Η εθνική τραγωδία

0



Ακόμα και σήμερα ο νομοταγής Έλληνας Πολίτης δεν αντιλαμβάνεται ότι, κανείς δεν έχει τη δυνατότητα να μας νικήσει όταν είμαστε ενωμένοι, για έναν κοινό και ξεκάθαρο σκοπό – ο οποίος δεν μπορεί να είναι άλλος, από τη εκδίωξη όλων εκείνων των συμμοριών που δραστηριοποιούνται στην πατρίδα μας.

Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος

«Ο επιστήμονας, στο μέτρο που παράγει επιστημονικό έργο, αποτελεί παράγοντα πολιτισμικής διαμόρφωσης – επιδρώντας θετικά ή αρνητικά στην εξέλιξη της κοινωνικής δομής. Λόγω αυτού του ρόλου του, δεν μπορεί να υπαινίσσεται και να επικαλείται την ουδετερότητα της επιστήμης, μένοντας έξω από τη διαμόρφωση του εκάστοτε κοινωνικού γίγνεσθαι.
Ο επιστήμονας, ειδικά τη στιγμή μία μεγάλης κρίσης, οφείλει να τολμήσει να αποτελέσει τον ισχυρό βραχίονα για το ξεπέρασμα της, εκφραζόμενος ελεύθερα σε όλα τα επίπεδα, τολμώντας καλοπροαίρετα ακόμη και λάθη – ασχέτως του κοινωνικού και επαγγελματικού κόστους του που πολλές φορές ίσως είναι τεράστιο»
Υπενθυμίζουμε ξανά πως σε ολόκληρη τη διάρκεια της κρίσης, από το ξεκίνημα της το 2009 έως σήμερα, η Ελλάδα δεν έχει υποφέρει λόγω των ουσιαστικών προβλημάτων της οικονομίας της, καθώς επίσης των ασυμμετριών της Ευρωζώνης, χωρίς φυσικά να τα υποτιμούμε, αλλά από μία σειρά λανθασμένων αποφάσεων – αφενός μεν των εκάστοτε κυβερνήσεων της, αφετέρου των δανειστών της, συμπεριλαμβανομένης της ΕΚΤ.

Μεταξύ πολλών άλλων, όπως ήταν η μη αλληλέγγυα στάση της Γερμανίας πριν την υπαγωγή της χώρας μας στο ΔΝΤ, η αδιαφορία της ΕΚΤ, καθώς επίσης η παθητικότητα της κυβέρνησης, όταν η Ελλάδα μπορούσε να επιβάλλει την αναδιάρθρωση του χρέους της πριν ακόμη μεταφερθεί από τις γερμανικές και γαλλικές τράπεζες στους Ευρωπαίους Πολίτες, δεν δόθηκε καμία σημασία στο βασικό χρονοδιάγραμμα της καταπολέμησης μίας κρίσης – σύμφωνα με το οποίο στο πρώτο έτος λαμβάνονται όλα μαζί τα κατάλληλα μέτρα, στο δεύτερο ωριμάζουν, ενώ στο τρίτο αρχίζουν να αποδίδουν, έτσι ώστε να μην προλάβει να χαθεί η στήριξη της κοινωνίας, να εξαϋλωθούν οι καταθέσεις και οι αποταμιεύσεις των Πολιτών, να γκρεμιστούν οι τιμές των περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου, της ακίνητης περιουσίας των Ελλήνων κοκ.

Οι ευθύνες στην προκειμένη περίπτωση δεν είναι μόνο των δανειστών αλλά, επίσης, των ελληνικών κυβερνήσεων – αφού αυτές αποφάσισαν να μην προβούν σε αναβολή πληρωμών, υπέγραψαν μέτρα που δεν ήταν ορθολογικά (ανάλυση), εφάρμοσαν λανθασμένα όσα οι ίδιες συμφώνησαν, παλινδρομούσαν, συμμετείχαν στο έγκλημα του PSI, ενώ σπατάλησαν ανεύθυνα όλο το χρόνο που είχαν στη διάθεση τους. Υπεύθυνοι είναι ασφαλώς και οι Πολίτες, αφού η ανοχή είναι συνώνυμη με τη συνενοχή – ενώ αρνούνται να αντιληφθούν το αυτονόητο: το ότι εάν δεν βοηθήσουν οι ίδιοι τον εαυτό τους και τη χώρα τους, δεν θα το κάνει κανένας άλλος.

Σε κάθε περίπτωση, το αργότερο μετά τα μέσα του 2013, η Ελλάδα οδηγήθηκε στο τέλμα – βάλτωσε, μη έχοντας πλέον καμία δυνατότητα διαχείρισης της κρίσης με δικά της μέσα, καθώς επίσης με δικές της πρωτοβουλίες.

Έκτοτε έχει επιλεχθεί η κυλιόμενη χρεοκοπία της, η καθυστέρηση ουσιαστικά του θανάτου της οικονομίας της, η οποία συνεχώς επιδεινώνει τα προβλήματα της – ενώ λυμαίνονται τη χώρα τόσο οι εγχώριες, όσο και οι ξένες συμμορίες, θυμίζοντας μας το ρητό «Δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται». Όσον αφορά τώρα τις ελληνικές κυβερνήσεις, αφενός μεν είναι όλο και χειρότερες, αφετέρου κάνουν συνεχώς τα ίδια πειράματα, περιμένοντας διαφορετικά αποτελέσματα – παρά το ότι η συμπεριφορά αυτή είναι ο ορισμός της ανοησίας.

Φυσικά δεν έχει καμία κυβέρνηση μετά το 2009 την ουσιαστική στήριξη των Ελλήνων οι οποίοι, αφού πέρασαν τα τρία πρώτα χρόνια, έπαψαν εντελώς να αντιδρούν – γεγονός που δεν οφείλεται στην κοινωνική «κατάθλιψη» ή στις συνέπειες της. Όπως είχαμε αναφέρει, οφείλεται σε έναν βαθιά ριζωμένο ατομικισμό, τον οποίο το σύστημα καλλιέργησε με επιτυχία επί σειρά δεκαετιών – χωρίς να εξαιρεί δυστυχώς τους νέους που έχουν πλέον «απονεκρωθεί» εντελώς (άρθρο).

Ακόμα και σήμερα δε, ο νομοταγής Έλληνας Πολίτης δεν αντιλαμβάνεται ότι, κανείς δεν έχει τη δυνατότητα να μας νικήσει όταν είμαστε ενωμένοι, για έναν κοινό και ξεκάθαρο σκοπό – ο οποίος δεν μπορεί να είναι άλλος, από τη εκδίωξη όλων εκείνων των συμμοριών που δραστηριοποιούνται στην πατρίδα μας. Η αιτία είναι κυρίως το ότι, η ένωση και η συλλογικότητα προϋποθέτουν, έστω σε ένα βαθμό, το συμβιβασμό και την αναγνώριση του άλλου, ως άξιου σεβασμού – δεδομένο που προσκρούει δυστυχώς στην κλασική ελληνική έκφραση «Ξέρεις ποιος είμαι εγώ ρε;».

Ο ατομικισμός μας είναι επίσης αλληλένδετος με μία πρωτοφανή έλλειψη παιδείας, καθώς επίσης με μία συλλογική αυταπάτη/ουτοπία – όπου δυστυχώς το σύστημα μεγαλούργησε, μέσω του ατελέστατου εκπαιδευτικού μας συστήματος. Επίσης μέσω των διατεταγμένων ΜΜΕ, τα οποία επί δεκαετίες έτρεφαν τους θεατές, τους ακροατές και τους αναγνώστες τους με σκουπίδια – δημιουργώντας στρατιές «λοβοτομημένων» οι οποίοι, μετά από μία τελική πλύση εγκεφάλου, απλά αναπαράγουν άθλια στερεότυπα και σαθρά πρότυπα, ενώ είναι ανίκανοι για συνδυαστική σκέψη και για απλή λογική.

Σαν να μην έφταναν δε τόσα λάθη, η συντριπτική πλειοψηφία των Πολιτών αναμένουν και λατρεύουν όποιον ηγέτη θα τους υποδείξει το δικό του σωστό – όντας ανίκανοι ή αρκετά βολεμένοι για να σκεφτούν από μόνοι τους. Την ίδια στιγμή λοιπόν που οι χαρισματικοί ηγέτες απομυθοποιούνται, εξευτελίζονται και «αποκαλύπτονται» καθημερινά, το ηρωικό Ελληνικό Έθνος ανέχεται στωικά έναν «αρχηγό», ο οποίος τον εξαθλιώνει συστηματικά, λέγοντας του ανερυθρίαστα άπειρα ψέματα – αντί να είναι αυτόνομο και να δρα συλλογικά επειδή έχει πεισθεί ότι, χωρίς ηγέτες θα έλθει το χάος, ενώ ο Πολίτης είναι αποκλειστικά υπεύθυνος για το κατάντημα της χώρας του.

Μέσα από όλα αυτά η Ελλάδα, η χώρα στην οποία γεννήθηκε η Δημοκρατία, ενώ μερικές δεκαετίες πριν δεν δίστασε να πολεμήσει εναντίον των πανίσχυρων ναζιστικών στρατευμάτων, έχει εξελιχθεί στη μεγάλη ντροπή της Ευρώπης – ενώ η αριστερά στο όνειδος της ευρωπαϊκής, αφού δεν διστάζει πλέον να εφαρμόσει άκρως νεοφιλελεύθερα προγράμματα, παρά το ότι γνωρίζει πως δεν έχουν καμία απολύτως πιθανότητα επιτυχίας.

Πόσο μάλλον όταν έπεσαν ήδη οι «τίτλοι τέλους» στη χώρα μας, χωρίς όμως να πτοούνται οι Πολίτες της – οι οποίοι παρακολουθούν αμέτοχοι την τραγωδία τους, σαν να αφορά κάποιους άλλους. Συνεχίζουν άλλωστε να περιμένουν την επόμενη ελεημοσύνη της Ευρώπης, παρά το ότι δεν είναι ούτε ανάπηροι, ούτε παράλυτοι, ούτε ανήμποροι – θεωρώντας ορισμένοι επαναστατικά τα άρθρα που προσπαθούν μάταια να τους αφυπνίσουν! Κάποιο άλλοι τώρα πιστεύουν πως δεν μπορεί να επιλεχθεί η αναβολή πληρωμών (εάν δεν επιτευχθεί η διαγραφή τουλάχιστον του 50% του δημοσίου και ιδιωτικού χρέους), επειδή το 80% του πληθυσμού δεν είναι κατάλληλα ενημερωμένο και δεν γνωρίζει τα επακόλουθα της – γεγονός που σημαίνει πως επιμένουν να βρίσκουν σαθρές δικαιολογίες, για να μην αναγκασθούν να κάνουν οτιδήποτε.

Φοβούμενοι ουσιαστικά τα άδεια ράφια των Σούπερ Μάρκετ, την έλλειψη βενζίνης ή τα νοσοκομεία χωρίς γάζες, επιλέγουν το ξεπούλημα της χώρας τους, τη μεταφορά πολύ μεγαλύτερων χρεών στα παιδιά τους, τη ληστεία της περιουσίας τους, τις προσχηματικές συντάξεις, τους μισθούς πείνας, τις χρεοκοπίες, τις στρατιές των ανέργων, τη μαζική μετανάστευση, την υποδούλωση κοκ. – με τη μονότονη δικαιολογία πως δεν υπάρχει άλλος δρόμος, χωρίς να συνειδητοποιούν πως η κατάληξη θα είναι η ίδια, με την ειδοποιό διαφορά όμως ότι, θα έχουν χάσει προηγουμένως τα πάντα.

Συμπερασματικά λοιπόν οι κυβερνήσεις λαμβάνουν λανθασμένες αποφάσεις ή εφαρμόζουν αυτές που τους επιβάλλονται υποτακτικά, ενώ οι Πολίτες δεν παίρνουν καμία απολύτως απόφαση, κανένα ρίσκο, σιωπούν και δεν αντιδρούν, ψάχνοντας ο καθένας χωριστά τις δικές του λύσεις, ακόμη και εκτός των πλαισίων της νομιμότητας – οπότε λειτουργούν με τον ίδιο σχεδόν τρόπο που συμπεριφέρεται η πολιτική τους ηγεσία.

Κάτω από αυτές τις προϋποθέσεις, το να περιμένει κανείς πως η Ελλάδα θα ξεφύγει κάποια στιγμή από την κρίση, ότι δεν θα οδηγηθεί δηλαδή μέσα από ένα παράλληλο νόμισμα στην έξοδο από την Ευρωζώνη και στη χρεοκοπία, ισοδυναμεί με την απόλυτη ουτοπία – με μία συλλογική ψευδαίσθηση τεραστίων διαστάσεων, η οποία θα πληρωθεί ίσως πάρα πολύ ακριβά.

Analyst
Δημοσίευση: Δεκεμβρίου 06, 2017
LIKE στη σελίδα μας στο FACEBOOK για να είστε πάντα ενημερωμένοι

0 Σχόλια για την ανάρτηση: "Η εθνική τραγωδία"

Όποιος πιστεύει ότι θίγεται από κάποια ανάρτηση ή θέλει να απαντήσει αρκεί ένα απλό mail στο parakato.blog@gmail.com να μας στείλει την άποψή του για δημοσίευση ή επανόρθωση. Οι αναρτήσεις αφορούν αποκλειστικά πρόσωπα και καταστάσεις με δημόσιο χαρακτήρα και δεν αναφέρονται στην προσωπική ζωή κανενός που σεβόμαστε απολύτως. Δεν έχουμε προηγούμενα με κανέναν, δεν κρατάμε επόμενα για κανέναν.

Τα θέματα των αναρτήσεων δεν εκφράζουν απαραίτητα και τις απόψεις των διαχειριστών και των συντακτών του ιστολογίου μας. Τα σχόλια εκφράζουν τις απόψεις των σχολιαστών και μόνο αυτών. Σχόλια που περιέχουν ύβρεις ή απρεπείς χαρακτηρισμούς διαγράφονται κατά τον έλεγχο από την ομάδα διαχείρισης. Ευχαριστούμε.

 

ΕΛΛΑΔΑ

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

ΟΛΥΜΠΙΑ ΟΔΟΣ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΑΠΟΨΕΙΣ

ΜΟΡΕΑΣ

ΑΡΧΕΙΟ

ΚΟΣΜΟΣ

ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ

ΠΡΟΑΣΤΙΑΚΟΣ

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ Copyright © 2010 | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ | Converted by: Parakato administrator