μου - ήταν ότι οι προτάσεις μου είναι "νεοφιλελεύθερες". Και ως τέτοιες ήταν - αξιωματικά - απάνθρωπες και κακές. Ευνοούσαν τους λίγους και πλουσίους σε βάρος των πολλών και φτωχών. Μια άλλη - εξ ίσου ηλίθια - κριτική ήταν ότι όσα προτείνω, κάνουν ίσως για άλλες χώρες, αλλά "στην Ελλάδα αυτά δεν γίνονται".

Θα σταθώ στο τελευταίο σημείο, "στην Ελλάδα αυτά δεν γίνονται", για να σας παρουσιάσω το δίλημμα μου. Διότι αντιμετωπίζω ένα δίλημμα:

Τι νόημα έχει να πω σήμερα, για άλλη μια φορά, όσα "στην Ελλάδα δεν μπορούν να γίνουν"; Δεν έχω όμως κάτι άλλο, κάτι καινολυργιο να σας πω. Δεν προσαρμόζω τις απόψεις μου στις απόψεις του πολιτικού κατεστημένου. Ειρήσθω εν παρόδω δεν βλέπω στην αίθουσα κάποιους εκπρόσωπους του πολιτικού συστήματος, κυρίως κυβερνητικούς, που θα ήθελα, θα ευχόμουνα, να ενδιαφέρονται ν' ακούσουν απόψεις άλλων για το πως θα ξεπεράσουμε την κρίση.

Βρήκα λύση στο δίλημμα μου και απέκτησε νόημα η επανάληψη των προτάσεών μου, με μια προσθήκη που και αυτή θα προστεθεί σε αυτά που "δεν γίνονται στην Ελλάδα". Έχει όμως ένα καινούργιο στοιχείο αυτή η προσθήκη, που προσδίδει λογική συνέπεια στις παλαιές μου προτάσεις και δεν έχει ειπωθεί μέχρι σήμερα.

Δεν θα σας περιγράψω σήμερα ιδέες για το πως θα ξεπεράσουμε την κρίση, ελπίζοντας ότι κάποιος στην κυβέρνηση θα τις ακούσει και θα τις εφαρμόσει, ή κάποιος στην αντιπολίτευση θα θελήσει να τις ενσωματώσει στα προγράμματά της. Θα σας πω τι θα έκανα για να ξεπεράσουμε την κρίση αν η Βουλή στήριζε για τρία χρόνια την κυβέρνηση που θα σχημάτιζα εγώ. Με άλλα λόγια δεν θα σας πω τι πρέπει να κάνουν άλλοι, αλλά τι θα έκανα εγώ αν μου εμπιστευόσασταν για τρία χρόνια τη διακυβέρνηση της Ελλάδας.

Κατ' ανάγκη θα είμαι πολύ σύντομος. Τηλεγραφικός.

1. Η Ελλάδα συμφώνησε να εφαρμόσει το τρίτο μνημόνιο και στη συνέχεια έκανε και εξακολουθεί να κάνει ό,τι μπορεί για μην εφαρμόσει όσα συμφώνησε να κάνει.

Μια δική μου κυβέρνηση θα εφαρμόσει το μνημόνιο στην ολότητα του. Είτε μας αρέσει είτε όχι. Διότι ό,τι δεν μας αρέσει έπρεπε να το εντοπίσουμε πριν συμφωνήσουμε και να το απορρίψουμε. Ό,τι όμως συμφωνούμε, να το τηρούμε. Πρέπει να φθάσουμε στα άκρα για να αποκαταστήσουμε την αξιοπιστία της ελληνικής κυβέρνησης. Οι υποχρεώσεις του μνημονίου καλύπτουν την περίοδο μέχρι τον Ιούνιο του 2018. Οι μελλοντικές θα τηρηθούν όπως συμφωνήθηκαν. Όσες έπρεπε να εκπληρωθούν και δεν εκπληρώθηκαν εγκαίρως θα εκπληρωθούν σε δύο μήνες.

2. Στα σαράντα χρόνια εφαρμογής του Συντάγματος του 1975, γιγαντώθηκε ο λαϊκισμός και ο πελατειακός αναξιοκρατικός κρατισμός. Το κράτος γιγαντώθηκε και αποσαθρώθηκε. Κοστίζει πάρα πολλά και συνεισφέρει πολύ λίγα. Η χρηματοδότηση του εξοντώνει την παραγωγική οικονομία.

Το Σύνταγμα πρέπει να αλλάξει. Αφ’ ενός πρέπει να διατηρήσει τη δημοκρατική και κοινοβουλευτική παράδοση καθώς και την παράδοσή στο «κοινωνικό κράτος δικαίου» και αφ’ ετέρου να εκσυγχρονίσει τους θεσμούς, δημιουργώντας ένα ασφαλές περιβάλλον για την ανάπτυξη και τις ελευθερίες μας, με ενισχυμένο αίσθημα εμπιστοσύνης στο Κράτος.

Χρήσιμες παρατηρήσεις για το τι πρέπει να αλλάξει παραθέτει ο Παναγής Βουρλούμης στο τεύχος του Μαρτίου του Athens Review of Books. Το Σύνταγμα του 1975 προβλέπει στο άρθρο 110 μια εξαιρετικά βαρύγδουπη και χρονοβόρα διαδικασία για την αναθεώρηση του. Δεν έχουμε την πολυτέλεια του χρόνου. Διαδοχικές κυβερνήσεις σπαταλούσαν τον χρόνο για να αποφύγουν το πολιτικό κόστος. Μια δική μου κυβέρνηση θα ζητήσει από τον ελληνικό λαό να εγκρίνει με δημοψήφισμα ένα νέο Σύνταγμα παρακάμπτοντας το άρθρο 110.

3. Το πολιτικό μας σύστημα έχει χαρακτηριστεί πρωθυπουργοκεντρικό και πράγματι είναι. Στη δική μου κυβέρνηση θέλω να αποδυναμωθεί ο πρωθυπουργός και να ενδυναμώσουμε τους πολίτες. Ν' αποδυναμώσουμε την κεντρική εξουσία, τα υπουργεία, τους υπουργούς, τους παράγοντες και να ενδυναμώσουμε την τοπική αυτοδιοίκηση. Μιλώ για μια ριζική αναδιανομή εξουσίας. Μιλώ για ένα κράτος στο οποίο η τοπική αυτοδιοίκηση, οι 325 δήμοι της χώρας και οι 13 περιφέρειες, θα έχουν πραγματική διοικητική και πραγματική οικονομική αυτοτέλεια.

Οι Περιφέρειες και οι Δήμοι θα έχουν ίδιους πόρους που θα καθορίζονται από αυτούς στα πλαίσια όμως του νόμου. Οι πολίτες θα συμμετέχουν στη διαμόρφωση των προϋπολογισμών του δήμου τους και της περιφέρειας τους και θα αναλαμβάνουν τη χρηματοδότηση του. Αυτοτέλεια με ευθύνη.

4. Από μόνο του το ασφαλιστικό σύστημα είναι ικανό να ματαιώσει κάθε προσπάθεια υπέρβασης της κρίσης. Είναι ένα εξαιρετικά σύνθετο κουβάρι χιλιάδων μικρών ρυθμίσεων, που εξυπηρετούν ατέλειωτα πελατειακά προνόμια. Προσπαθείς να λύσεις ένα πρόβλημα και άθελα δημιουργείς δέκα καινούργια. Σπάνια βρίσκει τόσο καλή εφαρμογή ο μύθος του Γόρδιου Δεσμού.

Η δική μου κυβέρνηση θα καταργήσει στο σύνολό του το ασφαλιστικό, το συνταξιοδοτικό. Θα καταργήσει τις εισφορές. Μηδέν εισφορές εργαζόμενου, μηδέν εισφορές εργοδότη. Κάθε Έλληνας - εργαζόμενος είτε όχι - θα δικαιούται σύνταξη 700 ευρώ μηνιαίως μόλις συμπληρώσει τα 67. Θα την πληρώνει το κράτος από τα γενικά φορολογικά έσοδα. Κόστος για το προϋπολογισμό 15 δις ετησίως, 3 δισ. λιγότερα από όσα πληρώνει σήμερα το κράτος σε επιχορηγήσεις χρεοκοπημένων Ταμείων.

Καθώς δεν θα υπάρχουν ασφαλιστικά Ταμεία, θα μπορούν να καταργηθούν αμέσως όλοι οι υπέρ τρίτων φόροι που υπάρχουν για να συντηρούν τα ταμεία. Χωρίς εισφορές δεν θα υπάρχει μαύρη εργασία. Χωρίς εισφορές η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας θα εκτιναχθεί. Η ανάπτυξη θα είναι ante portas.

5. Μικρότερο κράτος. Υπάρχουν δύο ομάδες πολιτών. Οι υπάλληλοι του δημόσιου τομέα και οι συνταξιούχοι είναι η μία. Η άλλη είναι οι παραγωγικά απασχολούμενοι, που συνεισφέρουν φόρους και εισφορές για να αμείβεται η ομάδα των υπαλλήλων του δημοσίου και οι συνταξιούχοι. Η πρώτη εισπράττει και η δεύτερη πληρώνει.

Στα χρόνια της κρίσης η δεύτερη ομάδα, αυτή που πληρώνει, συρρικνώθηκε αριθμητικά σημαντικά. Είναι πια σαφώς μικρότερη από την πρώτη. Τον Ιανουάριο του 2015 σε άρθρο μου στην Καθημερινή έδωσα στοιχεία για το 2013: 3,48 εκ. υπάλληλοι δημοσίου και συνταξιούχοι, 2,78 εκ. οι παραγωγικά απασχολούμενοι. Μεταξύ 2008 και 2013 η ομάδα των παραγωγικά απασχολούμενων μειώθηκε κατά 1 περίπου εκατομμύριο. Η πραγματικότητα το 2016 είναι ασφαλώς χειρότερη.

Είναι απολύτως παράλογο να περιμένετε ότι 2,5 εκ. παραγωγικά απασχολούμενοι θα πληρώνουν για τον εαυτό τους και την οικογένεια τους και θα πληρώνουν επιπλέον για τη σίτιση 3,5 εκ. υπαλλήλων και συνταξιούχων. Απλώς δεν γίνεται. Δεν βγαίνουν οι αριθμοί. Βρισκόμαστε σε απόλυτο αδιέξοδο.

Θυμηθείτε τον υπουργό κ. Κατρούγκαλο: Κόκκινη γραμμή η μείωση των συντάξεων. Θα αυξηθούν οι εισφορές για να πληρωθούν οι συντάξεις. Το ίδιο μοτίβο παντού. Οι δαπάνες του κράτους μεγαλώνουν και ο φθίνων αριθμός των παραγωγικά απασχολούμενων καλείται να τις καλύψει. Το αδιέξοδο είναι απόλυτο. Μία μόνο λύση υπάρχει. Η "ακατανόμαστη": Να περιοριστεί σημαντικά ο αριθμός της πρώτης ομάδας. Να καταργηθούν οι σκανδαλώδεις πρόωρες συντάξεις των κομματικών πελατών και να καταργηθούν όλες ανεξαιρέτως οι περιττές υπηρεσίες του Δημόσιου τομέα.

Πρέπει να γίνουν απολύσεις. Πολλές. Πρέπει βέβαια ταυτόχρονα να φροντίσει η πολιτεία για την κατά το δυνατό ομαλή μετάβαση από το δημόσιο στον ιδιωτικό τομέα.

Επιτρέψτε μου να επαναλάβω. Χωρίς δραστική μείωση του δημόσιου τομέα δεν θα υπάρξει ανάπτυξη. Χωρίς δραστική μείωση του δημόσιου τομέα δεν θα μειωθεί η εξοντωτική φορολογική επιβάρυνση των παραγωγικά απασχολούμενων. Η εξοντωτική φορολογία θα διαλύσει ότι απομένει από την οικονομία και θα στείλει εκατοντάδες χιλιάδες στην παρανομία της φοροδιαφυγής, στη μαύρη οικονομία, στο εξωτερικό.

Αναφέρθηκα σε πέντε κεφάλαια πολιτικής μιας δικής μου κυβέρνησης. Δημιουργούν τα θεμέλια για μια οικονομία ανταγωνιστική που αναπτύσσεται ραγδαία. Όλα όσα σας είπα απορρίπτονται συλλήβδην από το πολιτικό και μιντιακό κατεστημένο με την προσχηματική δικαιολογία ότι αυτά δεν γίνονται στην Ελλάδα. Ε λοιπόν εγώ νομίζω πως γίνονται και είμαι διατεθειμένος να τα κάνω.

ΠΗΓΗ

Κατηγορία: ΜΑΝΟΣ ΣΤ.

Στέφανος Μάνος για Καραμανλή: «Από πότε τα ρουσφέτια είναι φιλελεύθερη κεντροδεξιά ατζέντα;»

Σκληρή κριτική στον Αλέξη Παπαχελά και την κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή ασκεί ο πρώην πρόεδρος της Δράσης, Στέφανος Μάνος, αναφορικά με το άρθρο του γνωστού δημοσιογράφου στην Καθημερινή, όπου ζητά από τον κ. Μητσοτάκη να επιστρέψει στην ατζέντα της ΝΔ το 2004, την οποία αποκαλεί «φιλελεύθερη κεντροδεξιά».

Σε ανάρτηση του στο facebook, ο κ. Μάνος αναφέρει χαρακτηριστικά:

«Εμμονές» είναι ο τίτλος του σημερινού άρθρου του διευθυντή της Καθημερινής κ. Παπαχελά. Με ύφος σχεδόν λυρικό αναφέρεται στον κ. Κώστα Καραμανλή που κέρδισε τις εκλογές του 2004 με μια, όπως γράφει, κλασική, κεντροδεξιά, φιλελεύθερη ατζέντα. Καταλήγει ο κ Παπαχελάς προτρέποντας τον κ. Μητσοτάκη να βαπτιστεί στον «καραμανλισμό» του 2004 προσαρμοσμένο στα σημερινά δεδομένα.

Ώστε λοιπόν οι πρωτοφανείς σπατάλες της κυβέρνησης του κ. Κώστα Καραμανλή, οι χιλιάδες ρουσφετολογικές προσλήψεις, τα πρωτοφανή δημοσιονομικά και εμπορικά ελλείμματα αποτελούν κλασική κεντροδεξιά φιλελεύθερη ατζέντα! Γηράσκω αεί διδασκόμενος.

"Εμμονές" είναι ο τίτλος του σημερινού άρθρου του διευθυντή της Καθημερινής κ. Παπαχελά. Με ύφος σχεδόν λυρικό αναφέρετα...
Δημοσιεύτηκε από Στέφανος Μάνος στις Κυριακή, 13 Μαρτίου 2016

Κατηγορία: ΜΑΝΟΣ ΣΤ.

Σ.Μάνος: "Αρκετά ΜΜΕ έχοντας ξεχάσει τα πάντα, απεργάζονται την παλινόρθωση του κ. Κώστα Καραμανλή"

Πάσχουν τα ΜΜΕ από συλλογική αμνησία!
Αρκετά, έχοντας ξεχάσει τα πάντα, απεργάζονται την παλινόρθωση του κ. Κώστα Καραμανλή.
Μόλις πριν από 8 χρόνια, 23 Αυγούστου 2007, ο πρωθυπουργός κ. Καραμανλής άνοιξε θέμα ασφαλιστικής μεταρρύθμισης. Δεσμεύτηκε προσωπικά για τρία ΔΕΝ:

ΔΕΝ θα πειραχτούν τα όρια ηλικίας, ΔΕΝ θα αυξηθούν οι εισφορές και ΔΕΝ θα μειωθούν οι συντάξεις.

Αν υπήρχε τότε ο κ. Βαρουφάκης θα είχε αναφωνήσει ουάου.
Εγώ περιορίστηκα τότε να συγχαρώ τον πρωθυπουργό για τον τετραγωνισμό του κύκλου.
Ο Ελληνικός λαός (άξιος της τύχης του) έσπευσε να επικροτήσει την "υπεύθυνη στάση" Καραμανλή και τον Σεπτέμβριο τον επανεξέλεξε δίνοντας του έτσι τη δυνατότητα να προσθέσει - "υπεύθυνα βέβαια" - δεκάδες δισεκατομμύρια στο έλλειμμα και το χρέος.
Προσοχή λοιπόν στο κατρουγκάλειο ασφαλιστικό έπος. Προσοχή στις "κόκκινες γραμμές" που υποκαθιστούν τα ΔΕΝ του κ. Καραμανλή.
Και οι κ. Τσίπρας και Κατρούγκαλος τετραγωνίζουν τον κύκλο. Μόνο που τούτη τη φορά οδηγούμεθα στην οριστική διάλυση του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης.
Ελπίζω να μην υπάρξουν εγκληματικά αφελείς στα άλλα κόμματα να στηρίξουν την πορεία προς τη διάλυση της κοινωνικής ασφάλισης.

Στέφανος Μάνος

Κατηγορία: ΜΑΝΟΣ ΣΤ.

Σ.Μάνος: "Κάθε χρόνο οι Έλληνες πληρώνουν 600 εκ. για 22.000 συνταξιούχους της ΔΕΗ και κανείς δεν μιλάει γι αυτό"

Ένα ενδιαφέρον ερώτημα από τον Στέφανο Μάνο για τους συνταξιούχους της ΔΕΗ

-Κάθε 100 ευρώ που πληρώνετε φόρους τα 8 ευρώ πάνε για κάποιον συνταξιούχο της ΔΕΗ
  

Κατηγορία: ΜΑΝΟΣ ΣΤ., VIDEO

Στέφανος Μάνος: Θα τουφέκιζα τον Φίλη

«Τώρα έχουν τελειώσει τα λεφτά, τώρα δεν έχουμε φράγκο, τώρα ξεζουμίζουμε και τον τελευταίο συνταξιούχο και τον τελευταίο εργαζόμενο να βγάλουμε κάποιο φόρο για να πληρώσουμε τους πρόσθετους αυτούς εκπαιδευτικούς. Εγώ θα τουφέκιζα τον κ. Φίλη για αυτό», σχολίασε σε συνέντευξή του ο πρώην υπουργός, Στέφανος Μάνος.

Ο κ. Μάνος, μίλησε στο Παραπολιτικά 90.1 Fm και μίλησε για την ελληνική οικονομία, τον ΦΠΑ στην ιδιωτική παιδεία και τις συντάξεις στη ΔΕΗ.

«Η πραγματικότητα αυτή τη στιγμή είναι ότι, σύμφωνα με τις επίσημες προβλέψεις της κυβέρνησης, θα έχουμε φέτος, όχι αύξηση της οικονομίας, αλλά συρρίκνωσή της και του χρόνου επίσης και δεν ξέρω για το ’17 αν θα περιμένουμε κάτι καλύτερο. Με άλλα λόγια θα μπορούσε να πει κανείς τώρα ότι είμαστε σε στραβό δρόμο, δηλαδή δεν πρόκειται με τα δεδομένα που τα ξέρουμε με αυτή την κυβέρνηση με αυτά τα οποία κάνει να δούμε ανάπτυξη της οικονομίας για τα επόμενα δύο περίπου χρόνια και μετά έχει ο Θεός.  Συνεπώς έχουμε πρόβλημα και έχουμε μεγάλο πρόβλημα διότι επιμένει η κυβέρνηση να κάνει πράγματα τα οποία αποδεδειγμένα μέχρι σήμερα μας έχουν οδηγήσει σε αδιέξοδο», δήλωσε ο κ. Μάνος.

Στη συνέχεια, ο πρώην υπουργός ερωτηθείς για το τι πρέπει να γίνει αυτή τη στιγμή απάντησε: «Προϋπόθεση είναι να αλλάξουμε τους ανθρώπους που κυβερνούν, δεν φαίνεται εύκολο αυτή τη στιγμή αν λάβει κανείς υπόψη του ότι  πριν από ένα μήνα ο ελληνικός λαός αυτούς διάλεξε. Συνεπώς θα μπορούσε να πει κανείς ότι έχουμε μια «αυτοκτονική τάση» συνολική, διαλέξαμε κάποιους οι οποίοι θα μας περιορίσουν τα εισοδήματα, θα μας κόψουν τις συντάξεις, θα περιορίσουν την προοπτική να συνέλθουμε».

Στην ερώτηση για το αν όλα αυτά που η κυβέρνηση σχεδιάζει να κάνει, υλοποιηθούν και αν η Ελλάδα θα μπει σε δρόμο ανάπτυξης, ο κ. Μάνος εμφανίστηκε αρνητικός σε αυτή την προοπτική, ενώ δήλωσε βέβαιος για αυτό. «Όχι, είμαι βέβαιος ότι το αντίθετο θα συμβεί.  Είμαι απολύτως βέβαιος ότι με αυτά τα οποία έχουν πει ότι θα κάνουν και αν τα κάνουν θα πάμε από το κακό στο χειρότερο».

Για το ΦΠΑ στην ιδιωτική εκπαίδευση ο κ. Στέφανος Μάνος είπε:

«Θα σας θυμίσω ότι αυτό ξεκίνησε ως ισοδύναμο δηλαδή επεβλήθη το 23% στην Παιδεία ως ισοδύναμο της μείωσης του ΦΠΑ στο βόειο κρέας. Εγώ λέω το εξής αφού μπλέξαμε τόσο πολύ γιατί δεν κάνουμε το απλό να γυρίσουμε στο 23% στο βόειο κρέας από όπου ξεκίνησε και η όλη ιστορία. Γιατί δεν το συζητούμε καν; Γιατί τώρα θα επικροτήσουμε τη βλακεία γιατί περί βλακείας πρόκειται και σημειώστε ότι δεν είναι μόνο το 23% στην Παιδεία, βάλανε οι έξυπνοι αυτοί κύριοι, οι ευαίσθητοι άνθρωποι και 23% στα γηροκομεία. Άλλη ωραία κίνηση αυτή από κοινωνικά ευαίσθητη κυβέρνηση. Καλύτερα να ακριβύνει η σπαλομπριζόλα, παρά να γίνει αυτός ο χαμός που γίνεται στην Παιδεία» και συνέχισε: «Έχουμε τους διπλούς δασκάλους από ότι οι Γάλλοι είπε ποτέ κανείς ότι οι Γάλλοι έχουν μια Παιδεία άθλια, πολύ χειρότερη από τη δική μας; Συνεπώς κάπως τα καταφέρουν με τους μισούς…

Τώρα έχουν τελειώσει τα λεφτά, τώρα δεν έχουμε φράγκο, τώρα ξεζουμίζουμε και τον τελευταίο συνταξιούχο και τον τελευταίο εργαζόμενο να βγάλουμε κάποιο φόρο για να πληρώσουμε τους πρόσθετους αυτούς εκπαιδευτικούς. Εγώ θα τουφέκιζα τον κ. Φίλη για αυτό…

Είμαστε μια χώρα η οποία αρνείται να δει την πραγματικότητα και επειδή αρνείται να δει την πραγματικότητα αρνείται να κάνει τα πιο στοιχειώδη που θα έπρεπε να κάνει για να ξεμπλέξει από αυτή την κατάρα.

Δεν έπρεπε να γίνει καμία πρόσληψη και θα έπρεπε επίσης ταυτόχρονα να αναδιατάξει τους εκπαιδευτικούς ώστε να μην λείπουν. Ποια δημόσια Παιδεία ; Τη διαλύουν κάθε μέρα με αυτά που κάνουν»!

Τέλος, ο πρώην υπουργός μίλησε για τις συντάξεις της ΔΕΗ:

«Δίνουμε 600 εκατ. το χρόνο για 22 χιλιάδες συνταξιούχους της ΔΕΗ. Είναι 24 χιλιάδες η επιχορήγηση χώρια του τι έχουν από το ταμείο για τους συνταξιούχους της ΔΕΗ, τι είναι αυτοί; Γιατί γίνεται αυτό το πράγμα; Που πάνε τα λεφτά; Τα λεφτά αυτά τα παίρνουν από τους Έλληνες φορολογούμενους, τα παίρνουν από το περικοπή των συντάξεων για να τα δώσουν σε αυτούς.

Το δια ταύτα είναι ο ελληνικός λαός στο σύνολό του και ελπίζω και οι εκπρόσωποι στα ΜΜΕ να δεχτούν να δουν την πραγματικότητα και αυτή την πραγματικότητα να μας την δείχνουν στα μούτρα κάθε μέρα.

Αυτό που σας είπα για την ΔΕΗ να το λέτε κάθε μέρα έως ότου φιλοτιμηθεί κάποιος από αυτούς τους κυρίους να μας πουν γιατί γίνεται αυτό!»

http://www.enikos.gr/politics/348549,Stefanos-Manos-8a-toyfekiza-ton-Filh.html

Κατηγορία: ΜΑΝΟΣ ΣΤ.

Στέφανος Μάνος: "Τα έχω χαμένα με αυτούς που σήμερα παριστάνουν τους υπουργούς" (video)

Ο Στέφανος Μάνος, ιδρυτής και πρώην πρόεδρος του κόμματος “Δράση” στην Πρωινή Ενημέρωση Alpha και τον Σπύρο Χαριτάτο #ProiniEnimerosi #SpirosXaritatos
"Κατηγορούν τον κόσμο για την ανεκτικότητά του. Αυτοί οι άνθρωποι δεν κάνουν για Υπουργείο"
"Ο Κύριος Φίλης δεν κάνει για Υπουργός"
"Σχεδόν όλοι οι Υπουργοί είναι μη παραγωγικοί"
"Όλα αυτά του κυρίου Φίλη είναι τρίχες και ανοησίες"
"Πρέπει να βρούμε ένα τρόπο να ξεφύγουμε από την οικονομική στασιμότητα"
"Έχουμε μία Κυβέρνηση που δεν τα βγάζει πέρα. Ό,τι πιάνουν, κάνουν ζημιά"
"Μας εξαναγκάζουν να πληρώνουμε φόρους για να συντηρούνται όσοι τους επιβάλλουν"
"Έχουμε τους διπλάσιους δασκάλους σε σχέση με τη Γαλλία"
"Το πρόβλημα με τον ΦΠΑ στην εκπαίδευση προήλθε από τη μείωση στον ΦΠΑ του εισαγόμενου μοσχαρίσιου κρέατος"
"Ντροπή τους τα επιχειρήματα που χρησιμοποιούν"
"Θέλουν εξειδίκευση τα μέτρα για τα κόκκινα δάνεια"
"Αν δεν πληρωθούν τα κόκκινα δάνεια, οι τράπεζες θα πάψουν να δανείζουν"
"Πρέπει να γίνει τηλεοπτική αντιπαράθεση των τεσσάρων υποψηφίων αρχηγών της ΝΔ"

Δείτε εδώ: Ο Στέφανος Μάνος, ιδρυτής και πρώην πρόεδρος του κόμματος “Δράση” στην Πρωινή Ενημέρωση Alpha και τον Σπύρο Χαριτάτο #ProiniEnimerosi #SpirosXaritatos "Κατηγορούν τον κόσμο για την ανεκτικότητά του. Αυτοί οι άνθρωποι δεν κάνουν για Υπουργείο""Ο Κύριος Φίλης δεν κάνει για Υπουργός""Σχεδόν όλοι οι Υπουργοί είναι μη παραγωγικοί""Όλα αυτά του κυρίου Φίλη είναι τρίχες και ανοησίες""Πρέπει να βρούμε ένα τρόπο να ξεφύγουμε από την οικονομική στασιμότητα""Έχουμε μία Κυβέρνηση που δεν τα βγάζει πέρα. Ό,τι πιάνουν, κάνουν ζημιά""Μας εξαναγκάζουν να πληρώνουμε φόρους για να συντηρούνται όσοι τους επιβάλλουν""Έχουμε τους διπλάσιους δασκάλους σε σχέση με τη Γαλλία""Το πρόβλημα με τον ΦΠΑ στην εκπαίδευση προήλθε από τη μείωση στον ΦΠΑ του εισαγόμενου μοσχαρίσιου κρέατος""Ντροπή τους τα επιχειρήματα που χρησιμοποιούν""Θέλουν εξειδίκευση τα μέτρα για τα κόκκινα δάνεια""Αν δεν πληρωθούν τα κόκκινα δάνεια, οι τράπεζες θα πάψουν να δανείζουν""Πρέπει να γίνει τηλεοπτική αντιπαράθεση των τεσσάρων υποψηφίων αρχηγών της ΝΔ"
Posted by Πρωινή Ενημέρωση Alpha on Πέμπτη, 22 Οκτωβρίου 2015

Κατηγορία: ΜΑΝΟΣ ΣΤ., VIDEO

Οι Γερμανοί ναζί και ο Μάνος ο σοσιαλιστής…

Του Κώστα Στούπα 

Μια από τις ρηξικέλευθες προτάσεις που είχε προτείνει παλιότερα ο Στέφανος Μάνος, ήταν αυτή της κατάργησης των υποχρεωτικών ασφαλιστικών εισφορών για εργοδότες και εργαζόμενους και της καθιέρωσης μιας ενιαίας εθνικής σύνταξης 700 ευρώ το μήνα για τα 2 εκατ. περίπου των Ελλήνων που είναι ηλικίας άνω των 65-67 ετών...
Η πρόταση αυτή επικρίθηκε σφόδρα από το παρασιτικό αριστερό και λαϊκό δεξιό πελατειακό καθεστώς που λυμαίνονταν για δεκαετίες και συνεχίζει να λυμαίνεται τη χώρα, σε βάρος του μέλλοντος των παιδιών της και του παρόντος όσων δεν μπορούν να φύγουν από αυτήν.
Με τον τρόπο αυτό ο κρατικός προϋπολογισμός θα επιβαρυνόταν για συντάξεις περί τα 15-16 δισ. το χρόνο έναντι 8-10 που επιβαρύνεται σήμερα για να καλύπτει τη συνεχώς διευρυνόμενη μαύρη τρύπα των ταμείων.
Πέραν των 700 ευρώ κάθε ασφαλισμένος θα είχε το δικαίωμα να συνάψει ένα ασφαλιστικό συμβόλαιο είτε με μια ιδιωτική ασφαλιστική εταιρεία, είτε με ένα ιδιωτικού δικαίου επαγγελματικό ταμείο είτε ό,τι άλλο θεωρούσε ο ίδιος ή ο εργοδότης του αμοιβαίο συμφέρον.
Στην Ιρλανδία ο χαμηλός μισθός ξεκινά από τα 1.300-1.400 ευρώ και με 200-300 ευρώ το μήνα κάποιος μπορεί να εξασφαλίσει ένα πολύ καλό συνταξιοδοτικό πακέτο για το μέλλον και πακέτο υγείας για το παρόν.
Η κατάργηση των υποχρεωτικών ασφαλιστικών εισφορών για εργαζόμενους και εργοδότες θα είχε σαν συνέπεια την κατακόρυφη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της χώρας, την προσέλκυση επενδύσεων, τη δημιουργία θέσεων εργασίας, τη σταδιακή βιώσιμη αύξηση των μισθών μέσω της αύξησης της ζήτησης εργατικών χεριών, την αύξηση των δημοσίων εσόδων που θα κάλυπταν το κονδύλι των 16 δισ. ευρώ του κρατικού προϋπολογισμού για την Εθνική σύνταξη των 700 ευρώ το μήνα.
Η πρόταση του Στέφανου Μάνου για την εθνική σύνταξη των 700 ευρώ το μήνα επικρίθηκε σαν νεοφιλελεύθερη και ανάλγητη. Ο ίδιος απομονώθηκε πολιτικά στο περιθώριο της πολιτικής ζωής όπου συνέχισαν να κυριαρχούν οι Τσοχατζόπουλοι, οι Φώφες, οι Καραμανλήδες, οι Παυλόπουλοι, οι Παπούλιες, οι Γιακουμάτοι, οι Καμμένοι, οι "Κατσέλες", οι "Ραχήλες" και το διαχρονικό τσίρκο του Αλέξη. Το μεγαλύτερο τσίρκο όλων σε σύγκριση με όσα προηγήθηκαν.
Όλοι οι παραπάνω και σχεδόν το σύνολο του πολιτικού προσωπικού βάζουν αριστερό και φιλολαϊκό πρόσημο στην πολιτική τους ταυτότητα. Όλοι αυτοί είτε από άγνοια είτε από δόλο για την εξασφάλιση της πολιτικής τους καριέρας μέσω της εξυπηρέτησης πελατειακών συμφερόντων πέτυχαν για τη χώρα, μια χώρα της Δύσης και της Ευρώπης, το ακατόρθωτο: συντάξεις και μισθούς Βουλγαρίας.
Σήμερα, ενώ η οικονομία της χώρας έχει καταρρεύσει κυριολεκτικά και θα χρειαστεί δεκαετίες να ανασυσταθεί και να εξασφαλίσει ένα βιώσιμο επίπεδο ζωής σαν εκείνο της προηγούμενης δεκαετίας ή ακόμη και σαν το σημερινό (η χώρα παραμένει από κεκτημένη ταχύτητα κοντά στις 30 πλουσιότερες) η εθνική σύνταξη που έχει επιβάλει η πραγματικότητα των μνημονίων προσδιορίζεται μεταξύ των 360 και 400 ευρώ.  Ιδού το απόσπασμα από το σχετικό ρεπορτάζ: "Κοινός τόπος φαίνεται πως είναι και η παροχή μιας βασικής ή εθνικής σύνταξης, η οποία θα διαμορφώνεται μεταξύ 360 ευρώ, όπως προβλέπει πχ ο νόμος 3863 /2010 ή ακόμα και στα 420 ευρώ, σύμφωνα με μία άλλη ερμηνεία του ίδιου νόμου, ανάλογα με τα έτη ασφάλισης και το ατομικό – οικογενειακό εισόδημα...".
Αν τους πολιτικούς πρέπει να τους κρίνουμε από το αποτέλεσμα ποιος από τους παραπάνω είναι ο φιλεύσπλαχνος, ο ανάλγητος, ο σοσιαλιστής, ο τίμιος και ο απατεώνας; Ο Μάνος ή οι άλλοι;
Η εκτίμηση της στήλης είναι πως δεν υπάρχει πάτος για τις συντάξεις και τους μισθούς της χώρας όσο δεν δημιουργούνται οι προϋποθέσεις μιας επενδυτικής έκρηξης που θα αντιστρέψει τον κατήφορο.
Είναι φανερό πλέον πως η τελευταία ελπίδα για την αποφυγή της κατάρρευσης του τελευταίου παρα-σοβιετικού καθεστώτος στην Ευρώπη, της Ελλάδας, ήταν η εφαρμογή της πρότασης Μάνου πριν αρκετά χρόνια. Τώρα οι ενδείξεις συγκλίνουν πως είναι αργά.
Όλοι αυτοί με τον παραπειστικό αριστερό λόγο, της δήθεν αλληλεγγύης, φέρουν την ακέραιη ευθύνη της περιόδου εξαθλίωσης στην οποία εισέρχεται σιγά-σιγά η χώρα.
Η Ελλάδα εισέρχεται σταδιακά στη φάση της τελικής εξαθλίωσης γιατί σαν κοινωνία διαθέτει μερικές δεκάδες δισ. ευρώ στα στρώματα και τις ξένες τράπεζες, κάτι που δεν είχαν οι Βούλγαροι, Ρουμάνοι και Αλβανοί όταν κατέρρευσε ο σοσιαλισμός.
Τα δεκάδες δισ. αυτά όμως δεν είναι ισομερώς κατανεμημένα και ως εκ τούτου η απόλυτη εξαθλίωση δεν θα πλήξει όλους με την ίδια ένταση. Κάποιους τους πλήττει ήδη σκληρά.
Όλοι οι υπεύθυνοι της χρεοκοπίας της ελληνικής κοινωνίας προσπαθούν να απομακρύνουν από πάνω τους τους προβολείς των ευθυνών που φέρουν, αναζητώντας έναν εξωτερικό εχθρό που μέσω μιας συνωμοσίας φέρει την ευθύνη για τη χρεοκοπία της χώρας.
Η Ελλάδα χρεοκόπησε γιατί επί δεκαετίες ο λαός ψήφιζε αχρείους και κλέφτες που άφηναν σε πολλούς να γλείφουν τα "κόκαλα" και όχι γιατί οι Γερμανοί είναι ναζί και δεν πληρώνουν τις πολεμικές αποζημιώσεις  (πράγμα που πρέπει να γίνει αν έχει νομικά ερείσματα αλλά δεν θα μας λύσει το πρόβλημα και αν γίνει). Δεν μας χρεοκόπησαν οι Εβραίοι με σκοπό να μας πάρουν τα αξίας τρισ. ευρώ πετρέλαια. Ακόμη δεν έχει βρεθεί ούτε ένα βαρέλι εκμεταλλεύσιμου κοιτάσματος. Θυμάστε τους πολιτικούς που  το 2010 -11 προσπαθούσαν να μας πείσουν πως το πρόβλημα λύνεται με την προπώληση των δικαιωμάτων εξόρυξης κοιτασμάτων που σήμερα θα λειτουργούσαν; Ακόμη δεν έχει εντοπιστεί τίποτα εκμεταλλεύσιμο.
Το πρόβλημα της Ελλάδας έχει να κάνει με τη σήψη της πολιτικής και κρατικοδίαιτης επιχειρηματικής τάξης. Η σήψη της πολιτικής τάξης έχει στέρεες ρίζες στην προϊούσα σήψη της ελληνικής κοινωνίας των τελευταίων γενεών που αναπτύχθηκε στα σάπια ήθη του παρασιτικού "σοσιαλισμού" της μεταπολίτευσης.

kostas.stoupas@capital.gr

Κατηγορία: ΜΑΝΟΣ ΣΤ., ΣΤΟΥΠΑΣ Κ.

Γιατί δεν ασχολούνται με "μικρά" ζητήματα που αφορούν εκατομμύρια πολίτες οι καραγκιόζηδες που υποδύονται τους υπουργούς;

Πρωινή εμπειρία. Πήγα στο ΚΕΠ Νέας Ερυθραίας για την ανανέωση της άδειας οδήγησης. Είχα μαζί μου όλα τα απαραίτητα. Απόδειξη πληρωμής e-παράβολου 18 ευρώ για την είσπραξη παγίου τέλους χαρτοσήμου και εισφορών υπέρ τρίτων, e-παράβολου 50€ για την ανανέωση, και τέλος e-παράβολου 30€ για την εκτύπωση. Είχα προηγουμένως πάει σε φωτογράφο για 4 φωτογραφίες τύπου διαβατηρίου, χωρίς γυαλιά, έγχρωμες, διαστάσεων 4x6 εκ. Είχα επίσης αναζητήσει και βρει δύο ιατρούς (παθολόγο και οφθαλμίατρο), συμβεβλημένους με το Υπ. Μεταφορών, για να γνωματεύσουν ότι είμαι ικανός να οδηγήσω.
Σύνολο δαπάνης 130 € συν μετακινήσεις.
Στο ΚΕΠ θαυμάσια εμπειρία (να είναι καλά ο Σταύρος Μπένος). Σε 5 λεπτά είχα τελειώσει και φύγει με ένα χαρτί που βεβαίωνε ότι έχω κάνει αίτηση ανανέωσης εφοδιασμένο με πέντε (5) σφραγίδες. 2 στρογγυλές και 3 ορθογώνιες.
Το σοκ ήρθε στο τέλος. Πότε θα παραλάβω το νέο δίπλωμα; Μετά τις 15 Ιανουαρίου 2016.
Η ανανέωση στη Γερμανία 24 ευρώ, στη Γαλλία μόνον οι γιατροί, στην Ελβετία 35 φράγκα.
Τι στο διάολο κάνει το Υπ. Μεταφορών για τρεις μήνες; Γιατί ζητούν τόσα λεφτά; Και πριν τρία χρόνια έτσι ήταν αλλά στο μεταξύ τα ηλεκτρονικά συστήματα του κράτους θέριεψαν και απλοποίησαν πολλά ζητήματα. Όχι όμως τις άδειες οδήγησης.
Γιατί δεν ασχολούνται με τέτοια "μικρά" ζητήματα που αφορούν εκατομμύρια πολίτες οι καραγκιόζηδες που υποδύονται τους υπουργούς;

Στέφανος Μάνος

Κατηγορία: ΜΑΝΟΣ ΣΤ.

Στέφανος Μάνος: "Να οριστεί ο κ. Βαρουφάκης αποκλειστικά υπεύθυνος"

Του Στέφανου Μάνου 

Ο πρωθυπουργός δήλωσε στο Bloomberg ότι η κυβέρνησή του χρειάζεται χρόνο για να δημιουργήσει το δικό της μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα ανάκαμψης, το οποίο, μεταξύ άλλων, θα ενσωματώνει τους στόχους των πρωτογενώς ισοσκελισμένων προϋπολογισμών και των ριζικών μεταρρυθμίσεων, προκειμένου να αντιμετωπίσουμε τα ζητήματα της φοροδιαφυγής, της διαφθοράς και του πελατειακού κράτους. Δήλωσε επίσης ότι θα εκπληρωθούν οι δανειακές υποχρεώσεις της Ελλάδας απέναντι στην ΕΚΤ και στο ΔΝΤ. 

Αν δεν μας αντιμετώπιζαν με βαθιά δυσπιστία, η δήλωση αυτή θα ήταν ίσως αρκετή επειδή περιλαμβάνει τη σημαντική δέσμευση για πρωτογενώς ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς. Δυστυχώς όμως υπάρχει η δυσπιστία και γι αυτό η δήλωση δε νομίζω ότι θα καθησυχάσει τους Ευρωπαίους πιστωτές μας. 

Θα είναι απλώς πρωτογενώς ισοσκελισμένος ο προϋπολογισμός ή θα έχει ένα μικρό πλεόνασμα 1 έως 1,5% στο διηνεκές όπως είπε στους New York Times ο κ. Βαρουφάκης αντί του 4,5% του τροϊκανού προγράμματος; Η δήλωση Βαρουφάκη επιτρέπει, κατά τη γνώμη μου, ένα παζάρι που θα καταλήξει σε συμφωνία, η δήλωση του πρωθυπουργού όχι. 

Οι ριζικές μεταρρυθμίσεις θα περιοριστούν μόνο στην αντιμετώπιση των ζητημάτων της φοροδιαφυγής, της διαφθοράς και του πελατειακού κράτους; Η ανταγωνιστικότητα και η κακοδιοίκηση δεν περιλαμβάνονται; Ο κ. Βαρουφάκης, αντιθέτως, στη συζήτηση του με τον κ. Dijsellbloem αναφέρθηκε σε βαθιές μεταρρυθμίσεις που θα αποκαταστήσουν την ανταγωνιστικότητα της χώρας. Η δήλωση Βαρουφάκη μπορεί να στηρίξει μια συμφωνία, του πρωθυπουργού όμως όχι. 

Ο πρωθυπουργός είπε ότι θα εκπληρωθούν οι δανειακές υποχρεώσεις της Ελλάδας απέναντι στην ΕΚΤ και στο ΔΝΤ. Οι υποχρεώσεις προς τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις (που είναι και 4 φορές περισσότερες) γιατί δεν αναφέρθηκαν; Θα κουρευτούν; 

Είναι παράδοξο ότι ο πρωθυπουργός ζητάει χρόνο για να δημιουργήσει η κυβέρνησή του το δικό της μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα ανάκαμψης. Γιατί δεν το είχε έτοιμο; Το πολυσυζητημένο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης έχει ήδη τη τύχη των Ζαππείων του κ. Σαμαρά; 

Έχουμε ελάχιστο χρόνο (ένα μήνα) μπροστά μας για να συμφωνήσουμε ένα επωφελές πρόγραμμα ανάκαμψης. Η γνώμη μου είναι ότι σε αυτό το μήνα ο πρωθυπουργός, αν δεν μπορεί να συντονιστεί απολύτως με τον κ. Βαρουφάκη, πρέπει να αποφύγει οποιεσδήποτε δηλώσεις διότι με αυτές, αντί να απαντά, προκαλεί ερωτήματα και ανησυχίες. Πρέπει επίσης να απαγορεύσει σε όλους του τους υπουργούς να κάνουν δηλώσεις διότι σχεδόν όλες υπονομεύουν τις διαπραγματεύσεις του κ. Βαρουφάκη. Κάθε φορά που ανοίγουν το στόμα τους δυσκολεύουν την πραγματοποίηση των βαθιών μεταρρυθμίσεων που θα αποκαταστήσουν την ανταγωνιστικότητα της χώρας. 

Οι θέσεις (όχι το στυλ) του κ. Βαρουφάκη μπορούν, πιστεύω, να αποτελέσουν τη βάση μιας συμφωνίας. Πρέπει να οριστεί αποκλειστικά υπεύθυνος των διαπραγματεύσεων. Ελπίζω για το καλό όλων μας να τα καταφέρει. 

Υ.Γ. Όταν δύο μέρη συμφωνούν σε κάτι, αποτυπώνουν τη συμφωνία τους σε ένα χαρτί. Το ονομάζουν "συμφωνία", "μνημόνιο", "πρόγραμμα", οτιδήποτε. Αν η συμφωνία καλύπτει μεγάλα χρονικά διαστήματα προβλέπονται ενδιάμεσοι έλεγχοι και οι μηχανισμοί που πραγματοποιούν τους ελέγχους.

Πηγή:www.capital.gr

Κατηγορία: ΜΑΝΟΣ ΣΤ.

Στέφανος Μάνος: "Το αδιέξοδο στην Ελλάδα είναι συνολικό" (video)

Αν κάνουμε τους «τρελούς» θα υποστούμε τις συνέπειες, ξεκαθαρίζει ο έμπειρος πολιτικός μιλώντας αποκλειστικά στο Euro2day.gr. Τι λέει για «180» και πρόωρες εκλογές. Γιατί o Τσίπρας υπόσχεται επιστροφή στο παρελθόν. Ποιος είναι ο πραγματικός «εθνικός σκοπός».

Κάλεσμα για αλλαγή πολιτικής εκπέμπει ο Στέφανος Μάνος, ο οποίος διαπιστώνει πλήρες πολιτικό αδιέξοδο. Ο πρώην υπουργός με τις κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας, πρώην βουλευτής Επικρατείας με το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ και ιδρυτής του κόμματος των Φιλελευθέρων και της Δράσης λύνει τη σιωπή του μετά από πολύ καιρό και τονίζει ότι «οδηγούμαστε στο βράχο»,δεδομένου ότι «το αδιέξοδο είναι συνολικό».

Λύνοντας τη σιωπή του μετά από πολύ καιρό στην αποκλειστική του συνέντευξη το Euro2day.gr, με το γνωστό απερίφραστο τρόπο του, ασκεί κριτική στην κυβέρνηση και την αντιπολίτευση και υποστηρίζει ότι το ζητούμενο είναι μια πρόταση που θα απαντήσει στο βασικό ζητούμενο,δηλαδή την έξοδο από την κρίση και την επιστροφή στην ανάπτυξη.

Σχολιάζοντας την επικαιρότητα, εξηγεί πως επί της ουσίας η εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας συνδέεται με τη μη αποδοχή της παρούσας κυβέρνησης. Η πιθανότητα των πρόωρων εκλογών εκφράζει τη δυσαρέσκεια στην ασκούμενη πολιτική, σημειώνει.

Εκτιμά πως ο πρώτος που θα μπορούσε να ανατρέψει αυτή την πορεία είναι ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, λαμβάνοντας μια πρωτοβουλία συνεννόησης με τους παράγοντες της παρούσας βουλής, επί τη βάση μιαςπραγματικής προγραμματικής συμφωνίας, και πάντως προ της τελικής ψηφοφορίας για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Απαντά ωστόσο αρνητικά στην επιλογή της δημιουργίας κυβέρνησης εθνικού σκοπού. «Δεν χρειαζόμαστε για Πρωθυπουργό ένα συμπαθητικό κύριο», δηλώνει χαρακτηριστικά, αλλά κάποιον «ο οποίος θα έρθει ως σίφουνας και να προχωρήσει σε αναμορφώσεις». Για τον ίδιο δε, ο μόνος εθνικός σκοπός «είναι να κάνουμε τις μεταρρυθμίσεις, που χρειαζόμαστε». Αν ο Αντώνης Σαμαράς μπορούσε να εξασφαλίσει αυτές τις προϋποθέσεις, θα μπορούσε να βρει τους 180 (σ.σ. η συνέντευξη δόθηκε την Παρασκευή πριν από την κατάθεση της πρότασης Σαμαρά). Δεικτικός υπήρξε ωστόσο μέσω twitter στο διάγγελμα Σαμαρά: «Τι κρίμα που δεν είμαι πια βουλευτής, θα μπορούσα να διεκδικήσω υπουργείο με μόνο αντάλλαγμα να ψηφίσω τον κ. Δήμα».

Θεωρεί ότι η ρητορική της βελτίωσης εκ μέρους της κυβέρνησης δεν έχει βάση καθώς «στα πεπραγμένα των τελευταίων 2,5 ετών δεν βλέπω πουθενά τις προϋποθέσεις, που θα με έκαναν να ελπίζω σε ανάπτυξη». Εκτιμά δε ότι «ούτε η Νέα Δημοκρατία, ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ διαφέρουν». Σπεύδει επίσης να ξεκαθαρίσει ότι δεν θεωρεί «σίφουνα» τον Αλέξη Τσίπρα, καθώς εκτιμά ότι εν πολλοίς «υπόσχεται ότι δεν θα αλλάξει τίποτα». Σχολιάζει πως υπόσχεται έναν παράδεισο, που δεν μπορούμε να έχουμε εφόσον «δεν υπάρχουν τα χρήματα», αλλά και το γεγονός πως επιπλέον φορολόγηση θα ήταν καταστροφική.

«Με ή χωρίς Πρόεδρο πάμε στον βράχο», εκτιμά και δεν αναγνωρίζει πραγματικό κίνδυνο για τη χώρα τη στάση που θα τηρήσουν οι Ευρωπαίοι, μεταθέτοντας την πλήρη ευθύνη στο πολιτικό σύστημα. «Αν εμείς κάνουμε τους τρελούς, θα υποστούμε τις συνέπειες της τρέλας μας», σημειώνει.

Συνεπής στις απόψεις που εκφράζει εδώ και δεκαετίες, εντοπίζει το πρόβλημα της χώρας στον δημόσιο τομέα, και θεωρεί ως βασικό όρο επιστροφής στην ανάπτυξη, την αντιμετώπιση των υπερβολικών δαπανών και της αναποτελεσματικότητας του κράτους. Εμφατικά δηλώνει ότι απαιτούνται μεταρρυθμίσεις, που να έχουν στο επίκεντρο αυτό το σκοπό.

Στο πλαίσιο αυτό προτείνει παρεμβάσεις όπως την άμεση κατάργηση κάθε φόρου υπέρ τρίτων, που εκτιμά ότι απομυζούν την πραγματική οικονομία. Τάσσεται αναφανδόν υπέρ της κατάργησης του ΕΝΦΙΑ και κάθε φόρου που σχετίζεται με τα ακίνητα. Εκτιμά ότι θα έπρεπε η φορολόγηση ακινήτων να αφορά στην υπεραξία που προκύπτει από την πώληση. Προχωρά ένα βήμα παραπέρα, προτείνοντας την είσπραξη φόρων ακινήτων από τους Δήμους, υποστηρίζοντας ότι αυτή θα ήταν μια σημαντική διαρθρωτική αλλαγή που θα άλλαζε τη δυναμική του συστήματος.

Καταλήγει λέγοντας ότι όσα υποστηρίζει, είναι απόψεις που θεωρεί σωστές και δεν τις επεξεργάζεται ώστε να γίνουν αρεστές. Υπερασπίζεται τη θέση του, υπενθυμίζοντας πως όταν είχε τη δυνατότητα, απέδειξε ότι μπορεί να επιτύχει θετικές αλλαγές, όπως την έναρξη του έργου του ΜΕΤΡΟ και της Αττικής Οδού, την αναμόρφωση της Πλάκας κ.τλ.

Συνοψίζει δε λέγοντας πως υπάρχουν αποδείξεις ότι «κάτι φταίει» και πως στη σημερινή κατάσταση υπάρχει συλλογική ευθύνη, που πρέπει να αναλάβουμε.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΕΔΩ

ΠΗΓΗ

Κατηγορία: ΜΑΝΟΣ ΣΤ.

Μυστικοσύμβουλος της Τρόικας ο Στέφανος Μάνος !

Πολλοί υπουργοί- και εκ του οικονομικού επιτελείου προερχόμενοι, αλλά και το Μέγαρο Μαξίμου, μετά τις διαδοχικές και παράλογες απαιτήσεις της Τρόικας, αναρωτιούνται εδώ και πολύ καιρό ποιος ή ποιοι μπορεί να κρύβονται πίσω από αυτές.

Ως γνωστόν, ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιο.

Και στην Ελλάδα, το ρητό ισχύει περισσότερο από οπουδήποτε αλλού.

Για τον επιχειρηματικό σύνδεσμο, το Μέγαρο Μαξίμου είχε ακούσει πριν ακουστεί δημοσίως. Είχε πληροφορηθεί επίσης ότι στην τρόικα έβαζαν ιδέες και τα στελέχη ενός (εκ των πολλών) ινστιτούτων που υπάρχουν στη χώρα. Κάτι όμως πάλι έλειπε και η έρευνα συνεχίστηκε. Βλέπετε, οι απαιτήσεις της τρόικας έκαναν έξω φρενών ακόμα και τον Λουκά Παπαδήμο, όταν τους άκουσε να αναιρούν συμφωνίες που έκαναν με τον ίδιο προσωπικά. Ταυτοχρόνως είχαν και μεγάλη δόση νεοφιλελευθερισμού.

Το… γλυκό έδεσε όταν έγινε γνωστό ότι στελέχη της Τρόικας συνομιλούν πολύ συχνά με τον… Στέφανο Μάνο, τις ιδέες του οποίου σέβονται και υιοθετούν- σα να τον σέβονται σαν μυστικοσύμβουλο ένα πράμα.

Κακόμοιροι μισθωτοί και συνταξιούχοι… 

Τι σας έμελλε να πάθετε…

newpost

Κατηγορία: ΜΑΝΟΣ ΣΤ.